मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

देशद्रोहींच्या उड्या आणि देशप्रेमींनाच सात्विक संतापाचीही चोरी?

माहितगार ·
देशद्रोहींच्या उड्या आणि देशप्रेमींनाच सात्विक संतापाची चोरी? देशद्रोही दरोडेखोर भारतदेशाचे तुकडे करण्याचे भाषण स्वातंत्र्य मागत उड्या मारत मिरवून घेताना असे कुणि देशद्रोही दरोडेखोर माझा मुलगा मुलगी निघाले तरी उभ्या चितेवर चढवण्याची शिक्षा असावी एवढेही म्हणावयची देशप्रेमींनाच चोरी? देशद्रोहींच्या उड्या आणि देशप्रेमींनाच सात्विक संतापाचीही चोरी? - सात्विक संतत्प्त माहितगार

दुष्ट दुष्ट बायको!

अत्रुप्त आत्मा ·

In reply to by इरामयी

गड्डा झब्बू Wed, 07/31/2019 - 20:52
कविता मजेदार आहेच, पण मारुतीच्या शेपटी सारखी, sahyadree, अनर्थशास्त्र, अभंग, अविश्वसनीय, आगोबा, आता मला वाटते भिती, आरोग्यदायी, पाककृती, कॉकटेल रेसिपी, गरम पाण्याचे कुंड, चौरागढ, जिलबी, फ्री स्टाइल, बाल साहित्य, भयानक हास्य, पाकक्रिया, शुद्धलेखन, आईस्क्रीम, ओली चटणी, पारंपरिक पाककृती, मायक्रोवेव्ह, लाडू, वडे, शाकाहारी, मौजमजा अशी कशाचा कशाशीच संबंध नसलेली लेखनविषय आणि काव्यरसाची वाढत जाणारी शेपटी वाचणे अधिक मनोरंजक आहे :-))

In reply to by गड्डा झब्बू

गड्डा झब्बू Wed, 07/31/2019 - 20:56
अरेच्चा... चुकून प्रतिसादा ऐवजी उपप्रतिसाद दिला गेला! अतृप्त आत्म्या क्षमा असावी...

In reply to by गड्डा झब्बू

@अशी कशाचा कशाशीच संबंध नसलेली लेखनविषय आणि काव्यरसाची वाढत जाणारी शेपटी वाचणे अधिक मनोरंजक आहे. - - -. खिक्क!!! आपण प्राचीन मिपाकर नाहीत असे दिसते! असो!

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

गड्डा झब्बू गुरुवार, 08/01/2019 - 01:50
खरे आहे, आम्ही प्राचीन अर्वाचीन मिपाकर नाही... पण जे जे चांगले त्यास चांगले आणि जे जे वाईट त्यास वाईट म्हणण्याचे धारिष्ट दाखवतो हे ही नसे थोडके...

सस्नेह Wed, 07/31/2019 - 21:55
दु दु अगोबाची दु दु बायको कशी काय बॉ झाली ? =))

नाखु गुरुवार, 08/01/2019 - 07:31
जसा तवा चुल्ह्यावर आधि हाताले चटके,मग मिळते (गोड) भाकर !! संसारायनी पांढरपेशा मध्यमवर्गीय मिपाकर नाखु

चौकटराजा गुरुवार, 08/01/2019 - 13:17
आगोबा मोड ऑन .. सदर कविता म्हंजे लांबलचक परंतु अर्थगर्भ रचनेचा एक उत्कट नमुना ठरावा .जुन्या ठरलेल्या नवर्याची मस्त व्यथा मांडण्यात कवि यशस्वी होताना दिसतो .ज्या , ज्यज्याज्या अशा शब्दांना गडे , प्रिये अशी आणखी काही जोड असती तर लाडिक रस क्र १० चा परिपोष खुलून दिसला असता ! ......तरी देखील कविता एक अनोखाच प्रत्यय देऊन जाते . .. विचारावंस वाटतं ... कस्स नेमकं तुम्हांसच हे जमतं हो ?

In reply to by कंजूस

नाखु गुरुवार, 08/01/2019 - 15:17
"आगोबांना वैधानिक इशारा आहे काय" या विषयावर जाहीर परिसंवाद आयोजित करण्यात येणार आहे स्थळ घारेशास्री सभागृह चिंचवड प्रमुख वक्ते,चौकट राजा विशेष अतिथी दस्तुरखुद्द कवीराज बुवा चारोळीकर निमंत्रित पाहुणे बाबूशेठ बेडकुंद्रीवार (बारीक खडी,डबर व रॅबीटचे ठोक विक्रेते आणि अखिल मिपा हुतुतू संघाचे आश्रयदाते) वेळ वक्त्यांच्या आणि प्रेक्षकांच्या सोयीनुसार ठरविणार आहोत

In reply to by नाखु

चौकटराजा गुरुवार, 08/01/2019 - 17:21
वि सू -सदर घारेशास्त्री सभागृहाच्या बाहेर फायर ब्रिगेड गाडीची व्यवस्था केली आहे !

@सुमार. बुवा, लिहित रहा. टच जातोय.... --- Noted. @प्रमुख वक्ते,चौकट राजा विशेष अतिथी दस्तुरखुद्द कवीराज बुवा चारोळीकर निमंत्रित पाहुणे बाबूशेठ बेडकुंद्रीवार (बारीक खडी,डबर व रॅबीटचे ठोक विक्रेते आणि अखिल मिपा हुतुतू संघाचे आश्रयदाते). ---. http://www.sherv.net/cm/emo/laughing/rofl.gif @

In reply to by इरामयी

गड्डा झब्बू Wed, 07/31/2019 - 20:52
कविता मजेदार आहेच, पण मारुतीच्या शेपटी सारखी, sahyadree, अनर्थशास्त्र, अभंग, अविश्वसनीय, आगोबा, आता मला वाटते भिती, आरोग्यदायी, पाककृती, कॉकटेल रेसिपी, गरम पाण्याचे कुंड, चौरागढ, जिलबी, फ्री स्टाइल, बाल साहित्य, भयानक हास्य, पाकक्रिया, शुद्धलेखन, आईस्क्रीम, ओली चटणी, पारंपरिक पाककृती, मायक्रोवेव्ह, लाडू, वडे, शाकाहारी, मौजमजा अशी कशाचा कशाशीच संबंध नसलेली लेखनविषय आणि काव्यरसाची वाढत जाणारी शेपटी वाचणे अधिक मनोरंजक आहे :-))

In reply to by गड्डा झब्बू

गड्डा झब्बू Wed, 07/31/2019 - 20:56
अरेच्चा... चुकून प्रतिसादा ऐवजी उपप्रतिसाद दिला गेला! अतृप्त आत्म्या क्षमा असावी...

In reply to by गड्डा झब्बू

@अशी कशाचा कशाशीच संबंध नसलेली लेखनविषय आणि काव्यरसाची वाढत जाणारी शेपटी वाचणे अधिक मनोरंजक आहे. - - -. खिक्क!!! आपण प्राचीन मिपाकर नाहीत असे दिसते! असो!

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

गड्डा झब्बू गुरुवार, 08/01/2019 - 01:50
खरे आहे, आम्ही प्राचीन अर्वाचीन मिपाकर नाही... पण जे जे चांगले त्यास चांगले आणि जे जे वाईट त्यास वाईट म्हणण्याचे धारिष्ट दाखवतो हे ही नसे थोडके...

सस्नेह Wed, 07/31/2019 - 21:55
दु दु अगोबाची दु दु बायको कशी काय बॉ झाली ? =))

नाखु गुरुवार, 08/01/2019 - 07:31
जसा तवा चुल्ह्यावर आधि हाताले चटके,मग मिळते (गोड) भाकर !! संसारायनी पांढरपेशा मध्यमवर्गीय मिपाकर नाखु

चौकटराजा गुरुवार, 08/01/2019 - 13:17
आगोबा मोड ऑन .. सदर कविता म्हंजे लांबलचक परंतु अर्थगर्भ रचनेचा एक उत्कट नमुना ठरावा .जुन्या ठरलेल्या नवर्याची मस्त व्यथा मांडण्यात कवि यशस्वी होताना दिसतो .ज्या , ज्यज्याज्या अशा शब्दांना गडे , प्रिये अशी आणखी काही जोड असती तर लाडिक रस क्र १० चा परिपोष खुलून दिसला असता ! ......तरी देखील कविता एक अनोखाच प्रत्यय देऊन जाते . .. विचारावंस वाटतं ... कस्स नेमकं तुम्हांसच हे जमतं हो ?

In reply to by कंजूस

नाखु गुरुवार, 08/01/2019 - 15:17
"आगोबांना वैधानिक इशारा आहे काय" या विषयावर जाहीर परिसंवाद आयोजित करण्यात येणार आहे स्थळ घारेशास्री सभागृह चिंचवड प्रमुख वक्ते,चौकट राजा विशेष अतिथी दस्तुरखुद्द कवीराज बुवा चारोळीकर निमंत्रित पाहुणे बाबूशेठ बेडकुंद्रीवार (बारीक खडी,डबर व रॅबीटचे ठोक विक्रेते आणि अखिल मिपा हुतुतू संघाचे आश्रयदाते) वेळ वक्त्यांच्या आणि प्रेक्षकांच्या सोयीनुसार ठरविणार आहोत

In reply to by नाखु

चौकटराजा गुरुवार, 08/01/2019 - 17:21
वि सू -सदर घारेशास्त्री सभागृहाच्या बाहेर फायर ब्रिगेड गाडीची व्यवस्था केली आहे !

@सुमार. बुवा, लिहित रहा. टच जातोय.... --- Noted. @प्रमुख वक्ते,चौकट राजा विशेष अतिथी दस्तुरखुद्द कवीराज बुवा चारोळीकर निमंत्रित पाहुणे बाबूशेठ बेडकुंद्रीवार (बारीक खडी,डबर व रॅबीटचे ठोक विक्रेते आणि अखिल मिपा हुतुतू संघाचे आश्रयदाते). ---. http://www.sherv.net/cm/emo/laughing/rofl.gif @
पारंपरिक बायकांच्यात, एक गोष्ट कॉमन असते. आई झाल्यावर त्यांच्यातली, बायको बरीचशी मरते. सगळ लक्ष मुलांकडे, त्यांचं सुख पहिलं! नवरा म्हणजे शंकराची पिंडी, वाटीभर दूध.., वाहिलं..न वाहिलं! ''अग तुला काही होतय का ? मी स्वंयपाक करू का ? " " तुम्ही स्वयं - पाक'च करता! तोच पिऊन मी मरू का!???" (दुष्ट दुष्ट बायकू! https://lh3.googleusercontent.com/-yoZKvSwxxFc/VfzpdSyQoXI/AAAAAAAAhLk/e9PNzHHLamE/s28-Ic42/ao.gif ) "कशाला मरतेस?

ती पहाट ओली(झालेली! ;) )

अत्रुप्त आत्मा ·

प्रचेतस Sat, 03/17/2018 - 14:05
असा काही विषय असला की तुमची रसवंती अगदी भरभरून वाहू लागते. काय लिहू, कसं लिहू, किती लिहू असं होऊन जातं बघा तुम्हाला आणि आम्ही रसिकही तुमच्या काव्यानंदात बुडून जाऊन त्रुप्त होतो.

In reply to by प्रचेतस

@
असा काही विषय असला की तुमची रसवंती अगदी भरभरून वाहू लागते. काय लिहू, कसं लिहू, किती लिहू असं होऊन जातं बघा तुम्हाला
}~ आखीर एक विडम्बक ही दुसरे विडम्बक को पेहेचाण सकता हैं ।। http://www.sherv.net/cm/emoticons/playful/blowing-raspberry-smiley-emoticon.gif

नाखु Sat, 03/17/2018 - 23:07
ओघवती काव्ये, तर काही ओघळती काव्ये अखिल मिपा "दरवाजा बंद तर आजार बंद "अभियानांतर्गत जन हितार्थ जारी

In reply to by दुर्गविहारी

प्रचेतस गुरुवार, 03/22/2018 - 19:20
त्यांना हे असल्या प्रकारचे लेखन नेहमीच भारी जमते. तरी त्यांच्या सुवर्णकाळातील लेखनाच्या मानाने हे लेखन काहीसे निम्न दर्जाचे झालेय.

In reply to by प्रचेतस

सूड Fri, 03/23/2018 - 16:00
त्यांचा आनंद पोटात माईना असं हवं खरं!! कारण आनंद पोटात माईना झाला रे झाला की माणूस लोटा धरुन वावरात शिरतं. =))

In reply to by सतिश गावडे

http://www.sherv.net/cm/emo/laughing/smiley.gif मला एकदा घुसू द्या ,धनाजी संगे बसू द्या! त्याच्या म्हशी माझा तांब्या अश्शी जोडी जमू द्या, मला एकदा घासू द्या! http://www.sherv.net/cm/emoticons/memes/troll-face-meme-smiley-emoticon.gif

चौकटराजा Tue, 04/03/2018 - 19:34
त्या तोडफोड करणार्या अजो'ड धाग्यांचा कंटाळा आला होता . आस्तिक नास्तिक अज्ञेय वाले सर्वानाच अपरिहार्य असणार्या तांब्याचा विजय असो !

प्रचेतस Sat, 03/17/2018 - 14:05
असा काही विषय असला की तुमची रसवंती अगदी भरभरून वाहू लागते. काय लिहू, कसं लिहू, किती लिहू असं होऊन जातं बघा तुम्हाला आणि आम्ही रसिकही तुमच्या काव्यानंदात बुडून जाऊन त्रुप्त होतो.

In reply to by प्रचेतस

@
असा काही विषय असला की तुमची रसवंती अगदी भरभरून वाहू लागते. काय लिहू, कसं लिहू, किती लिहू असं होऊन जातं बघा तुम्हाला
}~ आखीर एक विडम्बक ही दुसरे विडम्बक को पेहेचाण सकता हैं ।। http://www.sherv.net/cm/emoticons/playful/blowing-raspberry-smiley-emoticon.gif

नाखु Sat, 03/17/2018 - 23:07
ओघवती काव्ये, तर काही ओघळती काव्ये अखिल मिपा "दरवाजा बंद तर आजार बंद "अभियानांतर्गत जन हितार्थ जारी

In reply to by दुर्गविहारी

प्रचेतस गुरुवार, 03/22/2018 - 19:20
त्यांना हे असल्या प्रकारचे लेखन नेहमीच भारी जमते. तरी त्यांच्या सुवर्णकाळातील लेखनाच्या मानाने हे लेखन काहीसे निम्न दर्जाचे झालेय.

In reply to by प्रचेतस

सूड Fri, 03/23/2018 - 16:00
त्यांचा आनंद पोटात माईना असं हवं खरं!! कारण आनंद पोटात माईना झाला रे झाला की माणूस लोटा धरुन वावरात शिरतं. =))

In reply to by सतिश गावडे

http://www.sherv.net/cm/emo/laughing/smiley.gif मला एकदा घुसू द्या ,धनाजी संगे बसू द्या! त्याच्या म्हशी माझा तांब्या अश्शी जोडी जमू द्या, मला एकदा घासू द्या! http://www.sherv.net/cm/emoticons/memes/troll-face-meme-smiley-emoticon.gif

चौकटराजा Tue, 04/03/2018 - 19:34
त्या तोडफोड करणार्या अजो'ड धाग्यांचा कंटाळा आला होता . आस्तिक नास्तिक अज्ञेय वाले सर्वानाच अपरिहार्य असणार्या तांब्याचा विजय असो !
पेर्ना:- 1) आणि 2) सांज काळी ती येते का हळूच तांब्या घेऊन गुपचूप एकटी जाते येडी घरामागील वावरातून मधूनच कुत्रा मागे लागता सांडे तांब्या हातीचा हातानेच गच्च धरावा पाचोळा आजू बाजूचा टोचती अशी गवता गवतातूनी ती हुळहुळती पाने ओली वरून गवताच्या काडया वैतागली ती साली कधी एकदा उठू म्हणुनी उभी राहिली पहा छपून बसलेले कुत्रे करी अचानक भॉ भॉ फेकुनी मारी दगड त्याला नुकताची टाकले

!!फ्लश!!

अत्रुप्त आत्मा ·

In reply to by यसवायजी

चौकटराजा Wed, 10/05/2016 - 17:52
धन्य आनंद दिन पूर्ण मम कामना... नम्बर लागावा मधेच लोभ धरीला महा.. प्राप्त तो दिव्य पथ ( स्पेशल एन्ट्री) पूर्ण ती आराधना.... संगीत " कळ" कल्लोळ ह्या नाटकातील पद.

In reply to by टवाळ कार्टा

नाखु Wed, 10/05/2016 - 17:26
कळा लागल्या जीवा असे का म्हणायचेय तुला टका... चला गृहस्थाश्रमाने "मुळ कवी" हरवलेत की काय असे अगोबांचे (विनाकारण) मत होते ते दूर झाले...आणि मळभ दूर झाले

चौकटराजा Wed, 10/05/2016 - 17:46
ते कालच आमचे निवासी येऊन गेले. ते संसारात रमले म्हणून कवतिक केले तर हे शेफारले .उतले मातले घेतल्या वशाला टाकते झाले.संसाराच गम्भीर वसा सोडून वात्रट पणाचा पट आता हे पुन्हा मांडतायत काय...... हे टिळकांच्या शाळेचे माजी ( खरे तर .*जी विद्यार्थी) काय रे ब्वा कोण झाला होतास तू कसा परतलास तू..... ?

प्रचेतस Wed, 10/05/2016 - 19:39
सहज सुंदर कविता. कवीने घाईवाल्यांची व्यथा फार सुरेखरीत्या मांडली आहे. त्यात स्वत:चा नंबर असूनही हळूच दुसऱ्याला पुढे सोडून व्यथेतून एक अलवार कथा निर्माण केलीय त्याला तोड नाही. कवीची स्वाक्षरी आणि शेवटचे ते कुंथणे देखील मनोवेधक.

बॅटमॅन Wed, 10/05/2016 - 23:12
कविता मनोवेधक आपलं ते हे फ्लश खेचक! कविवर्यांना विनंती आहे की एकदा विमानातील बिनपाण्याच्या फ्लशचा अनुभव घ्यावा. अतिशय हृदयद्रावक वगैरे आहे. एकदा आमच्या पोटाने भर विमानातच बंड पुकारले तेव्हा आत गेलो. थोड्या वेळाने कुणी दरवाजा ठोठावत आलं. मी ओरडलो, अगोदर इंग्रजी व नंतर हिंदीतून "अबे मोकळे तरी होऊ द्या". तरी ठोठावणं थांबलंच नाय. मीही बधलो नाही, नंतर कळालं की पायलटला लागली होती जोराची आणि नेमका मी त्याच्या जवळच्याच स्वच्चकुपात गेलेलो. =)) दुसरा रोचक अनुभव जर्मनीतला. डुसेलडॉर्फ रेल्वे स्टेशनबाहेरचा रस्ता. एका बाजूला हाटेले आणि दुसर्‍या बाजूला बस ष्टाप आणि एक सार्वजनिक. ५० सेंटचे नाणे टाकून आत गेलो. विधी आटपून बाहेर आलो. सुदैवाने लौकर आटोपलं, नायतर आत लिहिलेलं, "२० मिनिटांत न आटपल्यास दार आपोआप उघडेल आणि मग बाहेरून नाणे टाकावे लागेल". =))

खटपट्या गुरुवार, 10/06/2016 - 00:28
यासाठीच तर मिपा वर येतो. हे असे धागे आणि प्रतिसाद वाचले की माझ्या जीवनातील रीतेपणा निघोन जातो. बाकी काय बोलावे त्यांचे फॅण तर आहोतच...

कंजूस गुरुवार, 10/06/2016 - 04:36
देशोदेशींचे महाल,राजवाडे,म्युझिअम,मंदिरे आणि निसर्ग दाखवण्यात आले पर्यटनात पण कळनिवारक स्थानके दाखवण्याची गरज भासत आहे. एका कविच्या प्रतिभेचा प्रवास! "व्हेनिसमधली मलमूत्र प्रक्रिया " अशा लेखांच्या प्रतिक्षेत.

तिमा गुरुवार, 10/06/2016 - 13:42
आपला नंबर आपणहून दुसर्‍याला देणे, हा केवळ परोपकारच असेल असे नाही. 'बद्धकोष्ठ' वाले पण परस्पर पुण्य मिळवत असतील.

In reply to by यसवायजी

चौकटराजा Wed, 10/05/2016 - 17:52
धन्य आनंद दिन पूर्ण मम कामना... नम्बर लागावा मधेच लोभ धरीला महा.. प्राप्त तो दिव्य पथ ( स्पेशल एन्ट्री) पूर्ण ती आराधना.... संगीत " कळ" कल्लोळ ह्या नाटकातील पद.

In reply to by टवाळ कार्टा

नाखु Wed, 10/05/2016 - 17:26
कळा लागल्या जीवा असे का म्हणायचेय तुला टका... चला गृहस्थाश्रमाने "मुळ कवी" हरवलेत की काय असे अगोबांचे (विनाकारण) मत होते ते दूर झाले...आणि मळभ दूर झाले

चौकटराजा Wed, 10/05/2016 - 17:46
ते कालच आमचे निवासी येऊन गेले. ते संसारात रमले म्हणून कवतिक केले तर हे शेफारले .उतले मातले घेतल्या वशाला टाकते झाले.संसाराच गम्भीर वसा सोडून वात्रट पणाचा पट आता हे पुन्हा मांडतायत काय...... हे टिळकांच्या शाळेचे माजी ( खरे तर .*जी विद्यार्थी) काय रे ब्वा कोण झाला होतास तू कसा परतलास तू..... ?

प्रचेतस Wed, 10/05/2016 - 19:39
सहज सुंदर कविता. कवीने घाईवाल्यांची व्यथा फार सुरेखरीत्या मांडली आहे. त्यात स्वत:चा नंबर असूनही हळूच दुसऱ्याला पुढे सोडून व्यथेतून एक अलवार कथा निर्माण केलीय त्याला तोड नाही. कवीची स्वाक्षरी आणि शेवटचे ते कुंथणे देखील मनोवेधक.

बॅटमॅन Wed, 10/05/2016 - 23:12
कविता मनोवेधक आपलं ते हे फ्लश खेचक! कविवर्यांना विनंती आहे की एकदा विमानातील बिनपाण्याच्या फ्लशचा अनुभव घ्यावा. अतिशय हृदयद्रावक वगैरे आहे. एकदा आमच्या पोटाने भर विमानातच बंड पुकारले तेव्हा आत गेलो. थोड्या वेळाने कुणी दरवाजा ठोठावत आलं. मी ओरडलो, अगोदर इंग्रजी व नंतर हिंदीतून "अबे मोकळे तरी होऊ द्या". तरी ठोठावणं थांबलंच नाय. मीही बधलो नाही, नंतर कळालं की पायलटला लागली होती जोराची आणि नेमका मी त्याच्या जवळच्याच स्वच्चकुपात गेलेलो. =)) दुसरा रोचक अनुभव जर्मनीतला. डुसेलडॉर्फ रेल्वे स्टेशनबाहेरचा रस्ता. एका बाजूला हाटेले आणि दुसर्‍या बाजूला बस ष्टाप आणि एक सार्वजनिक. ५० सेंटचे नाणे टाकून आत गेलो. विधी आटपून बाहेर आलो. सुदैवाने लौकर आटोपलं, नायतर आत लिहिलेलं, "२० मिनिटांत न आटपल्यास दार आपोआप उघडेल आणि मग बाहेरून नाणे टाकावे लागेल". =))

खटपट्या गुरुवार, 10/06/2016 - 00:28
यासाठीच तर मिपा वर येतो. हे असे धागे आणि प्रतिसाद वाचले की माझ्या जीवनातील रीतेपणा निघोन जातो. बाकी काय बोलावे त्यांचे फॅण तर आहोतच...

कंजूस गुरुवार, 10/06/2016 - 04:36
देशोदेशींचे महाल,राजवाडे,म्युझिअम,मंदिरे आणि निसर्ग दाखवण्यात आले पर्यटनात पण कळनिवारक स्थानके दाखवण्याची गरज भासत आहे. एका कविच्या प्रतिभेचा प्रवास! "व्हेनिसमधली मलमूत्र प्रक्रिया " अशा लेखांच्या प्रतिक्षेत.

तिमा गुरुवार, 10/06/2016 - 13:42
आपला नंबर आपणहून दुसर्‍याला देणे, हा केवळ परोपकारच असेल असे नाही. 'बद्धकोष्ठ' वाले पण परस्पर पुण्य मिळवत असतील.
लेखनविषय:

बंद पडलं..

अत्रुप्त आत्मा ·

जेपी Wed, 06/22/2016 - 15:49
=)) काव्यरस- आगोबा, टका उवाच...=))=))=))

In reply to by प्रचेतस

चौकटराजा Wed, 06/22/2016 - 16:27
डोळे मिटून जणु मी त्यातला नव्हंच आस्स्स दाखवायला --- अशी दुरूस्ती सुचवतो. बाकी महाकविना बालगीताची एकदम आठवण का यावी बरे ??

In reply to by चौकटराजा

टवाळ कार्टा Wed, 06/22/2016 - 16:35
बाकी महाकविना बालगीताची एकदम आठवण का यावी बरे ??
तसे असेल तर भावविश्वही पुढे सरकायला हर्कत नसावी =))

In reply to by टवाळ कार्टा

नाखु Wed, 06/22/2016 - 16:22
वा"सरां"चा आसरा बघितलास्,कासरा नाही बघितलास !! ते कितीबी उधळलं तरी संध्याकाळी सांजच्याला गुमान परड्यात येऊन थांबतय का नाही बघ (तसं ते वासरू नाहीयेच मुळी उगा नावाला म्हणायच्म म्हणून). खुलाश्या नाखु अगोबागावकर

नीलमोहर Wed, 06/22/2016 - 16:09
तरीच बरेच दिवस झाले गुर्जी कुठे गायबलेत असं वाटत होतं, ती नाक उडवणारी कॉपीराईट स्मायली लैच आवडती. मस्त हो गुर्जी !!

चांदणे संदीप Wed, 06/22/2016 - 16:51
एका मुक्त वासरीय मनाच्या कवीच्या तितक्याच वासरीय काव्याची अशी खिल्ली उडताना पाहून एक मिपाकर म्हणून शरम वगैरे... असो, गुर्जी वेल्काम ब्याक! (लायनीतला) Sandy

माई मोड ऑन, काहीतरी कानावर आदळले. बघु कोण ते ? 1 अगो बाई अत्मुस तुच का इतके दिवस कुठे गायबला होतास ? खरंतर लग्न झाल्यावर तुझी प्रतिमा आणि प्रतिभा (वहिनींना सांगु का या दोघींची नावं) जास्त बहरायला हवी होती असे हे म्हणत होते. माई मोड ऑफ

५० फक्त Wed, 06/22/2016 - 17:32
वासरु आधी चरायला कुठं जात होतं ते कळालं घरी तर लई मार खावा लागेल कविवर्याना.. तांब्या बंद पडला ते ठीक, ते ताकाच्या भांड्याचं काय झालं, आहे अजुन का लपवलंय माळरानावर.

रातराणी Wed, 06/22/2016 - 17:50
गुर्जी जरा इकडंच तिकडं केलं की याड लागलं मधे बसतंय की. बंद पडलंsssग बंद पडलंsssग परतीभेच ख्वान्ड रुसून बसलं ग हे गुर्हालात ग तांब्याsss हरवला ख्वान्ड माजंsss कस ठोम्ब्या झाल बंद पडलंsssग बंद पडलंsssग चारा खाईना पाणी पियीना जागच ते हालना डिवचल, केल्या गुद्गुल्या तर हस्तया हीहीही बंद पडलंsssग बंद पडलंsssग सोडलया माळावर, पर येतंया फिरुन काही करना, बसतय काड्याsss चघलून गोठ्यात शिरल, निपचीतsss पडलं काढली डायरी, पर दाव्याला ते आडल बंद पडलंsssग बंद पडलंsssग कस्सं अस्सं वासरू ह्ये, याला काय करू? कैसा यावा, माज्या लेखणीला पुन्हा बहरू??? दुत्त दुत्त! हुर्र्रर्रर्रर्रर्रर्र हुर्र्रर्रर्रर्रर्रर्र करून मी त्याला उठवनार हे न्हाई थांबनार, आता बुंगाट ते सुटनार बंद पडलंsssग बंद पडलंsssग परतीभेच ख्वान्ड रुसून बसलं ग

In reply to by जव्हेरगंज

ल्लुल्लुल्लुल्लुल्लुल्लुल्लुल्लु https://lh3.googleusercontent.com/-yoZKvSwxxFc/VfzpdSyQoXI/AAAAAAAAhLk/e9PNzHHLamE/s28-Ic42/ao.gif ल्लुल्लुल्लुल्लुल्लुल्लुल्लुल्लु https://lh3.googleusercontent.com/-yoZKvSwxxFc/VfzpdSyQoXI/AAAAAAAAhLk/e9PNzHHLamE/s28-Ic42/ao.gif ल्लुल्लुल्लुल्लुल्लुल्लुल्लुल्लु https://lh3.googleusercontent.com/-yoZKvSwxxFc/VfzpdSyQoXI/AAAAAAAAhLk/e9PNzHHLamE/s28-Ic42/ao.gif

जेपी Wed, 06/22/2016 - 15:49
=)) काव्यरस- आगोबा, टका उवाच...=))=))=))

In reply to by प्रचेतस

चौकटराजा Wed, 06/22/2016 - 16:27
डोळे मिटून जणु मी त्यातला नव्हंच आस्स्स दाखवायला --- अशी दुरूस्ती सुचवतो. बाकी महाकविना बालगीताची एकदम आठवण का यावी बरे ??

In reply to by चौकटराजा

टवाळ कार्टा Wed, 06/22/2016 - 16:35
बाकी महाकविना बालगीताची एकदम आठवण का यावी बरे ??
तसे असेल तर भावविश्वही पुढे सरकायला हर्कत नसावी =))

In reply to by टवाळ कार्टा

नाखु Wed, 06/22/2016 - 16:22
वा"सरां"चा आसरा बघितलास्,कासरा नाही बघितलास !! ते कितीबी उधळलं तरी संध्याकाळी सांजच्याला गुमान परड्यात येऊन थांबतय का नाही बघ (तसं ते वासरू नाहीयेच मुळी उगा नावाला म्हणायच्म म्हणून). खुलाश्या नाखु अगोबागावकर

नीलमोहर Wed, 06/22/2016 - 16:09
तरीच बरेच दिवस झाले गुर्जी कुठे गायबलेत असं वाटत होतं, ती नाक उडवणारी कॉपीराईट स्मायली लैच आवडती. मस्त हो गुर्जी !!

चांदणे संदीप Wed, 06/22/2016 - 16:51
एका मुक्त वासरीय मनाच्या कवीच्या तितक्याच वासरीय काव्याची अशी खिल्ली उडताना पाहून एक मिपाकर म्हणून शरम वगैरे... असो, गुर्जी वेल्काम ब्याक! (लायनीतला) Sandy

माई मोड ऑन, काहीतरी कानावर आदळले. बघु कोण ते ? 1 अगो बाई अत्मुस तुच का इतके दिवस कुठे गायबला होतास ? खरंतर लग्न झाल्यावर तुझी प्रतिमा आणि प्रतिभा (वहिनींना सांगु का या दोघींची नावं) जास्त बहरायला हवी होती असे हे म्हणत होते. माई मोड ऑफ

५० फक्त Wed, 06/22/2016 - 17:32
वासरु आधी चरायला कुठं जात होतं ते कळालं घरी तर लई मार खावा लागेल कविवर्याना.. तांब्या बंद पडला ते ठीक, ते ताकाच्या भांड्याचं काय झालं, आहे अजुन का लपवलंय माळरानावर.

रातराणी Wed, 06/22/2016 - 17:50
गुर्जी जरा इकडंच तिकडं केलं की याड लागलं मधे बसतंय की. बंद पडलंsssग बंद पडलंsssग परतीभेच ख्वान्ड रुसून बसलं ग हे गुर्हालात ग तांब्याsss हरवला ख्वान्ड माजंsss कस ठोम्ब्या झाल बंद पडलंsssग बंद पडलंsssग चारा खाईना पाणी पियीना जागच ते हालना डिवचल, केल्या गुद्गुल्या तर हस्तया हीहीही बंद पडलंsssग बंद पडलंsssग सोडलया माळावर, पर येतंया फिरुन काही करना, बसतय काड्याsss चघलून गोठ्यात शिरल, निपचीतsss पडलं काढली डायरी, पर दाव्याला ते आडल बंद पडलंsssग बंद पडलंsssग कस्सं अस्सं वासरू ह्ये, याला काय करू? कैसा यावा, माज्या लेखणीला पुन्हा बहरू??? दुत्त दुत्त! हुर्र्रर्रर्रर्रर्रर्र हुर्र्रर्रर्रर्रर्रर्र करून मी त्याला उठवनार हे न्हाई थांबनार, आता बुंगाट ते सुटनार बंद पडलंsssग बंद पडलंsssग परतीभेच ख्वान्ड रुसून बसलं ग

In reply to by जव्हेरगंज

ल्लुल्लुल्लुल्लुल्लुल्लुल्लुल्लु https://lh3.googleusercontent.com/-yoZKvSwxxFc/VfzpdSyQoXI/AAAAAAAAhLk/e9PNzHHLamE/s28-Ic42/ao.gif ल्लुल्लुल्लुल्लुल्लुल्लुल्लुल्लु https://lh3.googleusercontent.com/-yoZKvSwxxFc/VfzpdSyQoXI/AAAAAAAAhLk/e9PNzHHLamE/s28-Ic42/ao.gif ल्लुल्लुल्लुल्लुल्लुल्लुल्लुल्लु https://lh3.googleusercontent.com/-yoZKvSwxxFc/VfzpdSyQoXI/AAAAAAAAhLk/e9PNzHHLamE/s28-Ic42/ao.gif
बंद पडलं गुह्राळ आणि बंद पडला तांब्या प्रतिभेच्या वासराचा नुसताच झालाय ठोंब्या! गवत खाई पाणी पिई हलत जागचं नाही डिवचलं गुदगुल्या केल्या, तर हसतं नुस्तच "ह्ही ह्ही!" सोडून दिलं माळरानावर, तर येतं फिरून परत. "काय लागलं हाती? ", तर म्हणे-" बसलो असाच चरत. " येऊन पुन्हा गोठ्यात शिरतं, नि रहातं निपचित पडून. लिहायला काढलं की दाव्याला बसतं अडून. कस्सं अस्सं वासरू ह्ये, मी काय याला करू? कैसा यावा पुन्हा, माज्या लेखणीला बहरू??? (दुत्त दुत्त!

( आमचे अगोबा [बाल्ल्ल्ल्ल्लूऊऊऊऊकविता] )

प्रसाद गोडबोले ·

जेपी Fri, 03/04/2016 - 18:31
=)) अस विडंबन येईल याचा विचार केला नव्ता _/\_

सस्नेह Fri, 03/04/2016 - 19:42
कंडकाच पाडलाय की. बाकी दर्पणाचा उल्लेख नसल्याबद्दल णिषेध !

नाखु Sat, 03/05/2016 - 08:29
ह्ये भलतच बेष्ट आहे त्रिवार सत्य
छळायला बुवा नेहमीच हवा पण बुवांना अवडतो फक्त पांडुबा
वास्तव
तीशीतला तरुण एफ.सी रोड सोडुन लेण्या झिजवणे हाच मनसुबा ..
बुवा बरेच दिवसात भेटले नाहीत , सध्या कसल्या कवीता करतात याची चौकशी करणे आले.

छळायला बुवा नेहमीच हवा पण बुवांना अवडतो फक्त पांडुबा
पांडुबा नव्हे पांडुब्बा. चुकीला माफी नाही =)) बाकी हल्ली अपण अदृष्य झाला अहात असं एक निरिक्षण नोंदवतो.

In reply to by कॅप्टन जॅक स्पॅरो

नाखु Sat, 03/05/2016 - 08:45
बसवायचे असल्याने इतके "चाल"वून घे शेवटी बुवांचा पांडुब्बा. आहे कळलं ना!! बाकी हल्ली अपण अदृष्य झाला अहात असं एक निरिक्षण नोंदवतो.+१

जेपी Fri, 03/04/2016 - 18:31
=)) अस विडंबन येईल याचा विचार केला नव्ता _/\_

सस्नेह Fri, 03/04/2016 - 19:42
कंडकाच पाडलाय की. बाकी दर्पणाचा उल्लेख नसल्याबद्दल णिषेध !

नाखु Sat, 03/05/2016 - 08:29
ह्ये भलतच बेष्ट आहे त्रिवार सत्य
छळायला बुवा नेहमीच हवा पण बुवांना अवडतो फक्त पांडुबा
वास्तव
तीशीतला तरुण एफ.सी रोड सोडुन लेण्या झिजवणे हाच मनसुबा ..
बुवा बरेच दिवसात भेटले नाहीत , सध्या कसल्या कवीता करतात याची चौकशी करणे आले.

छळायला बुवा नेहमीच हवा पण बुवांना अवडतो फक्त पांडुबा
पांडुबा नव्हे पांडुब्बा. चुकीला माफी नाही =)) बाकी हल्ली अपण अदृष्य झाला अहात असं एक निरिक्षण नोंदवतो.

In reply to by कॅप्टन जॅक स्पॅरो

नाखु Sat, 03/05/2016 - 08:45
बसवायचे असल्याने इतके "चाल"वून घे शेवटी बुवांचा पांडुब्बा. आहे कळलं ना!! बाकी हल्ली अपण अदृष्य झाला अहात असं एक निरिक्षण नोंदवतो.+१
दोनच पाय अन डुलत र्‍हाय काळ्या टी-शर्टात आमचे अगोबा छळायला बुवा नेहमीच हवा पण बुवांना अवडतो फक्त पांडुबा वीरगळ शोधुन काढतात खोदुन माहीत्यांचा तर नित्य धबधबा.. धाक दरारा अजून वाटतो मिपात साऱ्या त्यांचा दबदबा.. फिरायला जातात घेवुन तेव्हा दुसरे 'सर' सारखेच टाकतात डबा.. गणेशचे पान अन लझानिया छान आरोग्याचा हाच मंत्र अजूबा.. तीशीतला तरुण एफ.सी रोड सोडुन लेण्या झिजवणे हाच मनसुबा .. .............श्री. जा.ना.पावट्या

बायको गेली माहेरी..

अत्रुप्त आत्मा ·

राजेश घासकडवी गुरुवार, 01/07/2016 - 10:40
तुकारामाचा आदर्श पाळा बुवा. त्यांची बायको कजाग होती, सतत विठ्ठल विठ्ठल करता म्हणून खवळायची. तुकाराम काय करायचे? शांतपणे ऐकून घ्यायचे. पण म्हणून त्यांनी विठ्ठलाला त्यागलं नाही. त्यांची विठ्ठलावर जितकी भक्ती, जितकी निष्ठा होती तितकी तुमची मिपावर नाही, हेच स्पष्ट होतं. दुसरं काय?

नाखु गुरुवार, 01/07/2016 - 11:07
बुवांचे उनक मध्ये स्वागत इतक्या लवकर करावे लागेल असे वाटले नव्हते... सचीव उनक "सकाळ"शी बोलताना.. ========= बुवांनी या विरुद्ध आवाज उठविला तरी त्याचे परीणामांबाबत गाफील राहणे शहाणपणाचे नाही.. दै लोकसत्ता पुणे (वडगाव धायरी आव्रुत ======= गुरुजींनी यावर एखादा शांतीयज्ञ/पोथी शोधावी म्हणजे त्यांना "सुधाकर"(मूळ शब्द सुधारक) होता येईल दै पटा पटा मटा (शब्द खुलासा कोपर्यातल्या पानावर केल्या जाईल) ========== याव्र एक जन आंदोलन झाले पाहिजेच. संतप्त जाऊत : दै सामना =========== काही नाही हा बुव्याचा चावटपणा आहे, उगी लक्ष्य देऊ नका: श्री अगोबा यांनी पुढारीच्या "जनमानस" पत्रव्य्वहारात पाठविलेल्या पत्रातून साभार ====== संकलक नाखु

एस गुरुवार, 01/07/2016 - 11:37
आज काय तारीख आहे? चारच दिवसांत साक्षात्कार झाला की तुम्हांला! =))

In reply to by एस

अत्रुप्त आत्मा गुरुवार, 01/07/2016 - 11:41
तो कायतरी नियम असतो ना, लग्नानन्तर लगेच ४ दिवस माहेरी जाण्याचा.. तशी गेली आहे. पण लगोलग पहिली संक्रांत येते,म्हणून ती करुनच येईन https://lh3.googleusercontent.com/-yoZKvSwxxFc/VfzpdSyQoXI/AAAAAAAAhLk/e9PNzHHLamE/s28-Ic42/ao.gif अस म्हणाली. :-|

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

यशोधरा गुरुवार, 01/07/2016 - 11:56
दुत्त, दुत्त .. असं म्हणायचं राहिलं की =)) मग आता वेळ आहेत्तोवर भावविश्वचा पुढचा भाग लिहायला घ्या, कसे?

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

पैसा गुरुवार, 01/07/2016 - 13:19
शास्त्र काढा ओ तुम्ही! लग्नानंतर पहिला सण संक्रांतीचा असेल तर करत नाहीत. आता एकदम पुढच्या वर्षी संक्रांत साजरी करा.

अजया गुरुवार, 01/07/2016 - 11:51
=)) 'बायको गेली माहेरी काम करी पितांबरी' माहीत नाही का बुवा तुम्हांला ?;)

पैसा गुरुवार, 01/07/2016 - 13:16
मागे मीमराठीवर एकाने "बायको गेली माहेरी, मौज वाटे भारी" असा स्टेटस टाकला होता आणि मग त्याची जी काय पब्लिक खरडपट्टी झाली होती की ज्याचे नाव ते! त्यापुढची गंंमत म्हणजे ८ दिवसासाठी माहेरी गेलेली त्याची बायको साईटवरची त्याची मौजमजा बघून दोनच दिवसात परत आली होती. =)) =))

In reply to by प्रचेतस

नाखु गुरुवार, 01/07/2016 - 13:59
म्हणतात "चव कशी" नाहीतरी तुम्हीच खरे गुरुजींचे हितचिंतक !!!!

सर्व गोष्टी सोडेन पण काहीही झालं तरी मी मिपा सोडणार नाही हे ठणकावून सांगा. अब नही तो फिर कभी नही. अवांतर : सर्वच गोष्टी मिपावर सांगू नका. [पळा आता] -दिलीप बिरुटे

राजेश घासकडवी गुरुवार, 01/07/2016 - 10:40
तुकारामाचा आदर्श पाळा बुवा. त्यांची बायको कजाग होती, सतत विठ्ठल विठ्ठल करता म्हणून खवळायची. तुकाराम काय करायचे? शांतपणे ऐकून घ्यायचे. पण म्हणून त्यांनी विठ्ठलाला त्यागलं नाही. त्यांची विठ्ठलावर जितकी भक्ती, जितकी निष्ठा होती तितकी तुमची मिपावर नाही, हेच स्पष्ट होतं. दुसरं काय?

नाखु गुरुवार, 01/07/2016 - 11:07
बुवांचे उनक मध्ये स्वागत इतक्या लवकर करावे लागेल असे वाटले नव्हते... सचीव उनक "सकाळ"शी बोलताना.. ========= बुवांनी या विरुद्ध आवाज उठविला तरी त्याचे परीणामांबाबत गाफील राहणे शहाणपणाचे नाही.. दै लोकसत्ता पुणे (वडगाव धायरी आव्रुत ======= गुरुजींनी यावर एखादा शांतीयज्ञ/पोथी शोधावी म्हणजे त्यांना "सुधाकर"(मूळ शब्द सुधारक) होता येईल दै पटा पटा मटा (शब्द खुलासा कोपर्यातल्या पानावर केल्या जाईल) ========== याव्र एक जन आंदोलन झाले पाहिजेच. संतप्त जाऊत : दै सामना =========== काही नाही हा बुव्याचा चावटपणा आहे, उगी लक्ष्य देऊ नका: श्री अगोबा यांनी पुढारीच्या "जनमानस" पत्रव्य्वहारात पाठविलेल्या पत्रातून साभार ====== संकलक नाखु

एस गुरुवार, 01/07/2016 - 11:37
आज काय तारीख आहे? चारच दिवसांत साक्षात्कार झाला की तुम्हांला! =))

In reply to by एस

अत्रुप्त आत्मा गुरुवार, 01/07/2016 - 11:41
तो कायतरी नियम असतो ना, लग्नानन्तर लगेच ४ दिवस माहेरी जाण्याचा.. तशी गेली आहे. पण लगोलग पहिली संक्रांत येते,म्हणून ती करुनच येईन https://lh3.googleusercontent.com/-yoZKvSwxxFc/VfzpdSyQoXI/AAAAAAAAhLk/e9PNzHHLamE/s28-Ic42/ao.gif अस म्हणाली. :-|

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

यशोधरा गुरुवार, 01/07/2016 - 11:56
दुत्त, दुत्त .. असं म्हणायचं राहिलं की =)) मग आता वेळ आहेत्तोवर भावविश्वचा पुढचा भाग लिहायला घ्या, कसे?

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

पैसा गुरुवार, 01/07/2016 - 13:19
शास्त्र काढा ओ तुम्ही! लग्नानंतर पहिला सण संक्रांतीचा असेल तर करत नाहीत. आता एकदम पुढच्या वर्षी संक्रांत साजरी करा.

अजया गुरुवार, 01/07/2016 - 11:51
=)) 'बायको गेली माहेरी काम करी पितांबरी' माहीत नाही का बुवा तुम्हांला ?;)

पैसा गुरुवार, 01/07/2016 - 13:16
मागे मीमराठीवर एकाने "बायको गेली माहेरी, मौज वाटे भारी" असा स्टेटस टाकला होता आणि मग त्याची जी काय पब्लिक खरडपट्टी झाली होती की ज्याचे नाव ते! त्यापुढची गंंमत म्हणजे ८ दिवसासाठी माहेरी गेलेली त्याची बायको साईटवरची त्याची मौजमजा बघून दोनच दिवसात परत आली होती. =)) =))

In reply to by प्रचेतस

नाखु गुरुवार, 01/07/2016 - 13:59
म्हणतात "चव कशी" नाहीतरी तुम्हीच खरे गुरुजींचे हितचिंतक !!!!

सर्व गोष्टी सोडेन पण काहीही झालं तरी मी मिपा सोडणार नाही हे ठणकावून सांगा. अब नही तो फिर कभी नही. अवांतर : सर्वच गोष्टी मिपावर सांगू नका. [पळा आता] -दिलीप बिरुटे
बायको गेली माहेरी,आलो मी मिपावरी परी कर्तव्याची दोरी, आता गळ्यात आहे. कळले आहे तिला, नवरा मिपा खुळा मारून एक खिळा, ती गेली आहे दिसाल जर ऑन-ला-ईनं, लगेच फोन-मारीनं! (दुत्त दुत्त! https://lh3.googleusercontent.com/-yoZKvSwxxFc/VfzpdSyQoXI/AAAAAAAAhLk/e9PNzHHLamE/s28-Ic42/ao.gif ) आणि करिन तुमच्याशी, व्हॉट्स अप बोल-बंदी.

झाडांच्या सावलीत, राणीच्या बागेत, ... ... येताय ना ? ;)

माहितगार ·
प्रेरना माननीय प्रेषक, कंजूस, यांची नैसर्गीकपणे मोकळी-चाकळी माफी मागून :) मिपाकरांच्या सेवेत सादर ... झाडांच्या सावलीत राणीच्या बागेत ने-चर वॉक श्रवणोत्सुक नेत्र वेगळ्या कोनातून मनोरा पाहणारे Appreciation टॉक चिंचेची अन चिनाराची झाडे कुट-कुटली, पुर्व-पश्चिम दक्षीण-उत्तर, गाभुळलेले, हिरवे चढ उतार झेलत हळूवार-मौन कधी जोरदार वाहत्या वार्‍यासंगे बोलके तुषार वळणे डौलदार नजाकत लवलव गवताची पाती झुलता झंकार फुलपाखरे किती चमकदार पक्षीगाती मंजुळ मनाचे तराणे कळ्या फुलतात हळूवार प्रतिक्षा त्या खास किटकांची फुलांचे परागीभवन फळांच्या आशा कधी निराशा

हरल्या आशांनी बघतो, तू मंत्री आगळा नाही

माहितगार ·

पैसा Mon, 09/07/2015 - 22:31
जरा मात्रांची ओढाताण झालीय. नाहीतर कमीत कमी शब्द बदलून प्रयत्न चांगला आहे!

पैसा Mon, 09/07/2015 - 22:31
जरा मात्रांची ओढाताण झालीय. नाहीतर कमीत कमी शब्द बदलून प्रयत्न चांगला आहे!
पेरणा आणि प्रेरणा जणू खिशांत नागर मर्जी, जग माझिया वाणीवरती पण अवखळ नागरवासी, मज संत म्हणाले नाही ....... किती काळ उलटला मंत्र्या, नित नवीन म्हणशी तूही ....... जरी रूप पालटले तुही, तू मंत्री आगळा नाही मी परतून आलो तरीही, माझे ना सरले काही दमलो मी घेऊन माला, मज संत म्हटले नाही ....... समजता मोल खातीचे आलेला परतून जाई .......

<पतंग>

राजेश घासकडवी ·

In reply to by प्रभाकर पेठकर

राजेश घासकडवी गुरुवार, 10/16/2014 - 02:44
नवीन ओळख??? काय पेठकर काका, गुड ओल्ड डेजमध्ये चतुरंग, केशवसुमार वगैरे लोक शेकड्यांनी विडंबनं पाडायचे. कविता पडली नि पाच मिनिटांत विडंबन पडलं, अशा आख्यायिका कट्ट्यांवर रंगवून रंगवून सांगितल्या जायच्या. एकमेकांच्यात विडंबन कुस्त्या लागत. २०१० सालचं आठवतं. कोणीतरी एक 'रूळ' नावाची कविता टाकली होती. त्यावर मग चूळ, मूळ, गूळ, खूळ वगैरे विडंबनांची मालिका लागली होती. सगळ्यांनी ती एंजॉय केली न केली असेल. पण हे प्रकार नवीन निश्चित नाहीत. विडंबनं ही मिपाच्या परंपरेची अविभाज्य भाग आहेत. कोणाला कशाचा खेद होईल ते सांगता येत नाही, तेव्हा सखेद वगैरे म्हणायला हरकत नाही. पण तेवढं वाक्य बदलून असं करा... 'मिपा - एक विडंबन संस्थळ'...... अशी ओळख पूर्वीपासूनच सखेद स्विकारलेली आहे.

In reply to by राजेश घासकडवी

प्यारे१ गुरुवार, 10/16/2014 - 02:47
+१. ह्या प्रतिसादापुरता गुर्जींशी सहमत आहे. बाकी हल्ली पेठकरसाहेब 'काका' लोकांसारखे का प्रतिसाद द्यायाला लागलेत कुणास ठाऊक. :-/

In reply to by प्यारे१

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 10/16/2014 - 11:58
खरं आहे प्रशांत. अरे! मिपानेच अकाली 'काकात्व' बहाल केलं आहे. आता 'तुज आहे तुजपाशी' मधल्या 'आचार्यां'सारखी अवस्था झाली आहे.

In reply to by राजेश घासकडवी

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 10/16/2014 - 11:40
पूर्वीच्या काळी सहनशक्ती जास्त होती. कारण विडंबन प्रकार नव्याने सुरु झाला होता. मधल्या काळात आता हे खूप झालं अशी भावना निर्माण झाली तरीही सहनशक्ती आटली नव्हती. आता सहनशक्ति आटली आहे असे जाणवते आहे. शिवाय, अकारण वादविवाद, स्कोर सेटलिंग, 'मी'पणा आणि कंपूबाजगिरी फारच वाढीला लागल्याकारणाने सहन तरी कुठे कुठे आणि किती करायचं असा प्रश्न पडतो आहे. पूर्वीच्या काळी ललित लेखन, माहितीपर लेखन, पाककृती अधिक असायचं. मन गुंतवायला आणि न रुचणार्‍या गोष्टींकडे दुर्लक्ष करायला भरपूर साहित्यिक क्षेत्र मिपावर उपलब्ध होतं. पण आता तशी परिस्थिती आहे का? माझा त्रागा हा आज कालचा नाही. गेली कांही वर्षे अवलोकन करून ह्या मानसिक परिस्थितीला आलो आहे. रुचणारं लेखन अजिबात नसतं असं मी म्हणणार नाही पण ते क्षेत्र आटत चाललं आहे. कोणी म्हणेल 'मग येऊ नका मिपावर, उघडू नका न रुचणारे धागे.' तर ते खरं आहे. तसे करण्याचे स्वातंत्र्य नक्कीच आहे. वाचनमात्र राहावं की 'ऐसी अक्षरे', 'मनोगत' वर जावं ह्यावर विचार चालू आहे. मिपाशी भावनिक संबंध गुंतल्यामुळे चटकन निर्णय होत नाहिये. मिपावरही विधायक बदल होतील अशी वेडी आशा मनी बाळगुन आहे.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

मदनबाण गुरुवार, 10/16/2014 - 12:25
वाचनमात्र राहावं की 'ऐसी अक्षरे', 'मनोगत' वर जावं ह्यावर विचार चालू आहे. मिपाशी भावनिक संबंध गुंतल्यामुळे चटकन निर्णय होत नाहिये. काकाश्री आपण इथेच रहावे ! पल्याडकडे सरळ लिहणारी, इकडे वाकडेपणा करतात हे आपण २घांनीही गेल्या काही दिवसांपूर्वी अनुभवले आहे. { ह्यांना म्हणजे वाकडे लिहणार्‍यांना तिकडे कोणी हिंग लावुन विचारत नाही आणि मग इकडे जाहिरात मोड ऑन करुन येतात. शेवटी निर्लज्य आहेत ते.} त्यामुळे तिकडे जाउन तुमचे मन रमेल असे वाटत असेल तर तो गैरसमज आहे. तुमचे मत तुम्हाला मुक्तपणे व्यक्त करण्याचा अधिकार आहे.बिनधास्त लिहा आणि बिनधास्त रहा.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- India outclass Pakistan 6-0 in Sultan of Johor Cup इस्रोचा सात उपग्रहांच्या सीरिजमधल्या तिसऱ्या उपग्रहाचं प्रक्षेपण

In reply to by प्रभाकर पेठकर

यशोधरा गुरुवार, 10/16/2014 - 12:42
> वाचनमात्र राहावं की 'ऐसी अक्षरे', 'मनोगत' वर जावं ह्यावर विचार चालू आहे. >> अर्रे काका, काय हे! कुठेही जायचं वगैरे नाही हां. वाचनमात्र रहावं आणि आवडत नसतील त्या धाग्यांवर फारसं जाऊ नका. बाकी बाणाने सांगितलं आहे त्याच्याशी सहमत.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

राजेश घासकडवी गुरुवार, 10/16/2014 - 23:16
पूर्वीच्या काळी सहनशक्ती जास्त होती..... आता सहनशक्ति आटली आहे असे जाणवते आहे.
हे वाचून मला मोदींचे पर्यावरणाबाबतचे विचार आठवले 'आजकाल पोरंसुद्धा पर्यावरणाचा विचार करतात. चांगलंच आहे. पण असं बघा, पूर्वी तरुणपणी लोकांना उकाडा सहन व्हायचा. आता वय झाल्यावर होत नाही. म्हणून लोकं म्हणतात पर्यावरण बदललं! पर्यावरण नाही बदलत, आपण बदललो आहोत!' मोदींचा किस्सा हलक्यानेच घ्यावा. गंभीरपणे बोलायचं झालं तर आपल्यात झालेला असा बदल प्रांजळपणे कबूल करणं ही घेण्यासारखी गोष्ट आहे. कधीकधी एखाद्या गोष्टीचा ओव्हरडोस होतो. मग चांगल्या गोष्टींमध्ये आनंद घेऊन वाईट गोष्टींकडे दुर्लक्ष करण्याऐवजी वाईट गोष्टी जास्त खुपतात, आणि चांगल्या गोष्टींमध्ये तोचतोचपणा जाणवतो. थंडीतून उबदार घरात आल्याबरोब्बर ऊब छान वाटते. पण बराच वेळ बसलं की ऊब नेहमीची होते, आणि आत्तापर्यंत न जाणवलेला कोंदटपणा जाणवतो - तसं काहीसं. मग थोड्या मोकळ्या हवेत जाऊन यावंसं वाटतं. त्यावर जर कोणी म्हणालं 'कायरे, थंडीत तर कुडकुडत होतास, आणि ऊब छान वाटली म्हणालास. आता बरोब्बर उलटं कसं म्हणतोस?' यात अर्थातच विसंगती नाही हे आपल्याला समजू शकतं. तेव्हा लहान तोंडी मोठा घास घेऊन म्हणेन, मिपा नको, ऐसी नको, मनोगत-मायबोली नको. काही काळ संस्थळाच्या वातावरणातून थोडे बाहेर पडून वेगळी हवा छातीत भरून या. मग ऊब हवीशी वाटेल तेव्हा या परत.

अनुप ढेरे गुरुवार, 10/16/2014 - 09:34
हे ही आठवले. http://www.misalpav.com/node/2935 सर्किट, घाटावरचे भट आणि मुक्तसुनीत यांचे प्रतिसाद वाचनीय आहेत.

In reply to by असंका

बॅटमॅन गुरुवार, 10/16/2014 - 15:26
या शब्दाचा सध्याचा रूढ अर्थः एखादी डॉमिनेटिंग स्वभावाची बाई. मूळ अर्थः ढाल+गज = निशाणाचा हत्ती/हत्तीण. ढाल = निशाण. दोहोंचा काही संबंध तरी आहे का? आहे. त्याची कथा येणेप्रमाणे. पेशव्यांच्या पदरी एक हत्तीण होती. तिचे नाव भवानी. ती ढालगज होती. असा हत्ती वा हत्तीण अन्य कशालाही जुंपायचा/ची नाही, असा प्राचीन शिरस्ता होता. एकदा पेशव्यांच्या कुठल्याश्या स्वारीत वाटेत एक अवघड घाट लागला. सगळे लष्कर जाऊ लागले. शेकडो बैलजोड्या एका तोफेला जुंपलेल्या होत्या. घाट जरा चढा असल्याने तोफ ओढता ओढता बैलांच्या तोंडाला फेस आला. तिथेच घाटात एक इंग्रजही बसला होता. त्याने फौजेतील लोकांचे संभाषण ऐकले. लोक म्हणत होते की हे काय खरं नाही. भवानी हत्तिणीलाही आता तोफेला जुंपली पाहिजे तरच तोफ घाटाच्या पार होईल. ते ऐकताक्षणी जणू आशय समजल्यागत भवानीने जवळच्या झाडाची फांदी सोंडेने मुरगाळून सोंडेत घट्ट पकडली, आणि बैलांना सपासप फटके द्यायला सुरुवात केली. बैल बिचारे घाबरून तोफ नीट ओढू लागले आणि वेळ निभावली. हा किस्सा त्या इंग्रजाने लिहूनही ठेवलेला आहे. वरील माहिती गजकथा नामक सदरात वाचल्याचे आठवते. निनाद बेडेकरांकडून हा किस्सा ऐकला आहे. शहानिशा अजून केलेली नाही. पण टेक्निकली असे होणे अशक्य तर वाटत नाही. असो. मोल्सवर्त डिक्शनरीतही रूढ अर्थ दिलेला आहे. http://dsalsrv02.uchicago.edu/cgi-bin/romadict.pl?query=%E0%A4%A2%E0%A4%BE%E0%A4%B2%E0%A4%97%E0%A4%9C&display=utf8&table=molesworth

In reply to by प्रभाकर पेठकर

राजेश घासकडवी गुरुवार, 10/16/2014 - 02:44
नवीन ओळख??? काय पेठकर काका, गुड ओल्ड डेजमध्ये चतुरंग, केशवसुमार वगैरे लोक शेकड्यांनी विडंबनं पाडायचे. कविता पडली नि पाच मिनिटांत विडंबन पडलं, अशा आख्यायिका कट्ट्यांवर रंगवून रंगवून सांगितल्या जायच्या. एकमेकांच्यात विडंबन कुस्त्या लागत. २०१० सालचं आठवतं. कोणीतरी एक 'रूळ' नावाची कविता टाकली होती. त्यावर मग चूळ, मूळ, गूळ, खूळ वगैरे विडंबनांची मालिका लागली होती. सगळ्यांनी ती एंजॉय केली न केली असेल. पण हे प्रकार नवीन निश्चित नाहीत. विडंबनं ही मिपाच्या परंपरेची अविभाज्य भाग आहेत. कोणाला कशाचा खेद होईल ते सांगता येत नाही, तेव्हा सखेद वगैरे म्हणायला हरकत नाही. पण तेवढं वाक्य बदलून असं करा... 'मिपा - एक विडंबन संस्थळ'...... अशी ओळख पूर्वीपासूनच सखेद स्विकारलेली आहे.

In reply to by राजेश घासकडवी

प्यारे१ गुरुवार, 10/16/2014 - 02:47
+१. ह्या प्रतिसादापुरता गुर्जींशी सहमत आहे. बाकी हल्ली पेठकरसाहेब 'काका' लोकांसारखे का प्रतिसाद द्यायाला लागलेत कुणास ठाऊक. :-/

In reply to by प्यारे१

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 10/16/2014 - 11:58
खरं आहे प्रशांत. अरे! मिपानेच अकाली 'काकात्व' बहाल केलं आहे. आता 'तुज आहे तुजपाशी' मधल्या 'आचार्यां'सारखी अवस्था झाली आहे.

In reply to by राजेश घासकडवी

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 10/16/2014 - 11:40
पूर्वीच्या काळी सहनशक्ती जास्त होती. कारण विडंबन प्रकार नव्याने सुरु झाला होता. मधल्या काळात आता हे खूप झालं अशी भावना निर्माण झाली तरीही सहनशक्ती आटली नव्हती. आता सहनशक्ति आटली आहे असे जाणवते आहे. शिवाय, अकारण वादविवाद, स्कोर सेटलिंग, 'मी'पणा आणि कंपूबाजगिरी फारच वाढीला लागल्याकारणाने सहन तरी कुठे कुठे आणि किती करायचं असा प्रश्न पडतो आहे. पूर्वीच्या काळी ललित लेखन, माहितीपर लेखन, पाककृती अधिक असायचं. मन गुंतवायला आणि न रुचणार्‍या गोष्टींकडे दुर्लक्ष करायला भरपूर साहित्यिक क्षेत्र मिपावर उपलब्ध होतं. पण आता तशी परिस्थिती आहे का? माझा त्रागा हा आज कालचा नाही. गेली कांही वर्षे अवलोकन करून ह्या मानसिक परिस्थितीला आलो आहे. रुचणारं लेखन अजिबात नसतं असं मी म्हणणार नाही पण ते क्षेत्र आटत चाललं आहे. कोणी म्हणेल 'मग येऊ नका मिपावर, उघडू नका न रुचणारे धागे.' तर ते खरं आहे. तसे करण्याचे स्वातंत्र्य नक्कीच आहे. वाचनमात्र राहावं की 'ऐसी अक्षरे', 'मनोगत' वर जावं ह्यावर विचार चालू आहे. मिपाशी भावनिक संबंध गुंतल्यामुळे चटकन निर्णय होत नाहिये. मिपावरही विधायक बदल होतील अशी वेडी आशा मनी बाळगुन आहे.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

मदनबाण गुरुवार, 10/16/2014 - 12:25
वाचनमात्र राहावं की 'ऐसी अक्षरे', 'मनोगत' वर जावं ह्यावर विचार चालू आहे. मिपाशी भावनिक संबंध गुंतल्यामुळे चटकन निर्णय होत नाहिये. काकाश्री आपण इथेच रहावे ! पल्याडकडे सरळ लिहणारी, इकडे वाकडेपणा करतात हे आपण २घांनीही गेल्या काही दिवसांपूर्वी अनुभवले आहे. { ह्यांना म्हणजे वाकडे लिहणार्‍यांना तिकडे कोणी हिंग लावुन विचारत नाही आणि मग इकडे जाहिरात मोड ऑन करुन येतात. शेवटी निर्लज्य आहेत ते.} त्यामुळे तिकडे जाउन तुमचे मन रमेल असे वाटत असेल तर तो गैरसमज आहे. तुमचे मत तुम्हाला मुक्तपणे व्यक्त करण्याचा अधिकार आहे.बिनधास्त लिहा आणि बिनधास्त रहा.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- India outclass Pakistan 6-0 in Sultan of Johor Cup इस्रोचा सात उपग्रहांच्या सीरिजमधल्या तिसऱ्या उपग्रहाचं प्रक्षेपण

In reply to by प्रभाकर पेठकर

यशोधरा गुरुवार, 10/16/2014 - 12:42
> वाचनमात्र राहावं की 'ऐसी अक्षरे', 'मनोगत' वर जावं ह्यावर विचार चालू आहे. >> अर्रे काका, काय हे! कुठेही जायचं वगैरे नाही हां. वाचनमात्र रहावं आणि आवडत नसतील त्या धाग्यांवर फारसं जाऊ नका. बाकी बाणाने सांगितलं आहे त्याच्याशी सहमत.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

राजेश घासकडवी गुरुवार, 10/16/2014 - 23:16
पूर्वीच्या काळी सहनशक्ती जास्त होती..... आता सहनशक्ति आटली आहे असे जाणवते आहे.
हे वाचून मला मोदींचे पर्यावरणाबाबतचे विचार आठवले 'आजकाल पोरंसुद्धा पर्यावरणाचा विचार करतात. चांगलंच आहे. पण असं बघा, पूर्वी तरुणपणी लोकांना उकाडा सहन व्हायचा. आता वय झाल्यावर होत नाही. म्हणून लोकं म्हणतात पर्यावरण बदललं! पर्यावरण नाही बदलत, आपण बदललो आहोत!' मोदींचा किस्सा हलक्यानेच घ्यावा. गंभीरपणे बोलायचं झालं तर आपल्यात झालेला असा बदल प्रांजळपणे कबूल करणं ही घेण्यासारखी गोष्ट आहे. कधीकधी एखाद्या गोष्टीचा ओव्हरडोस होतो. मग चांगल्या गोष्टींमध्ये आनंद घेऊन वाईट गोष्टींकडे दुर्लक्ष करण्याऐवजी वाईट गोष्टी जास्त खुपतात, आणि चांगल्या गोष्टींमध्ये तोचतोचपणा जाणवतो. थंडीतून उबदार घरात आल्याबरोब्बर ऊब छान वाटते. पण बराच वेळ बसलं की ऊब नेहमीची होते, आणि आत्तापर्यंत न जाणवलेला कोंदटपणा जाणवतो - तसं काहीसं. मग थोड्या मोकळ्या हवेत जाऊन यावंसं वाटतं. त्यावर जर कोणी म्हणालं 'कायरे, थंडीत तर कुडकुडत होतास, आणि ऊब छान वाटली म्हणालास. आता बरोब्बर उलटं कसं म्हणतोस?' यात अर्थातच विसंगती नाही हे आपल्याला समजू शकतं. तेव्हा लहान तोंडी मोठा घास घेऊन म्हणेन, मिपा नको, ऐसी नको, मनोगत-मायबोली नको. काही काळ संस्थळाच्या वातावरणातून थोडे बाहेर पडून वेगळी हवा छातीत भरून या. मग ऊब हवीशी वाटेल तेव्हा या परत.

अनुप ढेरे गुरुवार, 10/16/2014 - 09:34
हे ही आठवले. http://www.misalpav.com/node/2935 सर्किट, घाटावरचे भट आणि मुक्तसुनीत यांचे प्रतिसाद वाचनीय आहेत.

In reply to by असंका

बॅटमॅन गुरुवार, 10/16/2014 - 15:26
या शब्दाचा सध्याचा रूढ अर्थः एखादी डॉमिनेटिंग स्वभावाची बाई. मूळ अर्थः ढाल+गज = निशाणाचा हत्ती/हत्तीण. ढाल = निशाण. दोहोंचा काही संबंध तरी आहे का? आहे. त्याची कथा येणेप्रमाणे. पेशव्यांच्या पदरी एक हत्तीण होती. तिचे नाव भवानी. ती ढालगज होती. असा हत्ती वा हत्तीण अन्य कशालाही जुंपायचा/ची नाही, असा प्राचीन शिरस्ता होता. एकदा पेशव्यांच्या कुठल्याश्या स्वारीत वाटेत एक अवघड घाट लागला. सगळे लष्कर जाऊ लागले. शेकडो बैलजोड्या एका तोफेला जुंपलेल्या होत्या. घाट जरा चढा असल्याने तोफ ओढता ओढता बैलांच्या तोंडाला फेस आला. तिथेच घाटात एक इंग्रजही बसला होता. त्याने फौजेतील लोकांचे संभाषण ऐकले. लोक म्हणत होते की हे काय खरं नाही. भवानी हत्तिणीलाही आता तोफेला जुंपली पाहिजे तरच तोफ घाटाच्या पार होईल. ते ऐकताक्षणी जणू आशय समजल्यागत भवानीने जवळच्या झाडाची फांदी सोंडेने मुरगाळून सोंडेत घट्ट पकडली, आणि बैलांना सपासप फटके द्यायला सुरुवात केली. बैल बिचारे घाबरून तोफ नीट ओढू लागले आणि वेळ निभावली. हा किस्सा त्या इंग्रजाने लिहूनही ठेवलेला आहे. वरील माहिती गजकथा नामक सदरात वाचल्याचे आठवते. निनाद बेडेकरांकडून हा किस्सा ऐकला आहे. शहानिशा अजून केलेली नाही. पण टेक्निकली असे होणे अशक्य तर वाटत नाही. असो. मोल्सवर्त डिक्शनरीतही रूढ अर्थ दिलेला आहे. http://dsalsrv02.uchicago.edu/cgi-bin/romadict.pl?query=%E0%A4%A2%E0%A4%BE%E0%A4%B2%E0%A4%97%E0%A4%9C&display=utf8&table=molesworth
लेखनविषय:
प्राथमिक प्रेरणा - तवंग दुय्यम प्रेरणा - लवंग> माझा पतंग सतत हरवतो तुझ्या अभाळी . . पेच लावती ढगाढगात ढाले ढालगजांचे . . ढील देत मी फिरकी झपझप मांजा वाहतो . . मांजा कातर पडतो सैलसर केएलपीडी . . झाडा तारांत पतंग ढिगभर लटकलेले . . नवा पतंग उडेल लवकर नव्या अभाळी