मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

सहज सुचलं म्हणून

कंजूस ·

चित्रगुप्त Sun, 12/22/2024 - 05:35
येत्या फेब्रुवारी ११-२० मी पुण्यात मुक्कामास असेन, त्या दरम्यान कट्टा करुया का ? (फक्त १६ तारीख सोडून. त्या दिवशी एका लग्नात उपस्थिती लावयची आहे)

In reply to by चित्रगुप्त

मुक्त विहारि Sun, 12/22/2024 - 10:42
सध्या आमचे भ्रमण फक्त ६ फूट बाय ३ फूट इतपतच मर्यादित असल्याने, माझ्या घरीच कट्टा करू शकतो.

In reply to by मुक्त विहारि

काळजी घ्या मुवि. हाडाचे दुखणे म्हणजे वेळखाऊ दुखणे असते. काहीही झाले तरी मुळातले दुखणे आणि मग फिजिओथेरपी वगैरे प्रकार मिळून अडीच-तीन महिने जातातच. मी पण तो अनुभव घेतला आहे. पण त्या काळात मिपावर पूर्णवेळ पडीक राहून वेळेचा सदुपयोग केला होता :)

Bhakti Sun, 12/22/2024 - 21:15
पुणे बुक फेस्टिवल २०२४ अ आ १४ डिसेंबरपासून सुरू झालेल्या पुणे बुक फेस्टिवलचा आज २२ डिसेंबर शेवटचा दिवस होता.कामाचं आठवडा नियोजन पूर्ण फुल्ल असल्याने आजचाच दिवस या फेस्टिव्हलमध्ये येण्यासाठी मिळाला.खरोखर पुस्तक प्रेमींसाठी ही एक अनोखी पंढरी फर्ग्युसन महाविद्यालयात अवतरली होती.जवळपास २५० पेक्षा अधिक प्रकाशकांचे बुक स्टॉल येथे उपलब्ध होते.फर्ग्युसन महाविद्यालयात प्रवेश करताच पुस्तक वाचण्यात मग्न अनेक भव्य प्रतिकृती ठराविक अंतरावर होत्या.पुस्तकांच्या आकाराच्या प्रतिकृतींची सजावट मार्गावर होती.अंम्पी थिअटरात अनेक कार्यक्रमांचीही रेलचेल होती.पुढे सर्वप्रथम भारतीय संविधानाच्या अमृतमहोत्सवी वर्षानिमित्त पुस्तकरूपी "संविधान प्रतिकृती ९.९४ मीटर जिचा गिनीज बुक मध्ये समावेश करण्यात आला आहे, ती पाहिली.मग त्या भव्य प्रांगणात आलो जिथे फेस्टिव्हल भरले होते.इथे पंतप्रधान मोदी, मुख्यमंत्री फडणवीस यांचे आउटलेट छायाचित्रं काढण्यासाठी होते. आत गेल्यावर अनेक प्रसिद्ध प्रकाशनाची पुस्तके पाहून खूप आनंद झाला.इतकी पुस्तक पाहून कोणती घेऊ कोणती नको असं झालं. पहिल्याच पुस्तकाच्या स्टॉलवर पुस्तक पाहत चाळत होते.दुसऱ्या ठिकाणी हेच ,वेळेचे बंधन नसल्याने माझा नवरा आणि मुलगी मला टाटा करून पुढे निघून गेले.अनेक पुस्तकं जी नगरात पाहायलाही मिळत नाही ती जवळपास सर्वच पाहिली.इंग्रजी पुस्तकेही बरीच होती,तिथे गर्दीही भरपूर होती.मी प्रामुख्याने गीतारहस्य(लोकमान्य टिळक) पुस्त,पैशाचे मानसशास्त्र(मराठी , इंग्रजी दोन्ही भाषेत घेतले),हस्ताचा पाऊस(माडगूळकर),ज्ञानदेवा तिथे समाधी(राहूल देशपांडे), संस्कृती (इरावती कर्वे) , बिझिनेस महाराजा इत्यादी पुस्तके घेतली.थोड्या वेळाने लेकीची परत भेट झाली .तीला देखील पुस्तकांची गोडी निर्माण व्हावी म्हणून मुद्दामाहून आणले होते.ते सफलही झाले कारण घरी असलेली अनेक पुस्तके तिने ओळखून "आई हे आपल्या घरी हे पुस्तक आहे" असं सांगितलं :).रा.चि.ढेरे, कुरुंदकर ,इरावती कर्वे अशा अनेक आवडत्या लेखकांची सर्व अज्ञात पुस्तकेही पाहायला मिळाली.इथे सातवाहन गाथा सप्तशती पाहायला मिळाले.पण आता खुप उशीर झाला होता १२-४ असा वेळ इथे होते.एक तरी लेखक भेटतील अशी आशा होती पण ते घडलं नाही. फर्ग्युसन महाविद्यालय पाहत फिरत बाहेर आले.बाप लेकीने आधीच पोटोबा फुल्ल केला होता.जवळच वैशाली,वाडेश्वर आहे हे माहिती होतं.पण खूप दमलो होतो समोर ' रौनक' पावभाजी होती तिथेच गेलो.मस्त झाडांच्या सावलीत टेबल होते.पुण्यातलं पहिले १९६७ साली पावभाजीचे हे रेस्तराँ आहे असं तिथे लिहिले होते.पुण्याची पावभाजी तिखट नसणार म्हणून त्यांना तिखट द्या असं मुद्दामहूनच सांगितले.खुपच सुंदर सजवलेली (प्रेझेंटेशन)पावभाजी आणि बरोबर तिखट लसूण आलं सरबरीत चटणी,तिखटातला चिरलेला कांदा बरोबर आला.इतकी छान सर्व्हिस पाहून छान वाटलं.पुण्यात गोष्टींची 'गुणवत्ता' हाच महत्त्वाचा निकष परत दिसला.एफसी रोडवर जरा फेर फाटका मारून परत घरी निघालो. ई उ क च थ

In reply to by Bhakti

रामचंद्र Mon, 12/23/2024 - 22:05
वाचन ही शांत वातावरणात चालणारी प्रक्रिया आहे याचे थोडेसुद्धा भान आयोजकांना नसावे याचे वाईट वाटले. संध्याकाळच्या वेळेस तिथं जावं तर तिथंच चाललेल्या संगीताच्या कार्यक्रमामुळं कानठळ्या बसत होत्या. अर्थात एकंदरीतच आयोजनाच्या बाबतीत उत्सवी वातावरणात वाचनसंस्कृतीचे भान ठेवून शांत वातावरण, डोळ्याला त्रासदायक होणारा प्रखर प्रकाश टाळणे अशा गोष्टींची अपेक्षा करणं जरा जास्तच होतं याची पुरेशी जाणीव झाली आहे. बाकी हिंदी पुस्तकांच्या तसेच मराठवाड्यातल्या, तितकेसे प्रसिद्ध नसलेल्या स्टॉलवरही वेगळी, वाचनीय पुस्तकं पहायला मिळाली याचा आनंद आहे.

In reply to by Bhakti

Bhakti Fri, 03/21/2025 - 22:45
वाचाल तर आनंदी होणार अ सकाळ पुस्तक महोत्सव २०२५, अहिल्यानगर. पुणे बुक फेस्टिवलच्या धर्तीवर अगदी भव्य नाही पण बरेचसे मोठे , चांगली पुस्तके असणारे पुस्तक महोत्सव नगरमध्ये २१-२४ मार्च दरम्यान भरले आहे.पुढचे काही दिवस व्यस्त असल्यामुळे आजच फेरफटका मारला. नेहमीप्रमाणे पुस्तकाच्या दुकानात,प्रदर्शनात मला वेळेचे भान उरत नाही.तेव्हा तू एकटीच जा असं घरून सांगण्यात आले,फक्त मोबाईलची बॅटरी संपायच्या आधी घरी ये असंही सुनावण्यात आले. लोकप्रिय साहित्यिकांची पुस्तके ऑनलाईन सहज मिळतातं पण अशा प्रदर्शनात नवे पुस्तक समजतात.पुस्तकांना हातात घेऊन,पाने चाळत, अनुक्रमणिका पाहत ते पुस्तक घेणं निराळं सुखच असते. कादंबरी मी वाचनालयातून मिळालेल्या पुस्तकांतून वाचते. तेव्हा संस्कृती, अध्यात्मिक, वैज्ञानिक, समाजजीवन, निसर्ग,इतिहास,भटकंती विषयांची पुस्तके घेण्याकडे कल असतो. तरीही आनंद नाडकर्णी, ग्रेस, अच्युत गोडबोले,जयवंत दळवी,नरहर कुरुंदकर,नरेंद्र दाभोळकर यांची काही पुस्तके हेरुन ठेवली आहेत,लवकरच घेईन. मी घेतलेली अनवट पुस्तके- १.येई परतुनी ज्ञानेश्वरा' आज मला नवीन लेखक समजले डॉ.रा.श्री.मोरवंचीकर डॉ. रा. श्री. मोरवंचीकर आजही ज्ञानदानाच्या पवित्र कार्यात अखंड नंदादीपासम तेवत आहेत. त्यांनी 'येई परतुनी ज्ञानेश्वरा' हा मराठी लोकमानसाच्या जिव्हाळ्याचा ग्रंथ अध्यायनिहाय अनेक अंगांनी उलगडला आहे. त्यातील सचित्र ओव्यांचे मार्मिकपणे केलेले निरूपण पाहून त्यांच्या ज्ञानेश्वरांप्रती असलेल्या उत्कट प्रेमाचा अनुभव दिसतो. २.निसर्गायण दुसरे नव्याने समजलेले लेखक निसर्ग आणि विकास अभ्यासक दिलीप कुलकर्णी . पर्यावरणाची समस्या ही अशा प्रकारे बाह्य निसर्गातील असली, तरी तिचं मूळ आहे आपल्या मनोवृत्तीत -आपल्या विचारांत. आपली भोगवादी वृत्ती, हाव, आक्रमकता ही या समस्येला कारणीभूत आहे आणि केवळ ही एकच नव्हे, तर शस्त्रस्पर्धा, दुर्बलांवरचे अत्याचार, गुन्हेगारी, व्यसनाधीनता, मानसिक तणाव, स्वैराचार अशा अनेक समस्या त्याच मनोवृत्तीमुळे आपल्यासमोर उभ्या ठाकल्या आहेत.आधुनिक पाश्चात्त्य विज्ञान आणि प्राचीन पौर्वात्य तत्त्वज्ञान यांच्या आधारे या बदलाची दिशा शोधणारं हे पुस्तक. ३. थर्ड ॲंगल हे छोटेखानी पुस्तक हटके विषयावर म्हणजे ' थिअरॉटिकल मित्राने प्रॅक्टिकल क्लबमध्ये केलेली भाषणे एक वैचारिक अनोखा अनुभव आहे. मनाची नित्य नाव पुस्तकाच्या पानांनी वल्हवली जातात मग आयुष्याचा भवसिंधु सहज तरुन जातो ज्ञान सागराची ओढ अजुनच सहज पूर्ण होते... -भक्ती

कंजूस Mon, 12/23/2024 - 06:56
अरे वा! पुस्तक प्रदर्शन गाजलं. आता दरवर्षी होईल. तुमच्या मुलीसाठी पर्वणीच. ( आउटलेट छायाचित्रं काढण्यासाठी होते.= कटाउटस) फार पूर्वी मुंबईत (आझाद मैदान) आणि दिल्लीत ( प्रगती मैदान) येथे मोठे पुस्तक प्रदर्शन आलटून पालटून एक वर्षाआड होत असे. नंतर मुंबईतील बंदच झाले. मग छत्रपती टर्मिनस जवळचा खाजगी बुक स्टॉल आशिष दरवर्षी प्रदर्शन भरवून लागला सुंदराबाई हॉलमध्ये. पण मराठी पुस्तके नसत ( ती साहित्य संमेलनांत अधिक). अक्षर वाङमय यांनी काही वर्षे प्रदर्शने भरवली. माझ्या दृष्टीने पुस्तकं चाळायला मिळणे महत्त्वाचे कारण विकत घेत नाही. विकत आणून नंतर करायचे काय हा प्रश्न असतो. तरी भाषा शिकण्यासाठीची पुस्तके घेतो ती संग्रही आणि संदर्भासाठी कायम लागतात. स्थानिक नगरवाचनालयात काही वाचायला मिळतात. पण मोठी बाडं कधीच येत नाहीत. स्थानिक प्रकाशकांनी एक होऊन एक कायमची तारीख किंवा आठवडा प्रदर्शन भरवण्यासाठी निश्चित केला तर वाचकांच्या कायम लक्षात राहील. उदाहरणार्थ डिसेंबरचा दुसरा आठवडा.

In reply to by कंजूस

Bhakti Mon, 12/23/2024 - 08:15
सॉरी,माझी भयानक डिक्शनरी ;) =)(कटआऊट)
माझ्या दृष्टीने पुस्तकं चाळायला मिळणे महत्त्वाचे कारण विकत घेत नाही. विकत आणून नंतर करायचे काय हा प्रश्न असतो. तरी भाषा शिकण्यासाठीची पुस्तके घेतो ती संग्रही आणि संदर्भासाठी कायम लागतात.
खरं आहे,अशा मोठ्या प्रदर्शनात खुप पुस्तकं पाहायला ,चाळायला मिळतात हे महत्त्वाचे.माझा पुस्तक घेण्यासाठी हव्यास होता त्यामुळे बजेट संपल्यावर पुस्तक फक्त पाहण्याचं ऑड वाटू लागले.पुढच्यावेळी जरा याबाबत सतर्क राहीन ;) होय लेकीसाठी हळूहळू एम एच १२ केंद्रबिंदू (पर्वणी) तयार करणार आहे!

In reply to by Bhakti

मुक्त विहारि Mon, 12/23/2024 - 08:20
हे पुस्तकं खरेदी करण्यासाठी उत्तम ठिकाण आहे. आणि डोंबिवली हे केंद्रस्थानी असल्याने, डोंबिवली येथे उत्तम पुस्तके मिळतात.

In reply to by मुक्त विहारि

कर्नलतपस्वी Mon, 12/23/2024 - 09:41
बुकगंगा,अक्षरधारा,ॲमेझोन सारख्या संस्थळावर पुस्तके स्वस्त आणी घरपोच येतात. मागील वर्षापेक्षा या वर्षी अधिक चांगले प्रदर्शन होते.

श्रीरंग_जोशी Mon, 12/23/2024 - 10:18

In reply to by श्रीरंग_जोशी

अरेरे. उशीर झाला. पहिला प्याला बर्‍याच वर्षांपूर्वी पिऊन झाला आहे :(

In reply to by श्रीरंग_जोशी

कर्नलतपस्वी Mon, 12/23/2024 - 11:47
होळी, वजा तीस तापमान. शेवटचा प्याला मार्च १९९९,प्रसंग मारूती आठशे पहिली चार चाकी घेतली. व्यसनाधीन झालो का ?नाही, प्रत्येकाच्या इच्छाशक्ती वर आवलंबून. दारू पिली पाहीजे असे काही नाही. पण अती परिचयात अवाज्ञा तद्वत दारूला डोक्यावर चढवून नये. अर्थात माझे मत.

In reply to by कर्नलतपस्वी

कंजूस Mon, 12/23/2024 - 12:21
बरोबर. रोज थोडी थोडी घरीच घ्यावी म्हणजे त्यातली गंमत सामान्य होते. आणि कधी प्रसंगाप्रमाणे जे पितात भरपूर तसं होत नाही. कितीही कोणतेही दारूचे ब्रांड आले तरी बेसिकली अल्कोहोल अमुक टक्के यापलिकडे काही नाही. तांदुळाचेही तसेच आहे पंधरा रुपये ते सातशे पन्नास रुपये किलोचा असो त्यांचे पोषणमूल्य समानच असते. सगळे पॉलिश केलेलेच असतात. हातसडीचे कुठे मिळतात?

In reply to by कंजूस

कर्नलतपस्वी Mon, 12/23/2024 - 17:26
ये इंतजार गलत है के शाम हो जाये जो हो सके तो अभी दौर-ए-जाम हो जाये मुझ जैसे रिंद को भी तूने हश्र मे या रब बुला लीया है तो, कुछ इंतजाम हो जाये हुई महँगी बहत ही शराब, के थोड़ी-थोड़ी पिया करो पियो लेकिन रखो हिसाब, के थोड़ी-थोड़ी पिया करो

In reply to by कर्नलतपस्वी

कर्नलतपस्वी Mon, 12/23/2024 - 17:45
कौन कहता, अंगुर की बेटी गलत है अंगुरके दामाद को बस इसकी लत है इसके साथ कुछ गम गलत करता है तो बेरहम जमाने क्या जाता है,अगर... वो उसके साथ कुछ पल बिताता है

In reply to by श्रीरंग_जोशी

कंजूस Mon, 12/23/2024 - 12:23
सर्व विषे कमी प्रमाणात औषधेच असतात. अगदी तंबाखू, चहा, अफू,अर्सेनिक सुद्धा.

कंजूस Mon, 12/23/2024 - 12:39
आशिष बुक स्टॉल छत्रपती टर्मिनस जवळचा खाजगी बुक स्टॉल आशिष दरवर्षी प्रदर्शन भरवू लागला सुंदराबाई हॉलमध्ये. यांच्या पुस्तक प्रदर्शनात भेटी दिल्यावर एक लक्षात आलं की यामध्ये पुस्तके कोण घेतो. इंटिरिअर डेकोरेशनचा व्यवसाय करणारे मुंबईत बरेच आहेत. ते इकडे फिरतात. भरपूर रंगीत चित्र असलेली जाडजूड पुस्तके तिथे निम्म्या किंमतीत असतात. ती त्यांना हवी असतात नवनवीन फर्निचरच्या डिझाइनसाठी. शिवाय गार्डनिंग लेआउटचीही असतात. आर्किटेक्ट नाही पुस्तके लागतात. मोठ्या बास्केट घेऊन फिरतात आणि भराभर पुस्तके उचलतात. तरुण मुलं मुली इंग्रजी कादंबऱ्या विकत घेतात. काही महिला कुकींगची पुस्तके बघतात. आपण जी मराठी साहित्यातील कवितासंग्रह, कादंबऱ्या विकत घेतो त्याचा आनंद आठ दिवसांत संपतो. इतिहास,भाषा यांचे अभ्यासक पुस्तके घेतात ती त्यांच्या कामाची असतात. पण मग असा विचार येईल की वाचकांनी पुस्तके विकत घ्यावीत का? वाचनालयांनी घ्यावीत. म्हणजे महिन्याच्या फीमध्ये साहित्य वाचता येईल.

In reply to by कंजूस

मुक्त विहारि Mon, 12/23/2024 - 18:30
विना अनुदानित, वाचनालये आता ओस पडत चालली आहेत. डोंबिवली येथे एक फ्रेंड्स लायब्ररी सोडली तर बरीचशी वाचनालये बंद पडली आहेत. मानपाडा रोड वरील ३ वाचनालये, डोंबिवली पश्चिम येथील एक वाचनालय, midc मधील एक वाचनालय, ही काही ठळक उदाहरणे. रामनगर मधील एक वाचनालय आणि P ,& T मधील एक वाचनालय, फ्रेंड्स लायब्ररीच्या सहयोगाने चालतात. त्यापेक्षा पण भयावह स्थिती, अभ्यासक्रमा व्यतिरिक्त , पुस्तक विक्रेत्यांची आहे.... कालाय तस्मै नमः....

कंजूस Fri, 12/27/2024 - 06:03
गोवा पर्यटन/ कोकण/समुद्री पर्यटन गोरगावलेकर यांनी केलेल्या गोवा पर्यटनाचे धागे येत आहेत. त्यांचे अनुभव लिहित आहेत. तिसऱ्या भागात हिवाळी सहल, दक्षिण गोवा :भाग 3 : बटरफ्लाय बीच आणि लोलये-पैंगिण चे वेताळ गोवा आणि कोकण यांच्या पर्यटनाची तुलना फायदे तोटे यांची प्रतिसादांतून चर्चा फारच वाढली. ती इकडे करता येईल. धाग्यातली चर्चा इथे कॉपी पेस्ट करताही येईल पण तो त्या प्रतिसादकर्त्या लेखकांचा अधिकार आहे. मीही पूर्वी गोव्यावर एक धागा काढला होता ते आठवले. माझा समुद्र पर्यटन, खाणे पिणे वगैरेंचा आनंद फारच संकुचित आहे. तरी एकदा गोवा काय आहे म्हणून पाहण्यासाठी गेलो होतो. परतताना कुडाळहून( कोकण) आलो. एसटीचाच प्रवास त्यामुळे जमेल तेवढे पाहिले. गोव्याच्या पर्यटनाबद्दल ऐकले वाचलेले भारतातले आणि परदेशी पर्यटक इथे येतात. आनंद घेतात आणि पुन्हापुन्हा येतात. गर्दी वाढली की ट्रेनची तिकिटे मिळत नाहीत. विमान आणि हॉटेल्सचे भाडी दर वाढतात. परवडण्याच्या पलिकडे जातात. तरीही पसंती असते. कोकण ( महाराष्ट्रातला) याबद्दल श्री.ना. पेंडसे किंवा जयवंत दळवी किंवा इतर लेखकांच्या कथा कादंबऱ्यांतून मराठी वाचकांना माहीत झालेला असतो. तो खरंच कसा आहे हे पहाण्यासाठी ठाणे,रायगड, सिंधुदुर्ग जिल्हेसोडून उर्वरित महाराष्ट्रातील दूरच्या ठिकाणांहून पर्यटक येतात. त्यात किहीम, अलिबाग, श्रीवर्धन,हर्णे मुरुड, रत्नागिरी परिसर, देवगड, मालवण, देवबाग ही ठिकाणे येतात. कोकण आणि गोव्याप्रमाणेच कर्नाटकातील २६० किमी किनारपट्टीवरही कारवार,गोकर्ण, मुर्डेश्वर, उडुपी, मंगळुरू ही ठिकाणं आहेत. तीही पाहिली. हॉटेल्स(राहाणे आणि खाणे शाकाहारी तसेच मासाहारी), बसप्रवास यादृष्टीने फारच चांगल्या सोयी आहेत. शिवाय किनारपट्टीसोडून वरती घाट चढून गेल्यावरही अनेक सुंदर ठिकाणी जाता येतं. मार्चपर्यंत वाहणारे धबधबे आहेत. इथल्या लोकांना पर्यटक येण्याची सवय आहे. त्यांचा त्रास वाटत नाही . तुसडेपणा नाही. मला कर्नाटक पर्यटन फार आवडले आणि पुन्हा जावेसे वाटते. किनारे स्वच्छ चांगले आहेतच शिवाय नद्याही बारमाही पाणी वाहणाऱ्या आणि अतिशय स्वच्छ पाण्याच्या आहेत. नदीकिनारी जी धार्मिक स्थळे आहेत ती निसर्गसौंदर्याने अधिकच चांगली वाटतात. सह्याद्रीचा सुंदर निसर्ग पाहावा तर इथेच. उडुपी आणि मंगळुरू येथे समुद्र पर्यटन आणि मत्स्याहारही खूप प्रचलित आहे.

In reply to by कंजूस

गवि Fri, 12/27/2024 - 08:33
https://www.youtube.com/embed/Jhsq0fdiEq0 गोवा पर्यटन मंत्री यांची मुलाखत. ही सोशल मीडियावर सर्वत्र सुरू झालेली चर्चा हा चुकीच्या (चायनीज) आकडेवारीवर आधारित एक प्रोपागांडा आहे असे त्यांचे म्हणणे त्यांनी इथे मांडले आहे.

In reply to by कंजूस

गोरगावलेकर Fri, 12/27/2024 - 12:16
गोरगावलेकर यांनी केलेल्या गोवा पर्यटनाचे धागे येत आहेत. त्यांचे अनुभव लिहित आहेत. धाग्याच्या पहिल्या भागात आम्ही मडगाव स्टेशन ते कोलवा बीच पर्यंत प्रवास केला होता . स्टेशनच्या बाहेरच प्रीपेड टॅक्सी मिळाली . टॅक्सिवाल्यांचा कथित मुजोरपणा दिसला नाही . दुसऱ्या भागात कोलवा ते पाळोळे पर्यंत प्रवास केला . पर्यटन स्थळे बघत जात आम्ही जवळपास पूर्ण दिवस घेतला व त्यात पाच - पंचवीस किमी अंतर जास्त झाले त्याचे वाढीव पैसेही दिले . किती खर्च येतो हे कळावे इतकाच लिहिण्यामागचा उद्देश . आज कुठल्या शहरात स्विफ्ट डिझायरचे संपूर्ण दिवसासाठी ३ १ ० ० /- रुपये भाडे असेल ? ड्रायव्हरचा पगार , गाडीची देखभाल दुरुस्ती, इंधन खर्च जाऊन मालकाच्या हातात कितीसे पैसे जातील ? कोला बीचला जातांना अगदी ओबड धोबड रस्त्यावरून गाडी गेली . स्वत : ची गाडी नेतांनाही विचार करावा लागेल असा रस्ता . कुठलीही कुरकुर न करता शक्य होतील ती ठिकाणे दाखवली . येथेही गाडीवाल्यांचा कथित मुजोरपणा दिसला नाही .

In reply to by गोरगावलेकर

गवि Fri, 12/27/2024 - 13:15
मुजोर म्हणजे बोलण्यात अशा अर्थाने नसावं. पण अतिरिक्त मनाला येईल तितके पैसे मागणे हे अनेकदा घडते. पूर्ण दिवसाचे ३१०० इतकेच घेतले असतील तर तुम्हाला नशिबाने चांगले डील आणि व्यक्ती लाभली. एरवी कोपऱ्यावर सोडून यायचे सहाशे (हे उदाहरण मे २०२४ मधलं, ऑफ सिझन काळ. अंतर दोन ते तीन किमी. पार्किंग नसल्याने टॅक्सी मागवावी लागली होती.). नुसती चौकशी केली होती तेव्हा, दाभोळी एअरपोर्ट ते अगोंद वन वे नुसते ड्रॉप करण्याचे ऑफ सिझन २००० आणि सिझन मध्ये ३५०० ते ४०००. तुलनेसाठी असे पाहा की मुंबईहून गोव्याचे विमान तिकीट देखील कधी कधी याहून कमी असते. वार्का ते काबो द राम किल्ला आणि परत इतक्या अंतराचे हॉटेलशी संलग्न टॅक्सीवाल्यांनी सुमारे आठ वर्षांपूर्वी तीन हजार घेतले आणि वरून टिप मागितली. वाटेत कुठे थांबायला देखील तयार नव्हता. नव्वद टक्के वेळा मुंबईपासून स्वत:ची कारच घेऊन जाणे किंवा एअरपोर्टवर उतरताच पूर्ण मुक्कामाइतकी सेल्फ ड्राईव्ह कार घेणे हे दोन उपाय करून ही समस्या आता सोडवली आहे. बाय द वे, गोव्यातील स्थानिक लोक कोंकणी भाषेच्या सवयीनुसार एकेरीत अरेतुरे करत बोलतात आणि त्या स्टाईल मुळे काही वेळा बाहेरील लोकांना ते अशिष्ट उद्धट उगीचच वाटू शकतात.

In reply to by गवि

कंजूस Fri, 12/27/2024 - 14:58
सहमत. खाजगी वाहनाशिवाय तसेच भाड्याच्या वाहनाशिवाय जमेल तेवढे फिरणे आणि आनंद मानणे हेच आमचे ध्येय असते. त्यामुळे काही त्रास /संताप होत नाही. शेअरिंग साठी कुणाला तयार करणेही नाही. म्हणजे अगदीच घरी कॉटवर पाय हलवत गप्पा मारण्यापेक्षा चार ठिकाणं पाहाणे बरे या रुळावर आमची गाडी सुसाट धावते. शिवाय खरेदी करायची नाही हे ठरवूनच टाकले आहे. आमचा गाईड लोनली प्लानेट पुस्तक " India travel survival kit " - Tony Wheeler and others.

In reply to by गवि

टर्मीनेटर Sun, 12/29/2024 - 13:08
"पूर्ण दिवसाचे ३१०० इतकेच घेतले असतील तर तुम्हाला नशिबाने चांगले डील आणि व्यक्ती लाभली."
काशिनाथ नाडकर्णी : "तो कोकणांतला असला पाहिजे अंऽऽऽ..." कोचरेकर मास्तर : "पाहिलंत? पाहिलंत... माणुसकी नाही.. नाही म्हणतात ना?... ही घ्या माणुसकी! प्रवासात काय अनुभव येतील सांगता येत नाही. वास्तविक असल्या ह्या लोकांचे जाहीर सत्कारच करायला पाहिजेत. त्याचे नाव, नंबर वगैरे आपण टिपून घ्यायला पाहिजे होता नाही का..."
"एरवी कोपऱ्यावर सोडून यायचे सहाशे (हे उदाहरण मे २०२४ मधलं, ऑफ सिझन काळ. अंतर दोन ते तीन किमी. पार्किंग नसल्याने टॅक्सी मागवावी लागली होती.). नुसती चौकशी केली होती तेव्हा, दाभोळी एअरपोर्ट ते अगोंद वन वे नुसते ड्रॉप करण्याचे ऑफ सिझन २००० आणि सिझन मध्ये ३५०० ते ४०००."
सोकाजीनाना त्रिलोकेकर : "ए नाडकर्णी, बघ... बघ! बघ लेका तुझा कोकणातला व्हिक्टोरिया (टॅक्सी) वाला... " काशिनाथ नाडकर्णी : "तो कोकणांतला असणंच शक्य नांयऽऽऽ... अहो तो कोकणात व्हिक्टोरिया (टॅक्सी) चालवायला शिकणार कुठून मला सांगा बघू आंऽऽऽ... कायत्तरी काय? आमच्या कोकणातले म्हणजे सगळे बैल..." 😀 भ्रमण मंडळ - बटाट्याची चाळ गोव्याला असंख्य वेळा जाउनही तिथल्या सार्वजनीक वाहतुक व्यवस्थेचा आणि टॅक्सीवाल्यांचा मला फारसा अनुभव नाही. ह्या वर्षीच्या जानेवारी महिन्यात दोना पावला येथील मुक्काम असलेल्या 'इंटरनॅशनल सेंटर गोवा (ICG)' येथुन त्यांच्याचतर्फे संध्याकाळी तिथुन सुमारे सात किमी अंतरावर असलेल्या कॅसिनो पर्यंत जाउन मध्यरात्री तिथुन परतण्यासाठी घेतलेल्या टॅक्सी सेवेसाठी त्या टॅक्सीवाल्याने (आधीच बोलणी केल्याप्रमाणे) संध्याकाळी जाताना ड्रॉप साठी ३०० रुपये आणि मध्यरात्री तिथुन निघताना फोन करुन बोलवल्यावर पिक-अपसाठीचे ५०० रुपये असे जाउन-येउन एकुण ८०० रुपये घेतले होते. मध्य्ररात्री १:३० च्या नंतर फोन करुनही तो सांगीतल्याप्रमाणे परत न्यायला आला होता हे विषेश! असो, मिपाकरांना त्याठिकाणी आलेले टॅक्सीवाल्यांचे वेगवेगळे, बरे-वाईट अनुभव वाचुन माहितीत भर पडत आहे 👍

In reply to by गोरगावलेकर

विमानतळावरून आपल्या हॉटेलवर किंवा आपल्या हॉटेलवरून विमानतळावर जायचे असेल तर टॅक्सीवाल्यांचे अवाच्या सवा दर आहेत याचा मला तरी अनुभव आला नव्हता. आम्ही गोवा विमानतळापासून सगळ्यात लांब राहिलो होतो अगोंद आणि पाटणेला. दोन्ही ठिकाणी जायला विमानतळाहून १८०० रूपयात प्रीपेड टॅक्सी मिळाली होती. अर्थात ही अनुक्रमे २०१७ आणि २०१८ ची गोष्ट. सध्याचे दर किती हे माहित नाही. मात्र दोन्ही ठिकाणे दाबोळी विमानतळाहून साधारण ६०-६५ किलोमीटर अंतरावर आहेत. अंतर ध्यानात घेता तो दर अवाजवी जास्त आहे असे वाटले नव्हते. विमानतळावर समजा प्रीपेड टॅक्सी असते आणि त्यांना ठरवून दिलेले दर आहेत तितकेच घ्यावे लागतात. पण परतीच्या प्रवासात हॉटेलवरून विमानतळावर जातानाही टॅक्सीवाल्याने तेवढेच पैसे घेतले होते. अगोंदहून परत येताना आमचे विमान रात्रीचे होते त्यामुळे दाबोळी विमानतळावर रात्री साडेनऊच्या सुमारास पोचलो होतो. त्या वेळेस विमानतळावरून भाडी मिळत असतील की नाही शंकाच आहे कारण त्यावेळेनंतर फार विमाने येत नाहीत. तरीही त्याने जास्त पैसे घेतले नव्हते. टॅक्सीवाले अवाच्या सवा दर लावतात ते हॉटेलबाहेर साईटसिईंगला जाणार्‍यांकडून. वारकामध्ये आम्ही उतरलो होतो वारकाला आमच्या हॉटेलच्या बाहेर पर्यटकांसाठी म्हणून एक टॅक्सी स्टॅन्ड होता. तिथून मडगाव फार तर १०-१२ किलोमीटरवर होते. काजू आणि बेबिंका अशा गोष्टी घ्यायला मडगावला जायचे होते तेव्हा हॉटेलबाहेरील टॅक्सीवाल्यांनी जाऊन येऊन २७०० रूपये सांगितले होते. आणि ही गोष्ट २०१२ ची होती म्हणजे आणखी जुनी. ही अक्षरशः लूट होती. मला वाटते तिथे जास्त गोरे पर्यटक येतात आणि परदेशी पर्यटकांना अवाच्या सवा दर लाऊन लुटणे हा प्रकार नाही म्हटले तरी सगळीकडे होतोच. जर ते गोरे पर्यटक असे वाढीव दर द्यायला तयार होत असतील तर टॅक्सीवाल्यांना बहुदा आम्हा भारतीय पर्यटकांची गरज नसावी. त्यामुळे यायचे असेल तर या दरात या नाहीतर येऊ नका असा त्यांचा दृष्टीकोन होता.

श्रीरंग_जोशी Sun, 12/29/2024 - 01:44
गेल्या काही महिन्यांपासून माझी पत्नी सौरभ बोथरा यांच्या ऑनलाइन योगासन वर्गांना उपस्थिती लावत आहे. मी देखील महिन्याभरापासून सुरुवात केली आहे. शीर्षकात जरी केवळ योग असले तरी, योगासनांखेरीज, इतर कार्डिओ व श्वसनाचे व्यायाम, प्राणायम व थोडेफार ध्यान यांचाही या वर्गांत अंतर्भाव असतो. रोज युट्युब लाइव्ह द्वारे भाप्रवे नुसार सकाळ व संध्याकाळी हे वर्ग चालतात. सूचना सहजपणे समजतील अशा असतात व स्क्रीनवर पाहून आपण ते व्यायामप्रकार करू शकतो. ६ जानेवारीपासून तीन आठवडे या वर्गांचा नि:शुल्क लाभ घेता येईल - त्यासाठीचा दुवा. या वर्गांना काही दिवस उपस्थिती लावल्यावर, असे वर्ग आपल्याला काही वर्षे अगोदर का नाही मिळाले अशी भावना आमच्यासह बहुतेकांच्या मनात निर्माण झाली आहे / होत असते.

In reply to by श्रीरंग_जोशी

कंजूस Sun, 12/29/2024 - 04:00
ती साईट पाहिली. नोंदणी केली नाही. उपक्रम आणि ओनलाइन आहे हे बरे. काही शाळांत योगासने शिकवतात बहुतेक. आमच्या शाळेत शिकवली होती. पाचवी पासूनच . लहानपणी केली नाही तरी चालतात. कारण तेव्हा वाढते तरुण वय असते. पण नंतर कधी करायची झाल्यास छोट्या पुस्तिका विकत मिळतात त्या पाहिल्या की काही सोपी रोज करण्याची आसने दहा बारा आहेत ती करता येतात. चीनमध्ये तिथल्या बागांत ( parks) ६०+, ८५+ वयोगटातील नागरिकांसाठी काही त्यांच्या पद्धतींचे व्यायाम प्रकार करणारे करवून घेणारे गट असतात. त्यांचे काही विडिओ मी मागे पाहिले होते ( dwtv channel documentaries बहुतेक.) त्यांचे व्यायाम प्रकारही खूप चांगले वाटले. विशेषतः शरीराची रोजची हालचाल करण्यासाठीचे ते सराव आहेत. वरील दोन वयोगटांच्या वयाप्रमाणे हालचालींचा वेग वेगळा दिसला. इकडच्या काही बाबा लोकांचे योग प्रकार मला काही आवडले नाहीत. अतिरंजीत वाटले. ....... वजन कमी करणे/ हालचालींसाठी सराव/ रोग नियंत्रण/ मानसिक समाधान शांती यांपैकी एक किंवा सर्व असा काही झोल योगासनांमध्ये घालण्याचा खटाटोप दिसतो हे माझे मत.

Bhakti Sun, 12/29/2024 - 14:44
हरारीची मुलाखत रणवीरने घेतली.हरारी माझा आवडता विचारवंत आहे.तो भारतात नेक्सास' पुस्तक प्रकाशित करण्यासाठी आला होता.तेव्हा अनेकांना त्याच्याबरोबर मुलाखती घेतल्या. १. https://youtu.be/eNVtYPgJ6b0?si=3VfqDjCcx6_lYjk2 २. https://youtu.be/6x4UgHI7qbk?si=_Iz_eP9HF7SYH-ZM दुसरी मुलाखत अजून ऐकायची आहे. पहिली मुलाखत रणवीरने घेतली आहे.AI हा हरारीचा १० वर्षांपूर्वी पासूनचा विषय आहे.जो AI वर वरचढ होईल तोच पुढच्या काळात जगावर राज्य करणारे.इथे रशिया,ट्रम्प यांचा वर्चस्ववादी भूमिकेचा त्याने चांगला समाचार घेतला आहे.अमेरिकासारख्या बलाढ्य देशाने,लीडरने जगाच्या शांततेचा विचार आधी केला पाहिजे तरच माणूसकी टिकेल असं त्यांचं म्हणणं आहे.रणवीरचा शो म्हटला की तो स्पिरिच्युलिटीवर समोरच्याला बोलायला लावणारच हे ठरलेलं आहे 😀 त्यात हरारी विपश्यनेचा साधक आहे. पण हरारी म्हणतो कोणीही कोणाला दोन ,तीन तास ध्यानाला बसा हे म्हणणं सोपं आहे.पण पंधरा मिनिटे तरी केवळ स्वतःच्या आता बाहेर जाण्याऱ्या श्वासावर लक्ष केंद्रित करा.इतर कोणताच विचार डोक्यात आणायचा नाही,हे सांगितले तर कोणालाच हे फारसं जमणार नाही.यासाठी खुप तयारीच हवी.मेडिटेशन कसं करायचं, कोणतं करायचं हे ज्याचं त्यालाच ठरवू द्या.उगाच मेंढ्याचा कळप करण्यात अर्थ नाही. युद्ध करावं की नाही याबाबत त्याचं मत मला गोलगोल वाटलं,आधी तो म्हणाला मिलिटरी वर ५०% हून अधिक खर्च चिंताजनक आहे नंतर म्हणाला इस्राएल आणि भारताने ज्या चुका रोमन व मुस्लिम+ब्रिटिश आक्रमणाच्या काळात सैन्य ताकद वाढवण्यावर भर देतात केली ती त्यांना आता करणे अजिबात परवडणारं नाही👏

In reply to by Bhakti

कंजूस Sun, 12/29/2024 - 15:53
मराठी किंवा कुणीही. आंतरराष्ट्रीय मते राजकीय/ सामाजिक / धार्मिक ही नेहमी ती व्यक्ती कोणत्या डोक्यातली आहे त्याप्रमाणे एकांगीच असतात. विरुद्ध गटाचा साधा उल्लेखही नसतो. तर काहींची प्रसिद्ध केलेली व्यक्तव्ये त्यांच्या देशाच्या राजकीय दडपणाखालीही असतात.

कंजूस Tue, 12/31/2024 - 20:43
पहिला काचेचा पूल काल कन्याकुमारी, तमिळनाडू इथे असलेल्या विवेकानंद स्मारक आणि तिरुवल्लूवर पुतळा या दोन ठिकाणांमध्ये काचेचा पूल उभारला त्याचे उद्घाटन झाले. hindustan times बातमी

कंजूस Fri, 01/03/2025 - 11:27
खरडफळ्यावर विषय निघाला म्हणून......... गुजरातचे सुंदर समुद्र किनारे आणि पर्यटन. फार प्रचलित नाही तरीही थोडक्यात... गुजरातध्ये {सूरतजवळच्या} हजिरा येथे आणि जामनगर येथे दोन मोठे रासायनिक प्रकल्प ( भारतीय कंपन्या, रिलायन्स) अगोदरच आहेत. सूरतजवळच्या दहेज बंदरातून - घोघा पलिकडे जाऊन भावनगरला काही जण जातात. धार्मिक पर्यटन. दीवचा किनारा पर्यटनासाठी आहे. तिथून वेरावळ - सोमनाथ आहे. पण धार्मिक महत्त्व आणि मासेमारी. दमणचा किनारा काळा आहे. मासेमारी बोटींच्या डिझेलमुळे. जवळचा परिसर दारूबार आणि इतर इलेक्ट्रॉनिक्स मार्केटसाठी पूर्वी प्रसिद्ध होता. आता त्याचे महत्त्व उरले नाही. तरीही दमण- वापी- दादरा नगरहवेली- खानवेल ( गार्डन्स) अशी सहल होऊ शकते. द्वारका पोरबंदर समुद्र -धार्मिक पर्यटन अंकलेश्वर/अंकलेसर भरूच हे नर्मदा पर्यटनामुळे चर्चेत असते. गुजरात - महाराष्ट्र सीमेजवळचे डहाणू आणि बोर्डी येथे हॉटेल्स खूप आहेत. डहाणू-जव्हार- त्र्यंबकेश्वर -नाशिक - सापूतारा असाही सहल प्लान होऊ शकतो. गुजरात समुद्र किनारे थंडीतच ठीक. गरमा फार असतो. काही ठिकाणी रात्री चमकणाऱ्या लाटा दिसतात. मुंबई पुणे पर्यटकांसाठी कोकण, गोवा, कर्नाटक समुद्रच बरा.

In reply to by कंजूस

गवि Fri, 01/03/2025 - 14:19
दमण- वापी- दादरा नगरहवेली- खानवेल ( गार्डन्स) अशी सहल होऊ शकते.
दमण किनारे घाणेरडे. केमिकल आणि वास. अस्वच्छ. हल्ली काही भाग बांधून चौपाटी केली आहे असे ऐकले पण एकूण समुद्र घाण. खूप इंडस्ट्रीज. सिल्वासा कंटाळवाणे. सर्वसाधारण लहान शहर. उन्हाळ्यात तर अगदी नदी देखील कोरडी. तिथली वाटेतली लायन सफारी केविलवाणी. सापुतारा वगैरे हिल स्टेशन हा अधिक चांगला ऑप्शन आहे त्यापेक्षा.

In reply to by प्रचेतस

गवि Fri, 01/03/2025 - 15:50
आधी मद्य पिऊन मग कोणत्याही मार्केटमध्ये फिरायला मजाच येते. किंबहुना काळ्या समुद्रावर फिरायला देखील मजाच येते. :))

In reply to by प्रचेतस

गवि Fri, 01/03/2025 - 16:00
तुमच्या इतका जोरकस, प्रगाढ, वादळी, पावसाळी, ओलाकंच, इंटेंस अनुभव नसला तरी प्रवासाचा अंमळ थोडासा अनुभव आहे इतकंच..

In reply to by प्रचेतस

गवि Fri, 01/03/2025 - 16:09
सळसळत्या वाऱ्याने एखादा प्राजक्त थरथरावा आणि खालून जाणाऱ्या आपल्या तापल्या अंगावर गार दवबिंदूंचा पडलेला पाऊस हृदयाचे मधलेच चार ठोके चोरून जावा तशी अवस्था झालेली दिसते त्या आठवणींनी.

In reply to by गवि

प्रचेतस Fri, 01/03/2025 - 17:24
हो ना. अगदीच मोरपिशी अवस्था. बाकी तुमचे अनुभवही ह्याबाबतीत दांडगेच असणार म्हणा हे तुमच्या तरल शब्दांनी सहजच स्पष्ट होते.

In reply to by गवि

टर्मीनेटर Fri, 01/03/2025 - 16:55
वरच्या वाक्यात
"आधी मद्य पिऊन मग कोणत्याही मार्केटमध्ये फिरायला मजाच येते."
असे 'कोणत्याही मार्केटमध्ये' हे दोन शब्द ठळक करायचे राहुन गेले काय 😀 नीळा, हिरवा, पिवळा, तांबडाच काय पण 'मृत' समुद्रही जर कौतुकास पात्र ठरत असतील तर बिचाऱ्या 'काळ्या' समुद्राने असे काय कोणाचे घोडे मारले आहे? ('काळ्याशार' गोष्टीही आकर्षक असु शकतात 😉) तेव्हा घ्यावी की त्याच्यावरही फिरायची मजा 😂 बाकी 'काळ्या' वरुन सहज सुचलं म्हणून... काला रे सइयां काला रे तन काला रे मन काला रे काली जबान की काली गारी काले दिन की काली शामें सइयां करते जी कोल् बाज़ारी काला रे सइयां काला रे तन् काला रे मन काला रे काली जबान की काली गारी काले दिन की काली शामें सइयां करते जी कोल् बाज़ारी बैरी कोल् कोल् कोल् छीने तोल तोल तोल बैरी कोल् कोल् छीने तोल तोल तोल छत आँगन चार दिवारी सइयां करते जी सइयां करते जी सइयां करते जी सइयां करते जी सइयां करते जी कोल् बाज़ारी सइयां करते जी कोल् बाज़ारी काली मिटटी कुत्ता काला काला बिलकुल सुर्मे वाला काला कौवा हौवा काला काली मिटटी कुत्ता काला काला बिलकुल सुर्मे वाला काला कौवा हौवा काला काला बादल गिरने वाला काला मोती गिरने वाला काला झंडा डण्डा कला काला बटवा पैसा काला काली आँखों जैसा काला काली अग्नि काली गर्मी सूरज काला काला बीघा और गज काला काली हाथी हाथी काला काला बैरी कोल् कोल् कोल् छीने तोल तोल तोल बैरी कोल् कोल् छीने होल से टोल रंग पानी और पिचकारी सइयां करते जी पिया करते जी सइयां करते पिया करते जी काला रे सइयां काला रे तन काला रे मन्न काला रे काली जबान की काली गारी काले दिन की काली शामें सइयां करते जी कोल् बाज़ारी काला रे सइयां काला रे तन काला रे मन्न काला रे काली जबान की काली गारी काले दिन की काली शामें सइयां करते जी कोल् बाज़ारी. स्नेहा खानवलकर ह्या गुणी संगीत दिग्दर्शिकेने संगीतबद्ध केलेल्या 'गँग्स ऑफ वासेपूर २' मधल्या काला रे ह्या गाण्यात गीतकार वरुण ग्रोवर ह्यांनी इतक्या काळ्या गोष्टींचा उल्लेख केलाय, पण बिचारा 'काळा समुद्र' मात्र त्यात घ्यायचा राहून गेला बघा... 😎

In reply to by गवि

कंजूस Fri, 01/03/2025 - 14:46
खरंतर गुजरातला समुद्र पर्यटनाला जाऊच नये. औद्योगिकरणावर गुजरातने खूप भर दिला. नवसारीपासून पुढे वरती. मुंबई बाजारपेठ जवळ पडते. सापुतारा जरी महाराष्ट्रातील पर्यटकांना आवडत असले ( नाशिक जवळ) तरी गुजरातींना आवडत नाही. त्यांचे आवडते माथेरान महाबळेश्वर पाचगणी. मुंबई पुण्याला जवळची ठिकाणं पाहून झाल्यावर जरा बदल म्हणून दुसरीकडे काही आहे का याची चाचपणी करतात. पालघरच्य पश्चिमेला दहा किमीवर केळवे माहिम किनारा आहे. पालघर -मनोर - विक्रमगड- जव्हार- त्र्यंबकेश्वर - नाशिक या वाटेवर हल्ली 'गोवर्धन इको विलेज' मिनी वृंदावन ( इस्कॉनवाल्यांचं) हल्ली लोकप्रिय होत आहे. या मार्गावर बरीच रिसॉर्ट झाली आहेत. जव्हार मोखाडा भागातील वारली चित्रकला कमी होत आहे किंवा बाजारू होत आहे असं ऐकून आहे. सहलीच्या आराखड्यात/ मार्गावर चार पाच ठिकाणे असणे फायद्याचं ठरतं . एखादं नाही आवडलं कुणाला तर दुसरं सहल यशस्वी करतं.

In reply to by कंजूस

गवि Fri, 01/03/2025 - 15:54
केळवे किनारा तर लोकांनी घाणीने कचऱ्याने भरून टाकलेला दिसला. अगदी गेल्या वर्षात काही बदल झाला असेल तर माहीत नाही. लोक तिथे पिकनिक सारखा कार्यक्रम करून, बसून खाऊन प्लास्टिक प्लेट्स, खरकटे, उर्वरित अन्न असे सर्व जागीच टाकून उठत होते. किनाऱ्यावर हागणदारी होती. पार्किंग शुल्क किंवा तत्सम शुल्क वगैरे वसुली अवश्य होत होती पण स्वच्छतेच्या दृष्टीने काही दिसले नाही. पेड टॉयलेट होते. तेही अस्वच्छ. आपले सामान्य नागरिक देखील एकूण स्वच्छतेचा सेन्स कमी असलेले आहेत असेच वाटते सगळीकडे.

In reply to by गवि

कंजूस Fri, 01/03/2025 - 16:24
हं. नवीन अपडेट्स लक्षात ठेवायला हवेत. बाकी प्रचेतसकुमार चांगल्या जागा शोधतात. पण काहीच उघड करतात. BNHS वालेही चांगल्या जागा सांगत सुटत नाहीत. फेसबुकाच्या भिंती भरल्या की लोंढे तिकडेच जातात. राजमाची, कास पठार, सांधण, हरिहर.

टर्मीनेटर Fri, 01/03/2025 - 17:47
आपल्या सर्वांच्या माहितीतले मिपाकर लेखक 'कुमार१' हे काही कामानिमित्त मुंबईला येणार आहेत. त्या निमित्ताने सोमवार दिनांक ६ जानेवारी २०२५ रोजी संध्याकाळी ६ नंतर भायखळा येथे एक मिपा कट्टा करण्याचे ठरत आहे. सोमवारचा, म्हणजे कामकाजाचा दिवस असल्याने फार लांबुन कोणी येऊ शकणार नाहीत ह्याची कल्पना असल्यामुळे 'कट्ट्यासाठी' वेगळा धागा वगैरे काढलेला नाही, परंतु भायखळा परिसरात किंवा मुंबई उपनगरांत रहाणारे कोणी मिपाकर येऊ शकत असतील तर त्यांचे सहर्ष स्वागत आहे. (केवळ एकमेकांची सदिच्छा भेट आणि गप्पा-टप्पांचा कार्यक्रम एवढाच ह्या कट्ट्याचा मुळ उद्देश आहे 😀)

In reply to by टर्मीनेटर

कंजूस Fri, 01/03/2025 - 18:16
मुंबईत मिपाकर मोजून तीन चारच असतील. आणि त्यातून राणीबाग फुले प्रदर्शनाचे निमित्त साधले तर उत्तम.

In reply to by कंजूस

विजुभाऊ Sun, 01/05/2025 - 15:09
मुंबईत ( ठाणे डोंबिवली धरुन) किमान तीस एक मिपाकर सहज असतील. रामदास , शँपेन , क्लिंटन, प्रभू मास्तर , साक्षी , ज्योति अळवणी , मदनबाण असे बरेच आहेत.

In reply to by टर्मीनेटर

Bhakti Sat, 01/04/2025 - 11:34
कुमार १ आता मिपावर का लिहित नाही.त्यांना नक्की सांगा की तुमचे अभ्यासपूर्ण लेख मिपावर देत जा.

In reply to by टर्मीनेटर

Nitin Palkar Mon, 01/06/2025 - 08:18
या कट्ट्याला येतो असे कुमार१ यांना बोललो होतो. अचानक महत्वाचे काम निघाल्यामुळे येऊ शकत नाही. लवकरच पुन्हा असा योग येवो.

Bhakti Sat, 01/04/2025 - 11:43
आणि आजोबा परत जिवंत झाले! ;) लाखातून एखादा व्यक्ती इतका नशीबवान असू शकतो.हार्ट ॲटॅकमुळे मृत घोषित केलेल्या आजोबांचे शव रूग्णवाहिकेतून घरी नेताना रस्त्यावरील खड्ड्यांच्या धक्क्यामुळे आजोबांचे ह्रदय पुन्हा चालू झाले असावे.कारण नातवाला नंतर त्यांच्या हाताच्या बोटांची हालचाल दिसली.मग पुढील उपचाराला परत दुसऱ्या दवाखान्यात नेले.तर आजोबांच्या ह्रदयाचे ठोके दिसले. देव तारी त्याला कोण मारी... https://youtu.be/Y5Ap-dknaww?si=Ezn1IIWLjspCJ5Sl

In reply to by Bhakti

चौथा कोनाडा Sun, 01/05/2025 - 20:10
या घटनेची नोंद घेत महाराष्ट्राच्या आरोग्य खात्याने सदर खड्ड्याचे मोजमाप करून तशाच प्रकारचे खड्डे विविध रस्त्यांवर पाडण्याचे नियोजन केलेले आहे. या खड्डा इफेक्टमुळे सीपीआर ची प्रोसिजर कालबाह्य होऊ शकते असे माझी आरोग्य सचिव माननीय डॉक्टर चंगावडकर श्रीपाद यांनी प्रतिपादित केले ! या नियोजित खड्ड्यांच्या कंत्राटांवरून आत्ताच वाद सुरू झालाय ! राजकीय नेते श्री अमुक प्रमुख यांनी या कंत्राटात बावीस कोटींचा भ्रष्टाचार झाल्याचा आरोप केला. आणि या प्रकरणाची चौकशी करावी अशी मागणी माननीय मुख्यमंत्री यांच्याकडे केली.

कंजूस Sun, 01/05/2025 - 10:24
माथेरानमध्ये पर्यटक घोड्यावर बसून जात आहेत, काही जण मिनी ट्रेन पाहात आहेत, माकडे पर्यटकांच्या खाऊच्या पिशव्या हिसकावून घेत आहेत अशा माहितीवर Chatgpt ने काढलेलं चित्र.image थोड्या चुका आहेत, अर्धवट कापली गेली आहेत दृष्य. तरी ठीकच.

कंजूस Mon, 02/24/2025 - 00:28
उन्हाळी भटकंती. काल एक भटकंती केली. खंडाळा घाटासाठी रेल्वे जिथून पळसधरी स्टेशनानंतर वर चढते त्या पहिल्या डोंगरात आहे सोनगिरी. ( मुंबईतील तरुण नवख्या ट्रेकरांचा पावसाळ्यातला आवडता ट्रेक. आणखी एक सोंडाई डोंगर माथेरानच्या चौक पाॅइंटच्या खाली आहे.) उन्हाळा सुरू झाला आहे, रान वाळले आहे तरी दुपारी बारा ते पाच तळापासून माथ्यापर्यंत (५०० मिटर्स) अतोनात डास होते. शांतपणे बसून डबासुद्धा खाता आला नाही. या उलट मागचाच डोंगर राजमाचीचा. तिथे कधीच कुठेही डास नसतात. हे असं का?

कंजूस Wed, 03/12/2025 - 10:38
वेरूळ दहाव्या लेण्यात किरणोत्सव..... लोकसत्ता बातमी. https://youtu.be/2xX1I0EUcNk?si=Q7AHHpInuRYAN6Zc असा दिसत असला तरी त्यासाठी लेण्या तशा बांधलेल्या नसाव्यात. वेरूळ लेण्या बहुशा पश्चिमाभिमुख आहेत त्यामुळे दुपारी वर्षातून दोनवेळा किरण आतापर्यंत येत असणारच. आपली देवळं मुद्दामहून पूर्वाभिमुख बांधतात. काही पश्चिम दिशेला तोंड करून. तसं लेण्यांचं नाही. बौद्ध भिक्कुंना पावसाळ्यात विश्रांतीसाठी विहार आणि लेणी आणि चैत्य बांधण्यात ( खोदण्यात) आले होते. मूळ उद्देश हा होता.

कंजूस Wed, 03/12/2025 - 10:56
विमान परत फिरवणे.... मागच्या आठवड्यात एक शिकागो ते दिल्ली विमान टॉयलेट्स तुंबल्याने परत शिकागोला नेले. https://youtu.be/ZQemz_Enpxc?si=w1SuHw86alXZ6IiW उड्डाणाचे फक्त चार तास उरले होते. मग वाटेत कुठे emergency landing या कामासाठी मिळत नसावेत का? किंवा ते देश अशि सर्विस देत नसतील?

कंजूस Wed, 03/19/2025 - 18:32
माथेरान कालपासून बंद. टॅक्सी, इ रिक्षा आणि घोडे वाले संपावर. कारण काय तर म्हणे पर्यटकांची फसवणूक करणारे विडिओ यूट्यूबवर आले. खरं कारण ... खाजगी वाहनाने येणारे पर्यटक वाढले आणि ते दस्तुरी नाक्यावरून शटल टॉय ट्रेन किंवा इ रिक्षांनी माथेरानच्या बाजार पर्यंत जातात. ते आठवड्यात कोणत्याही दिवशी येऊन जातात. हमाल, हॉटेल्स आणि घोडेवाल्यांचा धंधा जोरात चालतो. इ रिक्षा दहा आहेत. फक्त सुट्ट्या लागल्यावर येणारे पर्यटकच टॅक्सी घेतात. एकूण काय तर २७० टॅक्सी वाल्यांना धंधा मिळत नाही पण पर्यटक खूप येतात. नेरळ ते दस्तुरी नाका जाणारी एसटी मिनीबस ( पंचवीस रुपयांत) हीसुद्धा पोटदुखी आहे. फसवणूक टॅक्सीवालेच करतात. खाजगी कार्यालयांना " आमच्या टॅक्सी नेच जा असा हेका धरतात किंवा पाचशे रुपये द्या असा दम भरतात. काही शहाणे टॅक्सी वाल्यांनी मात्र पन्नास रु सीटने धंधा सुरू ठेवला आहे. ( अधिकृत भाडे शंभर रु प्रती प्रवासी असे चारांचे चारशे रुपये घेतात. किंवा पूर्ण टॅक्सी खिडकीवर जाऊन बुक केल्यास ३६० रुपये लागतात. आता प्रश्न असा आहे की टॅक्सीवाले आठवड्याच्या इतर दिवशी ओला/ उबेर/ वगैरेंनी संबंध का ठेवत नाहीत. कारण या साईट्स " मारुती इको" वाहन नको सांगतात. सर्व माथेरान टॅक्स्या याच प्रकारच्या आहेत.

In reply to by कंजूस

चौथा कोनाडा गुरुवार, 03/20/2025 - 20:29
खासगी करण : वरच्या पातळीवर अदानी- अंबानी खालच्या पातळी छोटेआका, बडेआका अणि अन असे कार्यकर्ते म्हणवणारे खंडणीकार्यकर्ते

वामन देशमुख Fri, 03/21/2025 - 13:10
माझा कालचा WhatsApp Status SohalLalTeaTime #LifeIsFunWithFriends&SohanlalTea ☕
एका जिवलगाचा प्रतिसाद -
चहा आणी आणी ते सुद्धा संध्याकाळी 7 नंतर! उन लागलं की काय वामन तुला ? काळजी घे बाबा.
माझे उत्तर - हमारे तेलंगाणा के लोओंका मालूम नै तुमारकू? सुब्बे उट्टे जब से रात को सोने तलक कब्बी बी चायाँ पीने कू रेडीच रैतें। कल क्या वा मालूम? हमारे संजय बावा होर उनके इनो आये थे हमारे इधर म्हाराष्ट्रा सें । फिर Abits कु जाने के प्लानाँ बनायें। तो मैं बोलूं, चलो बावा, कैसे बी उदर जारैं । तो व्हांपे सोहनलाल की चाय भोत सईं रैती, दूर दूर से लोआं आते पीनेकू। पीते, तुम्म? तो उनो बोले, तुम इत्ता बोलरे तो कैकु नै पीते वामन राव? फिर हम, हमारे इनो, बावा, बावा के इनो ऐसे चार जणां गए चायाँ पीनेकू। अब तुमारकू तो मालूमिच हैं, वो चायाँ वायाँ पीने के शौकां तो अपुन नै पालते। फिर वो तीन जणां चायाँ पिए। भोत अच्चे है चायाँ बोले। बोलके मई स्टेटसां लगायूँ।

वामन देशमुख Wed, 04/30/2025 - 10:55
अक्षय्य तृतीयेनिमित्त घराजवळच्या श्री वेंकटेश्वर स्वामी (बालाजी) मंदिरात सपत्नीक गेलो होतो. घरी आंब्याची पाने-झेंडूची फुले यांची तोरणे, देवांना ताजे हार,फुले, यथासांग पूजा, विशेष नैवेद्य हे झाले. गोडधोड जेवण आहे. श्री कृपेने प्रसन्न वाटते आहे. गोविंदा गोविंदा गोऽविंदा!

In reply to by कंजूस

वामन देशमुख Wed, 04/30/2025 - 15:56
मेहकरचा बालाजी?
मी हैदराबादला राहतो. घराजवळच्या (आम्ही लोकांनी बांधलेल्या) देवळात गेलो होतो.‌ यापूर्वी मेहकरच्या बालाजी मंदिरात गेलेलो आहे.‌ तेथील बालाजीची मूर्ती खूप उंच आहे. बहुधा भारतभरातील सर्वात उंच मूर्ती असावी.

वामन देशमुख Fri, 05/09/2025 - 13:44
श्रीगुरुजी हा आइडी बॅन केल्याबद्दल मी तीव्र निषेध व्यक्त करतो. ज्या मोजक्या मिपाखरांमुळे मिसळपाववर वाचक येतात त्यांच्यापैकी एक हे श्रीगुरुजी होते.‌ हे लिहिण्याचा अधिकार मला आहे व हे लिहिल्यामुळे माझाच आइडी बॅन होणार नाही ही अपेक्षा. जय हिंद. --- हे मी खरडफळ्यावरही लिहिलं होतं; कायमची नोंद राहावी म्हणून इथे पुन्हा लिहीत आहे.

In reply to by वामन देशमुख

मारवा Fri, 05/09/2025 - 13:54
श्रीगुरुजी हे अनेकवेळा अभ्यासपूर्ण संदर्भासहित मांडणीणकरात होते हे खरे आहे. काहीवेळा मतभेद असले तरी जेबकी स्वाभाविक आहे तरी त्यांची एकूण मांडणी व चर्चेला योगदान चांगलेच होते यात शंका नाही अनेकदा माहीत नसलेले संदर्भ त्यांच्यामुळे माहिती होत होते. मात्र वामनराव त्यांची भाषेची मर्यादा भंगलेली होती असेही दिसून येते. त्यासाठी त्यांना समज देऊन संधी द्यायला हवी होती असेच अमरेंद्र बाहुबली यांना देखील संधिं द्यायाला हवी होती. असे उत्साहाने हिरीरीने चर्चा करणारे गेले तर त्याचे मला तरी नक्कीच वाईट वाटतें

चित्रगुप्त Sun, 12/22/2024 - 05:35
येत्या फेब्रुवारी ११-२० मी पुण्यात मुक्कामास असेन, त्या दरम्यान कट्टा करुया का ? (फक्त १६ तारीख सोडून. त्या दिवशी एका लग्नात उपस्थिती लावयची आहे)

In reply to by चित्रगुप्त

मुक्त विहारि Sun, 12/22/2024 - 10:42
सध्या आमचे भ्रमण फक्त ६ फूट बाय ३ फूट इतपतच मर्यादित असल्याने, माझ्या घरीच कट्टा करू शकतो.

In reply to by मुक्त विहारि

काळजी घ्या मुवि. हाडाचे दुखणे म्हणजे वेळखाऊ दुखणे असते. काहीही झाले तरी मुळातले दुखणे आणि मग फिजिओथेरपी वगैरे प्रकार मिळून अडीच-तीन महिने जातातच. मी पण तो अनुभव घेतला आहे. पण त्या काळात मिपावर पूर्णवेळ पडीक राहून वेळेचा सदुपयोग केला होता :)

Bhakti Sun, 12/22/2024 - 21:15
पुणे बुक फेस्टिवल २०२४ अ आ १४ डिसेंबरपासून सुरू झालेल्या पुणे बुक फेस्टिवलचा आज २२ डिसेंबर शेवटचा दिवस होता.कामाचं आठवडा नियोजन पूर्ण फुल्ल असल्याने आजचाच दिवस या फेस्टिव्हलमध्ये येण्यासाठी मिळाला.खरोखर पुस्तक प्रेमींसाठी ही एक अनोखी पंढरी फर्ग्युसन महाविद्यालयात अवतरली होती.जवळपास २५० पेक्षा अधिक प्रकाशकांचे बुक स्टॉल येथे उपलब्ध होते.फर्ग्युसन महाविद्यालयात प्रवेश करताच पुस्तक वाचण्यात मग्न अनेक भव्य प्रतिकृती ठराविक अंतरावर होत्या.पुस्तकांच्या आकाराच्या प्रतिकृतींची सजावट मार्गावर होती.अंम्पी थिअटरात अनेक कार्यक्रमांचीही रेलचेल होती.पुढे सर्वप्रथम भारतीय संविधानाच्या अमृतमहोत्सवी वर्षानिमित्त पुस्तकरूपी "संविधान प्रतिकृती ९.९४ मीटर जिचा गिनीज बुक मध्ये समावेश करण्यात आला आहे, ती पाहिली.मग त्या भव्य प्रांगणात आलो जिथे फेस्टिव्हल भरले होते.इथे पंतप्रधान मोदी, मुख्यमंत्री फडणवीस यांचे आउटलेट छायाचित्रं काढण्यासाठी होते. आत गेल्यावर अनेक प्रसिद्ध प्रकाशनाची पुस्तके पाहून खूप आनंद झाला.इतकी पुस्तक पाहून कोणती घेऊ कोणती नको असं झालं. पहिल्याच पुस्तकाच्या स्टॉलवर पुस्तक पाहत चाळत होते.दुसऱ्या ठिकाणी हेच ,वेळेचे बंधन नसल्याने माझा नवरा आणि मुलगी मला टाटा करून पुढे निघून गेले.अनेक पुस्तकं जी नगरात पाहायलाही मिळत नाही ती जवळपास सर्वच पाहिली.इंग्रजी पुस्तकेही बरीच होती,तिथे गर्दीही भरपूर होती.मी प्रामुख्याने गीतारहस्य(लोकमान्य टिळक) पुस्त,पैशाचे मानसशास्त्र(मराठी , इंग्रजी दोन्ही भाषेत घेतले),हस्ताचा पाऊस(माडगूळकर),ज्ञानदेवा तिथे समाधी(राहूल देशपांडे), संस्कृती (इरावती कर्वे) , बिझिनेस महाराजा इत्यादी पुस्तके घेतली.थोड्या वेळाने लेकीची परत भेट झाली .तीला देखील पुस्तकांची गोडी निर्माण व्हावी म्हणून मुद्दामाहून आणले होते.ते सफलही झाले कारण घरी असलेली अनेक पुस्तके तिने ओळखून "आई हे आपल्या घरी हे पुस्तक आहे" असं सांगितलं :).रा.चि.ढेरे, कुरुंदकर ,इरावती कर्वे अशा अनेक आवडत्या लेखकांची सर्व अज्ञात पुस्तकेही पाहायला मिळाली.इथे सातवाहन गाथा सप्तशती पाहायला मिळाले.पण आता खुप उशीर झाला होता १२-४ असा वेळ इथे होते.एक तरी लेखक भेटतील अशी आशा होती पण ते घडलं नाही. फर्ग्युसन महाविद्यालय पाहत फिरत बाहेर आले.बाप लेकीने आधीच पोटोबा फुल्ल केला होता.जवळच वैशाली,वाडेश्वर आहे हे माहिती होतं.पण खूप दमलो होतो समोर ' रौनक' पावभाजी होती तिथेच गेलो.मस्त झाडांच्या सावलीत टेबल होते.पुण्यातलं पहिले १९६७ साली पावभाजीचे हे रेस्तराँ आहे असं तिथे लिहिले होते.पुण्याची पावभाजी तिखट नसणार म्हणून त्यांना तिखट द्या असं मुद्दामहूनच सांगितले.खुपच सुंदर सजवलेली (प्रेझेंटेशन)पावभाजी आणि बरोबर तिखट लसूण आलं सरबरीत चटणी,तिखटातला चिरलेला कांदा बरोबर आला.इतकी छान सर्व्हिस पाहून छान वाटलं.पुण्यात गोष्टींची 'गुणवत्ता' हाच महत्त्वाचा निकष परत दिसला.एफसी रोडवर जरा फेर फाटका मारून परत घरी निघालो. ई उ क च थ

In reply to by Bhakti

रामचंद्र Mon, 12/23/2024 - 22:05
वाचन ही शांत वातावरणात चालणारी प्रक्रिया आहे याचे थोडेसुद्धा भान आयोजकांना नसावे याचे वाईट वाटले. संध्याकाळच्या वेळेस तिथं जावं तर तिथंच चाललेल्या संगीताच्या कार्यक्रमामुळं कानठळ्या बसत होत्या. अर्थात एकंदरीतच आयोजनाच्या बाबतीत उत्सवी वातावरणात वाचनसंस्कृतीचे भान ठेवून शांत वातावरण, डोळ्याला त्रासदायक होणारा प्रखर प्रकाश टाळणे अशा गोष्टींची अपेक्षा करणं जरा जास्तच होतं याची पुरेशी जाणीव झाली आहे. बाकी हिंदी पुस्तकांच्या तसेच मराठवाड्यातल्या, तितकेसे प्रसिद्ध नसलेल्या स्टॉलवरही वेगळी, वाचनीय पुस्तकं पहायला मिळाली याचा आनंद आहे.

In reply to by Bhakti

Bhakti Fri, 03/21/2025 - 22:45
वाचाल तर आनंदी होणार अ सकाळ पुस्तक महोत्सव २०२५, अहिल्यानगर. पुणे बुक फेस्टिवलच्या धर्तीवर अगदी भव्य नाही पण बरेचसे मोठे , चांगली पुस्तके असणारे पुस्तक महोत्सव नगरमध्ये २१-२४ मार्च दरम्यान भरले आहे.पुढचे काही दिवस व्यस्त असल्यामुळे आजच फेरफटका मारला. नेहमीप्रमाणे पुस्तकाच्या दुकानात,प्रदर्शनात मला वेळेचे भान उरत नाही.तेव्हा तू एकटीच जा असं घरून सांगण्यात आले,फक्त मोबाईलची बॅटरी संपायच्या आधी घरी ये असंही सुनावण्यात आले. लोकप्रिय साहित्यिकांची पुस्तके ऑनलाईन सहज मिळतातं पण अशा प्रदर्शनात नवे पुस्तक समजतात.पुस्तकांना हातात घेऊन,पाने चाळत, अनुक्रमणिका पाहत ते पुस्तक घेणं निराळं सुखच असते. कादंबरी मी वाचनालयातून मिळालेल्या पुस्तकांतून वाचते. तेव्हा संस्कृती, अध्यात्मिक, वैज्ञानिक, समाजजीवन, निसर्ग,इतिहास,भटकंती विषयांची पुस्तके घेण्याकडे कल असतो. तरीही आनंद नाडकर्णी, ग्रेस, अच्युत गोडबोले,जयवंत दळवी,नरहर कुरुंदकर,नरेंद्र दाभोळकर यांची काही पुस्तके हेरुन ठेवली आहेत,लवकरच घेईन. मी घेतलेली अनवट पुस्तके- १.येई परतुनी ज्ञानेश्वरा' आज मला नवीन लेखक समजले डॉ.रा.श्री.मोरवंचीकर डॉ. रा. श्री. मोरवंचीकर आजही ज्ञानदानाच्या पवित्र कार्यात अखंड नंदादीपासम तेवत आहेत. त्यांनी 'येई परतुनी ज्ञानेश्वरा' हा मराठी लोकमानसाच्या जिव्हाळ्याचा ग्रंथ अध्यायनिहाय अनेक अंगांनी उलगडला आहे. त्यातील सचित्र ओव्यांचे मार्मिकपणे केलेले निरूपण पाहून त्यांच्या ज्ञानेश्वरांप्रती असलेल्या उत्कट प्रेमाचा अनुभव दिसतो. २.निसर्गायण दुसरे नव्याने समजलेले लेखक निसर्ग आणि विकास अभ्यासक दिलीप कुलकर्णी . पर्यावरणाची समस्या ही अशा प्रकारे बाह्य निसर्गातील असली, तरी तिचं मूळ आहे आपल्या मनोवृत्तीत -आपल्या विचारांत. आपली भोगवादी वृत्ती, हाव, आक्रमकता ही या समस्येला कारणीभूत आहे आणि केवळ ही एकच नव्हे, तर शस्त्रस्पर्धा, दुर्बलांवरचे अत्याचार, गुन्हेगारी, व्यसनाधीनता, मानसिक तणाव, स्वैराचार अशा अनेक समस्या त्याच मनोवृत्तीमुळे आपल्यासमोर उभ्या ठाकल्या आहेत.आधुनिक पाश्चात्त्य विज्ञान आणि प्राचीन पौर्वात्य तत्त्वज्ञान यांच्या आधारे या बदलाची दिशा शोधणारं हे पुस्तक. ३. थर्ड ॲंगल हे छोटेखानी पुस्तक हटके विषयावर म्हणजे ' थिअरॉटिकल मित्राने प्रॅक्टिकल क्लबमध्ये केलेली भाषणे एक वैचारिक अनोखा अनुभव आहे. मनाची नित्य नाव पुस्तकाच्या पानांनी वल्हवली जातात मग आयुष्याचा भवसिंधु सहज तरुन जातो ज्ञान सागराची ओढ अजुनच सहज पूर्ण होते... -भक्ती

कंजूस Mon, 12/23/2024 - 06:56
अरे वा! पुस्तक प्रदर्शन गाजलं. आता दरवर्षी होईल. तुमच्या मुलीसाठी पर्वणीच. ( आउटलेट छायाचित्रं काढण्यासाठी होते.= कटाउटस) फार पूर्वी मुंबईत (आझाद मैदान) आणि दिल्लीत ( प्रगती मैदान) येथे मोठे पुस्तक प्रदर्शन आलटून पालटून एक वर्षाआड होत असे. नंतर मुंबईतील बंदच झाले. मग छत्रपती टर्मिनस जवळचा खाजगी बुक स्टॉल आशिष दरवर्षी प्रदर्शन भरवून लागला सुंदराबाई हॉलमध्ये. पण मराठी पुस्तके नसत ( ती साहित्य संमेलनांत अधिक). अक्षर वाङमय यांनी काही वर्षे प्रदर्शने भरवली. माझ्या दृष्टीने पुस्तकं चाळायला मिळणे महत्त्वाचे कारण विकत घेत नाही. विकत आणून नंतर करायचे काय हा प्रश्न असतो. तरी भाषा शिकण्यासाठीची पुस्तके घेतो ती संग्रही आणि संदर्भासाठी कायम लागतात. स्थानिक नगरवाचनालयात काही वाचायला मिळतात. पण मोठी बाडं कधीच येत नाहीत. स्थानिक प्रकाशकांनी एक होऊन एक कायमची तारीख किंवा आठवडा प्रदर्शन भरवण्यासाठी निश्चित केला तर वाचकांच्या कायम लक्षात राहील. उदाहरणार्थ डिसेंबरचा दुसरा आठवडा.

In reply to by कंजूस

Bhakti Mon, 12/23/2024 - 08:15
सॉरी,माझी भयानक डिक्शनरी ;) =)(कटआऊट)
माझ्या दृष्टीने पुस्तकं चाळायला मिळणे महत्त्वाचे कारण विकत घेत नाही. विकत आणून नंतर करायचे काय हा प्रश्न असतो. तरी भाषा शिकण्यासाठीची पुस्तके घेतो ती संग्रही आणि संदर्भासाठी कायम लागतात.
खरं आहे,अशा मोठ्या प्रदर्शनात खुप पुस्तकं पाहायला ,चाळायला मिळतात हे महत्त्वाचे.माझा पुस्तक घेण्यासाठी हव्यास होता त्यामुळे बजेट संपल्यावर पुस्तक फक्त पाहण्याचं ऑड वाटू लागले.पुढच्यावेळी जरा याबाबत सतर्क राहीन ;) होय लेकीसाठी हळूहळू एम एच १२ केंद्रबिंदू (पर्वणी) तयार करणार आहे!

In reply to by Bhakti

मुक्त विहारि Mon, 12/23/2024 - 08:20
हे पुस्तकं खरेदी करण्यासाठी उत्तम ठिकाण आहे. आणि डोंबिवली हे केंद्रस्थानी असल्याने, डोंबिवली येथे उत्तम पुस्तके मिळतात.

In reply to by मुक्त विहारि

कर्नलतपस्वी Mon, 12/23/2024 - 09:41
बुकगंगा,अक्षरधारा,ॲमेझोन सारख्या संस्थळावर पुस्तके स्वस्त आणी घरपोच येतात. मागील वर्षापेक्षा या वर्षी अधिक चांगले प्रदर्शन होते.

श्रीरंग_जोशी Mon, 12/23/2024 - 10:18

In reply to by श्रीरंग_जोशी

अरेरे. उशीर झाला. पहिला प्याला बर्‍याच वर्षांपूर्वी पिऊन झाला आहे :(

In reply to by श्रीरंग_जोशी

कर्नलतपस्वी Mon, 12/23/2024 - 11:47
होळी, वजा तीस तापमान. शेवटचा प्याला मार्च १९९९,प्रसंग मारूती आठशे पहिली चार चाकी घेतली. व्यसनाधीन झालो का ?नाही, प्रत्येकाच्या इच्छाशक्ती वर आवलंबून. दारू पिली पाहीजे असे काही नाही. पण अती परिचयात अवाज्ञा तद्वत दारूला डोक्यावर चढवून नये. अर्थात माझे मत.

In reply to by कर्नलतपस्वी

कंजूस Mon, 12/23/2024 - 12:21
बरोबर. रोज थोडी थोडी घरीच घ्यावी म्हणजे त्यातली गंमत सामान्य होते. आणि कधी प्रसंगाप्रमाणे जे पितात भरपूर तसं होत नाही. कितीही कोणतेही दारूचे ब्रांड आले तरी बेसिकली अल्कोहोल अमुक टक्के यापलिकडे काही नाही. तांदुळाचेही तसेच आहे पंधरा रुपये ते सातशे पन्नास रुपये किलोचा असो त्यांचे पोषणमूल्य समानच असते. सगळे पॉलिश केलेलेच असतात. हातसडीचे कुठे मिळतात?

In reply to by कंजूस

कर्नलतपस्वी Mon, 12/23/2024 - 17:26
ये इंतजार गलत है के शाम हो जाये जो हो सके तो अभी दौर-ए-जाम हो जाये मुझ जैसे रिंद को भी तूने हश्र मे या रब बुला लीया है तो, कुछ इंतजाम हो जाये हुई महँगी बहत ही शराब, के थोड़ी-थोड़ी पिया करो पियो लेकिन रखो हिसाब, के थोड़ी-थोड़ी पिया करो

In reply to by कर्नलतपस्वी

कर्नलतपस्वी Mon, 12/23/2024 - 17:45
कौन कहता, अंगुर की बेटी गलत है अंगुरके दामाद को बस इसकी लत है इसके साथ कुछ गम गलत करता है तो बेरहम जमाने क्या जाता है,अगर... वो उसके साथ कुछ पल बिताता है

In reply to by श्रीरंग_जोशी

कंजूस Mon, 12/23/2024 - 12:23
सर्व विषे कमी प्रमाणात औषधेच असतात. अगदी तंबाखू, चहा, अफू,अर्सेनिक सुद्धा.

कंजूस Mon, 12/23/2024 - 12:39
आशिष बुक स्टॉल छत्रपती टर्मिनस जवळचा खाजगी बुक स्टॉल आशिष दरवर्षी प्रदर्शन भरवू लागला सुंदराबाई हॉलमध्ये. यांच्या पुस्तक प्रदर्शनात भेटी दिल्यावर एक लक्षात आलं की यामध्ये पुस्तके कोण घेतो. इंटिरिअर डेकोरेशनचा व्यवसाय करणारे मुंबईत बरेच आहेत. ते इकडे फिरतात. भरपूर रंगीत चित्र असलेली जाडजूड पुस्तके तिथे निम्म्या किंमतीत असतात. ती त्यांना हवी असतात नवनवीन फर्निचरच्या डिझाइनसाठी. शिवाय गार्डनिंग लेआउटचीही असतात. आर्किटेक्ट नाही पुस्तके लागतात. मोठ्या बास्केट घेऊन फिरतात आणि भराभर पुस्तके उचलतात. तरुण मुलं मुली इंग्रजी कादंबऱ्या विकत घेतात. काही महिला कुकींगची पुस्तके बघतात. आपण जी मराठी साहित्यातील कवितासंग्रह, कादंबऱ्या विकत घेतो त्याचा आनंद आठ दिवसांत संपतो. इतिहास,भाषा यांचे अभ्यासक पुस्तके घेतात ती त्यांच्या कामाची असतात. पण मग असा विचार येईल की वाचकांनी पुस्तके विकत घ्यावीत का? वाचनालयांनी घ्यावीत. म्हणजे महिन्याच्या फीमध्ये साहित्य वाचता येईल.

In reply to by कंजूस

मुक्त विहारि Mon, 12/23/2024 - 18:30
विना अनुदानित, वाचनालये आता ओस पडत चालली आहेत. डोंबिवली येथे एक फ्रेंड्स लायब्ररी सोडली तर बरीचशी वाचनालये बंद पडली आहेत. मानपाडा रोड वरील ३ वाचनालये, डोंबिवली पश्चिम येथील एक वाचनालय, midc मधील एक वाचनालय, ही काही ठळक उदाहरणे. रामनगर मधील एक वाचनालय आणि P ,& T मधील एक वाचनालय, फ्रेंड्स लायब्ररीच्या सहयोगाने चालतात. त्यापेक्षा पण भयावह स्थिती, अभ्यासक्रमा व्यतिरिक्त , पुस्तक विक्रेत्यांची आहे.... कालाय तस्मै नमः....

कंजूस Fri, 12/27/2024 - 06:03
गोवा पर्यटन/ कोकण/समुद्री पर्यटन गोरगावलेकर यांनी केलेल्या गोवा पर्यटनाचे धागे येत आहेत. त्यांचे अनुभव लिहित आहेत. तिसऱ्या भागात हिवाळी सहल, दक्षिण गोवा :भाग 3 : बटरफ्लाय बीच आणि लोलये-पैंगिण चे वेताळ गोवा आणि कोकण यांच्या पर्यटनाची तुलना फायदे तोटे यांची प्रतिसादांतून चर्चा फारच वाढली. ती इकडे करता येईल. धाग्यातली चर्चा इथे कॉपी पेस्ट करताही येईल पण तो त्या प्रतिसादकर्त्या लेखकांचा अधिकार आहे. मीही पूर्वी गोव्यावर एक धागा काढला होता ते आठवले. माझा समुद्र पर्यटन, खाणे पिणे वगैरेंचा आनंद फारच संकुचित आहे. तरी एकदा गोवा काय आहे म्हणून पाहण्यासाठी गेलो होतो. परतताना कुडाळहून( कोकण) आलो. एसटीचाच प्रवास त्यामुळे जमेल तेवढे पाहिले. गोव्याच्या पर्यटनाबद्दल ऐकले वाचलेले भारतातले आणि परदेशी पर्यटक इथे येतात. आनंद घेतात आणि पुन्हापुन्हा येतात. गर्दी वाढली की ट्रेनची तिकिटे मिळत नाहीत. विमान आणि हॉटेल्सचे भाडी दर वाढतात. परवडण्याच्या पलिकडे जातात. तरीही पसंती असते. कोकण ( महाराष्ट्रातला) याबद्दल श्री.ना. पेंडसे किंवा जयवंत दळवी किंवा इतर लेखकांच्या कथा कादंबऱ्यांतून मराठी वाचकांना माहीत झालेला असतो. तो खरंच कसा आहे हे पहाण्यासाठी ठाणे,रायगड, सिंधुदुर्ग जिल्हेसोडून उर्वरित महाराष्ट्रातील दूरच्या ठिकाणांहून पर्यटक येतात. त्यात किहीम, अलिबाग, श्रीवर्धन,हर्णे मुरुड, रत्नागिरी परिसर, देवगड, मालवण, देवबाग ही ठिकाणे येतात. कोकण आणि गोव्याप्रमाणेच कर्नाटकातील २६० किमी किनारपट्टीवरही कारवार,गोकर्ण, मुर्डेश्वर, उडुपी, मंगळुरू ही ठिकाणं आहेत. तीही पाहिली. हॉटेल्स(राहाणे आणि खाणे शाकाहारी तसेच मासाहारी), बसप्रवास यादृष्टीने फारच चांगल्या सोयी आहेत. शिवाय किनारपट्टीसोडून वरती घाट चढून गेल्यावरही अनेक सुंदर ठिकाणी जाता येतं. मार्चपर्यंत वाहणारे धबधबे आहेत. इथल्या लोकांना पर्यटक येण्याची सवय आहे. त्यांचा त्रास वाटत नाही . तुसडेपणा नाही. मला कर्नाटक पर्यटन फार आवडले आणि पुन्हा जावेसे वाटते. किनारे स्वच्छ चांगले आहेतच शिवाय नद्याही बारमाही पाणी वाहणाऱ्या आणि अतिशय स्वच्छ पाण्याच्या आहेत. नदीकिनारी जी धार्मिक स्थळे आहेत ती निसर्गसौंदर्याने अधिकच चांगली वाटतात. सह्याद्रीचा सुंदर निसर्ग पाहावा तर इथेच. उडुपी आणि मंगळुरू येथे समुद्र पर्यटन आणि मत्स्याहारही खूप प्रचलित आहे.

In reply to by कंजूस

गवि Fri, 12/27/2024 - 08:33
https://www.youtube.com/embed/Jhsq0fdiEq0 गोवा पर्यटन मंत्री यांची मुलाखत. ही सोशल मीडियावर सर्वत्र सुरू झालेली चर्चा हा चुकीच्या (चायनीज) आकडेवारीवर आधारित एक प्रोपागांडा आहे असे त्यांचे म्हणणे त्यांनी इथे मांडले आहे.

In reply to by कंजूस

गोरगावलेकर Fri, 12/27/2024 - 12:16
गोरगावलेकर यांनी केलेल्या गोवा पर्यटनाचे धागे येत आहेत. त्यांचे अनुभव लिहित आहेत. धाग्याच्या पहिल्या भागात आम्ही मडगाव स्टेशन ते कोलवा बीच पर्यंत प्रवास केला होता . स्टेशनच्या बाहेरच प्रीपेड टॅक्सी मिळाली . टॅक्सिवाल्यांचा कथित मुजोरपणा दिसला नाही . दुसऱ्या भागात कोलवा ते पाळोळे पर्यंत प्रवास केला . पर्यटन स्थळे बघत जात आम्ही जवळपास पूर्ण दिवस घेतला व त्यात पाच - पंचवीस किमी अंतर जास्त झाले त्याचे वाढीव पैसेही दिले . किती खर्च येतो हे कळावे इतकाच लिहिण्यामागचा उद्देश . आज कुठल्या शहरात स्विफ्ट डिझायरचे संपूर्ण दिवसासाठी ३ १ ० ० /- रुपये भाडे असेल ? ड्रायव्हरचा पगार , गाडीची देखभाल दुरुस्ती, इंधन खर्च जाऊन मालकाच्या हातात कितीसे पैसे जातील ? कोला बीचला जातांना अगदी ओबड धोबड रस्त्यावरून गाडी गेली . स्वत : ची गाडी नेतांनाही विचार करावा लागेल असा रस्ता . कुठलीही कुरकुर न करता शक्य होतील ती ठिकाणे दाखवली . येथेही गाडीवाल्यांचा कथित मुजोरपणा दिसला नाही .

In reply to by गोरगावलेकर

गवि Fri, 12/27/2024 - 13:15
मुजोर म्हणजे बोलण्यात अशा अर्थाने नसावं. पण अतिरिक्त मनाला येईल तितके पैसे मागणे हे अनेकदा घडते. पूर्ण दिवसाचे ३१०० इतकेच घेतले असतील तर तुम्हाला नशिबाने चांगले डील आणि व्यक्ती लाभली. एरवी कोपऱ्यावर सोडून यायचे सहाशे (हे उदाहरण मे २०२४ मधलं, ऑफ सिझन काळ. अंतर दोन ते तीन किमी. पार्किंग नसल्याने टॅक्सी मागवावी लागली होती.). नुसती चौकशी केली होती तेव्हा, दाभोळी एअरपोर्ट ते अगोंद वन वे नुसते ड्रॉप करण्याचे ऑफ सिझन २००० आणि सिझन मध्ये ३५०० ते ४०००. तुलनेसाठी असे पाहा की मुंबईहून गोव्याचे विमान तिकीट देखील कधी कधी याहून कमी असते. वार्का ते काबो द राम किल्ला आणि परत इतक्या अंतराचे हॉटेलशी संलग्न टॅक्सीवाल्यांनी सुमारे आठ वर्षांपूर्वी तीन हजार घेतले आणि वरून टिप मागितली. वाटेत कुठे थांबायला देखील तयार नव्हता. नव्वद टक्के वेळा मुंबईपासून स्वत:ची कारच घेऊन जाणे किंवा एअरपोर्टवर उतरताच पूर्ण मुक्कामाइतकी सेल्फ ड्राईव्ह कार घेणे हे दोन उपाय करून ही समस्या आता सोडवली आहे. बाय द वे, गोव्यातील स्थानिक लोक कोंकणी भाषेच्या सवयीनुसार एकेरीत अरेतुरे करत बोलतात आणि त्या स्टाईल मुळे काही वेळा बाहेरील लोकांना ते अशिष्ट उद्धट उगीचच वाटू शकतात.

In reply to by गवि

कंजूस Fri, 12/27/2024 - 14:58
सहमत. खाजगी वाहनाशिवाय तसेच भाड्याच्या वाहनाशिवाय जमेल तेवढे फिरणे आणि आनंद मानणे हेच आमचे ध्येय असते. त्यामुळे काही त्रास /संताप होत नाही. शेअरिंग साठी कुणाला तयार करणेही नाही. म्हणजे अगदीच घरी कॉटवर पाय हलवत गप्पा मारण्यापेक्षा चार ठिकाणं पाहाणे बरे या रुळावर आमची गाडी सुसाट धावते. शिवाय खरेदी करायची नाही हे ठरवूनच टाकले आहे. आमचा गाईड लोनली प्लानेट पुस्तक " India travel survival kit " - Tony Wheeler and others.

In reply to by गवि

टर्मीनेटर Sun, 12/29/2024 - 13:08
"पूर्ण दिवसाचे ३१०० इतकेच घेतले असतील तर तुम्हाला नशिबाने चांगले डील आणि व्यक्ती लाभली."
काशिनाथ नाडकर्णी : "तो कोकणांतला असला पाहिजे अंऽऽऽ..." कोचरेकर मास्तर : "पाहिलंत? पाहिलंत... माणुसकी नाही.. नाही म्हणतात ना?... ही घ्या माणुसकी! प्रवासात काय अनुभव येतील सांगता येत नाही. वास्तविक असल्या ह्या लोकांचे जाहीर सत्कारच करायला पाहिजेत. त्याचे नाव, नंबर वगैरे आपण टिपून घ्यायला पाहिजे होता नाही का..."
"एरवी कोपऱ्यावर सोडून यायचे सहाशे (हे उदाहरण मे २०२४ मधलं, ऑफ सिझन काळ. अंतर दोन ते तीन किमी. पार्किंग नसल्याने टॅक्सी मागवावी लागली होती.). नुसती चौकशी केली होती तेव्हा, दाभोळी एअरपोर्ट ते अगोंद वन वे नुसते ड्रॉप करण्याचे ऑफ सिझन २००० आणि सिझन मध्ये ३५०० ते ४०००."
सोकाजीनाना त्रिलोकेकर : "ए नाडकर्णी, बघ... बघ! बघ लेका तुझा कोकणातला व्हिक्टोरिया (टॅक्सी) वाला... " काशिनाथ नाडकर्णी : "तो कोकणांतला असणंच शक्य नांयऽऽऽ... अहो तो कोकणात व्हिक्टोरिया (टॅक्सी) चालवायला शिकणार कुठून मला सांगा बघू आंऽऽऽ... कायत्तरी काय? आमच्या कोकणातले म्हणजे सगळे बैल..." 😀 भ्रमण मंडळ - बटाट्याची चाळ गोव्याला असंख्य वेळा जाउनही तिथल्या सार्वजनीक वाहतुक व्यवस्थेचा आणि टॅक्सीवाल्यांचा मला फारसा अनुभव नाही. ह्या वर्षीच्या जानेवारी महिन्यात दोना पावला येथील मुक्काम असलेल्या 'इंटरनॅशनल सेंटर गोवा (ICG)' येथुन त्यांच्याचतर्फे संध्याकाळी तिथुन सुमारे सात किमी अंतरावर असलेल्या कॅसिनो पर्यंत जाउन मध्यरात्री तिथुन परतण्यासाठी घेतलेल्या टॅक्सी सेवेसाठी त्या टॅक्सीवाल्याने (आधीच बोलणी केल्याप्रमाणे) संध्याकाळी जाताना ड्रॉप साठी ३०० रुपये आणि मध्यरात्री तिथुन निघताना फोन करुन बोलवल्यावर पिक-अपसाठीचे ५०० रुपये असे जाउन-येउन एकुण ८०० रुपये घेतले होते. मध्य्ररात्री १:३० च्या नंतर फोन करुनही तो सांगीतल्याप्रमाणे परत न्यायला आला होता हे विषेश! असो, मिपाकरांना त्याठिकाणी आलेले टॅक्सीवाल्यांचे वेगवेगळे, बरे-वाईट अनुभव वाचुन माहितीत भर पडत आहे 👍

In reply to by गोरगावलेकर

विमानतळावरून आपल्या हॉटेलवर किंवा आपल्या हॉटेलवरून विमानतळावर जायचे असेल तर टॅक्सीवाल्यांचे अवाच्या सवा दर आहेत याचा मला तरी अनुभव आला नव्हता. आम्ही गोवा विमानतळापासून सगळ्यात लांब राहिलो होतो अगोंद आणि पाटणेला. दोन्ही ठिकाणी जायला विमानतळाहून १८०० रूपयात प्रीपेड टॅक्सी मिळाली होती. अर्थात ही अनुक्रमे २०१७ आणि २०१८ ची गोष्ट. सध्याचे दर किती हे माहित नाही. मात्र दोन्ही ठिकाणे दाबोळी विमानतळाहून साधारण ६०-६५ किलोमीटर अंतरावर आहेत. अंतर ध्यानात घेता तो दर अवाजवी जास्त आहे असे वाटले नव्हते. विमानतळावर समजा प्रीपेड टॅक्सी असते आणि त्यांना ठरवून दिलेले दर आहेत तितकेच घ्यावे लागतात. पण परतीच्या प्रवासात हॉटेलवरून विमानतळावर जातानाही टॅक्सीवाल्याने तेवढेच पैसे घेतले होते. अगोंदहून परत येताना आमचे विमान रात्रीचे होते त्यामुळे दाबोळी विमानतळावर रात्री साडेनऊच्या सुमारास पोचलो होतो. त्या वेळेस विमानतळावरून भाडी मिळत असतील की नाही शंकाच आहे कारण त्यावेळेनंतर फार विमाने येत नाहीत. तरीही त्याने जास्त पैसे घेतले नव्हते. टॅक्सीवाले अवाच्या सवा दर लावतात ते हॉटेलबाहेर साईटसिईंगला जाणार्‍यांकडून. वारकामध्ये आम्ही उतरलो होतो वारकाला आमच्या हॉटेलच्या बाहेर पर्यटकांसाठी म्हणून एक टॅक्सी स्टॅन्ड होता. तिथून मडगाव फार तर १०-१२ किलोमीटरवर होते. काजू आणि बेबिंका अशा गोष्टी घ्यायला मडगावला जायचे होते तेव्हा हॉटेलबाहेरील टॅक्सीवाल्यांनी जाऊन येऊन २७०० रूपये सांगितले होते. आणि ही गोष्ट २०१२ ची होती म्हणजे आणखी जुनी. ही अक्षरशः लूट होती. मला वाटते तिथे जास्त गोरे पर्यटक येतात आणि परदेशी पर्यटकांना अवाच्या सवा दर लाऊन लुटणे हा प्रकार नाही म्हटले तरी सगळीकडे होतोच. जर ते गोरे पर्यटक असे वाढीव दर द्यायला तयार होत असतील तर टॅक्सीवाल्यांना बहुदा आम्हा भारतीय पर्यटकांची गरज नसावी. त्यामुळे यायचे असेल तर या दरात या नाहीतर येऊ नका असा त्यांचा दृष्टीकोन होता.

श्रीरंग_जोशी Sun, 12/29/2024 - 01:44
गेल्या काही महिन्यांपासून माझी पत्नी सौरभ बोथरा यांच्या ऑनलाइन योगासन वर्गांना उपस्थिती लावत आहे. मी देखील महिन्याभरापासून सुरुवात केली आहे. शीर्षकात जरी केवळ योग असले तरी, योगासनांखेरीज, इतर कार्डिओ व श्वसनाचे व्यायाम, प्राणायम व थोडेफार ध्यान यांचाही या वर्गांत अंतर्भाव असतो. रोज युट्युब लाइव्ह द्वारे भाप्रवे नुसार सकाळ व संध्याकाळी हे वर्ग चालतात. सूचना सहजपणे समजतील अशा असतात व स्क्रीनवर पाहून आपण ते व्यायामप्रकार करू शकतो. ६ जानेवारीपासून तीन आठवडे या वर्गांचा नि:शुल्क लाभ घेता येईल - त्यासाठीचा दुवा. या वर्गांना काही दिवस उपस्थिती लावल्यावर, असे वर्ग आपल्याला काही वर्षे अगोदर का नाही मिळाले अशी भावना आमच्यासह बहुतेकांच्या मनात निर्माण झाली आहे / होत असते.

In reply to by श्रीरंग_जोशी

कंजूस Sun, 12/29/2024 - 04:00
ती साईट पाहिली. नोंदणी केली नाही. उपक्रम आणि ओनलाइन आहे हे बरे. काही शाळांत योगासने शिकवतात बहुतेक. आमच्या शाळेत शिकवली होती. पाचवी पासूनच . लहानपणी केली नाही तरी चालतात. कारण तेव्हा वाढते तरुण वय असते. पण नंतर कधी करायची झाल्यास छोट्या पुस्तिका विकत मिळतात त्या पाहिल्या की काही सोपी रोज करण्याची आसने दहा बारा आहेत ती करता येतात. चीनमध्ये तिथल्या बागांत ( parks) ६०+, ८५+ वयोगटातील नागरिकांसाठी काही त्यांच्या पद्धतींचे व्यायाम प्रकार करणारे करवून घेणारे गट असतात. त्यांचे काही विडिओ मी मागे पाहिले होते ( dwtv channel documentaries बहुतेक.) त्यांचे व्यायाम प्रकारही खूप चांगले वाटले. विशेषतः शरीराची रोजची हालचाल करण्यासाठीचे ते सराव आहेत. वरील दोन वयोगटांच्या वयाप्रमाणे हालचालींचा वेग वेगळा दिसला. इकडच्या काही बाबा लोकांचे योग प्रकार मला काही आवडले नाहीत. अतिरंजीत वाटले. ....... वजन कमी करणे/ हालचालींसाठी सराव/ रोग नियंत्रण/ मानसिक समाधान शांती यांपैकी एक किंवा सर्व असा काही झोल योगासनांमध्ये घालण्याचा खटाटोप दिसतो हे माझे मत.

Bhakti Sun, 12/29/2024 - 14:44
हरारीची मुलाखत रणवीरने घेतली.हरारी माझा आवडता विचारवंत आहे.तो भारतात नेक्सास' पुस्तक प्रकाशित करण्यासाठी आला होता.तेव्हा अनेकांना त्याच्याबरोबर मुलाखती घेतल्या. १. https://youtu.be/eNVtYPgJ6b0?si=3VfqDjCcx6_lYjk2 २. https://youtu.be/6x4UgHI7qbk?si=_Iz_eP9HF7SYH-ZM दुसरी मुलाखत अजून ऐकायची आहे. पहिली मुलाखत रणवीरने घेतली आहे.AI हा हरारीचा १० वर्षांपूर्वी पासूनचा विषय आहे.जो AI वर वरचढ होईल तोच पुढच्या काळात जगावर राज्य करणारे.इथे रशिया,ट्रम्प यांचा वर्चस्ववादी भूमिकेचा त्याने चांगला समाचार घेतला आहे.अमेरिकासारख्या बलाढ्य देशाने,लीडरने जगाच्या शांततेचा विचार आधी केला पाहिजे तरच माणूसकी टिकेल असं त्यांचं म्हणणं आहे.रणवीरचा शो म्हटला की तो स्पिरिच्युलिटीवर समोरच्याला बोलायला लावणारच हे ठरलेलं आहे 😀 त्यात हरारी विपश्यनेचा साधक आहे. पण हरारी म्हणतो कोणीही कोणाला दोन ,तीन तास ध्यानाला बसा हे म्हणणं सोपं आहे.पण पंधरा मिनिटे तरी केवळ स्वतःच्या आता बाहेर जाण्याऱ्या श्वासावर लक्ष केंद्रित करा.इतर कोणताच विचार डोक्यात आणायचा नाही,हे सांगितले तर कोणालाच हे फारसं जमणार नाही.यासाठी खुप तयारीच हवी.मेडिटेशन कसं करायचं, कोणतं करायचं हे ज्याचं त्यालाच ठरवू द्या.उगाच मेंढ्याचा कळप करण्यात अर्थ नाही. युद्ध करावं की नाही याबाबत त्याचं मत मला गोलगोल वाटलं,आधी तो म्हणाला मिलिटरी वर ५०% हून अधिक खर्च चिंताजनक आहे नंतर म्हणाला इस्राएल आणि भारताने ज्या चुका रोमन व मुस्लिम+ब्रिटिश आक्रमणाच्या काळात सैन्य ताकद वाढवण्यावर भर देतात केली ती त्यांना आता करणे अजिबात परवडणारं नाही👏

In reply to by Bhakti

कंजूस Sun, 12/29/2024 - 15:53
मराठी किंवा कुणीही. आंतरराष्ट्रीय मते राजकीय/ सामाजिक / धार्मिक ही नेहमी ती व्यक्ती कोणत्या डोक्यातली आहे त्याप्रमाणे एकांगीच असतात. विरुद्ध गटाचा साधा उल्लेखही नसतो. तर काहींची प्रसिद्ध केलेली व्यक्तव्ये त्यांच्या देशाच्या राजकीय दडपणाखालीही असतात.

कंजूस Tue, 12/31/2024 - 20:43
पहिला काचेचा पूल काल कन्याकुमारी, तमिळनाडू इथे असलेल्या विवेकानंद स्मारक आणि तिरुवल्लूवर पुतळा या दोन ठिकाणांमध्ये काचेचा पूल उभारला त्याचे उद्घाटन झाले. hindustan times बातमी

कंजूस Fri, 01/03/2025 - 11:27
खरडफळ्यावर विषय निघाला म्हणून......... गुजरातचे सुंदर समुद्र किनारे आणि पर्यटन. फार प्रचलित नाही तरीही थोडक्यात... गुजरातध्ये {सूरतजवळच्या} हजिरा येथे आणि जामनगर येथे दोन मोठे रासायनिक प्रकल्प ( भारतीय कंपन्या, रिलायन्स) अगोदरच आहेत. सूरतजवळच्या दहेज बंदरातून - घोघा पलिकडे जाऊन भावनगरला काही जण जातात. धार्मिक पर्यटन. दीवचा किनारा पर्यटनासाठी आहे. तिथून वेरावळ - सोमनाथ आहे. पण धार्मिक महत्त्व आणि मासेमारी. दमणचा किनारा काळा आहे. मासेमारी बोटींच्या डिझेलमुळे. जवळचा परिसर दारूबार आणि इतर इलेक्ट्रॉनिक्स मार्केटसाठी पूर्वी प्रसिद्ध होता. आता त्याचे महत्त्व उरले नाही. तरीही दमण- वापी- दादरा नगरहवेली- खानवेल ( गार्डन्स) अशी सहल होऊ शकते. द्वारका पोरबंदर समुद्र -धार्मिक पर्यटन अंकलेश्वर/अंकलेसर भरूच हे नर्मदा पर्यटनामुळे चर्चेत असते. गुजरात - महाराष्ट्र सीमेजवळचे डहाणू आणि बोर्डी येथे हॉटेल्स खूप आहेत. डहाणू-जव्हार- त्र्यंबकेश्वर -नाशिक - सापूतारा असाही सहल प्लान होऊ शकतो. गुजरात समुद्र किनारे थंडीतच ठीक. गरमा फार असतो. काही ठिकाणी रात्री चमकणाऱ्या लाटा दिसतात. मुंबई पुणे पर्यटकांसाठी कोकण, गोवा, कर्नाटक समुद्रच बरा.

In reply to by कंजूस

गवि Fri, 01/03/2025 - 14:19
दमण- वापी- दादरा नगरहवेली- खानवेल ( गार्डन्स) अशी सहल होऊ शकते.
दमण किनारे घाणेरडे. केमिकल आणि वास. अस्वच्छ. हल्ली काही भाग बांधून चौपाटी केली आहे असे ऐकले पण एकूण समुद्र घाण. खूप इंडस्ट्रीज. सिल्वासा कंटाळवाणे. सर्वसाधारण लहान शहर. उन्हाळ्यात तर अगदी नदी देखील कोरडी. तिथली वाटेतली लायन सफारी केविलवाणी. सापुतारा वगैरे हिल स्टेशन हा अधिक चांगला ऑप्शन आहे त्यापेक्षा.

In reply to by प्रचेतस

गवि Fri, 01/03/2025 - 15:50
आधी मद्य पिऊन मग कोणत्याही मार्केटमध्ये फिरायला मजाच येते. किंबहुना काळ्या समुद्रावर फिरायला देखील मजाच येते. :))

In reply to by प्रचेतस

गवि Fri, 01/03/2025 - 16:00
तुमच्या इतका जोरकस, प्रगाढ, वादळी, पावसाळी, ओलाकंच, इंटेंस अनुभव नसला तरी प्रवासाचा अंमळ थोडासा अनुभव आहे इतकंच..

In reply to by प्रचेतस

गवि Fri, 01/03/2025 - 16:09
सळसळत्या वाऱ्याने एखादा प्राजक्त थरथरावा आणि खालून जाणाऱ्या आपल्या तापल्या अंगावर गार दवबिंदूंचा पडलेला पाऊस हृदयाचे मधलेच चार ठोके चोरून जावा तशी अवस्था झालेली दिसते त्या आठवणींनी.

In reply to by गवि

प्रचेतस Fri, 01/03/2025 - 17:24
हो ना. अगदीच मोरपिशी अवस्था. बाकी तुमचे अनुभवही ह्याबाबतीत दांडगेच असणार म्हणा हे तुमच्या तरल शब्दांनी सहजच स्पष्ट होते.

In reply to by गवि

टर्मीनेटर Fri, 01/03/2025 - 16:55
वरच्या वाक्यात
"आधी मद्य पिऊन मग कोणत्याही मार्केटमध्ये फिरायला मजाच येते."
असे 'कोणत्याही मार्केटमध्ये' हे दोन शब्द ठळक करायचे राहुन गेले काय 😀 नीळा, हिरवा, पिवळा, तांबडाच काय पण 'मृत' समुद्रही जर कौतुकास पात्र ठरत असतील तर बिचाऱ्या 'काळ्या' समुद्राने असे काय कोणाचे घोडे मारले आहे? ('काळ्याशार' गोष्टीही आकर्षक असु शकतात 😉) तेव्हा घ्यावी की त्याच्यावरही फिरायची मजा 😂 बाकी 'काळ्या' वरुन सहज सुचलं म्हणून... काला रे सइयां काला रे तन काला रे मन काला रे काली जबान की काली गारी काले दिन की काली शामें सइयां करते जी कोल् बाज़ारी काला रे सइयां काला रे तन् काला रे मन काला रे काली जबान की काली गारी काले दिन की काली शामें सइयां करते जी कोल् बाज़ारी बैरी कोल् कोल् कोल् छीने तोल तोल तोल बैरी कोल् कोल् छीने तोल तोल तोल छत आँगन चार दिवारी सइयां करते जी सइयां करते जी सइयां करते जी सइयां करते जी सइयां करते जी कोल् बाज़ारी सइयां करते जी कोल् बाज़ारी काली मिटटी कुत्ता काला काला बिलकुल सुर्मे वाला काला कौवा हौवा काला काली मिटटी कुत्ता काला काला बिलकुल सुर्मे वाला काला कौवा हौवा काला काला बादल गिरने वाला काला मोती गिरने वाला काला झंडा डण्डा कला काला बटवा पैसा काला काली आँखों जैसा काला काली अग्नि काली गर्मी सूरज काला काला बीघा और गज काला काली हाथी हाथी काला काला बैरी कोल् कोल् कोल् छीने तोल तोल तोल बैरी कोल् कोल् छीने होल से टोल रंग पानी और पिचकारी सइयां करते जी पिया करते जी सइयां करते पिया करते जी काला रे सइयां काला रे तन काला रे मन्न काला रे काली जबान की काली गारी काले दिन की काली शामें सइयां करते जी कोल् बाज़ारी काला रे सइयां काला रे तन काला रे मन्न काला रे काली जबान की काली गारी काले दिन की काली शामें सइयां करते जी कोल् बाज़ारी. स्नेहा खानवलकर ह्या गुणी संगीत दिग्दर्शिकेने संगीतबद्ध केलेल्या 'गँग्स ऑफ वासेपूर २' मधल्या काला रे ह्या गाण्यात गीतकार वरुण ग्रोवर ह्यांनी इतक्या काळ्या गोष्टींचा उल्लेख केलाय, पण बिचारा 'काळा समुद्र' मात्र त्यात घ्यायचा राहून गेला बघा... 😎

In reply to by गवि

कंजूस Fri, 01/03/2025 - 14:46
खरंतर गुजरातला समुद्र पर्यटनाला जाऊच नये. औद्योगिकरणावर गुजरातने खूप भर दिला. नवसारीपासून पुढे वरती. मुंबई बाजारपेठ जवळ पडते. सापुतारा जरी महाराष्ट्रातील पर्यटकांना आवडत असले ( नाशिक जवळ) तरी गुजरातींना आवडत नाही. त्यांचे आवडते माथेरान महाबळेश्वर पाचगणी. मुंबई पुण्याला जवळची ठिकाणं पाहून झाल्यावर जरा बदल म्हणून दुसरीकडे काही आहे का याची चाचपणी करतात. पालघरच्य पश्चिमेला दहा किमीवर केळवे माहिम किनारा आहे. पालघर -मनोर - विक्रमगड- जव्हार- त्र्यंबकेश्वर - नाशिक या वाटेवर हल्ली 'गोवर्धन इको विलेज' मिनी वृंदावन ( इस्कॉनवाल्यांचं) हल्ली लोकप्रिय होत आहे. या मार्गावर बरीच रिसॉर्ट झाली आहेत. जव्हार मोखाडा भागातील वारली चित्रकला कमी होत आहे किंवा बाजारू होत आहे असं ऐकून आहे. सहलीच्या आराखड्यात/ मार्गावर चार पाच ठिकाणे असणे फायद्याचं ठरतं . एखादं नाही आवडलं कुणाला तर दुसरं सहल यशस्वी करतं.

In reply to by कंजूस

गवि Fri, 01/03/2025 - 15:54
केळवे किनारा तर लोकांनी घाणीने कचऱ्याने भरून टाकलेला दिसला. अगदी गेल्या वर्षात काही बदल झाला असेल तर माहीत नाही. लोक तिथे पिकनिक सारखा कार्यक्रम करून, बसून खाऊन प्लास्टिक प्लेट्स, खरकटे, उर्वरित अन्न असे सर्व जागीच टाकून उठत होते. किनाऱ्यावर हागणदारी होती. पार्किंग शुल्क किंवा तत्सम शुल्क वगैरे वसुली अवश्य होत होती पण स्वच्छतेच्या दृष्टीने काही दिसले नाही. पेड टॉयलेट होते. तेही अस्वच्छ. आपले सामान्य नागरिक देखील एकूण स्वच्छतेचा सेन्स कमी असलेले आहेत असेच वाटते सगळीकडे.

In reply to by गवि

कंजूस Fri, 01/03/2025 - 16:24
हं. नवीन अपडेट्स लक्षात ठेवायला हवेत. बाकी प्रचेतसकुमार चांगल्या जागा शोधतात. पण काहीच उघड करतात. BNHS वालेही चांगल्या जागा सांगत सुटत नाहीत. फेसबुकाच्या भिंती भरल्या की लोंढे तिकडेच जातात. राजमाची, कास पठार, सांधण, हरिहर.

टर्मीनेटर Fri, 01/03/2025 - 17:47
आपल्या सर्वांच्या माहितीतले मिपाकर लेखक 'कुमार१' हे काही कामानिमित्त मुंबईला येणार आहेत. त्या निमित्ताने सोमवार दिनांक ६ जानेवारी २०२५ रोजी संध्याकाळी ६ नंतर भायखळा येथे एक मिपा कट्टा करण्याचे ठरत आहे. सोमवारचा, म्हणजे कामकाजाचा दिवस असल्याने फार लांबुन कोणी येऊ शकणार नाहीत ह्याची कल्पना असल्यामुळे 'कट्ट्यासाठी' वेगळा धागा वगैरे काढलेला नाही, परंतु भायखळा परिसरात किंवा मुंबई उपनगरांत रहाणारे कोणी मिपाकर येऊ शकत असतील तर त्यांचे सहर्ष स्वागत आहे. (केवळ एकमेकांची सदिच्छा भेट आणि गप्पा-टप्पांचा कार्यक्रम एवढाच ह्या कट्ट्याचा मुळ उद्देश आहे 😀)

In reply to by टर्मीनेटर

कंजूस Fri, 01/03/2025 - 18:16
मुंबईत मिपाकर मोजून तीन चारच असतील. आणि त्यातून राणीबाग फुले प्रदर्शनाचे निमित्त साधले तर उत्तम.

In reply to by कंजूस

विजुभाऊ Sun, 01/05/2025 - 15:09
मुंबईत ( ठाणे डोंबिवली धरुन) किमान तीस एक मिपाकर सहज असतील. रामदास , शँपेन , क्लिंटन, प्रभू मास्तर , साक्षी , ज्योति अळवणी , मदनबाण असे बरेच आहेत.

In reply to by टर्मीनेटर

Bhakti Sat, 01/04/2025 - 11:34
कुमार १ आता मिपावर का लिहित नाही.त्यांना नक्की सांगा की तुमचे अभ्यासपूर्ण लेख मिपावर देत जा.

In reply to by टर्मीनेटर

Nitin Palkar Mon, 01/06/2025 - 08:18
या कट्ट्याला येतो असे कुमार१ यांना बोललो होतो. अचानक महत्वाचे काम निघाल्यामुळे येऊ शकत नाही. लवकरच पुन्हा असा योग येवो.

Bhakti Sat, 01/04/2025 - 11:43
आणि आजोबा परत जिवंत झाले! ;) लाखातून एखादा व्यक्ती इतका नशीबवान असू शकतो.हार्ट ॲटॅकमुळे मृत घोषित केलेल्या आजोबांचे शव रूग्णवाहिकेतून घरी नेताना रस्त्यावरील खड्ड्यांच्या धक्क्यामुळे आजोबांचे ह्रदय पुन्हा चालू झाले असावे.कारण नातवाला नंतर त्यांच्या हाताच्या बोटांची हालचाल दिसली.मग पुढील उपचाराला परत दुसऱ्या दवाखान्यात नेले.तर आजोबांच्या ह्रदयाचे ठोके दिसले. देव तारी त्याला कोण मारी... https://youtu.be/Y5Ap-dknaww?si=Ezn1IIWLjspCJ5Sl

In reply to by Bhakti

चौथा कोनाडा Sun, 01/05/2025 - 20:10
या घटनेची नोंद घेत महाराष्ट्राच्या आरोग्य खात्याने सदर खड्ड्याचे मोजमाप करून तशाच प्रकारचे खड्डे विविध रस्त्यांवर पाडण्याचे नियोजन केलेले आहे. या खड्डा इफेक्टमुळे सीपीआर ची प्रोसिजर कालबाह्य होऊ शकते असे माझी आरोग्य सचिव माननीय डॉक्टर चंगावडकर श्रीपाद यांनी प्रतिपादित केले ! या नियोजित खड्ड्यांच्या कंत्राटांवरून आत्ताच वाद सुरू झालाय ! राजकीय नेते श्री अमुक प्रमुख यांनी या कंत्राटात बावीस कोटींचा भ्रष्टाचार झाल्याचा आरोप केला. आणि या प्रकरणाची चौकशी करावी अशी मागणी माननीय मुख्यमंत्री यांच्याकडे केली.

कंजूस Sun, 01/05/2025 - 10:24
माथेरानमध्ये पर्यटक घोड्यावर बसून जात आहेत, काही जण मिनी ट्रेन पाहात आहेत, माकडे पर्यटकांच्या खाऊच्या पिशव्या हिसकावून घेत आहेत अशा माहितीवर Chatgpt ने काढलेलं चित्र.image थोड्या चुका आहेत, अर्धवट कापली गेली आहेत दृष्य. तरी ठीकच.

कंजूस Mon, 02/24/2025 - 00:28
उन्हाळी भटकंती. काल एक भटकंती केली. खंडाळा घाटासाठी रेल्वे जिथून पळसधरी स्टेशनानंतर वर चढते त्या पहिल्या डोंगरात आहे सोनगिरी. ( मुंबईतील तरुण नवख्या ट्रेकरांचा पावसाळ्यातला आवडता ट्रेक. आणखी एक सोंडाई डोंगर माथेरानच्या चौक पाॅइंटच्या खाली आहे.) उन्हाळा सुरू झाला आहे, रान वाळले आहे तरी दुपारी बारा ते पाच तळापासून माथ्यापर्यंत (५०० मिटर्स) अतोनात डास होते. शांतपणे बसून डबासुद्धा खाता आला नाही. या उलट मागचाच डोंगर राजमाचीचा. तिथे कधीच कुठेही डास नसतात. हे असं का?

कंजूस Wed, 03/12/2025 - 10:38
वेरूळ दहाव्या लेण्यात किरणोत्सव..... लोकसत्ता बातमी. https://youtu.be/2xX1I0EUcNk?si=Q7AHHpInuRYAN6Zc असा दिसत असला तरी त्यासाठी लेण्या तशा बांधलेल्या नसाव्यात. वेरूळ लेण्या बहुशा पश्चिमाभिमुख आहेत त्यामुळे दुपारी वर्षातून दोनवेळा किरण आतापर्यंत येत असणारच. आपली देवळं मुद्दामहून पूर्वाभिमुख बांधतात. काही पश्चिम दिशेला तोंड करून. तसं लेण्यांचं नाही. बौद्ध भिक्कुंना पावसाळ्यात विश्रांतीसाठी विहार आणि लेणी आणि चैत्य बांधण्यात ( खोदण्यात) आले होते. मूळ उद्देश हा होता.

कंजूस Wed, 03/12/2025 - 10:56
विमान परत फिरवणे.... मागच्या आठवड्यात एक शिकागो ते दिल्ली विमान टॉयलेट्स तुंबल्याने परत शिकागोला नेले. https://youtu.be/ZQemz_Enpxc?si=w1SuHw86alXZ6IiW उड्डाणाचे फक्त चार तास उरले होते. मग वाटेत कुठे emergency landing या कामासाठी मिळत नसावेत का? किंवा ते देश अशि सर्विस देत नसतील?

कंजूस Wed, 03/19/2025 - 18:32
माथेरान कालपासून बंद. टॅक्सी, इ रिक्षा आणि घोडे वाले संपावर. कारण काय तर म्हणे पर्यटकांची फसवणूक करणारे विडिओ यूट्यूबवर आले. खरं कारण ... खाजगी वाहनाने येणारे पर्यटक वाढले आणि ते दस्तुरी नाक्यावरून शटल टॉय ट्रेन किंवा इ रिक्षांनी माथेरानच्या बाजार पर्यंत जातात. ते आठवड्यात कोणत्याही दिवशी येऊन जातात. हमाल, हॉटेल्स आणि घोडेवाल्यांचा धंधा जोरात चालतो. इ रिक्षा दहा आहेत. फक्त सुट्ट्या लागल्यावर येणारे पर्यटकच टॅक्सी घेतात. एकूण काय तर २७० टॅक्सी वाल्यांना धंधा मिळत नाही पण पर्यटक खूप येतात. नेरळ ते दस्तुरी नाका जाणारी एसटी मिनीबस ( पंचवीस रुपयांत) हीसुद्धा पोटदुखी आहे. फसवणूक टॅक्सीवालेच करतात. खाजगी कार्यालयांना " आमच्या टॅक्सी नेच जा असा हेका धरतात किंवा पाचशे रुपये द्या असा दम भरतात. काही शहाणे टॅक्सी वाल्यांनी मात्र पन्नास रु सीटने धंधा सुरू ठेवला आहे. ( अधिकृत भाडे शंभर रु प्रती प्रवासी असे चारांचे चारशे रुपये घेतात. किंवा पूर्ण टॅक्सी खिडकीवर जाऊन बुक केल्यास ३६० रुपये लागतात. आता प्रश्न असा आहे की टॅक्सीवाले आठवड्याच्या इतर दिवशी ओला/ उबेर/ वगैरेंनी संबंध का ठेवत नाहीत. कारण या साईट्स " मारुती इको" वाहन नको सांगतात. सर्व माथेरान टॅक्स्या याच प्रकारच्या आहेत.

In reply to by कंजूस

चौथा कोनाडा गुरुवार, 03/20/2025 - 20:29
खासगी करण : वरच्या पातळीवर अदानी- अंबानी खालच्या पातळी छोटेआका, बडेआका अणि अन असे कार्यकर्ते म्हणवणारे खंडणीकार्यकर्ते

वामन देशमुख Fri, 03/21/2025 - 13:10
माझा कालचा WhatsApp Status SohalLalTeaTime #LifeIsFunWithFriends&SohanlalTea ☕
एका जिवलगाचा प्रतिसाद -
चहा आणी आणी ते सुद्धा संध्याकाळी 7 नंतर! उन लागलं की काय वामन तुला ? काळजी घे बाबा.
माझे उत्तर - हमारे तेलंगाणा के लोओंका मालूम नै तुमारकू? सुब्बे उट्टे जब से रात को सोने तलक कब्बी बी चायाँ पीने कू रेडीच रैतें। कल क्या वा मालूम? हमारे संजय बावा होर उनके इनो आये थे हमारे इधर म्हाराष्ट्रा सें । फिर Abits कु जाने के प्लानाँ बनायें। तो मैं बोलूं, चलो बावा, कैसे बी उदर जारैं । तो व्हांपे सोहनलाल की चाय भोत सईं रैती, दूर दूर से लोआं आते पीनेकू। पीते, तुम्म? तो उनो बोले, तुम इत्ता बोलरे तो कैकु नै पीते वामन राव? फिर हम, हमारे इनो, बावा, बावा के इनो ऐसे चार जणां गए चायाँ पीनेकू। अब तुमारकू तो मालूमिच हैं, वो चायाँ वायाँ पीने के शौकां तो अपुन नै पालते। फिर वो तीन जणां चायाँ पिए। भोत अच्चे है चायाँ बोले। बोलके मई स्टेटसां लगायूँ।

वामन देशमुख Wed, 04/30/2025 - 10:55
अक्षय्य तृतीयेनिमित्त घराजवळच्या श्री वेंकटेश्वर स्वामी (बालाजी) मंदिरात सपत्नीक गेलो होतो. घरी आंब्याची पाने-झेंडूची फुले यांची तोरणे, देवांना ताजे हार,फुले, यथासांग पूजा, विशेष नैवेद्य हे झाले. गोडधोड जेवण आहे. श्री कृपेने प्रसन्न वाटते आहे. गोविंदा गोविंदा गोऽविंदा!

In reply to by कंजूस

वामन देशमुख Wed, 04/30/2025 - 15:56
मेहकरचा बालाजी?
मी हैदराबादला राहतो. घराजवळच्या (आम्ही लोकांनी बांधलेल्या) देवळात गेलो होतो.‌ यापूर्वी मेहकरच्या बालाजी मंदिरात गेलेलो आहे.‌ तेथील बालाजीची मूर्ती खूप उंच आहे. बहुधा भारतभरातील सर्वात उंच मूर्ती असावी.

वामन देशमुख Fri, 05/09/2025 - 13:44
श्रीगुरुजी हा आइडी बॅन केल्याबद्दल मी तीव्र निषेध व्यक्त करतो. ज्या मोजक्या मिपाखरांमुळे मिसळपाववर वाचक येतात त्यांच्यापैकी एक हे श्रीगुरुजी होते.‌ हे लिहिण्याचा अधिकार मला आहे व हे लिहिल्यामुळे माझाच आइडी बॅन होणार नाही ही अपेक्षा. जय हिंद. --- हे मी खरडफळ्यावरही लिहिलं होतं; कायमची नोंद राहावी म्हणून इथे पुन्हा लिहीत आहे.

In reply to by वामन देशमुख

मारवा Fri, 05/09/2025 - 13:54
श्रीगुरुजी हे अनेकवेळा अभ्यासपूर्ण संदर्भासहित मांडणीणकरात होते हे खरे आहे. काहीवेळा मतभेद असले तरी जेबकी स्वाभाविक आहे तरी त्यांची एकूण मांडणी व चर्चेला योगदान चांगलेच होते यात शंका नाही अनेकदा माहीत नसलेले संदर्भ त्यांच्यामुळे माहिती होत होते. मात्र वामनराव त्यांची भाषेची मर्यादा भंगलेली होती असेही दिसून येते. त्यासाठी त्यांना समज देऊन संधी द्यायला हवी होती असेच अमरेंद्र बाहुबली यांना देखील संधिं द्यायाला हवी होती. असे उत्साहाने हिरीरीने चर्चा करणारे गेले तर त्याचे मला तरी नक्कीच वाईट वाटतें
सहज सुचलं म्हणून ( राजकारणसोडून छोट्या चर्चांसाठी) इतिहास, पुस्तकं, पाककला आणि इतर विषयांची चर्चा खरडफळ्यावर होते आणि मोठमोठे माहितीपर प्रतिसाद खरडफळा साफ झाल्यावर गायब होतात. तर तसे होऊ नये म्हणून हा धागा सुरू करत आहे. * आमच्या इथे एक पेपर आणि मासिके वाचनाचा एक मिनी ज्येष्ठ नागरिक कट्टा ( म्हणजे दोन बाकडी , कडाप्पा फरशी टाकून) सुरू झाला होता. परवा तिकडे एक पाटी वाचली आणि पुण्यात असल्यासारखं वाटलं. 'ज्येष्ठ नागरिक कट्टा' पाटीखाली 'राजकारण चर्चेसाठी नाही' असं लिहिलं होतं. हसू आलं. तर हा आपला धागाही राजकारण चर्चेसाठी नकोच असं ठरवलं. बघू असा चालतो.

दहीभात...

किल्लेदार ·

Bhakti Tue, 11/12/2024 - 12:46
सुंदर लिहिलंय! लहानपणी मोठ्यांच्या पंगती बसायच्या तीनदा भात वाढायचे असतं एवढ सांगितले जायचे.शेवटचा भात दहीभात घेण्याचा आग्रह व्हायचा.

टर्मीनेटर Tue, 11/12/2024 - 16:20
दही-बुत्ती हे मूळचे दाक्षिणात्य अपत्य असले तरी पुण्यातल्या घरी वास्तव्यास आल्यामुळे साहजिकच "गोssड" झाले होते. पण “यजमान-दाक्षिण्य” दाखवून मी तो भात गोड (न) मानून कसातरी गिळला.
लेख वाचायला सुरुवात केल्यावर आलेल्या ह्या दुसऱ्याच वाक्याला जाम हसलो 😀 मी भातप्रेमी नाही आणि नुसता ताक भात किंवा दही भात अजिबात आवडत नाही. पण दाक्षिणात्य पद्धतीची दही-बुत्ती खायला आवडते, विशेषतः उडदाच्या डाळीमुळे आणि लाल मिरचीमुळे तीला जो स्वाद प्राप्त होतो तो फार आवडतो!

सरनौबत Tue, 11/12/2024 - 16:45
माझा देखील अतिशय आवडता पदार्थ आहे. दहीपोह्यात मला दाण्याचा कूट आणि किंचित साखर आवडते. ज्ञानोबांनी देखील दहिभाताची उंडी लाविन तुझिये तोंडी । जीवा पढिये त्याची गोडी सांगे वेगी ॥ म्हणलं आहे. खूप छान माहितीपूर्ण लेख.

In reply to by कंजूस

Bhakti Tue, 11/12/2024 - 19:06
हे घ्या मोरमिलगाई मिरची,केरळी खाद्य पदार्थ दुकानातून घेतलेली.मी तर रोज कोशिंबीरला याच मिरचीची फोडणी देते. https://www.misalpav.com/node/52379

किल्लेदार Wed, 11/13/2024 - 23:02
कर्नलतपस्वी, Bhakti, कंजूस, अथांग आकाश - प्रतिक्रियांबद्दल आभार टर्मीनेटर - पोळ्या करायचा कंटाळा आणि पचायला हलका असल्यामुळे मी भातप्रेमी झालो आहे. विशेषतः दर वेळी वेगवेगळा तांदूळ अजमावून बघायला मजा येते. एखादी लेखमाला तांदळावरही लिहून काढा. सरनौबत - मास्तरांच्या बासनातले दही पोहे खाल्लेत कि काय ?

नचिकेत जवखेडकर गुरुवार, 11/14/2024 - 11:43
मस्स्स्त लेख. दहीभात अत्यंत आवडता प्रकार. जपानात शिकायला असताना एकदा बरोबरीच्या जपानी मुलांना सांगितलं दहिभाताबद्दल. तेव्हा सगळ्यांचे चेहरे पाहण्यासारखे झाले होते. एकानी विचारलं की मळमळत नाही का हे कॉम्बिनेशन बघूनच. म्हटलं की अरे बाबा, आम्ही पहिल्यापासून खातोय ते आणि मुळात सगळं जेवण झालं की छान शांत होतं पोट. तरीदेखील दहीभाताला दोष देणं थांबवलं नाही. तेव्हा मी देखील त्यांना म्हटलं की तुम्हीसुद्धा ऑक्टॉपस खाताना दिसलात की मला मळमळतं! तेव्हा थांबले.

सस्नेह गुरुवार, 11/21/2024 - 11:34
दहीभातासारखाच चुरचुरीत लेख ! दहीभाताची पंखी, स्नेहा

Bhakti Tue, 11/12/2024 - 12:46
सुंदर लिहिलंय! लहानपणी मोठ्यांच्या पंगती बसायच्या तीनदा भात वाढायचे असतं एवढ सांगितले जायचे.शेवटचा भात दहीभात घेण्याचा आग्रह व्हायचा.

टर्मीनेटर Tue, 11/12/2024 - 16:20
दही-बुत्ती हे मूळचे दाक्षिणात्य अपत्य असले तरी पुण्यातल्या घरी वास्तव्यास आल्यामुळे साहजिकच "गोssड" झाले होते. पण “यजमान-दाक्षिण्य” दाखवून मी तो भात गोड (न) मानून कसातरी गिळला.
लेख वाचायला सुरुवात केल्यावर आलेल्या ह्या दुसऱ्याच वाक्याला जाम हसलो 😀 मी भातप्रेमी नाही आणि नुसता ताक भात किंवा दही भात अजिबात आवडत नाही. पण दाक्षिणात्य पद्धतीची दही-बुत्ती खायला आवडते, विशेषतः उडदाच्या डाळीमुळे आणि लाल मिरचीमुळे तीला जो स्वाद प्राप्त होतो तो फार आवडतो!

सरनौबत Tue, 11/12/2024 - 16:45
माझा देखील अतिशय आवडता पदार्थ आहे. दहीपोह्यात मला दाण्याचा कूट आणि किंचित साखर आवडते. ज्ञानोबांनी देखील दहिभाताची उंडी लाविन तुझिये तोंडी । जीवा पढिये त्याची गोडी सांगे वेगी ॥ म्हणलं आहे. खूप छान माहितीपूर्ण लेख.

In reply to by कंजूस

Bhakti Tue, 11/12/2024 - 19:06
हे घ्या मोरमिलगाई मिरची,केरळी खाद्य पदार्थ दुकानातून घेतलेली.मी तर रोज कोशिंबीरला याच मिरचीची फोडणी देते. https://www.misalpav.com/node/52379

किल्लेदार Wed, 11/13/2024 - 23:02
कर्नलतपस्वी, Bhakti, कंजूस, अथांग आकाश - प्रतिक्रियांबद्दल आभार टर्मीनेटर - पोळ्या करायचा कंटाळा आणि पचायला हलका असल्यामुळे मी भातप्रेमी झालो आहे. विशेषतः दर वेळी वेगवेगळा तांदूळ अजमावून बघायला मजा येते. एखादी लेखमाला तांदळावरही लिहून काढा. सरनौबत - मास्तरांच्या बासनातले दही पोहे खाल्लेत कि काय ?

नचिकेत जवखेडकर गुरुवार, 11/14/2024 - 11:43
मस्स्स्त लेख. दहीभात अत्यंत आवडता प्रकार. जपानात शिकायला असताना एकदा बरोबरीच्या जपानी मुलांना सांगितलं दहिभाताबद्दल. तेव्हा सगळ्यांचे चेहरे पाहण्यासारखे झाले होते. एकानी विचारलं की मळमळत नाही का हे कॉम्बिनेशन बघूनच. म्हटलं की अरे बाबा, आम्ही पहिल्यापासून खातोय ते आणि मुळात सगळं जेवण झालं की छान शांत होतं पोट. तरीदेखील दहीभाताला दोष देणं थांबवलं नाही. तेव्हा मी देखील त्यांना म्हटलं की तुम्हीसुद्धा ऑक्टॉपस खाताना दिसलात की मला मळमळतं! तेव्हा थांबले.

सस्नेह गुरुवार, 11/21/2024 - 11:34
दहीभातासारखाच चुरचुरीत लेख ! दहीभाताची पंखी, स्नेहा
पुण्यात कुणाकडे कधीतरी दही-बुत्ती हा दहीभाताचा प्रकार ताटात पडला. दही-बुत्ती हे मूळचे दाक्षिणात्य अपत्य असले तरी पुण्यातल्या घरी वास्तव्यास आल्यामुळे साहजिकच "गोssड" झाले होते. पण “यजमान-दाक्षिण्य” दाखवून मी तो भात गोड (न) मानून कसातरी गिळला. एरवी पित्तशामक असणारा दहीभात, पित्त खवळायलाही कारणीभूत ठरू शकतो हे तो साखर परलेला दहीभात खाऊन त्या दिवशी नव्याने उमगले. हिंदुस्तानात भाषावार प्रांतरचना स्वातंत्र्यप्राप्तिनंतर झाली असली तरी "भाता-वार” प्रांतरचना जिथल्या तिथल्या खाद्यसंस्कृतीनुसार फार पूर्वीच झालेली आहे.

मिसळ पाव मिसळ पाव

पाषाणभेद ·

In reply to by प्रचेतस

पाषाणभेद Sun, 11/01/2020 - 12:36
जातीचा मिसळवाला मिसळ, पाव अन तर्री यांच्यामधून स्वर्ग निर्माण करतो. बाकीचे हाटेलवाल्यांना मिसळीसोबत काकडी, टोमॅटो, पापड, दही, मठ्ठा, फरसाण इत्यादींचे कडबोळे करून जगावे लागते. अहो, कालपरवा एका हॉटेलात मिसळीबरोबर जिलबी दिली तेव्हा मला, 'तुच कारे तो भुतस्य', असा प्रश्न विचारावा वाटला. मिसळथाळी हि खरी मिसळ नाहीच. मिसळ खावी ती हातगाडीवरची अन जिथे जास्त रिक्षावाले थांबून खात असतात तिथली. तिथे उगाचच फिल्टर पाणी, हात पुसायला पेपर नॅपकीन, हॅन्डग्लोव्हज् घातलेले वेटर, स्वतंत्र ग्लास असली सरबराई नसते. रिक्षावाला जसा भडकू असतो तशीच हातगाडीवाली मिसळ स्फोटक असते. मिसळ खावी ती नाशकातली. भरपुर मोड आलेली मटकी नावापुरते शेव अन भरपुर रस्सा अन कसलाही अन्य पदार्थ न टाकता केलेली तर्री हे फक्त नाशकातल्या मिसळवाल्याकडेच मिळेल. अर्थात आता आता नाशकातही डेकोरेटिव्ह मिसळचे फॅड येते आहे. ते मुळ मिसळवाल्यांच्या मुळावर आहे. कोल्हापूर मिसळ म्हणजे नऊवारी शिवलेली साडी घालून रेकॉर्डवर लावणी लाऊन केलेला नाच. अस्सल फडावरच्या लावणीची मजा त्यात नाही. पुण्यातली मिसळ हि खरी मिसळ नव्हेच. जसे अमृततुल्य नावाच्या चहाने चहाची चव घालवली तशी पुणेरी मिसळने मिसळची इज्जत घालवली.

In reply to by पाषाणभेद

पुण्यातली मिसळ हि खरी मिसळ नव्हेच. जसे अमृततुल्य नावाच्या चहाने चहाची चव घालवली तशी पुणेरी मिसळने मिसळची इज्जत घालवली.
मैसळीक कवनाने जेवढी मजा आली ती या एका वाक्याने खाडकन उतरली. बाकी प्रांतातल्या मिसळींचे वर्णन करताना पुण्याला नावे ठेवण्याची गरज नव्हती. हा म्हणजे माध्यान्नीच्या सूर्यावर थुंकण्याचा प्रकार वाटला, या जगी जे जे सर्वोत्कृष्ठ आणि सर्वोत्तम आहे ते फक्त आणि फक्त आमच्या पुण्यातच उपलब्ध आहे. हे नेहमी लक्षात ठेवा प्रायश्र्चित्त म्हणून
"पुणोच्छिष्ट जगत सर्वम"
हे १००० वेळा लिहून काढा, आणि भविष्यात या देवभूमीचा चुकूनही अवमान होणार नाही याची काळजी घ्या. पैजारबुवा,

In reply to by पाषाणभेद

विंजिनेर Tue, 11/03/2020 - 08:04
पुण्यातली मिसळ हि खरी मिसळ नव्हेच. जसे अमृततुल्य नावाच्या चहाने चहाची चव घालवली तशी पुणेरी मिसळने मिसळची इज्जत घालवली.
नाशिककरांना द्राक्षे आंबट ;-)

In reply to by पाषाणभेद

प्रचेतस Tue, 11/03/2020 - 09:13
मिसळथाळी हि खरी मिसळ नाहीच.
मिसळथाळी असली काय किंवा नुसती मिसळ असली काय, शेवटी चव महत्वाची. ती जर असली मिसळथाळी सुद्धा मिटक्या मारत खाता येते किंवा ती नसली नुसती मिसळही बेचव होऊन जाते.
मिसळ खावी ती नाशकातली.
नाशिक आजोळ असल्याने तिथल्या बहुतेक मिसळी खाऊन झाल्यात. भगवंतराव, श्यामसुंदर, पाथर्डी फाटा, अंबिका. अंबिका काळया मसाल्याची मिसळ तर ओव्हर हाईप वाटते. मात्र केवळ कल्ट असल्याने नाशिकला जाणे झाल्यास अंबिकामातेचे दर्शन घेतल्याशिवाय येणे होत नाही. तशीही नाशिकची मिसळ ही खरी मिसळ नव्हेच :)
कोल्हापूर मिसळ म्हणजे नऊवारी शिवलेली साडी घालून रेकॉर्डवर लावणी लाऊन केलेला नाच. अस्सल फडावरच्या लावणीची मजा त्यात नाही.
हे बाकी खरे. कोल्हापूरच्या मिसळीला अजिबात चव नाही. खासबाग, फडतरे, चोरघे खाऊन झाल्यात, अजिबात मजा नाही. त्यातल्या त्य्ता ओपलची मिसळ चांगली असे म्हणावेसे वाटते.
पुण्यातली मिसळ हि खरी मिसळ नव्हेच. जसे अमृततुल्य नावाच्या चहाने चहाची चव घालवली तशी पुणेरी मिसळने मिसळची इज्जत घालवली.
तुम्ही पुण्यातल्या मिसळी खाल्ल्याच नाहीत असे म्हणावे वाटते. पुण्याइतक्या विविध चवींच्या मिसळी इतर कुठेही मिळणार नाहीत. वैद्यबुवांची शतकोत्तर परंपरा असलेली आल्याच्या पांढर्‍या रश्श्याची महाराष्ट्रातली आद्य मिसळ इथलीच. गोड मिसळी म्हणून हेटाळणी झालेल्या बेडेकर, संजीविनी, श्री, श्रीकृष्ण आदी मिसळी खाऊन बघा. रस्सा अतिशय अप्रतिम चवीचा. शेवेत मिक्स न करताच नुसता ओरपावा. ब्रह्मानंदी टाळी लागते. रामनाथ, काटाकिर्र मध्ये एकदम झटका मिसळ मिळेल. तर शनवारातल्या रामदास मध्ये मटकीचा अप्र्तिम तिखट रस्सा आणि आणि शेव चिवडा भारीच. चिंचवडात मिळणाररी नेवाळे मिसळ तर महाराष्ट्रातल्या सर्वाधिक तिखट चवीची मिसळ असावी. ती खाणे येरागबाळ्यांचे काम नव्हेच. पिंपरीगावातल्या निसर्ग, अतिथी मिसळी खास गावाकडच्या मिसळीचा फिल देणार्‍या. चिंचवड स्टेशनामधली मयुर मिसळ तर अहाहाहा.. एकदम क्रिस्पी शेव चिवडा आणि त्यावर भरपूर मोड आलेल्या मटकीचा तर्रीबाज रस्सा. शेवटी काय, चव असली की सगळेच जुळून यावे.

नीलस्वप्निल Sun, 11/01/2020 - 12:41
पुण्यातली मिसळ हि खरी मिसळ नव्हेच. जसे अमृततुल्य नावाच्या चहाने चहाची चव घालवली तशी पुणेरी मिसळने मिसळची इज्जत घालवली. हा... हा... हा.. खर आहे

गवि Sun, 11/01/2020 - 22:50
मोड आलेले मूग अथवा मटकी यांचे भरपूर प्रमाण असलेली , सौम्य रस्सावाली गोड मिसळ, सोबत ताटात अन्य वाद्यवृंद पाहून सांगावेसे वाटते की बाबारे मिसळ हा पौष्टिक पदार्थ म्हणून नकोय. नुसती शेव हाही फ्लॉप प्रकार आहे. फरसाण, शेव, चिवडा सगळं हवं. आणि वाट्या भरुन सेपरेट घटक ताटात मांडून देणे आणि आपापली मिक्स करायला सांगणे हे तर मिसळीच्या मूळ कल्पनेला ठार करणे आहे. योग्य रितीने प्रमाणात उत्तम मिसळ लावून देणे हाही भाग मिसळीच्या कृतीचा मुख्य भाग आहे.

In reply to by विजुभाऊ

पाषाणभेद Tue, 11/03/2020 - 20:15
आधी सुन्न लिहीले होते. (म्हणजे जास्त, गोडाचे जेवण झाल्यावर जी गुंगी येते ना तसे) पण त्या वरूनही असाच वाद झाला असता.

चलत मुसाफिर Tue, 11/03/2020 - 11:46
मिसळीत जसे धान्ये, कांदा, शेव, पाव असे परस्परांशी साम्य नसलेले वल्ली एकत्र येऊन कल्ला करत असतात तसेच काहीसे ही कविता वाचून वाटले. यमकयोजना तर अभूतपूर्व आहे! :-)

टिंबर मार्केट आणि मार्केटयार्ड मधली मिसळ खाली तर पुन्हा पुण्याचया मिसळ मिसळ नसतात असे म्हणता येणार नाही. थांबा व्हिडीओ वृत्तांत टाकतो । ।1 आता

लीलाधर Mon, 11/23/2020 - 15:43
त्याला मिसळ देणार काय पाभे बरोबर ना... आता जेव्हा भेटाल तेव्हा मिसळ पायजेल म्हणजे पायजेल कशे..... मिसळ पाव मिसळ पाव, एकदा तरी खायला घालाच राव...

In reply to by प्रचेतस

पाषाणभेद Sun, 11/01/2020 - 12:36
जातीचा मिसळवाला मिसळ, पाव अन तर्री यांच्यामधून स्वर्ग निर्माण करतो. बाकीचे हाटेलवाल्यांना मिसळीसोबत काकडी, टोमॅटो, पापड, दही, मठ्ठा, फरसाण इत्यादींचे कडबोळे करून जगावे लागते. अहो, कालपरवा एका हॉटेलात मिसळीबरोबर जिलबी दिली तेव्हा मला, 'तुच कारे तो भुतस्य', असा प्रश्न विचारावा वाटला. मिसळथाळी हि खरी मिसळ नाहीच. मिसळ खावी ती हातगाडीवरची अन जिथे जास्त रिक्षावाले थांबून खात असतात तिथली. तिथे उगाचच फिल्टर पाणी, हात पुसायला पेपर नॅपकीन, हॅन्डग्लोव्हज् घातलेले वेटर, स्वतंत्र ग्लास असली सरबराई नसते. रिक्षावाला जसा भडकू असतो तशीच हातगाडीवाली मिसळ स्फोटक असते. मिसळ खावी ती नाशकातली. भरपुर मोड आलेली मटकी नावापुरते शेव अन भरपुर रस्सा अन कसलाही अन्य पदार्थ न टाकता केलेली तर्री हे फक्त नाशकातल्या मिसळवाल्याकडेच मिळेल. अर्थात आता आता नाशकातही डेकोरेटिव्ह मिसळचे फॅड येते आहे. ते मुळ मिसळवाल्यांच्या मुळावर आहे. कोल्हापूर मिसळ म्हणजे नऊवारी शिवलेली साडी घालून रेकॉर्डवर लावणी लाऊन केलेला नाच. अस्सल फडावरच्या लावणीची मजा त्यात नाही. पुण्यातली मिसळ हि खरी मिसळ नव्हेच. जसे अमृततुल्य नावाच्या चहाने चहाची चव घालवली तशी पुणेरी मिसळने मिसळची इज्जत घालवली.

In reply to by पाषाणभेद

पुण्यातली मिसळ हि खरी मिसळ नव्हेच. जसे अमृततुल्य नावाच्या चहाने चहाची चव घालवली तशी पुणेरी मिसळने मिसळची इज्जत घालवली.
मैसळीक कवनाने जेवढी मजा आली ती या एका वाक्याने खाडकन उतरली. बाकी प्रांतातल्या मिसळींचे वर्णन करताना पुण्याला नावे ठेवण्याची गरज नव्हती. हा म्हणजे माध्यान्नीच्या सूर्यावर थुंकण्याचा प्रकार वाटला, या जगी जे जे सर्वोत्कृष्ठ आणि सर्वोत्तम आहे ते फक्त आणि फक्त आमच्या पुण्यातच उपलब्ध आहे. हे नेहमी लक्षात ठेवा प्रायश्र्चित्त म्हणून
"पुणोच्छिष्ट जगत सर्वम"
हे १००० वेळा लिहून काढा, आणि भविष्यात या देवभूमीचा चुकूनही अवमान होणार नाही याची काळजी घ्या. पैजारबुवा,

In reply to by पाषाणभेद

विंजिनेर Tue, 11/03/2020 - 08:04
पुण्यातली मिसळ हि खरी मिसळ नव्हेच. जसे अमृततुल्य नावाच्या चहाने चहाची चव घालवली तशी पुणेरी मिसळने मिसळची इज्जत घालवली.
नाशिककरांना द्राक्षे आंबट ;-)

In reply to by पाषाणभेद

प्रचेतस Tue, 11/03/2020 - 09:13
मिसळथाळी हि खरी मिसळ नाहीच.
मिसळथाळी असली काय किंवा नुसती मिसळ असली काय, शेवटी चव महत्वाची. ती जर असली मिसळथाळी सुद्धा मिटक्या मारत खाता येते किंवा ती नसली नुसती मिसळही बेचव होऊन जाते.
मिसळ खावी ती नाशकातली.
नाशिक आजोळ असल्याने तिथल्या बहुतेक मिसळी खाऊन झाल्यात. भगवंतराव, श्यामसुंदर, पाथर्डी फाटा, अंबिका. अंबिका काळया मसाल्याची मिसळ तर ओव्हर हाईप वाटते. मात्र केवळ कल्ट असल्याने नाशिकला जाणे झाल्यास अंबिकामातेचे दर्शन घेतल्याशिवाय येणे होत नाही. तशीही नाशिकची मिसळ ही खरी मिसळ नव्हेच :)
कोल्हापूर मिसळ म्हणजे नऊवारी शिवलेली साडी घालून रेकॉर्डवर लावणी लाऊन केलेला नाच. अस्सल फडावरच्या लावणीची मजा त्यात नाही.
हे बाकी खरे. कोल्हापूरच्या मिसळीला अजिबात चव नाही. खासबाग, फडतरे, चोरघे खाऊन झाल्यात, अजिबात मजा नाही. त्यातल्या त्य्ता ओपलची मिसळ चांगली असे म्हणावेसे वाटते.
पुण्यातली मिसळ हि खरी मिसळ नव्हेच. जसे अमृततुल्य नावाच्या चहाने चहाची चव घालवली तशी पुणेरी मिसळने मिसळची इज्जत घालवली.
तुम्ही पुण्यातल्या मिसळी खाल्ल्याच नाहीत असे म्हणावे वाटते. पुण्याइतक्या विविध चवींच्या मिसळी इतर कुठेही मिळणार नाहीत. वैद्यबुवांची शतकोत्तर परंपरा असलेली आल्याच्या पांढर्‍या रश्श्याची महाराष्ट्रातली आद्य मिसळ इथलीच. गोड मिसळी म्हणून हेटाळणी झालेल्या बेडेकर, संजीविनी, श्री, श्रीकृष्ण आदी मिसळी खाऊन बघा. रस्सा अतिशय अप्रतिम चवीचा. शेवेत मिक्स न करताच नुसता ओरपावा. ब्रह्मानंदी टाळी लागते. रामनाथ, काटाकिर्र मध्ये एकदम झटका मिसळ मिळेल. तर शनवारातल्या रामदास मध्ये मटकीचा अप्र्तिम तिखट रस्सा आणि आणि शेव चिवडा भारीच. चिंचवडात मिळणाररी नेवाळे मिसळ तर महाराष्ट्रातल्या सर्वाधिक तिखट चवीची मिसळ असावी. ती खाणे येरागबाळ्यांचे काम नव्हेच. पिंपरीगावातल्या निसर्ग, अतिथी मिसळी खास गावाकडच्या मिसळीचा फिल देणार्‍या. चिंचवड स्टेशनामधली मयुर मिसळ तर अहाहाहा.. एकदम क्रिस्पी शेव चिवडा आणि त्यावर भरपूर मोड आलेल्या मटकीचा तर्रीबाज रस्सा. शेवटी काय, चव असली की सगळेच जुळून यावे.

नीलस्वप्निल Sun, 11/01/2020 - 12:41
पुण्यातली मिसळ हि खरी मिसळ नव्हेच. जसे अमृततुल्य नावाच्या चहाने चहाची चव घालवली तशी पुणेरी मिसळने मिसळची इज्जत घालवली. हा... हा... हा.. खर आहे

गवि Sun, 11/01/2020 - 22:50
मोड आलेले मूग अथवा मटकी यांचे भरपूर प्रमाण असलेली , सौम्य रस्सावाली गोड मिसळ, सोबत ताटात अन्य वाद्यवृंद पाहून सांगावेसे वाटते की बाबारे मिसळ हा पौष्टिक पदार्थ म्हणून नकोय. नुसती शेव हाही फ्लॉप प्रकार आहे. फरसाण, शेव, चिवडा सगळं हवं. आणि वाट्या भरुन सेपरेट घटक ताटात मांडून देणे आणि आपापली मिक्स करायला सांगणे हे तर मिसळीच्या मूळ कल्पनेला ठार करणे आहे. योग्य रितीने प्रमाणात उत्तम मिसळ लावून देणे हाही भाग मिसळीच्या कृतीचा मुख्य भाग आहे.

In reply to by विजुभाऊ

पाषाणभेद Tue, 11/03/2020 - 20:15
आधी सुन्न लिहीले होते. (म्हणजे जास्त, गोडाचे जेवण झाल्यावर जी गुंगी येते ना तसे) पण त्या वरूनही असाच वाद झाला असता.

चलत मुसाफिर Tue, 11/03/2020 - 11:46
मिसळीत जसे धान्ये, कांदा, शेव, पाव असे परस्परांशी साम्य नसलेले वल्ली एकत्र येऊन कल्ला करत असतात तसेच काहीसे ही कविता वाचून वाटले. यमकयोजना तर अभूतपूर्व आहे! :-)

टिंबर मार्केट आणि मार्केटयार्ड मधली मिसळ खाली तर पुन्हा पुण्याचया मिसळ मिसळ नसतात असे म्हणता येणार नाही. थांबा व्हिडीओ वृत्तांत टाकतो । ।1 आता

लीलाधर Mon, 11/23/2020 - 15:43
त्याला मिसळ देणार काय पाभे बरोबर ना... आता जेव्हा भेटाल तेव्हा मिसळ पायजेल म्हणजे पायजेल कशे..... मिसळ पाव मिसळ पाव, एकदा तरी खायला घालाच राव...
काव्यरस
मिसळ पाव मिसळ पाव खा रे खा मिसळ पाव मिसळ पाव मटकीची उसळ तिची करा मिसळ उसळीत घातला शेव कांदा त्यात पिळला लिंबू अर्धा रस्सा टाका त्यात चांगला पावाबरोबर खाऊन टाका मिसळ पाव मिसळ पाव झणझणीत तर्री अर्धी वाटी ओता त्यात होईल खाशी नाकातोंडातून येईल धुर मग दह्याने बदला नूर असली मिसळ अन दहा पाव खाऊन तर पहा राव मिसळ पाव मिसळ पाव एकदाच खा अन ढेकर द्या उगाच नंतर जेवायचे काम नाय नको ते इडली सांबर पुन्हा घ्याल का पराठे नंतर? मिसळीत आहे सारे गुण एकदा खाल तर व्हाल टुन्न हातावरचे अन पोटावरचे एकच झाले मिसळीवरचे केवळ नाव तुम्ही घ्याल मिसळ खाल मिसळ खाल मिसळ पाव मिसळ पाव - पाषाणभेद ०१/११/२०२०

(दाराआडची आई)

चांदणे संदीप ·

नाखु Mon, 05/06/2019 - 15:21
हे दार पाहिलेच नाही चुकार नाखु वाचकांची पत्रेवाला

नाखु Mon, 05/06/2019 - 15:21
हे दार पाहिलेच नाही चुकार नाखु वाचकांची पत्रेवाला
पेरणा...अर्थातच एक आई दाराआडून बघते आहे बाहेर किती बाहेर? कॉलनीच्या बाहेर, ग्राऊंडच्या पार जिथे एक मुलगा खेळतो आहे मुग्ध.... करत असेल का तो तिचा काही विचार? येत असेल का तो ही खेळण्यातून बाहेर, ग्राऊंडच्या अलीकडे? आईला दाराआडून बाहेर यायचं नाही... मग ती वेताची काठी हळूच चाचपते, ती काठी पाठीत घेऊन मुलगा अविश्रांत कोकलत राहतो.... काठी सापडलेली आई सताड उघडलेल्या दाराआडून सुतत राहते... सुततच राहते.... -चमचमचांदन्या

शिरवळ

चांदणे संदीप ·

सिरुसेरि Wed, 08/29/2018 - 10:39
मजेशीर स्वप्न . सुरुवातीला ॲलिस्टर कुक आणी उपुल थरंगा एकत्र कसे हा प्रश्न पडला . पण लेख वाचताना उलगडा झाला . हे दोघे एकत्र एकतर स्वप्नात नाहीतर आयपील मधेच खेळु शकतात . धोनी आणी टीमच्या बोली भाषे वरुन ही मॅच बेळगाव / सोलापुर नाहीतर सातारा ( कृष्णानगर ) इथे चालु असावी .

ट्रम्प Wed, 08/29/2018 - 19:19
संदीप भाऊ , एकदम खुसखुशीत लिहलय !! मला सुद्धा क्रिकेट खेळण्याची स्वप्न पडतात !! त्या शिवाय जंगलात ट्रेक करणे , नदीवर पोहायला जाणे , उसाच्या शेतात घुसून रसदार ऊस खात बसणे ही स्वप्ने वारंवार पडतात . हे तर काहीच नाही , मनी असे ते स्वप्नी दिसे ही म्हण खरी व्हावी म्हणून झोपण्यापूर्वी सुंदर हिरोईन ची आठवण करून झोपतो पण हाय राम !!! त्यांच्या बरोबर सुद्धा क्रिकेट खेळत बसतो =) =)

नाखु Wed, 08/29/2018 - 20:48
पण कुकचा बुकणा पाडलाय,त्येनं खेळावं का गुरामागं राखाणीला जावं त्ये सांगिटल तर बरं!! भैरु आचारी झोडें पाटील सरपंच यार्कशायर खुर्द

In reply to by नाखु

चांदणे संदीप Wed, 08/29/2018 - 21:25
सरपंच नाखुनचाचा, वर मनी वसे..स्वप्नी दिसे म्हटल्याप्रमाणे कुक चा बुक'णा पाडावा असं मला कायमच वाटतं. आणि चुकूनमाकून त्याला गुरामागं राखणीला जावं लागलं तर मीच गीर गाया, जाफराबादी म्हशी, शेरडं-मेंढरं पाळीन. =)) Sandy

अभ्या.. Sat, 09/01/2018 - 21:37
हाण्तिज्ज्यायला, परवा अशीच एक टीम आलेली. एकजणाला ए कवल्या म्हणुन हाक मारत होते. मी अपलं इज्जतीत विचारलं कैवल्य नावय का तर गडी म्हणला नाही, त्यो मेन बॅटसमन हाय, ते कोहली कोहली म्हणतेत चेष्टेत त्याचं कवल्या झालंय.

विनिता००२ Fri, 09/07/2018 - 16:23
सुरुवातीला क्रिकेटवरती काही लिहीलयं म्हणून वाचायला लागले. विराट शिरवळला कशाला जाईल? डोकंच गरगरलं :) परत वाटलं, असेल कोणी नातेवाईक....पण अर्चना!:) मग अनुष्का !?? शेवटी कलळ्ळं :)

सिरुसेरि Wed, 08/29/2018 - 10:39
मजेशीर स्वप्न . सुरुवातीला ॲलिस्टर कुक आणी उपुल थरंगा एकत्र कसे हा प्रश्न पडला . पण लेख वाचताना उलगडा झाला . हे दोघे एकत्र एकतर स्वप्नात नाहीतर आयपील मधेच खेळु शकतात . धोनी आणी टीमच्या बोली भाषे वरुन ही मॅच बेळगाव / सोलापुर नाहीतर सातारा ( कृष्णानगर ) इथे चालु असावी .

ट्रम्प Wed, 08/29/2018 - 19:19
संदीप भाऊ , एकदम खुसखुशीत लिहलय !! मला सुद्धा क्रिकेट खेळण्याची स्वप्न पडतात !! त्या शिवाय जंगलात ट्रेक करणे , नदीवर पोहायला जाणे , उसाच्या शेतात घुसून रसदार ऊस खात बसणे ही स्वप्ने वारंवार पडतात . हे तर काहीच नाही , मनी असे ते स्वप्नी दिसे ही म्हण खरी व्हावी म्हणून झोपण्यापूर्वी सुंदर हिरोईन ची आठवण करून झोपतो पण हाय राम !!! त्यांच्या बरोबर सुद्धा क्रिकेट खेळत बसतो =) =)

नाखु Wed, 08/29/2018 - 20:48
पण कुकचा बुकणा पाडलाय,त्येनं खेळावं का गुरामागं राखाणीला जावं त्ये सांगिटल तर बरं!! भैरु आचारी झोडें पाटील सरपंच यार्कशायर खुर्द

In reply to by नाखु

चांदणे संदीप Wed, 08/29/2018 - 21:25
सरपंच नाखुनचाचा, वर मनी वसे..स्वप्नी दिसे म्हटल्याप्रमाणे कुक चा बुक'णा पाडावा असं मला कायमच वाटतं. आणि चुकूनमाकून त्याला गुरामागं राखणीला जावं लागलं तर मीच गीर गाया, जाफराबादी म्हशी, शेरडं-मेंढरं पाळीन. =)) Sandy

अभ्या.. Sat, 09/01/2018 - 21:37
हाण्तिज्ज्यायला, परवा अशीच एक टीम आलेली. एकजणाला ए कवल्या म्हणुन हाक मारत होते. मी अपलं इज्जतीत विचारलं कैवल्य नावय का तर गडी म्हणला नाही, त्यो मेन बॅटसमन हाय, ते कोहली कोहली म्हणतेत चेष्टेत त्याचं कवल्या झालंय.

विनिता००२ Fri, 09/07/2018 - 16:23
सुरुवातीला क्रिकेटवरती काही लिहीलयं म्हणून वाचायला लागले. विराट शिरवळला कशाला जाईल? डोकंच गरगरलं :) परत वाटलं, असेल कोणी नातेवाईक....पण अर्चना!:) मग अनुष्का !?? शेवटी कलळ्ळं :)
लेखनप्रकार
इंडिया-इंग्लंड टेस्ट मॅच सुरू होती. इंग्लंडचे फलंदाज टिच्चून फलंदाजी करत होते. आतापर्यंत चौथ्या दिवशीच्या पहिल्या सेशनमध्ये इंग्लंडच्या दुसऱ्या डावांत ३ बाद २९८ धावा झालेल्या. इंग्लंड १२७ धावांनी पिछाडीवर होता आणि कसोटी सामना अनिर्णित ठेवण्यात इंग्लंडला यश येईल असेच एकंदरीत चित्र होते. मी लॉंगऑफला उभा होतो. विकेटमागे धोनी, ही जोडी कशी फोडावी या विचारात होता. ॲलिस्टर कुक जरा चाचपडत होता पण उपुल थरंगा अगदी फॉर्मात बॅटींग करत होता. हरभजनला अगदी निष्प्रभ करून टाकले होते त्याने. तरी हरभजननेही अजून हार मानली नव्हती. अचानक हरभजनने त्याची नेहमीची बॉलींग ॲक्शन सोडून मिडीयम फास्ट टाकायला सुरूवात केली.

चुलीवरचे जेवन...

मुकेश चौधरी मेळघाट ·

चौथा कोनाडा Mon, 07/16/2018 - 22:57
साक्षात माई सिंधूताई सपकाळ यांचा सहवास मिळाला मोठी गोष्ट आहे ! सेलिब्रेटी येती घरा ..... तोचि दिवाळी दसरा ! (मी त्यांना सेलिब्रेटी गंमतीनं म्हणत नसून त्यांची भेट हाच एक मोठा उत्सव, हेच एक सेलिब्रएशन या अर्थाने म्हणत आहे.) भेट वृतांत (छोटासा का होईना) आवडला. तुमचे अजून अनुभव वाचायला आवडतील ! लिहित रहा,वाचत रहा, मिपा एन्जॉय करत रहा !

रमेश आठवले Tue, 07/17/2018 - 06:05
खानावळीत ऑर्डर देऊन त्याप्रमाणे जेवण बनवुन घेऊन त्याचा आस्वाद आलेल्या पाहुण्यां बरोबर घेतला असेल तर त्याला घरगुती जेवण कसे म्हणता येईल ? अगदी ते जेवण चुलीवर शिजवले असले तरीसुद्धा .

Ram ram गुरुवार, 07/19/2018 - 11:52
आठवले भौ आपुलकी आत्मीयता असली तर व्यवहारी खाणावळ न राहता घरगुती संबंध निर्माण होतात. शालींचा अन्नपुर्णा वसंत शिंदेंविषयीचा लेख वाचा.

In reply to by Ram ram

रमेश आठवले Mon, 07/23/2018 - 00:05
' तोवर जेवण सुरू असताना अनेक लोक जेवायला येत होते.' मूळ लेखक असे म्हणतात. तरीसुद्धा आपण त्याला घरगुती जेवण म्हणणार असला तर माझी हरकत नाही.

In reply to by रमेश आठवले

आहो साहेब जेवन घरच्या सारखं शक्यता बाहेर मिळत नाही हा माझा पर्सनल अनुभव आहे असो आपण एकदा जेवायला या मी लिहिलेल्या लेखाचे महत्त्व आपणास तेव्हाच कळेल

पक्षी गुरुवार, 07/19/2018 - 15:56
माईंना प्रत्यक्ष भेटलो आहे, म्हणजे त्यांची एक मुलाखतीत उपस्थित होतो. त्यांचा अनुभव ऐकतांना अक्षरश अंगावर काटा येतो. त्यांचं कार्य खरंच अफाट आहे. पण हा धागा निवळ एका खानावळीचा जाहिरात करण्यासाठी असल्यासारखा वाटला. म्हणजे ज्या प्रकारे इतर मिपावरच्या धाग्यांमध्ये प्रामाणिकपणा जाणवतो, तसा प्रामाणिकपणा इथे नाही जाणवला. (धागाकर्त्याच्या भावना दुखावल्या असल्यास क्षमस्व, मला जे जाणवले ते इथे मांडले.)

In reply to by पक्षी

चौथा कोनाडा Sat, 07/21/2018 - 22:40
अहो, आहेच हा धागा खानावळीची माहिती देण्यासाठी (जाहिरात साठी नाय) याला टिपिकल जाहिरात नाय म्हणता येणार ! धाग्याचा मथळाच "चुलीवरचे जेवन..." असा आहे. तपशिलपण खानावळीचेच दिलेत. बघा, तिकडं कधी गेलात तर उपयोग होइल याचा. अनेक गिर्‍हाइकांपैकी माई एक व्हीआयपी कस्टमर !

चौथा कोनाडा Mon, 07/16/2018 - 22:57
साक्षात माई सिंधूताई सपकाळ यांचा सहवास मिळाला मोठी गोष्ट आहे ! सेलिब्रेटी येती घरा ..... तोचि दिवाळी दसरा ! (मी त्यांना सेलिब्रेटी गंमतीनं म्हणत नसून त्यांची भेट हाच एक मोठा उत्सव, हेच एक सेलिब्रएशन या अर्थाने म्हणत आहे.) भेट वृतांत (छोटासा का होईना) आवडला. तुमचे अजून अनुभव वाचायला आवडतील ! लिहित रहा,वाचत रहा, मिपा एन्जॉय करत रहा !

रमेश आठवले Tue, 07/17/2018 - 06:05
खानावळीत ऑर्डर देऊन त्याप्रमाणे जेवण बनवुन घेऊन त्याचा आस्वाद आलेल्या पाहुण्यां बरोबर घेतला असेल तर त्याला घरगुती जेवण कसे म्हणता येईल ? अगदी ते जेवण चुलीवर शिजवले असले तरीसुद्धा .

Ram ram गुरुवार, 07/19/2018 - 11:52
आठवले भौ आपुलकी आत्मीयता असली तर व्यवहारी खाणावळ न राहता घरगुती संबंध निर्माण होतात. शालींचा अन्नपुर्णा वसंत शिंदेंविषयीचा लेख वाचा.

In reply to by Ram ram

रमेश आठवले Mon, 07/23/2018 - 00:05
' तोवर जेवण सुरू असताना अनेक लोक जेवायला येत होते.' मूळ लेखक असे म्हणतात. तरीसुद्धा आपण त्याला घरगुती जेवण म्हणणार असला तर माझी हरकत नाही.

In reply to by रमेश आठवले

आहो साहेब जेवन घरच्या सारखं शक्यता बाहेर मिळत नाही हा माझा पर्सनल अनुभव आहे असो आपण एकदा जेवायला या मी लिहिलेल्या लेखाचे महत्त्व आपणास तेव्हाच कळेल

पक्षी गुरुवार, 07/19/2018 - 15:56
माईंना प्रत्यक्ष भेटलो आहे, म्हणजे त्यांची एक मुलाखतीत उपस्थित होतो. त्यांचा अनुभव ऐकतांना अक्षरश अंगावर काटा येतो. त्यांचं कार्य खरंच अफाट आहे. पण हा धागा निवळ एका खानावळीचा जाहिरात करण्यासाठी असल्यासारखा वाटला. म्हणजे ज्या प्रकारे इतर मिपावरच्या धाग्यांमध्ये प्रामाणिकपणा जाणवतो, तसा प्रामाणिकपणा इथे नाही जाणवला. (धागाकर्त्याच्या भावना दुखावल्या असल्यास क्षमस्व, मला जे जाणवले ते इथे मांडले.)

In reply to by पक्षी

चौथा कोनाडा Sat, 07/21/2018 - 22:40
अहो, आहेच हा धागा खानावळीची माहिती देण्यासाठी (जाहिरात साठी नाय) याला टिपिकल जाहिरात नाय म्हणता येणार ! धाग्याचा मथळाच "चुलीवरचे जेवन..." असा आहे. तपशिलपण खानावळीचेच दिलेत. बघा, तिकडं कधी गेलात तर उपयोग होइल याचा. अनेक गिर्‍हाइकांपैकी माई एक व्हीआयपी कस्टमर !
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
चुलीवरील जेवणाचा घरगुती आस्वाद.... धकाधकीच्या दैनंदिन जीवनातला आजचा दिवस माझ्यासाठी अतिशय खास राहिला. सकाळीच दिपकदादांचा (आमचे पुणे येथील मोठे बंधु) फोन आला. माईंना खास वैदर्भीय खणखणीत डाळभाजी आणि पोळी चुलीवरचं जेवण करायचे आहे म्हणुन. आमच्या माई सौ. सिंधुताई सपकाळ यांना आज अमरावती आल्यावर खास वर्हाडी जेवणाचा आस्वाद घ्यायचा होता. मग लागलो तयारीला. सरोज चौकातील रुक्मिणी वल्लभ झुणका भाकर केंद्रात ऑर्डर दिली. माई, दिपकदादा, शामराव दादा, विनय दादा, मी, अधिक्षिका मॅडम, पांडा भाऊ, चालक नितीन दादा, असे आम्ही सर्व एकसाथ जेवायला बसलो.

(why is there nothing rather than something ???????)

मुक्त विहारि ·
लेखनविषय:
डिस्क्लेमर : सध्या आम्हाला फावला वेळ भरपूर असल्याने आणि ...... आणि....... आणि......... आणि........हा लेख टाकला आहे.आमच्या लेखात कुठलेही वैचारिक धन नसल्याने, विचारवंतांनी ह्या धाग्याकडे दुर्लक्ष करावे, टवाळांनी, टवाळांसाठी काढलेला हा टवाळ धागा आहे.

तहान लाडू

मितान ·

मिसळपाव Fri, 04/14/2017 - 20:23
पाककृती नव्हे पाककथाकृती !! फार पूर्वी भुस्कुटीण (मेघना भुस्कुटे!) लिहायची असं छानसं. ललीत लेखनच म्हणायचं. सुरेख लिहीलताहा. बाय द वे, याना खरंच 'तहानलाडू' असंच म्हणतात? माझा समज "तहानलाडू / भूकलाडू" घेतलेत ना रे बाबानो बरोबर? म्हणजे 'खायची-प्यायची सोय केल्येत ना?' असा आहे. आत्तापर्यंत तरी!

In reply to by मिसळपाव

मितान Sat, 04/15/2017 - 11:05
तहान लाडू ची रेसिपी अनेक वर्षे शोधून सापडली नाही. या रेसिपीत जे जे जिन्नस वापरलेत ते सर्व उन्हाळ्यात दाह कमी करणारे मानले जातात. अपवाद खजूर. जिरे धणे शिंगाडा मनुका या गोष्टी पोट शांत ठेवतात. म्हणून आजी यांना तहान लाडू म्हणत असाव्या. पुराव्यांच्या शोधात आठवडाभर रोज हे लाडू खा न मग सांगा हाकानाका !!! :) मेघना च्या रेसिपीज मलाही आठवताहेत :)

In reply to by रेवती

मितान Sat, 04/15/2017 - 11:09
बेस झालं !! आमच्या सूनबाईला म्हणलं बघा शिका..पोरी हमेरिकेत लाडू वळताहेत ! तर दाताखाली हिंग आल्यासारखं तोंड केलन काय :))

किसन शिंदे Fri, 04/14/2017 - 22:08
तहानलाडू-भूकलाडू! आजवर गोनीदांच्या कथा कादंब-यांमध्ये ब-याचदा हे शब्द वाचून प्रचंड उत्सुकता असायची की कसं असेल हे प्रकरण. आज तुमच्यामुळे सविस्तर कळालं. :) पूर्वीच्या काळी लांबच्या प्रवासात असताना तहान लागू नये म्हणून तहानलाडू आणि भूक लागू नये म्हणून भूकलाडू सोबत ठेवत असतील असा माझा आपला अंदाज. रच्याकने, तेवढं भूकलाडूचीही पाककृती देते का गं आज्जे? ;)

In reply to by किसन शिंदे

मितान Sat, 04/15/2017 - 11:13
किसना, आरे तुझी आजी न मी काही वेगळी नाही हो.. माहेर एकच तिचं न माझं ! तिला सांग भूकलाडू दे तुला लाडवांच्या डोंगरावर बशवील ती !!!!! ;) किती वर्स झाली तिच्या हातचे गुळपापडीचे लाडू न रवानाराळ खाऊन !!!

रुपी Fri, 04/14/2017 - 22:41
लय भारी! आत मी शिंगाड्याचं पीठ कुठून आणू? त्याऐवजी दुसरं कुठलं चालेल का? सैंधव, धने, जीरे? पोरं खरंच खातील का? मागे ती उकडशेंगोळ्याची पाकृ व्हॉट्सअ‍ॅपवर आली होता तुझं नाव न देता.. हीपण येईल लवकरच एवढी भारी लिहिलीये.

In reply to by रुपी

रेवती Sat, 04/15/2017 - 06:50
मलाही तोच प्रश्न आहे की शिंगाड्याचं पीठ तेवढ्यासाठी आणू की कणिक वगैरे ऑल्टरनेटीव आहे? आमच्याकडे कणकेचे लाडू करताना पोहे तळून घालतात म्हणून सुचले. रुपी, धणे, जिरे, सैंधव हवं तर कमी कमी घाल.

In reply to by रेवती

मितान Sat, 04/15/2017 - 11:17
रेवती आणि रुपी, पोरीनो शिंगाडा नसला तर नुसत फुटाणे घ्या.. फारच वाटलं तर थोडसक राजगिरा पीठ नाहीतर चक्क तुमचे ते गिळगिळ ओट्स फिट्स घाला ! क्याल्शियम,प्रोटीन आणि आयर्न यांचा ब्यालंन्स असं मधल्याची मेहुणी लाडू खाताना म्हणली बाई !

केडी Tue, 04/18/2017 - 18:40
पाककृती छान आहे....हे असे लाडू लॉन्ग डिस्टन्स सायकलिंग साठी सुद्धा घेऊन जात येतील, अगदी पौष्टीक खुराख, आणि सायकल वर बसून संपवण्या सारखा!

नीलमोहर गुरुवार, 04/20/2017 - 17:47
उकडशेंगोळ्या केल्यानंतर इतक्या वर्षांनी स्वयंपाकघरात गेलीस की काय तरी, भारी आळशी झालीयस हो, असू दे पण, छान वाटतायत लाडू,

सिरुसेरि गुरुवार, 04/20/2017 - 18:55
छान लिहिलं आहे . "चल रे भोपळ्या टुणुक " म्हणत , लेकिकडे जाउन , तहानलाडु खाउन , वाघोबाला हातोहात बनवणा-या आजीबाई आठवल्या .

श्वेता२४ Sat, 06/02/2018 - 16:41
पाककृती मस्तच आहे. नक्की करुन बघेन. माझ्या छोट्याला डब्यात काय द्यायचं या प्रश्नाचे उत्तर सापडले. बाकी तुमची लिखाणाची शैली खूपच आवडली.

मिसळपाव Fri, 04/14/2017 - 20:23
पाककृती नव्हे पाककथाकृती !! फार पूर्वी भुस्कुटीण (मेघना भुस्कुटे!) लिहायची असं छानसं. ललीत लेखनच म्हणायचं. सुरेख लिहीलताहा. बाय द वे, याना खरंच 'तहानलाडू' असंच म्हणतात? माझा समज "तहानलाडू / भूकलाडू" घेतलेत ना रे बाबानो बरोबर? म्हणजे 'खायची-प्यायची सोय केल्येत ना?' असा आहे. आत्तापर्यंत तरी!

In reply to by मिसळपाव

मितान Sat, 04/15/2017 - 11:05
तहान लाडू ची रेसिपी अनेक वर्षे शोधून सापडली नाही. या रेसिपीत जे जे जिन्नस वापरलेत ते सर्व उन्हाळ्यात दाह कमी करणारे मानले जातात. अपवाद खजूर. जिरे धणे शिंगाडा मनुका या गोष्टी पोट शांत ठेवतात. म्हणून आजी यांना तहान लाडू म्हणत असाव्या. पुराव्यांच्या शोधात आठवडाभर रोज हे लाडू खा न मग सांगा हाकानाका !!! :) मेघना च्या रेसिपीज मलाही आठवताहेत :)

In reply to by रेवती

मितान Sat, 04/15/2017 - 11:09
बेस झालं !! आमच्या सूनबाईला म्हणलं बघा शिका..पोरी हमेरिकेत लाडू वळताहेत ! तर दाताखाली हिंग आल्यासारखं तोंड केलन काय :))

किसन शिंदे Fri, 04/14/2017 - 22:08
तहानलाडू-भूकलाडू! आजवर गोनीदांच्या कथा कादंब-यांमध्ये ब-याचदा हे शब्द वाचून प्रचंड उत्सुकता असायची की कसं असेल हे प्रकरण. आज तुमच्यामुळे सविस्तर कळालं. :) पूर्वीच्या काळी लांबच्या प्रवासात असताना तहान लागू नये म्हणून तहानलाडू आणि भूक लागू नये म्हणून भूकलाडू सोबत ठेवत असतील असा माझा आपला अंदाज. रच्याकने, तेवढं भूकलाडूचीही पाककृती देते का गं आज्जे? ;)

In reply to by किसन शिंदे

मितान Sat, 04/15/2017 - 11:13
किसना, आरे तुझी आजी न मी काही वेगळी नाही हो.. माहेर एकच तिचं न माझं ! तिला सांग भूकलाडू दे तुला लाडवांच्या डोंगरावर बशवील ती !!!!! ;) किती वर्स झाली तिच्या हातचे गुळपापडीचे लाडू न रवानाराळ खाऊन !!!

रुपी Fri, 04/14/2017 - 22:41
लय भारी! आत मी शिंगाड्याचं पीठ कुठून आणू? त्याऐवजी दुसरं कुठलं चालेल का? सैंधव, धने, जीरे? पोरं खरंच खातील का? मागे ती उकडशेंगोळ्याची पाकृ व्हॉट्सअ‍ॅपवर आली होता तुझं नाव न देता.. हीपण येईल लवकरच एवढी भारी लिहिलीये.

In reply to by रुपी

रेवती Sat, 04/15/2017 - 06:50
मलाही तोच प्रश्न आहे की शिंगाड्याचं पीठ तेवढ्यासाठी आणू की कणिक वगैरे ऑल्टरनेटीव आहे? आमच्याकडे कणकेचे लाडू करताना पोहे तळून घालतात म्हणून सुचले. रुपी, धणे, जिरे, सैंधव हवं तर कमी कमी घाल.

In reply to by रेवती

मितान Sat, 04/15/2017 - 11:17
रेवती आणि रुपी, पोरीनो शिंगाडा नसला तर नुसत फुटाणे घ्या.. फारच वाटलं तर थोडसक राजगिरा पीठ नाहीतर चक्क तुमचे ते गिळगिळ ओट्स फिट्स घाला ! क्याल्शियम,प्रोटीन आणि आयर्न यांचा ब्यालंन्स असं मधल्याची मेहुणी लाडू खाताना म्हणली बाई !

केडी Tue, 04/18/2017 - 18:40
पाककृती छान आहे....हे असे लाडू लॉन्ग डिस्टन्स सायकलिंग साठी सुद्धा घेऊन जात येतील, अगदी पौष्टीक खुराख, आणि सायकल वर बसून संपवण्या सारखा!

नीलमोहर गुरुवार, 04/20/2017 - 17:47
उकडशेंगोळ्या केल्यानंतर इतक्या वर्षांनी स्वयंपाकघरात गेलीस की काय तरी, भारी आळशी झालीयस हो, असू दे पण, छान वाटतायत लाडू,

सिरुसेरि गुरुवार, 04/20/2017 - 18:55
छान लिहिलं आहे . "चल रे भोपळ्या टुणुक " म्हणत , लेकिकडे जाउन , तहानलाडु खाउन , वाघोबाला हातोहात बनवणा-या आजीबाई आठवल्या .

श्वेता२४ Sat, 06/02/2018 - 16:41
पाककृती मस्तच आहे. नक्की करुन बघेन. माझ्या छोट्याला डब्यात काय द्यायचं या प्रश्नाचे उत्तर सापडले. बाकी तुमची लिखाणाची शैली खूपच आवडली.
तर अस्सं झालं.. पोरासोरांना लागल्या सुट्ट्या. पण त्यायच्या मायबापांना सुट्या नाहीत. मग आली सगळी गावाकडे आज्जी आज्जी करत ! मला म्हातारीला पोरं भवताली असली की काय काय करायचा उल्हास येतो. पोरांना पण तेवढाच बदल. इथं आमच्या खेड्यात ऊन उदंड! पांढर्‍या मातीचा फुफाटाच फुफाटा ! पण गंगेचं पाणी पण वाहातं असतं एवढं मात्र सुख. सकाळी सडा झाला की पोरांना उठवायचं. आणि तोंड वाजवत एकेकाचं आवरून घ्यायचं. लिंबाखालची आंथरुणं गोळा करा रे,दातं घासा रे, दूध प्या रे आणि मग गंगेला आंघोळीला हकलायला जावं तर पोरं माझ्यापुढं १०० पावलं उड्या मारत ! दशमी चटणी ची न्याहारी झाली जातात देवळात हुंदडायला.

मिसळ रेसीपी

वरदा ·

पिवळा डांबिस Wed, 01/30/2008 - 23:09
नुसते चांगली मिसळ मिळणारया हाटेलांची नामावळी काय उपयोगी? नुसतं अनिवासी लोकांना जळवायचं लक्षण! रेसिपी द्या म्हणजे घरी ट्राय तरी करू!

विसोबा खेचर Wed, 01/30/2008 - 23:12
वरदा, प्रत्येकाने आपापली मिसळ-पाककृती येथे द्यावी ही तुझी कल्पना छानच आहे. परंतु प्रथम तुझी मिसळीची पाककृती येथे देऊन याची सुरवात तूच करावीस असे वाटते! :) तात्या.

प्राजु Wed, 01/30/2008 - 23:12
वरदा.. स्वातीने रेसिपी दिली आहे कोल्हापूरी मिसळीची. बघ एकदा नीट. भन्नाट आहे. नक्की करून बघ. आपण अनिवासी आहोत हे लक्षातच नाही रहात. (मिसळप्रेमी) प्राजु

वरदा गुरुवार, 01/31/2008 - 22:41
नुसती ठिकाणं सांगतात्..आम्ही इथे अमेरिकेत बसून काय करायचं त्यांचं प्राजु बरं झालं सांगितंलंस्...बरीच मागे गेल्याने पाहिली नाही मी रेसिपी..झकास आहे एकदम्...आता ह्या विकएन्ड ला करतेच ट्राय... तात्या मला येत असती तर दिली असती रेसिपी ...मी झणझणीत उसळ बनवून वर कांदा टॉमॅटो, फरसाण टाकते की झाली माझी मिसळ तयार.....जास्तीत जास्त म्हणजे गोड आणि तिखट चटणी टाकते त्यावर असेल तर... पण लोक खूप वेगवेगळे प्रकार करतात्..माझ्या एका मैत्रीणीकडे साबुदाणा, खारे शेंगदाणे वगैरे घालायचे त्यावर.. म्हणून म्हटंलं विचारून पहावं सगळ्यांना...

स्वाती दिनेश Fri, 02/01/2008 - 14:06
ठाण्याचा सांस्कृतिक ठेवा असलेल्या मामलेदार च्या मिसळीची कृती: साहित्य - कांदे ४/५ + वरुन घालण्यासाठी २ ,बटाटे ४/५,लसुण १ मोठा गड्डा,१ बोटभर आल्याचा तुकडा तेल १.५वाट्या,तिखट १.५वाटी,गरम मसाला ४ चमचे १०० ग्राम पापडी,२५०ग्राम हिरवे वाटाणे,५००ग्राम फरसाण चवीनुसार मीठ कृती - हिरवे वाटाणे ५/६ तास भिजत घालावेत. नंतर कुकर मधुन ३/४ शिट्ट्या देऊन शिजवावे.बटाटे उकडून घ्यावे.४/५ कांद्यातील ३ कांदे वाटून घ्यावे. लसुण व आले वाटून पेस्ट करावी,उरलेले २ कांदे बारीक चिरुन घ्यावे. पापडी कुटून घ्यावी व पाण्यात भिजत घालावी. एका जाड बुडाच्या पातेल्यात १ वाटी तेल तापत ठेवावे. चांगले तापले की त्यात वाटलेला कांदा घालुन परतावे,मग वाटलेला लसुण घालून परतावे. १.५ वाटी तिखटातील ३/४ वाटी त्यात घालावे व भरपुर परतावे,गरम मसाला घालुन परतावे.इतके परतावे की तेल सुटले पाहिजे.मग त्यात उकडलेले वाटाणे घालावे,पाण्यात भिजवलेली पापडी घालावी,मीठ घालावे.पाणी घालून उकळू द्यावे. उरलेले १/२ वाटी तेल एका कढईत तापत ठेवावे.त्यात बारीक चिरलेले २ कांदे घालून परतावे,उरलेले तिखट घालून परतावे,थोडे मीठ घालावे.व हे मिश्रण वेगळे ठेवावे. वरुन घालायसाठी कांदे बारीक चिरावे,उकडलेले बटाटे चिरावे. खोलगट ताटलीत आधी फरसाण,त्यावर बटाटे ,त्यावर रस्सा,आणि त्यावर कांदा घालून द्यावा. "जादा तिखा"- ३नं हवे असेल तर वेगळी तर्री वरुन घ्यावी. वि.सू. १.ह्या मिसळी बरोबर पाव चांगला लागतो ,पण दही ह्या मिसळी बरोबर खाऊन तिचा अपमान करू नये.नंतर ताक प्यावे. अतिशय महत्त्वाचे: २.दुकानातून फरसाण घेताना त्यात गोडसर पदार्थ उदा.बेदाणे,मक्याचा चिवडा इ. न घालण्यास सांगावे.

प्रभाकर पेठकर Fri, 02/01/2008 - 14:54
स्वाती, तुमची ही मिसळ झक्कास्स्स्स्स्स्च आहे. माझ्याकडून मी ह्यात काही (माझ्या तिखट चवीशी सुसंगत असे..) बदल केले आहेत. १) आले-लसूण बरोबर काही हिरव्या मिरच्या वाटून घेणे. २) रंग आणि तिखटपणा ह्यांचा सुंदर प्रितीसंगम व्हावा म्हणून 'काश्मीरी मिरच्या' + 'गुंटूर मिरच्या' असे १:१ असे किंवा अधिक तिखट हवे असेल तर १:३ असे प्रमाण घ्यावे. खाताना मात्र फरसाणपेक्षा 'सँपल-पाव'च जास्त आवडतो. तेजतर्राट गरमाग्रम रश्शात बुडवून बाहेर काढलेला पावाचा लालबुंद तुकडा मिसळीच्या चवीची आठवण म्हणून म्युझियममध्येच ठेवावा असा दिसतो पण हात तोंडापर्यंत जातोच आणि नाही गेला तर तोंड स्वत्व विसरुन खाली हातापर्यंत वाकते आणि पावाचा लालबुंद रमणिय तुकडा आमच्या तोंडात देहभान विसरून सामावून जातो. उरते ती फक्त त्याची आठवण आणि अवर्णनिय उन्मुक्त अवस्था........ हाय्! आजपर्यंत कुठल्याच पाककृतीचे मानले नाहीत इतके ह्या मिसळ पाककृतीचे अगणित धन्यवाद.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

केशवसुमार Fri, 02/01/2008 - 21:21
तुमच्या मेनू मधे ही डीश ऍड करा.. भारतात आलोकी लगेच भेट देतो.. स्वातीताई.. तोंडाला पाणी सुटल. नुसता जळफळाट झाला.. साला इथे ..च्या मारी. ह्या युकेच्या फुल्या फुल्य फुल्या फुल्या..चांगले फरसाण, पापडी मिळतील तर शप्पथ

In reply to by केशवसुमार

स्वाती दिनेश Fri, 02/01/2008 - 23:42
साला इथे ..च्या मारी. ह्या युकेच्या फुल्या फुल्य फुल्या फुल्या..चांगले फरसाण, पापडी मिळतील तर शप्पथ केशवसुमार, अगदी सहमत! फक्त युके ऐवजी जर्मनी वाचा... स्वाती अवांतरः येता का युकेतून जर्मनीला एखाद्या विकेंडला,मिसळ कट्टा करू,:)

In reply to by स्वाती दिनेश

केशवसुमार Sat, 02/02/2008 - 09:42
स्वातीताई कट्ट्याच्या आमंत्रणा बद्दल मनापासून धन्यवाद.. पण आता भारतात परतायचे दिवस जवळ आले आहेत त्याची आवरा आवर चालू आहे..तेव्हा तुम्हीच सगळे भारतात या झकास कट्टा जमवू.. (२० दिवसांनी भारतात परतणारा) केशवसुमार

In reply to by प्रभाकर पेठकर

सुनील Fri, 02/01/2008 - 22:27
रंग आणि तिखटपणा ह्यांचा सुंदर प्रितीसंगम व्हावा म्हणून 'काश्मीरी मिरच्या' + 'गुंटूर मिरच्या' असे १:१ असे किंवा अधिक तिखट हवे असेल तर १:३ असे प्रमाण घ्यावे मी सहसा बेडगी आणि संकेश्वरी यांचे मिश्रण वापरतो. आता तुमच्या प्रतिसादाप्रमाणे काश्मिरी + गुंटूर वापरून बघेन. (लवंगी मिरची आवडणारा) सुनील Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

स्वाती दिनेश Fri, 02/01/2008 - 23:39
असे वर्णन वाचूनच आता परत एकदा मिसळ करावीशी आणि खावीशी वाटावी असे तोंडाला पाणी सुटले आहे, पण केशवसुमार म्हणतात त्याप्रमाणे जर्मनीच्याही भरपूर फुल्या फुल्या...चांगले फरसाण,पापडी,शेव मिळेल तर शपथ! स्वाती

मनिष Fri, 02/01/2008 - 17:51
खाताना मात्र फरसाणपेक्षा 'सँपल-पाव'च जास्त आवडतो. तेजतर्राट गरमाग्रम रश्शात बुडवून बाहेर काढलेला पावाचा लालबुंद तुकडा मिसळीच्या चवीची आठवण म्हणून म्युझियममध्येच ठेवावा असा दिसतो पण हात तोंडापर्यंत जातोच आणि नाही गेला तर तोंड स्वत्व विसरुन खाली हातापर्यंत वाकते आणि पावाचा लालबुंद रमणिय तुकडा आमच्या तोंडात देहभान विसरून सामावून जातो. उरते ती फक्त त्याची आठवण आणि अवर्णनिय उन्मुक्त अवस्था........ हाय्! वाचुनच तोंडाला पाणी सुटले. :)

वरदा Fri, 02/01/2008 - 17:59
मस्तंच्.... थॅन्क्यू स्वाती..आता ही पण करुन पाहीन...

ऋषिकेश Fri, 02/01/2008 - 19:55
खाताना मात्र फरसाणपेक्षा 'सँपल-पाव'च जास्त आवडतो. तेजतर्राट गरमाग्रम रश्शात बुडवून बाहेर काढलेला पावाचा लालबुंद तुकडा मिसळीच्या चवीची आठवण म्हणून म्युझियममध्येच ठेवावा असा दिसतो पण हात तोंडापर्यंत जातोच आणि नाही गेला तर तोंड स्वत्व विसरुन खाली हातापर्यंत वाकते आणि पावाचा लालबुंद रमणिय तुकडा आमच्या तोंडात देहभान विसरून सामावून जातो. उरते ती फक्त त्याची आठवण आणि अवर्णनिय उन्मुक्त अवस्था........ हाय्! काय पण झ्याक लिवलय राव!! तोंडाला पाणी सुटलं.. बाकी स्वतीताई रेसिपि बी झ्याक :) -(झ्याकप्याक)ऋषिकेश

प्राजु Fri, 02/01/2008 - 20:31
खाताना मात्र फरसाणपेक्षा 'सँपल-पाव'च जास्त आवडतो. तेजतर्राट गरमाग्रम रश्शात बुडवून बाहेर काढलेला पावाचा लालबुंद तुकडा मिसळीच्या चवीची आठवण म्हणून म्युझियममध्येच ठेवावा असा दिसतो पण हात तोंडापर्यंत जातोच आणि नाही गेला तर तोंड स्वत्व विसरुन खाली हातापर्यंत वाकते आणि पावाचा लालबुंद रमणिय तुकडा आमच्या तोंडात देहभान विसरून सामावून जातो. उरते ती फक्त त्याची आठवण आणि अवर्णनिय उन्मुक्त अवस्था........ हाय्! प्रभाकररव, वेळ जात नाहिये का? कशाला असं झक्क्क्क्कास वर्णन लिहायचं.. आणि आम्हांला जळवायचं? असो.. वर्णन बाकी एक्दमच.. भन्नाट..! - प्राजु

चतुरंग Fri, 02/01/2008 - 20:42
खाताना मात्र फरसाणपेक्षा 'सँपल-पाव'च जास्त आवडतो. तेजतर्राट गरमाग्रम रश्शात बुडवून बाहेर काढलेला पावाचा लालबुंद तुकडा मिसळीच्या चवीची आठवण म्हणून म्युझियममध्येच ठेवावा असा दिसतो पण हात तोंडापर्यंत जातोच आणि नाही गेला तर तोंड स्वत्व विसरुन खाली हातापर्यंत वाकते आणि पावाचा लालबुंद रमणिय तुकडा आमच्या तोंडात देहभान विसरून सामावून जातो. उरते ती फक्त त्याची आठवण आणि अवर्णनिय उन्मुक्त अवस्था........ हाय्! असं उन्मनी अवस्थेत नेणारं लिहू नका हो आणि ते ही सकाळी, सकाळी! अहो हे वाचून मी आज माझ्या प्रेझेंटेशनला गेलो आणि इंट्रोडक्शन मधे 'सँपल्-पाव' असं काहीतरी बरळलो! माझा मॅनेजर मराठी नसला तरी भारतीय आहे, काय "सँपल" माणूस आहे असा चेहरा करुन तो बघायलाच लागला!! अवांतर - हलकेच घ्या, हे सगळं उन्मनी अवस्थेत वाटून गेलं असावं - खरं खोटं "सॅंपल्-पाव"च जाणे!! चतुरंग

प्रभाकर पेठकर Fri, 02/01/2008 - 22:55
श्री. केशवसुमार, ही डिश माझ्या (सिंबॉयसिस) कॅन्टीनच्या मेन्यू मध्ये डिसेंबर २००७ पासूनच ऍड केली आहे. भारतात आलात की जरूर भेट द्या. श्री. सुनील, गुंटूरचा 'दणका' काही औरच आहे. प्रेमातच पडाल. श्री. मनिष, खवैय्या त्यालाच म्हणतात. श्री. ऋषिकेश, ह्यात माझं श्रेय काही नाही. हा सर्व त्या प्रतिभा चेतविणार्‍या तेजतर्राट लालबुंद उकळत्या सँपलचा महिमा आहे. हा: हा: प्राजु, तुमच्या 'जळण्यात' मला पुनःप्रत्ययाचा आनंद मिळतो आहे. श्री. चतुरंग, सँपल-पावचेच प्रेझेंटेशन द्या.......सर्वांचे मन जिंकून घ्याल. माझ्या प्रतिसादावरील सर्वांच्या प्रतिक्रियांचे मनःपूर्वक आभार.

प्राजु Fri, 02/01/2008 - 23:48
मि.पा वरील.. मिसळप्रेमींना माझे आमंत्रण.. रविवार दि. ३ फेब्रु. २००८ रोजी मी घरी मिसळपाव करणार आहे. अस्सल कोल्हापूरी..! तेव्हा इथे मँचेस्टर मध्ये मिसळ कट्टा (बर्फात) करू. आपण सर्वांनी जरूर यावे. आपापल्या भाडे खर्चाने यावे ही विनंती... आपली स्नेहांकित, प्राजु.

In reply to by प्राजु

प्रभाकर पेठकर Sat, 02/02/2008 - 12:47
प्राजु, तुमचे निमंत्रण म्हणजे माझ्या सारख्या गरीब भारतियाला 'न खात्या देवाला नैवेद्य' असे आहे. तरी पण आपल्या निमंत्रणात आपल्या मनाचा मोठेपणा दिसतो. मनापासून धन्यवाद.

In reply to by केशवसुमार

प्राजु Tue, 02/05/2008 - 00:22
झाला रे.. एकदम फुल्टूच झाला.. लविन फोटोही इथे.. वरदा, वाट पाहीली बाई तुझी येशील म्हणून.. पण मग नाहिस ना आली मग हा घास तुझा अस समजून मी च खाल्ली मिसळ तुझ्या वाटणीची...:))) - प्राजु

विसोबा खेचर Sat, 02/02/2008 - 00:29
स्वाती, मामिची पाककृती येथे दिल्याबद्दल तुझे आभार मानून परके करत नाही! इथे केव्हा येते आहेस? तू इथे आल्यावर आपली मामिची एक डेट नक्की! :) तुझा, (शाळूसोबती) तात्या. प्रभाकरशेठ, आपण मिपाचे सभासदत्व घेऊन मिपाच्या टपरीवर नव्या जोमाने कार्यरत झालात याचे बरे वाटले. आपलीही मिसळीची पाककृती झक्कासच आहे! अर्थात, अहो बोलूनचालून पट्टीचे बल्लवाचार्य तुम्ही! त्यामुळे आपली पाककृती झकासच असणार हे ओघानेच आले. आपल्या हातची खाल्लेली बिर्याणी आणि सुकामटण आजही आम्हाला याद आहे. आता आपल्या हातचं सुग्रास भोजन चापायला पुन्हा पुण्याला केव्हा येऊ तेवढं सांगा! :) बाय द वे, आपण, आपल्या सौ, आणि आपले चिरंजीव ठाण्याला एकदा आमच्यासोबत मिपा खायला आला होतात ते आम्हाला अजूनही याद आहे! पुन्हा केव्हा येता तेवढं सांगा! आम्ही वाट पाहात आहोत! अवांतर - बाय द वे, वहिनींना भेटून तेव्हा खूप बरं वाटलं होतं. एवढ्या साध्या, सोज्वळ बायकोला इतका डांबीस नवरा कसा काय मिळाला, देव जाणे! :) असो..! मंडळी, इथे दिवसेंदिवस मिपाच्या अधिकाधिक पाककृती येत आहेत हे पाहून संतोष वाटला. प्राजूच्या घरीही मिपा खायला जायची माझी इच्छा आहे, परंतु अमेरिकेचे विमान भाडे आमच्यासारख्या गरीबाला कसे परवडणार? त्यामुळे प्राजूकडे जायचं सध्या रहीत केलं आहे! :) असो, सगळ्यांनी मिळून मिपाधर्म वाढवावा हीच सदिच्छा! आपला, (मिसळवेडा) तात्या. -- न लगे मुक्ति आणि संपदा, मिसळसंग देई सदा! तिन्ही लोक आनंदाने भरून गाऊ दे | तुझे गीत गाण्यासाठी मिसळ खाऊ दे ! :)

In reply to by विसोबा खेचर

प्रभाकर पेठकर Sat, 02/02/2008 - 13:01
आपण मिपाचे सभासदत्व घेऊन मिपाच्या टपरीवर नव्या जोमाने कार्यरत झालात याचे बरे वाटले. तात्यांचे कार्य आणि आम्ही येणार नाही? कसे शक्य आहे.....? आपलीही मिसळीची पाककृती झक्कासच आहे! ही पाककृती माझी नाही हे नम्रपणे सांगू इच्छितो. स्वाती दिनेश ह्यांच्या कडूनच मनोगतावर शिकलो. मिसळीच्या पाककृतीचे श्रेय १००टक्के त्यांचेच आहे. आता आपल्या हातचं सुग्रास भोजन चापायला पुन्हा पुण्याला केव्हा येऊ तेवढं सांगा! कधीही या. मात्र मांसाहारी डोहाळजेवणासाठी आधी फोन करून सर्व 'आलबेल' आहे ह्याची खातरजमा करून घ्यावी. एवढ्या साध्या, सोज्वळ बायकोला इतका डांबीस नवरा कसा काय मिळाला, देव जाणे! ह्हा:..ह्हा:...ह्हा:.... दिसतं तसं नसतं म्हणूनच जग फसतं.

वरदा Sat, 02/02/2008 - 01:31
प्राजु खरच येईन बरंका....पत्ता दे बरं तुला काय वाटंलं सगळेच भारतातले आहेत? एखादं ट्रेनिंग शोधते तिथे आणि येते तुझ्याकडे....

पिवळा डांबिस Sat, 02/02/2008 - 06:02
या वीकएंडला मी मिसळ करून पाहीन. जर चव बराब्बर जमली तर माझ्या कातड्याचे जोडे करून तुमच्या पायांत घालीन!! अहो, गेली एकवीस वर्षे मी या मिसळीसाठी तळमळतोय हो! :((( कॉलेजात असतांना ती आमचे मुख्य अन्न होती!! .. .. आधी प्रत्येक ट्रीपला ठाण्याला जायचं जमायचंच असं नाही, आणि नंतरनंतर बाधण्याची (मिसळ नाही हो, तिथलं पाणी)भिती वाटे. आजवर हताश असलेला,:( पण आता हुरूप आलेला,:) पिवळा डांबिस

संजय अभ्यंकर Sat, 02/02/2008 - 23:48
स्वातीजी धन्यवाद! आता पर्यंत हजारदा ठाण्यास गेलो असेन. मा.मि.ची किर्ती लहानपणा पासुन ऐकतोय. परंतु, त्याचा पत्ता नेमका सापडत नाही. जेव्हां वेळ असतो तेव्हा हातात भलि मोठी टूलबॅग असते, ती घेउन पत्ताही शोधता येत नाही. त्यामुळे मा.मि.ची तल्लफ त्या कुंजविहारीचा वडा खाउन भागवतो. आता मात्र ठरलं. शेंडी तुटो वा पारंबी! मा.मि.चा पत्ता शोधणारच. संजय अभ्यंकर http://smabhyan.blogspot.com/

बापु देवकर Sun, 02/03/2008 - 14:03
सजय, कुंजविहारीच्या समोरचा मार्ग आपल्याला मिसळकडे घेऊन जाईल...

स्वाती राजेश Sun, 02/03/2008 - 15:51
साला इथे ..च्या मारी. ह्या युकेच्या फुल्या फुल्य फुल्या फुल्या..चांगले फरसाण, पापडी मिळतील तर शप्पथ केशवकुमार तुम्ही यु,के. मधे कुठे राहता माहीत नाही. पण इथे "साया" मधे फरसाण मिळतात( चांगल्या प्रकारचे).शिवाय हलदीरामचे सर्व प्रॉडक्ट मिळतात. साया ची दुकाने खूप ठिकाणी आहेत. माझ्या घरी जवळजवळ आठवड्याला मिसळ बनतेच. अगदी "कोल्हापूरी". आता जेव्हा कधी यु.के. मधे याल तेव्हा साया ला भेट द्या. माझ्याघरी मिसळ खायलासुध्दा....

In reply to by स्वाती राजेश

केशवसुमार Mon, 02/04/2008 - 21:29
नावच एक खेड आहे मॅन्चेस्टर नावाच्या शहराजवळ .. तिथे राहतात आस्मादिक.. काय म्हन्जे काय बी मिळत नाय स्वातीताई इथे( दारू आणि प्राण्यांची प्रेते सोडून) बाजार हटिला एतवारी मॅन्चेस्टरला २० मैलावर जाव लागतया.. (युके मधला खेडूत) केशवसुमार बाय द वे.. बर्मिंगहाम मधून काल झकास फरसाण आणि पापडी आलेली आहे ( २ पाउंडाचा फरसाण आणि २५ पाउंड्चा प्रवास, काय करणास साला जिभेचे चोचले ) त्यामुळे ह्या शनिवारी हुर्रे.. ढाकू माकूम ढाकू माकूम ढा.....मिसळ पाव (आनंदित)केशवसुमार (सगळ्यांच्या मिपाच्या नावाने दोन घास काढून ठेवतो अस हवर्‍या सारख बघू नका.. नाहीतर साला आमचंच जुने एक विडंबन म्हणायची वेळा यायची मिसळीवर मज राग भयंकर दुसर्‍या दिवशी आग भयंकर)

In reply to by स्वाती राजेश

कुठे आहे? मला पत्ता द्याल का त्याचा....... अवांतर - आम्हीही यु.के. मध्ये आहोत.....आम्हालापण मिसळ खायला बोलवा की...... आपला, (मिसळीचा भिकारी) छोटी टिंगी

सख्याहरि Mon, 02/04/2008 - 21:12
साला इथे ..च्या मारी. ह्या युकेच्या फुल्या फुल्य फुल्या फुल्या..चांगले फरसाण, पापडी मिळतील तर शप्पथ केशवसुमार, अगदी सहमत! फक्त युके ऐवजी जर्मनी वाचा... स्वाती अवांतरः येता का युकेतून जर्मनीला एखाद्या विकेंडला,मिसळ कट्टा करू,:) आम्हालाही मिसळ खायला बोलवा...

स्वाती राजेश Mon, 02/04/2008 - 23:26
यु.के. मधील आणि यु.के.बाहेरील सर्व लोकांना मी मिसळ पाव खाण्यासाठी आमंत्रण देते. मी ग्रेटर लंडन मधे राहते. मला इथून खूप इंडियन दुकाने जवळ आहेत. तसेच वेम्बली , साऊथ हॉल (छोटे इंडिया) ३० मिनिटावर (कारने) आहेत. साया वरील २ ठिकाणी, तसेच अल्पटन,वुड्फर्ड ही मला माहीत असलेली ठिकाणे.

In reply to by स्वाती राजेश

सर्किट Mon, 02/04/2008 - 23:32
दोन आठवड्यांनी अस्मादिक सहकुटुंब लंडनला येणार आहेत चार दिवसांसाठी. रॅडिसन माउंटबॅटन हाटेलात मुक्काम आहे. तेथून जवळपास काही भारतीय जेवणाची ठिकाणे आहेत का, ते कृपया कळवा. पत्ता: 20 Monmouth St. Covent Gard London WC2H 9HD GB - सर्किट

वरदा Tue, 02/05/2008 - 00:28
म्हणजे आता आपले यु.के. आणि यु. एस. मधे दोन नविन मि. पा. कट्टे तयार झाले म्हणायचे....आता आपल्याला ठाणे आणि कोल्हापुरच्या मिसळीच्या ठिकाणांची नुसती नावं ऐकून गप्पं बसायला नको...स्वाती ती रेसिपि करून पाहिली ह्या विकएन्ड्ला...एकदम झकास...थँक्यू गं...

In reply to by वरदा

विसोबा खेचर Tue, 02/05/2008 - 06:58
म्हणजे आता आपले यु.के. आणि यु. एस. मधे दोन नविन मि. पा. कट्टे तयार झाले म्हणायचे.... वा वा! वरील वाक्य नुसतं वाचूनच सार्थक झाल्यासारखं वाटलं! मिपाधर्म वाढवा, महाराष्ट्र धर्म वाढवा! मिसळपाव मस्तकी धरा, अवघा हलकल्लोळ करा...! :) हे असे जगभर मिपाकट्टे भरलेले पाहावेत हीच इच्छा होती, संत तात्याबांचे हेच जिवीतकार्य होते, आणि याच करता तात्याबांनी अवतार घेतला होता! आता आमचे कार्य पूर्ण होत आले! :) वरदा, प्राजू, तुमच्यासारख्या प्रामाणिक मिसळधर्मीयांच्या हाती मिपा सोपवून आता मी सुखाने वैकुंठात जाईन! (तुकोबांकरता जसा आला होता तसा एखादा गरूड उडत उडत येण्याची वाट पाहतो आहे! :) हेचि दान देगा देवा, मिपाचा विसर न व्हावा विसर न व्हावा, देवा विसर न व्हावा मिसळ खाईन आवडी, हेची माझी सर्व जोडी.... माझी सर्व जोडी, हेचि माझी सर्व जोडी.. तात्या म्हणे आता मिसळ खायाला घालावी खायाला घालावी, मिसळ खायाला घालावी न लगे मुक्ति आणि संपदा मिसळसंग देई सदा...! सर्वांनी आपापले राग लोभ प्रेम माया ममता आदि षड्रिपू मिसळीच्या रश्श्यात बुडवावेत आणि मिसळीशी एकरूप व्हावे हीच संत तात्याबांनी जगाला दिलेली शिकवण सर्वांनी आचरणात आणावी! :) आता मिसळीकडे पाहून संत तात्याबा इतकंच म्हणतील, भेटी लागी जीवा, लागलिसे आस! :) आपला, (मिपाधर्मी) तात्या.

In reply to by विसोबा खेचर

हे असे जगभर मिपाकट्टे भरलेले पाहावेत हीच इच्छा होती, संत तात्याबांचे हेच जिवीतकार्य होते, आणि याच करता तात्याबांनी अवतार घेतला होता! आता आमचे कार्य पूर्ण होत आले! :)
वरदा, प्राजू, तुमच्यासारख्या प्रामाणिक मिसळधर्मीयांच्या हाती मिपा सोपवून आता मी सुखाने वैकुंठात जाईन! (तुकोबांकरता जसा आला होता तसा एखादा गरूड उडत उडत येण्याची वाट पाहतो आहे! :)


हाहाहाहा)))))))
ह. ह. पु. वा.


संत तात्याबाचा लाडका शिष्य
प्रा.डॉ.............

In reply to by विसोबा खेचर

प्रभाकर पेठकर Wed, 02/06/2008 - 14:21
वरदा, प्राजू, तुमच्यासारख्या प्रामाणिक मिसळधर्मीयांच्या हाती मिपा सोपवून आता मी सुखाने वैकुंठात जाईन! तात्या चले वैकुंठको, बिनवित मित्र पकडत बाही, इंहा मिसल खाई लो, उंहा तात्या मिसल नाही|

धमाल मुलगा Tue, 02/05/2008 - 11:59
तात्याराम महाराज, नका हो अस॑ निर्वाणीच॑ बोलू... तुम्ही जर वैकु॑ठाची भाषा करायला लागलात तर आम्हा बालका॑चे कस॑ होणार. हे असल॑ हृदयाला घर॑ पाडणारे बोल सोडा तात्याबा ! अहो, तुम्ही वैकु॑ठाला गेलात तर आम्हाला तर्रीदार लेखन कुठुन नशीबी व्हावे? तिखटजाळ प्रतिक्रिया कुठे वाचायला जायच॑ आम्ही पामरा॑नी? (आयला हे लै म्ह॑जी लैच स्वार्थी होतय काय?) हा॑...कस॑ होणार त्या मामलेदाराच॑? तुमच्याशिवाय त्याच्या मिसळीची खुमारी काय रहाणार? ---- बाकी हे एकदम झक्कास हा॑... यु.के. आणि यु.एस. मध्ये मिपाकट्टे !!! येकदम ज॑क्शन वाटल॑ बॉ :) आपला - (तात्याबा॑चा भक्त, अजाण लेकरु) ध मा ल.

वरदा Tue, 02/05/2008 - 17:49
अहो आत्ता कुठे आम्ही तुमच्याकडून शिकायला सुरुवात केलेय्... ही काय निर्वाणिची भाषा....आपला ठाण्याचा कट्टा कोण सांभाळणार मग? ते काही नाही सगळे मिळून धमाल करूया असं लिहा....हे सोपवून मोकळं होणं काही चालणार नाही.....

In reply to by वरदा

धमाल मुलगा Tue, 02/05/2008 - 18:18
काय? धमाल? वरदाताई...मला हाक मारली का? :)) तात्यानु, वरदाताई॑शी सहमत. अहो, हे यु.के. अन् यु.एस. चे मिपाकट्टे असले तरी त्या॑च॑ "ठाण॑" ठाण्यात आहे त्याच॑ काय? अवा॑तर :तात्या हल्ली मी ठाण्याच्या जवळपासच घुटमळत असतो, निस्ती येक हाळी द्या, स्लो-लोकल पकडून लगेच धा मि॑टात हजर होतो पघा. --- वरदाताई, आचरटपणाबद्दल क्षमस्व. (अ॑गभूत गुणच आहे हा, आमच्याबरोबरच जाणार तो बहुधा) असो, आपला, ध मा ल.

In reply to by धमाल मुलगा

विसोबा खेचर Tue, 02/05/2008 - 18:30
अवा॑तर :तात्या हल्ली मी ठाण्याच्या जवळपासच घुटमळत असतो, निस्ती येक हाळी द्या, स्लो-लोकल पकडून लगेच धा मि॑टात हजर होतो पघा. पोष्टकार्ड पाठवून तुमचा भ्रमणध्वनी क्र कळवा म्हणजे हाळी देईन.. :) तात्या.

मनिष Tue, 02/05/2008 - 19:26
मी येतो आहे ठाण्याला या महिन्यात - नौपाडा भागात. ही मामलेदार मिसळ कुठे आहे जरा पत्ता देता का? हजेरी लावलीच पाहिजे!! :)

वरदा Tue, 02/05/2008 - 19:33
मामलेदार मिसळ माहित नाही? ठाणे स्टेशन ला कुणाला पण विचारा.... धमाल दादा आचरटपणा नाही काही....माफी कसली मागता..साधा जोक तर केलात....

पिवळा डांबिस Tue, 02/05/2008 - 23:26
आनी ती झक्कास झाली रं झाली!!!!! ही रेशेपी वापरून आमी मिसळ केली. आनी तिच्यायला आमच्या जिभेनं येकदम जंक्शन दाद दिली! :) आता जगाच्या पाठीवर कुठंही रहायला मोकळा झालो. अर्थात, जिथे गुजुभाय फरसाण विकत असेल तिथे...म्हणजे जगात कुठेही!!! :) मन फार, फार म्हणजे अगदी तुडुंब प्रसन्न झालंय! पोटही तुडुंब भरलंय!! स्वाती आणि प्रभाकर, माझ्या कातड्याचे जोडे करायला टाकले आहेत, तयार झाले की फेड्-एक्सने पाठवून देईन. आपला, (उन्मनी अवस्थेतला) पिवळा डांबिस

प्रभाकर पेठकर Wed, 02/06/2008 - 22:39
कालच केली होती. कसली मस्त झाली होती. थोडावेळ तिच्याकडे विविध कोनातून बघतच राहीलो. शेवटी राहवेना. फडशाच पाडला. आणि नुकतीच 'शिकार' चट्टामट्टा केलेल्या 'वनराजा'सारखी मस्त ताणून दिली.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

केशवसुमार Wed, 02/06/2008 - 23:53
फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या .. केशवसुमार

In reply to by केशवसुमार

विसोबा खेचर गुरुवार, 02/07/2008 - 00:46
केशवाशी सहमत! :) अरे प्रभाकरा, एकटा एकटा मिसळ खातोस काय? आणि वर पुन्हा फोटो छापतोस काय?? कुठे फेडशील ही पापं?!:) तात्या.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

चतुरंग गुरुवार, 02/07/2008 - 21:52
आपण 'सिंबायोसिस'ला असता ना? आपली सुटका नाही - आपल्यावर एक तर्रीदार मि.पा. चे कर्ज. आमच्या पुढच्या भारतभेटीत ही 'भरतभेट' व्हायलाच हवी! चतुरंग

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 02/07/2008 - 22:43
श्री. केशवसुमार, तुमच्या सर्व फुल्या-फुल्यांना मी 'फुले' समजून स्विकारले आहे. मिसळीच्या तिखट तर्री इतकेच आपले मिसळीवरील प्रेम मनस्वी आहे ह्याची खात्री पटली. श्री. विसोबा खेचर, पुण्यात कट्टा जमवाच. सर्व उपस्थितांना स्वखर्चात मिसळ खाऊ घालेन. श्री. चतुरंग (आणि इतर मिसळप्रेमी) कधीही या. एकत्र बसून मिसळ चापू. सर्वांना मनःपूर्वक धन्यवाद.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

धमाल मुलगा Fri, 02/08/2008 - 10:41
श्री.पेठकर, नियमाप्रमाणे दर "विका॑तास" मी पुण्यातच असतो. सि॑बीच॑ कुठच॑ बाहेरच॑ कॅ॑टीन का? बस-स्टॉपमागच॑? औ॑दाच्या टायमाला भेटूच. व्य.नि. ने भ्रमणध्वनी कळवता का? तुमच्या सोईच्या वेळेला मारतो चक्कर :) चालेल का? आपला - ध मा ल.

वरदा गुरुवार, 02/07/2008 - 23:36
जळवायचं लक्षण मी नेमकं लंच च्या वेळि फोटो पाहीले..भूक लागली..आणि खावी लागतेय घासफूस....

पिवळा डांबिस Wed, 01/30/2008 - 23:09
नुसते चांगली मिसळ मिळणारया हाटेलांची नामावळी काय उपयोगी? नुसतं अनिवासी लोकांना जळवायचं लक्षण! रेसिपी द्या म्हणजे घरी ट्राय तरी करू!

विसोबा खेचर Wed, 01/30/2008 - 23:12
वरदा, प्रत्येकाने आपापली मिसळ-पाककृती येथे द्यावी ही तुझी कल्पना छानच आहे. परंतु प्रथम तुझी मिसळीची पाककृती येथे देऊन याची सुरवात तूच करावीस असे वाटते! :) तात्या.

प्राजु Wed, 01/30/2008 - 23:12
वरदा.. स्वातीने रेसिपी दिली आहे कोल्हापूरी मिसळीची. बघ एकदा नीट. भन्नाट आहे. नक्की करून बघ. आपण अनिवासी आहोत हे लक्षातच नाही रहात. (मिसळप्रेमी) प्राजु

वरदा गुरुवार, 01/31/2008 - 22:41
नुसती ठिकाणं सांगतात्..आम्ही इथे अमेरिकेत बसून काय करायचं त्यांचं प्राजु बरं झालं सांगितंलंस्...बरीच मागे गेल्याने पाहिली नाही मी रेसिपी..झकास आहे एकदम्...आता ह्या विकएन्ड ला करतेच ट्राय... तात्या मला येत असती तर दिली असती रेसिपी ...मी झणझणीत उसळ बनवून वर कांदा टॉमॅटो, फरसाण टाकते की झाली माझी मिसळ तयार.....जास्तीत जास्त म्हणजे गोड आणि तिखट चटणी टाकते त्यावर असेल तर... पण लोक खूप वेगवेगळे प्रकार करतात्..माझ्या एका मैत्रीणीकडे साबुदाणा, खारे शेंगदाणे वगैरे घालायचे त्यावर.. म्हणून म्हटंलं विचारून पहावं सगळ्यांना...

स्वाती दिनेश Fri, 02/01/2008 - 14:06
ठाण्याचा सांस्कृतिक ठेवा असलेल्या मामलेदार च्या मिसळीची कृती: साहित्य - कांदे ४/५ + वरुन घालण्यासाठी २ ,बटाटे ४/५,लसुण १ मोठा गड्डा,१ बोटभर आल्याचा तुकडा तेल १.५वाट्या,तिखट १.५वाटी,गरम मसाला ४ चमचे १०० ग्राम पापडी,२५०ग्राम हिरवे वाटाणे,५००ग्राम फरसाण चवीनुसार मीठ कृती - हिरवे वाटाणे ५/६ तास भिजत घालावेत. नंतर कुकर मधुन ३/४ शिट्ट्या देऊन शिजवावे.बटाटे उकडून घ्यावे.४/५ कांद्यातील ३ कांदे वाटून घ्यावे. लसुण व आले वाटून पेस्ट करावी,उरलेले २ कांदे बारीक चिरुन घ्यावे. पापडी कुटून घ्यावी व पाण्यात भिजत घालावी. एका जाड बुडाच्या पातेल्यात १ वाटी तेल तापत ठेवावे. चांगले तापले की त्यात वाटलेला कांदा घालुन परतावे,मग वाटलेला लसुण घालून परतावे. १.५ वाटी तिखटातील ३/४ वाटी त्यात घालावे व भरपुर परतावे,गरम मसाला घालुन परतावे.इतके परतावे की तेल सुटले पाहिजे.मग त्यात उकडलेले वाटाणे घालावे,पाण्यात भिजवलेली पापडी घालावी,मीठ घालावे.पाणी घालून उकळू द्यावे. उरलेले १/२ वाटी तेल एका कढईत तापत ठेवावे.त्यात बारीक चिरलेले २ कांदे घालून परतावे,उरलेले तिखट घालून परतावे,थोडे मीठ घालावे.व हे मिश्रण वेगळे ठेवावे. वरुन घालायसाठी कांदे बारीक चिरावे,उकडलेले बटाटे चिरावे. खोलगट ताटलीत आधी फरसाण,त्यावर बटाटे ,त्यावर रस्सा,आणि त्यावर कांदा घालून द्यावा. "जादा तिखा"- ३नं हवे असेल तर वेगळी तर्री वरुन घ्यावी. वि.सू. १.ह्या मिसळी बरोबर पाव चांगला लागतो ,पण दही ह्या मिसळी बरोबर खाऊन तिचा अपमान करू नये.नंतर ताक प्यावे. अतिशय महत्त्वाचे: २.दुकानातून फरसाण घेताना त्यात गोडसर पदार्थ उदा.बेदाणे,मक्याचा चिवडा इ. न घालण्यास सांगावे.

प्रभाकर पेठकर Fri, 02/01/2008 - 14:54
स्वाती, तुमची ही मिसळ झक्कास्स्स्स्स्स्च आहे. माझ्याकडून मी ह्यात काही (माझ्या तिखट चवीशी सुसंगत असे..) बदल केले आहेत. १) आले-लसूण बरोबर काही हिरव्या मिरच्या वाटून घेणे. २) रंग आणि तिखटपणा ह्यांचा सुंदर प्रितीसंगम व्हावा म्हणून 'काश्मीरी मिरच्या' + 'गुंटूर मिरच्या' असे १:१ असे किंवा अधिक तिखट हवे असेल तर १:३ असे प्रमाण घ्यावे. खाताना मात्र फरसाणपेक्षा 'सँपल-पाव'च जास्त आवडतो. तेजतर्राट गरमाग्रम रश्शात बुडवून बाहेर काढलेला पावाचा लालबुंद तुकडा मिसळीच्या चवीची आठवण म्हणून म्युझियममध्येच ठेवावा असा दिसतो पण हात तोंडापर्यंत जातोच आणि नाही गेला तर तोंड स्वत्व विसरुन खाली हातापर्यंत वाकते आणि पावाचा लालबुंद रमणिय तुकडा आमच्या तोंडात देहभान विसरून सामावून जातो. उरते ती फक्त त्याची आठवण आणि अवर्णनिय उन्मुक्त अवस्था........ हाय्! आजपर्यंत कुठल्याच पाककृतीचे मानले नाहीत इतके ह्या मिसळ पाककृतीचे अगणित धन्यवाद.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

केशवसुमार Fri, 02/01/2008 - 21:21
तुमच्या मेनू मधे ही डीश ऍड करा.. भारतात आलोकी लगेच भेट देतो.. स्वातीताई.. तोंडाला पाणी सुटल. नुसता जळफळाट झाला.. साला इथे ..च्या मारी. ह्या युकेच्या फुल्या फुल्य फुल्या फुल्या..चांगले फरसाण, पापडी मिळतील तर शप्पथ

In reply to by केशवसुमार

स्वाती दिनेश Fri, 02/01/2008 - 23:42
साला इथे ..च्या मारी. ह्या युकेच्या फुल्या फुल्य फुल्या फुल्या..चांगले फरसाण, पापडी मिळतील तर शप्पथ केशवसुमार, अगदी सहमत! फक्त युके ऐवजी जर्मनी वाचा... स्वाती अवांतरः येता का युकेतून जर्मनीला एखाद्या विकेंडला,मिसळ कट्टा करू,:)

In reply to by स्वाती दिनेश

केशवसुमार Sat, 02/02/2008 - 09:42
स्वातीताई कट्ट्याच्या आमंत्रणा बद्दल मनापासून धन्यवाद.. पण आता भारतात परतायचे दिवस जवळ आले आहेत त्याची आवरा आवर चालू आहे..तेव्हा तुम्हीच सगळे भारतात या झकास कट्टा जमवू.. (२० दिवसांनी भारतात परतणारा) केशवसुमार

In reply to by प्रभाकर पेठकर

सुनील Fri, 02/01/2008 - 22:27
रंग आणि तिखटपणा ह्यांचा सुंदर प्रितीसंगम व्हावा म्हणून 'काश्मीरी मिरच्या' + 'गुंटूर मिरच्या' असे १:१ असे किंवा अधिक तिखट हवे असेल तर १:३ असे प्रमाण घ्यावे मी सहसा बेडगी आणि संकेश्वरी यांचे मिश्रण वापरतो. आता तुमच्या प्रतिसादाप्रमाणे काश्मिरी + गुंटूर वापरून बघेन. (लवंगी मिरची आवडणारा) सुनील Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

स्वाती दिनेश Fri, 02/01/2008 - 23:39
असे वर्णन वाचूनच आता परत एकदा मिसळ करावीशी आणि खावीशी वाटावी असे तोंडाला पाणी सुटले आहे, पण केशवसुमार म्हणतात त्याप्रमाणे जर्मनीच्याही भरपूर फुल्या फुल्या...चांगले फरसाण,पापडी,शेव मिळेल तर शपथ! स्वाती

मनिष Fri, 02/01/2008 - 17:51
खाताना मात्र फरसाणपेक्षा 'सँपल-पाव'च जास्त आवडतो. तेजतर्राट गरमाग्रम रश्शात बुडवून बाहेर काढलेला पावाचा लालबुंद तुकडा मिसळीच्या चवीची आठवण म्हणून म्युझियममध्येच ठेवावा असा दिसतो पण हात तोंडापर्यंत जातोच आणि नाही गेला तर तोंड स्वत्व विसरुन खाली हातापर्यंत वाकते आणि पावाचा लालबुंद रमणिय तुकडा आमच्या तोंडात देहभान विसरून सामावून जातो. उरते ती फक्त त्याची आठवण आणि अवर्णनिय उन्मुक्त अवस्था........ हाय्! वाचुनच तोंडाला पाणी सुटले. :)

वरदा Fri, 02/01/2008 - 17:59
मस्तंच्.... थॅन्क्यू स्वाती..आता ही पण करुन पाहीन...

ऋषिकेश Fri, 02/01/2008 - 19:55
खाताना मात्र फरसाणपेक्षा 'सँपल-पाव'च जास्त आवडतो. तेजतर्राट गरमाग्रम रश्शात बुडवून बाहेर काढलेला पावाचा लालबुंद तुकडा मिसळीच्या चवीची आठवण म्हणून म्युझियममध्येच ठेवावा असा दिसतो पण हात तोंडापर्यंत जातोच आणि नाही गेला तर तोंड स्वत्व विसरुन खाली हातापर्यंत वाकते आणि पावाचा लालबुंद रमणिय तुकडा आमच्या तोंडात देहभान विसरून सामावून जातो. उरते ती फक्त त्याची आठवण आणि अवर्णनिय उन्मुक्त अवस्था........ हाय्! काय पण झ्याक लिवलय राव!! तोंडाला पाणी सुटलं.. बाकी स्वतीताई रेसिपि बी झ्याक :) -(झ्याकप्याक)ऋषिकेश

प्राजु Fri, 02/01/2008 - 20:31
खाताना मात्र फरसाणपेक्षा 'सँपल-पाव'च जास्त आवडतो. तेजतर्राट गरमाग्रम रश्शात बुडवून बाहेर काढलेला पावाचा लालबुंद तुकडा मिसळीच्या चवीची आठवण म्हणून म्युझियममध्येच ठेवावा असा दिसतो पण हात तोंडापर्यंत जातोच आणि नाही गेला तर तोंड स्वत्व विसरुन खाली हातापर्यंत वाकते आणि पावाचा लालबुंद रमणिय तुकडा आमच्या तोंडात देहभान विसरून सामावून जातो. उरते ती फक्त त्याची आठवण आणि अवर्णनिय उन्मुक्त अवस्था........ हाय्! प्रभाकररव, वेळ जात नाहिये का? कशाला असं झक्क्क्क्कास वर्णन लिहायचं.. आणि आम्हांला जळवायचं? असो.. वर्णन बाकी एक्दमच.. भन्नाट..! - प्राजु

चतुरंग Fri, 02/01/2008 - 20:42
खाताना मात्र फरसाणपेक्षा 'सँपल-पाव'च जास्त आवडतो. तेजतर्राट गरमाग्रम रश्शात बुडवून बाहेर काढलेला पावाचा लालबुंद तुकडा मिसळीच्या चवीची आठवण म्हणून म्युझियममध्येच ठेवावा असा दिसतो पण हात तोंडापर्यंत जातोच आणि नाही गेला तर तोंड स्वत्व विसरुन खाली हातापर्यंत वाकते आणि पावाचा लालबुंद रमणिय तुकडा आमच्या तोंडात देहभान विसरून सामावून जातो. उरते ती फक्त त्याची आठवण आणि अवर्णनिय उन्मुक्त अवस्था........ हाय्! असं उन्मनी अवस्थेत नेणारं लिहू नका हो आणि ते ही सकाळी, सकाळी! अहो हे वाचून मी आज माझ्या प्रेझेंटेशनला गेलो आणि इंट्रोडक्शन मधे 'सँपल्-पाव' असं काहीतरी बरळलो! माझा मॅनेजर मराठी नसला तरी भारतीय आहे, काय "सँपल" माणूस आहे असा चेहरा करुन तो बघायलाच लागला!! अवांतर - हलकेच घ्या, हे सगळं उन्मनी अवस्थेत वाटून गेलं असावं - खरं खोटं "सॅंपल्-पाव"च जाणे!! चतुरंग

प्रभाकर पेठकर Fri, 02/01/2008 - 22:55
श्री. केशवसुमार, ही डिश माझ्या (सिंबॉयसिस) कॅन्टीनच्या मेन्यू मध्ये डिसेंबर २००७ पासूनच ऍड केली आहे. भारतात आलात की जरूर भेट द्या. श्री. सुनील, गुंटूरचा 'दणका' काही औरच आहे. प्रेमातच पडाल. श्री. मनिष, खवैय्या त्यालाच म्हणतात. श्री. ऋषिकेश, ह्यात माझं श्रेय काही नाही. हा सर्व त्या प्रतिभा चेतविणार्‍या तेजतर्राट लालबुंद उकळत्या सँपलचा महिमा आहे. हा: हा: प्राजु, तुमच्या 'जळण्यात' मला पुनःप्रत्ययाचा आनंद मिळतो आहे. श्री. चतुरंग, सँपल-पावचेच प्रेझेंटेशन द्या.......सर्वांचे मन जिंकून घ्याल. माझ्या प्रतिसादावरील सर्वांच्या प्रतिक्रियांचे मनःपूर्वक आभार.

प्राजु Fri, 02/01/2008 - 23:48
मि.पा वरील.. मिसळप्रेमींना माझे आमंत्रण.. रविवार दि. ३ फेब्रु. २००८ रोजी मी घरी मिसळपाव करणार आहे. अस्सल कोल्हापूरी..! तेव्हा इथे मँचेस्टर मध्ये मिसळ कट्टा (बर्फात) करू. आपण सर्वांनी जरूर यावे. आपापल्या भाडे खर्चाने यावे ही विनंती... आपली स्नेहांकित, प्राजु.

In reply to by प्राजु

प्रभाकर पेठकर Sat, 02/02/2008 - 12:47
प्राजु, तुमचे निमंत्रण म्हणजे माझ्या सारख्या गरीब भारतियाला 'न खात्या देवाला नैवेद्य' असे आहे. तरी पण आपल्या निमंत्रणात आपल्या मनाचा मोठेपणा दिसतो. मनापासून धन्यवाद.

In reply to by केशवसुमार

प्राजु Tue, 02/05/2008 - 00:22
झाला रे.. एकदम फुल्टूच झाला.. लविन फोटोही इथे.. वरदा, वाट पाहीली बाई तुझी येशील म्हणून.. पण मग नाहिस ना आली मग हा घास तुझा अस समजून मी च खाल्ली मिसळ तुझ्या वाटणीची...:))) - प्राजु

विसोबा खेचर Sat, 02/02/2008 - 00:29
स्वाती, मामिची पाककृती येथे दिल्याबद्दल तुझे आभार मानून परके करत नाही! इथे केव्हा येते आहेस? तू इथे आल्यावर आपली मामिची एक डेट नक्की! :) तुझा, (शाळूसोबती) तात्या. प्रभाकरशेठ, आपण मिपाचे सभासदत्व घेऊन मिपाच्या टपरीवर नव्या जोमाने कार्यरत झालात याचे बरे वाटले. आपलीही मिसळीची पाककृती झक्कासच आहे! अर्थात, अहो बोलूनचालून पट्टीचे बल्लवाचार्य तुम्ही! त्यामुळे आपली पाककृती झकासच असणार हे ओघानेच आले. आपल्या हातची खाल्लेली बिर्याणी आणि सुकामटण आजही आम्हाला याद आहे. आता आपल्या हातचं सुग्रास भोजन चापायला पुन्हा पुण्याला केव्हा येऊ तेवढं सांगा! :) बाय द वे, आपण, आपल्या सौ, आणि आपले चिरंजीव ठाण्याला एकदा आमच्यासोबत मिपा खायला आला होतात ते आम्हाला अजूनही याद आहे! पुन्हा केव्हा येता तेवढं सांगा! आम्ही वाट पाहात आहोत! अवांतर - बाय द वे, वहिनींना भेटून तेव्हा खूप बरं वाटलं होतं. एवढ्या साध्या, सोज्वळ बायकोला इतका डांबीस नवरा कसा काय मिळाला, देव जाणे! :) असो..! मंडळी, इथे दिवसेंदिवस मिपाच्या अधिकाधिक पाककृती येत आहेत हे पाहून संतोष वाटला. प्राजूच्या घरीही मिपा खायला जायची माझी इच्छा आहे, परंतु अमेरिकेचे विमान भाडे आमच्यासारख्या गरीबाला कसे परवडणार? त्यामुळे प्राजूकडे जायचं सध्या रहीत केलं आहे! :) असो, सगळ्यांनी मिळून मिपाधर्म वाढवावा हीच सदिच्छा! आपला, (मिसळवेडा) तात्या. -- न लगे मुक्ति आणि संपदा, मिसळसंग देई सदा! तिन्ही लोक आनंदाने भरून गाऊ दे | तुझे गीत गाण्यासाठी मिसळ खाऊ दे ! :)

In reply to by विसोबा खेचर

प्रभाकर पेठकर Sat, 02/02/2008 - 13:01
आपण मिपाचे सभासदत्व घेऊन मिपाच्या टपरीवर नव्या जोमाने कार्यरत झालात याचे बरे वाटले. तात्यांचे कार्य आणि आम्ही येणार नाही? कसे शक्य आहे.....? आपलीही मिसळीची पाककृती झक्कासच आहे! ही पाककृती माझी नाही हे नम्रपणे सांगू इच्छितो. स्वाती दिनेश ह्यांच्या कडूनच मनोगतावर शिकलो. मिसळीच्या पाककृतीचे श्रेय १००टक्के त्यांचेच आहे. आता आपल्या हातचं सुग्रास भोजन चापायला पुन्हा पुण्याला केव्हा येऊ तेवढं सांगा! कधीही या. मात्र मांसाहारी डोहाळजेवणासाठी आधी फोन करून सर्व 'आलबेल' आहे ह्याची खातरजमा करून घ्यावी. एवढ्या साध्या, सोज्वळ बायकोला इतका डांबीस नवरा कसा काय मिळाला, देव जाणे! ह्हा:..ह्हा:...ह्हा:.... दिसतं तसं नसतं म्हणूनच जग फसतं.

वरदा Sat, 02/02/2008 - 01:31
प्राजु खरच येईन बरंका....पत्ता दे बरं तुला काय वाटंलं सगळेच भारतातले आहेत? एखादं ट्रेनिंग शोधते तिथे आणि येते तुझ्याकडे....

पिवळा डांबिस Sat, 02/02/2008 - 06:02
या वीकएंडला मी मिसळ करून पाहीन. जर चव बराब्बर जमली तर माझ्या कातड्याचे जोडे करून तुमच्या पायांत घालीन!! अहो, गेली एकवीस वर्षे मी या मिसळीसाठी तळमळतोय हो! :((( कॉलेजात असतांना ती आमचे मुख्य अन्न होती!! .. .. आधी प्रत्येक ट्रीपला ठाण्याला जायचं जमायचंच असं नाही, आणि नंतरनंतर बाधण्याची (मिसळ नाही हो, तिथलं पाणी)भिती वाटे. आजवर हताश असलेला,:( पण आता हुरूप आलेला,:) पिवळा डांबिस

संजय अभ्यंकर Sat, 02/02/2008 - 23:48
स्वातीजी धन्यवाद! आता पर्यंत हजारदा ठाण्यास गेलो असेन. मा.मि.ची किर्ती लहानपणा पासुन ऐकतोय. परंतु, त्याचा पत्ता नेमका सापडत नाही. जेव्हां वेळ असतो तेव्हा हातात भलि मोठी टूलबॅग असते, ती घेउन पत्ताही शोधता येत नाही. त्यामुळे मा.मि.ची तल्लफ त्या कुंजविहारीचा वडा खाउन भागवतो. आता मात्र ठरलं. शेंडी तुटो वा पारंबी! मा.मि.चा पत्ता शोधणारच. संजय अभ्यंकर http://smabhyan.blogspot.com/

बापु देवकर Sun, 02/03/2008 - 14:03
सजय, कुंजविहारीच्या समोरचा मार्ग आपल्याला मिसळकडे घेऊन जाईल...

स्वाती राजेश Sun, 02/03/2008 - 15:51
साला इथे ..च्या मारी. ह्या युकेच्या फुल्या फुल्य फुल्या फुल्या..चांगले फरसाण, पापडी मिळतील तर शप्पथ केशवकुमार तुम्ही यु,के. मधे कुठे राहता माहीत नाही. पण इथे "साया" मधे फरसाण मिळतात( चांगल्या प्रकारचे).शिवाय हलदीरामचे सर्व प्रॉडक्ट मिळतात. साया ची दुकाने खूप ठिकाणी आहेत. माझ्या घरी जवळजवळ आठवड्याला मिसळ बनतेच. अगदी "कोल्हापूरी". आता जेव्हा कधी यु.के. मधे याल तेव्हा साया ला भेट द्या. माझ्याघरी मिसळ खायलासुध्दा....

In reply to by स्वाती राजेश

केशवसुमार Mon, 02/04/2008 - 21:29
नावच एक खेड आहे मॅन्चेस्टर नावाच्या शहराजवळ .. तिथे राहतात आस्मादिक.. काय म्हन्जे काय बी मिळत नाय स्वातीताई इथे( दारू आणि प्राण्यांची प्रेते सोडून) बाजार हटिला एतवारी मॅन्चेस्टरला २० मैलावर जाव लागतया.. (युके मधला खेडूत) केशवसुमार बाय द वे.. बर्मिंगहाम मधून काल झकास फरसाण आणि पापडी आलेली आहे ( २ पाउंडाचा फरसाण आणि २५ पाउंड्चा प्रवास, काय करणास साला जिभेचे चोचले ) त्यामुळे ह्या शनिवारी हुर्रे.. ढाकू माकूम ढाकू माकूम ढा.....मिसळ पाव (आनंदित)केशवसुमार (सगळ्यांच्या मिपाच्या नावाने दोन घास काढून ठेवतो अस हवर्‍या सारख बघू नका.. नाहीतर साला आमचंच जुने एक विडंबन म्हणायची वेळा यायची मिसळीवर मज राग भयंकर दुसर्‍या दिवशी आग भयंकर)

In reply to by स्वाती राजेश

कुठे आहे? मला पत्ता द्याल का त्याचा....... अवांतर - आम्हीही यु.के. मध्ये आहोत.....आम्हालापण मिसळ खायला बोलवा की...... आपला, (मिसळीचा भिकारी) छोटी टिंगी

सख्याहरि Mon, 02/04/2008 - 21:12
साला इथे ..च्या मारी. ह्या युकेच्या फुल्या फुल्य फुल्या फुल्या..चांगले फरसाण, पापडी मिळतील तर शप्पथ केशवसुमार, अगदी सहमत! फक्त युके ऐवजी जर्मनी वाचा... स्वाती अवांतरः येता का युकेतून जर्मनीला एखाद्या विकेंडला,मिसळ कट्टा करू,:) आम्हालाही मिसळ खायला बोलवा...

स्वाती राजेश Mon, 02/04/2008 - 23:26
यु.के. मधील आणि यु.के.बाहेरील सर्व लोकांना मी मिसळ पाव खाण्यासाठी आमंत्रण देते. मी ग्रेटर लंडन मधे राहते. मला इथून खूप इंडियन दुकाने जवळ आहेत. तसेच वेम्बली , साऊथ हॉल (छोटे इंडिया) ३० मिनिटावर (कारने) आहेत. साया वरील २ ठिकाणी, तसेच अल्पटन,वुड्फर्ड ही मला माहीत असलेली ठिकाणे.

In reply to by स्वाती राजेश

सर्किट Mon, 02/04/2008 - 23:32
दोन आठवड्यांनी अस्मादिक सहकुटुंब लंडनला येणार आहेत चार दिवसांसाठी. रॅडिसन माउंटबॅटन हाटेलात मुक्काम आहे. तेथून जवळपास काही भारतीय जेवणाची ठिकाणे आहेत का, ते कृपया कळवा. पत्ता: 20 Monmouth St. Covent Gard London WC2H 9HD GB - सर्किट

वरदा Tue, 02/05/2008 - 00:28
म्हणजे आता आपले यु.के. आणि यु. एस. मधे दोन नविन मि. पा. कट्टे तयार झाले म्हणायचे....आता आपल्याला ठाणे आणि कोल्हापुरच्या मिसळीच्या ठिकाणांची नुसती नावं ऐकून गप्पं बसायला नको...स्वाती ती रेसिपि करून पाहिली ह्या विकएन्ड्ला...एकदम झकास...थँक्यू गं...

In reply to by वरदा

विसोबा खेचर Tue, 02/05/2008 - 06:58
म्हणजे आता आपले यु.के. आणि यु. एस. मधे दोन नविन मि. पा. कट्टे तयार झाले म्हणायचे.... वा वा! वरील वाक्य नुसतं वाचूनच सार्थक झाल्यासारखं वाटलं! मिपाधर्म वाढवा, महाराष्ट्र धर्म वाढवा! मिसळपाव मस्तकी धरा, अवघा हलकल्लोळ करा...! :) हे असे जगभर मिपाकट्टे भरलेले पाहावेत हीच इच्छा होती, संत तात्याबांचे हेच जिवीतकार्य होते, आणि याच करता तात्याबांनी अवतार घेतला होता! आता आमचे कार्य पूर्ण होत आले! :) वरदा, प्राजू, तुमच्यासारख्या प्रामाणिक मिसळधर्मीयांच्या हाती मिपा सोपवून आता मी सुखाने वैकुंठात जाईन! (तुकोबांकरता जसा आला होता तसा एखादा गरूड उडत उडत येण्याची वाट पाहतो आहे! :) हेचि दान देगा देवा, मिपाचा विसर न व्हावा विसर न व्हावा, देवा विसर न व्हावा मिसळ खाईन आवडी, हेची माझी सर्व जोडी.... माझी सर्व जोडी, हेचि माझी सर्व जोडी.. तात्या म्हणे आता मिसळ खायाला घालावी खायाला घालावी, मिसळ खायाला घालावी न लगे मुक्ति आणि संपदा मिसळसंग देई सदा...! सर्वांनी आपापले राग लोभ प्रेम माया ममता आदि षड्रिपू मिसळीच्या रश्श्यात बुडवावेत आणि मिसळीशी एकरूप व्हावे हीच संत तात्याबांनी जगाला दिलेली शिकवण सर्वांनी आचरणात आणावी! :) आता मिसळीकडे पाहून संत तात्याबा इतकंच म्हणतील, भेटी लागी जीवा, लागलिसे आस! :) आपला, (मिपाधर्मी) तात्या.

In reply to by विसोबा खेचर

हे असे जगभर मिपाकट्टे भरलेले पाहावेत हीच इच्छा होती, संत तात्याबांचे हेच जिवीतकार्य होते, आणि याच करता तात्याबांनी अवतार घेतला होता! आता आमचे कार्य पूर्ण होत आले! :)
वरदा, प्राजू, तुमच्यासारख्या प्रामाणिक मिसळधर्मीयांच्या हाती मिपा सोपवून आता मी सुखाने वैकुंठात जाईन! (तुकोबांकरता जसा आला होता तसा एखादा गरूड उडत उडत येण्याची वाट पाहतो आहे! :)


हाहाहाहा)))))))
ह. ह. पु. वा.


संत तात्याबाचा लाडका शिष्य
प्रा.डॉ.............

In reply to by विसोबा खेचर

प्रभाकर पेठकर Wed, 02/06/2008 - 14:21
वरदा, प्राजू, तुमच्यासारख्या प्रामाणिक मिसळधर्मीयांच्या हाती मिपा सोपवून आता मी सुखाने वैकुंठात जाईन! तात्या चले वैकुंठको, बिनवित मित्र पकडत बाही, इंहा मिसल खाई लो, उंहा तात्या मिसल नाही|

धमाल मुलगा Tue, 02/05/2008 - 11:59
तात्याराम महाराज, नका हो अस॑ निर्वाणीच॑ बोलू... तुम्ही जर वैकु॑ठाची भाषा करायला लागलात तर आम्हा बालका॑चे कस॑ होणार. हे असल॑ हृदयाला घर॑ पाडणारे बोल सोडा तात्याबा ! अहो, तुम्ही वैकु॑ठाला गेलात तर आम्हाला तर्रीदार लेखन कुठुन नशीबी व्हावे? तिखटजाळ प्रतिक्रिया कुठे वाचायला जायच॑ आम्ही पामरा॑नी? (आयला हे लै म्ह॑जी लैच स्वार्थी होतय काय?) हा॑...कस॑ होणार त्या मामलेदाराच॑? तुमच्याशिवाय त्याच्या मिसळीची खुमारी काय रहाणार? ---- बाकी हे एकदम झक्कास हा॑... यु.के. आणि यु.एस. मध्ये मिपाकट्टे !!! येकदम ज॑क्शन वाटल॑ बॉ :) आपला - (तात्याबा॑चा भक्त, अजाण लेकरु) ध मा ल.

वरदा Tue, 02/05/2008 - 17:49
अहो आत्ता कुठे आम्ही तुमच्याकडून शिकायला सुरुवात केलेय्... ही काय निर्वाणिची भाषा....आपला ठाण्याचा कट्टा कोण सांभाळणार मग? ते काही नाही सगळे मिळून धमाल करूया असं लिहा....हे सोपवून मोकळं होणं काही चालणार नाही.....

In reply to by वरदा

धमाल मुलगा Tue, 02/05/2008 - 18:18
काय? धमाल? वरदाताई...मला हाक मारली का? :)) तात्यानु, वरदाताई॑शी सहमत. अहो, हे यु.के. अन् यु.एस. चे मिपाकट्टे असले तरी त्या॑च॑ "ठाण॑" ठाण्यात आहे त्याच॑ काय? अवा॑तर :तात्या हल्ली मी ठाण्याच्या जवळपासच घुटमळत असतो, निस्ती येक हाळी द्या, स्लो-लोकल पकडून लगेच धा मि॑टात हजर होतो पघा. --- वरदाताई, आचरटपणाबद्दल क्षमस्व. (अ॑गभूत गुणच आहे हा, आमच्याबरोबरच जाणार तो बहुधा) असो, आपला, ध मा ल.

In reply to by धमाल मुलगा

विसोबा खेचर Tue, 02/05/2008 - 18:30
अवा॑तर :तात्या हल्ली मी ठाण्याच्या जवळपासच घुटमळत असतो, निस्ती येक हाळी द्या, स्लो-लोकल पकडून लगेच धा मि॑टात हजर होतो पघा. पोष्टकार्ड पाठवून तुमचा भ्रमणध्वनी क्र कळवा म्हणजे हाळी देईन.. :) तात्या.

मनिष Tue, 02/05/2008 - 19:26
मी येतो आहे ठाण्याला या महिन्यात - नौपाडा भागात. ही मामलेदार मिसळ कुठे आहे जरा पत्ता देता का? हजेरी लावलीच पाहिजे!! :)

वरदा Tue, 02/05/2008 - 19:33
मामलेदार मिसळ माहित नाही? ठाणे स्टेशन ला कुणाला पण विचारा.... धमाल दादा आचरटपणा नाही काही....माफी कसली मागता..साधा जोक तर केलात....

पिवळा डांबिस Tue, 02/05/2008 - 23:26
आनी ती झक्कास झाली रं झाली!!!!! ही रेशेपी वापरून आमी मिसळ केली. आनी तिच्यायला आमच्या जिभेनं येकदम जंक्शन दाद दिली! :) आता जगाच्या पाठीवर कुठंही रहायला मोकळा झालो. अर्थात, जिथे गुजुभाय फरसाण विकत असेल तिथे...म्हणजे जगात कुठेही!!! :) मन फार, फार म्हणजे अगदी तुडुंब प्रसन्न झालंय! पोटही तुडुंब भरलंय!! स्वाती आणि प्रभाकर, माझ्या कातड्याचे जोडे करायला टाकले आहेत, तयार झाले की फेड्-एक्सने पाठवून देईन. आपला, (उन्मनी अवस्थेतला) पिवळा डांबिस

प्रभाकर पेठकर Wed, 02/06/2008 - 22:39
कालच केली होती. कसली मस्त झाली होती. थोडावेळ तिच्याकडे विविध कोनातून बघतच राहीलो. शेवटी राहवेना. फडशाच पाडला. आणि नुकतीच 'शिकार' चट्टामट्टा केलेल्या 'वनराजा'सारखी मस्त ताणून दिली.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

केशवसुमार Wed, 02/06/2008 - 23:53
फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या .. केशवसुमार

In reply to by केशवसुमार

विसोबा खेचर गुरुवार, 02/07/2008 - 00:46
केशवाशी सहमत! :) अरे प्रभाकरा, एकटा एकटा मिसळ खातोस काय? आणि वर पुन्हा फोटो छापतोस काय?? कुठे फेडशील ही पापं?!:) तात्या.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

चतुरंग गुरुवार, 02/07/2008 - 21:52
आपण 'सिंबायोसिस'ला असता ना? आपली सुटका नाही - आपल्यावर एक तर्रीदार मि.पा. चे कर्ज. आमच्या पुढच्या भारतभेटीत ही 'भरतभेट' व्हायलाच हवी! चतुरंग

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 02/07/2008 - 22:43
श्री. केशवसुमार, तुमच्या सर्व फुल्या-फुल्यांना मी 'फुले' समजून स्विकारले आहे. मिसळीच्या तिखट तर्री इतकेच आपले मिसळीवरील प्रेम मनस्वी आहे ह्याची खात्री पटली. श्री. विसोबा खेचर, पुण्यात कट्टा जमवाच. सर्व उपस्थितांना स्वखर्चात मिसळ खाऊ घालेन. श्री. चतुरंग (आणि इतर मिसळप्रेमी) कधीही या. एकत्र बसून मिसळ चापू. सर्वांना मनःपूर्वक धन्यवाद.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

धमाल मुलगा Fri, 02/08/2008 - 10:41
श्री.पेठकर, नियमाप्रमाणे दर "विका॑तास" मी पुण्यातच असतो. सि॑बीच॑ कुठच॑ बाहेरच॑ कॅ॑टीन का? बस-स्टॉपमागच॑? औ॑दाच्या टायमाला भेटूच. व्य.नि. ने भ्रमणध्वनी कळवता का? तुमच्या सोईच्या वेळेला मारतो चक्कर :) चालेल का? आपला - ध मा ल.

वरदा गुरुवार, 02/07/2008 - 23:36
जळवायचं लक्षण मी नेमकं लंच च्या वेळि फोटो पाहीले..भूक लागली..आणि खावी लागतेय घासफूस....
3

संडे स्पेशल (कोल्हपुरी मिसळ)

स्वाती राजेश ·

प्राजु Sun, 01/06/2008 - 00:03
वा वा.... एकदम सह्हि... कोल्हापूरी मिसळ... कांदा लसूण मसाला मात्र यात कोल्हापूरीच घालावा... दुसरा नको - प्राजु.

विसोबा खेचर गुरुवार, 01/10/2008 - 11:00
मिसळपाववर खुद्द मिसळीचीच पाककृती यावी, यासारखा दुसरा सुंदर योग तो काय! :) स्वातीजी, अजूनही अश्याच उत्तमोत्तम पाककृती इथे द्या अशी तुम्हाला विनंती... आपला, (मिसळप्रेमी) तात्या.

चकली Mon, 01/14/2008 - 08:07
स्वाती ने लिहलेली मिसळ वाचून मला स्फूर्ती आली.. आमच्या संडे स्पेशल मिसळीचे फोटो.. सर्व मिसळप्रेमींसाठी.. http://chakali.blogspot.com/2008/01/kolhapuri-misal.html आणि http://chakali.blogspot.com/2008/01/misal-snaps.html चकली http://chakali.blogspot.com

In reply to by चकली

विसोबा खेचर Mon, 01/14/2008 - 08:46
फारच सुरेख पाककृती आणि फोटो आहेत! त्यातील एक फोटो इथे द्यायचा मला मोह झाला आहे. आपली परवानगी मी गृहीत धरली आहे! :) तुजसाठी मरण ते जनन, तुजवीण जनन ते मरण!! आपला, (मिसळीकरता जगणामरणारा!) तात्या.

In reply to by विसोबा खेचर

चतुरंग Tue, 01/15/2008 - 03:12
अहो मिसळ चाटून पुसून फस्त केलेली रिकामी बशी समोर नका हो ठेऊ (चित्र दिसत नाहीये ;))! चतुरंग

सोनम Tue, 09/15/2009 - 12:38
मिसळची कृती अगदी छान आहे. :) :) जर फोटू असता एकदम बेस्ट झाले असते... :) :) "आयुष्यात हारजीतला काही मोल नसते! मोल असते ते झगडण्याला! निकराने,प्राणबाजीने शर्थीने झुंजण्याला!"

निशांत५ Wed, 09/16/2009 - 10:44
बा़कि कोल्हापुरच काय बि असल तरी बेसच...... आन ती लंवगी मिरची दिसत नाय कोल्हापुरची ते.........आ.......

प्राजु Sun, 01/06/2008 - 00:03
वा वा.... एकदम सह्हि... कोल्हापूरी मिसळ... कांदा लसूण मसाला मात्र यात कोल्हापूरीच घालावा... दुसरा नको - प्राजु.

विसोबा खेचर गुरुवार, 01/10/2008 - 11:00
मिसळपाववर खुद्द मिसळीचीच पाककृती यावी, यासारखा दुसरा सुंदर योग तो काय! :) स्वातीजी, अजूनही अश्याच उत्तमोत्तम पाककृती इथे द्या अशी तुम्हाला विनंती... आपला, (मिसळप्रेमी) तात्या.

चकली Mon, 01/14/2008 - 08:07
स्वाती ने लिहलेली मिसळ वाचून मला स्फूर्ती आली.. आमच्या संडे स्पेशल मिसळीचे फोटो.. सर्व मिसळप्रेमींसाठी.. http://chakali.blogspot.com/2008/01/kolhapuri-misal.html आणि http://chakali.blogspot.com/2008/01/misal-snaps.html चकली http://chakali.blogspot.com

In reply to by चकली

विसोबा खेचर Mon, 01/14/2008 - 08:46
फारच सुरेख पाककृती आणि फोटो आहेत! त्यातील एक फोटो इथे द्यायचा मला मोह झाला आहे. आपली परवानगी मी गृहीत धरली आहे! :) तुजसाठी मरण ते जनन, तुजवीण जनन ते मरण!! आपला, (मिसळीकरता जगणामरणारा!) तात्या.

In reply to by विसोबा खेचर

चतुरंग Tue, 01/15/2008 - 03:12
अहो मिसळ चाटून पुसून फस्त केलेली रिकामी बशी समोर नका हो ठेऊ (चित्र दिसत नाहीये ;))! चतुरंग

सोनम Tue, 09/15/2009 - 12:38
मिसळची कृती अगदी छान आहे. :) :) जर फोटू असता एकदम बेस्ट झाले असते... :) :) "आयुष्यात हारजीतला काही मोल नसते! मोल असते ते झगडण्याला! निकराने,प्राणबाजीने शर्थीने झुंजण्याला!"

निशांत५ Wed, 09/16/2009 - 10:44
बा़कि कोल्हापुरच काय बि असल तरी बेसच...... आन ती लंवगी मिरची दिसत नाय कोल्हापुरची ते.........आ.......
3