प्रेमकाव्य
कृष्णा तू आमच्या संगे खेळत का नाही?
अरे आमच्या कृष्णा तू आमच्या संगे खेळत का नाही?
आवडते म्हणूनी लोणी मागतो
माझ्यासंगे गोपाळ फिरवीतो
उगाच माझी खोडी काढूनी
तुम्ही लोणी मज देत नाही
कशास मग तुम्हासंगती मी खेळाया येई?
दही दुध शिंक्यात टांगले
हाती माझ्या न लागे असे ठेवले
संवंगड्यासवे काढाया जाता
म्हणता दही मी चोरून खाई
कशास मग तुम्हासंगती मी खेळाया येई?
पाणवठ्यावरी जाता स्नाना करीता
उगाचच तुमची वस्त्रे विसरता
न जाणोनी कोठे शोधीता
आळ मजवर मग का घेई?
कशास मग तुम्हासंगती मी खेळाया येई?
- पाषाणभेद (दगडफोड्या)
३०/०७/२०१०
मंद जाहल्या तारका.....
मंद जाहल्या तारका.......
मंतरलेले दिवस ते
चंद्र होता साक्षीला,
पुनवेच्या राती रुपेरी
प्रेमरंगी तुजसवे नाहल्या.
रात्र होती तरुण
अन यौवनी मी तुजसवे,
मोरपंखी मधुर स्वप्नात तू
गंध रातराणीचा दरवळे.
मदहोश मी, बेधुद तू
चंद्र मजकवे सामावला,
हलकेच डोकाउनी नभातून
तारकाहि गाली लाजल्या.
आजही रात्र तैसीच आहे
गंध तोच रातराणीचा दरवळे
? ? ? ? ? ? ?
चंद्र नाही आज मजकवे
तारकाहि मंदावल्या.नभीच्या
निरंजन वहाळेकर
माझ्या अंगामधी भिनलाय वादळी वारा
माझ्या अंगामधी भिनलाय वादळी वारा
माझ्या अंगामधी भिनलाय वादळी वारा
पडती मनामधी तुफानी पाउस धारा ||धृ||
पडती मनामधी तुफानी पाउस धारा ||धृ||
लाटांवर लाट येई उंच उसळून
तालात त्यांच्या घेई मला लपेटून
भरती आली माझ्या मनाच्या समिंदराला
माझ्या अंगामधी भिनलाय वादळी वारा ||१||
भरल्या वादळी नाव वल्हवू मी कशी
माझ्या होडीची वल्ह दिली तुझ्या हाती
जोशात हाक नाव पोचव सागर तीराला
माझ्या अंगामधी भिनलाय वादळी वारा ||२||
जाळं टाकलं पाण्यात गावंना मला मासोळी
आले तुझ्याच जाळ्यात मीच झाले मासोळी
घरला ने मला बरोबरीनं काढीन जलम सारा
माझ्या अंगामधी भिनलाय वादळी वारा ||३||
-पाषाणभेद (दगडफोड्या)
२८/०७/२०१०
लावणी : आसं कसं वो तुमी मर्द गडी
आसं कसं वो तुमी मर्द गडी
{{{कानडाऊ योगेशु वदला तू
लावणी लिहायची फर्माईश केलीस तू
पाषाणाने लिहीली लावणी आनंदाने
वाचन करा आस्वाद घ्या तुम्ही सारे}}}
लावणी लिहायची फर्माईश केलीस तू
पाषाणाने लिहीली लावणी आनंदाने
वाचन करा आस्वाद घ्या तुम्ही सारे}}}
जमीन खोदताय निसती तुम्ही
जेसीबी यंत्र येईना धड कामी
खालचा वरचा गियर टाकीता
अॅक्शीलेटर दाबूनी बंद पाडता गाडी
पाव्हनं आसं कसं वो तुमी मर्द गडी ||धृ||
जेसीबी यंत्र येईना धड कामी
खालचा वरचा गियर टाकीता
अॅक्शीलेटर दाबूनी बंद पाडता गाडी
पाव्हनं आसं कसं वो तुमी मर्द गडी ||धृ||
कोरस : डिझल भरलंय नव्ह टाकीत तुमी, हात लावून जरा हलवा
दाजी तुमी गाडी निट चालवा
दिवसाराती कामच काम, नाय दुसरं काही ठावं
जळ्ळं मेलं लक्षण तुमचं, धंदा करायचं नुसतं नावं
गाडी भाड्यानं कशाला लावता
धंद्याची गावंना तुम्हा नाडी
अहो आमदार, आसं कसं वो तुमी मर्द गडी ||१||
लई दिसांची मैतरी आपली, वाढू लागली प्रित
डोक्यामदी गजरा माळूनी, साजरी करूया रात
टॅक्टर दामटायचा सोडून देवून
उगा म्हनं चालवू का बैलगाडी
अहो मिशीवाले, आसं कसं वो तुमी मर्द गडी ||२||
गावरान आबं पिकल्याती, पेरू लागल्याती पाडाला
पाडायाची आठवन पडली, बहार जड झाला झाडाला
उगाच खुळ का काढीता
म्हनं तुझी माझी नाय जमायाची जोडी ||३||
टोपीवालं, आसं कसं वो तुमी मर्द गडी
येड्यावानी करताय सगळं, सरळ चालंना काही
सांगून सांगून थकले मी ग,काम्हून वाकड्यात शिरता बाई
पायात पाय आडकला तुमचा
कमरंचं धोतार रस्ता झाडी
अहो फ्येटेवालं, आसं कसं वो तुमी मर्द गडी ||४||
कोरस : डिझल भरलंय नव्ह टाकीत तुमी, हात लावून जरा हलवा
दाजी तुमी गाडी निट चालवा
- पाषाणभेद (दगडफोड्या)
२३/०७/२०१०
नका जावू अशा पावसात
नका जावू अशा पावसात
सिच्यूऐशन: रातीचा पाउस पडूं र्हायलाय आन हिरो पहारा करायच्या डुटीला जावूं र्हायलाय......
भर रातीचं आभाळ फाटलं
मनी काहूर काळजीचं दाटलं
येळीअवेळी बाहेर पडता
जीवा घोर लागं
कारभारी....नका जावू अशा पावसात ||धृ||
उगा काळजी लागं
मनी काहूर काळजीचं दाटलं
येळीअवेळी बाहेर पडता
जीवा घोर लागं
कारभारी....नका जावू अशा पावसात ||धृ||
उगा काळजी लागं
दिसभर पडं संततधार
रातीलाही नाही उतार
घरातच र्हावा तुमी माझ्यासंगती
घ्यावं मला उबार्यात
कारभारी नका जावू पावसात ||१||
रातीला तुमी डुटीला* जाता
उलटी सारी कामं करता
एकलीचा माझा येळ जाईना
कशी काढू मी रात
कारभारी नका जावू पावसात ||२||
बाईलमानूस मी घरात बसते
तुमच्या प्रितीची आटवन येते
दोघं र्हावू सोबतीला
येवूद्या तिसरं कुनी पाळण्यात
कारभारी नका जावू पावसात ||३||
*डुटी च्या ऐवजी 'पहार्याला' असाही शब्द टाकता येतो जेणे करून हिरवीन चा नवरा 'सैन्यात पहारेकरी' आहे अशी सिच्यूयेशन करत येईल.
- पाषाणभेद (दगडफोड्या)
२२/०७/२००८
गीत : सूर आज माझे का अबोल झाले
सूर आज माझे का अबोल झाले
आसवांच्या पुरात डोळे पुरे न्हाले
सूर आज माझे का अबोल झाले ||धृ||
सूर आज माझे का अबोल झाले ||धृ||
माझ्या हृदयीच्या छेडूनी सप्त तारा
आरोह अवरोहा संगे चाले मन भरारा
असलेच कितीक राग नित्य नवे ऐकले ||१||
झंकारूनी स्वरांना घेवूनी रोज ताना
ओठी माझ्या येई फुलोनी नवा तराणा
कसले आता गाणे कसले नवे तराणे ||२||
मैफलीत माझ्या कधी मालकंस आला
वसंतापरी मला तो मल्हार भेटूनी गेला
मी रागदारी गाता शेवटी भैरवीच झाले ||३||
आसवांच्या पुरात डोळे पुरे न्हाले
सूर आज माझे का अबोल झाले ||धृ||
- पाषाणभेद
१७/०७/२०१०
कव्वाली : अशी ग कशी सोडूनी जाते तू मला
कव्वाली : अशी ग कशी सोडूनी जाते तू मला
अशी ग कशी सोडूनी जाते तू मला | करू मी काय विचारू कसे मी तूला ||धृ||
वाटे जीवन आता हे सारे आले संपुष्टात | नश्वर शरीर हे आत्मा कसा राहील त्यात
सांभाळू काय कसे मला न समजेना | शेवटचे भेट मला हे ही बोलवेना ||१||
कधी काळी आठवण जरी माझी आली | नकोस भेटू कसे म्हणू मी त्या वेळी
हुरहुर लागे नेहमी माझ्या जीवा | आठवणी जुन्या साधती कावा ||२||
पावसाचे थेंब जेव्हा सोडतात मेघांना | हुरहुर लागते तेव्हा त्यांना
तशीच हुरहुर लागली मला तेव्हा | सोडून गेलीस जेव्हा तू मला ||३||
जरी थेंब साथ ढगांची सोडती | ढगांचे सुख एकच की थेंब पिकवतील शेती
तसाच मी ही आहे ढगांसारखा | सुखी होशील तू फुलव संसार दुसर्याचा ||४||
तुझे ते हसणे अन लाघवी बोलणे | आठवते ते तुझे खिडकीतले उभे रहाणे
जेव्हा आता मी जातो घरावरून तुझ्या | खिंडार पडे काळजातल्या घरात माझ्या ||५||
का करित होती चाळे केसांच्या बटांशी | का कवटाळी दिलेला गुलाब उराशी
का केला होता तू खुणेचा इशारा | का केला होता माझ्या नावाचा पुकारा ||६||
असेल जेथे तू तेथे सुखी रहा | माझ्या मनाला समजावीतो पहा
म्हणून सांगतो मी तुम्हाला| प्रेम केले तर न्या ते शेवटाला ||६||
अशी ग कशी सोडूनी जाते तू मला | करू मी काय विचारू कसे मी तूला ||धृ||
- पाषाणभेद (दगडफोड्या)
१५/०७/२०१०
एक फार्सी गज़ल.....मिर्झा महम्मद हसन ( कातिल )
मित्रहो,
आज एका फ़ार्सी भाषेतली गज़लेचा आनंद लुटूया. मी खाली अर्थ दिलेला आहेच आणि सैगल साहेबांचे गाणे पण दिले आहे. वाचून झाल्यावर ही गज़ल पुढे ठेवून ते गाणे जरूर ऐका आणि त्याचा आनंद घ्या.
सध्याच्या वादग्रस्त वातावरणात तेवढीच जरा करमणूक ! मन हलके करा जरा आणि आपल्या प्रेयसीला/हिला वाचून दाखवा ही गज़ल !:-)
मा रा ब-घम्ज़ा् कुश्त्-ओ-कज़ा रा बहान साख़्त्
खुद सू-ए-मा ना दीद्-ओ-हया रा बहान साख्त्
तिने आमच्यावर स्वत:च्या अदाने नजरेचे खंजीर चालवले आणि मी मरायला टेकल्यावर गरीब बिचार्या म्रृत्यूवर आळ घेतला.
माझ्याकडे बघितलेही नाही पण आव तर असा आणला की “मी लाजून बघितले नाही तुझ्याकडे”
रफ्तम् ब मस्जिदे के ब-बीनम् ज़माल-ए-दोस्त्
द्स्ते ब-रूख् कशीद-ओ-दुआ रा बहान साख़्त्
आता हिचा चेहेरा ज्याने आम्हाला वेड लावले आहे त्याचे दर्शन घ्यायचे कसे? मग आम्ही एक क्लुप्ती लढवली.
आमच्या या प्रेयसीच्या सौंदर्याचा आस्वाद घ्यायला मशिदी सारखी जागा कुठे असणार ? ती प्रार्थना करेल आणि आम्ही तिच्या मुखाचं दर्शन घेत राहू. पण एवढे कुठले आमचे नशिब ? हाय ! तिने तर आपले मुखकमल आपल्या हाताच्या ओंजळीत झाकून घेतले आणि दुआ मागण्याचा बहाणा केला.
द्स्ते ब दोश्-ए-गैर निहाद अ़ज् सर्-ए-करम्
मा रा चूं दिद् ओ लघ्ज़िश्-ए-पा रा बहान साख़्त्
आता मात्र कमाल झाली. बघा कसा तिने माझ्या प्रतिस्पर्ध्याच्या खांद्यावर हात ठेवलाय. माझ्याकडे नजरही न टाकणारी ती, त्याच्यावर एवढी कृपादृष्टी कशी काय बुवा ?
तेवढ्यात आमची नजरानजर झाली आणि बघा आता - तिचा तोल गेल्यामुळे कोणाचातरी आधार घेतल्याचा बहाणा.
जाहद् न दाश्त् ताब्-ए-जमाल्-ए-परी रूखान्
कुन्जे गिरफ्त्-ओ-याद-ए-ख़ुदा रा बहान साख़्त्
या आमच्या धर्मगुरूंबद्दल माझा आदर हे पाहून अधिकच वाढला की या एवढ्या सुंदरी इथे हजर असताना हे आपल्या मनावर कसा काय ताबा ठेऊ शकतात ? अरेरे! अरे देवा काय बघतोय मी हे ? त्यांनी आपली जागा सोडून मशिदीचा कोपरा गाठला आणि प्रार्थनेचा बहाणा केला.
पण डोळे किलकिले करून ते तिच्याकडेच पहात होते.
ख़ून-ए-कातील-ए-बे सर्-ओ-पा रा बहा-ए-खीश
मलेदान-ए-निगार-हिना रा बहाना साख़्त्
खरंतर मला रक्तबंबाळ करून तिने ते तिच्या पुस्तकातल्या पानांना फासलंय,
पण बहाणा मात्र सगळ्यांच्या समोर असा करते आहे की त्या पानांना ती प्रेमाने हिना लावत आहे.
हाही बहाणा !
शायर : मिर्झा महम्मद हसन ( कातिल )
१७५७ ते १८१८.
आणि ही गज़ल इथे ऐका.
जयंत कुलकर्णी.
स्वप्नी माझ्या आलीस तू
स्वप्नी माझ्या आलीस तू
स्वप्नी माझ्या आलीस तू
हळूच हसून लाजलीस तू
हळूच हसून लाजलीस तू
कितीक दिसांनी झोप आली मला
जागेपणी विसरलो जगाला
न दिसे दुसरे काही
दिसशी मजला तू
रात्र माझी धुंदीत आली
वेड्या मनाला समाजावून गेली
स्वप्नाच्या वाटेने जातांना
वाटेत भेटलीस तू
होईल माझे स्वप्न का खरे
भेटून सगळे सांग मला बरे
विसरू नको आता काही
प्रितीचे शब्द बोल तू
- पाषाणभेद (दगडफोड्या)
१४/०७/२०१०
गाणी
आज अचानक जागी झाली
कधीतरी निजलेली गाणी
सांजवात होऊन तेवली
मनातली विझलेली गाणी ||
दबले, बुजले, घुसमटलेले
सूर विजेसम लख्ख चमकले,
घन बरसावे तशी बरसली
कंठातच थिजलेली गाणी ||
भुरभुरता पाऊस कोवळा
संध्यारंगातून झिरपला,
किरणांच्या छायेत उतरली
थेंबांवर सजलेली गाणी ||
नवथर मातीच्या ओलेत्या
देहाच्या परिमलात घुमली,
दरवळली अन तिच्या कुशीतुन
कोंबांसह रुजलेली गाणी ||
निळेसावळे ओले अंगण,
तुझ्या नि माझ्या मनात श्रावण,
रानोरानी, पानोपानी
भिरभिरती भिजलेली गाणी ||
असाच अवखळ पाउस होता,
अन उडणारी एकच छत्री,
आठवली का हळूच माझ्या
कानी कुजबुजलेली गाणी?
