भयानक

गर्भार सातव्या महिन्याची

चांदणे संदीप's picture
चांदणे संदीप in जे न देखे रवी...
1 Aug 2018 - 10:28 am

जिच्यासाठी झटून दिनरात
दिली परीक्षा प्रीतीची
आज भेटली ती, होऊन
गर्भार सातव्या महिन्याची!

मावळला ध्यास, गळाली आस
गळ्यापाशी कोंडला श्वास
म्हणतील मामा, तिची लेकुरे
भीती मला त्या नात्याची!

क्षण पदोपदी झुरण्याचे
नकळत मागे फिरण्याचे
आता आठवती ते खर्च
आणि उसनवार मित्रांची!

आता काय, शोधू दुसरी
तीही नसेल तर तिसरी
करणार काय, मुळातच
आहे, बागेत गर्दी फुलांची!

- संदीप चांदणे

कविताप्रेमकाव्यविनोदमौजमजाeggsmiss you!अनर्थशास्त्रअविश्वसनीयआता मला वाटते भितीकविता माझीकाहीच्या काही कविताकोडाईकनालगरम पाण्याचे कुंडगाणेजिलबीनागपुरी तडकाप्रेम कविताफ्री स्टाइलभूछत्रीमाझी कवितारतीबाच्या कविताभयानकहास्यकरुणशांतरस

ती पहाट ओली(झालेली! ;) )

अत्रुप्त आत्मा's picture
अत्रुप्त आत्मा in जे न देखे रवी...
17 Mar 2018 - 1:28 pm

पेर्ना:- 1) आणि 2)
सांज काळी ती येते का
हळूच तांब्या घेऊन

गुपचूप एकटी जाते येडी
घरामागील वावरातून

मधूनच कुत्रा मागे लागता
सांडे तांब्या हातीचा

हातानेच गच्च धरावा
पाचोळा आजू बाजूचा

टोचती अशी गवता गवतातूनी
ती हुळहुळती पाने ओली

वरून गवताच्या काडया
वैतागली ती साली

वावरकविताओली चटणीखरवसग्रेव्हीअनर्थशास्त्रआगोबाआता मला वाटते भितीआरोग्यदायी पाककृतीकॉकटेल रेसिपीकोडाईकनालगरम पाण्याचे कुंडचौरागढजिलबीटका उवाचफ्री स्टाइलबालसाहित्यभूछत्रीभयानकहास्य

(बघ जरा पोळीत माझ्या काय आहे….)

गबाळ्या's picture
गबाळ्या in जे न देखे रवी...
9 Dec 2017 - 1:44 am

प्रेर्णा - http://www.misalpav.com/node/41514

अनंत यात्री - प्रथम तुमची क्षमा मागतो. आज विडंबनाचा मूड आहे. या नादान बालकाला क्षमा करून तुमच्या अनंत यात्रेमध्ये सर्वांसोबत मलाही सामावून घ्याल अशी अपेक्षा करतो.

बघ जरा पोळीत माझ्या काय आहे….

भू नकाशा लांघणारे चित्र आहे
टोचण्याला चांगलेची शस्त्र आहे
तप्तसूर्याने जळाले सर्वत्र आहे
सक्तीच्या खाण्यात गलीत गात्र आहे
कवळी शाबीत गळती नेत्र आहे
शत्रूला कापेल ऐसे अस्त्र आहे
अंत ना आदि असे अजस्त्र आहे
प्राण लवकर घोटणारा मंत्र आहे

कविताविडंबनशब्दक्रीडाविनोदपारंपरिक पाककृतीपौष्टिक पदार्थमराठी पाककृतीकविता माझीकाहीच्या काही कविताजिलबीफ्री स्टाइलभावकवितामाझी कवितामुक्त कवितारतीबाच्या कवितावाङ्मयशेतीभयानकअद्भुतरस

नवा कवी

गबाळ्या's picture
गबाळ्या in जे न देखे रवी...
6 Dec 2017 - 11:13 am

मिपा ने सर्व साहित्यिकांसाठी खुला मंच उभा करून या युगातील एक महत्कार्य केले आहे. खुला मंच, फुकटात प्रकाशन आणि फुकटात श्रोते. हे म्हणजे नवकवींच्या हाती लेखणी दिल्यासारखेच झाले. आम्ही या सर्व नवकवींचे खंदे समर्थक आहोत. ज्याप्रमाणे केशवसुतांनी "नवा शिपाई" या कवितेतुन नव्या पिढीचे मनोगत व्यक्त केले होते, त्याचप्रमाणे आम्ही या कवितेतून अशा सर्व नवकवींचे मनोगत व्यक्त करत आहोत

नवा कवी

नव्या कवितील नवकाव्याचा क्रूर कवी मी आहे
कोण मला वठणीवर आणू शकतो ते मी पाहे
गणहि नाही, छंदहि नाही, न मी जाणी वृत्ताला
ठेचे मीटर मी जे आडवती उगाच काव्याला

कलावाङ्मयकवितामुक्तकविडंबनविनोदसाहित्यिकव्यक्तिचित्रव्यक्तिचित्रणvidambanअदभूतअनर्थशास्त्रअविश्वसनीयइशाराकविता माझीकाहीच्या काही कविताजिलबीफ्री स्टाइलमाझी कवितामुक्त कवितारतीबाच्या कवितावाङ्मयशेतीभयानकहास्यबिभत्सवीररसअद्भुतरसरौद्ररस

!! बालदीन !!

नाखु's picture
नाखु in जे न देखे रवी...
14 Nov 2017 - 11:53 am

!!बालदीन !!

असूया वाटते​ बघुनीया माथी केशसंभार
कसा आनंद घेऊ या तरूण मुलांसवे
लोपलेल्या केशकुंतलांच्या परागंदा मुळापासून
मिळते तुम्हा सुख नित काका अंकल संबोधून

किंचित केशकर्तनाचा कृष्ण दिवस आज
मस्तक वाळवंटी म्हणती त्यास खालदिन
छप्पर असता भाळी,मान वळे तारूण्याची
नजर देतसे दाद, नित देव कोंबड्यांची

शिलकीच्या तबल्यासम बालतळावर
स्कॉलरपणाची सुरेख नक्षी काढू
अनुभवांचे मीपण करूनी दिवसाही तारे तोडू
उद्याचे आदर्श नागरिक आजच (हि) घडवू

-झुल्पांकित (संतप्त खात्री कैवार पसार )
२२ जून २०१७

बालकथाविडंबनकालवणपारंपरिक पाककृतीऔषधोपचारprayogvidambanइशाराकाहीच्या काही कविताफ्री स्टाइलरतीबाच्या कविताभयानकहास्य

भासं~फुलं!

अत्रुप्त आत्मा's picture
अत्रुप्त आत्मा in जे न देखे रवी...
4 Oct 2017 - 3:29 pm

पेर्णा... ;)

ह्याच्यातून त्याच्यात
त्याच्यातून ह्याच्यात

शब्दातून क्रीडेत
क्रीडेतून शब्दात

व्यासातून आसात
आसातून व्यासात

शब्दांच्या मनोय्रात
मनोय्रांच्या शब्दात

अर्थ नाही आशयात
आशय नाही अर्थात

रिकाम्या कुंथनात
कुंथनातून रिकाम्यात..

शब्दकृतींच्या प्र-हारात
भासं~कृतींच्या पूर्ण-विरामात! ;)

कवी- अपना

विडंबनआईस्क्रीमओली चटणीऔषधी पाककृतीकालवणशेतीमौजमजाआगोबाआता मला वाटते भितीआरोग्यदायी पाककृतीकॉकटेल रेसिपीकोडाईकनालगरम पाण्याचे कुंडजिलबीफ्री स्टाइलबालसाहित्यभूछत्रीभयानकहास्य

अण्णारती- विरहखंड भाग १

माम्लेदारचा पन्खा's picture
माम्लेदारचा पन्खा in जे न देखे रवी...
26 May 2017 - 11:19 am

येई हो अण्णा रे माझे माऊली ये ।
कीबोर्डवरी बोट ठेऊनी वाट मी पाहे ।। धृ।।

आलिया गेलिया कोणी धाडी निरोप ।
कराडमधी आहे माझा मायबाप ।। १।।

काळा शर्ट अन विजार कैसा सुंदर दिसला ।
घोड्यावर बैसोन अण्णा शुक्रवारी गेला ।। २।।

अण्णांचे चार शब्द आम्हा नित्य जाळ लावी ।
अण्णादास म्हणे आता कोण कळ लावी ।। ३।।

मुक्तकविडंबनव्यक्तिचित्रणमौजमजाअदभूतअभय-काव्यआता मला वाटते भितीकाहीच्या काही कवितामराठीचे श्लोकरतीबाच्या कविताभयानक

( ते पहा पब्लिक हसंल )

माम्लेदारचा पन्खा's picture
माम्लेदारचा पन्खा in जे न देखे रवी...
16 May 2017 - 5:40 pm

पेर्णा सांगायलाच हवी का ?

ती पहा पडली विडंबने ती,पैजा लागल्यासारखी
खाजही यावी कुठे ,ते न दाखवण्यासारखी!?

नवकवी असलास जरी,तू नको काही लिहू...
मिपाकरांची खिल्ली करेल मेल्याहून मेल्यासारखी!

कवितेवरती कुठलीही पिंक कोणी टाकते
रंगते मैफील इथली श्राध्दकावळ्यांसारखी !

हो!जरा साशंक हो तू,कविता विडंबताच मी
पब्लिक जल्लोष करते,दाद दिल्यासारखी!

काय तू लिहिले जरासे . . मिपाकर वेडावले
लागले मागेच तुझ्या समस्त गाजरपारखी !

—आडमापीगीत

विडंबनगझलअभय-गझलआता मला वाटते भितीकाहीच्या काही कविताफ्री स्टाइलमराठी गझलमुक्त कवितारतीबाच्या कविताभयानक

पुस्तकदिनानिमित्त विडंबन- (बघ माझी आठवण येते का?)

स्वामी संकेतानंद's picture
स्वामी संकेतानंद in जे न देखे रवी...
23 Apr 2017 - 9:25 pm

सौमित्र आणि शेक्सपिअर दोघांची क्षमा मागून :-

रात्री दिव्याखाली ’मॅकबेथ’ हाती घेऊन पहा
बघ माझी आठवण येते का?

पाने चाळ, पाचव्या ऍक्टचा पहा पाचवा प्रसंग
मॅकबेथची सॉलिलॉकि वाचून टाक
बघ माझी आठवण येते का?

डोक्यावरून जाणारे इंग्रजी शब्द ऑक्सफ़र्डमध्ये बघ
डोके आपटून घे, वैतागून जा
नाहीच कळलं काही तर बंद कर ते,’सॉनेट्स’ घे
त्या डोक्यावरून जातीलच,शब्दांची जुळवाजुळव करून अर्थ लावून पहा
भंडावून जाशील तू, बघ माझी आठवण येते का?

पाकक्रियाभयानक

हे फक्त माणसातच !

शिव कन्या's picture
शिव कन्या in जे न देखे रवी...
7 Apr 2017 - 12:48 am

रात्री मासे आणणाऱ्या एकाकी माणसाला
बोकेमांजरे चहुबाजूने घेरतात.
माणूस पळू लागला कि,
त्याच्यावर झेप घेऊन त्याला बोचकारतात.
त्याच्या हातातील मासे क्षणार्धात लंपास होतात.
मासे मिळताच बोकेमांजरे
माणसाला तिथेच सोडून देतात.
हे सगळे किती विश्वासाहार्य, predictable आहे!

मासे मिळाल्यावर,
मासे तर फस्त करायचेच
पण माणसाची आतडी बाहेर येईपर्यंत
त्याला ओरबाडत, बोचकारत रहायचे,
मग, रात्रीच्या भयाण शांततेत फिस्कारत हिंडायचे .......
हे मात्र फक्त माणसातच !

- शिवकन्या.

मांडणीवावरवाङ्मयकवितासाहित्यिकसमाजजीवनमानइशाराकविता माझीभयानकबिभत्सरौद्ररस