प्रेमकाव्य

अभिजात(चारोळी)

पराग देशमुख's picture
पराग देशमुख in जे न देखे रवी...
15 Jan 2018 - 8:14 pm

छंदात बांधण्याचे,
गेले सखे दिवस ते |
मज अभिजात जे उमजले,
ते मुक्त छंद होते....||

कविताचारोळ्याप्रेमकाव्यगझल

तो,ती आणि अबोल प्रेम

mr.pandit's picture
mr.pandit in जे न देखे रवी...
15 Jan 2018 - 6:42 pm

त्याने 'तुझ्यावर प्रेम आहे' म्हटल
तर ती खळखळुन हसते
हो किंवा नाही काहीही सांगत नाही
फक्त्त् थोडी अबोल होते

ती अबोल झाली की
त्याच्याही जीवाची तगमग होते
त्याची होणारी तगमग पाहुन
ती पुन्हा खळखळुन हसते.

त्याच्या या प्रेमापुढे नेहमी
अस्वस्थ् उदास होते ती
तिचही आहे त्याच्यावर प्रेम्
पण सांगत नाही ती

तिच्या अशा वागण्याने
तो ही हतबल निराश होतो
आता थांबायला हव आपण
अस वाटुनही पुन्हा अडकतो

कविताप्रेमकाव्यकविता माझी

तुझ्या नाजूक ओठांनी...

सत्यजित...'s picture
सत्यजित... in जे न देखे रवी...
9 Jan 2018 - 9:55 pm

अवेळी मोहरावे तू.. ऋतूंना साद घालावी
तुझ्या नाजूक ओठांनी कळ्यांची चुंबने घ्यावी!

फुले वेचून मी सारी तुझ्या हातात देताना
तुझ्या अलवार स्पर्शांनी मला आलिंगने द्यावी!

कविताप्रेमकाव्यगझलgajhalgazalमराठी गझलशृंगार

कवि बिल्हणाची 'चौरपंचाशिका' - एक शृंगाररसपूर्ण काव्य.

अरविंद कोल्हटकर's picture
अरविंद कोल्हटकर in जे न देखे रवी...
9 Dec 2017 - 9:33 am

११व्या शतकामध्ये होऊन गेलेल्या 'बिल्हण' ह्या काश्मीरी कवीच्या नावाने ओळखल्या जाणार्‍या 'चौरपंचाशिका' ह्या कमीअधिक ५० श्लोकांच्या काव्यामागची कथा अशी आहे. काव्याचा कर्ता एका राजकन्येचा शिक्षक म्हणून कार्यरत असतांना तरुण शिक्षक आणि त्याची शिष्या हे परस्परांवर अनुरक्त झाले आणि कवि गुप्ततेने रात्री आपल्या प्रियशिष्येच्या सहवासामध्ये प्रणयक्रीडा करण्यात घालवू लागला. अनेक रात्री ही गोष्ट गुप्त राहिली पण अखेरीस राजाच्या कानावर ही गोष्ट पडली. संतप्त राजाने अपराधी कवीस मृत्युदंडाची शिक्षा सुनावली.

संस्कृतीप्रेमकाव्य

मोह

ज्योति अळवणी's picture
ज्योति अळवणी in जे न देखे रवी...
4 Dec 2017 - 8:58 am

मंद धुंद ही हवा...
सहवास तुझा हवा हवा..
नितळ कांतीवरील दवातून..
ओघळू दे गंध नवा!

पहाट वारा... सरसर काटा..
नयन पुष्पे अर्धोन्मलीत ती..
कोकीळ कंठी माळ अडकली;
युगुल कबुतरे मूक होती!

मोहक कटीवर घट्ट मिठी अन्..
कुंतलात त्या मन बहकले!
नव यौवना तू.. मोहक.. सुंदर..
सूर्य किरणांनाही मोह पडे!

प्रेमकाव्यप्रेम कविता

शंका/समाधान.

अविनाशकुलकर्णी's picture
अविनाशकुलकर्णी in जे न देखे रवी...
3 Dec 2017 - 8:37 pm

शंका/समाधान.
*
या विशाल अवनी वर्ती,
प्रशांत सागर वसतो
त्यास भेटण्या सरिता का
धावते जणू अभीसारीका?
*
त्या लाल कमल पुष्पात
गोड मकरंदाची रेलचेल
आत भ्रमर कैद होतो
रात्री तिथेच का रमतो?
*
गगनात चंद्रमा हसतो
धवल प्रकाश पसरतो
ते मनोहर दृश्य बघुनि
का सागर उफाळतो?
*
ति फुले रंगी बेरंगी
मादक रस गंधाने फुलती.
त्या रान पुष्पा वरती..
का भ्रमर असा घुटमळतो?
*
त्याच्याच नाभी कमलांत
कस्तुरी गंध दरवळतो
तरीही तो कस्तुरी मृग
का शोध घेत फिरतो?
*

प्रेमकाव्य

Foolपाखरा

ज्ञानोबाचे पैजार's picture
ज्ञानोबाचे पैजार in जे न देखे रवी...
23 Nov 2017 - 10:36 am
प्रेमकाव्यकालवणपौष्टिक पदार्थऔषधोपचारकृष्णमुर्तीeggsकाणकोणकोडाईकनालगरम पाण्याचे कुंडरौद्ररस

तू!

OBAMA80's picture
OBAMA80 in जे न देखे रवी...
31 Oct 2017 - 10:46 am

प्रथम तुज पाहता क्षणी
काळजाचा ठोका चुकला
प्रीतीच्या रंगात रंगूनी
जीव माझा भुलला

न दिसता तू
जीव होई कासावीस
दिसता क्षणी तू
फिरे अंगावरी मोरपीस

टाकावा तू प्रेमळ कटाक्ष
लाभावा तुझा सहवास
रहावीस तू मजसमीप
हीच या मनीची आस

जवळी असता तुला
एकटक पहावस वाटत
डोळ्यात माझ्या तुला
साठवून घ्यावस वाटत

मोहक तुझ्या हास्यान
होई जगाचे विस्मरण
मधाळ त्या शब्दांनी
गळूनी पडे माझे मीपण

कविताप्रेमकाव्य

फुतूर (खूळ)

मिसळलेला काव्यप्रेमी's picture
मिसळलेला काव्यप्रेमी in जे न देखे रवी...
16 Oct 2017 - 1:40 pm

फुतूर दिमाग के
कभी खत्म नही होते
.
दुधिया कोहरे मे लिपटकर जब रात आये
तो उस कोहरे मे तुम्हारा चेहरा
बुझते हुए
टिमटिमाते बिजली के बल्ब कि तरह
नजर आने लगता है, धुंदलासा
दिमाग उस तस्विर को
आपही मुकम्मल कर लेता है
क्या ये फुतूर है,
या तुम भी मुझे याद कर रही हो?
.
फुतूर दिमाग के
कभी खत्म नही होते
.
वक्त की सुई
मुसलसल भागती रहती है
और ये दिमाग है के
तेरे दाये गाल के उस टिप्पेके भवरे में
अटका पडा है
जिसमे पुरी कायनात
घुमती रहती है
.
फुतूर दिमाग के

कविताप्रेमकाव्यमुक्तक

"जलवंती" वर प्रवेश करण्याआधीचे इशारे

Shashibhushan's picture
Shashibhushan in जे न देखे रवी...
22 Sep 2017 - 10:27 pm

महासागराचे अथांग पाणी........

संकटे एकटी कधीच येत नाहीत
पाण्याइतक्याच खोल अशा नियतीची सदैव साथ घेऊन येतात
वरचे असीम आकाश.......मनातल्या साऱ्या आकांक्षा चुरडून टाकणारी निराशेची पोकळी
दूर राहिलेला किनारा.......कधीकाळी पाहिलेली स्वप्ने ........
आठवणीतच राहिलेले आप्तस्वकीय

तरीसुद्धा

तरीसुद्धा
प्रवास कुणी टाळत नाही
पाय थांबत नाहीत
हात थकत नाहीत
डोळे शिणत नाहीत
मन मात्र स्वप्नांचे पंख लावून दिशाहीन असीम आकाशात विहार करतच रहाते

कविताप्रेमकाव्य