मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

(दाराआडची आई)

चांदणे संदीप ·

नाखु Mon, 05/06/2019 - 15:21
हे दार पाहिलेच नाही चुकार नाखु वाचकांची पत्रेवाला

नाखु Mon, 05/06/2019 - 15:21
हे दार पाहिलेच नाही चुकार नाखु वाचकांची पत्रेवाला
पेरणा...अर्थातच एक आई दाराआडून बघते आहे बाहेर किती बाहेर? कॉलनीच्या बाहेर, ग्राऊंडच्या पार जिथे एक मुलगा खेळतो आहे मुग्ध.... करत असेल का तो तिचा काही विचार? येत असेल का तो ही खेळण्यातून बाहेर, ग्राऊंडच्या अलीकडे? आईला दाराआडून बाहेर यायचं नाही... मग ती वेताची काठी हळूच चाचपते, ती काठी पाठीत घेऊन मुलगा अविश्रांत कोकलत राहतो.... काठी सापडलेली आई सताड उघडलेल्या दाराआडून सुतत राहते... सुततच राहते.... -चमचमचांदन्या

कुणी जाल का

मित्रहो ·

श्रीरंग_जोशी Wed, 05/20/2015 - 20:19
पुन्हा सवडीने वाचतोच. तोवर असेच शीर्षक असलेल्या पूर्वीच्या धाग्यांचे दुवे देतो.

दमामि गुरुवार, 05/21/2015 - 07:24
बाकी आजकाल कोकिळा रात्री खरेच उच्छद मांडतात !

श्रीरंग_जोशी Wed, 05/20/2015 - 20:19
पुन्हा सवडीने वाचतोच. तोवर असेच शीर्षक असलेल्या पूर्वीच्या धाग्यांचे दुवे देतो.

दमामि गुरुवार, 05/21/2015 - 07:24
बाकी आजकाल कोकिळा रात्री खरेच उच्छद मांडतात !
काव्यरस
काही वर्षापूर्वीचे गोष्ट आहे त्यावेळेला डीजीटल कॅमेरे नुकतेच आले होते. काढलेला फोटो लगेच दिसणे ह्या गोष्टीचे फार अप्रूप होते. त्यावेळेला पर्यटन स्थळी डिजीटल कॅमेरा गळ्यात घालून फिरणे हे प्रतिष्ठेचे लक्षण होते. मी काही कामानिमित्त गोव्याला गेलो होतो, एकटाच होतो. काम झाल्यावर पणजी जवळील मिरामार बीचवर बसलो होतो. सुरेख संध्याकाळ होती, सूर्य मावळत होता, तो तांबडा रंग पाण्यावर दिसत होता. गार हवा सुटली होती. अशा रम्य संध्याकाळी, अशा रम्य ठिकाणी एक नुकतेच लग्न झालेले जोडपे आले होते. हनीमुनला आले असावे. त्या बुवाला कदाचित तिचा पावलांपर्यंत पाणी असलेला फोटो घ्यायचा होता परंतु समुद्र मस्तीत होता.

<पतंग>

राजेश घासकडवी ·

In reply to by प्रभाकर पेठकर

राजेश घासकडवी गुरुवार, 10/16/2014 - 02:44
नवीन ओळख??? काय पेठकर काका, गुड ओल्ड डेजमध्ये चतुरंग, केशवसुमार वगैरे लोक शेकड्यांनी विडंबनं पाडायचे. कविता पडली नि पाच मिनिटांत विडंबन पडलं, अशा आख्यायिका कट्ट्यांवर रंगवून रंगवून सांगितल्या जायच्या. एकमेकांच्यात विडंबन कुस्त्या लागत. २०१० सालचं आठवतं. कोणीतरी एक 'रूळ' नावाची कविता टाकली होती. त्यावर मग चूळ, मूळ, गूळ, खूळ वगैरे विडंबनांची मालिका लागली होती. सगळ्यांनी ती एंजॉय केली न केली असेल. पण हे प्रकार नवीन निश्चित नाहीत. विडंबनं ही मिपाच्या परंपरेची अविभाज्य भाग आहेत. कोणाला कशाचा खेद होईल ते सांगता येत नाही, तेव्हा सखेद वगैरे म्हणायला हरकत नाही. पण तेवढं वाक्य बदलून असं करा... 'मिपा - एक विडंबन संस्थळ'...... अशी ओळख पूर्वीपासूनच सखेद स्विकारलेली आहे.

In reply to by राजेश घासकडवी

प्यारे१ गुरुवार, 10/16/2014 - 02:47
+१. ह्या प्रतिसादापुरता गुर्जींशी सहमत आहे. बाकी हल्ली पेठकरसाहेब 'काका' लोकांसारखे का प्रतिसाद द्यायाला लागलेत कुणास ठाऊक. :-/

In reply to by प्यारे१

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 10/16/2014 - 11:58
खरं आहे प्रशांत. अरे! मिपानेच अकाली 'काकात्व' बहाल केलं आहे. आता 'तुज आहे तुजपाशी' मधल्या 'आचार्यां'सारखी अवस्था झाली आहे.

In reply to by राजेश घासकडवी

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 10/16/2014 - 11:40
पूर्वीच्या काळी सहनशक्ती जास्त होती. कारण विडंबन प्रकार नव्याने सुरु झाला होता. मधल्या काळात आता हे खूप झालं अशी भावना निर्माण झाली तरीही सहनशक्ती आटली नव्हती. आता सहनशक्ति आटली आहे असे जाणवते आहे. शिवाय, अकारण वादविवाद, स्कोर सेटलिंग, 'मी'पणा आणि कंपूबाजगिरी फारच वाढीला लागल्याकारणाने सहन तरी कुठे कुठे आणि किती करायचं असा प्रश्न पडतो आहे. पूर्वीच्या काळी ललित लेखन, माहितीपर लेखन, पाककृती अधिक असायचं. मन गुंतवायला आणि न रुचणार्‍या गोष्टींकडे दुर्लक्ष करायला भरपूर साहित्यिक क्षेत्र मिपावर उपलब्ध होतं. पण आता तशी परिस्थिती आहे का? माझा त्रागा हा आज कालचा नाही. गेली कांही वर्षे अवलोकन करून ह्या मानसिक परिस्थितीला आलो आहे. रुचणारं लेखन अजिबात नसतं असं मी म्हणणार नाही पण ते क्षेत्र आटत चाललं आहे. कोणी म्हणेल 'मग येऊ नका मिपावर, उघडू नका न रुचणारे धागे.' तर ते खरं आहे. तसे करण्याचे स्वातंत्र्य नक्कीच आहे. वाचनमात्र राहावं की 'ऐसी अक्षरे', 'मनोगत' वर जावं ह्यावर विचार चालू आहे. मिपाशी भावनिक संबंध गुंतल्यामुळे चटकन निर्णय होत नाहिये. मिपावरही विधायक बदल होतील अशी वेडी आशा मनी बाळगुन आहे.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

मदनबाण गुरुवार, 10/16/2014 - 12:25
वाचनमात्र राहावं की 'ऐसी अक्षरे', 'मनोगत' वर जावं ह्यावर विचार चालू आहे. मिपाशी भावनिक संबंध गुंतल्यामुळे चटकन निर्णय होत नाहिये. काकाश्री आपण इथेच रहावे ! पल्याडकडे सरळ लिहणारी, इकडे वाकडेपणा करतात हे आपण २घांनीही गेल्या काही दिवसांपूर्वी अनुभवले आहे. { ह्यांना म्हणजे वाकडे लिहणार्‍यांना तिकडे कोणी हिंग लावुन विचारत नाही आणि मग इकडे जाहिरात मोड ऑन करुन येतात. शेवटी निर्लज्य आहेत ते.} त्यामुळे तिकडे जाउन तुमचे मन रमेल असे वाटत असेल तर तो गैरसमज आहे. तुमचे मत तुम्हाला मुक्तपणे व्यक्त करण्याचा अधिकार आहे.बिनधास्त लिहा आणि बिनधास्त रहा.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- India outclass Pakistan 6-0 in Sultan of Johor Cup इस्रोचा सात उपग्रहांच्या सीरिजमधल्या तिसऱ्या उपग्रहाचं प्रक्षेपण

In reply to by प्रभाकर पेठकर

यशोधरा गुरुवार, 10/16/2014 - 12:42
> वाचनमात्र राहावं की 'ऐसी अक्षरे', 'मनोगत' वर जावं ह्यावर विचार चालू आहे. >> अर्रे काका, काय हे! कुठेही जायचं वगैरे नाही हां. वाचनमात्र रहावं आणि आवडत नसतील त्या धाग्यांवर फारसं जाऊ नका. बाकी बाणाने सांगितलं आहे त्याच्याशी सहमत.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

राजेश घासकडवी गुरुवार, 10/16/2014 - 23:16
पूर्वीच्या काळी सहनशक्ती जास्त होती..... आता सहनशक्ति आटली आहे असे जाणवते आहे.
हे वाचून मला मोदींचे पर्यावरणाबाबतचे विचार आठवले 'आजकाल पोरंसुद्धा पर्यावरणाचा विचार करतात. चांगलंच आहे. पण असं बघा, पूर्वी तरुणपणी लोकांना उकाडा सहन व्हायचा. आता वय झाल्यावर होत नाही. म्हणून लोकं म्हणतात पर्यावरण बदललं! पर्यावरण नाही बदलत, आपण बदललो आहोत!' मोदींचा किस्सा हलक्यानेच घ्यावा. गंभीरपणे बोलायचं झालं तर आपल्यात झालेला असा बदल प्रांजळपणे कबूल करणं ही घेण्यासारखी गोष्ट आहे. कधीकधी एखाद्या गोष्टीचा ओव्हरडोस होतो. मग चांगल्या गोष्टींमध्ये आनंद घेऊन वाईट गोष्टींकडे दुर्लक्ष करण्याऐवजी वाईट गोष्टी जास्त खुपतात, आणि चांगल्या गोष्टींमध्ये तोचतोचपणा जाणवतो. थंडीतून उबदार घरात आल्याबरोब्बर ऊब छान वाटते. पण बराच वेळ बसलं की ऊब नेहमीची होते, आणि आत्तापर्यंत न जाणवलेला कोंदटपणा जाणवतो - तसं काहीसं. मग थोड्या मोकळ्या हवेत जाऊन यावंसं वाटतं. त्यावर जर कोणी म्हणालं 'कायरे, थंडीत तर कुडकुडत होतास, आणि ऊब छान वाटली म्हणालास. आता बरोब्बर उलटं कसं म्हणतोस?' यात अर्थातच विसंगती नाही हे आपल्याला समजू शकतं. तेव्हा लहान तोंडी मोठा घास घेऊन म्हणेन, मिपा नको, ऐसी नको, मनोगत-मायबोली नको. काही काळ संस्थळाच्या वातावरणातून थोडे बाहेर पडून वेगळी हवा छातीत भरून या. मग ऊब हवीशी वाटेल तेव्हा या परत.

अनुप ढेरे गुरुवार, 10/16/2014 - 09:34
हे ही आठवले. http://www.misalpav.com/node/2935 सर्किट, घाटावरचे भट आणि मुक्तसुनीत यांचे प्रतिसाद वाचनीय आहेत.

In reply to by असंका

बॅटमॅन गुरुवार, 10/16/2014 - 15:26
या शब्दाचा सध्याचा रूढ अर्थः एखादी डॉमिनेटिंग स्वभावाची बाई. मूळ अर्थः ढाल+गज = निशाणाचा हत्ती/हत्तीण. ढाल = निशाण. दोहोंचा काही संबंध तरी आहे का? आहे. त्याची कथा येणेप्रमाणे. पेशव्यांच्या पदरी एक हत्तीण होती. तिचे नाव भवानी. ती ढालगज होती. असा हत्ती वा हत्तीण अन्य कशालाही जुंपायचा/ची नाही, असा प्राचीन शिरस्ता होता. एकदा पेशव्यांच्या कुठल्याश्या स्वारीत वाटेत एक अवघड घाट लागला. सगळे लष्कर जाऊ लागले. शेकडो बैलजोड्या एका तोफेला जुंपलेल्या होत्या. घाट जरा चढा असल्याने तोफ ओढता ओढता बैलांच्या तोंडाला फेस आला. तिथेच घाटात एक इंग्रजही बसला होता. त्याने फौजेतील लोकांचे संभाषण ऐकले. लोक म्हणत होते की हे काय खरं नाही. भवानी हत्तिणीलाही आता तोफेला जुंपली पाहिजे तरच तोफ घाटाच्या पार होईल. ते ऐकताक्षणी जणू आशय समजल्यागत भवानीने जवळच्या झाडाची फांदी सोंडेने मुरगाळून सोंडेत घट्ट पकडली, आणि बैलांना सपासप फटके द्यायला सुरुवात केली. बैल बिचारे घाबरून तोफ नीट ओढू लागले आणि वेळ निभावली. हा किस्सा त्या इंग्रजाने लिहूनही ठेवलेला आहे. वरील माहिती गजकथा नामक सदरात वाचल्याचे आठवते. निनाद बेडेकरांकडून हा किस्सा ऐकला आहे. शहानिशा अजून केलेली नाही. पण टेक्निकली असे होणे अशक्य तर वाटत नाही. असो. मोल्सवर्त डिक्शनरीतही रूढ अर्थ दिलेला आहे. http://dsalsrv02.uchicago.edu/cgi-bin/romadict.pl?query=%E0%A4%A2%E0%A4%BE%E0%A4%B2%E0%A4%97%E0%A4%9C&display=utf8&table=molesworth

In reply to by प्रभाकर पेठकर

राजेश घासकडवी गुरुवार, 10/16/2014 - 02:44
नवीन ओळख??? काय पेठकर काका, गुड ओल्ड डेजमध्ये चतुरंग, केशवसुमार वगैरे लोक शेकड्यांनी विडंबनं पाडायचे. कविता पडली नि पाच मिनिटांत विडंबन पडलं, अशा आख्यायिका कट्ट्यांवर रंगवून रंगवून सांगितल्या जायच्या. एकमेकांच्यात विडंबन कुस्त्या लागत. २०१० सालचं आठवतं. कोणीतरी एक 'रूळ' नावाची कविता टाकली होती. त्यावर मग चूळ, मूळ, गूळ, खूळ वगैरे विडंबनांची मालिका लागली होती. सगळ्यांनी ती एंजॉय केली न केली असेल. पण हे प्रकार नवीन निश्चित नाहीत. विडंबनं ही मिपाच्या परंपरेची अविभाज्य भाग आहेत. कोणाला कशाचा खेद होईल ते सांगता येत नाही, तेव्हा सखेद वगैरे म्हणायला हरकत नाही. पण तेवढं वाक्य बदलून असं करा... 'मिपा - एक विडंबन संस्थळ'...... अशी ओळख पूर्वीपासूनच सखेद स्विकारलेली आहे.

In reply to by राजेश घासकडवी

प्यारे१ गुरुवार, 10/16/2014 - 02:47
+१. ह्या प्रतिसादापुरता गुर्जींशी सहमत आहे. बाकी हल्ली पेठकरसाहेब 'काका' लोकांसारखे का प्रतिसाद द्यायाला लागलेत कुणास ठाऊक. :-/

In reply to by प्यारे१

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 10/16/2014 - 11:58
खरं आहे प्रशांत. अरे! मिपानेच अकाली 'काकात्व' बहाल केलं आहे. आता 'तुज आहे तुजपाशी' मधल्या 'आचार्यां'सारखी अवस्था झाली आहे.

In reply to by राजेश घासकडवी

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 10/16/2014 - 11:40
पूर्वीच्या काळी सहनशक्ती जास्त होती. कारण विडंबन प्रकार नव्याने सुरु झाला होता. मधल्या काळात आता हे खूप झालं अशी भावना निर्माण झाली तरीही सहनशक्ती आटली नव्हती. आता सहनशक्ति आटली आहे असे जाणवते आहे. शिवाय, अकारण वादविवाद, स्कोर सेटलिंग, 'मी'पणा आणि कंपूबाजगिरी फारच वाढीला लागल्याकारणाने सहन तरी कुठे कुठे आणि किती करायचं असा प्रश्न पडतो आहे. पूर्वीच्या काळी ललित लेखन, माहितीपर लेखन, पाककृती अधिक असायचं. मन गुंतवायला आणि न रुचणार्‍या गोष्टींकडे दुर्लक्ष करायला भरपूर साहित्यिक क्षेत्र मिपावर उपलब्ध होतं. पण आता तशी परिस्थिती आहे का? माझा त्रागा हा आज कालचा नाही. गेली कांही वर्षे अवलोकन करून ह्या मानसिक परिस्थितीला आलो आहे. रुचणारं लेखन अजिबात नसतं असं मी म्हणणार नाही पण ते क्षेत्र आटत चाललं आहे. कोणी म्हणेल 'मग येऊ नका मिपावर, उघडू नका न रुचणारे धागे.' तर ते खरं आहे. तसे करण्याचे स्वातंत्र्य नक्कीच आहे. वाचनमात्र राहावं की 'ऐसी अक्षरे', 'मनोगत' वर जावं ह्यावर विचार चालू आहे. मिपाशी भावनिक संबंध गुंतल्यामुळे चटकन निर्णय होत नाहिये. मिपावरही विधायक बदल होतील अशी वेडी आशा मनी बाळगुन आहे.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

मदनबाण गुरुवार, 10/16/2014 - 12:25
वाचनमात्र राहावं की 'ऐसी अक्षरे', 'मनोगत' वर जावं ह्यावर विचार चालू आहे. मिपाशी भावनिक संबंध गुंतल्यामुळे चटकन निर्णय होत नाहिये. काकाश्री आपण इथेच रहावे ! पल्याडकडे सरळ लिहणारी, इकडे वाकडेपणा करतात हे आपण २घांनीही गेल्या काही दिवसांपूर्वी अनुभवले आहे. { ह्यांना म्हणजे वाकडे लिहणार्‍यांना तिकडे कोणी हिंग लावुन विचारत नाही आणि मग इकडे जाहिरात मोड ऑन करुन येतात. शेवटी निर्लज्य आहेत ते.} त्यामुळे तिकडे जाउन तुमचे मन रमेल असे वाटत असेल तर तो गैरसमज आहे. तुमचे मत तुम्हाला मुक्तपणे व्यक्त करण्याचा अधिकार आहे.बिनधास्त लिहा आणि बिनधास्त रहा.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- India outclass Pakistan 6-0 in Sultan of Johor Cup इस्रोचा सात उपग्रहांच्या सीरिजमधल्या तिसऱ्या उपग्रहाचं प्रक्षेपण

In reply to by प्रभाकर पेठकर

यशोधरा गुरुवार, 10/16/2014 - 12:42
> वाचनमात्र राहावं की 'ऐसी अक्षरे', 'मनोगत' वर जावं ह्यावर विचार चालू आहे. >> अर्रे काका, काय हे! कुठेही जायचं वगैरे नाही हां. वाचनमात्र रहावं आणि आवडत नसतील त्या धाग्यांवर फारसं जाऊ नका. बाकी बाणाने सांगितलं आहे त्याच्याशी सहमत.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

राजेश घासकडवी गुरुवार, 10/16/2014 - 23:16
पूर्वीच्या काळी सहनशक्ती जास्त होती..... आता सहनशक्ति आटली आहे असे जाणवते आहे.
हे वाचून मला मोदींचे पर्यावरणाबाबतचे विचार आठवले 'आजकाल पोरंसुद्धा पर्यावरणाचा विचार करतात. चांगलंच आहे. पण असं बघा, पूर्वी तरुणपणी लोकांना उकाडा सहन व्हायचा. आता वय झाल्यावर होत नाही. म्हणून लोकं म्हणतात पर्यावरण बदललं! पर्यावरण नाही बदलत, आपण बदललो आहोत!' मोदींचा किस्सा हलक्यानेच घ्यावा. गंभीरपणे बोलायचं झालं तर आपल्यात झालेला असा बदल प्रांजळपणे कबूल करणं ही घेण्यासारखी गोष्ट आहे. कधीकधी एखाद्या गोष्टीचा ओव्हरडोस होतो. मग चांगल्या गोष्टींमध्ये आनंद घेऊन वाईट गोष्टींकडे दुर्लक्ष करण्याऐवजी वाईट गोष्टी जास्त खुपतात, आणि चांगल्या गोष्टींमध्ये तोचतोचपणा जाणवतो. थंडीतून उबदार घरात आल्याबरोब्बर ऊब छान वाटते. पण बराच वेळ बसलं की ऊब नेहमीची होते, आणि आत्तापर्यंत न जाणवलेला कोंदटपणा जाणवतो - तसं काहीसं. मग थोड्या मोकळ्या हवेत जाऊन यावंसं वाटतं. त्यावर जर कोणी म्हणालं 'कायरे, थंडीत तर कुडकुडत होतास, आणि ऊब छान वाटली म्हणालास. आता बरोब्बर उलटं कसं म्हणतोस?' यात अर्थातच विसंगती नाही हे आपल्याला समजू शकतं. तेव्हा लहान तोंडी मोठा घास घेऊन म्हणेन, मिपा नको, ऐसी नको, मनोगत-मायबोली नको. काही काळ संस्थळाच्या वातावरणातून थोडे बाहेर पडून वेगळी हवा छातीत भरून या. मग ऊब हवीशी वाटेल तेव्हा या परत.

अनुप ढेरे गुरुवार, 10/16/2014 - 09:34
हे ही आठवले. http://www.misalpav.com/node/2935 सर्किट, घाटावरचे भट आणि मुक्तसुनीत यांचे प्रतिसाद वाचनीय आहेत.

In reply to by असंका

बॅटमॅन गुरुवार, 10/16/2014 - 15:26
या शब्दाचा सध्याचा रूढ अर्थः एखादी डॉमिनेटिंग स्वभावाची बाई. मूळ अर्थः ढाल+गज = निशाणाचा हत्ती/हत्तीण. ढाल = निशाण. दोहोंचा काही संबंध तरी आहे का? आहे. त्याची कथा येणेप्रमाणे. पेशव्यांच्या पदरी एक हत्तीण होती. तिचे नाव भवानी. ती ढालगज होती. असा हत्ती वा हत्तीण अन्य कशालाही जुंपायचा/ची नाही, असा प्राचीन शिरस्ता होता. एकदा पेशव्यांच्या कुठल्याश्या स्वारीत वाटेत एक अवघड घाट लागला. सगळे लष्कर जाऊ लागले. शेकडो बैलजोड्या एका तोफेला जुंपलेल्या होत्या. घाट जरा चढा असल्याने तोफ ओढता ओढता बैलांच्या तोंडाला फेस आला. तिथेच घाटात एक इंग्रजही बसला होता. त्याने फौजेतील लोकांचे संभाषण ऐकले. लोक म्हणत होते की हे काय खरं नाही. भवानी हत्तिणीलाही आता तोफेला जुंपली पाहिजे तरच तोफ घाटाच्या पार होईल. ते ऐकताक्षणी जणू आशय समजल्यागत भवानीने जवळच्या झाडाची फांदी सोंडेने मुरगाळून सोंडेत घट्ट पकडली, आणि बैलांना सपासप फटके द्यायला सुरुवात केली. बैल बिचारे घाबरून तोफ नीट ओढू लागले आणि वेळ निभावली. हा किस्सा त्या इंग्रजाने लिहूनही ठेवलेला आहे. वरील माहिती गजकथा नामक सदरात वाचल्याचे आठवते. निनाद बेडेकरांकडून हा किस्सा ऐकला आहे. शहानिशा अजून केलेली नाही. पण टेक्निकली असे होणे अशक्य तर वाटत नाही. असो. मोल्सवर्त डिक्शनरीतही रूढ अर्थ दिलेला आहे. http://dsalsrv02.uchicago.edu/cgi-bin/romadict.pl?query=%E0%A4%A2%E0%A4%BE%E0%A4%B2%E0%A4%97%E0%A4%9C&display=utf8&table=molesworth
लेखनविषय:
प्राथमिक प्रेरणा - तवंग दुय्यम प्रेरणा - लवंग> माझा पतंग सतत हरवतो तुझ्या अभाळी . . पेच लावती ढगाढगात ढाले ढालगजांचे . . ढील देत मी फिरकी झपझप मांजा वाहतो . . मांजा कातर पडतो सैलसर केएलपीडी . . झाडा तारांत पतंग ढिगभर लटकलेले . . नवा पतंग उडेल लवकर नव्या अभाळी

ताई दीर तुझा गं वेडा

ज्ञानोबाचे पैजार ·

वीस वर्षांपूर्वी म्हणजे दि. ५ ऑगस्ट २०१४ रोजी हम आपके है कौन हा चित्रपट प्रदर्शीत झाला होता. त्यातली माधुरी दिक्षीत आठवली की अजुनही हृदयातुन हलकीशी कळ उठते. च्या ऐवजी वीस वर्षांपूर्वी म्हणजे दि. ५ ऑगस्ट १९९४ रोजी हम आपके है कौन हा चित्रपट प्रदर्शीत झाला होता. त्यातली माधुरी दिक्षीत आठवली की अजुनही हृदयातुन हलकीशी कळ उठते. असे वाचावे पैजारबुवा,

In reply to by कविता१९७८

मृगनयनी Wed, 08/06/2014 - 10:30
निर्देश मी आपले, नाहि हो पाळले, क्षमस्व मला, मर्म नाही समजले शासन जे मिळेल, त्याचा स्विकार होईल , दुविधा या मनाची, कशी दुर होइल?
हाऊ स्वीईईईईईट्ट्ट्ट ट्रान्स्लेशन!!! ... अ‍ॅक्चुअल मूव्हीत.. या (हिन्दी) ओळींवर सलमान'ने दिलेले एक्स्प्रेशन्स......... ला ज वा ब !!! .. कदाचित "तसे" एक्स्प्रेशन्स तो स्वतःही आत्ता देऊ शकणार नाही.... :) लव यु.. सलमान!!!!! :) :)

ताई दीर तुझा गं वेडा,
ह्यातील 'दीर तुझा वेडा गं' ह्याचा अर्थ 'तुझा दीर वेडा आहे' असा आहे हे समजायला बराच वेळ लागला ...तोवर 'दीर तुझा वेडा आहे' असा अर्थ लागत असल्याने भलताच अनर्थ होत होता *lol*

प्यारे१ गुरुवार, 08/07/2014 - 00:55
का ही ही.... बाकी आमच्या एका मित्रानं 'टवाळ भुंगे हळू हळू गातात' असं 'एका गाण्याचं' भाषांतर केलेलं आठवतंय.

तिमा गुरुवार, 08/07/2014 - 18:41
हेडिंग वाचून लीलाधराची कविता असेल असे वाटले होते. म्हणजे, साय आणि तत्सम काहीतरी वाचायला मिळेल असे वाटले होते. पण पैजारबुवांची कविता आहे म्हटल्यावर धागा उघडलाच. ओरिजिनल गाणे पाठ नसल्याने पहिल्या वाचनात भाषांतर समजले नाही. स्तुत्य प्रयत्न!

धन्या गुरुवार, 08/07/2014 - 18:54
हेडिंग वाचून लीलाधराची कविता असेल असे वाटले होते. म्हणजे, साय आणि तत्सम काहीतरी वाचायला मिळेल असे वाटले होते.
लीलाधर यांच्यासारख्या महान कवीचे साहित्यिक मुल्यमापन त्यांच्या केवळ साय या काव्यावरुन "तत्सम काहीतरी" असे करणे म्हणजे शाहीर दादा कोंडकेंचे "अंजनीच्या सुता" हे गाणं ऐकून शाहीर केवळ भक्तीगीते लिहित असत असे म्हणण्यासारखे आहे. आपण लीलाधर यांच्या फळा आणि एक बिचारे आण्णा या सामाजिक आशयाने ओतप्रोत भरलेल्या कविता जरुर वाचाव्यात.

In reply to by धन्या

तिमा Mon, 08/11/2014 - 12:48
तसं नव्हे हो धनाजीराव! लीलाधराची योग्यता आम्ही काय जाणत नाही ? पण दीर म्हटला की साय कविता आठवते, इतकी ती पावरबाज आहे. त्यांच्या इतर कवितांइतकीच 'साय' ही कविता आम्हाला आवडली होती.

वीस वर्षांपूर्वी म्हणजे दि. ५ ऑगस्ट २०१४ रोजी हम आपके है कौन हा चित्रपट प्रदर्शीत झाला होता. त्यातली माधुरी दिक्षीत आठवली की अजुनही हृदयातुन हलकीशी कळ उठते. च्या ऐवजी वीस वर्षांपूर्वी म्हणजे दि. ५ ऑगस्ट १९९४ रोजी हम आपके है कौन हा चित्रपट प्रदर्शीत झाला होता. त्यातली माधुरी दिक्षीत आठवली की अजुनही हृदयातुन हलकीशी कळ उठते. असे वाचावे पैजारबुवा,

In reply to by कविता१९७८

मृगनयनी Wed, 08/06/2014 - 10:30
निर्देश मी आपले, नाहि हो पाळले, क्षमस्व मला, मर्म नाही समजले शासन जे मिळेल, त्याचा स्विकार होईल , दुविधा या मनाची, कशी दुर होइल?
हाऊ स्वीईईईईईट्ट्ट्ट ट्रान्स्लेशन!!! ... अ‍ॅक्चुअल मूव्हीत.. या (हिन्दी) ओळींवर सलमान'ने दिलेले एक्स्प्रेशन्स......... ला ज वा ब !!! .. कदाचित "तसे" एक्स्प्रेशन्स तो स्वतःही आत्ता देऊ शकणार नाही.... :) लव यु.. सलमान!!!!! :) :)

ताई दीर तुझा गं वेडा,
ह्यातील 'दीर तुझा वेडा गं' ह्याचा अर्थ 'तुझा दीर वेडा आहे' असा आहे हे समजायला बराच वेळ लागला ...तोवर 'दीर तुझा वेडा आहे' असा अर्थ लागत असल्याने भलताच अनर्थ होत होता *lol*

प्यारे१ गुरुवार, 08/07/2014 - 00:55
का ही ही.... बाकी आमच्या एका मित्रानं 'टवाळ भुंगे हळू हळू गातात' असं 'एका गाण्याचं' भाषांतर केलेलं आठवतंय.

तिमा गुरुवार, 08/07/2014 - 18:41
हेडिंग वाचून लीलाधराची कविता असेल असे वाटले होते. म्हणजे, साय आणि तत्सम काहीतरी वाचायला मिळेल असे वाटले होते. पण पैजारबुवांची कविता आहे म्हटल्यावर धागा उघडलाच. ओरिजिनल गाणे पाठ नसल्याने पहिल्या वाचनात भाषांतर समजले नाही. स्तुत्य प्रयत्न!

धन्या गुरुवार, 08/07/2014 - 18:54
हेडिंग वाचून लीलाधराची कविता असेल असे वाटले होते. म्हणजे, साय आणि तत्सम काहीतरी वाचायला मिळेल असे वाटले होते.
लीलाधर यांच्यासारख्या महान कवीचे साहित्यिक मुल्यमापन त्यांच्या केवळ साय या काव्यावरुन "तत्सम काहीतरी" असे करणे म्हणजे शाहीर दादा कोंडकेंचे "अंजनीच्या सुता" हे गाणं ऐकून शाहीर केवळ भक्तीगीते लिहित असत असे म्हणण्यासारखे आहे. आपण लीलाधर यांच्या फळा आणि एक बिचारे आण्णा या सामाजिक आशयाने ओतप्रोत भरलेल्या कविता जरुर वाचाव्यात.

In reply to by धन्या

तिमा Mon, 08/11/2014 - 12:48
तसं नव्हे हो धनाजीराव! लीलाधराची योग्यता आम्ही काय जाणत नाही ? पण दीर म्हटला की साय कविता आठवते, इतकी ती पावरबाज आहे. त्यांच्या इतर कवितांइतकीच 'साय' ही कविता आम्हाला आवडली होती.
वीस वर्षांपूर्वी म्हणजे दि. ५ ऑगस्ट २०१४ रोजी हम आपके है कौन हा चित्रपट प्रदर्शीत झाला होता. त्यातली माधुरी दिक्षीत आठवली की अजुनही हृदयातुन हलकीशी कळ उठते. असा चित्रपट आपण मराठीतही करायचा हे आम्ही त्याच वेळी ठरवले होते. त्याच्या आधिच, म्हणजे साधारण १९९४ सालच्या आधिच आम्ही एक गाणे लिहिले होते. ते आमच्या आगामी चित्रपटासाठी योग्य आहे असे आम्हाला वाटले. आज आम्ही ते रसिकांच्या चरणी अर्पण करत आहोत. तरी सुध्दा एक खुलासा करावासा वाटतो. ही कविता संपूर्ण पणे स्वतंत्र आहे आणि तीचा इतर कोणत्याही मराठी किंवा हिंदि किंवा इतर कोणत्याही भाषेत प्रकाशित झालेल्या कवितेशी कोणताही संबंध नाही.

देव पाहिलेला माणूस

ज्ञानोबाचे पैजार ·
किती भाग्यवंत मी, आज मला प्रत्यक्ष देव भेटला स्थितप्रज्ञासारखा उभा राहिलेला, रस्त्याच्या एका कडेला मी काही एकटाच नव्हतो, दिसला होता देव ज्याला माझ्या सारख्या बर्‍याच पामरांना, त्याने आज आशिर्वाद दिला काय देवा आज इकडे कुठे?

इतकेच मला जाताना...

चिन्मय खंडागळे ·

पैसा Sat, 01/04/2014 - 11:03
शीर्षक वाचून धागा उघडला आणि जोर का झटका बसला! विडंबन झकास. मात्र आमच्या गोव्याला यात आणल्याबद्दल णिसेढ! इथे कोडाईकॅनॉल लिहायची प्रंपरा आहे. :-/

पैसा Sat, 01/04/2014 - 11:03
शीर्षक वाचून धागा उघडला आणि जोर का झटका बसला! विडंबन झकास. मात्र आमच्या गोव्याला यात आणल्याबद्दल णिसेढ! इथे कोडाईकॅनॉल लिहायची प्रंपरा आहे. :-/
(भटसाहेबांची जोरदार क्षमा मागून...) इतकेच मला जाताना घर सोडून कळले होते सजणाने केली सुटका, नवर्‍याने छळले होते लांबवलेल्या पैशांचा, मधुचंद्र गडे उरकू या, मी दागदागिने घरचे, पिशवीत टाकले होते मी ऐकवली दुनियेला माझी सगळी रडगाणी मी नाव तुझे तेव्हाही चुपचाप वगळले होते याचेच हसू आले की, दारू देता नवर्‍याला मी औषध जुलाबाचे ग्लासात मिसळले होते प्रेमिक माझा शोधाया मी भलती वणवण केली जे दार खुले दिसले ते, तुझ्या बंगल्याचे होते मी एकटीच त्या रात्री गच्चीवर जागत होते मी पळून गेले तेव्हा सासरचे घोरत होते...

(गेम)

धन्या ·

पैसा Wed, 10/02/2013 - 23:01
हे नक्की काय आहे? धन्या यांचे खाते बंद करावे अशी विनंती नंतर येणार आहे काय?
काव्यरस: aai baba gulub jyoti kavita kavita shradhdhanjali kvitaa Sangeeta काणकोण कोडाईकनाल गरम पाण्याचे कुंड गोवा चौरागढ नागद्वार भूछत्री
यात आई, बाबा, चौरा याबरोबरच ५ मुलींची नावे आणि नागद्वार, काणकोण, गोवा, कोडाईक्नॉल याव्यतिरिक्त भूछत्र यांचा उल्लेख आहे याची नोंद घेतल्या गेली आहे.

In reply to by पैसा

धन्या गुरुवार, 10/03/2013 - 09:56
यात आई, बाबा, चौरा याबरोबरच ५ मुलींची नावे आणि नागद्वार, काणकोण, गोवा, कोडाईक्नॉल याव्यतिरिक्त भूछत्र यांचा उल्लेख आहे याची नोंद घेतल्या गेली आहे.
काव्यरस च्या "मल्टीसिलेक्ट लिस्टबॉक्स"मध्ये एव्हढे सारे "लिस्ट आयटम्स" पाहून माझ्यातला वेब डेव्हलपरला "किडे करण्याची" उबळ आली आणि हे सारे काव्यरस "सिलेक्ट" केले. :)

In reply to by प्रचेतस

अभ्या.. गुरुवार, 10/03/2013 - 01:26
हीहीहीहीही. वल्ली, अशा मंद मोराचा मंद फुलणारा पिसारा बघायला सध्याच्या सुपरफास्ट लांडोर्‍यांना येळ आहे का? तु फुलीव, मी झुलीवते म्हणत्यात. ;)

In reply to by अभ्या..

प्रचेतस गुरुवार, 10/03/2013 - 09:55
=)) =)) आमचा एक 'मोरे' आडनावाचा मित्र होता त्याला सर्वजण 'गोड गोजीरी लाज लाजिरी लांडोर होणार नवरी' असे चिडवायचे.

प्यारे१ गुरुवार, 10/03/2013 - 01:55
कंपूबाजांनी कंपूबाजांसाठी टाकलेलं विडंबन! एक मिपाकर म्हणून आत्यंतिक शरम वाटली. दुर्दैवानं संपादक देखील ह्या अशा प्रवृत्तींना भरीस घालताना दिसतात. क्रुपया माझे खाते बंद करावे ही णम्र विनंती. - धाराच्या जाहिरातीतल्या 'सब घुस्सा करते है मै घर छोड के जा रहा हू' म्हणणार्‍या बारक्याचा पंखा.

In reply to by प्यारे१

धन्या गुरुवार, 10/03/2013 - 10:01
कंपूबाजांनी कंपूबाजांसाठी टाकलेलं विडंबन!
कंपू? ते काय असतं?
एक मिपाकर म्हणून आत्यंतिक शरम वाटली.
आम्ही तर ऐकलं होतं की तुम्ही "सार्‍याच्या पलिकडे गेला आहात" म्हणून.

In reply to by धन्या

प्यारे१ Fri, 10/04/2013 - 03:34
>>>>ऐकलं होतं हेच चुकतं. दुसर्‍याच्या सांगीवांगी गोष्टींवर विश्वास ठेवता. एकदा आश्रमात या, वर्गणी द्या. अनुभव हीच खात्री. सार्‍याच्या पलिकडं जाणं नि शरम ह्याचा संगम करुन 'बेशरम' नावाचा शिनुमामा आमचे शिष्य रणबीर कपूर ह्यांनी काढला आहे. फुकट मिळाल्यास लाभ घ्यवा. @ पैसाताई, वाक्य इज केप्ट फॉर रेकॉर्ड. धन्यवाद! ;)

चौकटराजा Sat, 10/05/2013 - 13:10
आता मिपाची " कंपू " ही गरज झालीय काय ? या विषयावर आजचा सवाल मधी रात्री दहा वाजता . सादरकर्ते नि३. भाग घेणारे अस्सल कलाकार.... धन्या , संक्षी, महिलांचे प्रतिनिधी पूजाबै पॉवर , व मोरांचे प्रतिनिधी....(अनेक आहेत) बाकी @धन्या ,कवितेतला मोर तुमच्या साईडला रहातो काय ? अरे रे पण मोर खादाड असल्याचे ऐकिवात नाही.

पैसा Wed, 10/02/2013 - 23:01
हे नक्की काय आहे? धन्या यांचे खाते बंद करावे अशी विनंती नंतर येणार आहे काय?
काव्यरस: aai baba gulub jyoti kavita kavita shradhdhanjali kvitaa Sangeeta काणकोण कोडाईकनाल गरम पाण्याचे कुंड गोवा चौरागढ नागद्वार भूछत्री
यात आई, बाबा, चौरा याबरोबरच ५ मुलींची नावे आणि नागद्वार, काणकोण, गोवा, कोडाईक्नॉल याव्यतिरिक्त भूछत्र यांचा उल्लेख आहे याची नोंद घेतल्या गेली आहे.

In reply to by पैसा

धन्या गुरुवार, 10/03/2013 - 09:56
यात आई, बाबा, चौरा याबरोबरच ५ मुलींची नावे आणि नागद्वार, काणकोण, गोवा, कोडाईक्नॉल याव्यतिरिक्त भूछत्र यांचा उल्लेख आहे याची नोंद घेतल्या गेली आहे.
काव्यरस च्या "मल्टीसिलेक्ट लिस्टबॉक्स"मध्ये एव्हढे सारे "लिस्ट आयटम्स" पाहून माझ्यातला वेब डेव्हलपरला "किडे करण्याची" उबळ आली आणि हे सारे काव्यरस "सिलेक्ट" केले. :)

In reply to by प्रचेतस

अभ्या.. गुरुवार, 10/03/2013 - 01:26
हीहीहीहीही. वल्ली, अशा मंद मोराचा मंद फुलणारा पिसारा बघायला सध्याच्या सुपरफास्ट लांडोर्‍यांना येळ आहे का? तु फुलीव, मी झुलीवते म्हणत्यात. ;)

In reply to by अभ्या..

प्रचेतस गुरुवार, 10/03/2013 - 09:55
=)) =)) आमचा एक 'मोरे' आडनावाचा मित्र होता त्याला सर्वजण 'गोड गोजीरी लाज लाजिरी लांडोर होणार नवरी' असे चिडवायचे.

प्यारे१ गुरुवार, 10/03/2013 - 01:55
कंपूबाजांनी कंपूबाजांसाठी टाकलेलं विडंबन! एक मिपाकर म्हणून आत्यंतिक शरम वाटली. दुर्दैवानं संपादक देखील ह्या अशा प्रवृत्तींना भरीस घालताना दिसतात. क्रुपया माझे खाते बंद करावे ही णम्र विनंती. - धाराच्या जाहिरातीतल्या 'सब घुस्सा करते है मै घर छोड के जा रहा हू' म्हणणार्‍या बारक्याचा पंखा.

In reply to by प्यारे१

धन्या गुरुवार, 10/03/2013 - 10:01
कंपूबाजांनी कंपूबाजांसाठी टाकलेलं विडंबन!
कंपू? ते काय असतं?
एक मिपाकर म्हणून आत्यंतिक शरम वाटली.
आम्ही तर ऐकलं होतं की तुम्ही "सार्‍याच्या पलिकडे गेला आहात" म्हणून.

In reply to by धन्या

प्यारे१ Fri, 10/04/2013 - 03:34
>>>>ऐकलं होतं हेच चुकतं. दुसर्‍याच्या सांगीवांगी गोष्टींवर विश्वास ठेवता. एकदा आश्रमात या, वर्गणी द्या. अनुभव हीच खात्री. सार्‍याच्या पलिकडं जाणं नि शरम ह्याचा संगम करुन 'बेशरम' नावाचा शिनुमामा आमचे शिष्य रणबीर कपूर ह्यांनी काढला आहे. फुकट मिळाल्यास लाभ घ्यवा. @ पैसाताई, वाक्य इज केप्ट फॉर रेकॉर्ड. धन्यवाद! ;)

चौकटराजा Sat, 10/05/2013 - 13:10
आता मिपाची " कंपू " ही गरज झालीय काय ? या विषयावर आजचा सवाल मधी रात्री दहा वाजता . सादरकर्ते नि३. भाग घेणारे अस्सल कलाकार.... धन्या , संक्षी, महिलांचे प्रतिनिधी पूजाबै पॉवर , व मोरांचे प्रतिनिधी....(अनेक आहेत) बाकी @धन्या ,कवितेतला मोर तुमच्या साईडला रहातो काय ? अरे रे पण मोर खादाड असल्याचे ऐकिवात नाही.
लेखनविषय:
प्रेरणा: प्रेम गेम म्हणजे गेम असते! जगासाठी सेम असते! गेम झाली तर माणूस गेला नाही झाली तर माणूस वाचला गेम म्हणजे गेम असते! जगासाठी सेम असते! एक टपकला की दुसरा दुसरा टपकला की तिसरा गेम म्हणजे गेम असते! जगासाठी सेम असते! लपायला अजिबात जंगल नाय सावली आहे ती वड पिंपळाची गेम म्हणजे गेम असते! जगासाठी सेम असते! एकडे आहे मंद मोर ज्याला सापडत नाही लांडोर ! गेम म्हणजे गेम असते! जगासाठी सेम असते!

गोंय (गोवा) - पाटणें बीच - १

सोत्रि ·

इष्टुर फाकडा गुरुवार, 12/20/2012 - 23:27
सोत्री, दुखर्या नसेवर बियर ठेवलीत कि हो. पालोलेम बीच आपला सगळ्यात आवडता ! फक्त निर्मनुष्य निसर्ग सौंदर्याची मजा घ्यायची असेल तर मात्र मी कोकणात जाणे पसंत करेन. गोव्यात जीवाचा गोवा करायलाच जावे असे आमचे पष्ट मत आहे. (अर्थात, फ्यामिली बरोबर जाताना तुमचावाला पर्याय भन्नाट आहेच हे वे सां न ल) पुभाप्र

ह भ प Fri, 12/21/2012 - 09:48
हॉटेलाच्या वेबाच्या पत्त्याचा दुवा देऊन आमची दुवा घेतलात सोत्रि.. बाकी तुमच्या कळफलकातून मिपावर जेजे उतरते ते फक्त भन्नाटच असते.. वल्लीशेठ सोबत अत्यंत सहमत..

प्रीत-मोहर Fri, 12/21/2012 - 11:42
पाह्यलेस ना सोत्रि .. तुला सुद्धा अनुभव आलाच ना ? आमच्या गोव्यातले रस्ते म्हणजे रस्ते :) आम्च्या गोव्यात सगळेच कशें ब्येश्ट!!! किदें म्हणता ज्योताय?

किसन शिंदे Fri, 12/21/2012 - 17:36
अजुनपर्यंत एकदाही गेलो नसल्याने फक्त फोटोंवर समाधान मानतोय. स्साला आमचा गोवाला जायचा मुहूर्त कधी लागतोय कोण जाणे? :( आणि ह्या पैसातै पण बोलवत नाहीत तिकडे. ;) वर्णन कडक!! पुढच्या भागाच्या प्रतिक्षेत..

In reply to by किसन शिंदे

पैसा Fri, 12/21/2012 - 19:34
मी मुळात रत्नागिरीकर आणि तू ठाण्याला बोलाव, म्हणजे शिक्का पक्काच होईल. नंतर जमलंच तर गोव्याला बोलावायचं बघू! :D बाकी सोत्रिचा लेख म्हणजे चीज बडी है मस्त मस्त! फक्त गोव्यात आल्यावर त्याचा मोबाईल आणि ल्यापटॉप दोन्ही एकदम कसे बंद पडले याचं मला भयंकर कुतुहल आहे!! :D

दिपक.कुवेत Sun, 12/23/2012 - 13:57
क्रमशः लवकर संपवा आणि लेखाची सांगता एक जबरदस्त कॉकटेलने करा त्या शिवाय काय गोव्याची झींग चढायची नाय!

कुटुंबवत्सल आणि कायकाय आहेस! च्यायला, तरीच वाटलं तुझे माझ्या लेखानवर इतके मनसोक्त प्रतिसाद कसे येतात.
भन्नाट निसर्गसौंदर्य, सहज जाणवणारा आणि दिसणारा, तिथल्या वातावरणात भरून राहिलेला सुस्तावा, तिथल्या वास्तव्यात गात्रागात्रात भरून राहणारा आणि सुशेगात करणारा तोच सुस्तावा, पांढर्‍या वाळूचे शांत आणि निरतिशय सुंदर समुद्रकिनारे, कानात भरून राहणारा आणि आव्हानं देणारा लाटांचा सांद्र सूरात्मक गुंजारव, अंगाला झोंबणारा, केसांशी लडिवाळ करणारा आणि नाकात भरून राहणारा समुद्राचा खारा वारा, समुद्रकिनार्‍यावर आपल्याच कैफात आणि मस्तीत फिरणारे, रंगीबेरंगी कपडे घातलेले, देशी विदेशी माणसांचे जथ्थे, एक मादक नाद असलेली कोंकणी भाषा बोलणारे गोंयकर आणि ह्या सर्वाच्या जोडीला अफलातून आणि अवीट चवीची काजू फेणी, बियर आणि वेगवेगळ्या प्रकारचे मासे, ह्या सगळ्यांचा मेंदूवर, एकत्रित आणि टीपकागदावर शाई पसरावी तसा हळुवार पसरत जाणारा अंमल म्हणजे गोंय, मला आवडणारा गोवा!
काय लिहलयस व्वा! आणि हे
देवळात जाताना चिरंजीवांनी विकेटच घेतली, “ओ माय गॉड बघितल्यावर ‘कित्ती भारी पिक्चर’ असे किमान पन्नास वेळा तरी म्हणाला होतात; मग आता काय झाले?
एकदम सही!

In reply to by संजय क्षीरसागर

सोत्रि Mon, 12/24/2012 - 12:37
धन्यवाद संजय! गोवा आवडण्याचे मनातले भाव शब्दात उतरवाता आले आणी ते तुम्हालाही भावले ह्याचा आनंद आहे. गोंया आहेच तसा! :) - (गोवाप्रेमी) सोकाजी

In reply to by सोत्रि

टू टियर फर्स्टक्लासन दोन्ही वेळच रिझर्वेशन करून पहाटे गोव्याला उतरायच (साला, तो रेल्वेचा डबा जणू तुम्हाला रात्री कुशीत घेऊन जोजवतो). भर पहाटे स्टेशनवर हॉटेलची पिक-अप सर्विस तुमच्या नांवाचा बोर्ड घेऊन स्वागताला उभी असते. मागच्या वेळी बायकोला घेऊन हॉलिडे इनला गेलो होतो. गेल्यागेल्या सामान रूमवर टाकून स्ट्रेट समुद्रावर अनंत भटकायला जायच. कुठल्या तरी शॅकमधे दोन्-तीन कप चहा घ्यायचा. आल्यावर पूलमधे उतरून मनसोक्त पोहायच. मग ब्रेकफस्ट आणि नंतर प्ले एरियामधे जाऊन टेबलटेनीस. मग टब बाथ. नंतर अफलातून जेवण. ते झालं की निवांत झोप. संध्याकाळी मनसोक्त आतिषबाजी करून रंग आकाशी झाला की लाउंझमधल्या सिंथेसायजरवाल्या बरोबर समुद्रावरनं सरळ येणार्‍या वार्‍याच्या उन्मादात गाणी म्हणायची. मग भोजनानं काया तृप्ती झाली की समुद्रावर चक्कर. नंतर त्या प्रशस्त रूमच्या निरव शांततेत देह आरपार न्यायचे. मग सावकाश उठून रूममधल्या कॉफीमेकरनं तीन कप कॉफी करून दोघात घ्यायची. आणि सरते शेवटी हॉटेलनं समुद्रकिनार्‍यावर टाकलेल्या कोझी सोफ्यात, रात्री एक-दिडच्या सुमारास, त्या दिलकश चांदण्यात, समुद्राच्या साक्षीनं एकमेकात विरघळून जायचं.(त्यांची राउंड द क्लॉक, सराउंड सिक्युरिटी असते).. जन्नत!

In reply to by संजय क्षीरसागर

मुक्ती Tue, 12/25/2012 - 19:36
समुद्रकिनार्‍यावर टाकलेल्या कोझी सोफ्यात, रात्री एक-दिडच्या सुमारास, त्या दिलकश चांदण्यात, समुद्राच्या साक्षीनं एकमेकात विरघळून जायचं.
सार्वजनिक ठिकाणी असभ्य वर्तन केल्याबद्दल पोलीसदादा धरतील नाय काय? ते वायलं, सेक्युरिटीला फुकट करमणूक कशापायी? आणि त्या तुमच्याबरोबरच्या माऊलीचं काय हो?

रणजित चितळे Mon, 12/24/2012 - 14:06
मला गोव्याची ती वेगवेगळी नाव भारी आवडतात. ह्या लेखावरून मागे एकदा गोव्याचा इतिहास (पोर्तूगीजांचा छळ) वाचलेला आठवला

हिरवळ Wed, 12/26/2012 - 01:03
फारच छान लेख. हेवा वाटला तुमचा. आयुष्य हे असेच भरभरुन जगावे... मी अनेकदा गोव्याला गेले आहे, पण प्रत्येक वेळी शान्तदुर्गा आणि मंगेशी देवळां व्यतिरीक्त काहिच पाहिले नाही. ते आमचे कुलदॅवत असल्याने तिथे आई बाबा न चुकता नेत. बघुया आता कधी गोवा खर्‍या अर्थाने पाहण्याचा योग येतो ते....

मित्रहो Sun, 12/19/2021 - 10:38
पाटणे बीच चे मस्त वर्णन. नुकताच काणकोण आणि पाळोळे(Palolem) बीचला जाऊन आलो. अजूनही हा परिसर तितकाच सुंदर आहे.

जेम्स वांड गुरुवार, 12/23/2021 - 09:25
किमान नॉर्थ गोवा तरी. हल्लीच एका कामानिमित्त आठवडाभर गोव्याला राहून आलो, नोव्हेंबर महिन्यात, वारेमाप लुटालूट सुरू होती नॉर्थ गोवा, चद्दरपलटू वाटावी असली हॉटेलं दिवसाला अडीच हजार भावाने सुरू होती. बाघा बीचवर एका शॅकला टेकलो, तिथं गोव्याला लाजवेल असं बिअर १५० ला एक, इतर ड्रिंक अन कॉकटेल असली का आमच्या सीईओनं पण दहावेळा खिसा चाचपून पहावा. खायला म्हणलं लोकल काहीतरी मागवावे, चिल्ड बिअर सोबत चिकन कॅफ्रियल मागवलं तर ते आठ तुकडे चिकन असणारं दिव्य कॅफ्रियल रुपये ११०० फक्तला बोडक्यावर बसलं, त्याला म्हणलं स्पेशल काय तर म्हणे शिजवताना ओल्डमोंक टाकली आहे, म्हणलं ओल्ड मोंक खंबा पण ५४०ला आहे अन तू त्यातही चमचाभर टाकलं असशील, परत चव म्हणावी तर चिली चिकनपेक्षा काहीही वेगळं लागलं नाही चवीला, फक्त रंगाने हिरवं, थोबाडीत मारल्यागत बिल चुकतं करून बाहेर पडलो च्यामारी तिथून.

इष्टुर फाकडा गुरुवार, 12/20/2012 - 23:27
सोत्री, दुखर्या नसेवर बियर ठेवलीत कि हो. पालोलेम बीच आपला सगळ्यात आवडता ! फक्त निर्मनुष्य निसर्ग सौंदर्याची मजा घ्यायची असेल तर मात्र मी कोकणात जाणे पसंत करेन. गोव्यात जीवाचा गोवा करायलाच जावे असे आमचे पष्ट मत आहे. (अर्थात, फ्यामिली बरोबर जाताना तुमचावाला पर्याय भन्नाट आहेच हे वे सां न ल) पुभाप्र

ह भ प Fri, 12/21/2012 - 09:48
हॉटेलाच्या वेबाच्या पत्त्याचा दुवा देऊन आमची दुवा घेतलात सोत्रि.. बाकी तुमच्या कळफलकातून मिपावर जेजे उतरते ते फक्त भन्नाटच असते.. वल्लीशेठ सोबत अत्यंत सहमत..

प्रीत-मोहर Fri, 12/21/2012 - 11:42
पाह्यलेस ना सोत्रि .. तुला सुद्धा अनुभव आलाच ना ? आमच्या गोव्यातले रस्ते म्हणजे रस्ते :) आम्च्या गोव्यात सगळेच कशें ब्येश्ट!!! किदें म्हणता ज्योताय?

किसन शिंदे Fri, 12/21/2012 - 17:36
अजुनपर्यंत एकदाही गेलो नसल्याने फक्त फोटोंवर समाधान मानतोय. स्साला आमचा गोवाला जायचा मुहूर्त कधी लागतोय कोण जाणे? :( आणि ह्या पैसातै पण बोलवत नाहीत तिकडे. ;) वर्णन कडक!! पुढच्या भागाच्या प्रतिक्षेत..

In reply to by किसन शिंदे

पैसा Fri, 12/21/2012 - 19:34
मी मुळात रत्नागिरीकर आणि तू ठाण्याला बोलाव, म्हणजे शिक्का पक्काच होईल. नंतर जमलंच तर गोव्याला बोलावायचं बघू! :D बाकी सोत्रिचा लेख म्हणजे चीज बडी है मस्त मस्त! फक्त गोव्यात आल्यावर त्याचा मोबाईल आणि ल्यापटॉप दोन्ही एकदम कसे बंद पडले याचं मला भयंकर कुतुहल आहे!! :D

दिपक.कुवेत Sun, 12/23/2012 - 13:57
क्रमशः लवकर संपवा आणि लेखाची सांगता एक जबरदस्त कॉकटेलने करा त्या शिवाय काय गोव्याची झींग चढायची नाय!

कुटुंबवत्सल आणि कायकाय आहेस! च्यायला, तरीच वाटलं तुझे माझ्या लेखानवर इतके मनसोक्त प्रतिसाद कसे येतात.
भन्नाट निसर्गसौंदर्य, सहज जाणवणारा आणि दिसणारा, तिथल्या वातावरणात भरून राहिलेला सुस्तावा, तिथल्या वास्तव्यात गात्रागात्रात भरून राहणारा आणि सुशेगात करणारा तोच सुस्तावा, पांढर्‍या वाळूचे शांत आणि निरतिशय सुंदर समुद्रकिनारे, कानात भरून राहणारा आणि आव्हानं देणारा लाटांचा सांद्र सूरात्मक गुंजारव, अंगाला झोंबणारा, केसांशी लडिवाळ करणारा आणि नाकात भरून राहणारा समुद्राचा खारा वारा, समुद्रकिनार्‍यावर आपल्याच कैफात आणि मस्तीत फिरणारे, रंगीबेरंगी कपडे घातलेले, देशी विदेशी माणसांचे जथ्थे, एक मादक नाद असलेली कोंकणी भाषा बोलणारे गोंयकर आणि ह्या सर्वाच्या जोडीला अफलातून आणि अवीट चवीची काजू फेणी, बियर आणि वेगवेगळ्या प्रकारचे मासे, ह्या सगळ्यांचा मेंदूवर, एकत्रित आणि टीपकागदावर शाई पसरावी तसा हळुवार पसरत जाणारा अंमल म्हणजे गोंय, मला आवडणारा गोवा!
काय लिहलयस व्वा! आणि हे
देवळात जाताना चिरंजीवांनी विकेटच घेतली, “ओ माय गॉड बघितल्यावर ‘कित्ती भारी पिक्चर’ असे किमान पन्नास वेळा तरी म्हणाला होतात; मग आता काय झाले?
एकदम सही!

In reply to by संजय क्षीरसागर

सोत्रि Mon, 12/24/2012 - 12:37
धन्यवाद संजय! गोवा आवडण्याचे मनातले भाव शब्दात उतरवाता आले आणी ते तुम्हालाही भावले ह्याचा आनंद आहे. गोंया आहेच तसा! :) - (गोवाप्रेमी) सोकाजी

In reply to by सोत्रि

टू टियर फर्स्टक्लासन दोन्ही वेळच रिझर्वेशन करून पहाटे गोव्याला उतरायच (साला, तो रेल्वेचा डबा जणू तुम्हाला रात्री कुशीत घेऊन जोजवतो). भर पहाटे स्टेशनवर हॉटेलची पिक-अप सर्विस तुमच्या नांवाचा बोर्ड घेऊन स्वागताला उभी असते. मागच्या वेळी बायकोला घेऊन हॉलिडे इनला गेलो होतो. गेल्यागेल्या सामान रूमवर टाकून स्ट्रेट समुद्रावर अनंत भटकायला जायच. कुठल्या तरी शॅकमधे दोन्-तीन कप चहा घ्यायचा. आल्यावर पूलमधे उतरून मनसोक्त पोहायच. मग ब्रेकफस्ट आणि नंतर प्ले एरियामधे जाऊन टेबलटेनीस. मग टब बाथ. नंतर अफलातून जेवण. ते झालं की निवांत झोप. संध्याकाळी मनसोक्त आतिषबाजी करून रंग आकाशी झाला की लाउंझमधल्या सिंथेसायजरवाल्या बरोबर समुद्रावरनं सरळ येणार्‍या वार्‍याच्या उन्मादात गाणी म्हणायची. मग भोजनानं काया तृप्ती झाली की समुद्रावर चक्कर. नंतर त्या प्रशस्त रूमच्या निरव शांततेत देह आरपार न्यायचे. मग सावकाश उठून रूममधल्या कॉफीमेकरनं तीन कप कॉफी करून दोघात घ्यायची. आणि सरते शेवटी हॉटेलनं समुद्रकिनार्‍यावर टाकलेल्या कोझी सोफ्यात, रात्री एक-दिडच्या सुमारास, त्या दिलकश चांदण्यात, समुद्राच्या साक्षीनं एकमेकात विरघळून जायचं.(त्यांची राउंड द क्लॉक, सराउंड सिक्युरिटी असते).. जन्नत!

In reply to by संजय क्षीरसागर

मुक्ती Tue, 12/25/2012 - 19:36
समुद्रकिनार्‍यावर टाकलेल्या कोझी सोफ्यात, रात्री एक-दिडच्या सुमारास, त्या दिलकश चांदण्यात, समुद्राच्या साक्षीनं एकमेकात विरघळून जायचं.
सार्वजनिक ठिकाणी असभ्य वर्तन केल्याबद्दल पोलीसदादा धरतील नाय काय? ते वायलं, सेक्युरिटीला फुकट करमणूक कशापायी? आणि त्या तुमच्याबरोबरच्या माऊलीचं काय हो?

रणजित चितळे Mon, 12/24/2012 - 14:06
मला गोव्याची ती वेगवेगळी नाव भारी आवडतात. ह्या लेखावरून मागे एकदा गोव्याचा इतिहास (पोर्तूगीजांचा छळ) वाचलेला आठवला

हिरवळ Wed, 12/26/2012 - 01:03
फारच छान लेख. हेवा वाटला तुमचा. आयुष्य हे असेच भरभरुन जगावे... मी अनेकदा गोव्याला गेले आहे, पण प्रत्येक वेळी शान्तदुर्गा आणि मंगेशी देवळां व्यतिरीक्त काहिच पाहिले नाही. ते आमचे कुलदॅवत असल्याने तिथे आई बाबा न चुकता नेत. बघुया आता कधी गोवा खर्‍या अर्थाने पाहण्याचा योग येतो ते....

मित्रहो Sun, 12/19/2021 - 10:38
पाटणे बीच चे मस्त वर्णन. नुकताच काणकोण आणि पाळोळे(Palolem) बीचला जाऊन आलो. अजूनही हा परिसर तितकाच सुंदर आहे.

जेम्स वांड गुरुवार, 12/23/2021 - 09:25
किमान नॉर्थ गोवा तरी. हल्लीच एका कामानिमित्त आठवडाभर गोव्याला राहून आलो, नोव्हेंबर महिन्यात, वारेमाप लुटालूट सुरू होती नॉर्थ गोवा, चद्दरपलटू वाटावी असली हॉटेलं दिवसाला अडीच हजार भावाने सुरू होती. बाघा बीचवर एका शॅकला टेकलो, तिथं गोव्याला लाजवेल असं बिअर १५० ला एक, इतर ड्रिंक अन कॉकटेल असली का आमच्या सीईओनं पण दहावेळा खिसा चाचपून पहावा. खायला म्हणलं लोकल काहीतरी मागवावे, चिल्ड बिअर सोबत चिकन कॅफ्रियल मागवलं तर ते आठ तुकडे चिकन असणारं दिव्य कॅफ्रियल रुपये ११०० फक्तला बोडक्यावर बसलं, त्याला म्हणलं स्पेशल काय तर म्हणे शिजवताना ओल्डमोंक टाकली आहे, म्हणलं ओल्ड मोंक खंबा पण ५४०ला आहे अन तू त्यातही चमचाभर टाकलं असशील, परत चव म्हणावी तर चिली चिकनपेक्षा काहीही वेगळं लागलं नाही चवीला, फक्त रंगाने हिरवं, थोबाडीत मारल्यागत बिल चुकतं करून बाहेर पडलो च्यामारी तिथून.
Taxonomy upgrade extras
गोवा! हा शब्द जरी नुसता ऐकला तरी माझ्या अंगात एक चैतन्याची लहर फिरून जाते; इतका गोवा मला आवडतो. स्पेसिफिक कारण असे कोणतेही नाही. आता अगदी जरी जोर लावून विचारलेच कोणी तरीही कदाचित नक्की कारण सांगता येणार नाही पण प्रयत्न करतो, गोवा म्हणजे झिंग, गोवा म्हणजे कैफ! पहिल्यांदा गोव्याची सफर घडली १५ वर्षांपूर्वी माझ्या मित्रांबरोबर आणि त्यावेळी, त्या वयानुसार, मला गोवा भेटला आणि भावला तो बांद्याच्या चेकपोस्टवर. बांद्याची चेकपोस्ट पार करून गोव्याच्या हद्दीत प्रवेश केला आणि नजरेला पडलेला नजारा म्हणजे रस्त्याच्या बाजूला ओळीने असलेले बियर बार्स आणि वाइन शॉप्स.