Skip to main content

मांडणी

...म्हणून सासू ही 'आई' होऊ शकत नाही!

लेखक आपला अभिजित यांनी रविवार, 31/01/2010 23:17 या दिवशी प्रकाशित केले.
सासू ही 'आई' का होवू शकत नाही? या विषयावरील उद् बोधक, विचारप्रवर्तक, खमंग आणि राष्ट्रीय हिताची चर्चा वाचली. छान वेळ गेला. त्या विषयाची चेष्टा किंवा विडंबन म्हणून नव्हे, पण एक गंमत म्हणून काही विचार आणि उत्तरे सापडली. बघा, पटताहेत का! सासू ही आई होऊ शकत नाही, कारण... १. तिच्या घरात सून आलेली असते. त्यामुळे सासू-सासर्‍यांना म्हणावा तेवढा एकांत मिळत नाही. २. जनरली, सुनेने लवकर `आई' व्हावे, अशी समस्त सासवांची अपेक्षा असते. ३. या वयात `आई` झाल्यास लोक काय म्हणतील, अशी भीती असते. ४. या वयात हॉस्पिटलच्या वार्‍या नि खर्च परवडणारा नसतो. ५.

नाहीश्या होत चाललेल्या पाककृती

लेखक दिपाली पाटिल यांनी शुक्रवार, 29/01/2010 14:41 या दिवशी प्रकाशित केले.
नमस्कार मंडळी, आज एक लेख वाचता वाचता "धनगरी मटणा"चा उल्लेख पाहीला. मी आंतरजालावर शोधूनही पाहीलं पण त्याबद्दल माहीती काही मिळाली नाही. (कुणाला ठाऊक असेल तर नक्की द्या...).

आत्महत्या करण्या पुर्वी हे जरुर करा

लेखक jaypal यांनी शनिवार, 09/01/2010 20:47 या दिवशी प्रकाशित केले.
मित्र हो शिर्षक वाचलेच आहे तेंव्हा अजुन लेक्चरबाजी नकरता नम्र विनंती करतो. आयुष्य संपविण्याआगोदर कृपया पुढील मोफत २४ तास मेंट्ल हेल्थ लाईनला एकदा तरी फोन करा ०२२-२५७०६०००. या फोनवर २४ तास समुपदेशक (काउन्सीलर) आणि मनोविकारतज्ञ अशी टीम आपल्या सेवेशी असते.तसेच एखाद्याने आत्महत्या करण्याचा प्रयत्न उदा.झोपेच्या गोळ्या, विषप्राशन ई. केले असल्यास घरच्यांनी ताबडतोब काय करावे / करुनये याचे देखिल मार्गदर्षन केले जाते. आधिक तपशीला साठी वांद्रेवालाफाउंडेशनला भेट द्यावी.

माहिती हवी आहे

लेखक सदानंद ठाकूर यांनी गुरुवार, 31/12/2009 19:17 या दिवशी प्रकाशित केले.
ड्रुपलची संपूर्ण माहिती मराठी भाषेत देणारे कोणते पुस्तक असल्यास कळवावे. याचा उपयोग माझ्या संकेतस्थळासाठी करावयाचा आहे. धन्यवाद

२६/११/०९ ची संध्याकाळ

लेखक jaypal यांनी शुक्रवार, 27/11/2009 15:57 या दिवशी प्रकाशित केले.
२६/११ चा थरार आपल्या पैकी काही जणांनी प्रत्यक्ष अनुभवला असेल, तर बहुतेकंनी माझ्यासारखा टि.व्ही. समोर बसुन. कसाबा आणि साथीदारांनी मुंबईच नव्हे तर आख्खा देश हादरवला होता. मी देखिल ठरवल येत्या २६/११/०९ ला आपण पण शुटींग करायच. आठवडा भर आधी नियजन केलं होत, पण विरजण घालणारे काही फक्त मिपा वरच असतात असं नाही. माझ्या कार्यालयत देखिल आहेत.माझ्या साहेबांनी माजी रजा नामंजुर केली. मग काय?

ताजे होउन जा (फुल बाग)

लेखक jaypal यांनी शुक्रवार, 20/11/2009 14:34 या दिवशी प्रकाशित केले.
श्रध्दाजीं सारखी सुंदर रचना मला नाही करता येत पण जे सुंदर आहे ते नजरेतुन सहसा सुटत नाही. मग काय कॅमेरा सरसवायचा आणि सुरु.

वारीचं पुण्य!

लेखक विसोबा खेचर यांनी शनिवार, 14/11/2009 13:27 या दिवशी प्रकाशित केले.
आजच एका मिपाकराचा फोन आला.. "काय तात्या, कसा आहेस? मीही एक मिपाकर आहे पण फक्त वाचनस्वरुपात." बर्‍यापैकी वयस्कर माणसाचा आवाज वाटत होता.. "बरं. बोला साहेब.." "तात्या तुझ्या मिपाची खरी शोभा काय सांग पाहू?" "मिपावर मनापासून लिहिणारे/वाचणारे मिपाकर!" मी. "च्च.. ते झालंच रे. पण खरी शोभा काय ते सांग ना साल्या!" हा म्हातारा एकदम शिव्यांवर आलेला पाहून मला बरं वाटलं! :) "म्हणजे मिपाचं खरं बलस्थान काय? असं विचारतोय मी. छ्या! साल्या तुझं हे संकेतस्थळ आणि तुलाच ह्याचं उत्तर माहीत नाही?" "हम्म..! येथे लिहिले जाणारे उत्तम लेख, हसीमजाक, कम्पूबाजी वगैरे..!" पुन्हा मी. "च्च.. ते झालंच रे.

एक दोन तीन चार...

लेखक मिसळभोक्ता यांनी सोमवार, 05/10/2009 22:31 या दिवशी प्रकाशित केले.
आज सकाळी मिसळपावाचा ट्र्याकर काय दाखवत होता ते बघा: एक सत्य दोन साधू तिसरा डोळा - विचार करा माहिती अधिकार चार वर्षाचा... पंचाक्षरी आकांत काय मजा आहे, नाही ? अशी सगळी शीर्षके गोळा केलीत, तर कवयित्री शारदा लिमये, यांची एक नितांत सुंदर नादमधुर कविता सहज उपजेल. चला तर, लिहा कविता !

मी व १५० लेख !

लेखक दशानन यांनी बुधवार, 19/08/2009 14:22 या दिवशी प्रकाशित केले.
जेव्हा मिपा चालू झाले तेव्हा पासून आजपर्यंत आपण काय काय लिहले हे पाहू हा विचार करताना दोन दिवसात मला स्वतःलाच नवल वाटले की मी मिपावर जवळ जवळ १५० च्यावर लेख / कथा /अनुभव /कविता /विडंबने /चर्चा लिहल्या.... बाप रे ! शालेय जिवनात कधीही धड बसून एक पान व्यवस्थीत लिहलेले आठवत नाही व येथे येवढे लेखन.... माझी सफरचे मी वीस भाग व बाहुबली हॉस्टेलचे दिवस चे मी सात भाग असे दोन मोठे अनुभव लेखन मी केले... मी आधी मनोगतवर हलके फुलके लिहण्याचा प्रयत्न केला होता पण माझ्या लेखामधील अशुध्द भाषा व हिंदी शब्द ह्यामुळे मला तेथे नेहमीच खडे बोल वाचावे लागत ;) पण मिपावर माझे शुध्द-अशुध्द..