कविता

ये, दिग्बन्ध तोडून ये,

अनन्त्_यात्री's picture
अनन्त्_यात्री in जे न देखे रवी...
24 Apr 2017 - 9:57 pm

ये, दिग्बन्ध तोडून ये, आजच्या कविते
ओसन्डत, फुफा॑डत, अनावर ये
भारून टाक अवघ्या अस्तित्वाचे अवकाश
कडाड कोसळ या अस्थिमज्जेच्या पि॑जर्यावर
एक एक अणू व्यापून टाक जाणिवेचा-तुझे देणे चुकेपर्य्॑त
घे आधार तोकड्या अक्षरा॑चा - या कागदावर उमटण्याआधी

एकच क्षण था॑ब,
कालच्या
कवितेच्या
कलेवरावर
कफन घालून येतो

कवितामुक्त कविता

अता ही भेट टळणे शक्य आहे ..

drsunilahirrao's picture
drsunilahirrao in जे न देखे रवी...
24 Apr 2017 - 12:32 pm

अता ही भेट टळणे शक्य आहे
(तुझे मजला वगळणे शक्य आहे)

जरासा जोर लावावास अजुनी
पहा माझे निखळणे शक्य आहे

नको इतकी मुजोरी आरशावर
तुझेही रुप ढळणे शक्य आहे

असे येऊ नये वेळीअवेळी
(कुणी काही बरळणे शक्य आहे)

जरा जपूनीच ये ग्रीष्मात इथल्या
तुझी काया वितळणे शक्य आहे

तुला पाहून येथे एकटीला
फुलांचे बावचळणे शक्य आहे

डॉ. सुनील अहिरराव

हे ठिकाणकवितागझलgajhalgazal

ती एकदाच दिसली...

सत्यजित...'s picture
सत्यजित... in जे न देखे रवी...
24 Apr 2017 - 5:01 am

ती एकदाच दिसली अन् छंद होत गेला
दिनदर्शिका-फुल्यांचा धरबंद होत गेला!

होती कथा विराणी,झाली गझल रुमानी
बहुधा पुन्हा व्यथेला,आनंद होत गेला!

शर खोल-खोल रुतला नजरेतला तिच्या अन्
एकेक मंद ठोका मग बंद होत गेला!

केसांत मोकळ्या त्या मन गुंतवीत गेलो
कमळात बंद भुंगा स्वच्छंद होत गेला!

टिपतो सुगंध वारा..उबदार ओंजळींनी
बागेतल्या कळ्यांचा गुलकंद होत गेला!

ती गुणगुणत असावी बहुतेक शेर माझे
प्रत्येक शब्द माझा मकरंद होत गेला!

केंव्हातरी अचानक येतो सुगंध अजुनी
हा कायदा ऋतूंचा,बेबंद होत गेला!

—सत्यजित

कवितागझलgajhalमराठी गझल

काही कविता अशा..तर काही तशा...भाग १

पद्मावति's picture
पद्मावति in जे न देखे रवी...
23 Apr 2017 - 6:43 pm

काही कविता मनात अलगद उतरतात, काही कविता अगदी खोलवर रुततात..
काही कविता हातात येता येता सूळ्ळकन निसटतात तर काही धडधडत वेगाने डोक्यावरून जातात
काही मनाला पटतात तर काही पटुनही नकोशा वाटतात

कविता

वचन

फुत्कार's picture
फुत्कार in जे न देखे रवी...
22 Apr 2017 - 8:31 pm

भंगलेल्या रात्री, किती जागवाव्या लागल्या
संवेदना हळव्या, किती चुरडाव्या लागल्या
प्राणांतिक वेदना, किती सोसायला लागल्या
अस्तित्वाच्या खुणा, किती जपाव्या लागल्या
तळहाताच्या रेषा, किती बदलाव्या लागल्या
हृदयातल्या जखमा, किती उघड्या कराव्या लागल्या
शब्द शब्दांना दिला, किती कविता कराव्या लागल्या

कविता

त्याची कविता, माझी कविता

अनन्त्_यात्री's picture
अनन्त्_यात्री in जे न देखे रवी...
22 Apr 2017 - 5:56 pm

शरशय्येवर विझता विझता
हाती देऊन क॑पित हाता
ऐक! स्फु॑दली त्याची कविता,
"भितोस, हरवेल ऐलतीर?
मग, माझ्यासारखा मागे फीर
भात्यामधले अमोघ तीर
वापरतील ते वेडे पीर

फुटले प्राक्तन सा॑धून घे
प॑ख बि॑ख बा॑धून घे
चुकले हिशोब जुळवून घे

कवितामुक्त कविता

घोर हा घनघोर आहे!

सत्यजित...'s picture
सत्यजित... in जे न देखे रवी...
21 Apr 2017 - 5:31 am

चोर तर आहेच वर शिरजोर आहे
काळजाचा घोर हा घनघोर आहे!

जाळतो आहे जिवाला रोज थोडे
पावसाचा जोर हा कमजोर आहे!

तू नको जावूस माझ्या शांततेवर
वेदने,मी वादळाचा पोर आहे!

ऐन दुःखाचा पसारा मांडला मी
वाह् वा झाली,म्हणाले..जोर आहे!

जिंदगी एकाच दुःखावर उधळली
मी हिशोबी,फार काटेकोर आहे!

वाचण्याआधीच हे लक्षात घे तू
मी कुणी नाही कवी,चितचोर आहे!

—सत्यजित

कवितागझलgajhalgazalमराठी गझल

गंधभारल्या रात्री होत्या...

सत्यजित...'s picture
सत्यजित... in जे न देखे रवी...
21 Apr 2017 - 3:09 am

स्वप्नपरीच्या वाटेवरती,तारांगण अंथरले होते...
गंधभारल्या रात्री होत्या,दिवस जणू मंतरले होते!

केस मोकळे..त्यावर गजरा,छत्तिस नखरे,कातिल नजरा...
फक्त एवढे कळले..नंतर,रोम-रोम मोहरले होते!

विरघळलेली मिठी सैलसर,पुन्हा एकदा अवघडताना...
लाज-लाजुनी अलगद कोणी,चंद्र-किरण पांघरले होते!

मला एकदा म्हणे..कसे रे,सुचते इतके तुला निरंतर?
तिच्या निरागस प्रश्नावरही,शेर गुलाबी स्मरले होते!

निरोप घेतानाही क्षणभर,पाय तिचा अडखळला तेव्हा...
पुन्हा वेचण्यासाठी चुंबन,ओठ तिचे थर-थरले होते!

—सत्यजित

कवितागझलgajhalgazalमराठी गझल

घरटं

Dr prajakta joshi's picture
Dr prajakta joshi in जे न देखे रवी...
20 Apr 2017 - 10:32 pm

चिउताई विणते सुरेख घरटं
तिला कुठे हव असते कुणाच कौतुक
कुणाचा support
किंवा एखाद पारीतोषिक..
ती बनवत असते आपल घरटं..
आपल्या चिमुकल्यासाठी
त्यांच्या काळजीपोटी.....

ती नाही हेवा करत..
आपल्यापेक्षा मोठ्या घरट्याचा
किंवा हट्ट नाही करत
मला अगदी सुगरणीचाच हवा खोपा
कारण तिला तिची झेपही माहीत आहे
आणि priority देखील...

माणसां सारखी वेडी नाही ती
जीवघेणी स्पर्धा करायला..
निर्जीव वस्तुंच्या मागे धावताना
जगणं ओवाळून टाकायला

कविताभावकविता

(वडा तळलाच आहे तर...)

चतुरंग's picture
चतुरंग in जे न देखे रवी...
20 Apr 2017 - 9:50 pm

प्रेरणा?
खायला कशाला हवी प्रेरणा? पण तरीही विचारलीत तर ही घ्या

नका रांधू भुसकटे ती मला खवळून खाऊ द्या
वडा तळलाच आहे तर मला निथळून खाऊ द्या!

नको ते रोजचे रडणे, सॅलड अन ब्रेडचे तुकडे
मुलायम लागते हलवा-पुरी कवळून खाऊ द्या!

घन्या अंधारल्या वेळी तरी द्या हाक 'केकां'नो
पहाटे 'कॉफि'ला तुमच्या सवे हुरळून खाऊ द्या!

अश्या बेरंग खाण्याची कुठे उरते खूण 'मागे'?
तांबडा रंग तर्रीचा करी 'मिसळू'न खाऊ द्या!

कविताविडंबनगझल