कविता

श्रावणसरी

मायमराठी's picture
मायमराठी in जे न देखे रवी...
21 Aug 2019 - 11:45 am

।। श्रावणसरी ।।

भिजून गेल्या फांद्यांवरती, बसूनी सहजच गाती पक्षी,
अलगद जाई वाऱ्यावरती, सप्तसुरांची मोहक नक्षी ।

सुईसारख्या चोचींमधुनी, दशदिशांना निरोप जाती
साद घालती कोणा कळेना, दूरदूरची ओवून नाती ।

फुलांफुलांचे श्वास टिपुनी, दूरदूर हे वायू वाहती,
परागमोहित किटक येऊनी, मकरंदाची गाणी गाती ।

वसुंधरा ही नटुनीसजुनी, पशुपक्ष्यांना ठेवी भुलवुनी,
भेट घेण्या तिच्या नायका, सकलसृष्टीला जाई घेऊनी ।

त्यांस मिळाले निरोप नकळत, तरी अजुनी दर्शन नाही,
एका सरीचीच मिठी देऊनी, पुन्हा पुन्हा तो निघून जाई।

कविता

देवघर

शिव कन्या's picture
शिव कन्या in जे न देखे रवी...
19 Aug 2019 - 9:33 pm

देवघरातच सोडून आले मंद दिव्यांची सुगंधमाला
पहाटवारा श्रावणओला कांत सतीचा तिथे राहिला

दिवेलागणी शुभंकरोति करी एकटी तुळशीमाला
बोटांमधुनी फिरत जाय ती कालगणाची अजस्त्र माला

देव्हाऱ्यावर शांत सावली स्निग्ध घरावर छाया धरते
त्या झाडाच्या पानांवरती कृष्णवल्लरी गाणे रचते

समईमधल्या दीपकळीवर विझू विझू ते डोळे दिसती
मध्यरात्रिला येता आठव देवघरातील विझते वाती

हार चंदनी हात जोडुनी जन्म पिढ्यांचा भोगून जातो
मागे वळुनी आपणसुद्धा हात सोडुनी भणंग होतो....

-शिवकन्या

मांडणीवावरसंस्कृतीवाङ्मयकवितासाहित्यिकसमाजजीवनमानकविता माझीकालगंगामाझी कवितावृत्तबद्ध कवितासांत्वनाकरुण

अश्वत्थामा

मायमराठी's picture
मायमराठी in जे न देखे रवी...
16 Aug 2019 - 11:42 pm

।। अश्वत्थामा ।।

क्षितिजावर थबके रवि,
पोर्णिमेत रेंगाळे शशि,

एक न जाई ओटी,
दुजा रातीच्या कंठी,

एक तेजोमय गर्भ,
दुजा शांतीतच गर्क,

पूर्वेस वाजता शंख,
पृथ्वीस वाटते दुःख,

अवचित संध्याकाळी,
अवनीही होई हळवी,

कधी उजळें प्रकाशहाती,
कधी निथळें चांदणराती,

विधाताही निष्ठुर होई,
मग निर्णय कोण घेई?

भावनांचे दीप जळती,
आवेगांचे लोळ उठती,

मानवास न उमगे कोडे,
अश्रू का दाटती नयनी?

बघता सुवर्णजन्मा वा
पाहता तम पश्चिमा,

घेऊन फिरावा माथी,
ओला शाप कपाळी,

कविता

(रगेल पावट्याचे मनोगत)

नाखु's picture
नाखु in जे न देखे रवी...
16 Aug 2019 - 9:55 pm

मूळ कवीता आशयसंपन्न आहे,हा फक्त साचा तिथून उचलला आहे...
*******

नेहमीच मुदलातून वाचण्याची नाही हौस
अफवा मूळ शोधण्याचा मज नाही सोस
मूळ बातमी शोधण्यात कसली आलीय (?) मौज
भरपेट मीठ मसाला सुद्धा मिळत नाही रोज

सोसायटीत (मला)ओळखीत कुणीच नाही
जालात तर नाव सुद्धा घ्यायचे नाही
विधायक पाहण्यात तर मला रस नाही
दिप पणती भेटण्याचा मला आनंद नाही

विघ्नसंतोषी तरी प्रसिद्धीचा सुटेना वसा
मंगल दाखवून तुम्हीच दिला घुस्सा
अनुमान खालावले तर्कबुद्धी खुंटली
आत्ता मात्र हाव सुद्धा प्रखर वाढली

वाङ्मयकविताविडंबनविनोदमौजमजाइशाराकाहीच्या काही कवितागरम पाण्याचे कुंडदुसरी बाजूफ्री स्टाइलरतीबाच्या कवितालाल कानशीलहास्य

राखी.

प्राची अश्विनी's picture
प्राची अश्विनी in जे न देखे रवी...
15 Aug 2019 - 10:42 am

ओळखीतल्या सगळ्या मुलांना राखी बांधणारी छोट्टीशी बाला,
काॅलेजमध्ये ज्याला टाळायचं त्यांनाच राखी बांधणारी मुग्धा.
रक्षाबंधनाचे मेसेज फक्त कझिन्स ग्रुपमध्ये टाकणारी प्रगल्भा..
आणि तो सरसकट सगळ्यांनाच फाॅरवर्ड करणारी प्रौढा..
"तिच्या" या चारही रुपांना एकत्र ओवणारी तरीही अलगद विलगणारी पण खुलवणारी,
ती राखी!

कविताचारोळ्यामुक्तककाहीच्या काही कविता

कविता: बिबट्याचे मनोगत

bhagwatblog's picture
bhagwatblog in जे न देखे रवी...
14 Aug 2019 - 11:08 am

सिमेंटच्या जंगलात येण्याची नाही हौस
भरपूर पर्यटनाची मज नाही सोस
माणसा सोबत संघर्षात नाही मौज
भरपेट भोजन सुद्धा मिळत नाही रोज

सोसायटीत ओळखीचे कुणीच नाही
म्हाडात तर घर सुद्धा घ्यायचे नाही
नाशिक पाहण्यात तर मला रस नाही
माणसं भेटण्याचा मला आनंद नाही

हिंस्त्र तरी अन्न साखळीचा हिस्सा
जंगल हिरावून तुम्हीच दिला घुस्सा
वनक्षेत्र खालावले साखळी तुटली
आत्ता मात्र भूख सुद्धा प्रखर वाढली

कविताNisarg

३३ कोटींची मुक्ती

मायमराठी's picture
मायमराठी in जे न देखे रवी...
13 Aug 2019 - 11:16 am

मित्रांबरोबर हॉटेलात मनसोक्त हादडंपट्टी करताना, रस्त्यात उभी अतिशय कृश अशी सवत्स धेनु, आमच्याकडे, आमच्या खाण्याकडे बघताना दिसली. मग पुढे ती मनात बोलली अन् मी थोडं, तो हा सगळा शब्दपसारा .

" मुक्ती "

लज्जत न्यारी, पदार्थांची जत्रा,

सुटला ताबा, विचार न करता,

सळसळे जिव्हा, भुरके मारता,

रसा रसांना, वदनी स्मरता,

हसता खेळता, ब्रह्म जाणता,

दिसले काही अगम्य कारुण,

ठसका लागला, खाता खाता,

"दोन डोळे काळेभोर,

हाडांनाही नव्हता जोर,

चार पायांच्या काटक्यांमधे,

वात्स्यल्याचे तान्हे पोर "

कविता

वाळूचे विरहगीत

मायमराठी's picture
मायमराठी in जे न देखे रवी...
7 Aug 2019 - 10:21 pm

।। वाळूचे विरहगीत ।।

उन्हात चमके साज रुपेरी,
खेचत नेई ओढ ना टळे।

पसरुनी चमचम धरतीवरती,
पाहुनी रात्री चांदही चळे।

उधाण घेऊनी नायक येई,
भिजवुनी जाई अंगही बळे।

राग न यावा यात तिलाही,
सरसर लाटेमागुनी पळे ।

अर्ध्यामुर्ध्या खुणांत रुतवी,
निरोपांचे शंखशिंपले ।

जीव मोहरे येता भरती,
युगायुगांचा नवस फळे।

सुना किनारा होता ओहोटी,
मुकी वेदना गात्रं छळे ।

सोडुनी जाई घाव जिव्हारी,
त्या लाटांना हे न कळे ।

वाहत येई गाळ सुगंधी,
ज्या वासाचे तिस लळे ।

कविता

सुंदरसा तो पाऊस यावा

बिपीन सुरेश सांगळे's picture
बिपीन सुरेश सांगळे in जे न देखे रवी...
7 Aug 2019 - 9:52 am

सुंदरसा तो पाऊस यावा
--------------------------

सुंदरसा तो पाऊस यावा
भिजून जावी सारी धरती
या मातीचा दरवळ व्हावा
इंद्रधनु उमटावे वरती

अशा धुंद त्या वातावरणी
तुझी नि माझी भेट व्हावी
त्या समयाची होऊन करणी
नजर हृद्गते थेट व्हावी

गुपित काही नच उरावे
पण ते दोघांनाच कळावे
मिटवून मग सारे पुरावे
जगापासून दूर पळावे

-----------------------
बिपीन

कविता

चार थेंब

मायमराठी's picture
मायमराठी in जे न देखे रवी...
5 Aug 2019 - 5:21 pm

चार थेंबांत संपेल
मग पाऊस तो काय,

चार शब्दांत मावेल,
मग माणसाचं मन ते काय,

संपलाही असता तो,
जर
प्रत्येक थेंबाला आभाळ मिळालं असतं,

मावलेही असते ते,
जर
प्रत्येक शब्दाला आयुष्य लाभलं असतं,

पण मग उरल्या थेंबांचं आणि शब्दांचं काय ?

-अभिजीत

कवितामुक्त कविता