कविता

कोळीगीत: शिडाशिडात भरारे वारा

पाषाणभेद's picture
पाषाणभेद in जे न देखे रवी...
3 Apr 2019 - 7:10 am

आता देशावरून आपण कोकणात जावूया अन एक कोळीगीत ऐकूया.

शिडाशिडात भरारे वारा
होड्या निघाल्या किनारा || धृ ||

फिरवा सुकाणू सारी जाली भरली
मांदेली नगली करली तारली गावली
गोळा करुन घोळ चिंबोरी अन पाला
होड्या निघाल्या किनारा ||१||

घेवून दर्याची दौलत हाती
विकून होईल कमाई मोठी
पडो शिल्लक पैसा थोरा बरा
होड्या निघाल्या किनारा ||२||

उभी आसलं माझी बाय पाहत वाट
"कवा येईल धनी माझा परतून आज"
तिच्या कालजीचा आज होईल उतारा
होड्या निघाल्या किनारा ||३||

शिडाशिडात भरारे वारा
होड्या निघाल्या किनारा || धृ ||

नृत्यकविताकोळीगीतशांतरस

कोरडं रान

पाषाणभेद's picture
पाषाणभेद in जे न देखे रवी...
3 Apr 2019 - 4:03 am

किती भाग्यवान तुह्या पैंजणाचं घुंगरू ग
मी आसा दुर अन ते तुह्यापाशी राहतं ग

नको निघू भर दुपारचं उन्हातानाची ग
कमरेवर जरी पाणी तरी डोईवरी आग ग

चालतांना चाल तुही लचकेदार ग
रानामधी धावती हारीणी नाजूक ग

सगळीकडं आसती काटेरी बाभळी ग
तु रानामधी उगवलं गुलाबाचं फूल ग

किती वाटतं दोन शब्द तुह्याशी बोलू ग
पन बोलतांना वठी नाही काही येत ग

तुह्या नजरंला जवा नजर माझी भिडती ग
ढगातली वीज पडं लक्कन काळजात ग

एकडाव तरी तु माह्यासंग मनातलं बोल ग
तुझ्या बोलानं फुटलं मह्या काळजाचं डेकूळ ग

कविताप्रेमकाव्यप्रेम कविता

पाहिजे

अन्या बुद्धे's picture
अन्या बुद्धे in जे न देखे रवी...
2 Apr 2019 - 10:39 am

मनातले थेट लेखणीतून पाझरले पाहिजे
मौनाने अक्षरातून तरी स्पष्ट बोलले पाहिजे

गाईलही कधी पाखरू मुग्ध भाव मनातले
एकदा देऊन कान आतुर मने ऐकले पाहिजे

खडकातही कधी फुटेल कोवळी पालवी
ओतून जीव रक्त घाम परी शिंपले पाहिजे

भेटेल पांडुरंग आस दर्शनाची धरेल त्याला
सोडून देहभान भक्तिमार्गी चालले पाहिजे

साहल्यावरी तिचा दुरावा दिवसभराचा
भेटण्या स्वप्नात तरी तिने आले(च) पाहिजे

-अनुप

कविता

मृत्यूची सय ही निमित्तमात्र

ज्ञानोबाचे पैजार's picture
ज्ञानोबाचे पैजार in जे न देखे रवी...
30 Mar 2019 - 2:44 pm

एकाच कवितेमधून दोन वेळा प्रेरणा मिळाली हे निमित्तमात्र

मग पुढे असं होतं की ..
दोन श्वासातले अंतर वाढत जातं.
डोळ्यामधली चमक विझत जाते.
ओठावरचं हसू निवत जातं...
अग्नीचा स्पर्श ही समजत नाही ..
आणि नातलग लागतात गुण आठवायला..
कुडीतले प्राण निघतात प्रस्थानाला ..
असं होण्या आधी भरभरून जगायचे..
मृत्यूची सय ही निमित्तमात्र..

पैजारबुवा,

कविताbhatakantiकाणकोणकॉकटेल रेसिपीकोडाईकनालगरम पाण्याचे कुंड

चित्त

अन्या बुद्धे's picture
अन्या बुद्धे in जे न देखे रवी...
30 Mar 2019 - 1:34 pm

अवयव घेती
सुख दुःख भोग
जाणिवेचे जग
चित्ता माजी

चित्त पाही सारे
चित्त चव घेई
चित्ता गंध येई
कवटीत

इंद्रिये देतात
संवेद संकेत
त्यांची काय मात
चित्ता विना?

चित्त हे सक्षम
घडे संवेदन
स्वतःतून जाण
सुख दुःख

चित्ता माजी घडे
दुःख आणि सौख्य
निवड स्वातंत्र्य
आपणासी

कळले वळले
ज्यास हे, सतत
आनंदाचा स्रोत
अंतरात

-अनुप

कविता

डॉक्टर हा निमित्तमात्र..

सोन्या बागलाणकर's picture
सोन्या बागलाणकर in जे न देखे रवी...
28 Mar 2019 - 8:05 am

मूळ प्रेरणा: काॅफी ही निमित्तमात्र..

(मूळ कवयित्री प्राची अश्विनी यांची माफी मागून)

मग पुढे असं होतं की ..
दातामधलं अंतर वाढत जातं.
डोळ्यामधला नंबर वाढत जातो.
बोळक्यामधलं हसू निवत जातं...
नावं होतात विसरायला..
आणि घरचे लागतात रागवायला..
फुफ्फुस लागतं धापा टाकायला..
असं होऊ नये म्हणून भेटायचं..
डॉक्टर हा निमित्तमात्र..

कविताविडंबनvidambanमुक्त कविताहास्य

पुरंदराचं तेजस्वी पातं..! [updated]

राघव's picture
राघव in जे न देखे रवी...
27 Mar 2019 - 9:16 pm

मुरारबाजी म्हटलं की डोळ्यांपुढे न चुकता उभी राहते ती पुरंदरची लढाई. त्रिवार मुजरा अगदी सहज घेते - ती प्रयत्नांची पराकाष्ठा, अतुलनीय शौर्य आणि न खचणारी, कुठलीही भीड-मुर्वत न मानणारी अभेद्य हिंमत.. मुरारबाजींची आणि त्यांच्यासोबत, दिलेरखानाच्या ५००० च्या सुलतानढव्याला [डोक्याला कफन बांधून, जीवाची पर्वा न करता केवळ विजयासाठीची चढाई करण्याची मुघल पद्धत] उत्तर देण्यासाठी बाहेर पडलेल्या उण्यापुर्‍या ७०० कडव्या मावळ्यांची. त्यात मुरारबाजींचं शौर्य बघून दिलेरखानानं मनसबीचं आमिष दिलं.. झालं..

इतिहासकवितासमाजवीररसरौद्ररस

काॅफी ही निमित्तमात्र..

प्राची अश्विनी's picture
प्राची अश्विनी in जे न देखे रवी...
26 Mar 2019 - 10:02 am

मग पुढे असं होतं की ..
शब्दांमधलं अंतर वाढत जातं.
डोळ्यामधलं पाणी सुकत जातं.
ओठावरचं हसू निवत जातं...
स्पर्श होतात विसरायला..
आणि भांडणं लागतात आठवायला..
नातं लागतं विरायला..
असं होऊ नये म्हणून भेटायचं..
काॅफी ही निमित्तमात्र..

कविताफ्री स्टाइल

|| माझे बाबा ||

बी.डी.वायळ's picture
बी.डी.वायळ in जे न देखे रवी...
15 Mar 2019 - 11:51 am

हे विठ्ठला माझे मस्तक तुझ्या चरणी झुकू दे |
माझे बाबा माझ्या कन्यादानापर्यंत टिकू दे ||धृ||

त्यांच्याच आधाराने झाले लहानाची मोठी |
खंबीरपणे उभे राहिले सतत माझ्या पाठी ||
त्यांचच बोट धरुन मी चालायला ही सिकाले |
म्हणूनच तर आतापर्यंत कधिच नाही थकले ||
हे विठ्ठला त्यांच शेत मोत्यावानी पिकू दे |
माझे बाबा माझ्या कन्यादानापर्यंत टिकू दे ||1||

कविताकविता माझी

चढणं म्हणजे काय असते रे भौ ( एक अशीच केलेली "श श क कविता" )

खिलजि's picture
खिलजि in जे न देखे रवी...
12 Mar 2019 - 6:45 pm

चढणं म्हणजे काय असते रे भौ

लेका , चढणं मंजी ईचारांशी लढणं असतं रे भौ

लढणं मंजी काय असतं रे भौ

लेका लढणं मंजी आतल्याआत कुढणं असतं रे भौ

आतल्याआत कुढणं , मंजी काय असते रे भौ

लेका , त्ये मंजी सवताच्या नजरेतन पडणं असते रे भौ

नजरेतन पडणं म्हणजे काय असते रे भौ

लेका, नजरेतन पडणं म्हणजे मनाविरुद्ध उडणं असते रे भौ

मनाविरुद्ध उडणं म्हणजे काय असते रे भौ

मनाविरुद्ध उडणं , मंजी टुल्ली गहाण ठेवणं असतं भौ

टुल्ली गहाण ठेवणं मंजी काय रे भौ

आरं लेका, त्येच तर बोलून ऱ्हायलोय

इतिहासकविता