येणारी पिढी चिऊताई बघायला संग्रहालयात न जाओ....
सटिक वर्णन म्हणावे लागेल. लहानपणी आंगणात पाहिलेल्या चिमण्या बघायला कुठे कुठे जावे लागते हा दैवदुर्विलास याची देही याची डोळा बघावा लागत आहे. कालच एक पक्षिमित्राने अमेरिकन चिऊताई चे फोटो पाठवले आहेत. काही चिमण्या अमेरिकेत जाऊन बदलल्या आहेत तर काही अजून तशाच म्हणजे देशी आहेत..
विश्व चिमणी दिवस यावर लेख लिहीण्याचा विचार होता. जुने साहीत्य खंगाळताना Paul Laurence Dunbar
1872 –1906 यांची एक खुप सुंदर कविता वाचनात आली.
Paul Laurence Dunbar
1872 –1906
A little bird, with plumage brown,
Beside my window flutters down,
A moment chirps its little strain,
Ten taps upon my window–pane,
And chirps again, and hops along,
To call my notice to its song;
But I work on, nor heed its lay,
Till, in neglect, it flies away.
So birds of peace and hope and love
Come fluttering earthward from above,
To settle on life’s window–sills,
And ease our load of earthly ills;
But we, in traffic’s rush and din
Too deep engaged to let them in,
With deadened heart and sense plod on,
Nor know our loss till they are gone.
एक संदेश पण आला आहे.
सरली सुरेख थंडी, फोफावला उन्हाळा,
संतप्त सूर्य झाला, ओकेल तप्त ज्वाळा.
पक्षी दिशांना फिरतील, ते थव्यांनी
सुकतील,कंठ त्यांचे मग शोधतील पाणी,
सुकली तळी जळांची. पाणी पिण्यास नाही,
त्या सानुल्या जीवांची होईल लाही लाही,
त्यांच्या जीवाकरिता इतकी कराचं सेवा,
वाटीत एवढेसे पाणी भरून ठेवा.
येणारी पिढी चिऊताई बघायला संग्रहालयात न जाओ....
सटिक वर्णन म्हणावे लागेल. लहानपणी आंगणात पाहिलेल्या चिमण्या बघायला कुठे कुठे जावे लागते हा दैवदुर्विलास याची देही याची डोळा बघावा लागत आहे. कालच एक पक्षिमित्राने अमेरिकन चिऊताई चे फोटो पाठवले आहेत. काही चिमण्या अमेरिकेत जाऊन बदलल्या आहेत तर काही अजून तशाच म्हणजे देशी आहेत..
विश्व चिमणी दिवस यावर लेख लिहीण्याचा विचार होता. जुने साहीत्य खंगाळताना Paul Laurence Dunbar
1872 –1906 यांची एक खुप सुंदर कविता वाचनात आली.
Paul Laurence Dunbar
1872 –1906
A little bird, with plumage brown,
Beside my window flutters down,
A moment chirps its little strain,
Ten taps upon my window–pane,
And chirps again, and hops along,
To call my notice to its song;
But I work on, nor heed its lay,
Till, in neglect, it flies away.
So birds of peace and hope and love
Come fluttering earthward from above,
To settle on life’s window–sills,
And ease our load of earthly ills;
But we, in traffic’s rush and din
Too deep engaged to let them in,
With deadened heart and sense plod on,
Nor know our loss till they are gone.
एक संदेश पण आला आहे.
सरली सुरेख थंडी, फोफावला उन्हाळा,
संतप्त सूर्य झाला, ओकेल तप्त ज्वाळा.
पक्षी दिशांना फिरतील, ते थव्यांनी
सुकतील,कंठ त्यांचे मग शोधतील पाणी,
सुकली तळी जळांची. पाणी पिण्यास नाही,
त्या सानुल्या जीवांची होईल लाही लाही,
त्यांच्या जीवाकरिता इतकी कराचं सेवा,
वाटीत एवढेसे पाणी भरून ठेवा.
मी गॅलरीमध्ये दाणा पाणी ठेवते पक्षांसाठी...कधी आली चिमणी तर इतकं छान वाटतं तिच्या चिवचिवाटाने......!!! खरंतर हे नैसर्गिक सुखही आता किती दूर्मिळ झालंय...
येणारी पिढी चिऊताई बघायला संग्रहालयात न जाओ....
सटिक वर्णन म्हणावे लागेल. लहानपणी आंगणात पाहिलेल्या चिमण्या बघायला कुठे कुठे जावे लागते हा दैवदुर्विलास याची देही याची डोळा बघावा लागत आहे. कालच एक पक्षिमित्राने अमेरिकन चिऊताई चे फोटो पाठवले आहेत. काही चिमण्या अमेरिकेत जाऊन बदलल्या आहेत तर काही अजून तशाच म्हणजे देशी आहेत..
विश्व चिमणी दिवस यावर लेख लिहीण्याचा विचार होता. जुने साहीत्य खंगाळताना Paul Laurence Dunbar
1872 –1906 यांची एक खुप सुंदर कविता वाचनात आली.
Paul Laurence Dunbar
1872 –1906
A little bird, with plumage brown,
Beside my window flutters down,
A moment chirps its little strain,
Ten taps upon my window–pane,
And chirps again, and hops along,
To call my notice to its song;
But I work on, nor heed its lay,
Till, in neglect, it flies away.
So birds of peace and hope and love
Come fluttering earthward from above,
To settle on life’s window–sills,
And ease our load of earthly ills;
But we, in traffic’s rush and din
Too deep engaged to let them in,
With deadened heart and sense plod on,
Nor know our loss till they are gone.
एक संदेश पण आला आहे.
सरली सुरेख थंडी, फोफावला उन्हाळा,
संतप्त सूर्य झाला, ओकेल तप्त ज्वाळा.
पक्षी दिशांना फिरतील, ते थव्यांनी
सुकतील,कंठ त्यांचे मग शोधतील पाणी,
सुकली तळी जळांची. पाणी पिण्यास नाही,
त्या सानुल्या जीवांची होईल लाही लाही,
त्यांच्या जीवाकरिता इतकी कराचं सेवा,
वाटीत एवढेसे पाणी भरून ठेवा.
येणारी पिढी चिऊताई बघायला संग्रहालयात न जाओ....
सटिक वर्णन म्हणावे लागेल. लहानपणी आंगणात पाहिलेल्या चिमण्या बघायला कुठे कुठे जावे लागते हा दैवदुर्विलास याची देही याची डोळा बघावा लागत आहे. कालच एक पक्षिमित्राने अमेरिकन चिऊताई चे फोटो पाठवले आहेत. काही चिमण्या अमेरिकेत जाऊन बदलल्या आहेत तर काही अजून तशाच म्हणजे देशी आहेत..
विश्व चिमणी दिवस यावर लेख लिहीण्याचा विचार होता. जुने साहीत्य खंगाळताना Paul Laurence Dunbar
1872 –1906 यांची एक खुप सुंदर कविता वाचनात आली.
Paul Laurence Dunbar
1872 –1906
A little bird, with plumage brown,
Beside my window flutters down,
A moment chirps its little strain,
Ten taps upon my window–pane,
And chirps again, and hops along,
To call my notice to its song;
But I work on, nor heed its lay,
Till, in neglect, it flies away.
So birds of peace and hope and love
Come fluttering earthward from above,
To settle on life’s window–sills,
And ease our load of earthly ills;
But we, in traffic’s rush and din
Too deep engaged to let them in,
With deadened heart and sense plod on,
Nor know our loss till they are gone.
एक संदेश पण आला आहे.
सरली सुरेख थंडी, फोफावला उन्हाळा,
संतप्त सूर्य झाला, ओकेल तप्त ज्वाळा.
पक्षी दिशांना फिरतील, ते थव्यांनी
सुकतील,कंठ त्यांचे मग शोधतील पाणी,
सुकली तळी जळांची. पाणी पिण्यास नाही,
त्या सानुल्या जीवांची होईल लाही लाही,
त्यांच्या जीवाकरिता इतकी कराचं सेवा,
वाटीत एवढेसे पाणी भरून ठेवा.
मी गॅलरीमध्ये दाणा पाणी ठेवते पक्षांसाठी...कधी आली चिमणी तर इतकं छान वाटतं तिच्या चिवचिवाटाने......!!! खरंतर हे नैसर्गिक सुखही आता किती दूर्मिळ झालंय...
निघा निघा चिऊताई
सारीकडे काँक्रीटले
दाणा पाणी हरवले
शहरी ह्या
विषारी धुरके आले
घरट्याच्या दारापाशी
डोळ्यावर झोप कशी
अजूनही
उरलेली पाखरे ही
भयसूचनांचे गाणे
गाऊनी टिपती दाणे
अखेरचे
झोपू नका अशा तुम्ही
वाचविण्या मृत्युक्षणी
येईल का मग कोणी
बाळाला ह्या
बाळाचे मी घेता नाव
जागी झाली चिऊताई
बाळासकट ती जाई
कायमची!
मुक्तछंदाच्या रचनेवर अजुन काम करणे आवश्यक आहे. उत्तरदायित्वास नकार लागू हे यायला पाहिजे होतं ना.
बाकी प्रयत्न उत्तम आहे. येत राहा आणि लिहिते राहा. बरेच दिवस झाले बोलणे नाही. :)
-दिलीप बिरुटे
युट्यूब च्यानल चालू करण्याचा मनोदय आहे. आपल्यासाठी आनंदाची गोष्ट एका नास्तिक साहित्यिक महोदयांच्या मुलाखतीने सुरवात करण्याचा मनोदय आहे. त्यासाठी उत्तरदायित्वास नकार लागू अद्ययावत करुन मग वापरेन. पण तुमच्यासारखे मनमोकळे पणाने टिका स्विकारणारे भेटले की उत्तरदायित्वास नकार लागू लिहिण्याची गरज कमी होते :)
याच विषय मालीकेत आणखी एखाद दुसरी कविता एखादा लेखही लिहिण्याचा मनोदय आहे. आणि तुम्हाला मुलाखतीसाठी कॉल करण्याचेही मनात घोळत आहे. :) प्रतिसादासाठी अनेक आभार.
>>>> ट्यूब च्यानल चालू करण्याचा मनोदय आहे.
अरे वाह ! शुभेच्छा.
>>>> आपल्यासाठी आनंदाची गोष्ट एका नास्तिक साहित्यिक महोदयांच्या मुलाखतीने सुरवात करण्याचा मनोदय आहे.
हा हा ! किती छान. देर आये दुरुस्त आये. ;)
>>> तुमच्यासारखे मनमोकळे पणाने टिका स्विकारणारे भेटले की उत्तरदायित्वास नकार लागू लिहिण्याची गरज कमी होते :)
आपल्या कौतुकाबद्दल आभारी आहे. :)
>>> आणि तुम्हाला मुलाखतीसाठी कॉल करण्याचेही मनात घोळत आहे.
आपल्यासाठी कधीही उपलब्ध आहे. सध्या निवडणुकीच्या कामात झोनल ऑफिसर म्हणून व्यग्र आहे,तितका अपवाद सोडला तर मी आहेच. :)
-दिलीप बिरुटे
सध्या निवडणुकीच्या कामात झोनल ऑफिसर म्हणून व्यग्र आहे
प्रा.डॅा. ह्या कामाच्या अनूभवांवर आधारीत एक माहितीपूर्ण लेख लवकरंच येऊ द्यात, त्यातून जगातल्या सर्वात मोठ्या लोकशाहीतली निवडणूक प्रक्रीया समजायला मदत होईल.
माझ्या भाउजींना ‘एक्स्पेंडीचर मॅनेजमेंट’ची ड्यूटी लागली आहे. आचार संहिता लागू झाल्या पासून सूरू झालेले हे काम निकाल लागल्यानंतरही सुमारे महिनाभर चालू रहाणार आहे.
ह्या प्रक्रियेची जी माहिती त्यांच्याकडून मिळत आहे ती खूप रोचक आहे. तुम्ही लेख लिहिलात तर त्यावर काही रंजक माहिती शेअर करता येईल…
आम्ही आचारसंहिता लागण्याच्या एक दीड महीना अगोदर पासून निवडणुकीच्या कामात आहोत. पुढे ते निवडणूक निकाल कामापर्यन्त ते चाललेले असते. आता निवडणुकी आचारसंहितेमुळे काहीही लिहिता येणार नाही. पण निवडणुकीनंतर लिहीन.
केंद्राध्यक्ष होतो तेव्हा निवडणुकीतील कामाबद्दल कुठे तरी प्रतिसादात लिहिले आहे, कुठे ते आठवत नाही.
-दिलीप बिरुटे
एकदा एके सरकारी ठिकाणी खूप जंगली झाडी होती. पण, झाडे तोडायला परवानगी नसल्याने, झाडे तोडून, जागा मोकळी करता येत न्हवती.
त्यामुळे, सरकारी नोकरांची पंचाईत झाली.
ते नोकर एका बुजुर्क, राजकारणी व्यक्तीला भेटायला गेले.. त्यांचा सल्ला खालील देतो..
....
झाडे कापणे हे अयोग्य आहे. आमच्या गावात पण कुणीही झाडे कापत नाहीत किंवा मोरचूदाचे पाणी झाडाला देत नाहीत.
कर्मचाऱ्यांनी योग्य तो बोध घेतला.
काही महिन्यांतच, झाडे मरून गेली..
-----
मुक्तछंदातल्या कविता शक्यतो आवडत नाहीत पण ही जराशी कविवर्य पाडगांवकरांच्या मोरू कवितासंग्रहात बसेल अशा धाटणीची वाटली म्हणूनच आवडली.
लिहित रहा, आम्ही वाचत राहू .
सं - दी - प
मुक्तछंदाच्या रचनेवर अजुन काम करणे आवश्यक आहे. उत्तरदायित्वास नकार लागू हे यायला पाहिजे होतं ना.
बाकी प्रयत्न उत्तम आहे. येत राहा आणि लिहिते राहा. बरेच दिवस झाले बोलणे नाही. :)
-दिलीप बिरुटे
युट्यूब च्यानल चालू करण्याचा मनोदय आहे. आपल्यासाठी आनंदाची गोष्ट एका नास्तिक साहित्यिक महोदयांच्या मुलाखतीने सुरवात करण्याचा मनोदय आहे. त्यासाठी उत्तरदायित्वास नकार लागू अद्ययावत करुन मग वापरेन. पण तुमच्यासारखे मनमोकळे पणाने टिका स्विकारणारे भेटले की उत्तरदायित्वास नकार लागू लिहिण्याची गरज कमी होते :)
याच विषय मालीकेत आणखी एखाद दुसरी कविता एखादा लेखही लिहिण्याचा मनोदय आहे. आणि तुम्हाला मुलाखतीसाठी कॉल करण्याचेही मनात घोळत आहे. :) प्रतिसादासाठी अनेक आभार.
>>>> ट्यूब च्यानल चालू करण्याचा मनोदय आहे.
अरे वाह ! शुभेच्छा.
>>>> आपल्यासाठी आनंदाची गोष्ट एका नास्तिक साहित्यिक महोदयांच्या मुलाखतीने सुरवात करण्याचा मनोदय आहे.
हा हा ! किती छान. देर आये दुरुस्त आये. ;)
>>> तुमच्यासारखे मनमोकळे पणाने टिका स्विकारणारे भेटले की उत्तरदायित्वास नकार लागू लिहिण्याची गरज कमी होते :)
आपल्या कौतुकाबद्दल आभारी आहे. :)
>>> आणि तुम्हाला मुलाखतीसाठी कॉल करण्याचेही मनात घोळत आहे.
आपल्यासाठी कधीही उपलब्ध आहे. सध्या निवडणुकीच्या कामात झोनल ऑफिसर म्हणून व्यग्र आहे,तितका अपवाद सोडला तर मी आहेच. :)
-दिलीप बिरुटे
सध्या निवडणुकीच्या कामात झोनल ऑफिसर म्हणून व्यग्र आहे
प्रा.डॅा. ह्या कामाच्या अनूभवांवर आधारीत एक माहितीपूर्ण लेख लवकरंच येऊ द्यात, त्यातून जगातल्या सर्वात मोठ्या लोकशाहीतली निवडणूक प्रक्रीया समजायला मदत होईल.
माझ्या भाउजींना ‘एक्स्पेंडीचर मॅनेजमेंट’ची ड्यूटी लागली आहे. आचार संहिता लागू झाल्या पासून सूरू झालेले हे काम निकाल लागल्यानंतरही सुमारे महिनाभर चालू रहाणार आहे.
ह्या प्रक्रियेची जी माहिती त्यांच्याकडून मिळत आहे ती खूप रोचक आहे. तुम्ही लेख लिहिलात तर त्यावर काही रंजक माहिती शेअर करता येईल…
आम्ही आचारसंहिता लागण्याच्या एक दीड महीना अगोदर पासून निवडणुकीच्या कामात आहोत. पुढे ते निवडणूक निकाल कामापर्यन्त ते चाललेले असते. आता निवडणुकी आचारसंहितेमुळे काहीही लिहिता येणार नाही. पण निवडणुकीनंतर लिहीन.
केंद्राध्यक्ष होतो तेव्हा निवडणुकीतील कामाबद्दल कुठे तरी प्रतिसादात लिहिले आहे, कुठे ते आठवत नाही.
-दिलीप बिरुटे
एकदा एके सरकारी ठिकाणी खूप जंगली झाडी होती. पण, झाडे तोडायला परवानगी नसल्याने, झाडे तोडून, जागा मोकळी करता येत न्हवती.
त्यामुळे, सरकारी नोकरांची पंचाईत झाली.
ते नोकर एका बुजुर्क, राजकारणी व्यक्तीला भेटायला गेले.. त्यांचा सल्ला खालील देतो..
....
झाडे कापणे हे अयोग्य आहे. आमच्या गावात पण कुणीही झाडे कापत नाहीत किंवा मोरचूदाचे पाणी झाडाला देत नाहीत.
कर्मचाऱ्यांनी योग्य तो बोध घेतला.
काही महिन्यांतच, झाडे मरून गेली..
-----
मुक्तछंदातल्या कविता शक्यतो आवडत नाहीत पण ही जराशी कविवर्य पाडगांवकरांच्या मोरू कवितासंग्रहात बसेल अशा धाटणीची वाटली म्हणूनच आवडली.
लिहित रहा, आम्ही वाचत राहू .
सं - दी - प
दोन प्राध्यापक
बांधकाम व्यावसायिकाच्या
कार्यालयात.
पहिल्या प्राध्यापकाने
दुसर्या प्राध्यापकास
कानात कुजबुजत विचारले
नव्या ईमारतीच्या अवारातील
जुने वड, पिंपळ, पारीजात, .......
खूप भाsssssssरी कविता !
मी गेलो होतो दोन महीन्यापूर्वी महिन्यात.
(आपल्यापासून स्फूर्ती घेऊन, ह्या ओळी खरडल्या...)
पँगाँग-लेक उंच सरोवर,
जणू आकाश वितळले!
पाणी कसे नीळेशार,
जागेपणी स्वप्न निथळले !!
खूप भाsssssssरी कविता !
मी गेलो होतो दोन महीन्यापूर्वी महिन्यात.
(आपल्यापासून स्फूर्ती घेऊन, ह्या ओळी खरडल्या...)
पँगाँग-लेक उंच सरोवर,
जणू आकाश वितळले!
पाणी कसे नीळेशार,
जागेपणी स्वप्न निथळले !!
भूशास्त्राच्या अंकलिपीची
पाने इथली उलटी
रंगभारले पहाड, अवघड
रस्त्याची वेलांटी
रण वाळूचे पायतळी अन्
हिमकण माथ्यावरती
किती विरोधाभास पचवुनी
फुलते इथली सृष्टी
रंग नभाचे प्राशुनी वाहे
निवळशंख हे पाणी
रौद्र नि प्रशांत उभय रसांचे
मिश्रण केले कोणी
(नुकत्याच केलेल्या लद्दाख वारीदरम्यान रेखाटलेले शब्दचित्र)
उभा भाऊ दारी म्हणे
आणि
उभा साजण दाराशी...
चित्रगुप्त जी धन्यवाद.
तीचा भाऊ तीला माहेरी घेऊन जाण्यासाठी आलाय.ती मनाने केव्हाच आईकडे पोहोचली असून, तीला भावाबरोबर जाताना पाहून पाणावलेल्या डोळ्यानी तीचा साजण दाराशी उभा आहे. जणू म्हणतोय लवकर ये मले तुझ्याविना करमणार नाही.
आसे दृश्य आहे.
" चार दिसावर उभा ओला श्रावण झुलवा,
न्याया पाठवा भावाला हिला माहेरी बोलवा "
शांताबाई शेळके
उभा भाऊ दारी म्हणे
आणि
उभा साजण दाराशी...
चित्रगुप्त जी धन्यवाद.
तीचा भाऊ तीला माहेरी घेऊन जाण्यासाठी आलाय.ती मनाने केव्हाच आईकडे पोहोचली असून, तीला भावाबरोबर जाताना पाहून पाणावलेल्या डोळ्यानी तीचा साजण दाराशी उभा आहे. जणू म्हणतोय लवकर ये मले तुझ्याविना करमणार नाही.
आसे दृश्य आहे.
" चार दिसावर उभा ओला श्रावण झुलवा,
न्याया पाठवा भावाला हिला माहेरी बोलवा "
शांताबाई शेळके
चर्चेची मिसळ
लेखांची भेळ
कवितांकडे बघायला
कुणाला नाही वेळ
भंटकंतीचा वडापाव
शशकांचा पिझ्झा
शेअर्स मधली गोडी
कवितांमधे नाही तसली मज्जा
प्रेमाची रडगाणी,भंगलेली हृदयं
करतात डोक्याचं दही
म्हणून त्यांच्या वाटेला
कुणी जात नाही
धन्यवाद श्रीगणेशा
हे खरं आहे :-)
आणि काही कविता तर इतक्या अवघड की परत परत वाचल्या तरी अर्थ समजतो की नाही ही शंका राहतेच. त्यापेक्षा त्या वाटेला न गेलेलं बरं, असं वाचकाला वाटणं स्वाभाविक आहे.
बाकी, ही (कवितांकडे बघायला, कुणाला नाही वेळ) उत्स्फूर्त रचनाही छान जमली आहे!
तत्र अकुशल आसल्यामुळेच टाकू शकलो नाही.
आपण ती कमी पुरी केल्याबद्दल धन्यवाद.
अतंरजालावरून
रक्तस्त्राव झालेल्या हृदयाची कहाणी
एकेकाळी एक राजकुमार होता जो एका राजकुमारीवर प्रेम करत होता ज्याने त्याची दखल घेतली नाही. राजकन्येचे लक्ष वेधून घेण्यासाठी आणि त्याचे प्रेम सिद्ध करण्यासाठी, त्याने तिला दूरदूरवरून आश्चर्यकारक भेटवस्तू आणल्या.
एके दिवशी त्याला दोन जादुई गुलाबी ससा दिसला आणि त्याने ते दोन्ही राजकन्येला देऊ केले. (कथाकार दोन बाह्य गुलाबी पाकळ्या काढतो आणि प्राणी दाखवण्यासाठी प्रत्येक बाजूला ठेवतो.)
राजकन्या सशांमुळे अविचल होती, म्हणून त्याने पुन्हा प्रयत्न केला आणि तिला सुंदर झुमके दिले. (दोन आतील पांढऱ्या पाकळ्या वेगळ्या केल्या आहेत आणि प्रदर्शनासाठी कथाकाराच्या कानाजवळ धरल्या आहेत.)
तरीही, राजकुमारीने त्याच्याकडे लक्ष दिले नाही. राजपुत्र तिरस्कारामुळे इतका व्यथित झाला की त्याने खंजीर घेतला आणि स्वतःवर वार केला. (फुलांच्या उरलेल्या मध्यभागी मध्यभागी एक रेषा असलेल्या हृदयाच्या बाह्यरेषेप्रमाणे आकार दिला जातो. हृदय वर ठेवले जाते, खंजीर सारखी रेषा काढून टाकली जाते आणि कथाकार हृदयाच्या मध्यभागी "चाकू" बुडवतो.)
राजकन्येला खूप उशीरा कळले की तिचे राजपुत्रावर प्रेम आहे, ती ओरडली, "माझ्या राजपुत्रासाठी माझ्या हृदयात आणखी रक्तस्त्राव होईल!" आणि तिचे हृदय आजपर्यंत रक्तस्त्राव करत आहे.
चर्चेची मिसळ
लेखांची भेळ
कवितांकडे बघायला
कुणाला नाही वेळ
भंटकंतीचा वडापाव
शशकांचा पिझ्झा
शेअर्स मधली गोडी
कवितांमधे नाही तसली मज्जा
प्रेमाची रडगाणी,भंगलेली हृदयं
करतात डोक्याचं दही
म्हणून त्यांच्या वाटेला
कुणी जात नाही
धन्यवाद श्रीगणेशा
हे खरं आहे :-)
आणि काही कविता तर इतक्या अवघड की परत परत वाचल्या तरी अर्थ समजतो की नाही ही शंका राहतेच. त्यापेक्षा त्या वाटेला न गेलेलं बरं, असं वाचकाला वाटणं स्वाभाविक आहे.
बाकी, ही (कवितांकडे बघायला, कुणाला नाही वेळ) उत्स्फूर्त रचनाही छान जमली आहे!
तत्र अकुशल आसल्यामुळेच टाकू शकलो नाही.
आपण ती कमी पुरी केल्याबद्दल धन्यवाद.
अतंरजालावरून
रक्तस्त्राव झालेल्या हृदयाची कहाणी
एकेकाळी एक राजकुमार होता जो एका राजकुमारीवर प्रेम करत होता ज्याने त्याची दखल घेतली नाही. राजकन्येचे लक्ष वेधून घेण्यासाठी आणि त्याचे प्रेम सिद्ध करण्यासाठी, त्याने तिला दूरदूरवरून आश्चर्यकारक भेटवस्तू आणल्या.
एके दिवशी त्याला दोन जादुई गुलाबी ससा दिसला आणि त्याने ते दोन्ही राजकन्येला देऊ केले. (कथाकार दोन बाह्य गुलाबी पाकळ्या काढतो आणि प्राणी दाखवण्यासाठी प्रत्येक बाजूला ठेवतो.)
राजकन्या सशांमुळे अविचल होती, म्हणून त्याने पुन्हा प्रयत्न केला आणि तिला सुंदर झुमके दिले. (दोन आतील पांढऱ्या पाकळ्या वेगळ्या केल्या आहेत आणि प्रदर्शनासाठी कथाकाराच्या कानाजवळ धरल्या आहेत.)
तरीही, राजकुमारीने त्याच्याकडे लक्ष दिले नाही. राजपुत्र तिरस्कारामुळे इतका व्यथित झाला की त्याने खंजीर घेतला आणि स्वतःवर वार केला. (फुलांच्या उरलेल्या मध्यभागी मध्यभागी एक रेषा असलेल्या हृदयाच्या बाह्यरेषेप्रमाणे आकार दिला जातो. हृदय वर ठेवले जाते, खंजीर सारखी रेषा काढून टाकली जाते आणि कथाकार हृदयाच्या मध्यभागी "चाकू" बुडवतो.)
राजकन्येला खूप उशीरा कळले की तिचे राजपुत्रावर प्रेम आहे, ती ओरडली, "माझ्या राजपुत्रासाठी माझ्या हृदयात आणखी रक्तस्त्राव होईल!" आणि तिचे हृदय आजपर्यंत रक्तस्त्राव करत आहे.
खुप दिवस मनात होते की "रक्तस्त्राव हृदय फुले" दिसावीत. अंतरजालावर एका राजकुमाराची प्रेमकहाणी वाचली म्हणूनच कुतूहल वाढले होते.सकाळची फिरण्याची सवय आज कामाला आली.ज्या झुडूपवर्गीय वनस्पतीला रक्तस्त्राव हृदया फुले येतात ते झुडूप एके ठिकाणी दिसले. जवळच "रडणार्या चेरी चे झाड (विपींग चेरी)",बघुन काय वाटले ते लिहीण्याचा प्रयत्न.
गाव जरी बदलला
तरी माती तीच आहे
परागंदा जरी झालो
तरी नाती तीच आहे
शहरलेल्या गावा मधे
कसे वावरावे
कोण आपले कोण परके
कसे समजावे
भिरभिरते मन शोधते
ते गाव आठवणीतले
भेटतील का पुन्हा ते
चेहरे साठवणीतले
सोडले जरी मी गाव
डोळ्या समोर चित्र आहे
आज ही तीथे माझा
एक जीवलग मीत्र आहे.
गाव जरी बदलला
तरी माती तीच आहे
परागंदा जरी झालो
तरी नाती तीच आहे
शहरलेल्या गावा मधे
कसे वावरावे
कोण आपले कोण परके
कसे समजावे
भिरभिरते मन शोधते
ते गाव आठवणीतले
भेटतील का पुन्हा ते
चेहरे साठवणीतले
सोडले जरी मी गाव
डोळ्या समोर चित्र आहे
आज ही तीथे माझा
एक जीवलग मीत्र आहे.
आठवतो आज पुन्हा
माझा गाव माझी माती
सारं काही सोडले मी
वितभर पोटासाठी.
बरसून येती मेघ
भिजूनिया जावे चिंब
ओंजळीत पावसाचे
झेलूनिया घ्यावे थेंब
घेवूनिया हाती काठी
जात होतो पोरं पोरं
माळावरी चरावया
घेऊनिया गुरं ढोरं.
रानपाखरांच्या जैसे
रानिवणी हिंडण्यात
किती आठवू ते दिस
मौज होती जगण्यात.
मग सरले ते दिस
हरवले बालपण
शहरात पोटासाठी
सुरू झाली वणवण.
उलटले दिस मास
किती काळ गेला पुढं
तरी मना अजूनही
आहे गवाचीच ओढ.
सारं काही छान आहे
दिस सरती सुखात
जाई मन उडूनिया
तरी गावाच्या रानात.
https://youtu.be/LKb7VmDPTak
