तुमच्यावर गुरुदेवांची कृपा आहे म्हणूनच असे दिव्य लेखन तुमच्या कडून झाले.
गुरुदेव च नसते तर अनंत पापभिरू जनता ह्या लिखाणाला पारखी झाली असती.
धन्य ते गुरुदेव!
येत्या श्रावणी
ऐका हसाना माता तुमची कहाणी,
आटपाट संस्थल होते तेथे विविध आयडी नांदत असत... वगैरे वगैरे वगैरे...
...जशी हसाना माता अमुक आयडीस प्रसन्न झाली तशी ती इतर सर्वास होवो, ही साठां उत्तरांची कहाणी १८८व्या उत्तरी सुफळ संपूर्ण.
असे काही अवश्य वाचायला मिळो
_/\_
गुरूमैया की जय
||बोलो हसाना माते की जयऽऽऽ||
मातांजींचा तेजस्वी लेख वाचला होता आणि त्यावर प्रतिसाद दिल्याचे आठवतंय :)
एका रंगतदार लेखापासून वाचकांना वंचित ठेवण्या साठी नियामक मंडळाचा णीषेध!
पुभाप्र.
तुमच्यावर गुरुदेवांची कृपा आहे म्हणूनच असे दिव्य लेखन तुमच्या कडून झाले.
गुरुदेव च नसते तर अनंत पापभिरू जनता ह्या लिखाणाला पारखी झाली असती.
धन्य ते गुरुदेव!
येत्या श्रावणी
ऐका हसाना माता तुमची कहाणी,
आटपाट संस्थल होते तेथे विविध आयडी नांदत असत... वगैरे वगैरे वगैरे...
...जशी हसाना माता अमुक आयडीस प्रसन्न झाली तशी ती इतर सर्वास होवो, ही साठां उत्तरांची कहाणी १८८व्या उत्तरी सुफळ संपूर्ण.
असे काही अवश्य वाचायला मिळो
_/\_
गुरूमैया की जय
||बोलो हसाना माते की जयऽऽऽ||
मातांजींचा तेजस्वी लेख वाचला होता आणि त्यावर प्रतिसाद दिल्याचे आठवतंय :)
एका रंगतदार लेखापासून वाचकांना वंचित ठेवण्या साठी नियामक मंडळाचा णीषेध!
पुभाप्र.
पुर्वपिठिकाभडकलेल्या तपास अधिकाऱ्यांनी माझ्या खाजगी पर्णकुटीचा नाजुक दरवाजा दयाच्या मदतीशिवाय सहजपणे तोडला आणी आत घुसुन मला व बुसाबाला खेचुन एकमेकांपासुन वेगळे केले त्यावेळी आमची तीन दिवस आणि तीन रात्रींसाठी लागलेली अखंड रूदन समाधी भंग पावली!
च्यामारी, लैच खत्रनाक लिव्हलंय !
१८८ च्या सतत उल्लेखाने हळवं व्हायला झालं ! आम्च्य १८८ दिवस जुन्या असलेल्या पुर्वाश्रमीच्या गुरुंची ८वण झाली !
बा़की टॅगचा बाजार उठवल्यामुळे बाजारात हल्लकल्लोळ माजणार हे नक्की !
भडकलेल्या तपास अधिकाऱ्यांनी माझ्या खाजगी पर्णकुटीचा नाजुक दरवाजा दयाच्या मदतीशिवाय सहजपणे तोडला आणी आत घुसुन मला व बुसाबाला खेचुन एकमेकांपासुन वेगळे केले त्यावेळी आमची तीन दिवस आणि तीन रात्रींसाठी लागलेली अखंड रूदन समाधी भंग पावली!
😂
विशेष सूचना
पुढचा धागा प्रसवण्यासाठि आप्ल्या डोक्याला लवकरात लवकर शॉट लागो ही सदगुरू चरणी ओल्ड मॉन्क प्रार्थना.
च्यामारी, लैच खत्रनाक लिव्हलंय !
१८८ च्या सतत उल्लेखाने हळवं व्हायला झालं ! आम्च्य १८८ दिवस जुन्या असलेल्या पुर्वाश्रमीच्या गुरुंची ८वण झाली !
बा़की टॅगचा बाजार उठवल्यामुळे बाजारात हल्लकल्लोळ माजणार हे नक्की !
भडकलेल्या तपास अधिकाऱ्यांनी माझ्या खाजगी पर्णकुटीचा नाजुक दरवाजा दयाच्या मदतीशिवाय सहजपणे तोडला आणी आत घुसुन मला व बुसाबाला खेचुन एकमेकांपासुन वेगळे केले त्यावेळी आमची तीन दिवस आणि तीन रात्रींसाठी लागलेली अखंड रूदन समाधी भंग पावली!
😂
विशेष सूचना
पुढचा धागा प्रसवण्यासाठि आप्ल्या डोक्याला लवकरात लवकर शॉट लागो ही सदगुरू चरणी ओल्ड मॉन्क प्रार्थना.
Howdy मिपाकर्स
आज पुन्हा आवाक झालात ना मी तुम्हाला प्रेम भावनेने नमस्कार मिपाकर्स किंवा तुच्छ भावनेने हॅलो फुल्स वगैरे वगैरे न म्हणता एकदम Howdy मिपाकर्स म्हणालो म्हणुन?
येस्स... मला खात्रीच होती की तुम्हाला असा प्रश्न पडेल म्हणून.
तर त्याचं काय आहे मंडळी ती एक मोट्ठी रहस्यमय ष्टोरी आहे आणि ती रहस्यमय ष्टोरी सांगायलाच आज मी तुमच्यासमोर पुन्हा आलो आहे.
आता मी लोकल वरून एकदम ग्लोबल झालो आहे. माझी भाषा सुद्धा थोडी बदलल्याचे तुमच्या चाणाक्ष नजरेतुन सुटणार नाही, आणि त्याला कारणीभूत आहेत मला लाभलेल्या नवीन गुरुमैया!
एकमुखाने बोला….. जय हो गुरुमैया की!
Howdy मिपाकर्स
आज पुन्हा आवाक झालात ना मी तुम्हाला प्रेम भावनेने नमस्कार मिपाकर्स किंवा तुच्छ भावनेने हॅलो फुल्स वगैरे वगैरे न म्हणता एकदम Howdy मिपाकर्स म्हणालो म्हणुन?
येस्स... मला खात्रीच होती की तुम्हाला असा प्रश्न पडेल म्हणून.
तर त्याचं काय आहे मंडळी ती एक मोट्ठी रहस्यमय ष्टोरी आहे आणि ती रहस्यमय ष्टोरी सांगायलाच आज मी तुमच्यासमोर पुन्हा आलो आहे.
आता मी लोकल वरून एकदम ग्लोबल झालो आहे. माझी भाषा सुद्धा थोडी बदलल्याचे तुमच्या चाणाक्ष नजरेतुन सुटणार नाही, आणि त्याला कारणीभूत आहेत मला लाभलेल्या नवीन गुरुमैया!
एकमुखाने बोला….. जय हो गुरुमैया की!
+१ असेच म्हणेन!
विडंबन जमलंय! हसू खूप आले!! पण ती कथा इतकी छान आहे की तिच्या चिंधड्या उडताना नाही बघवत!!!
द्विधा मनस्थिती झाली आहे, बरे झाले पूर्ण कथेचे विडंबन नाही केलेत ते __/\__
तुमचे विडंबन आवडले.
मूळ कथा मलाही फार आवडलीये. ती तरल, भावूक आहे हे खरंच पण म्हणून तिचं विडंबन केलं जावू नये असं काही नाही. इथे अनेकांनी अशी भावना व्यक्त केलीय पण मला वाटतं भावूकता बाजूला ठेवून खुल्या मनानं बघायला हवं.. येवू द्या अजून..
विजुभौ, मोकलाया दाहिदिशा हि क्विता हा मिपाच्या इतिहासात मैल्याचा दगड आहे.
त्या कवितेचे सुडंबन आणि नंतर त्याचे विडंबन करून त्यावर भावार्थ लिहण्याचा प्रमाद माझ्या कडून घडला होता.
त्या विडंबनाचा काही भाग खाली देत आहे.
निसटली चादर हातातूनी ती मला खुणवीत आहे
ओढून घेतो अंगावरी कि मी आता निद्रिस्त आहे
ऐकू द्या मज घोरणे त्या ढेकणांच्या खाटेतुनी
बग गंध मोहक एकदा भरू द्या मला श्वासांतुनी
रात्रीच्या तिमिरात प्यायले रक्तबिंदू मारुनी डंख
तेच दिसती मज सकाळी जणू रक्ताग्नीचे पंख
.
.
.
आणि हि लिंक...
https://www.misalpav.com/node/44300
त्यांची यादी द्याल का प्लीज? नाही म्हंजे पुढल्या वेळी अशी चूक होणार नाही.....
रच्याक. एखादी गोष्ट कलाकृती आहे की नाही हे कोण ठरवते? तसे प्रमाणपत्र देणारी संस्था आहे का कुठली? कृपया मार्गदर्शन करावे अशी णम्र इनंती.....
बाकी तुम्ही बोला.. पण मी तुम्ही घेतलेल्या आक्षेपात येतो म्हणून माझी भूमिका स्पष्ट करतो -
काथ्याकूट म्हणजे कलाकृती नव्हे..
एखादया कलाकृतीचे विडंबन म्हणजे मूळ कालाकृतीवरती शिंतोडे उडल्यासारखे होते, कारण पण सांगतो - आज रामदासकाका ज्या काळाचे वर्णन करतायत हो काळ काही प्रमाणात माझ्या वडील आत्या वगैरेंनी भोगलेला आहे, त्याचे पडसाद आमच्या जीवनात उमटलेले आहेत, अश्या वेळेस हे विडंबन जेव्हा visualise होते तेव्हा तिथे माझे आतोबा दारूचे ग्लास बसलेले मला डोळ्यासमोर येतात त्याचा त्रास होतो..
म्हणूनच मी लेखकाला तू चुकलास असे नाही म्हणालो.. मला विडंबन सहन बाही झाले असे म्हणालो. कारण काही प्रमाणात ते माझ्या वैयक्तिक आयुष्याशी जोडलेले आहे.
विडंबनाचे कशाशी तरी संबंध जोडण्याने समस्या निर्माण होत आहे.
इथे कितीतरी "तरल" कवितांचे विडंबन झाले आहे. लोकांनी त्याचा आनंद ही घेतला आहे. काही वेळेस तर मुळ कवी ने सुध्दा दाद दीली आहे.
तसे बघायला गेले तर ते दुसरे विडंबन सुध्दा चुकीचे वाटु शकते.
कशाशीही रीलेट न करता त्याच्याकडे बघायला हवे.
पण मिठाच्या वाटीत बोट बुडवून चाटण्यात आणि थू... थू ...करत खारट थुंकी एकमेकांच्या अंगावर उडवण्यात जास्त मजा यायची.
गावठी पिणाऱ्यांच्या ह्या सवयीचा चपखल वापर केलेला बघून (हसून हसून) ठार मेलो.
मी टवाळ आहे म्हणून मला विनोद आवडतो, की मला विनोद आवडतो म्हणून मी टवाळ आहे हे माहित नाही 😀
पण भारीच झालंय विडंबन, जाम हसलो राव!
(स्वर्गवासी) टर्मीनेटर
हे त्या कलाकृतीचा सन्मान आहे असे मला वाटते.
गडकरी, केशवसुत सारख्या दिग्गज साहित्यिकांच्या कलाकृती सुद्धा यातून सुटल्या नाहीत. काही गंभीर प्रकृतीचे तर काही टवाळखोर त्यामुळेच संदीप खऱे यांनी लिहीलेली कविता चपखल वाटते.
मी हजार चिंतानी हे डोके खाजवतो
तो कट्ट्यावर बसतो, घुमतो शिळं वाजवतो
भगवद्गीतेचेच विडंबन केले ही तर लेखन सीमा.
व्यंगचित्र हे सुद्धा विडंबनच, किती मोठा संदेश यातून कलाकार देतो हे महत्वाचे.
मी पण बरेच वेळा स्वतःला थाबंवतो.
मला विडंबन आवडते. ताण तणाव दुर करण्याचे उत्तम साधन आहे.
+१ असेच म्हणेन!
विडंबन जमलंय! हसू खूप आले!! पण ती कथा इतकी छान आहे की तिच्या चिंधड्या उडताना नाही बघवत!!!
द्विधा मनस्थिती झाली आहे, बरे झाले पूर्ण कथेचे विडंबन नाही केलेत ते __/\__
तुमचे विडंबन आवडले.
मूळ कथा मलाही फार आवडलीये. ती तरल, भावूक आहे हे खरंच पण म्हणून तिचं विडंबन केलं जावू नये असं काही नाही. इथे अनेकांनी अशी भावना व्यक्त केलीय पण मला वाटतं भावूकता बाजूला ठेवून खुल्या मनानं बघायला हवं.. येवू द्या अजून..
विजुभौ, मोकलाया दाहिदिशा हि क्विता हा मिपाच्या इतिहासात मैल्याचा दगड आहे.
त्या कवितेचे सुडंबन आणि नंतर त्याचे विडंबन करून त्यावर भावार्थ लिहण्याचा प्रमाद माझ्या कडून घडला होता.
त्या विडंबनाचा काही भाग खाली देत आहे.
निसटली चादर हातातूनी ती मला खुणवीत आहे
ओढून घेतो अंगावरी कि मी आता निद्रिस्त आहे
ऐकू द्या मज घोरणे त्या ढेकणांच्या खाटेतुनी
बग गंध मोहक एकदा भरू द्या मला श्वासांतुनी
रात्रीच्या तिमिरात प्यायले रक्तबिंदू मारुनी डंख
तेच दिसती मज सकाळी जणू रक्ताग्नीचे पंख
.
.
.
आणि हि लिंक...
https://www.misalpav.com/node/44300
त्यांची यादी द्याल का प्लीज? नाही म्हंजे पुढल्या वेळी अशी चूक होणार नाही.....
रच्याक. एखादी गोष्ट कलाकृती आहे की नाही हे कोण ठरवते? तसे प्रमाणपत्र देणारी संस्था आहे का कुठली? कृपया मार्गदर्शन करावे अशी णम्र इनंती.....
बाकी तुम्ही बोला.. पण मी तुम्ही घेतलेल्या आक्षेपात येतो म्हणून माझी भूमिका स्पष्ट करतो -
काथ्याकूट म्हणजे कलाकृती नव्हे..
एखादया कलाकृतीचे विडंबन म्हणजे मूळ कालाकृतीवरती शिंतोडे उडल्यासारखे होते, कारण पण सांगतो - आज रामदासकाका ज्या काळाचे वर्णन करतायत हो काळ काही प्रमाणात माझ्या वडील आत्या वगैरेंनी भोगलेला आहे, त्याचे पडसाद आमच्या जीवनात उमटलेले आहेत, अश्या वेळेस हे विडंबन जेव्हा visualise होते तेव्हा तिथे माझे आतोबा दारूचे ग्लास बसलेले मला डोळ्यासमोर येतात त्याचा त्रास होतो..
म्हणूनच मी लेखकाला तू चुकलास असे नाही म्हणालो.. मला विडंबन सहन बाही झाले असे म्हणालो. कारण काही प्रमाणात ते माझ्या वैयक्तिक आयुष्याशी जोडलेले आहे.
विडंबनाचे कशाशी तरी संबंध जोडण्याने समस्या निर्माण होत आहे.
इथे कितीतरी "तरल" कवितांचे विडंबन झाले आहे. लोकांनी त्याचा आनंद ही घेतला आहे. काही वेळेस तर मुळ कवी ने सुध्दा दाद दीली आहे.
तसे बघायला गेले तर ते दुसरे विडंबन सुध्दा चुकीचे वाटु शकते.
कशाशीही रीलेट न करता त्याच्याकडे बघायला हवे.
पण मिठाच्या वाटीत बोट बुडवून चाटण्यात आणि थू... थू ...करत खारट थुंकी एकमेकांच्या अंगावर उडवण्यात जास्त मजा यायची.
गावठी पिणाऱ्यांच्या ह्या सवयीचा चपखल वापर केलेला बघून (हसून हसून) ठार मेलो.
मी टवाळ आहे म्हणून मला विनोद आवडतो, की मला विनोद आवडतो म्हणून मी टवाळ आहे हे माहित नाही 😀
पण भारीच झालंय विडंबन, जाम हसलो राव!
(स्वर्गवासी) टर्मीनेटर
हे त्या कलाकृतीचा सन्मान आहे असे मला वाटते.
गडकरी, केशवसुत सारख्या दिग्गज साहित्यिकांच्या कलाकृती सुद्धा यातून सुटल्या नाहीत. काही गंभीर प्रकृतीचे तर काही टवाळखोर त्यामुळेच संदीप खऱे यांनी लिहीलेली कविता चपखल वाटते.
मी हजार चिंतानी हे डोके खाजवतो
तो कट्ट्यावर बसतो, घुमतो शिळं वाजवतो
भगवद्गीतेचेच विडंबन केले ही तर लेखन सीमा.
व्यंगचित्र हे सुद्धा विडंबनच, किती मोठा संदेश यातून कलाकार देतो हे महत्वाचे.
मी पण बरेच वेळा स्वतःला थाबंवतो.
मला विडंबन आवडते. ताण तणाव दुर करण्याचे उत्तम साधन आहे.
हे वाह्यात लेखन http://www.misalpav.com/comment/1088367#comment-1088367 इथं प्रतिसादात लिहिल होतं...त्याला शेपरेट प्रशिद्ध करतोय.....
वरीजनल काटेकोरांटीची फुलं कथा खूप म्हंजे खूप म्हंजे खूपच छान आहे. तिच्या समोर हा लसावी म्हंजे सूर्या समोर काजवाच जणू. संवेदनशील कथेचा सत्यानाश करायची डेरींग झाली नाही म्हणून पहिल्या काही परिच्छेदांचे विडंबन.....
######
जावई कधीही प्यायचे. त्यांना दारूत पाणी मिसळायची गरज नव्हती. गटारीसाठी यायचे असले तर त्यांच्या बरोबर चार मित्रही यायचे. घरात एकच धांदल असायची.
डिस्क्लेमर : सध्या आम्हाला फावला वेळ भरपूर असल्याने आणि ...... आणि....... आणि......... आणि........हा लेख टाकला आहे.आमच्या लेखात कुठलेही वैचारिक धन नसल्याने, विचारवंतांनी ह्या धाग्याकडे दुर्लक्ष करावे, टवाळांनी, टवाळांसाठी काढलेला हा टवाळ धागा आहे.
सही आणि सोपा आहे हा प्रकार. आजच करते संध्याकाळचा मेनू म्हणून.
- प्राजु
आवाम्तर : स्वाती, अशीच एक पंजाबी लंगरवाली दाल म्हणून असते. गुरुद्वारामध्ये लंगर असते ना तिथे करतात. खूप मस्त लागते चविला. मी देईन त्याची रेसिपी इथे.
स्वाती, अशीच एक पंजाबी लंगरवाली दाल म्हणून असते. गुरुद्वारामध्ये लंगर असते ना तिथे करतात. खूप मस्त लागते चविला. मी देईन त्याची रेसिपी इथे.
सहमत आहे.. मी ही दाल ठाण्यातील शिखांच्या एका लंगरमध्येच खाल्लेली आहे..
प्राजू, तुझीही पाककृती येऊ दे लवकरच..
स्वातीजी, आपलीही पाककृती नेहमीप्रमाणेच झकास.. और भी आने दो...!
तात्या.
लवकरात लवकर दे.
मला विविध प्रकारच्या रेसिपी करायला आणि खिलवायला आवडतात.
"खायला घालून नवर्याचे वजन कसे वाढवायचे" या चा मी अभ्यास करते असा आरोप माझा नवरा करतो.:)))))))))))
"खायला घालून नवर्याचे वजन कसे वाढवायचे" या चा मी अभ्यास करते असा आरोप माझा नवरा करतो.:)))))))))))
ही केवळ चेष्टाच ना! नाही, म्हणजे तो खरंच असं म्हणत असेल तर स्वातीताई तुमचा नवरा अगदी जगावेगळा आहे!!:)
बायको सुगरण असल्याबद्दल तक्रार करणारा नवरा आमच्यातरी पहाण्यात आलेला नाही!! वजन गेलं तेल लावत!!!:)
उलट ज्यांच्या बायका सुगरण नाहीत अशा आपल्या मित्रांना आपल्या घरी जेवायला बोलावून त्यांची जळवण्यात किती मज्जा असते!! अशा मित्रांनी तुमच्या बायकोच्या स्वयंपाकाची स्तुती केली की तिथेच हजर असणारया त्यांच्या बायकांचे उतरत जाणारे चेहरे बघण्यात एक आसुरी आनंद असतो, आता हे जोडपं स्वतःच्या घरी गेल्यावर तिथे काय घडणार आहे हा कल्पनाविस्तार फारच रम्य असतो (युध्द्स्य कथा रम्या!!) हा, हा, हा!!!:))
आपला,
(आसुरी रावण) पिवळा डांबिस
महाराष्ट्रात आमटी म्हणून सहसा तूर अथवा मूग डाळीचाच जास्त वापर होतो. पुरणासाठी अर्थातच चणा डाळच लागते शिवाय बेसनाचा उपयोगही आपण भरपूर करतो. पण हरभरा / चणा डाळ सहसा (आमटीसाठी) वापरली जात नाही.अन्य प्रांतात, विशेषतः बंगालमध्ये चणाडाळीचा वापर खूप.
एक वेगळी पाककृती दिल्याबद्दल आभार! परंतु सध्या आम्ही मैद्याला "बहिष्कृत" केले असल्यामुळे करून काही बघता येणार नाही!
("मैद्याचे पोते" होणे टाळणारा) सुनील
Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.
महाराष्ट्रात...हरभरा / चणा डाळ सहसा (आमटीसाठी) वापरली जात नाही
खरं आहे सुनिलबाबू.
पण "जेंव्हा ती चणा डाळ पुरणपोळीबरोबरच्या आमटीच्या 'कटा'त सामील होते, तेंव्हा कधीकधी ती पोळीच्या तोंडात मारून जाते" (पु. ल. - माझे खाद्यजीवन) आम्हाला पटतं, तुमचं काय मत?
परंतु सध्या आम्ही मैद्याला "बहिष्कृत" केले असल्यामुळे करून काही बघता येणार नाही!
("मैद्याचे पोते" होणे टाळणारा) सुनील
अरे तुम्ही एव्हढी तरूण तरूण मुलं 'डायटं' कसली करता रे? उद्या पहाटे ये डांबिसकाका बरोबर व्यायाम करायला!:) रोज सकाळी पाच वाजता उठून तासभर वजनं मारली ना की काही 'मैद्याचं पोतं व्हायला होत नाही. अगदी वाटेल ते खाल्लं तरी. :))
(व्यायामप्रेमी) डांबिसकाका
पुरणपोळी च्या तुमच्या 'कटा'ला माझे अनुमोदन! (छे, छे नुसत्या आठवणीनेही कासावीस झालो!)
आणि डायटिंग बद्द्ल म्हणाल तर तेही मान्य. भरपूर खायचे आणि मस्त पैकी १ तासाची 'स्पिनिंग'ची रपेट मारायची (१६ मैल सायकलिंग एवढे अंतर!) घामाची आंघोळ झाली पाहिजे!
कशाला मैद्याचं पोतं होतंय! डायटिंगमुळे चविष्ट पदार्थांना मुकण्यासारखं वाईट काही नाही, हे आपलं माझं मत.
चतुरंग
सही आणि सोपा आहे हा प्रकार. आजच करते संध्याकाळचा मेनू म्हणून.
- प्राजु
आवाम्तर : स्वाती, अशीच एक पंजाबी लंगरवाली दाल म्हणून असते. गुरुद्वारामध्ये लंगर असते ना तिथे करतात. खूप मस्त लागते चविला. मी देईन त्याची रेसिपी इथे.
स्वाती, अशीच एक पंजाबी लंगरवाली दाल म्हणून असते. गुरुद्वारामध्ये लंगर असते ना तिथे करतात. खूप मस्त लागते चविला. मी देईन त्याची रेसिपी इथे.
सहमत आहे.. मी ही दाल ठाण्यातील शिखांच्या एका लंगरमध्येच खाल्लेली आहे..
प्राजू, तुझीही पाककृती येऊ दे लवकरच..
स्वातीजी, आपलीही पाककृती नेहमीप्रमाणेच झकास.. और भी आने दो...!
तात्या.
लवकरात लवकर दे.
मला विविध प्रकारच्या रेसिपी करायला आणि खिलवायला आवडतात.
"खायला घालून नवर्याचे वजन कसे वाढवायचे" या चा मी अभ्यास करते असा आरोप माझा नवरा करतो.:)))))))))))
"खायला घालून नवर्याचे वजन कसे वाढवायचे" या चा मी अभ्यास करते असा आरोप माझा नवरा करतो.:)))))))))))
ही केवळ चेष्टाच ना! नाही, म्हणजे तो खरंच असं म्हणत असेल तर स्वातीताई तुमचा नवरा अगदी जगावेगळा आहे!!:)
बायको सुगरण असल्याबद्दल तक्रार करणारा नवरा आमच्यातरी पहाण्यात आलेला नाही!! वजन गेलं तेल लावत!!!:)
उलट ज्यांच्या बायका सुगरण नाहीत अशा आपल्या मित्रांना आपल्या घरी जेवायला बोलावून त्यांची जळवण्यात किती मज्जा असते!! अशा मित्रांनी तुमच्या बायकोच्या स्वयंपाकाची स्तुती केली की तिथेच हजर असणारया त्यांच्या बायकांचे उतरत जाणारे चेहरे बघण्यात एक आसुरी आनंद असतो, आता हे जोडपं स्वतःच्या घरी गेल्यावर तिथे काय घडणार आहे हा कल्पनाविस्तार फारच रम्य असतो (युध्द्स्य कथा रम्या!!) हा, हा, हा!!!:))
आपला,
(आसुरी रावण) पिवळा डांबिस
महाराष्ट्रात आमटी म्हणून सहसा तूर अथवा मूग डाळीचाच जास्त वापर होतो. पुरणासाठी अर्थातच चणा डाळच लागते शिवाय बेसनाचा उपयोगही आपण भरपूर करतो. पण हरभरा / चणा डाळ सहसा (आमटीसाठी) वापरली जात नाही.अन्य प्रांतात, विशेषतः बंगालमध्ये चणाडाळीचा वापर खूप.
एक वेगळी पाककृती दिल्याबद्दल आभार! परंतु सध्या आम्ही मैद्याला "बहिष्कृत" केले असल्यामुळे करून काही बघता येणार नाही!
("मैद्याचे पोते" होणे टाळणारा) सुनील
Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.
महाराष्ट्रात...हरभरा / चणा डाळ सहसा (आमटीसाठी) वापरली जात नाही
खरं आहे सुनिलबाबू.
पण "जेंव्हा ती चणा डाळ पुरणपोळीबरोबरच्या आमटीच्या 'कटा'त सामील होते, तेंव्हा कधीकधी ती पोळीच्या तोंडात मारून जाते" (पु. ल. - माझे खाद्यजीवन) आम्हाला पटतं, तुमचं काय मत?
परंतु सध्या आम्ही मैद्याला "बहिष्कृत" केले असल्यामुळे करून काही बघता येणार नाही!
("मैद्याचे पोते" होणे टाळणारा) सुनील
अरे तुम्ही एव्हढी तरूण तरूण मुलं 'डायटं' कसली करता रे? उद्या पहाटे ये डांबिसकाका बरोबर व्यायाम करायला!:) रोज सकाळी पाच वाजता उठून तासभर वजनं मारली ना की काही 'मैद्याचं पोतं व्हायला होत नाही. अगदी वाटेल ते खाल्लं तरी. :))
(व्यायामप्रेमी) डांबिसकाका
पुरणपोळी च्या तुमच्या 'कटा'ला माझे अनुमोदन! (छे, छे नुसत्या आठवणीनेही कासावीस झालो!)
आणि डायटिंग बद्द्ल म्हणाल तर तेही मान्य. भरपूर खायचे आणि मस्त पैकी १ तासाची 'स्पिनिंग'ची रपेट मारायची (१६ मैल सायकलिंग एवढे अंतर!) घामाची आंघोळ झाली पाहिजे!
कशाला मैद्याचं पोतं होतंय! डायटिंगमुळे चविष्ट पदार्थांना मुकण्यासारखं वाईट काही नाही, हे आपलं माझं मत.
चतुरंग
जमले नाही
In reply to जमले नाही by मुक्त विहारि
सहमत. मोकलाया सारखी असेल
कविता आणि कवितेखालचे, (flying
छान!