मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

मिपा रांगोळी स्पर्धा २०१३

संपादक मंडळ ·

मदनबाण 03/11/2013 - 00:55
स्पर्धेत भाग घेण्यासाठी आपण किंवा आपल्या नजिकच्या नातेवाईकांनी काढलेल्या रांगोळीचे छायाचित्र मिपावर या धाग्याच्या प्रतिक्रियांमधे चिकटवावे. कलाकाराचे नाव द्यावे. स्पर्धेतील रांगोळ्या या शेजार्‍यांनी काढलेल्या नकोत हा धागा आत्ता पाहिला ! पण या अटींमुळे तसेही मला या स्पर्धेत भाग घेता आले नसते.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 03/11/2013 - 13:50
ही म्हणतेय, रांगोळी कोणती काढू ? जरा लिंका द्या राव रांगोळीच्या. पाचबोटाची बिटाची चालेल. आता सुरु झाली म्हणजे सायंकाळपर्यंत होईल आमचीही रांगोळी. :) -दिलीप बिरुटे (रांगोळीची आवड असलेला)

पाषाणभेद 03/11/2013 - 21:29
नाही म्हणजे "प्रिण्ट आउट जमिनीवर चीकटवतो. हातानेच काढतो" वैगेरेपण आहे म्हणून विचारले हो. बाकी काही नाही. मजेत.

पैसा 04/11/2013 - 09:17
परीक्षक मिपाकर असल्याने याचे उत्तर पण त्यानी द्यावे. एक सामान्य सदस्य म्हणून माझे मत असे की रांगोळी डिझाईन डिजिटल असायला हरकत नै पण त्यात रांगोळीचे रंग/धान्य्/फुले असे काहीतरी भरून मगच ती खरी रांगोळी होईल. नाहीतर साधे चित्र्/स्टिकर राहील.

अभ्या.. 04/11/2013 - 15:05
एक अतिसामान्य सदस्य या नात्याने माझ्यापण शंका आहेत हो. ;) नुसती रांगोळी (दगडाची पूड, पांढरी वा रंगीत) हे माध्यम म्हणून धरले तर धान्य, फुले हे कशाला? मग कागदाचे तुकडे पण वापरता येईल किंवा अजून काही पण. नुसते पारंपारिक आकार वा परंपरा म्हणले तर मग रांगोळी प्रदर्शनातले ९९ टक्के प्रवेशिका बाद होतील. जमीनीवर पसरलेले डिझाइन म्हणले तर गालिचा सुध्दा चालेल. सुताची रांगोळी म्हणून. मग आम्ही कम्प्युटर अ‍ॅप्लिकेशन मध्ये काढून तिचा प्रींटाऊट जमिनीवर ठेवला तर काय बिघडले? कला बघणार का तंत्र की परंपरा की केवळ चान चान इमेज चढवलीय इथे ते पाहणार?

पैसा 04/11/2013 - 15:22
रंगांऐवजी धान्य, फुलं हे पूर्वीपासून वापरतात. खरे तर बटन्स, टिकल्या अशा बारीक वस्तू पण वापरतात. पण बेसिक हे की आऊटलाईन शिरगोळ्याच्या रांगोळीची आणि त्यात भरलेले माध्यम. जमिनीवर पसरलेले डिझाईन म्हणून कास्मिरी गालिचा चालणार नाही. पण जमिनीवर रांगोळीने डिझाईन काढून सुताचे धागे त्यात भरले तरी ती रांगोळी ठरेल.

पाषाणभेद 05/11/2013 - 05:46
हस्तकला व यंत्रधिष्ठीत कला हा कला सादरीकरणाच्या दोन प्रचलित पद्धती मानल्या गेलेल्या आहेत. गायन (मौखिक कला सादरीकरण) कलेत साथसंगत करणारा आपले वाद्यवादन कोठे थांबवायचे हे गायक कलाकाराच्या इशार्‍यावर समजू शकतो. तसा तुमचा आवाजाची साथ देणारा कॉम्पुटर किंवा इलेक्टृऑनीक वाद्य (थोडक्यात कुणा ऑपरेटरवीना वाजणारे वाद्य) थांबू शकणार नाही. रांगोळी रेखाटणे हे पुर्णपणे त्या त्या व्यक्तीच्या शारिरीक, मानसिक क्रियेद्वारे घडणारी प्रक्रिया असते. कुणी म्हणेल की हेच आम्ही कॉम्पुटरवरही शारिरीक, मानसिक क्रियेद्वारेच करतो. पण यात यंत्र हे सादरीकरणाचे एक माध्यम आहे. त्या यंत्राशिवाय तुम्ही हवेत रंगांचे, चिमटीतील रांगोळीचे प्रोग्राम फेकू शकत नाही किंवा हवेत फोटोशॉप उघडू शकत नाही किंवा कागदावर छपाई करू शकत नाही. बस बाकी काही नाही. मजेत.

मृत्युन्जय 03/11/2013 - 21:26
कुणी किती रांगोळ्या स्पर्धेसाठी पाठवाव्यात याचा काही नियम दिसत नाही आहे. त्यामुळे खालील धाग्यावरच्या आईच्या सगळ्याच रांगोळ्या स्पर्धेसाठी पाठवाव्यात असा विचार होता. ;) http://misalpav.com/node/14927 पण मग विचार बदलुन या दिवाळीसाठी मातोश्रींनी काढलेल्या एका रांगोळीचे ३ फोटो आणि अर्धांगाने काढलेल्या एका रांगोळीचे फोटो डकवतो आहे :) आईने काढलेली रांगोळी laxmi1 Laxmi 2 Laxmi 3 अर्धांगाने काढलेली रांगोळी diwali

माशा 03/11/2013 - 23:39
मदत पान बघितले.त्यात जी सुचना लिहिली आहे - >> मिपावर येऊन प्रतिसादाच्या Insert/ edit Image या बटणावर क्लिकुन तेथे URL चा पत्ता पेस्टवावा. हवी असलेली साईझ द्यावी. >> Insert/ edit Image कुठेच दिसत नाहीये.कृपया मदत करा.

पैसा 03/11/2013 - 23:52
प्रतिसाद द्या विषयः Comment * यानंतर एका ओळीत छोटे छोटे १४ चौकोन आहेत, त्यात ९ वा चौकोन आहे, त्यावर क्लिक केले की Insert picture ची छोटी विंडो दिसेल.

माशा 04/11/2013 - 00:44
आजच लक्ष्मीसमोर ही रांगोळी काढली आहे.स्पर्धेसाठी पहिल्यांदाच रांगोळी पाठवत आहे.पुर्वी शाळा कॉलेजात असताना खूप रांगोळ्या काढल्या.दुर्दैवाने त्याचे फोटोच काढले गेले नाहीत.१५,२० वर्षांच्या गॅपने मोठी रांगोळी काढत होते. त्यामुळे मनात धाकधुक होती. मिपाकारांना कशी वाटते याची उत्सुकता आहे. आज या स्पर्धेच्या निमित्ताने जुन्या आठवणी जाग्या झाल्या. मिपा ला धन्यवाद. Madhavi's

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 04/11/2013 - 09:13
सांगून पाहतो. मला वाटतं ही रांगोळी आज काही पुसल्या जाणार नाही. येता जाता मलाच कै तरी आयड्या करावी लागेल. :) -दिलीप बिरुटॅ

माझीही शॅम्पेन 05/11/2013 - 14:56
आय माय सॉरी पण लाकडी जमिनीवर रांगोळी म्हणजे केळीच्या पानावरून पाटावर साग्रसंगित पंगतीत पीझझा आणि हक्का न्यूडल खाण्यात येत आहे अस दृष्य डोळ्या समोर तरळूंन मॉनिटर हळवा झाला !!! :) कृ ह घ्या !!

सानिकास्वप्निल 05/11/2013 - 20:49
तुमचा मॉनिटर जरा जास्तंच हळवा आहे... जमिनीवर रांगोळी काढली हे महत्वाचे (मग ती लाकडी, दगडी किंवा ग्रेनाईट फ्लोरींग असो). इथे परदेशात बिल्डिंगच्या कॉरीडोअरमध्ये गालिचा असतो गेरु सारवून रांगोळी काढता येत नाही त्यामुळे घरातचं जमेल तशी रांगोळी काढावी लागते. असो तुम्ही पण कृ ह घ्या !!!!

माझीही शॅम्पेन 05/11/2013 - 23:41
हा हा हा ... तस नाही , आम्हाला डोक्यनुसार आम्ही एक उपाय केला होता आसमदिकाण्नी एक 1M X 1M चा लाकडाचा प्लाइ गेरु सारख्या रंगात रंगवीला होता , माझी आई घरात (हिटर गरम हवे मध्ये) बसून रांगोळी काढत असे , मग ती आम्ही बाहेर थंडीत ठेवायचो ... :) आणि तोच फन्डा आता भारतात वापरतो फक्त बदल म्हणून आई A/Cत रांगोळी काढते :) असो तुमच्या पा-कृ प्रमाणेच रांगोळ्या छानच आहेत

किलमाऊस्की 05/11/2013 - 02:41
मला खूप आवडतं रांगोळी काढायला. भारताबाहेर असल्याने यावर्षी कार्ड्बोर्ड्वर साधी 'कोलम' काढलीय. :-( या रांगोळ्या नियमात बसत नसल्याने स्पर्धेसाठी नाहीत. --------------------------------------------------------------------------------------------- हि यावर्षी कार्डबोर्ड्वर काढलेली 'कोलम' https://lh5.googleusercontent.com/-w3w9OyYWCGk/UngLeQRW0uI/AAAAAAAABpk/GJN0pX2K-bA/w611-h505-no/IMG_20131103_180800.jpg या दोन वर्षापूर्वी काढलेल्या : https://lh4.googleusercontent.com/QTNYN8SEPTL56u8Dpb0L49lDIATYFRx6z3ncBCUMWM0=w518-h505-no https://lh4.googleusercontent.com/-d7sW0_3ijLs/UngLYkaqV8I/AAAAAAAABpE/3dl55PLjau4/w960-h500-no/rang2.jpg

किलमाऊस्की 07/11/2013 - 03:02
कार्डबोर्ड्वरच्या 'कोलम' बद्दल जमल्यास विस्तृतपणे सांगा..
विशेष काही नाही केलंय. घरात कार्पेट आणि पॅतियोमधे रांगोळी काढायची तर बाहेर धो-धो पाऊस आणि सोसाट्याचा वारा. त्यातून आमच्या भागात फारसे भारतीय नसल्याने रांगोळी सहज उपलब्ध नाही. यावर उपाय म्हणून मातीच्या रंगाचा कार्ड्बोर्ड पेपर आणला. साधा क्राफ्ट पेपरही चालेल. आणि त्यावर दक्षिण भारतीय 'कोलम' प्रकारतली रांगोळी काढतात तशी पांढर्‍या क्राफ्ट पेनने साधीशीच रांगोळी काढली. आम्ही रोज संध्याकाळी कार्ड्बोर्ड बाहेर ठेवतो. आणि त्यावर पणत्या. :-) अधिक माहीतीसाठी ही लिंक बघा. अवांतर - जाता जाता हा घरी बनवलेला कंदील : https://lh3.googleusercontent.com/-85mNYeWvnto/Unq1H2HDl3I/AAAAAAAABp8/kY3zt6WxblU/w379-h505-no/IMG_20131102_205924.jpg

जेनी... 08/11/2013 - 23:46
क्या ब्बात है केदार काका ! सुप्पर्लाइक रांगोळी रंग भरणार्याचे नाव कळेल का ?? अगदीच सुरेख भर्लेत रंग चिमटीतुन बोटांच्या सुटत असते रांगोळी रंगबिरंगि रंगांनी सजत असते रांगोळी !!! अंगणातल्या दिव्याभोवती फिरत असते रांगोळी मनातल्या उत्साहाला फुलवत असते रांगोळी !!!

Mrunalini 06/11/2013 - 16:20
वा काय मस्त रांगोळ्या काढल्या आहेत सगळ्यांनी... माझ्याकडे इथे रांगोळी आणि रंग काहिच नाही... पण अत्ताच वरती वाचले.. मिठ वापरुन काढलेली रांगोळी... आयडियाची भन्नाट कल्पना आवडली. :)

मदनबाण 03/11/2013 - 00:55
स्पर्धेत भाग घेण्यासाठी आपण किंवा आपल्या नजिकच्या नातेवाईकांनी काढलेल्या रांगोळीचे छायाचित्र मिपावर या धाग्याच्या प्रतिक्रियांमधे चिकटवावे. कलाकाराचे नाव द्यावे. स्पर्धेतील रांगोळ्या या शेजार्‍यांनी काढलेल्या नकोत हा धागा आत्ता पाहिला ! पण या अटींमुळे तसेही मला या स्पर्धेत भाग घेता आले नसते.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 03/11/2013 - 13:50
ही म्हणतेय, रांगोळी कोणती काढू ? जरा लिंका द्या राव रांगोळीच्या. पाचबोटाची बिटाची चालेल. आता सुरु झाली म्हणजे सायंकाळपर्यंत होईल आमचीही रांगोळी. :) -दिलीप बिरुटे (रांगोळीची आवड असलेला)

पाषाणभेद 03/11/2013 - 21:29
नाही म्हणजे "प्रिण्ट आउट जमिनीवर चीकटवतो. हातानेच काढतो" वैगेरेपण आहे म्हणून विचारले हो. बाकी काही नाही. मजेत.

पैसा 04/11/2013 - 09:17
परीक्षक मिपाकर असल्याने याचे उत्तर पण त्यानी द्यावे. एक सामान्य सदस्य म्हणून माझे मत असे की रांगोळी डिझाईन डिजिटल असायला हरकत नै पण त्यात रांगोळीचे रंग/धान्य्/फुले असे काहीतरी भरून मगच ती खरी रांगोळी होईल. नाहीतर साधे चित्र्/स्टिकर राहील.

अभ्या.. 04/11/2013 - 15:05
एक अतिसामान्य सदस्य या नात्याने माझ्यापण शंका आहेत हो. ;) नुसती रांगोळी (दगडाची पूड, पांढरी वा रंगीत) हे माध्यम म्हणून धरले तर धान्य, फुले हे कशाला? मग कागदाचे तुकडे पण वापरता येईल किंवा अजून काही पण. नुसते पारंपारिक आकार वा परंपरा म्हणले तर मग रांगोळी प्रदर्शनातले ९९ टक्के प्रवेशिका बाद होतील. जमीनीवर पसरलेले डिझाइन म्हणले तर गालिचा सुध्दा चालेल. सुताची रांगोळी म्हणून. मग आम्ही कम्प्युटर अ‍ॅप्लिकेशन मध्ये काढून तिचा प्रींटाऊट जमिनीवर ठेवला तर काय बिघडले? कला बघणार का तंत्र की परंपरा की केवळ चान चान इमेज चढवलीय इथे ते पाहणार?

पैसा 04/11/2013 - 15:22
रंगांऐवजी धान्य, फुलं हे पूर्वीपासून वापरतात. खरे तर बटन्स, टिकल्या अशा बारीक वस्तू पण वापरतात. पण बेसिक हे की आऊटलाईन शिरगोळ्याच्या रांगोळीची आणि त्यात भरलेले माध्यम. जमिनीवर पसरलेले डिझाईन म्हणून कास्मिरी गालिचा चालणार नाही. पण जमिनीवर रांगोळीने डिझाईन काढून सुताचे धागे त्यात भरले तरी ती रांगोळी ठरेल.

पाषाणभेद 05/11/2013 - 05:46
हस्तकला व यंत्रधिष्ठीत कला हा कला सादरीकरणाच्या दोन प्रचलित पद्धती मानल्या गेलेल्या आहेत. गायन (मौखिक कला सादरीकरण) कलेत साथसंगत करणारा आपले वाद्यवादन कोठे थांबवायचे हे गायक कलाकाराच्या इशार्‍यावर समजू शकतो. तसा तुमचा आवाजाची साथ देणारा कॉम्पुटर किंवा इलेक्टृऑनीक वाद्य (थोडक्यात कुणा ऑपरेटरवीना वाजणारे वाद्य) थांबू शकणार नाही. रांगोळी रेखाटणे हे पुर्णपणे त्या त्या व्यक्तीच्या शारिरीक, मानसिक क्रियेद्वारे घडणारी प्रक्रिया असते. कुणी म्हणेल की हेच आम्ही कॉम्पुटरवरही शारिरीक, मानसिक क्रियेद्वारेच करतो. पण यात यंत्र हे सादरीकरणाचे एक माध्यम आहे. त्या यंत्राशिवाय तुम्ही हवेत रंगांचे, चिमटीतील रांगोळीचे प्रोग्राम फेकू शकत नाही किंवा हवेत फोटोशॉप उघडू शकत नाही किंवा कागदावर छपाई करू शकत नाही. बस बाकी काही नाही. मजेत.

मृत्युन्जय 03/11/2013 - 21:26
कुणी किती रांगोळ्या स्पर्धेसाठी पाठवाव्यात याचा काही नियम दिसत नाही आहे. त्यामुळे खालील धाग्यावरच्या आईच्या सगळ्याच रांगोळ्या स्पर्धेसाठी पाठवाव्यात असा विचार होता. ;) http://misalpav.com/node/14927 पण मग विचार बदलुन या दिवाळीसाठी मातोश्रींनी काढलेल्या एका रांगोळीचे ३ फोटो आणि अर्धांगाने काढलेल्या एका रांगोळीचे फोटो डकवतो आहे :) आईने काढलेली रांगोळी laxmi1 Laxmi 2 Laxmi 3 अर्धांगाने काढलेली रांगोळी diwali

माशा 03/11/2013 - 23:39
मदत पान बघितले.त्यात जी सुचना लिहिली आहे - >> मिपावर येऊन प्रतिसादाच्या Insert/ edit Image या बटणावर क्लिकुन तेथे URL चा पत्ता पेस्टवावा. हवी असलेली साईझ द्यावी. >> Insert/ edit Image कुठेच दिसत नाहीये.कृपया मदत करा.

पैसा 03/11/2013 - 23:52
प्रतिसाद द्या विषयः Comment * यानंतर एका ओळीत छोटे छोटे १४ चौकोन आहेत, त्यात ९ वा चौकोन आहे, त्यावर क्लिक केले की Insert picture ची छोटी विंडो दिसेल.

माशा 04/11/2013 - 00:44
आजच लक्ष्मीसमोर ही रांगोळी काढली आहे.स्पर्धेसाठी पहिल्यांदाच रांगोळी पाठवत आहे.पुर्वी शाळा कॉलेजात असताना खूप रांगोळ्या काढल्या.दुर्दैवाने त्याचे फोटोच काढले गेले नाहीत.१५,२० वर्षांच्या गॅपने मोठी रांगोळी काढत होते. त्यामुळे मनात धाकधुक होती. मिपाकारांना कशी वाटते याची उत्सुकता आहे. आज या स्पर्धेच्या निमित्ताने जुन्या आठवणी जाग्या झाल्या. मिपा ला धन्यवाद. Madhavi's

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 04/11/2013 - 09:13
सांगून पाहतो. मला वाटतं ही रांगोळी आज काही पुसल्या जाणार नाही. येता जाता मलाच कै तरी आयड्या करावी लागेल. :) -दिलीप बिरुटॅ

माझीही शॅम्पेन 05/11/2013 - 14:56
आय माय सॉरी पण लाकडी जमिनीवर रांगोळी म्हणजे केळीच्या पानावरून पाटावर साग्रसंगित पंगतीत पीझझा आणि हक्का न्यूडल खाण्यात येत आहे अस दृष्य डोळ्या समोर तरळूंन मॉनिटर हळवा झाला !!! :) कृ ह घ्या !!

सानिकास्वप्निल 05/11/2013 - 20:49
तुमचा मॉनिटर जरा जास्तंच हळवा आहे... जमिनीवर रांगोळी काढली हे महत्वाचे (मग ती लाकडी, दगडी किंवा ग्रेनाईट फ्लोरींग असो). इथे परदेशात बिल्डिंगच्या कॉरीडोअरमध्ये गालिचा असतो गेरु सारवून रांगोळी काढता येत नाही त्यामुळे घरातचं जमेल तशी रांगोळी काढावी लागते. असो तुम्ही पण कृ ह घ्या !!!!

माझीही शॅम्पेन 05/11/2013 - 23:41
हा हा हा ... तस नाही , आम्हाला डोक्यनुसार आम्ही एक उपाय केला होता आसमदिकाण्नी एक 1M X 1M चा लाकडाचा प्लाइ गेरु सारख्या रंगात रंगवीला होता , माझी आई घरात (हिटर गरम हवे मध्ये) बसून रांगोळी काढत असे , मग ती आम्ही बाहेर थंडीत ठेवायचो ... :) आणि तोच फन्डा आता भारतात वापरतो फक्त बदल म्हणून आई A/Cत रांगोळी काढते :) असो तुमच्या पा-कृ प्रमाणेच रांगोळ्या छानच आहेत

किलमाऊस्की 05/11/2013 - 02:41
मला खूप आवडतं रांगोळी काढायला. भारताबाहेर असल्याने यावर्षी कार्ड्बोर्ड्वर साधी 'कोलम' काढलीय. :-( या रांगोळ्या नियमात बसत नसल्याने स्पर्धेसाठी नाहीत. --------------------------------------------------------------------------------------------- हि यावर्षी कार्डबोर्ड्वर काढलेली 'कोलम' https://lh5.googleusercontent.com/-w3w9OyYWCGk/UngLeQRW0uI/AAAAAAAABpk/GJN0pX2K-bA/w611-h505-no/IMG_20131103_180800.jpg या दोन वर्षापूर्वी काढलेल्या : https://lh4.googleusercontent.com/QTNYN8SEPTL56u8Dpb0L49lDIATYFRx6z3ncBCUMWM0=w518-h505-no https://lh4.googleusercontent.com/-d7sW0_3ijLs/UngLYkaqV8I/AAAAAAAABpE/3dl55PLjau4/w960-h500-no/rang2.jpg

किलमाऊस्की 07/11/2013 - 03:02
कार्डबोर्ड्वरच्या 'कोलम' बद्दल जमल्यास विस्तृतपणे सांगा..
विशेष काही नाही केलंय. घरात कार्पेट आणि पॅतियोमधे रांगोळी काढायची तर बाहेर धो-धो पाऊस आणि सोसाट्याचा वारा. त्यातून आमच्या भागात फारसे भारतीय नसल्याने रांगोळी सहज उपलब्ध नाही. यावर उपाय म्हणून मातीच्या रंगाचा कार्ड्बोर्ड पेपर आणला. साधा क्राफ्ट पेपरही चालेल. आणि त्यावर दक्षिण भारतीय 'कोलम' प्रकारतली रांगोळी काढतात तशी पांढर्‍या क्राफ्ट पेनने साधीशीच रांगोळी काढली. आम्ही रोज संध्याकाळी कार्ड्बोर्ड बाहेर ठेवतो. आणि त्यावर पणत्या. :-) अधिक माहीतीसाठी ही लिंक बघा. अवांतर - जाता जाता हा घरी बनवलेला कंदील : https://lh3.googleusercontent.com/-85mNYeWvnto/Unq1H2HDl3I/AAAAAAAABp8/kY3zt6WxblU/w379-h505-no/IMG_20131102_205924.jpg

जेनी... 08/11/2013 - 23:46
क्या ब्बात है केदार काका ! सुप्पर्लाइक रांगोळी रंग भरणार्याचे नाव कळेल का ?? अगदीच सुरेख भर्लेत रंग चिमटीतुन बोटांच्या सुटत असते रांगोळी रंगबिरंगि रंगांनी सजत असते रांगोळी !!! अंगणातल्या दिव्याभोवती फिरत असते रांगोळी मनातल्या उत्साहाला फुलवत असते रांगोळी !!!

Mrunalini 06/11/2013 - 16:20
वा काय मस्त रांगोळ्या काढल्या आहेत सगळ्यांनी... माझ्याकडे इथे रांगोळी आणि रंग काहिच नाही... पण अत्ताच वरती वाचले.. मिठ वापरुन काढलेली रांगोळी... आयडियाची भन्नाट कल्पना आवडली. :)
लेखनविषय:
हे ठिकाण
समाज
जीवनमान
राहणी
मौजमजा
छायाचित्रण
रेखाटन
स्थिरचित्र
लेखनप्रकार
सद्भावना
शुभेच्छा
अभिनंदन
आस्वाद
प्रतिभा
विरंगुळा
मंडळी, दिवाळी आणि रांगोळीचं अगदी जीवाभावाचं नातं आहे. लहानपणी रांगोळ्या काढण्यापासूनच सार्वजनिक चित्रकलेला सुरुवात होते. रोजच्या रोज तुळशीपाशी एखादं स्वस्तिक, दाराच्या उंबरठ्यावर गोपद्म, लक्ष्मीची पाऊले असे आईने काढताना आपण बघत आलोय तरी खरी गंमत दिवाळीला असते. त्यावेळी आपल्या चित्रकारीत खरेखुरे रंग भरता येतात. लहानपणी पोपट, मांजर, फुले काढण्यापासून सुरुवात होते. मोठे झाल्यावर ठिपक्यांची रांगोळी जमवण्यासाठी धडपड असते. समांतर ठिपके कोणत्याही फूटपट्टीशिवाय काढण्याचं कसब अंगी हवं, नाहीतर ठिपक्यांचे कागद ती सोय करतात. मग रांगोळीची रेघ नाजूक हवी, रंगसंगती उठावदार हवी असे सल्ले मिळतात.

माझी दिवाळी

संपादक मंडळ ·

रेवती 02/11/2013 - 00:19
मी फुलबाज्या आणि भुईनळा की झाड असे काहीतरी म्हणायचे ते मिस करतीये. बाकी ते आवाजी फटाके आवडायचे नाहीत. एक दोनदा माझ्या नव्या कपड्यांना पेटत्या उदबत्तीने भोके पडली होती. दिवाळीचा फराळ दिवाळीत खायला फारशी मजा येत नसे. दिवाळी संपल्यानंतर जी उरलेली सुट्टी असेल त्यात लायब्ररीतून आणलेले (बाल)साहित्य वाचताना करंज्या, चिरोटे खाणे, त्यातले सारण, पिठीसाखर सांडल्यावर ते सगळे साफसूफ करणे हे आठवत आहे. ;) चिवड्यावर दही घालून खाणे, चकलीबरोबर दही, लोणी. असे करीत असे. चार घरचा आलेला फराळ कसा संपवावा हा प्रश्न पडायचा. मग सकाळी दूध पिताना आई आम्हाला सक्तीने मूठ मूठ शंकरपाळे संपवायला भाग पाडायची. आत्याकडे दिवाळीनंतर मिसळ करून त्यात शेव चिवडे घालून ते संपवण्याचा चंग बांधला जायचा (तरी ते उरायचेच). आता बहुतेक उरलेला फराळ संपवण्याच्या युक्त्या असा धागा सुरु करावा लागेल.

पैसा 02/11/2013 - 01:27
मी भलत्याच विवंचनेत आहे. कामवाली पोरगी गावी जाणार, मग ती तेलातुपाची भांडी कोण घासणार म्हणून यावर्षी मी फराळ ४ दिवस आधीच तयार केला पण लहान किचनमधे लपवणे शक्य झाले नाही. आणि आताच डब्यांचा तळ दिसू लागला आहे. उद्या सकाळी आमच्यापुरता फराळ आहे पण आणखी कोणी आले तर पोहे देऊन भागवावे लागेल अशी लक्षणे आहेत!

रेवती 02/11/2013 - 04:48
हा हा हा. हो मीही तेच करणार आहे. आतापरेंत तीन चार जणींचे फोन येऊन गेलेत. त्यांच्याकडे दिवाळी म्हणजे फक्त लक्षुमी पूजन असते. मग महाराष्ट्रीय फराळाला कधी बोलावतेस म्हणून! आता काय सांगू? म्हटले नंतर बोलावते. सगळे मिळून पाच डबे त्यांचे माझ्याकडे आहेत. त्याच डब्यात घालून दिलास फराळ तरी चालेल म्हणतायत. म्हटलं नको, तुम्ही येऊन जा आणि डबे रिकामेच न्या आता!

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी 02/11/2013 - 03:38
दिवाळी म्हटले की आवाजाचे फटाके, नवीन कपडे , दिवाळी पहाट आमचा तरुणाई ने ओथंबलेला डोंबिवलीचा फडके रोड तेथे यथेच्च भटकून झाले की मित्रांकडे फराळ अनेक सांस्कृतिक कार्यक्रम , सुंगधी उटणे, मोती साबण दिवाळी अंक अश्या अनेक आठवणी मनात पिंगा घालतात , शाळा सोडून कॉलेजात गेलो तरी नियमितपणे आमचा १० अ चा बहुतेक सर्व वर्ग फड्केवर भेटायचा. आता अर्ध्याहून जास्त जगातील विविध खंडात विखुरले गेले आहोत तेव्हा एखादा वर्ग मित्र न चुकता आजही फड्केवर येतो चतुर भ्रमणध्वनीवर त्याच्याशी गप्पा मारतात मग फडकेवरील आखो देखा हाल पाहता येतो. अनिवासी असल्याने भारताशी ,आपल्या आप्त स्वकीय , मित्रांची , जाम आठवण येते , मग मी मिपावर येतो , आभसी जगतातील माझ्या मिपाकरांना भेटतो , मग जरा बरे वाटते.

अनन्न्या 03/11/2013 - 19:51
लहानपणी आम्ही जवळपासची सारी मुले दिवाळीच्या आदल्या रात्री पत्ते कुटत असू. खेडेगाव असल्याने आजूबाजूला भरपूर मोकळी जागा होती. आमच्या घराशेजारी एका काकांचे घर होते, ते भिक्षुकी करायचे. आणि त्यांना संक्रातीला मिळालेली सुगडे ते बाहेर झाडाखाली रचून ठेवायचे. रात्री आम्ही मुले ती सुगडे पळवून आणत असू. दोन वाजले की त्यात ठेवून त्यांच्याच घराबाहेर मोठे बॉम्ब वाजवत असू. त्यांचा मुलगाही यात सामिल असे. ते उठून बाहेर येऊन, कोण रे तो? असे विचारे पर्यंत आम्ही पत्ते पुन्हा सुरू करत असू. हे दरवर्षी करत असूनही त्यानी कधी सुगडांची जागा बदलली नाही, किंवा फटाके लावणारे शोधले नाहीत. रात्रभर हे सगळे उद्योग करून चार वाजता आपापल्या घरी जायचे. आंघोळी आटोपून, रांगोळ्या काढून, फराळ करायचा आणि जे गुडूप झोपायचे ते थेट दुपारच्या चहाला उठायचे. दिवाळीच्या दिवशी सकाळी नारळाच्या दुधात उटणे कालवले जायचे. नवीन कपडे दर दिवाळीला मिळायचे नाहीत, पण तांब्यात निखारे भरून त्याने असलेल्या त्यातल्या त्यात बय्रा ड्रेसला इस्त्री करून घालतानाही खूप मजा वाटे. फराळात जास्त पदार्थ नव्ह्ते. घरचे पोहे, करंजी, कडबोळी, रव्याचे लाडू आणि कणकेचे शंकरपाळे! दिवाळीच्या दिवशी गूळ पातळ करून त्यात ओले खोबरे घालून त्यात घरचे जाड पोहे भिजवून ते मिक्स करायचे. एक वाफ काढून हे गरमागरम पोहे केळीच्या पानावर साजूक तूप घालून खाणे म्हणजे अहाहा!!! फटाके मोजूनच असायचे. ते तुळशीच्या लग्नापर्यंत पुरवावे लागत. तुळशीच्या लग्नाला तुळशी वृंदावन चुना, हळद आणि पिंजरीच्या ठिपक्यांनी सजवायचे. सकाळी आई तिला पिवळे कापड गुडाळायची, हिरव्या बांगड्या घालायची. ऊस मामा म्हणून उभा करायचा. करा-दिवा मात्र आम्ही बहिणी घेऊन उभ्या रहात असू. बाबा एकटेच मुलाकडचे! लग्नानंतर सगळ्यांना फराळ दिला जायचा. मस्त होती ती दिवाळी!!

पैसा 03/11/2013 - 21:38
दिवाळीची सुटी ही निव्वळ पत्ते खेळण्यासाठीच असायची. त्यात तो गृहपाठ नावाचा छळ असायचा पण कोणाला फिकीर होती त्याची!

पाषाणभेद 03/11/2013 - 21:53
मला माझ्या लहाणपणाची दिवाळी अजूनही आठवते. मी हिंदू, माझी आई पारशी, वडील मुस्लीम, बहीण क्रिस्चन, भाऊ बंगाली, चुलत भावंड काश्मिरी- पंजाबी असल्याने लहाणपणाच्या दिवाळीसणात सर्व भारत आमच्या घरी जमला असे वाटत असे. मिठाई, फटाके यांची रेलचेल असायची. आताशा दिवाळीत मी घरी नसते. गेल्या दोन दिवाळींच्या वेळी मी सिंगापूर अन स्वित्सर्लंड येथे शाहिद अन रनबीर सोबत शुटींगमध्ये बिझी होते. येत्या दिवाळीत माझा 'Blind Game - ऐ सनम तुझपे मेरे दिल आ गया' हा चित्रपट रिलीज होतो आहे. माझ्यासाठी ते दिवाळी गिफ्टच आहे. सर्व प्रेक्षकांना दिवाळीच्या शुभेच्छा! - करूना कर्पूर (शब्दांकन - पाषाणभेद)

रेवती 02/11/2013 - 00:19
मी फुलबाज्या आणि भुईनळा की झाड असे काहीतरी म्हणायचे ते मिस करतीये. बाकी ते आवाजी फटाके आवडायचे नाहीत. एक दोनदा माझ्या नव्या कपड्यांना पेटत्या उदबत्तीने भोके पडली होती. दिवाळीचा फराळ दिवाळीत खायला फारशी मजा येत नसे. दिवाळी संपल्यानंतर जी उरलेली सुट्टी असेल त्यात लायब्ररीतून आणलेले (बाल)साहित्य वाचताना करंज्या, चिरोटे खाणे, त्यातले सारण, पिठीसाखर सांडल्यावर ते सगळे साफसूफ करणे हे आठवत आहे. ;) चिवड्यावर दही घालून खाणे, चकलीबरोबर दही, लोणी. असे करीत असे. चार घरचा आलेला फराळ कसा संपवावा हा प्रश्न पडायचा. मग सकाळी दूध पिताना आई आम्हाला सक्तीने मूठ मूठ शंकरपाळे संपवायला भाग पाडायची. आत्याकडे दिवाळीनंतर मिसळ करून त्यात शेव चिवडे घालून ते संपवण्याचा चंग बांधला जायचा (तरी ते उरायचेच). आता बहुतेक उरलेला फराळ संपवण्याच्या युक्त्या असा धागा सुरु करावा लागेल.

पैसा 02/11/2013 - 01:27
मी भलत्याच विवंचनेत आहे. कामवाली पोरगी गावी जाणार, मग ती तेलातुपाची भांडी कोण घासणार म्हणून यावर्षी मी फराळ ४ दिवस आधीच तयार केला पण लहान किचनमधे लपवणे शक्य झाले नाही. आणि आताच डब्यांचा तळ दिसू लागला आहे. उद्या सकाळी आमच्यापुरता फराळ आहे पण आणखी कोणी आले तर पोहे देऊन भागवावे लागेल अशी लक्षणे आहेत!

रेवती 02/11/2013 - 04:48
हा हा हा. हो मीही तेच करणार आहे. आतापरेंत तीन चार जणींचे फोन येऊन गेलेत. त्यांच्याकडे दिवाळी म्हणजे फक्त लक्षुमी पूजन असते. मग महाराष्ट्रीय फराळाला कधी बोलावतेस म्हणून! आता काय सांगू? म्हटले नंतर बोलावते. सगळे मिळून पाच डबे त्यांचे माझ्याकडे आहेत. त्याच डब्यात घालून दिलास फराळ तरी चालेल म्हणतायत. म्हटलं नको, तुम्ही येऊन जा आणि डबे रिकामेच न्या आता!

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी 02/11/2013 - 03:38
दिवाळी म्हटले की आवाजाचे फटाके, नवीन कपडे , दिवाळी पहाट आमचा तरुणाई ने ओथंबलेला डोंबिवलीचा फडके रोड तेथे यथेच्च भटकून झाले की मित्रांकडे फराळ अनेक सांस्कृतिक कार्यक्रम , सुंगधी उटणे, मोती साबण दिवाळी अंक अश्या अनेक आठवणी मनात पिंगा घालतात , शाळा सोडून कॉलेजात गेलो तरी नियमितपणे आमचा १० अ चा बहुतेक सर्व वर्ग फड्केवर भेटायचा. आता अर्ध्याहून जास्त जगातील विविध खंडात विखुरले गेले आहोत तेव्हा एखादा वर्ग मित्र न चुकता आजही फड्केवर येतो चतुर भ्रमणध्वनीवर त्याच्याशी गप्पा मारतात मग फडकेवरील आखो देखा हाल पाहता येतो. अनिवासी असल्याने भारताशी ,आपल्या आप्त स्वकीय , मित्रांची , जाम आठवण येते , मग मी मिपावर येतो , आभसी जगतातील माझ्या मिपाकरांना भेटतो , मग जरा बरे वाटते.

अनन्न्या 03/11/2013 - 19:51
लहानपणी आम्ही जवळपासची सारी मुले दिवाळीच्या आदल्या रात्री पत्ते कुटत असू. खेडेगाव असल्याने आजूबाजूला भरपूर मोकळी जागा होती. आमच्या घराशेजारी एका काकांचे घर होते, ते भिक्षुकी करायचे. आणि त्यांना संक्रातीला मिळालेली सुगडे ते बाहेर झाडाखाली रचून ठेवायचे. रात्री आम्ही मुले ती सुगडे पळवून आणत असू. दोन वाजले की त्यात ठेवून त्यांच्याच घराबाहेर मोठे बॉम्ब वाजवत असू. त्यांचा मुलगाही यात सामिल असे. ते उठून बाहेर येऊन, कोण रे तो? असे विचारे पर्यंत आम्ही पत्ते पुन्हा सुरू करत असू. हे दरवर्षी करत असूनही त्यानी कधी सुगडांची जागा बदलली नाही, किंवा फटाके लावणारे शोधले नाहीत. रात्रभर हे सगळे उद्योग करून चार वाजता आपापल्या घरी जायचे. आंघोळी आटोपून, रांगोळ्या काढून, फराळ करायचा आणि जे गुडूप झोपायचे ते थेट दुपारच्या चहाला उठायचे. दिवाळीच्या दिवशी सकाळी नारळाच्या दुधात उटणे कालवले जायचे. नवीन कपडे दर दिवाळीला मिळायचे नाहीत, पण तांब्यात निखारे भरून त्याने असलेल्या त्यातल्या त्यात बय्रा ड्रेसला इस्त्री करून घालतानाही खूप मजा वाटे. फराळात जास्त पदार्थ नव्ह्ते. घरचे पोहे, करंजी, कडबोळी, रव्याचे लाडू आणि कणकेचे शंकरपाळे! दिवाळीच्या दिवशी गूळ पातळ करून त्यात ओले खोबरे घालून त्यात घरचे जाड पोहे भिजवून ते मिक्स करायचे. एक वाफ काढून हे गरमागरम पोहे केळीच्या पानावर साजूक तूप घालून खाणे म्हणजे अहाहा!!! फटाके मोजूनच असायचे. ते तुळशीच्या लग्नापर्यंत पुरवावे लागत. तुळशीच्या लग्नाला तुळशी वृंदावन चुना, हळद आणि पिंजरीच्या ठिपक्यांनी सजवायचे. सकाळी आई तिला पिवळे कापड गुडाळायची, हिरव्या बांगड्या घालायची. ऊस मामा म्हणून उभा करायचा. करा-दिवा मात्र आम्ही बहिणी घेऊन उभ्या रहात असू. बाबा एकटेच मुलाकडचे! लग्नानंतर सगळ्यांना फराळ दिला जायचा. मस्त होती ती दिवाळी!!

पैसा 03/11/2013 - 21:38
दिवाळीची सुटी ही निव्वळ पत्ते खेळण्यासाठीच असायची. त्यात तो गृहपाठ नावाचा छळ असायचा पण कोणाला फिकीर होती त्याची!

पाषाणभेद 03/11/2013 - 21:53
मला माझ्या लहाणपणाची दिवाळी अजूनही आठवते. मी हिंदू, माझी आई पारशी, वडील मुस्लीम, बहीण क्रिस्चन, भाऊ बंगाली, चुलत भावंड काश्मिरी- पंजाबी असल्याने लहाणपणाच्या दिवाळीसणात सर्व भारत आमच्या घरी जमला असे वाटत असे. मिठाई, फटाके यांची रेलचेल असायची. आताशा दिवाळीत मी घरी नसते. गेल्या दोन दिवाळींच्या वेळी मी सिंगापूर अन स्वित्सर्लंड येथे शाहिद अन रनबीर सोबत शुटींगमध्ये बिझी होते. येत्या दिवाळीत माझा 'Blind Game - ऐ सनम तुझपे मेरे दिल आ गया' हा चित्रपट रिलीज होतो आहे. माझ्यासाठी ते दिवाळी गिफ्टच आहे. सर्व प्रेक्षकांना दिवाळीच्या शुभेच्छा! - करूना कर्पूर (शब्दांकन - पाषाणभेद)
लेखनविषय:
हे ठिकाण
संस्कृती
कला
पाकक्रिया
समाज
जीवनमान
राहणी
मौजमजा
छायाचित्रण
लेखनप्रकार
प्रकटन
विचार
प्रतिसाद
सद्भावना
शुभेच्छा
अभिनंदन
प्रतिक्रिया
आस्वाद
अनुभव
प्रतिभा
विरंगुळा
नमस्कार मिपाकरहो, दिपावली अभिष्टचिंतन! कोणताही सण आला की आपण तो साजरा करताना आई काय करत असे किंवा आज्जी कसे करत असे ते आठवून, त्यांना विचारून, पुस्तकात वाचून त्या पद्धती आचरणात आणायचा प्रयत्न करतो. काहीवेळा सगळे साग्रसंगीत करायला जमते तर कधी गोष्टी शास्त्रापुरत्या कराव्या लागतात. दिवाळी हा आपल्यकडील मोठा सण समजला जातो. चार दिवस आपापले वैशिष्ठ्य टिकवून असतात. वाईट वृत्तीचा नाश करण्यापासून ते लक्ष्मीच्या पुजेपर्यंत तर सासरच्या नातेवाईकांपासून माहेरच्या नातेवाईकांची भेट घडवत हा सण आठवणींच्या सुखाची उबदार शाल मनावर अलगदपणे सोडून पुढील वर्षाची वाट पहायला लावतो.

पाषाणभेद चुल, स्टोव्ह प्रशिक्षण, विक्री, दुरूस्ती, सुट्टे भाग विक्री केंद्र

पाषाणभेद ·
लेखनविषय:
जीवनमान
तंत्र
मौजमजा
लेखनप्रकार
विरंगुळा
पाषाणभेद चुल, स्टोव्ह प्रशिक्षण, विक्री, दुरूस्ती, सुट्टे भाग विक्री केंद्र

पाषाणभेद चुल, स्टोव्ह प्रशिक्षण, विक्री, दुरूस्ती, सुट्टे भाग व

"द जिद्द ऑफ राण" आणि परिणाम

पाषाणभेद ·
लेखनविषय:
कथा
मौजमजा
लेखनप्रकार
आस्वाद
लेख
विरंगुळा
"द जिद्द ऑफ राण" आणि परिणाम (सदर कथेमध्ये मानवी मनाच्या कल्पनेचा विस्तार केला आहे. सदर कथेमध्ये कोणत्याही जिवीत अथवा मृत व्यक्तीचा, देशाचा, संस्थेचा संबंध नाही. तसे आढळल्यास निव्वळ योगायोग समजावा. सदर कथा काल्पनिक आहे. वाचकांचे मनोरंजन व्हावे या हेतूने लिखाण केले आहे.) २१ व्या शतकाच्या मध्यावर जग एका विचित्र टप्प्यावर येऊन ठेपले होते. विज्ञान, कृत्रिम बुद्धिमत्ता आणि अवकाश तंत्रज्ञानात प्रचंड प्रगती झाली होती; पण मानवाचे जुने स्वभाव सत्ता, भीती आणि वर्चस्व अजूनही तसेच होते.

आणि माऊंट किनाबालू सर झाला...

सोत्रि ·

गामा पैलवान 20/02/2026 - 23:28
सोत्रि, भन्नाट अनुभव आहे. चांगलीच दमछाक करवणारा चढ आहे. बहुतेक तुम्ही दीर्घ पल्ल्याचे धावपटू असल्याचा काही फायदा झाला असावा. आ.न., -गा.पै.

Bhakti 21/02/2026 - 11:17
लईच तुफानी!!!
तासाला एक किलोमीटर हा वेग ठरवून ठेवला होता.
यावरून ही मोहीम अवघड आहे हे कळतंय. तू-नळी शॉर्ट पहिले.. शेवटी शेवटी तरी रॅम्पलिंगसारखी चढाई वाटत आहे. सकाळी लेख वाचला होता त्यामुळे प्रेरणेने आज २ किमी अधिक चालले (मॉर्निंग वॉल्क ). हो द्या या चिरतरुण जोडीच्या अजून साहसी मोहिम!

गामा पैलवान 20/02/2026 - 23:28
सोत्रि, भन्नाट अनुभव आहे. चांगलीच दमछाक करवणारा चढ आहे. बहुतेक तुम्ही दीर्घ पल्ल्याचे धावपटू असल्याचा काही फायदा झाला असावा. आ.न., -गा.पै.

Bhakti 21/02/2026 - 11:17
लईच तुफानी!!!
तासाला एक किलोमीटर हा वेग ठरवून ठेवला होता.
यावरून ही मोहीम अवघड आहे हे कळतंय. तू-नळी शॉर्ट पहिले.. शेवटी शेवटी तरी रॅम्पलिंगसारखी चढाई वाटत आहे. सकाळी लेख वाचला होता त्यामुळे प्रेरणेने आज २ किमी अधिक चालले (मॉर्निंग वॉल्क ). हो द्या या चिरतरुण जोडीच्या अजून साहसी मोहिम!
लेखनविषय:
जीवनमान
प्रवास
भूगोल
देशांतर
मौजमजा
लेखनप्रकार
आस्वाद
अनुभव
विरंगुळा

माउंट किनाबालू, ईस्ट मलेशिया ह्या बेटावरील (बोर्निओ आयलंड) साबा ह्या राज्यातला, मलेशियातील आणि साऊथ ईस्ट आशियातील सर्वात उंच पर्वत आहे. आणि, जगातील बेटांवर असलेल्या पर्वतांमध्ये जगात तिसऱ्या नंबरचा उंच पर्वत; ज्याची समुद्रसपाटीपासूनची उंची 4095 मीटर आहे. गिर्यारोहकांमध्ये चढाई करण्यासाठीचं एक मानाचं नाव आहे माउंट किनाबालू (स्थानिक भाषेत गुनुंग किनाबालू) .

ऑपरेशन अबॉर्शन

सोत्रि ·

कंजूस 05/02/2026 - 20:19
अभिनंदन. बाकी मला यातलं काही समजत नाही. वजन कमी करणे वगैरे. कारण मला वजन वाढवायचं आहे. साठवरून पंचाहत्तर व्हायचंय. तरुणपणी ७४ पर्यंत जाऊन खाली आलो आहे.

सुबोध खरे 05/02/2026 - 20:26
@ कंजूस "मला वजन वाढवायचं आहे. साठवरून पंचाहत्तर व्हायचंय." एक सोपा उपाय आहे तळवलकर किंवा तत्सम जिमच्या बाहेर थांबुन तेथून बाहेर पडणाऱ्या विशाल महिलांना त्यांच्या डॉक्टरने काय काय खाऊ नका हे सांगितलंय ते विचारा. ते सर्व दाबुन खा. उदा फरसाण, वेफर्स, मलई बर्फी, समोसा, बटर चिकन/ बटर पनिर इ इ काही महिन्यातच आपल्याला पोटाचा नगारा वाजवता येईल. त्यातून वजन नाहीच वाढलं तर आणखी बरेच दिवस खाऊन पिऊन एन्जॉय करता येईल हा का ना का

गवि 06/02/2026 - 08:28
तळवलकर किंवा तत्सम जिमच्या बाहेर थांबुन तेथून बाहेर पडणाऱ्या विशाल महिलांना त्यांच्या डॉक्टरने काय काय खाऊ नका हे सांगितलंय ते विचारा.
उपाय छान आहे. पण विशाल महिलाच फक्त ? बायस का बुवा डॉक्टर?

गवि 05/02/2026 - 20:48
चांगला लेख आहे. यातून एक खूप पूर्वी मीच लिहिलेला लेख आठवला. लठ्ठ पुरुष असो किंवा अन्य काही. त्याला कोणत्याही प्रकारे तू बाईसारखा वाटतो आहेस असं म्हटलं की तो त्याचा तोवरचा सर्वोच्च आणि सर्वात परिणामकारक अपमान असतो. बांगड्या भर हे खूपच कॉमन झालं. पण पोट बघ, सहावा महिना चालू आहे की काय? किंवा पोटुश्या बाईसारखं दिसतंय, जरा कमी कर.. असं म्हटलं की घाव खोलवर लागतो. पोटाचा नगारा झालाय बघ.. पोटावर किती टायर चढले आहेत.. फुटबॉल झाला आहे.. हे सर्व चालतं. यावर फार काही टिपणी करत नाही कारण ते अवांतर होईल. बाय द वे.. सोकाजी, वेट लॉस बद्दल अभिनंदन..

गवि 06/02/2026 - 08:21
अजून एक गोष्ट नोंदवावीशी वाटते. ती कदाचित अपुऱ्या विदाबिंदूवर आधारित असू शकेल. मीही लंबोदर गटातील ज्येष्ठ सदस्य आहे. तर थायलंड या पौर्वात्य देशात मला विशेष जाणवेल इतक्या वेळा अनोळखी लोकांनी या गोष्टीवरून टोकल्याचे किंवा कॉमेंट केल्याचे आठवते. एअरपोर्टवरची सिक्युरिटी वाली बाई, हॉटेलात, दुकानात.. अनेकांनी पोट मोठे असल्यावर न मागता टिपण्या केलेल्या आठवतात. आणि पोटात बेबी असणे हे किमान दोन ठिकाणी वापरलेले उदाहरण असल्याचेही आठवते. ते लोक हसत हसत जोक केल्यासारखेच म्हणत होते. कदाचित असा जोक त्यांच्यात आईस ब्रेकर किंवा हलका फुलका मानला जात असेल. तर तुम्हाला मलेशियात आलेला अनुभव ही कदाचित पौर्वात्य देशात असलेली एखादी जनरल पद्धत आणि तिचा भाग असू शकेल. तुम्ही तिथे कायम राहता त्यामुळे अर्थात तुम्हाला हे अधिक निश्चित माहीत असेल. थायलंडचे कल्चर वेगळे असू शकते. तिथे मला सर्वच लोक नितळ गोरे सडपातळ दिसले. पोट सुटलेली व्यक्ती पाहिल्याचे आठवतच नाही. त्यामुळेही कदाचित असे टोकले जात असेल. भारतात मात्र महिना चालू आहे की काय हे अतिशय वाईट रीत्या वापरले जाते. गरोदर असणे आणि मूल जन्माला घालणे हा नैसर्गिक दृष्ट्या स्त्रीचा रोल असला तरी प्रेग्नंसी हा विषय एखाद्या पुरुषाला टोचण्यासाठी ज्या पद्धतीने वापरला जातो त्यात त्या अत्यंत सुंदर आणि कष्टप्रद नैसर्गिक प्रक्रियेला, ज्यातून स्त्रिया जातात, एक तुच्छता दाखवली जाते असं मला वाटत आलं आहे.

अनामिक सदस्य 06/02/2026 - 12:27
स्त्रियान्शी सम्बन्धित कुठलिही गोश्ट लगेच त्यान्च्याबद्दल तुच्छता दाखवण्यासाठी बोलली जात नसते. गरोदर असलेल्या स्त्रिचे ठिक आहे, पण तुझे का पोट दिसतय एवढे हा प्रश्न आहे, किन्वा टोमणा आहे म्हणा. तो एक सन्दर्भबिन्दू म्हणून वापरला गेला आहे. त्यात (स्त्रियान्चा) अपमान किन्वा तुच्छता नाही. या लेखातील लहान मुलीच्या डोक्यात पण तोच सन्दर्भ आला ना? गरोदर असल्याचे सहज दिसणारे हे लक्शण आहे आणि ते पुरुषाच्या बाबतीत असू शकत नाही म्हणून तो प्रश्न जास्त परिणामकारक ठरतो. यात तुच्छता कुठे आली?

गवि 06/02/2026 - 13:10
त्या मुलीने निरागसपणे म्हटलं. प्रत्येक वेळी तुच्छता नसते. मी काही विशिष्ट लोक पाहिले आहेत ते हेतुपुरस्सर इतर काही उदाहरण (उदा कणकेचे पोते, बटाटा) न वापरता गरोदर हे उदाहरण वापरतात. त्यातला उद्देश मनाला लागावे किंवा खास इम्पॅक्ट व्हावा हा असतो. ते टोन आणि देहबोली यातून हमखास कळतं. यात जनरलायझेश करायचे नसून एक मनोवृत्ती दाखवायची आहे. बांगड्या भर. बाईसारखा लाजतोय, पोरींसारखा मुळूमुळू रडतोस काय? यातील टोन न समजणे हा टोन डेफनेस म्हणावा लागेल (पुन्हा एकदा. हा कोणावर एकावर आरोप नाही.) सर्व उदाहरणे केवळ एक साम्य म्हणून असतील तर अनेक वर्षे घरातून आणि बाहेर लठ्ठपणाबद्दल अनेक उपदेश, उपमा आणि टोकणे ऐकत असलेल्या पुरुषाला "गरोदर" शी तुलना केल्यावर मात्र ते खोलवर लागते आणि अतिशय परिणामकारक अपमान ऊर्फ चपराक लागते हे बियाँड डाऊट. स्पष्टीकरण समाप्त.

सोत्रि 06/02/2026 - 11:00
सहावा महिना चालू आहे की काय? किंवा पोटुश्या बाईसारखं दिसतंय, जरा कमी कर.. असं म्हटलं की घाव खोलवर लागतो.
नक्कीच, मीही त्या घावामुळेच प्रेरित झालो होतो! - (गवीची बाडीस असलेला) सोकाजी

सोत्रि 06/02/2026 - 10:57
८० किलो घेऊन २१ किमी धावणे भयंकर अशक्य कोटीतली गोष्ट वाटते.
मलाही तसंच वाटायचं. पण आता दर महिन्याला एक अशी हाफ मॅरेथॉन धावतोय २०२५ पासून. जानेवारीत मी आणी माझ्या एका मित्राने, सेल्फ प्लॅन्ड हाफ मॅरेथॉन पूर्ण केली, दोघांनीच. - (नेमाने धावणारा) सोकाजी

अभ्या.. 05/02/2026 - 23:30
व्व्वा नाना, बेस्ट. १६ किलो उतरव्णं म्हण्जे भारीच. चेहरेपट्टी सेम आहेच आहेच पण बापलेक अगदी सक्खे भाऊ वाटू देऊ नकोस म्हणजे झालं. ;)

सोत्रि 06/02/2026 - 10:53
अभ्या.., व्यनी चेक कर... :))
१६ किलो उतरव्णं म्हण्जे भारीच.
भारी नव्हे, वजन उतरावून हलका झालोय! :=)) - (हलका* झालेला) सोकाजी * नो पन इंटेडेड

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 06/02/2026 - 08:48
वजन कमी केल्याबद्दल प्रथम अभिनंदन. आता वहीनीकडून आम्हा काही मिपाकरांसाठी डायट प्लॅन इकडे टाका. सहज जमेल असं असेल तर नक्की करेन.मलाही दहा एक किलो वजन कमी करणे आहे. ९० ला वजन स्थिर आहे. -दिलीप बिरुटे

सोत्रि 06/02/2026 - 13:35
आता वहीनीकडून आम्हा काही मिपाकरांसाठी डायट प्लॅन इकडे टाका
मी नवरा असल्याने तो डायट प्लॅन मला फुकट होता.

😜

- (लकी नवरोबा) सोकाजी

कांदा लिंबू 06/02/2026 - 15:04
साकी, आकारात आल्याबद्दल हार्दिक अभिनंदन तसेच पुढील वाटचालीसाठी हार्दिक शुभेच्छा! तुम्ही अंमलात आणलेला Diet plan, workout schedule इत्यादी तपशिलाचा फाफटपसारा टाळून थेट लिहिलेला आवडलं.

कंजूस 05/02/2026 - 20:19
अभिनंदन. बाकी मला यातलं काही समजत नाही. वजन कमी करणे वगैरे. कारण मला वजन वाढवायचं आहे. साठवरून पंचाहत्तर व्हायचंय. तरुणपणी ७४ पर्यंत जाऊन खाली आलो आहे.

सुबोध खरे 05/02/2026 - 20:26
@ कंजूस "मला वजन वाढवायचं आहे. साठवरून पंचाहत्तर व्हायचंय." एक सोपा उपाय आहे तळवलकर किंवा तत्सम जिमच्या बाहेर थांबुन तेथून बाहेर पडणाऱ्या विशाल महिलांना त्यांच्या डॉक्टरने काय काय खाऊ नका हे सांगितलंय ते विचारा. ते सर्व दाबुन खा. उदा फरसाण, वेफर्स, मलई बर्फी, समोसा, बटर चिकन/ बटर पनिर इ इ काही महिन्यातच आपल्याला पोटाचा नगारा वाजवता येईल. त्यातून वजन नाहीच वाढलं तर आणखी बरेच दिवस खाऊन पिऊन एन्जॉय करता येईल हा का ना का

गवि 06/02/2026 - 08:28
तळवलकर किंवा तत्सम जिमच्या बाहेर थांबुन तेथून बाहेर पडणाऱ्या विशाल महिलांना त्यांच्या डॉक्टरने काय काय खाऊ नका हे सांगितलंय ते विचारा.
उपाय छान आहे. पण विशाल महिलाच फक्त ? बायस का बुवा डॉक्टर?

गवि 05/02/2026 - 20:48
चांगला लेख आहे. यातून एक खूप पूर्वी मीच लिहिलेला लेख आठवला. लठ्ठ पुरुष असो किंवा अन्य काही. त्याला कोणत्याही प्रकारे तू बाईसारखा वाटतो आहेस असं म्हटलं की तो त्याचा तोवरचा सर्वोच्च आणि सर्वात परिणामकारक अपमान असतो. बांगड्या भर हे खूपच कॉमन झालं. पण पोट बघ, सहावा महिना चालू आहे की काय? किंवा पोटुश्या बाईसारखं दिसतंय, जरा कमी कर.. असं म्हटलं की घाव खोलवर लागतो. पोटाचा नगारा झालाय बघ.. पोटावर किती टायर चढले आहेत.. फुटबॉल झाला आहे.. हे सर्व चालतं. यावर फार काही टिपणी करत नाही कारण ते अवांतर होईल. बाय द वे.. सोकाजी, वेट लॉस बद्दल अभिनंदन..

गवि 06/02/2026 - 08:21
अजून एक गोष्ट नोंदवावीशी वाटते. ती कदाचित अपुऱ्या विदाबिंदूवर आधारित असू शकेल. मीही लंबोदर गटातील ज्येष्ठ सदस्य आहे. तर थायलंड या पौर्वात्य देशात मला विशेष जाणवेल इतक्या वेळा अनोळखी लोकांनी या गोष्टीवरून टोकल्याचे किंवा कॉमेंट केल्याचे आठवते. एअरपोर्टवरची सिक्युरिटी वाली बाई, हॉटेलात, दुकानात.. अनेकांनी पोट मोठे असल्यावर न मागता टिपण्या केलेल्या आठवतात. आणि पोटात बेबी असणे हे किमान दोन ठिकाणी वापरलेले उदाहरण असल्याचेही आठवते. ते लोक हसत हसत जोक केल्यासारखेच म्हणत होते. कदाचित असा जोक त्यांच्यात आईस ब्रेकर किंवा हलका फुलका मानला जात असेल. तर तुम्हाला मलेशियात आलेला अनुभव ही कदाचित पौर्वात्य देशात असलेली एखादी जनरल पद्धत आणि तिचा भाग असू शकेल. तुम्ही तिथे कायम राहता त्यामुळे अर्थात तुम्हाला हे अधिक निश्चित माहीत असेल. थायलंडचे कल्चर वेगळे असू शकते. तिथे मला सर्वच लोक नितळ गोरे सडपातळ दिसले. पोट सुटलेली व्यक्ती पाहिल्याचे आठवतच नाही. त्यामुळेही कदाचित असे टोकले जात असेल. भारतात मात्र महिना चालू आहे की काय हे अतिशय वाईट रीत्या वापरले जाते. गरोदर असणे आणि मूल जन्माला घालणे हा नैसर्गिक दृष्ट्या स्त्रीचा रोल असला तरी प्रेग्नंसी हा विषय एखाद्या पुरुषाला टोचण्यासाठी ज्या पद्धतीने वापरला जातो त्यात त्या अत्यंत सुंदर आणि कष्टप्रद नैसर्गिक प्रक्रियेला, ज्यातून स्त्रिया जातात, एक तुच्छता दाखवली जाते असं मला वाटत आलं आहे.

अनामिक सदस्य 06/02/2026 - 12:27
स्त्रियान्शी सम्बन्धित कुठलिही गोश्ट लगेच त्यान्च्याबद्दल तुच्छता दाखवण्यासाठी बोलली जात नसते. गरोदर असलेल्या स्त्रिचे ठिक आहे, पण तुझे का पोट दिसतय एवढे हा प्रश्न आहे, किन्वा टोमणा आहे म्हणा. तो एक सन्दर्भबिन्दू म्हणून वापरला गेला आहे. त्यात (स्त्रियान्चा) अपमान किन्वा तुच्छता नाही. या लेखातील लहान मुलीच्या डोक्यात पण तोच सन्दर्भ आला ना? गरोदर असल्याचे सहज दिसणारे हे लक्शण आहे आणि ते पुरुषाच्या बाबतीत असू शकत नाही म्हणून तो प्रश्न जास्त परिणामकारक ठरतो. यात तुच्छता कुठे आली?

गवि 06/02/2026 - 13:10
त्या मुलीने निरागसपणे म्हटलं. प्रत्येक वेळी तुच्छता नसते. मी काही विशिष्ट लोक पाहिले आहेत ते हेतुपुरस्सर इतर काही उदाहरण (उदा कणकेचे पोते, बटाटा) न वापरता गरोदर हे उदाहरण वापरतात. त्यातला उद्देश मनाला लागावे किंवा खास इम्पॅक्ट व्हावा हा असतो. ते टोन आणि देहबोली यातून हमखास कळतं. यात जनरलायझेश करायचे नसून एक मनोवृत्ती दाखवायची आहे. बांगड्या भर. बाईसारखा लाजतोय, पोरींसारखा मुळूमुळू रडतोस काय? यातील टोन न समजणे हा टोन डेफनेस म्हणावा लागेल (पुन्हा एकदा. हा कोणावर एकावर आरोप नाही.) सर्व उदाहरणे केवळ एक साम्य म्हणून असतील तर अनेक वर्षे घरातून आणि बाहेर लठ्ठपणाबद्दल अनेक उपदेश, उपमा आणि टोकणे ऐकत असलेल्या पुरुषाला "गरोदर" शी तुलना केल्यावर मात्र ते खोलवर लागते आणि अतिशय परिणामकारक अपमान ऊर्फ चपराक लागते हे बियाँड डाऊट. स्पष्टीकरण समाप्त.

सोत्रि 06/02/2026 - 11:00
सहावा महिना चालू आहे की काय? किंवा पोटुश्या बाईसारखं दिसतंय, जरा कमी कर.. असं म्हटलं की घाव खोलवर लागतो.
नक्कीच, मीही त्या घावामुळेच प्रेरित झालो होतो! - (गवीची बाडीस असलेला) सोकाजी

सोत्रि 06/02/2026 - 10:57
८० किलो घेऊन २१ किमी धावणे भयंकर अशक्य कोटीतली गोष्ट वाटते.
मलाही तसंच वाटायचं. पण आता दर महिन्याला एक अशी हाफ मॅरेथॉन धावतोय २०२५ पासून. जानेवारीत मी आणी माझ्या एका मित्राने, सेल्फ प्लॅन्ड हाफ मॅरेथॉन पूर्ण केली, दोघांनीच. - (नेमाने धावणारा) सोकाजी

अभ्या.. 05/02/2026 - 23:30
व्व्वा नाना, बेस्ट. १६ किलो उतरव्णं म्हण्जे भारीच. चेहरेपट्टी सेम आहेच आहेच पण बापलेक अगदी सक्खे भाऊ वाटू देऊ नकोस म्हणजे झालं. ;)

सोत्रि 06/02/2026 - 10:53
अभ्या.., व्यनी चेक कर... :))
१६ किलो उतरव्णं म्हण्जे भारीच.
भारी नव्हे, वजन उतरावून हलका झालोय! :=)) - (हलका* झालेला) सोकाजी * नो पन इंटेडेड

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 06/02/2026 - 08:48
वजन कमी केल्याबद्दल प्रथम अभिनंदन. आता वहीनीकडून आम्हा काही मिपाकरांसाठी डायट प्लॅन इकडे टाका. सहज जमेल असं असेल तर नक्की करेन.मलाही दहा एक किलो वजन कमी करणे आहे. ९० ला वजन स्थिर आहे. -दिलीप बिरुटे

सोत्रि 06/02/2026 - 13:35
आता वहीनीकडून आम्हा काही मिपाकरांसाठी डायट प्लॅन इकडे टाका
मी नवरा असल्याने तो डायट प्लॅन मला फुकट होता.

😜

- (लकी नवरोबा) सोकाजी

कांदा लिंबू 06/02/2026 - 15:04
साकी, आकारात आल्याबद्दल हार्दिक अभिनंदन तसेच पुढील वाटचालीसाठी हार्दिक शुभेच्छा! तुम्ही अंमलात आणलेला Diet plan, workout schedule इत्यादी तपशिलाचा फाफटपसारा टाळून थेट लिहिलेला आवडलं.
लेखनविषय:
मौजमजा
लेखनप्रकार
प्रकटन
दहा-अकरा वर्षांपूर्वी ऑफिसच्या कामानिमित्त माझी आमच्या मलेशियातील ऑफिसमध्ये इंटर्नल ट्रान्स्फर झाली. त्या वेळी मलेशियाला ट्रान्स्फर घेण्यामागची अनेक कारणं होती; त्यातलं एक महत्त्वाचं कारण म्हणजे मलेशियातलं अफाट फूड वैविध्य. लोकल मलेशियन, चायनीज, थाय, व्हिएटनामी, फिलिपिन्ससारख्या साऊथ-ईस्ट एशियन देशांच्या नानाविध रुचकर डिशेस, शिवाय इतरही अनेक युरोपियन, मिडल-इस्टर्न देशांच्या खाद्यसंस्कृती, कौलालंपुर ह्या मलेशियाच्या राजधानीतल्या प्रत्येक कोपऱ्यावरच्या रेस्टॉरंटमध्ये सहज उपलब्ध आहेत. मलेशियात आलो तेव्हा तब्येतीने मी किंचितसा स्थूल होतो.

एआई वर माझे व्यक्तित्व आणि मी केलेले त्याचे विश्लेषण

विवेकपटाईत ·

युयुत्सु 24/11/2025 - 10:38
मला हे व्यक्ती-चित्रण बरेच उथळ वाटते. याचे कारण आपला ए०आय्०चा वापर उथळ किंवा फार सखोल नसावा. मला मिळालेल्या प्रतिसादाला जी खोली आहे तशी खोली तुम्हाला मिळालेल्या प्रतिसादात नाही. लोकांना मला मिळालेला प्रतिसाद स्तुती वाटते पण ते तितकेसे खरे नाही. ए० आय० ला बोलते केले की तो अधिक प्रकाश टाकतो. मुद्दा क्र० ३, ५ शी पूर्णपणे असहमत आहे. पण ते माझे वैयक्तिक मत आहे. तुमच्या कडून कुणाला प्रेरणा मिळत असेल आणि कुणाचे भले होत असेल तर होऊ दे. माझी हरकत नाही. कोंबडं कुणाचही आरवू दे, उजाडल्याशी कारण...

विवेकपटाईत 24/11/2025 - 11:35
बहुतेक आंग्ल भाषेत विस्तृत उत्तर मिळू शकले असते. पण माझा खरा स्वभाव आणि गुण एआईला तेवढेच माहित होणार जेवढे आंतरजालावर प्रगट होतात. त्यामुळे जास्त फरक पडला नसता. बाकी माझ्या लेखनाबाबत एआई ने दिलेल्या उत्तराशी तुम्ही कितपत सहमत किंवा नासहमत आहात, असा प्रतिसाद आवडला असता.

कानडाऊ योगेशु 24/11/2025 - 11:27
१. कर्तव्यनिष्ठ व शिस्तबद्ध :दीर्घकाळ उच्च पदावर काम केल्यामुळे आपल्यात शिस्त, जबाबदारीची जाण आणि निर्णयक्षमता दृढ झाली आहे.
थोडेसे अवांतर होईल पण लिहितो. हे गुण आधीच्या पिढित म्हणजे माझ्या वडिलांच्या पिढीत हमखास आढळत असत.मागच्या पिढीत असे गुण असणे फार दुर्मिळ नव्हते. सध्या काही नातेवाईक व परिचित सरकारी नोकरीत आहेत आणि त्यांच्या म्हणण्यानुसार ह्या गुणांमुळे बहुतांश वेळा ते गोत्यात आले होते व कालांतराने त्यांनी स्वत:ला व्यवस्थेशी अ‍ॅडजस्ट करुन घेतले. आता पुढच्या पिढीत तर असे काही गुण असुही शकतात का असा प्रश्न पडावा अशी परिस्थिती आहे. आधुनिक शिक्षण व्यवस्थेमध्ये मूल्यसंवर्धनाला अजिबात महत्व नाही आहे असे वाटते आहे.

रामचंद्र 24/11/2025 - 12:36
चांगले निरीक्षण, पण आजच्या काळात विशेषतः खासगी क्षेत्रात यशस्वी झालेल्या व्यक्तींमध्ये वरील बहुतेक गुण त्यांनी प्रयत्नपूर्वक विकसित केलेले दिसतात.

भागो 24/11/2025 - 18:26
बहुतेक आंग्ल भाषेत विस्तृत उत्तर मिळू शकले असते. पण माझा खरा स्वभाव आणि गुण एआईला तेवढेच माहित होणार जेवढे आंतरजालावर प्रगट होतातबहुतेक आंग्ल भाषेत विस्तृत उत्तर मिळू शकले असते. पण माझा खरा स्वभाव आणि गुण एआईला तेवढेच माहित होणार जेवढे आंतरजालावर प्रगट होतात>>>> पूर्ण सहमत. ह्या AI चा एक्सलंस LLM मध्ये आहे. आमच्या पुण्याच्या नव्या पुलावर एक काळी टोपीवाला जोशी बसतो त्याचा पोपट पण असे भविष्य सांगतो. Missing "आप बहुत समझदार है."

भागो 24/11/2025 - 18:52
एका मनोविज्ञानाच्या प्राध्यापकाने वर्गात एक प्रयोग केला. त्याने प्रत्येक विद्यार्थ्याला बोलावून त्याची सविस्तर माहिती लिहून घेतली. दुसऱ्या दिवशी त्याने सर्वांच्या नावाचे बंद लिफाफे वाटले. "मी तुम्हा सर्वांच्या व्यक्तिमत्वाचे विश्लेषण केले आहे, ते वाचा आणि मला सांगा कि तुम्हाला काय वाटते." सर्वांच्या मताने ते विश्लेषण त्यांना ७५ टे ८० टक्के लागू पडते. शेवटी प्राध्यापकाने सांगितले कि "मी सगळ्यांसाठी एकच मजकूर लिहिला आहे." आता बोला.

कपिलमुनी 24/11/2025 - 19:18
तुम्ही फेसबुकवर स्वतः लेख /पोस्ट न लिहिता फक्त दुसर्‍यांच्या पोस्ट्वर पिंका टाकता हे त्याला माहिति नाही वाटतं ! शेपू च्या पोस्ट वर लै धुतला म्हणे तुम्हला

स्वधर्म 25/11/2025 - 21:42
डिफॉल्ट मोड मध्ये आपल्या वापरकर्त्याला दुखावेल असे उत्तर कधीही देऊ नये असेच प्रत्येक ए आय ला शिकवले गेलेले असते याचे वरील उत्तर हा दणदणीत पुरावा आहे. >> कर्तव्यनिष्ठ व शिस्तबद्ध :दीर्घकाळ उच्च पदावर काम केल्यामुळे आपल्यात शिस्त, जबाबदारीची जाण आणि निर्णयक्षमता दृढ झाली आहे. ए आय हा त्याचे वर्ल्ड नॉलेज वापरून उत्तरे देतो. सबब त्याला कोणत्याही सरकारी अधिकार्‍याबद्दल खरे मत विचारल्यास वरीलप्रमाणे उत्तर ए आय च काय, कोणीही भारतीय नागरिकसुध्दा देऊ शकणार नाही. फार तर त्या सरकारी अधिकार्‍याच्या घरातले लोक असे म्हणू शकतील. १% लोकांनाही सरकारी अधिकार्‍याचा अनुभव वरील प्रमाणे येईल, हे वास्तवात संभवतच नाही. टीपः हे 'तुमच्या' विशिष्ट सरकारी सेवेबद्दलचे मत नाही. हे ए आय ला कसे ट्रेन केले जाते याबाबतचे अनुभवाने आलेले मत आहे.

विवेकपटाईत 29/11/2025 - 11:24
सरकारी सेवेत असताना अनेकांना विभिन्न परीक्षा क्लार्क ते स्टेनो इत्यादि मार्गदर्शन ही केले आहे आणि त्यांच्यावर मेहनत ही घेतली आहे. अधिकान्श परीक्षा पास ही झाले. बाकी माझे साहित्य लेखन सकारात्मक आहे. निश्चित तरुणांना मार्गदर्शन करणारे आहे. (नकारात्मक पुरोगामी विचारांपासून नेहमीच दूर राहिलो आहे). जेंव्हा तुम्ही मोठ्या अधिकार्‍याच्या पीएस असतात. साहेबांच्या अखत्यारीत अनेक विभाग आणि कर्मचारी असतात. विभिन्न स्वभावाच्या लोकांचे इगो सांभाळून कार्य व्यवस्थित संपादित करवून घेणे यासाठी संतुलित विचारांची गरज असते. फक्त स्वतच्या स्वार्थ पाहून भेदभाव केला तर काम वेळेवर पूर्ण होत नाही आणि त्याचे फळ ही भोगावे लागते.

स्वधर्म 18/12/2025 - 12:18
आपण वरील प्रतिसाद माझ्या प्रतिसादाचे उत्तर म्हणून दिला असावा असे समजून... आपण इतर सरकारी नोकरांना बहुमूल्य मार्गदर्शन केले आहे ज्यामुळे ते आणखी वरच्या पदावरचे सरकारी नोकर झाले. छान! विभिन्न स्वभावाच्या लोकांचे इगो सांभाळून काम केले आहे. कुणाचे? तर साहेबांचे व सहकार्‍यांचे! यात सर्वसामान्य जनता कुठे आली? हेच ते. आपल्याकडे सरकारी कार्यालये सरकारी कर्मचार्‍यांसाठी, त्यांच्या करियर डेव्हलपमेंटसाठी असतात, जनतेसाठी नव्हे; हेच आपण अधोरेखित करत आहात. तुंम्हाला तो सरकारी वृक्षारोपणाचा किस्सा माहित असेलच. >> नकारात्मक पुरोगामी विचारांपासून नेहमीच दूर राहिलो आहे माणूस ज्या परिस्थितीत, पर्यावरणात वाढला, बहुधा त्याप्रमाणेच त्याचे विचार असतात. खूप कमी लोक आपल्या परंपरागत धारणांपासून वेगळा विचार करू शकतात कारण दुसरी बाजू (अदर साईड ऑफ द टेबल) कधी अनुभवलेलीच नसते.

युयुत्सु 24/11/2025 - 10:38
मला हे व्यक्ती-चित्रण बरेच उथळ वाटते. याचे कारण आपला ए०आय्०चा वापर उथळ किंवा फार सखोल नसावा. मला मिळालेल्या प्रतिसादाला जी खोली आहे तशी खोली तुम्हाला मिळालेल्या प्रतिसादात नाही. लोकांना मला मिळालेला प्रतिसाद स्तुती वाटते पण ते तितकेसे खरे नाही. ए० आय० ला बोलते केले की तो अधिक प्रकाश टाकतो. मुद्दा क्र० ३, ५ शी पूर्णपणे असहमत आहे. पण ते माझे वैयक्तिक मत आहे. तुमच्या कडून कुणाला प्रेरणा मिळत असेल आणि कुणाचे भले होत असेल तर होऊ दे. माझी हरकत नाही. कोंबडं कुणाचही आरवू दे, उजाडल्याशी कारण...

विवेकपटाईत 24/11/2025 - 11:35
बहुतेक आंग्ल भाषेत विस्तृत उत्तर मिळू शकले असते. पण माझा खरा स्वभाव आणि गुण एआईला तेवढेच माहित होणार जेवढे आंतरजालावर प्रगट होतात. त्यामुळे जास्त फरक पडला नसता. बाकी माझ्या लेखनाबाबत एआई ने दिलेल्या उत्तराशी तुम्ही कितपत सहमत किंवा नासहमत आहात, असा प्रतिसाद आवडला असता.

कानडाऊ योगेशु 24/11/2025 - 11:27
१. कर्तव्यनिष्ठ व शिस्तबद्ध :दीर्घकाळ उच्च पदावर काम केल्यामुळे आपल्यात शिस्त, जबाबदारीची जाण आणि निर्णयक्षमता दृढ झाली आहे.
थोडेसे अवांतर होईल पण लिहितो. हे गुण आधीच्या पिढित म्हणजे माझ्या वडिलांच्या पिढीत हमखास आढळत असत.मागच्या पिढीत असे गुण असणे फार दुर्मिळ नव्हते. सध्या काही नातेवाईक व परिचित सरकारी नोकरीत आहेत आणि त्यांच्या म्हणण्यानुसार ह्या गुणांमुळे बहुतांश वेळा ते गोत्यात आले होते व कालांतराने त्यांनी स्वत:ला व्यवस्थेशी अ‍ॅडजस्ट करुन घेतले. आता पुढच्या पिढीत तर असे काही गुण असुही शकतात का असा प्रश्न पडावा अशी परिस्थिती आहे. आधुनिक शिक्षण व्यवस्थेमध्ये मूल्यसंवर्धनाला अजिबात महत्व नाही आहे असे वाटते आहे.

रामचंद्र 24/11/2025 - 12:36
चांगले निरीक्षण, पण आजच्या काळात विशेषतः खासगी क्षेत्रात यशस्वी झालेल्या व्यक्तींमध्ये वरील बहुतेक गुण त्यांनी प्रयत्नपूर्वक विकसित केलेले दिसतात.

भागो 24/11/2025 - 18:26
बहुतेक आंग्ल भाषेत विस्तृत उत्तर मिळू शकले असते. पण माझा खरा स्वभाव आणि गुण एआईला तेवढेच माहित होणार जेवढे आंतरजालावर प्रगट होतातबहुतेक आंग्ल भाषेत विस्तृत उत्तर मिळू शकले असते. पण माझा खरा स्वभाव आणि गुण एआईला तेवढेच माहित होणार जेवढे आंतरजालावर प्रगट होतात>>>> पूर्ण सहमत. ह्या AI चा एक्सलंस LLM मध्ये आहे. आमच्या पुण्याच्या नव्या पुलावर एक काळी टोपीवाला जोशी बसतो त्याचा पोपट पण असे भविष्य सांगतो. Missing "आप बहुत समझदार है."

भागो 24/11/2025 - 18:52
एका मनोविज्ञानाच्या प्राध्यापकाने वर्गात एक प्रयोग केला. त्याने प्रत्येक विद्यार्थ्याला बोलावून त्याची सविस्तर माहिती लिहून घेतली. दुसऱ्या दिवशी त्याने सर्वांच्या नावाचे बंद लिफाफे वाटले. "मी तुम्हा सर्वांच्या व्यक्तिमत्वाचे विश्लेषण केले आहे, ते वाचा आणि मला सांगा कि तुम्हाला काय वाटते." सर्वांच्या मताने ते विश्लेषण त्यांना ७५ टे ८० टक्के लागू पडते. शेवटी प्राध्यापकाने सांगितले कि "मी सगळ्यांसाठी एकच मजकूर लिहिला आहे." आता बोला.

कपिलमुनी 24/11/2025 - 19:18
तुम्ही फेसबुकवर स्वतः लेख /पोस्ट न लिहिता फक्त दुसर्‍यांच्या पोस्ट्वर पिंका टाकता हे त्याला माहिति नाही वाटतं ! शेपू च्या पोस्ट वर लै धुतला म्हणे तुम्हला

स्वधर्म 25/11/2025 - 21:42
डिफॉल्ट मोड मध्ये आपल्या वापरकर्त्याला दुखावेल असे उत्तर कधीही देऊ नये असेच प्रत्येक ए आय ला शिकवले गेलेले असते याचे वरील उत्तर हा दणदणीत पुरावा आहे. >> कर्तव्यनिष्ठ व शिस्तबद्ध :दीर्घकाळ उच्च पदावर काम केल्यामुळे आपल्यात शिस्त, जबाबदारीची जाण आणि निर्णयक्षमता दृढ झाली आहे. ए आय हा त्याचे वर्ल्ड नॉलेज वापरून उत्तरे देतो. सबब त्याला कोणत्याही सरकारी अधिकार्‍याबद्दल खरे मत विचारल्यास वरीलप्रमाणे उत्तर ए आय च काय, कोणीही भारतीय नागरिकसुध्दा देऊ शकणार नाही. फार तर त्या सरकारी अधिकार्‍याच्या घरातले लोक असे म्हणू शकतील. १% लोकांनाही सरकारी अधिकार्‍याचा अनुभव वरील प्रमाणे येईल, हे वास्तवात संभवतच नाही. टीपः हे 'तुमच्या' विशिष्ट सरकारी सेवेबद्दलचे मत नाही. हे ए आय ला कसे ट्रेन केले जाते याबाबतचे अनुभवाने आलेले मत आहे.

विवेकपटाईत 29/11/2025 - 11:24
सरकारी सेवेत असताना अनेकांना विभिन्न परीक्षा क्लार्क ते स्टेनो इत्यादि मार्गदर्शन ही केले आहे आणि त्यांच्यावर मेहनत ही घेतली आहे. अधिकान्श परीक्षा पास ही झाले. बाकी माझे साहित्य लेखन सकारात्मक आहे. निश्चित तरुणांना मार्गदर्शन करणारे आहे. (नकारात्मक पुरोगामी विचारांपासून नेहमीच दूर राहिलो आहे). जेंव्हा तुम्ही मोठ्या अधिकार्‍याच्या पीएस असतात. साहेबांच्या अखत्यारीत अनेक विभाग आणि कर्मचारी असतात. विभिन्न स्वभावाच्या लोकांचे इगो सांभाळून कार्य व्यवस्थित संपादित करवून घेणे यासाठी संतुलित विचारांची गरज असते. फक्त स्वतच्या स्वार्थ पाहून भेदभाव केला तर काम वेळेवर पूर्ण होत नाही आणि त्याचे फळ ही भोगावे लागते.

स्वधर्म 18/12/2025 - 12:18
आपण वरील प्रतिसाद माझ्या प्रतिसादाचे उत्तर म्हणून दिला असावा असे समजून... आपण इतर सरकारी नोकरांना बहुमूल्य मार्गदर्शन केले आहे ज्यामुळे ते आणखी वरच्या पदावरचे सरकारी नोकर झाले. छान! विभिन्न स्वभावाच्या लोकांचे इगो सांभाळून काम केले आहे. कुणाचे? तर साहेबांचे व सहकार्‍यांचे! यात सर्वसामान्य जनता कुठे आली? हेच ते. आपल्याकडे सरकारी कार्यालये सरकारी कर्मचार्‍यांसाठी, त्यांच्या करियर डेव्हलपमेंटसाठी असतात, जनतेसाठी नव्हे; हेच आपण अधोरेखित करत आहात. तुंम्हाला तो सरकारी वृक्षारोपणाचा किस्सा माहित असेलच. >> नकारात्मक पुरोगामी विचारांपासून नेहमीच दूर राहिलो आहे माणूस ज्या परिस्थितीत, पर्यावरणात वाढला, बहुधा त्याप्रमाणेच त्याचे विचार असतात. खूप कमी लोक आपल्या परंपरागत धारणांपासून वेगळा विचार करू शकतात कारण दुसरी बाजू (अदर साईड ऑफ द टेबल) कधी अनुभवलेलीच नसते.
लेखनविषय:
मौजमजा
लेखनप्रकार
विरंगुळा
एआई म्हणजे अंतरजालावर पसरलेला डाटा. त्याचे विश्लेषण करणारे वेगवेगळे अप. प्रत्येक अप वेगळ्या फोर्मुल्या अनुसार विश्लेषण करणार. मी माझ्या व्यक्तित्व बाबत प्रश्न विचारला. उत्तर माझ्या अंतरजालावर असलेल्या लेखणी आणि माझ्या नौकरीच्या माहितीनुसार आले. (माझा स्वभाव, माझे घरात आणि चार चौघात वागणे, माझ्या सवयी इत्यादींची माहिती एआईला नाही). (chatgpt) ने दिलेले उत्तर: आपल्या व्यक्तिमत्त्वाचे मुख्य पैलू १. कर्तव्यनिष्ठ व शिस्तबद्ध :दीर्घकाळ उच्च पदावर काम केल्यामुळे आपल्यात शिस्त, जबाबदारीची जाण आणि निर्णयक्षमता दृढ झाली आहे.

सणासुदीची सफाई

माहितगार ·
लेखनविषय:
मौजमजा
काव्यरस
festivals
ghol
pineapple
अनर्थशास्त्र
अभय-काव्य
अव्यक्त
आठवणी
आनंदकंद वृत्त
आयुष्याच्या वाटेवर
आरोग्यदायी पाककृती
आशादायक
कखग
कविता माझी
काणकोण
कालगंगा
काहीच्या काही कविता
कैच्याकैकविता
गुलमोहर मोहरतो तेव्हा
जिलबी
प्रेरणात्मक
फ्री स्टाइल
भूछत्री
मुक्त कविता
रतीबाच्या कविता
शेंगोळे
अद्भुतरस
शांतरस
"नास्तिकांनी खायला कोंडा, उशाला धोंडाचं गाणं!" कितीही म्हटलं, तरी आपल्या देशाची पक्की जमीन धर्माच्या खाटेचीच सोय! पंथाच्या गादीची उब, सांस्कृतिक उशीसंगे अल्हाददायक झोप — आपलेसेपणा देणारी ही सोय बहुतेकांना हवीच असते, नाही का? सणांच्या आधी, माळ्यावरची समृद्ध अडगळ खाली उतरते, तेव्हा माळ्याचीही सफाई होते. तसंच काहीसं — मऊ मुलायम गादीसुद्धा, खूप दिवसांनी कडक होते. मग ती कारखान्यात जाऊन सासुफ-करून, पुन्हा मुलायम होते, स्वच्छ होते, दिवाळी अंकांनी वैचारीक कल्हई दिल्या सारखी. बेडही मधूनमधून हलवावा लागतो — कचरा, जळमटे बाजूला काढून पुन्हा नीट लावावा लागतो आपलच घर चकाचक दिसण्यासाठी . सणासुदीच्या निम

षड्रिपुनिर्दालनाख्यान

अनन्त्_यात्री ·

गामा पैलवान 07/10/2025 - 17:34
अनंतयात्री, अहो, इतके निराश नका होऊ. मी काय म्हणतोय की ते षड्रिपुंचा वधबिध जाउद्या. त्यांना मित्रं बनवायला काय हरकत आहे? म्हणजे मला म्हणायचंय की वेळेप्रसंगी षण्मित्रांनी आपल्या बाजूस उभं राहावं, आणि इतर वेळेस उगीचंच त्रास देऊ नये. आ.न., -गा.पै.

विजुभाऊ 08/10/2025 - 12:37
षड्रिपुंचा वध कशा करताय. ते जगण्सायाठी अत्यावश्यक आहेत कामः हा हवाच . सर्वात मोठा मोटिवेशनल फोर्स. क्रोध : हा आपल्याला निर्णय क्षमता देतो. लोभ : हा असेल तर त्यानिमित्ताने आपण काहितरी करायला उद्यूक्त होतो. मोह : असेल तर आपण आपल्या भविष्याची काळजी घेतो. मद : हा नसेल तर लीडरशिप , नेतृत्व गुण लयाला जातील मत्सरः हा आपल्याला प्रगतीसाठी प्रोत्साहीत करतो. इतरांच्या पुढे असावे ही इर्षा निर्माण करतो. हे सगळे आपल्याला मिळवून देणारे षड्रिपु ही मानवासाठी वरदानच आहेत. षडरिपु नसणारा मानव हा चलते फिरते प्रेत. कशाचीच आसक्ति नाही. अहं नाही , वेदना नाही कोणातीच अभिलाषा नाही., क्रोध नाही. याना मित्र नाहीत शत्रु नाहीत भावना नाहीत. दगडात आणि यांच्यात फरक तो काय.

सोत्रि 08/10/2025 - 13:35
विजुभौ, तुम्ही हे मुद्दे दुसऱ्या एका धाग्यावरही मांडले होते आणि तिथे मी प्रतिसाद दिला होता, तो धागा आता नेमका आठवेना, नंतर मिळाला की प्रतिसादाची लिंक देतो, तो पर्यंत ही पोच. - (दगड आणि मुक्त यांत फरक करणारा) सोकाजी

सोत्रि 08/10/2025 - 14:25
अहो, विजुभौ आणि माझं अवांतर मनावर घेऊ नका. मुळ धाग्याच्या गाभ्यापासून फारकत घेऊन अवांतर चर्चा केली नाही तर मिपावर आल्यासारखं वाटत नाही! :=)) - (अवांतर स्पेशीयालिस्ट) सोकाजी

गामा पैलवान 07/10/2025 - 17:34
अनंतयात्री, अहो, इतके निराश नका होऊ. मी काय म्हणतोय की ते षड्रिपुंचा वधबिध जाउद्या. त्यांना मित्रं बनवायला काय हरकत आहे? म्हणजे मला म्हणायचंय की वेळेप्रसंगी षण्मित्रांनी आपल्या बाजूस उभं राहावं, आणि इतर वेळेस उगीचंच त्रास देऊ नये. आ.न., -गा.पै.

विजुभाऊ 08/10/2025 - 12:37
षड्रिपुंचा वध कशा करताय. ते जगण्सायाठी अत्यावश्यक आहेत कामः हा हवाच . सर्वात मोठा मोटिवेशनल फोर्स. क्रोध : हा आपल्याला निर्णय क्षमता देतो. लोभ : हा असेल तर त्यानिमित्ताने आपण काहितरी करायला उद्यूक्त होतो. मोह : असेल तर आपण आपल्या भविष्याची काळजी घेतो. मद : हा नसेल तर लीडरशिप , नेतृत्व गुण लयाला जातील मत्सरः हा आपल्याला प्रगतीसाठी प्रोत्साहीत करतो. इतरांच्या पुढे असावे ही इर्षा निर्माण करतो. हे सगळे आपल्याला मिळवून देणारे षड्रिपु ही मानवासाठी वरदानच आहेत. षडरिपु नसणारा मानव हा चलते फिरते प्रेत. कशाचीच आसक्ति नाही. अहं नाही , वेदना नाही कोणातीच अभिलाषा नाही., क्रोध नाही. याना मित्र नाहीत शत्रु नाहीत भावना नाहीत. दगडात आणि यांच्यात फरक तो काय.

सोत्रि 08/10/2025 - 13:35
विजुभौ, तुम्ही हे मुद्दे दुसऱ्या एका धाग्यावरही मांडले होते आणि तिथे मी प्रतिसाद दिला होता, तो धागा आता नेमका आठवेना, नंतर मिळाला की प्रतिसादाची लिंक देतो, तो पर्यंत ही पोच. - (दगड आणि मुक्त यांत फरक करणारा) सोकाजी

सोत्रि 08/10/2025 - 14:25
अहो, विजुभौ आणि माझं अवांतर मनावर घेऊ नका. मुळ धाग्याच्या गाभ्यापासून फारकत घेऊन अवांतर चर्चा केली नाही तर मिपावर आल्यासारखं वाटत नाही! :=)) - (अवांतर स्पेशीयालिस्ट) सोकाजी
लेखनविषय:
मौजमजा
षड्रिपुनिर्दालन चुटकीसरशी केल्याचा दावा करणाऱ्या माझ्या दोस्ताने _ सोम्यागोम्याने _आपलं यश कायप्पा वर मला कळवलं मग दसऱ्याचा मुहूर्त बघून मीही ठरवलं आज षड्रिपुंचा नाश करायचाच वडिलोपार्जित_कोळीष्टकविभूषित_अहंभावरूपी म्यानातील_ बुद्धिरूपी तलवारीने "काम" वधासाठी म्यानावगुंठित तलवार हाती घेतली (म्यानाचा शेप .... आय हाय!) "क्रोध" वधासाठी तलवार उपसू लागलो. (निघेचना xxxx म्यानातून....

सागर तळाशी

अनन्त्_यात्री ·
लेखनविषय:
मुक्तक
मौजमजा
सागर तळाशी | तुटल्या केबल त्याने जगड्व्याळ | लोच्या झाला || १ || बाह्य जगताशी | संबंध तुटला येरू डोकावला | आत तेव्हा || २ || अनाहत नाद | आला समेवर कल्लोळ सुस्वर | उसळला || ३ || स्थूल ओलांडून | ओसंडे सूक्ष्मात ऐसी ज्याची रीत | दिसला तो || ४ ||
Subscribe to मौजमजा