माझी कविता

अन् मग

अनन्त्_यात्री's picture
अनन्त्_यात्री in जे न देखे रवी...
3 Jul 2020 - 8:13 pm

माझ्या क्षणभंगुर कवितेवर
प्रतिसाद देणार्‍या क्षमाशील वाचकांनो,
या कवितेच्या शवपेटीवर मी शेवटचा खिळा ठोकेन.
धन्यवादाचा.

अन् मग
विस्मृतीच्या विस्कळखाईत कायमची दफनल्यावर
ह्या कवितेचं
काळंशार मायाळू खत होवो.

अन् मग
उपेक्षेच्या झळा सोसून,
दुर्बोधतेचे आरोप झेलून,
कोमेजलेली
कुण्या प्रतिभावंताची अस्सल कविता
त्या खतावर
पुन्हा जीव धरून तरारो.

मुक्तकमाझी कविता

दोघांत सांडलेला अंधार मी गिळालो.

कौस्तुभ भोसले's picture
कौस्तुभ भोसले in जे न देखे रवी...
17 Jun 2020 - 4:24 pm

दोघांत सांडलेला अंधार मी गिळालो.
चंद्रास वाहिलेल्या रात्रीस मी मिळालो.
काळीज फाटले तेव्हा आसवे गळाली.
हा काळ त्या स्मृतींचा सोडून मी पळालो.

पाऊस वाजताना पाण्यात मी भिजावे.
तेव्हाच वाटलेले वाहून दु:ख जावे.
अस्तित्व सांधताना अंधारली निळाई.
विश्रब्ध वेदनांच्या ओघात मी जळालो.

माझ्याच भावनांना माझाच स्पर्श झाला.
संदिग्ध जाणिवांचा आकांत फार झाला.
हे फोल खेळ सारे प्रारब्ध झाकण्याचे.
स्वप्नांध प्राक्तनांना मोडून मी निघालो.

-कौस्तुभ
वृत्त- आनंदकंद

कलाकविताआनंदकंद वृत्तकविता माझीमाझी कवितावृत्तबद्ध कविता

आयुष्याच्या वाटेवर..

मन्या ऽ's picture
मन्या ऽ in जे न देखे रवी...
14 Jun 2020 - 12:20 pm

आयुष्याच्या वाटेवर..

आयुष्याच्या वाटेवर
अनेकजण भेटतात
काही विस्मृतीत
जातात ; तर
काही मनात घर
करतात..
आयुष्याच्या वाटेवर
अनेकजण भेटतात..

मनात घर करणारे
खोलवर रुजतात;
त्यांची साथ
हवीहवीशी वाटत
असताना मात्र
साथ सोडुनिया जातात.
आयुष्याच्या वाटेवर
अनेकजण भेटतात..

कवितामुक्तकआयुष्याच्या वाटेवरआयुष्यमाझी कविता

मरण

कौस्तुभ भोसले's picture
कौस्तुभ भोसले in जे न देखे रवी...
10 Jun 2020 - 11:05 pm

काळाच्या उंबरठ्यावर
अस्पृश्य सावली हलते.
श्वासांच्या झुळूकेसरशी
प्राणज्योत मिणमिणते.

साऱ्यांच्या अधरांवरती
तुझ्या रूपाची नावे.
हा प्रवास अटळ माझा
नि मागे पडती गावे.

इवल्याशा ज्योतीचा
विझून भडका झाला.
जो इथवर घेऊन आला
तो क्षणात परका झाला.

-कौस्तुभ

कविताकविता माझीभावकवितामाझी कवितामुक्त कविता

आणि अश्या वेळी

कौस्तुभ भोसले's picture
कौस्तुभ भोसले in जे न देखे रवी...
26 May 2020 - 2:02 pm

आणि अश्या वेळी,
चंद्राने लपायला हवं ढगांआड...
अन लपेटून घ्यायला हवं आपण,
भोवतालचं गुलाबी धुकं...
एकमेकांच्या श्वासांमधून
उधळायला हवीत,
प्रितीची गंधफुले...
घट्ट मिटायला हवीत,
डोळ्यांची नक्षत्रं...
टेकवायला हवेत
गुलाबाच्या पाकळ्यांप्रमाणे,
ओठ एकमेकांवर...
आणि मग पहावं,
श्वास रोखले जातात की;
हृदय धडधडायचं थांबतं..?

-कौस्तुभ

कलाकविताप्रेमकाव्यकविता माझीप्रेम कवितामाझी कवितामुक्त कविता

पाऊसवेळा

कौस्तुभ भोसले's picture
कौस्तुभ भोसले in जे न देखे रवी...
22 May 2020 - 10:18 pm

अस्थीर घरांच्या ओळी
नदीच्या हिरव्या काठी.
कुणी धरून बसते ओंजळ
पाऊस पडण्यासाठी.

पाऊस प्राचीन इथला
आकांत केवढा करतो.
नदीच्या पैलतीरावर
काळ जसा गहीवरतो.

काळ उभारून गेला
घरांच्या उदिग्न भिंती.
अशात पाऊसवेळा
आधार कुणाचा स्मरती?

-कौस्तुभ

कविताकविता माझीमाझी कवितामुक्त कविता

प्राक्तनवेळा

कौस्तुभ भोसले's picture
कौस्तुभ भोसले in जे न देखे रवी...
20 May 2020 - 6:10 pm

क्षितिजाच्या पुसती रेषा
अंधार जसा दरवळतो.
काळीज कुणाचे रडते
चंद्र कुणाचा विव्हळतो.

काळाकडे घ्याव्या मागून
त्या हळव्या प्राक्तनवेळा.
विस्मृतीस कराव्या अर्पण
सुगंधी दुःखांच्या माळा.

रंगीत करावे डोळे
श्वासांना यावी भरती.
उगवून पुन्हा जन्मावे
पाऊस पडल्यावरती.

-कौस्तुभ

कविताकविता माझीप्रेरणात्मकमाझी कवितामुक्त कविता

हसण्या उसंत नाही

कौस्तुभ भोसले's picture
कौस्तुभ भोसले in जे न देखे रवी...
20 May 2020 - 2:35 am

हसण्या उसंत नाही
रडण्यास अंत नाही.

निळे सावळे जगणे
मजला पसंत नाही.

बहरली जरी झाडे
हा तो वसंत नाही.

दिले टाकुन जरी तू
मी नाशवंत नाही.

सांगुन थकलो मी, पण
दुनिया ज्वलंत नाही.

-कौस्तुभ
शुद्धसती मात्रावृत्त

कवितागझलgazalमराठी गझलमाझी कवितावृत्तबद्ध कविता

डाग

कौस्तुभ भोसले's picture
कौस्तुभ भोसले in जे न देखे रवी...
15 May 2020 - 1:57 pm

त्या रात्री त्याला
चंद्रावरचा डाग
स्पष्ट दिसला.
आणि मग त्यानं
घट्ट मिटून घेतली
खिडक्यांची दार...

सताड उघडी ठेवली
भयाण काळोखात
नयनांची कवाडं...

त्या स्मशान शांततेत
निर्दयीपणे ओढल्या त्याने
रक्ताळलेल्या रेघा
आपल्याच हातावर

आणि मग पुन्हा
पहाटच झाली नाही...

-कौस्तुभ

कवितामाझी कवितामुक्त कविताकरुण

सनईचे.. सूर वाजले.. दारी

गणेशा's picture
गणेशा in जे न देखे रवी...
9 May 2020 - 8:40 pm

मुलगी :

गालावर.. लाजची गं.. लाली
हळदीची.. काया माझी.. ओली

सुखाची गं..सर ही.. आली
हुरहुर.. मनी माझ्या न्हाली ||१||

वीज झडे.. आतुन गं..कोवळी
कळी कळी.. श्वासांची ग बोली

गालावर.. लाजची गं.. लाली
हळदीची.. काया माझी.. ओली ||२||

आई:

सनईचे.. सूर वाजले.. दारी || मंडपात.. आनंदाच्या.. सरी ||
माहेराची.. माया ही.. सारी || सासराला.. मिळेल गं.. भारी ||१||

कुंकवाची..चंद्रभागा.. दारी|| सासर तुझे..आहे गं.. पंढरी ||
नटली ग.. माझी लेक.. नवरी|| आस ही.. प्रेमाची गं.. सारी ||२||

कवितामाझी कविता