अभिनंदन

पुस्तकाचे नाव... : असे पेशंट, अशी प्रॅक्टिस आणि ऍलर्जी एक इष्टापत्ती
प्रकाशक : अक्षयविद्या प्रकाशन
पृष्ठे : १६०
मूल्य : १२५ रु.
लेखक डॉ : प्रफुल्ल दाढे

लेखक एम.बी.बी.एस. आहेत ...ते अडतीस वर्षे वैद्यकीय व्यवसायाशी संबंधित असून त्यांनी दोन वर्षे सरकारी नोकरी केली आणि नंतर स्वतंत्र व्यवसाय चालू केला.
हे पुस्तक म्हणजे व्यवसाय करताना डॉक्टरांना आलेल्या पेशंटची स्वभाववैशिष्ट्ये दाखवणारं अनेक भल्याबुर्‍या काही विनोदी अनुभवांचे एकत्रीकरण आहे... हे पुस्तक अत्यंत सरळ मनाने लिहिले आहे, कोणताही अभिनिवेश नाही..त्यांना कोणालाही चुकीचे किंवा बरोबर ठरवायचे नाही,आरोप प्रत्यारोप करायचे नाहीत... डॉक्टर तेवढे चांगले आणि पेशंट वाईट असा कोणताही (ओव्हर जनरलायझेशन करणारा) पवित्रा नाही..

सुरुवातीच्या दोन वर्षांच्या काळात डॉक्टरांनी छोट्या गावामध्ये नोकरी केली.. तिथे पिण्याच्या पाण्याची कमतरता, अस्वच्छ पाणी ( त्यातून नारूची भीती),गरीबी , ( गावात अजिबात दूध न मिळणे),अन्धश्रद्धा, ( भगत मंडळींचा सर्पदंशावर उपयोग)... ... गावात स्वच्छतागृह नसल्या्ने प्रातर्विधीला डॉक्टरांबरोबर पहाटे पाचच्या बॅचला (!!!) जाऊन शेजारीच बसून कन्सल्टिंग (!!!!) मागणार्‍या पेशंटचे किस्से अफ़लातून ..
रूरल हॊस्पिटलमधून अंथरूण- पांघरूणासकट पळून गेलेले विषबाधेचे पेशंट किंवा नसबंदीच्या गाडीला पाहून पळून जाणारे पेशंट असले अनेक किस्से आहेत..... कोटा पूर्ण करायच्या नादात निष्काळजीपणे नसबंदी केलेल्या केसेस फ़ेल गेल्यानंतर नवर्‍याने संशय घेतल्याने सार्‍या कुटुंबाची वाताहत होण्याची गोष्ट ऐकून फ़ार वाईटही वाटले..

पुढे स्वतंत्र व्यवसाय चालू केल्यानंतर त्यांना शहरी नमुने भेटले...यात मद्रासी, गुजराती,कच्छी, यूपीवाले भैये यांची निरनिराळी स्वभाववैशिष्ट्ये दर्शवणार्‍यागोष्टी आहेत. इंग्रजी शब्द पेरून अर्थाचा अनर्थ करणारे पेशंट, स्थळाच्या चौकशीच्या नसत्या कटकटीत अडकवणारे पेशंट, नंबर चुकवून मध्ये घुसणारे, खोटे कौतुक करून उधारी मागणारे, व्हिजिटला पळवणारे आणि फ़ी बुडवणारे पशंट, न्हाव्याने डॉक्टरांनी माझी दाढी केली असे अभिमानाने सांगणे असे अनेक किस्से आहेत..

त्यातल्या काही गोष्टी अगदी मनाला भिडणार्‍या आहेत. स्वत:च्या नवर्‍याच्या शून्य स्पर्म काउंटची गोष्ट वृद्ध सासू सासर्‍यांना कळून त्यांच्यावर मानसिक आघात होऊ नये म्हणून नवर्‍याला विश्वासात घेऊन प्रेग्नन्सी फ़ेक करून माहेरी जाऊन मूल ऍडॉप्ट करून आणणार्या जिद्दी स्त्रीची एक गोष्ट आहे...

त्यांचा दवाखाना रस्ता रुंदीकरणात जात असताना समोरच जागा घेण्यासाठी डिपॊझिटसाठी आर्थिक मदत देणार्‍या व्यापारी शेजार्‍यांची कथा आहे. (अजून माणुसकी आहे हे खरं..)

एकूणच बदललेला जमाना, बदलता डॉक्टरी व्यवसाय , अस्ताला गेलेली फ़ॆमिली डॉक्टर ही संकल्पना, फ़ास्टमफास्ट रिझ्ल्ट्सचा पेशंट्सचा आग्रह, त्यातून अधिकाधिक हायर ऎन्टिबायोटिक्स्चा वाढता वापर, त्यातून उद्भवलेला रेझिस्टन्सचा प्रॊब्लेम, CPA आणि डोक्टर आणि पेशंट यांचा एकमेकांवरचा वाढता संशय मग त्यामुळे अधिकाधिक टेस्ट्स करून घेणे यावर डोक्टरांचे चांगले भाष्य आहे..

शेवटच्या प्रकरणात त्यांना पुण्यात झालेला गाजरगवताच्या सीव्हिअर ऍलर्जीचा त्रास आणि त्यामुळे चांगली चालणारी प्रॅक्टीस सोडून डोंबिवलीला स्थलांतर करावे लागले परंतु ही घटना नंतर कशी इष्टापत्ती ठरली याचे वर्णन आहे... एकूणच पुस्तक वाचनीय आहे.. विविध किस्से असे पुस्तकाचे स्वरूप असल्याने कुठूनही पान उघडून वाचता येते... (सतत प्रश्न विचारणार्‍या पेशंटला डॉक्टरांनी दिलेली कंटाळून दिलेली उत्तरे आणि त्यातून निर्माण झालेला एक विनोद या पुस्तकात लिहिलेला आहे, तो अगदी एक नंबर आहे... मी तो वाचून बराच काळ हसत होतो..)...पुस्तकातील रेखाटने, छपाईचा दर्जा छान आहे...पुस्तक जरूर वाचा...

( एक सांगायचे राहिले, या पुस्तकाचे लेखक डॉ : प्रफुल्ल दाढे हे आपले मिपाकर डॉ. प्रसाद दाढे यांचे वडील आहेत.)...

५४ व्या राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कारांमधे मराठी कलाकारांनी आपली ठसठशीत मोहोर उमटवली. वाचा सविस्तर बातमी इ-सकाळला.

मधुर भांडारकर, दिलिप प्रभावळकर, स्वानंद किरकिरे, अमोल पालेकर, नीना कुलकर्णी, आरती अंकलीकर, अशोक पत्की, अनिल पलांडे इ. प्रतिभाशाली मराठी कलाकारांचे हार्दिक अभिनंदन!!

चतुरंग

अथर्व थिएटर्स ही संस्था पुणेकरांना बर्‍यापैकी परिचीत आहेच. या संस्थेतर्फे ११ मेला रामकृष्ण सभागृह, पिंप्री येथे एकाच दिवसात ४ नाटके सादर करण्याचा विक्रम घडणार आहे.

रुपरेखा खालील प्रमाणे,

०९.०० सकाळी शांतेचं कार्ट.

१२.३० ला मोरुची मावशी

०४.०० वाजता औपचारिक समारंभ

०५.०० वा तो मी नव्हेच

०९.३० वा तरुण तुर्क आणि म्हातारे अर्क

एकाच दिवशी एकाच संस्थेकडून आणि एकाच नाट्य कलाकारातर्फे ४ प्रयोग असा विक्रम घडणार आहे.

आपली उपस्थिती प्रार्थनीय आहे.

या संस्थेची वाटचाल आणि माहिती दुसर्‍या सत्रात,

तर चला भेटु या ११ तारखेला रामकृष्ण सभागृहात.

अरे हो हो हो ... सांगतो .. असे शीर्षक का ते सांगतो ... "विश्वकर्मा नीलकांत" असे धमालराव आमच्या कांताला संबोधत असतात, कारण दिवसभर (ऍटलिष्ट धा तास तरी) मिपाच आमच्या साठी विश्व असते हो. आम्ही दिवसभर इकडे वावरतो, चकाट्या पिटतो, एकमेकांची खेचतो, एकमेकांची सुख दु:ख्खे वाटतो झालच तर आत्मानंदी गुरु वैगेरे पण मिळवतो . आता काही जण आम्हाला पडिक वैगेरे म्हणुन पण हिणवतात, पण आम्ही काय ते मनावर घेत नाही, म्हणो बापुडे !

तर असे हे मिपा आमच्या आयुष्यातला महत्वाचा घटक झाला आहे, आमची आणी एक प्रतिमा आहे तिकडे, एक प्रतिविश्वच म्हणा ना ! तर आमच्या या विश्वाचा विंजिनीयर नीलकांत .. म्हणजे आपला कांता हो ! त्याने आमचा एक मोठा हट्ट पुर्ण केलाय, आमच्या खरडवह्या त्याने एकदम टकाटक करुन दिल्यात. काय आनंद सांगु, अवर्णनीय. एखाद्या सुग्रण गृहिणीला खुप दिवसांनी ओट्याला बसवलेल्या किचन ट्रॉलीचा आनंद, एखाद्या कॉलेजकुमाराला नव्याने मिळलेल्या क्यामेरावाल्या मोबाइलचा आनंद, एखाद्या तरुणाला आपल्या गोडश्या गर्लफ्रेंडला मित्रात मिरवण्याचा आनंद कित्ती कित्ती असेल नाई !! तसाच आम्हालाही आमच्या मिपावरच्या या सुधारणेचा खुप खुप आनंद झालाय.

विश्वकर्मा नीलकांत - तुमचे खुप खुप अभिनंदन !!!!!!!

आणी शतशः धन्यवाद सुद्धा.
याचबरोबर शशांक, ओंकार या पडद्यामागच्या जादुगारांना सुद्धा धन्यवाद.
आणी हो याचबरोबर आपल्या घराची ओसरी अगदी आनंदाने आम्हाला खेळायला देणार्‍या तात्यांचे पण धन्यवाद.

नमस्कार,
मि.पा. वरिल सगळ्या मंडळींना प्रगती व कल्पनाचा नमस्कार.
मिसळ्पाव हे संकेतस्थळ सूरू केल्याबद्द्ल धन्यवाद.
आणी हे संकेतस्थळ आम्हाला दा़खवल्या बद्द्ल मदनबाण यांचे आभार!
मि.पा वरिल सगळे सदस्य अपतिम ले़ख, विडंबन ,कथा विनोद लिहितात त्यांचे शतश अभिनंदन.
सगळयाच्या प्रतिक्रिया अगदि झकास असतात अगदी ह. ह. पु. वा.
आपल्या मि.पा.मुळे आमच्या सारख्या बाहेरुन शिक्षण घेतलेल्यांना कालेज कट्टा काय असतो,
तिथे काय गमती जमती असतात याचा अनुभव आला. ताण तणाव घालवन्यासाठी तसंच फक्त
मराठीतुन बोलण्यासाठी (इंग्रजीची सरमिसळ न करता) आंम्हाला मि.पा. चा उपयोग झाला.
विशेष म्हणजे तात्या तुम्ही आम्हाला नेहमिच काही तरी रोजची खादाडी दाखवता
फक्त एक करा ,रोज दाखवु नका एकदा खायलाच बोलवा.
अंतिमत सगळयांना गुढीपाढव्याच्या शुभेच्छा.
(मराठि चा सराव नसल्यामुळे चू़कभुल द्यावी घ्यावी.)
प्रगती व कल्पना.

मित्रानो,आज दि. २९ मार्च रोजी आपला छोटा डॉन उर्फ हरिप्रसाद याचा वाढदिवस आहे. मिपावर अनेक डॉन येऊन गेले पण छोट्याची भाईगीरी मात्र अद्याप कायम आहे. मिसळपाव परिवारातर्फे छोटा डॉन याला वाढदिवसाच्या शुभेच्छा!

डॉनराव हॅप्पी बर्थ डे बरं का! आता पार्टी कधी देणार

इथे वरचेवर लिहिणारे, वावरणारे सभासद, लेखक यांच्यासाठी ही कविता. कोणतेही कवितेचे बंधन न पाळता लिहिलेली. जितकी नावे आठवली इथे सापडली आणि कवितेत गुंफण्यास सोपी वाटली त्या सभासदांचि नावे घेतली आहेत.. कोणाच्याही भावना दुखावण्याचा माझा हेतू नाही. ही निव्वळ कविता आहे.. आणि सगळ्यांनी हलकी घ्यावी हि विनंती..

मिसळपाव नावाच्या कुरणामध्ये लहानमोठी मेंढरं जमवतो,
तात्या मेंढपाळ स्वतःला मात्र विसोबा खेचर म्हणवतो..

ओंकार,निलकांत असती या कुरणाचे राखणकर्ता,
दाढा कोरत बसतो प्रसाद, बिपिन म्हणे मी कार्यकर्ता..

ऐतिहासिक झाली प्रियाली, सहज्-सर्किट इथे रमती,
जर्मनीच्या गमती जमती, सुगरण होई दोन्ही स्वाती..

सुर्याला ठेऊन सर्वसाक्षी, कोलबेरही फोटो काढतो,
बेसना सारखी लाडवी गझल सुमार म्हणत केशव फाडतो..

स्कॉच सारखा पिवळा डांबिस एखादी चरोळी तोंडात टाकतो,
मुलगा तो धमाल म्हणत ऋषिकेशही एक गझल हाणतो..

सागर, चतुरंग, धनंजय काळा, व्यक्त होऊ पाहणार अव्यक्त,
चारोळ्या गुंफत यांच्या समवेत सुनितही होई मुक्त..

भडकम्कर तो नदिपरी संथ, 'राज' साठी इनोबा तडफडे
आनंदाचे यात्री अन् घन, 'सकाळा'त अभिजीतच्या आनंदीआनंद गडे..

काम नको टाईमपास करा, सदान्कदा सांगे वरदा..
प्रभाकराच्या हाटिलात मात्र फुकट खाण्याची स्वप्ने सदा..

चित्रमुद्रिता राजमुद्रा, सृष्टीचे लावण्या घाली पसारा,
वाटाफोडित जातो सुधिर, शेखर म्हणे मेतकुटभात बरा..

आठवणींत भिजतो सतिश, गोडबोलत अशोक लिहितो,
मनिष, धृव, मानस अधे मधे, झकासही कोल्हापूरला नेतो...

धोंडोपंतांचे ग्रहतारे, गुंडोपंतांना नौशिया भरे,
राजे निघाले सफरीवरी, प्रमोदांना मात्र देव स्मरे..

पुष्कर, किशोरी नित्याचेच, लंबूटांग, गंधार नेवेही या
सुनिल, हर्षल, मदनबाण, माहिती प्रसारण माझी दुनिया..

कुरण दिसे हे लोभसवाणे, रथी महारथी इथे चरती
एकमेका घेऊन सोबती, गगनावेरी.... वेलू नेती.

- (कुरणातली शेळी)प्राजु

राम राम मंडळी,

आपल्याला सर्वांना कळविण्यास अत्यंत आनंद होतो की मिसळपाव डॉट कॉमच्या अक्षर-सामर्थ्यदात्याने, म्हणजेच गमभन ने आता कात टाकली असून त्याची पुढील आवृत्ती 'गमभन ०८.०२.२०' ही आता प्रकाशित झाली आहे आणि मिसळपावला जोडली गेली आहे!

मंडळी, या सर्वाचे श्रेय आमचे मित्र व मिसळपावचे एक सभासद श्री ओंकार जोशी यांना जाते. त्यांच्या बुद्धीमत्तेला आणि अथक परिश्रमांना जेवढी दाद द्यावी तेवढी कमीच आहे! हे केवळ ओंकार हा आमचा मित्र आहे म्हणून आम्ही म्हणत नाही, तर खरोखरच तशी वस्तुस्थिती आहे!

आज आंतरजालावर ओंकार जोशी यांची गमभन ही मुक्त अक्षरदाताप्रणाली मिसळपावसारख्या मराठी संकेतस्थळांना अक्षरश: वरदायी ठरली आहे. अन्यथा, मिसळपाववर मराठी लेखन करणे शक्य झाले नसते!

पूर्वी एका ठराविक संकेतस्थळावरची ही मराठी लेखनाची एकाधिकारशाही ओंकार जोशींच्या कर्तृत्वामुळे आज निकालात निघाली आहे आणि म्हणूनच मिसळपावसारखी अनेक संकेतस्थळे केवळ कृतज्ञतेच्या भावनेतून,

"अक्षरदाता सुखीभव!"

असे म्हणतील!

ओंकारचे पुन्हा एकदा मनापासून कौतुक आणि त्याला शतश: धन्यवाद! त्याचे 'गमभन' हे उत्तरोत्तर अधिकाधिक यशस्वी होवो, हीच अगदी मनापासूनची प्रार्थना...

मिसळपाव डॉट कॉम तर्फे गमभन करता कृतज्ञतेची भावना व्यक्त करून हे दोन शब्द संपवतो...

-- तात्या अभ्यंकर.

ता क - मिसळपावच्या मुखपृष्ठाकरता आणि एकंदरीतच मिसळपावच्या तांत्रिक कामांकरताही ओंकार जोशी या पुढे विशेष लक्ष घालतील! आता साक्षात गमभनकारच जेथे मिसळपावच्या पाठीशी आहेत तेव्हा चिंता कशाची?!

आणि नीलकांत?

नीलकांतरावांच्या मेहनतीला आणि मिसळपावकरता त्यांनी ज्या पोटतिडकीने काम केले आहे/करत आहेत त्याकरता तर मिसळपावकडे कुठलेही शब्दच नाहीत! आहे ती केवळ अन् केवळ कृतज्ञतेची भावना! मिसळपाव त्यांचंच आहे...!

-- तात्या अभ्यंकर.

राम राम मंडळी,

मिसळपावची सदस्या आणि आमची मैत्रीण प्राजू हिला वाढदिवसाबद्दल समस्त मिसळपाव परिवारातर्फे अनेकानेक शुभेच्छा...

प्राजू, हॅपी बर्थडे टू यू ...!

आणि दुग्धशर्करा योग असा की आजच प्राजूच्या लग्नाचाही वाढदिवस आहे. त्यामुळे आपल्या मिसळपावचे जावई जगदिशराव आणि प्राजू या दोघांनाही लग्नाच्या वाढदिवसाबद्दल मिसळपाव परिवारातर्फे अनेकानेक शुभेच्छा!

तुम्हा दोघाचा संसार सुखासमाधानाचा होवो हीच ईश्वरचरणी प्रार्थना...!

तात्या.

अवांतर - सध्या गडबडीत आहे परंतु नंतर जरा सवडीने आमच्या लाडक्या अनुष्काचं पेश्शल भेटकार्ड बनवून आम्ही ते इथे डकवूच!

आपला,
(अनुष्काप्रेमी) तात्या.

मिसळपावच्या कट्ट्यावर दिवसेंदिवस नवनविन सदस्यांची भर पडते आहे.सर्व नविन सदस्यांचे मिपा परिवारातर्फे स्वागत!
काही नविन सदस्यांनी आपली ओळख करुन देण्याकरिता स्वतंत्र थ्रेड टाकले आहेत.त्यापेक्षा सर्वच सदस्यांना एकमेकांची ओळख सांगण्याकरिता या एकाच थ्रेडचा वापर करता येईल.अर्थात आपल्याला स्वतंत्र थ्रेड बनवण्याची इच्छा असल्यास आपणास त्याचे स्वातंत्र्य आहे(लोकशाही आहे हो आमच्याकडे),सदस्यांच्या सोयीकरिता हा खटाटोप.

नविन सदस्यांना काही अडचणी जाणवल्यास त्या येथे टाकाव्यात,जाणकार सदस्यांकडून तत्काळ मदत होईल.

आपलाच मिपाकरी,
इनोबा