बालगीत

स्टार माझा ह्या दूरचित्रवाणी वाहीनीतर्फे घेतलेल्या "ब्लॉग माझा" ह्या स्पर्धेत मिपाच्या सदस्यांचा प्रचंड विजय झालेला आहे.
श्रीयुत नंदन होडावडेकर म्हणजेच आपला नंदन.. ह्याच्या ब्लॉगला दुसरे पारितोषिक मिळालेले आहे
तसेच सर्वश्री धोंडोपंत आपटे(धोंडोपंत), संदिप चित्रे आणि प्रा.डॉ. दिलीप बिरुटे अशा तिघांना उत्तेजनार्थ पारितोषिक मिळालेले आहे.
ह्या चौघांचे त्रिवार अभिनंदन!

एक पुरवणी सुचना: अभिजित पेंढारकर म्हणजेच मिपावरील आपला अभिजित ह्यालाही ह्याच स्पर्धेत उत्तेजनार्थ पारितोषिक मिळालेले आहे. त्याचेही त्रिवार अभिनंदन.

सहज एक विरंगुळा म्हणून ईंग्लीश भाषेतील काही बालगीते मराठित भाषांतरित करविशी वाटली.
तुम्हालाहि अशी काहि बालगीते भाषांतरित करता आली तर ईथे जरूर टाका...

Johny Johny....
बंड्या बंड्या...
काय बाबा?
साखर खातोस?
नाहि बाबा...
खोट बोलतोस?
नाहि बाबा...
तोंड उघड,
आई ग...बघ ना बाबा कसे करतायत....

मागच्या जुलै महिन्यात इयत्ता सहावीच्या माझ्या भाचीला भेटायला गेलो होतो. तेव्हा त्या भेटीदरम्यात तिने एक छोटीशी मुक्त छंदातली कविता माझ्यासाठी लिहून दिली. ती अशी...

सर सर सर वारा सुटला
काळ्या ढगांना घेऊन आला||

रिमझिम रिमझिम पाऊस आला
इंद्रधनुष्य खुलवू लागला ||

वीज कडाडली कड कड कड
थेंबे बरसली टप टप टप||

झाडे वेली फुलपाखरे
आनंदली पशु पाखरे ||

धरतीचा हा सुगंध आला
आसमंती दरवळू लागला ||

धरती माता आनंदली
खुदू खुदू हसू लागली ||

--कु. प्राजक्ता वांजरखेडकर, अंबाजोगाई, इयत्ता ६वी

माझ्या मुलीने मागील वर्षी केलेली एक कविता. मी जास्त वेळ ऑफिस मधे घालवतो आणि सुट्टिच्या दिवशी खेळायला जातो ह्याची तक्रार आहे इथे -

जायचेना आपल्याला, मामाच्या गावाला
आगगाडीत बसून, गंमत बघायला

मला नको टिफीनचा, चिवडा लाडू कोरडा
बोलाव फेरीवाल्याला, घे गरम वडा

पुलावरून जातांना, धडधड आवाज होती
पडणार नाही ना खाली, मला वाटते भीती

अजून किती गावे राहीली, मला मोजायचीय सगळी
पण आई मला आता, झोप खूप ग आली

सात वारांची कथा.

सोमवारी नाही कशालाच वेळ
अभ्यासाचा जमत नाही मेळ,
मंगळवार असतो थोडा आळशी
पण तेव्हा मिळते उपासाची लापशी
बुधवार असतो कंटाळवाणा
मी होतो अभ्यासाने दीनवाणा
गुरुवार तसा असतो थोडा वेडा
पण त्या दिवशी मिळतो दत्ताचा पेढा
शुक्रवार माझ्याकडे पहातो केविलवाणे
त्या दिवशी मात्र प्रसादाचे चणे
शनिवार फक्त भरतो रंग
खूप खेळण्याचा बांधतो मी चंग
रविवार म्हणजे वारांचा राजा
म्हणतो करा मज्जाच मज्जा
सारखे-सारखे वाटत राहते
सारेच वार कां न रविवारसारखे!

लहानपणी आम्ही ऐकलेले, गायलेले हे खेळगीत. आता त्यातील पूर्ण शब्द आठवत नाहीत. त्या जागा मी रिकाम्या ठेवल्या आहेत. कुणास आठवल्यास पूर्ण करण्यास मदत करावी.
(नवीन काही असल्यासही चालेल. )

दुपारचा वाजला एक
आईने केला केक
केक खाण्यात एक तास गेला
मी नाही अभ्यास केला

दुपारचे वाजले दोन
बाबांचा आला फोन
फोनवर बोलण्यात एक तास गेला
मी नाही अभ्यास केला

दुपारचे वाजले तीन
ताईची हरवली पिन
पिन शोधण्यात एक तास गेला
मी नाही अभ्यास केला

दुपारचे वाजले चार
_ _ _ _ _ _
_ _ _ _ एक तास गेला
मी नाही अभ्यास केला

संध्याकाळचे वाजले पाच
दादाने फोडली काच
काच वेचण्यात एक तास गेला
मी नाही अभ्यास केला

संध्याकाळचे वाजले सहा
आईने केला चहा
चहा पिण्यात एक तास गेला
मी नाही अभ्यास केला

संध्याकाळचे वाजले सात
आईने केला भात
भात खाण्यात एक तास गेला
मी नाही अभ्यास केला

रात्रीचे वाजले आठ
ताईने फोडला माठ
पाणी पुसण्यात एक तास गेला
मी नाही अभ्यास केला

रात्रीचे वाजले नऊ
बाबांनी आणला खाऊ
खाऊ खाण्यात एक तास गेला
मी नाही अभ्यास केला

रात्रीचे वाजले दहा
_ _ _ _ _ _
_ _ _ _ एक तास गेला
मी नाही अभ्यास केला

रात्रीचे वाजले अकरा
_ _ _ _ _ _
_ _ _ _ एक तास गेला
मी नाही अभ्यास केला

लेखक/कवी: अनामिक

(हेच लिखाण माझ्या अनुदिनीवरही वाचता येईल)

इथे वरचेवर लिहिणारे, वावरणारे सभासद, लेखक यांच्यासाठी ही कविता. कोणतेही कवितेचे बंधन न पाळता लिहिलेली. जितकी नावे आठवली इथे सापडली आणि कवितेत गुंफण्यास सोपी वाटली त्या सभासदांचि नावे घेतली आहेत.. कोणाच्याही भावना दुखावण्याचा माझा हेतू नाही. ही निव्वळ कविता आहे.. आणि सगळ्यांनी हलकी घ्यावी हि विनंती..

मिसळपाव नावाच्या कुरणामध्ये लहानमोठी मेंढरं जमवतो,
तात्या मेंढपाळ स्वतःला मात्र विसोबा खेचर म्हणवतो..

ओंकार,निलकांत असती या कुरणाचे राखणकर्ता,
दाढा कोरत बसतो प्रसाद, बिपिन म्हणे मी कार्यकर्ता..

ऐतिहासिक झाली प्रियाली, सहज्-सर्किट इथे रमती,
जर्मनीच्या गमती जमती, सुगरण होई दोन्ही स्वाती..

सुर्याला ठेऊन सर्वसाक्षी, कोलबेरही फोटो काढतो,
बेसना सारखी लाडवी गझल सुमार म्हणत केशव फाडतो..

स्कॉच सारखा पिवळा डांबिस एखादी चरोळी तोंडात टाकतो,
मुलगा तो धमाल म्हणत ऋषिकेशही एक गझल हाणतो..

सागर, चतुरंग, धनंजय काळा, व्यक्त होऊ पाहणार अव्यक्त,
चारोळ्या गुंफत यांच्या समवेत सुनितही होई मुक्त..

भडकम्कर तो नदिपरी संथ, 'राज' साठी इनोबा तडफडे
आनंदाचे यात्री अन् घन, 'सकाळा'त अभिजीतच्या आनंदीआनंद गडे..

काम नको टाईमपास करा, सदान्कदा सांगे वरदा..
प्रभाकराच्या हाटिलात मात्र फुकट खाण्याची स्वप्ने सदा..

चित्रमुद्रिता राजमुद्रा, सृष्टीचे लावण्या घाली पसारा,
वाटाफोडित जातो सुधिर, शेखर म्हणे मेतकुटभात बरा..

आठवणींत भिजतो सतिश, गोडबोलत अशोक लिहितो,
मनिष, धृव, मानस अधे मधे, झकासही कोल्हापूरला नेतो...

धोंडोपंतांचे ग्रहतारे, गुंडोपंतांना नौशिया भरे,
राजे निघाले सफरीवरी, प्रमोदांना मात्र देव स्मरे..

पुष्कर, किशोरी नित्याचेच, लंबूटांग, गंधार नेवेही या
सुनिल, हर्षल, मदनबाण, माहिती प्रसारण माझी दुनिया..

कुरण दिसे हे लोभसवाणे, रथी महारथी इथे चरती
एकमेका घेऊन सोबती, गगनावेरी.... वेलू नेती.

- (कुरणातली शेळी)प्राजु

कोल्हापूरचा कोल्हे वाणी
पोलादपूरला सोले आणी!
सल्ला सच्चा सोळा आणे
सोलापूरला पोलाद नेणे