गजेंद्र

पेरणा

https://www.misalpav.com/poem/54130

तू सहजच घालून येशी  
लाल सदरा लाल तुमान   
मी मौनात घुसमटते अन्
शोधत राहते शब्द मात्र...

सहज खाशी  कुठे कुठेही 
अन विचारशी "खाशील का गं"?
मनपाखरू झेपावतं पण ...
हायजीन पाहून थिजते मात्र...

सहज गाशी गाणे तेव्हा 
भेसूर  रेकून जाशी 
त्या गर्दभ रुदना मध्ये मी 
डोके दाबत राहते मात्र ...

सहज फेकिशी कपडे
खुर्ची न पलंगावर
मी आवरत राहते सारे
घर दिसतच नाही मात्र...

स्पष्टीकरण-: ताडोबाच्या जंगलात  एक म्हातारा वाघ फिरताना दिसला होता. त्याची वृद्धावस्था बघून दया आली आणी काही ओळी सुचल्या. कृपया बादरायण संबध जोडू नये.

वाघ आणी नवरा दोघेही म्हातारे झाले की त्यांची एकसारखी अवस्था होते.  बायका मुले,नातवंडे घाबरत नाहीत.  कितीही आरडाओरड केली तरी ढुंगण आपटत खालीच बसावे लागते. 

चैतत्न्याने प्रफुल्लित करणार्‍या
सृष्टी आणि प्रकृतीच्या
रक्षाबंधनाच्या
कर्तव्याला पाळण्यासाठी
साक्षात रुद्राच्या
रौद्ररुपाला झेलणार्‍या
त्यागी गजानना तुझ्या शौर्याला
आमचे शतशः नमन असो.

कुणास ठाऊक ?
काय शोधण्यासाठी
काय साधण्यासाठी
या जगात आलोय आम्ही

कुणास ठाऊक ?
काय जाणण्यासाठी
काय गणण्यासाठी
या जगात आलोय आम्ही

कुणास ठाऊक ?
काय जिंकण्यासाठी
काय थुंकण्यासाठी
या जगात आलोय आम्ही

कुणास ठाऊक ?
काय करण्यासाठी
का नुसतेच मरण्यासाठी
या जगात आलोय आम्ही
आत्मशोध (काव्यसंग्रह)

डॉक्टर साहेबांची माफी मागुन आपले काव्य पुष्प मी मिपारसिकांच्या चरणी सविनय सादर करतो. या अज्ञबालकाचे चार तोडके मोडके बोबडे बोल तुम्ही गोड मानून घ्याल ही आशा करतो

वेळ संध्याकाळची मी पाळतो
मी विलायती ‘नीट’ घेणे टाळतो

फारसे चखणे नसावे वाटीतही
मी उगाचच मेन्युकार्डही चाळतो

ही मळलेली वाट आहे पण इथे
परताना मी किती ठेचकाळतो

कोणते असतात ग्रेव्हीत हे कलर
रंग शर्टाचा कसा डागाळतो

केवढे जडशीळ झाले हे नयन
देव जाणे कसा तोल सांभाळतो