मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

ऑफिसात जाऊन आलो

महासंग्राम ·

नाखु 02/07/2019 - 19:15
सुट्टी जाहीर केली तेंव्हा नाही गेलात हापिसात,हेलपाटा पडला असता शिवाय घरी लवकर यायचा कंटाळा आला असता तो वेगळाच. विडंबन आवडले

नाखु 02/07/2019 - 19:15
सुट्टी जाहीर केली तेंव्हा नाही गेलात हापिसात,हेलपाटा पडला असता शिवाय घरी लवकर यायचा कंटाळा आला असता तो वेगळाच. विडंबन आवडले
लेखनविषय:
वावर
कला
नृत्य
कविता
विनोद
काव्यरस
ghol
mango curry
Nisarg
अभय-काव्य
कालगंगा
काहीच्या काही कविता
प्रेरणात्मक
बालसाहित्य
भावकविता
ऑफिसात गेलो, गप्पा मारून आलो कॅन्टीनला जाऊन मी भजे खाऊन आलो जरी थेंब पावसाचे आले ओला .. भिजून आलो भांबावल्या दुपारी झोपा काढून आलो होते कुणी न कोणी नव्हतोच एकटे ना? लोकां कसे पटावे पाट्या टाकून आलो.. ? पाकीट जरी रिकामे अकाऊंट भरून आले.. चुकू मुळी न देता लॉगिन करून आलो. मूळ पेरणा इथे आहे

शूर दुचाकीस्वार श्रीमान अभिवंदनचे अरमान

अभ्या.. ·

टर्मीनेटर 20/05/2019 - 18:05
विनंतीस मान देऊन फोनबुकमधील अभ्या..नावाने साठवलेल्या मोबाईल नंबरवर अभिप्राय कळवला आहे :) खंडकाव्य (विडंबन) जाम भारी! lol पेर्णा लवकरच वाचण्यात येईल!

mrcoolguynice 20/05/2019 - 18:32
या महाकाव्याबद्दल आपणांस, स्टॉकमधील एखादे शिल्लक असलेले भारतरत्न (भारत हौ सो गणेशोत्स्तव मंडळ यांच्यातर्फे), आणि हिलाले अभीआज (छोटा पीर दर्गा कागदीपुरा के जानिबसे ) मिळण्यात यावे.. अशी अपेक्षा. (बाकी काव्य मस्त १+..हे वे सां न ल )

नाखु 20/05/2019 - 20:48
जबराट आवडला आहे. अशीच काव्यप्रतिभा उजळत राहो हीच. कासारवाडी म्हसोबा आणि सांगवीच्या देवीला प्रार्थना. पिंपरी-चिंचवड निगडित नाखु पांढरपेशा

खिलजि 21/05/2019 - 14:56
जबराव जबराव जबराव खत्तर्नाक खत्तर्नाक लिवलाव खुश खुश आम्ही झालाव अभिनंदन अभिवंदन आम्ही करताव जबराव जबराव जबराव ... ओळखा पाहू मिपाकरांनो , कुठल्या वृत्ताची ***हीण येक केलीय त्ये

जव्हेरगंज 22/05/2019 - 17:15
ek munber बऱ्याच दिवसांनी असा high standard दर्जा वाचायला मिळाला!! लगे रहो!!!! =))))

टर्मीनेटर 20/05/2019 - 18:05
विनंतीस मान देऊन फोनबुकमधील अभ्या..नावाने साठवलेल्या मोबाईल नंबरवर अभिप्राय कळवला आहे :) खंडकाव्य (विडंबन) जाम भारी! lol पेर्णा लवकरच वाचण्यात येईल!

mrcoolguynice 20/05/2019 - 18:32
या महाकाव्याबद्दल आपणांस, स्टॉकमधील एखादे शिल्लक असलेले भारतरत्न (भारत हौ सो गणेशोत्स्तव मंडळ यांच्यातर्फे), आणि हिलाले अभीआज (छोटा पीर दर्गा कागदीपुरा के जानिबसे ) मिळण्यात यावे.. अशी अपेक्षा. (बाकी काव्य मस्त १+..हे वे सां न ल )

नाखु 20/05/2019 - 20:48
जबराट आवडला आहे. अशीच काव्यप्रतिभा उजळत राहो हीच. कासारवाडी म्हसोबा आणि सांगवीच्या देवीला प्रार्थना. पिंपरी-चिंचवड निगडित नाखु पांढरपेशा

खिलजि 21/05/2019 - 14:56
जबराव जबराव जबराव खत्तर्नाक खत्तर्नाक लिवलाव खुश खुश आम्ही झालाव अभिनंदन अभिवंदन आम्ही करताव जबराव जबराव जबराव ... ओळखा पाहू मिपाकरांनो , कुठल्या वृत्ताची ***हीण येक केलीय त्ये

जव्हेरगंज 22/05/2019 - 17:15
ek munber बऱ्याच दिवसांनी असा high standard दर्जा वाचायला मिळाला!! लगे रहो!!!! =))))
लेखनविषय:
धोरण
मांडणी
वावर
संस्कृती
कला
नृत्य
नाट्य
संगीत
धर्म
विडंबन
लेखनप्रकार
प्रकटन
पेर्णा आपला शूर दुचाकीस्वार अभिवंदन याच्या पराक्रमावर, आमचे परम मित्र आणि गुरु काकासाहेब खोपोलीकर यांनी लिहिलेले १४(बहुतेक, जास्तकमी झाल्यास जबाबदार नाही) ओळींचे खंडकाव्य! (हे लिहिण्यास काकासाहेबांना अडिच दिवस लागले. तस्मात् वाचकांनी एक दिवस तरी काढून संपूर्ण खंडकाव्य, प्रस्तावनेसह वाचावे व फोनबुकमधील कुठल्याही मोबाईल नंबरवर आपला अभिप्राय कळवावा ही विनंती!) खंडकाव्य: अभिवंदन, अभिवंदन! वीस जून २०१८ रोजी आपला शूर दुचाकीस्वार अभिवंदन सोलापूरकर, पुणे देशातून पिंपरी चिंचवडास परतला.

श्यामरंग.. त्या, त्यांचे प्रश्न आणि कृष्ण!- निमंत्रण

प्राची अश्विनी ·
लेखनविषय:
कला
नृत्य
नाट्य
संगीत
लेखनप्रकार
आस्वाद
शिफारस
मंडळी, नमस्कार! श्यामरंगच्या ठाण्यातील दोन यशस्वी प्रयोगानंतर आता मुंबईत येत आहोत. सर्व मिपाकरांना आग्रहाचं निमंत्रण! "मटा कल्चर क्लब" सोबत, सादर करीत आहोत.... श्यामरंग...त्या, त्यांचे प्रश्न आणि कृष्ण! तो सावळा, श्रीरंग..! त्या श्यामरंगात रंगलेल्या.. काय वाटलं असेल त्यांना कृष्णाबद्द्ल? काय प्रश्न विचारतील त्या कृष्णाला? प्रत्येकीचा कृष्ण निराळा.. प्रत्येकीचा प्रश्न निराळा.. त्या प्रश्नांचा रंग... श्यामरंग... त्या, त्यांचे प्रश्न आणि कृष्ण! एक आगळावेगळा नाट्य संगीत नृत्याविष्कार! अंतर्नाद निर्मित, अपूर्वा प्राॅडक्शन्स प्रस्तुत सारस्वत को.ऑ. बँक प्रायोजित "श्यामरंग...

कोळीगीत: शिडाशिडात भरारे वारा

पाषाणभेद ·
लेखनविषय:
नृत्य
कविता
काव्यरस
शांतरस
Taxonomy upgrade extras
कोळीगीत
आता देशावरून आपण कोकणात जावूया अन एक कोळीगीत ऐकूया. शिडाशिडात भरारे वारा होड्या निघाल्या किनारा || धृ || फिरवा सुकाणू सारी जाली भरली मांदेली नगली करली तारली गावली गोळा करुन घोळ चिंबोरी अन पाला होड्या निघाल्या किनारा ||१|| घेवून दर्याची दौलत हाती विकून होईल कमाई मोठी पडो शिल्लक पैसा थोरा बरा होड्या निघाल्या किनारा ||२|| उभी आसलं माझी बाय पाहत वाट "कवा येईल धनी माझा परतून आज" तिच्या कालजीचा आज होईल उतारा होड्या निघाल्या किनारा ||३|| शिडाशिडात भरारे वारा होड्या निघाल्या किनारा || धृ || - पाषाणभेद कोळी ०३/०४/२०१९

मोनालिसाच्या गूढ स्मिताची विलक्षण रहस्यकथा भाग ४.

चित्रगुप्त ·

चौकटराजा 15/10/2018 - 14:15
उत्तम चित्रे ,प्रवाही भाषा! ही भाषा शैली मी कुठेतरी वाचलेली आहे ! ब्रॅम स्टोकर ?नारायण धारप ?

प्रचेतस 16/10/2018 - 09:03
ब्रॅम स्टोकर- ड्रॅक्युला. जोनाथन हार्करचे जर्नल मिना मरेचे जर्नल डॉ. जॉन सेवार्डची डायरी वॅन हेल्सिन्ग. अद्भूत कादंबरी. ब्रॅम स्टोकर आणि मेरी शेलीचे आमच्यावर अनंत उपकार आहेत. अभिजात भयकथा. ड्रॅक्युला आणि फ्रॅकेन्स्टाईन.

शशिकांत ओक 15/10/2018 - 18:27
मुर्तीतील सौंदर्य आणि भावभंगिमांनी नटलेल्या कलाकृती पहायला मिळणे कठीण. ते कथानकात गोवून आम्हाला पहायला मिळते आहे... मानवी शरीराच्या रचनेची इतक्या बारकाईने लक्ष घालून केलेली चित्ररचना कला, कल्पना, रसिकता यातून आनंददायक अनुभूति करवून देऊन नामवंत कलाकारांना तुम्ही गौरवित केले आहेत.

शशिकांत ओक 16/10/2018 - 08:53
सहसा घडत नाही. आपणच आपल्याला विवस्त्र निहाळायचे जमत नाही! त्या मानसिकतेतून बाहेर पडून मॉडेल्सना उभे करून तासंतास दगडांना विशिष्ट आकार देणे कलाकारी बरोबर प्रचंड शारीरिक कष्टाचे काम आहे हे प्रकर्षाने जाणवते.

चित्रगुप्त 16/10/2018 - 17:34
श्वेता, चौकटराजा, डॉ. म्हात्रे, जयंत नाईक, यशोधरा, शशिकांत ओक, प्रचेतस.... अतिशय आभार. सर्वांना कथामाला आवडत आहे, यातून पुढील भाग लिहिण्यासाठी नक्कीच प्रेरणा मिळते. लेखातील काही आवडले वा पटले नाही, तर ते जरूर कळवा.

कंजूस 17/10/2018 - 06:19
काही कथा कादंबरी आहे म्हणून हे पान उघडून पाहिलेच नव्हते इतके दिवस. त्या काळातील चित्रकारांची चित्रे दाखवण्याची कथाशैली म्युझिअममधील फक्त चित्रे पाहण्यापेक्षा फारच परिणामकारक आणि उत्कंठावर्धक आहे. चित्रकला माध्यम हे फोटोग्राफी माध्यामाच्या तुलनेत अधिक प्रभावी आहे. मला ही चित्रकला यात्रा फारच पसंत पडली. चित्रांतला उजेडाचा खेळ फारच सुंदर मांडला आहे. उगाचच या मालिकेकडे कथा असेल म्हणून दुर्लक्ष केले होते.

मित्रहो 17/10/2018 - 14:28
या भागात परत नवीन रहस्ये आली विशेषतः तो संदेश काय असेल, रोमला जायचे कारण काय. दरवेळेला नवीन पात्र येत आहे. यावेळेला चेझारे. खूप सुंदर चित्रे.

चित्रगुप्त 17/10/2018 - 20:58
अथांग आकाश, कंजूस, मित्रहो, अनेक आभार. @कंजूसजी: खरोखर चित्रकलेचे सामर्थ्य आणि वैभव अपार आहे. विशेषतः इ.स. १५०० - १९०० या चारशे वर्षात युरोपियन चित्रकेलेने जी उंची गाठली ती बघता विस्मय वाटतो. पुनर्जागरण काळातील इतिहासाला वास्तु-चित्र-मूर्तीकलेची अद्भुत जोड मिळाल्याने तो अतिशय मनोरंजक आहे. त्याचा मागोवा या लेखमालेतून घेण्याचा हा प्रयत्न आहे. @ मित्रहो: कथानायक रोमला जातो, याचे कारण मी नुक्तीच केलेली रोमची भ्रमंति आणि तिथे बघितलेल्या अविस्मरणीय कलाकृती. जणुकाय मी खरोखरीच पाचशे वर्षांपूर्वी रोमला गेलो होतो की काय असे वाटते आहे. या भ्रमंतीवरही लेखनाचा विचार आहे. .

बबन ताम्बे 17/10/2018 - 22:19
आत्तापर्यंतचे सर्व भाग अप्रतिम ! कथा आणि अप्रतिम चित्रांची गुंफण सर्वांगसुंदर ! पुढील लेखांची आणि अलैकिक चित्रांची प्रतीक्षा !

तुषार काळभोर 21/10/2018 - 16:32
अतिशय सुंदर कलाकृती आहेत सर्व. अगदी पहिल्या Campfire By Moon मधल्या सुरेख छाया-प्रकाशाच्या डिटेल्ड रेखनापासून ते Palazzo Colonnaच्या दालनापर्यंत आणि (हर्क्युलस/झ्युअस-सेंटॉर) शिल्पपर्यंत.... प्रत्येक कलाकृती केवळ अप्रतिम!!! (पुनर्जागरण शब्द आवडला) Renaissance हा काळ युरोपातील कलाविश्वासाठी स्वर्गीय काळ होता हे नक्की! अशी चित्रशैली भारतात असती तर अनेक सोळाव्या ते विसाव्या शतकातील व्यक्ती खरोखर दिसायला कशा होत्या ते उमगले असते. ता.क.:- शार्प ऑब्जेक्टस पुस्तक वाचत होतो. योगायोगाने या लेखातील दोन उल्लेख त्या पुस्तकात आहेत. १. चित्र क्र ४-५ ल्युक्रेशिया बोर्जिया २. चित्र क्र 15 artemis

चित्रगुप्त 21/10/2018 - 14:13
@ पैलवानः --- शार्प ऑब्जेक्टस या पुस्तकात ल्युक्रेशिया बोर्जिया आणि artemis बद्दल नेमके काय लिहीले आहे, याची उत्सुकता आहे. वाटल्यास तेवढ्या भागाचा फोटो काढून इथे द्यावा ही विनंती.

तुषार काळभोर 21/10/2018 - 16:30
परत पुस्तक चाळताना ल्युक्रेशिया बोर्जिया चा उल्लेख 'हत्या करणारी व्यक्ती' असा आहे. अरटेमिसचा सापडला नाही. थोडं बारकाईनं शोधतो परत. (पानाचा फोटो व्यनि ने पाठवलाय)

चित्रगुप्त 21/10/2018 - 16:46
@पैलवानः आपण पाठवलेले पुस्तकातील पान वाचले. ल्युक्रेशियाबद्दल आतापर्यंत बहुतेक ठिकाणी वाईटच लिहीले गेले आहे. नेटफ्लिक्स वरील Borgias या सिरियल मधे तिचे सहानभूतीपूर्वक चित्रण केले गेले आहे. ११ की १४ व्या वर्षी राजकीय लाभासाठी वडिलांनी वयाने खूप मोठ्या माणसाशी तिचे लग्न लावून दिल्यापासून तिच्या जीवनाचे गाडे भरकटले. याच प्रकारे नंतर नंतर लावून दिलेली लग्ने वगैरेत तिचे एकूण ३९ वर्षांचे आयुष्य व्यतीत झाले. हे सर्व बघून-वाचून तिच्याविषयी सहानुभूतीच वाटते. .

चित्रगुप्त 19/10/2018 - 13:37
@ बबन तांबे, पैलवान, वरूण मोहिते, विनिता ००२, आभार. कथामालिका आवडते आहे हे वाचून आनंद झाला. प्रत्येक भाग लिहील्यानंतर पुढे काय लिहायचे हे अजिबात ठालेले नसते, परंतु काही तरी संदर्भ, एकादे चित्र वा अनुभव यातून सुरुवात होते आणि सुचत जाते. असे काही सुचणे आणि चित्रे हुडकणे हा अनुभव खूपच आनंददायक आहे.

ज्योति अळवणी 19/10/2018 - 20:19
जबरदस्त पक्कड घेते आहे कथा आणि चित्रे तर अप्रतिम सुंदर आहेत. चित्रे आणि कथा गुंफण्याचे तुमचे कौशल्य वाखडण्या जोगेच आहे. खूप खूप आवडला हा भाग देखील. पुढच्या भागाची मनापासून वाट पाहाते आहे.लवकर येऊ द्या

ज्योति अळवणी 19/10/2018 - 20:19
जबरदस्त पक्कड घेते आहे कथा आणि चित्रे तर अप्रतिम सुंदर आहेत. चित्रे आणि कथा गुंफण्याचे तुमचे कौशल्य वाखडण्या जोगेच आहे. खूप खूप आवडला हा भाग देखील. पुढच्या भागाची मनापासून वाट पाहाते आहे.लवकर येऊ द्या

सुधीर कांदळकर 20/10/2018 - 06:27
पहिले सारे भाग नव्याने वाचावे लागतात. अलौकिक चित्रांमागील इतिहास, त्यामागील कथा-दंतकथा समजून घेऊन एवढे सुंदर, आकर्षक कथानक; लेखकाला पडलेले हे एक सुंदर स्वप्न आहे. ती अलौकिक चित्रे त्या सुंदर स्वप्नातून घरबसल्या जागेपणी पाहण्याचे भाग्य मला लाभले आहे. खरेच अद्भुतरम्य. अनेक अनेक धन्यवाद.

चित्रगुप्त 21/10/2018 - 14:27
ज्योति अवलानी, सुधीर कांदळकर, अनेक आभार. या कथामालेतील चित्रे काटेकोरपणे विचार केला, तर अगदी नेमकी त्याच काळातलीच आहेत असे नाही. उदाहरणार्थ सध्या जे कथानक चालू आहे, त्याचा काळ इ.स.१४९५ च्या आसपासचा आहे. या काळातील चित्रे त्यामानाने साधारणपणे जरा ढोबळ, अप्रगत होती. तसेच हॉलंड, फ्रान्स मधील चित्रे इटलीत उपलब्ध नसणार. कथेची एकंदरित रंजकता आणि पुनर्जागरण काळातील कलेचे दर्शन, या दृष्टीने जरा स्वातंत्र्य घेत आहे. हल्ली आपण बघतो ते सेंट पीटर्स चर्च, सिस्टाईन चॅपेल मधील मायकेल एंजेलोचे सुप्रसिद्ध चित्र १४९५ पर्यंत अस्तित्वात आलेले नव्हते. एवढ्या सुप्रसिद्ध निर्मितींचे उल्लेख मात्र कालानुसारच करणार आहे.

सविता००१ 23/10/2018 - 17:55
काका, अप्रतिम मालिका आहे ही. जगातली उत्तमोत्तम चित्रे आणि ती अशा सुरेख प्रवाही कथानकात गुंफलेली कधी वाचनात येइल असं वाटलंही नाही. इतकी गुंतून गेले आहे या सगळ्या चित्रांमध्ये आणि कथेत की बास. लौकर कौकर पुढचे भाग येउदेत. फार उत्कंठा लागून राहते नाहीतर.

चित्रगुप्त 01/11/2018 - 17:00
@ विवेक पटाईत आणि मदनबाण, आभार. मदनबाणः मोनालिसाच्या गूढ्स्मितासारखाच तुमचा गुटगुटीत पाखरांचा प्रतिसाद रहस्यमय वाटला. कोणत्या चित्राबद्दल बोलता ?

अनिंद्य 11/03/2019 - 16:18
@ चित्रगुप्त, लेखमाला एकाच बैठकीत सलग वाचायची ह्या हट्टापायी राहून गेली होती, आज सगळे भाग वाचले. चित्र शिल्पे तर भरजरी आहेतच, शब्दशिल्पही साजेसंच आहे. आवडले. पु भा प्र, अनिंद्य

चित्रगुप्त 16/08/2022 - 11:21
गेल्या चार वर्षांपासून अधुरी राहिलेली ही कथामाला यावर्षी नक्की पूर्ण करायची असा निश्चय आहे. नवीन मिपाकर या कथामालिकेचे चारी भाग वाचून अभिप्राय कळवतील, अशी आशा आहे. धन्यवाद.

चित्रगुप्त 24/07/2023 - 07:44
माझाच यापूर्वीचा एक प्रतिसादः
प्रत्येक भाग लिहील्यानंतर पुढे काय लिहायचे हे अजिबात ठरलेले नसते, परंतु काही तरी संदर्भ, एकादे चित्र वा अनुभव यातून सुरुवात होते आणि सुचत जाते. असे काही सुचणे आणि चित्रे हुडकणे हा अनुभव खूपच आनंददायक आहे.
-- या प्रदीर्घ कथामालेचा पहिला भाग २१ आक्टोबर २०१७ ला प्रकाशित झाला, त्यानंतरच्या वर्षभरात आणखी तीन भाग लिहिता आले. मात्र त्यानंतर आता जवळजवळ पाच वर्षे होत आली, तरी पुढली कथा सुचली नाही, आणि मनातून हा विषय मागे पडत गेल्याने ते आणखीनच कठीण झाले. मध्यंतरी अनेकदा लिहायचे ठरवून देखील प्रत्यक्षात ते झाले नाही. यापुढे आपण एकच समारोपाचा भाग लिहावा, त्यात कथानायक 'लोरेंझो' हा आता वृद्धावस्थेस आलेला असून मध्यंतरीच्या अनेक वर्षांतल्या घटना सांगतो आहे, असे समजून लिहावे, असा विचार आहे, आणि हे काम लगेचच हाती घ्यावे अशीपण इच्छा आहे. -- यापूर्वीचे चारी भाग विचक्षण वाचकांच्या पसंतीस उतरलेले आहेत, त्यांनी या शेवटल्या आगामी भागातून त्यांच्या काय अपेक्षा आहेत, याविषयी काही सूचना केल्यास फार फार चांगले होईल. या निमित्ताने अगदी नवीन मिपाकरांना चारी भाग वाचता येऊन त्यांनाही यथायोग्य प्रतिसाद देता येतील. -- तुमच्या अमूल्य सूचनांच्या अपेक्षेत.

शशिकांत ओक 19/02/2025 - 11:34
एक अभूतपूर्व काल्पनिक कथा पण खऱ्या व्यक्तिमत्त्वांना मध्यात गुंफून सादर करताना पुराणकथा कशा पद्धतीने निर्माण झाल्या असाव्यात याची अनुभूती होते. ग्रीक आणि रोमन साम्राज्य काळातील चित्र शिल्प कलेचे वैभव आपल्याला घर बसल्या पहायला मिळते. ही चित्रगुप्त यांची मिपाकरांना मिळणारी कलेची मेजवानी आहे. लेखक रोमला प्रत्यक्षात जाऊन आल्यावर तिथे कथा नायक आणि साथीदार जाऊन विविध विषयांवरील पेंटींगवर भाष्य करतील आणि पुढील घटनांचे गूढ वाढवतील असे वाटते. या पुढील भागाला सादर करण्यास मधल्या काळात खंड पडल्याने विषयाची व्याप्ती वाढवण्यासाठी उसंत मिळाला आहे. असे मानतो. या प्रदीर्घ कथानकातील पात्रांचा परिचय करून देता आला तर नव्या आणि जुन्या वाचकांना संदर्भ लावायला सोपे होईल.

चित्रगुप्त 20/02/2025 - 19:03
बर्‍याच काळानंतर आता पुन्हा लेखनाकडे वळायला अनुकूल परिस्थिती - आणि दोन महिने मोकळा वेळ लाभणार आहे. तस्मात आता हे काम निश्चयाने हाती घेऊन पार पाडले पाहिजे. वाचकांना या लेखमालेत अद्याप रुची - आणि पुढील भागांविषयी उत्सुकता आहे, हे वाचून आनंद झाला. अनेक आभार.

चौकटराजा 15/10/2018 - 14:15
उत्तम चित्रे ,प्रवाही भाषा! ही भाषा शैली मी कुठेतरी वाचलेली आहे ! ब्रॅम स्टोकर ?नारायण धारप ?

प्रचेतस 16/10/2018 - 09:03
ब्रॅम स्टोकर- ड्रॅक्युला. जोनाथन हार्करचे जर्नल मिना मरेचे जर्नल डॉ. जॉन सेवार्डची डायरी वॅन हेल्सिन्ग. अद्भूत कादंबरी. ब्रॅम स्टोकर आणि मेरी शेलीचे आमच्यावर अनंत उपकार आहेत. अभिजात भयकथा. ड्रॅक्युला आणि फ्रॅकेन्स्टाईन.

शशिकांत ओक 15/10/2018 - 18:27
मुर्तीतील सौंदर्य आणि भावभंगिमांनी नटलेल्या कलाकृती पहायला मिळणे कठीण. ते कथानकात गोवून आम्हाला पहायला मिळते आहे... मानवी शरीराच्या रचनेची इतक्या बारकाईने लक्ष घालून केलेली चित्ररचना कला, कल्पना, रसिकता यातून आनंददायक अनुभूति करवून देऊन नामवंत कलाकारांना तुम्ही गौरवित केले आहेत.

शशिकांत ओक 16/10/2018 - 08:53
सहसा घडत नाही. आपणच आपल्याला विवस्त्र निहाळायचे जमत नाही! त्या मानसिकतेतून बाहेर पडून मॉडेल्सना उभे करून तासंतास दगडांना विशिष्ट आकार देणे कलाकारी बरोबर प्रचंड शारीरिक कष्टाचे काम आहे हे प्रकर्षाने जाणवते.

चित्रगुप्त 16/10/2018 - 17:34
श्वेता, चौकटराजा, डॉ. म्हात्रे, जयंत नाईक, यशोधरा, शशिकांत ओक, प्रचेतस.... अतिशय आभार. सर्वांना कथामाला आवडत आहे, यातून पुढील भाग लिहिण्यासाठी नक्कीच प्रेरणा मिळते. लेखातील काही आवडले वा पटले नाही, तर ते जरूर कळवा.

कंजूस 17/10/2018 - 06:19
काही कथा कादंबरी आहे म्हणून हे पान उघडून पाहिलेच नव्हते इतके दिवस. त्या काळातील चित्रकारांची चित्रे दाखवण्याची कथाशैली म्युझिअममधील फक्त चित्रे पाहण्यापेक्षा फारच परिणामकारक आणि उत्कंठावर्धक आहे. चित्रकला माध्यम हे फोटोग्राफी माध्यामाच्या तुलनेत अधिक प्रभावी आहे. मला ही चित्रकला यात्रा फारच पसंत पडली. चित्रांतला उजेडाचा खेळ फारच सुंदर मांडला आहे. उगाचच या मालिकेकडे कथा असेल म्हणून दुर्लक्ष केले होते.

मित्रहो 17/10/2018 - 14:28
या भागात परत नवीन रहस्ये आली विशेषतः तो संदेश काय असेल, रोमला जायचे कारण काय. दरवेळेला नवीन पात्र येत आहे. यावेळेला चेझारे. खूप सुंदर चित्रे.

चित्रगुप्त 17/10/2018 - 20:58
अथांग आकाश, कंजूस, मित्रहो, अनेक आभार. @कंजूसजी: खरोखर चित्रकलेचे सामर्थ्य आणि वैभव अपार आहे. विशेषतः इ.स. १५०० - १९०० या चारशे वर्षात युरोपियन चित्रकेलेने जी उंची गाठली ती बघता विस्मय वाटतो. पुनर्जागरण काळातील इतिहासाला वास्तु-चित्र-मूर्तीकलेची अद्भुत जोड मिळाल्याने तो अतिशय मनोरंजक आहे. त्याचा मागोवा या लेखमालेतून घेण्याचा हा प्रयत्न आहे. @ मित्रहो: कथानायक रोमला जातो, याचे कारण मी नुक्तीच केलेली रोमची भ्रमंति आणि तिथे बघितलेल्या अविस्मरणीय कलाकृती. जणुकाय मी खरोखरीच पाचशे वर्षांपूर्वी रोमला गेलो होतो की काय असे वाटते आहे. या भ्रमंतीवरही लेखनाचा विचार आहे. .

बबन ताम्बे 17/10/2018 - 22:19
आत्तापर्यंतचे सर्व भाग अप्रतिम ! कथा आणि अप्रतिम चित्रांची गुंफण सर्वांगसुंदर ! पुढील लेखांची आणि अलैकिक चित्रांची प्रतीक्षा !

तुषार काळभोर 21/10/2018 - 16:32
अतिशय सुंदर कलाकृती आहेत सर्व. अगदी पहिल्या Campfire By Moon मधल्या सुरेख छाया-प्रकाशाच्या डिटेल्ड रेखनापासून ते Palazzo Colonnaच्या दालनापर्यंत आणि (हर्क्युलस/झ्युअस-सेंटॉर) शिल्पपर्यंत.... प्रत्येक कलाकृती केवळ अप्रतिम!!! (पुनर्जागरण शब्द आवडला) Renaissance हा काळ युरोपातील कलाविश्वासाठी स्वर्गीय काळ होता हे नक्की! अशी चित्रशैली भारतात असती तर अनेक सोळाव्या ते विसाव्या शतकातील व्यक्ती खरोखर दिसायला कशा होत्या ते उमगले असते. ता.क.:- शार्प ऑब्जेक्टस पुस्तक वाचत होतो. योगायोगाने या लेखातील दोन उल्लेख त्या पुस्तकात आहेत. १. चित्र क्र ४-५ ल्युक्रेशिया बोर्जिया २. चित्र क्र 15 artemis

चित्रगुप्त 21/10/2018 - 14:13
@ पैलवानः --- शार्प ऑब्जेक्टस या पुस्तकात ल्युक्रेशिया बोर्जिया आणि artemis बद्दल नेमके काय लिहीले आहे, याची उत्सुकता आहे. वाटल्यास तेवढ्या भागाचा फोटो काढून इथे द्यावा ही विनंती.

तुषार काळभोर 21/10/2018 - 16:30
परत पुस्तक चाळताना ल्युक्रेशिया बोर्जिया चा उल्लेख 'हत्या करणारी व्यक्ती' असा आहे. अरटेमिसचा सापडला नाही. थोडं बारकाईनं शोधतो परत. (पानाचा फोटो व्यनि ने पाठवलाय)

चित्रगुप्त 21/10/2018 - 16:46
@पैलवानः आपण पाठवलेले पुस्तकातील पान वाचले. ल्युक्रेशियाबद्दल आतापर्यंत बहुतेक ठिकाणी वाईटच लिहीले गेले आहे. नेटफ्लिक्स वरील Borgias या सिरियल मधे तिचे सहानभूतीपूर्वक चित्रण केले गेले आहे. ११ की १४ व्या वर्षी राजकीय लाभासाठी वडिलांनी वयाने खूप मोठ्या माणसाशी तिचे लग्न लावून दिल्यापासून तिच्या जीवनाचे गाडे भरकटले. याच प्रकारे नंतर नंतर लावून दिलेली लग्ने वगैरेत तिचे एकूण ३९ वर्षांचे आयुष्य व्यतीत झाले. हे सर्व बघून-वाचून तिच्याविषयी सहानुभूतीच वाटते. .

चित्रगुप्त 19/10/2018 - 13:37
@ बबन तांबे, पैलवान, वरूण मोहिते, विनिता ००२, आभार. कथामालिका आवडते आहे हे वाचून आनंद झाला. प्रत्येक भाग लिहील्यानंतर पुढे काय लिहायचे हे अजिबात ठालेले नसते, परंतु काही तरी संदर्भ, एकादे चित्र वा अनुभव यातून सुरुवात होते आणि सुचत जाते. असे काही सुचणे आणि चित्रे हुडकणे हा अनुभव खूपच आनंददायक आहे.

ज्योति अळवणी 19/10/2018 - 20:19
जबरदस्त पक्कड घेते आहे कथा आणि चित्रे तर अप्रतिम सुंदर आहेत. चित्रे आणि कथा गुंफण्याचे तुमचे कौशल्य वाखडण्या जोगेच आहे. खूप खूप आवडला हा भाग देखील. पुढच्या भागाची मनापासून वाट पाहाते आहे.लवकर येऊ द्या

ज्योति अळवणी 19/10/2018 - 20:19
जबरदस्त पक्कड घेते आहे कथा आणि चित्रे तर अप्रतिम सुंदर आहेत. चित्रे आणि कथा गुंफण्याचे तुमचे कौशल्य वाखडण्या जोगेच आहे. खूप खूप आवडला हा भाग देखील. पुढच्या भागाची मनापासून वाट पाहाते आहे.लवकर येऊ द्या

सुधीर कांदळकर 20/10/2018 - 06:27
पहिले सारे भाग नव्याने वाचावे लागतात. अलौकिक चित्रांमागील इतिहास, त्यामागील कथा-दंतकथा समजून घेऊन एवढे सुंदर, आकर्षक कथानक; लेखकाला पडलेले हे एक सुंदर स्वप्न आहे. ती अलौकिक चित्रे त्या सुंदर स्वप्नातून घरबसल्या जागेपणी पाहण्याचे भाग्य मला लाभले आहे. खरेच अद्भुतरम्य. अनेक अनेक धन्यवाद.

चित्रगुप्त 21/10/2018 - 14:27
ज्योति अवलानी, सुधीर कांदळकर, अनेक आभार. या कथामालेतील चित्रे काटेकोरपणे विचार केला, तर अगदी नेमकी त्याच काळातलीच आहेत असे नाही. उदाहरणार्थ सध्या जे कथानक चालू आहे, त्याचा काळ इ.स.१४९५ च्या आसपासचा आहे. या काळातील चित्रे त्यामानाने साधारणपणे जरा ढोबळ, अप्रगत होती. तसेच हॉलंड, फ्रान्स मधील चित्रे इटलीत उपलब्ध नसणार. कथेची एकंदरित रंजकता आणि पुनर्जागरण काळातील कलेचे दर्शन, या दृष्टीने जरा स्वातंत्र्य घेत आहे. हल्ली आपण बघतो ते सेंट पीटर्स चर्च, सिस्टाईन चॅपेल मधील मायकेल एंजेलोचे सुप्रसिद्ध चित्र १४९५ पर्यंत अस्तित्वात आलेले नव्हते. एवढ्या सुप्रसिद्ध निर्मितींचे उल्लेख मात्र कालानुसारच करणार आहे.

सविता००१ 23/10/2018 - 17:55
काका, अप्रतिम मालिका आहे ही. जगातली उत्तमोत्तम चित्रे आणि ती अशा सुरेख प्रवाही कथानकात गुंफलेली कधी वाचनात येइल असं वाटलंही नाही. इतकी गुंतून गेले आहे या सगळ्या चित्रांमध्ये आणि कथेत की बास. लौकर कौकर पुढचे भाग येउदेत. फार उत्कंठा लागून राहते नाहीतर.

चित्रगुप्त 01/11/2018 - 17:00
@ विवेक पटाईत आणि मदनबाण, आभार. मदनबाणः मोनालिसाच्या गूढ्स्मितासारखाच तुमचा गुटगुटीत पाखरांचा प्रतिसाद रहस्यमय वाटला. कोणत्या चित्राबद्दल बोलता ?

अनिंद्य 11/03/2019 - 16:18
@ चित्रगुप्त, लेखमाला एकाच बैठकीत सलग वाचायची ह्या हट्टापायी राहून गेली होती, आज सगळे भाग वाचले. चित्र शिल्पे तर भरजरी आहेतच, शब्दशिल्पही साजेसंच आहे. आवडले. पु भा प्र, अनिंद्य

चित्रगुप्त 16/08/2022 - 11:21
गेल्या चार वर्षांपासून अधुरी राहिलेली ही कथामाला यावर्षी नक्की पूर्ण करायची असा निश्चय आहे. नवीन मिपाकर या कथामालिकेचे चारी भाग वाचून अभिप्राय कळवतील, अशी आशा आहे. धन्यवाद.

चित्रगुप्त 24/07/2023 - 07:44
माझाच यापूर्वीचा एक प्रतिसादः
प्रत्येक भाग लिहील्यानंतर पुढे काय लिहायचे हे अजिबात ठरलेले नसते, परंतु काही तरी संदर्भ, एकादे चित्र वा अनुभव यातून सुरुवात होते आणि सुचत जाते. असे काही सुचणे आणि चित्रे हुडकणे हा अनुभव खूपच आनंददायक आहे.
-- या प्रदीर्घ कथामालेचा पहिला भाग २१ आक्टोबर २०१७ ला प्रकाशित झाला, त्यानंतरच्या वर्षभरात आणखी तीन भाग लिहिता आले. मात्र त्यानंतर आता जवळजवळ पाच वर्षे होत आली, तरी पुढली कथा सुचली नाही, आणि मनातून हा विषय मागे पडत गेल्याने ते आणखीनच कठीण झाले. मध्यंतरी अनेकदा लिहायचे ठरवून देखील प्रत्यक्षात ते झाले नाही. यापुढे आपण एकच समारोपाचा भाग लिहावा, त्यात कथानायक 'लोरेंझो' हा आता वृद्धावस्थेस आलेला असून मध्यंतरीच्या अनेक वर्षांतल्या घटना सांगतो आहे, असे समजून लिहावे, असा विचार आहे, आणि हे काम लगेचच हाती घ्यावे अशीपण इच्छा आहे. -- यापूर्वीचे चारी भाग विचक्षण वाचकांच्या पसंतीस उतरलेले आहेत, त्यांनी या शेवटल्या आगामी भागातून त्यांच्या काय अपेक्षा आहेत, याविषयी काही सूचना केल्यास फार फार चांगले होईल. या निमित्ताने अगदी नवीन मिपाकरांना चारी भाग वाचता येऊन त्यांनाही यथायोग्य प्रतिसाद देता येतील. -- तुमच्या अमूल्य सूचनांच्या अपेक्षेत.

शशिकांत ओक 19/02/2025 - 11:34
एक अभूतपूर्व काल्पनिक कथा पण खऱ्या व्यक्तिमत्त्वांना मध्यात गुंफून सादर करताना पुराणकथा कशा पद्धतीने निर्माण झाल्या असाव्यात याची अनुभूती होते. ग्रीक आणि रोमन साम्राज्य काळातील चित्र शिल्प कलेचे वैभव आपल्याला घर बसल्या पहायला मिळते. ही चित्रगुप्त यांची मिपाकरांना मिळणारी कलेची मेजवानी आहे. लेखक रोमला प्रत्यक्षात जाऊन आल्यावर तिथे कथा नायक आणि साथीदार जाऊन विविध विषयांवरील पेंटींगवर भाष्य करतील आणि पुढील घटनांचे गूढ वाढवतील असे वाटते. या पुढील भागाला सादर करण्यास मधल्या काळात खंड पडल्याने विषयाची व्याप्ती वाढवण्यासाठी उसंत मिळाला आहे. असे मानतो. या प्रदीर्घ कथानकातील पात्रांचा परिचय करून देता आला तर नव्या आणि जुन्या वाचकांना संदर्भ लावायला सोपे होईल.

चित्रगुप्त 20/02/2025 - 19:03
बर्‍याच काळानंतर आता पुन्हा लेखनाकडे वळायला अनुकूल परिस्थिती - आणि दोन महिने मोकळा वेळ लाभणार आहे. तस्मात आता हे काम निश्चयाने हाती घेऊन पार पाडले पाहिजे. वाचकांना या लेखमालेत अद्याप रुची - आणि पुढील भागांविषयी उत्सुकता आहे, हे वाचून आनंद झाला. अनेक आभार.
लेखनविषय:
वावर
संस्कृती
कला
नृत्य
धर्म
इतिहास
वाङ्मय
कथा
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
राहणी
प्रवास
भूगोल
देशांतर
व्यक्तिचित्रण
राजकारण
मौजमजा
रेखाटन
स्थिरचित्र
लेखनप्रकार
प्रकटन
आस्वाद
लेख
अनुभव
माहिती
प्रतिभा
विरंगुळा
यापूर्वीचे कथानक: मोनालिसाच्या गूढ स्मिताची विलक्षण रहस्यकथा भाग १,२,३ https://www.misalpav.com/node/43228 लोरेंझो जेरार्दिनीची रोजनिशी : किल्ल्याच्या दिशेने मी निघालो खरा, परंतु मुसळधार पाऊस आणि सोसाट्याच्या वाऱ्याला तोंड देत अंधारातील अनोळखी, निसरड्या पायवाटांवरून चालणे शक्य नव्हते.

बोनेदी बारीर पूजो

अनिंद्य ·

राही 10/10/2018 - 19:07
फोटो उत्तम आणि वर्णनही तितकेच रसपूर्ण. अगदी कलकत्त्यात असल्यासारखे वाटले.

प्रचेतस 10/10/2018 - 20:14
अप्रतिम लेख. तुमच्या लेखनाची शैली खूपच जबरदस्त. एका भारित वातावरणात तुम्ही छानपैकी फिरवून आणलेत.

अनिंद्य 11/10/2018 - 13:43
@ प्रमोद देर्देकर, आभार ! मी फारसा धार्मिक नाही, पण उत्सवातील इतिहास आणि सांस्कृतिक आयामाचे मला आकर्षण आहे.

अभ्या.. 10/10/2018 - 21:01
प्रचंड सुंदर वर्णन. अगदी त्या मिठाईंच्या भरगच्च प्रसादासारखे. काहीच माहीती नव्हते हो ह्यापैकी. ते मूर्तींना वारांगनांच्या घरची माती वापरली जाते आणि काही चित्रपटांमुळे माहीत झालेले सीन वगळता सारे काही अनोखे आहे. अवर्णनीय म्हणता येणार नाही कारण तुम्ही हे अवघड काम लीलया पेलले आहे. धन्यवाद, धन्यवाद, धन्यवाद.

अनिंद्य 11/10/2018 - 13:02
अभ्या.. भरभरून केलेल्या कौतुकाबद्दल आभारी आहे. .... सारे काही अनोखे आहे..... होय, अनेकदा आपलाच देश, आपलेच लोक यांच्यात interaction कमी पडते.

अनिंद्य 11/10/2018 - 13:07
तेच तर :-) म्हणूनच लिहिले - ह्या बंगाल्यांचा रसबोध फारच उच्च दर्जाचा आहे. नाहीतर मैद्याच्या पुरीला कोणी ‘राधावल्लभी’ म्हणतं का? प्रतिसादाबद्दल आभार.

डॉ सुहास म्हात्रे 10/10/2018 - 21:28
सुंदर प्रत्यक्षदर्शी वर्णन ! तुमच्याबरोबर बंगालातील दूर्गापूजेच्या उत्सवात आम्ही फिरत आहोत असेच वाटले. कितीतरी नवीन माहिती मिळाली.

नाखु 10/10/2018 - 22:18
किमया आहे,आणि इतक्या पदार्थांची नावे पहिल्यांदा ऐकली, रसगुल्ला सगळीकडे उठाठेवी करीत असायचा. भारी लेख घरकोंबडा नाखु

टर्मीनेटर 11/10/2018 - 00:23
डोंबिवलीला राहत असताना विद्यार्थीदशेत व्यापारी मित्र मंडळ सार्वजनिक गणेशोत्सव आणि नवरात्र उत्सवात सक्रीय कार्यकर्ता असतानाची एक जुनी आठवण ताजी झाली ह्या निमित्ताने. खास 'कुमारटोली' च्या कारागिरांनी घडवलेल्या देवीच्या मूर्तीची एकावर्षी स्थापना केली होती. मूर्ती एवढी सुंदर होती कि फक्त दर्शनी भागच फिनिश्ड असून सुद्धा, विसर्जन करायची कोणाचीच इच्छा होत नव्हती. (त्यांच्या पद्दतीत मूर्ती घडवताना केवळ दर्शनी भागच पूर्ण केला जातो, मागच्या बाजूने आधाराचे वेत/बांबू, आणि माती तशीच दिसते) खूप छान माहितीपूर्ण वर्णन केलं आहेत. धन्यवाद.

अनिंद्य 11/10/2018 - 14:01
@ टर्मीनेटर, तुमचा अनुभव शेयर केल्याबद्दल आभार. ......मूर्ती घडवताना केवळ दर्शनी भागच पूर्ण केला जातो.... बरोबर. ह्या पॅनल पद्धतीच्या मूर्तींमध्ये आडवी बाजू बरीच मोठी असते, संपूर्ण एकसंध मूर्तीचे वजन पेलण्यासाठी हे पॅनल कमीत कमी वजनाचे करावे लागते. हौशी कलाकार म्हणून ह्यात थोडी लुडबुड केली आहे, म्हणून ही माहिती :-) जोलभराच्या फॅनक्लबमध्ये स्वागत ! अनिंद्य

नंदन 11/10/2018 - 14:23
लेख अतिशय आवडला. नेमका, माहितीपूर्ण आणि तरीही अजिबात बोजड न होणारा. (अवांतरः 'राधावल्लभी'वरून 'माणिकपैंजण' आणि 'सुशीला' आठवले :))

अनिंद्य 11/10/2018 - 15:58
@ नंदन, आभार ! ......'माणिकपैंजण' आणि 'सुशीला' आठवले ..... सुशीला ऐकून माहिती आहे पण हे 'माणिकपैंजण' काय आहे ?

अभ्या.. 11/10/2018 - 16:09
चपात्यांचा कुस्करा करुन त्याला फोडणी दिली की वाजले माणिकपैंजण असे वाचल्याचे स्मरते. त्यातच दह्याची अ‍ॅडिशन करुन गोपाळकाला पण ऐकले होते. वरणफळांना एका कुटुंबात अमृतफळे असे संबोधन ऐकले होते.

मुक्त विहारि 11/10/2018 - 14:51
लेडी किनी (हो, मिठाईचंच नाव आहे ते :-) ह्या बद्दल लोकसत्तेत एक माहिती आली होती. "जे आले ते रमले" ह्या सदरात ही माहिती आली होती. व्हॉइसरॉय कॅनिंगच्या बायकोची, लेडी कॅनिंगची, ही आवडती मिठाई.तिच्या वाढदिवसाला, ही मिठाई, म्हणून ह्या मिठाईचे नांव "लेडी किनी." गरजूंनी खालील लिंक बघावी.... https://www.loksatta.com/navneet-news/charlotte-canning-1767242/

अनिंद्य 11/10/2018 - 16:05
मुक्त विहारि, हो, लेडी किनी फेमस आहे कोलकात्यात, इंग्रजांच्या जुलमाचा वचपा म्हणून आजही ह्या लेडीचे तुकडे तुकडे करून भक्षण करणारे लोक आहेत :-) प्रतिसादाबद्दल आभारी आहे.

कंजूस 11/10/2018 - 17:55
लेख आणि चित्रे वाचनीय , सुरेख. कोलकात्यात विशेष काही नाही अशी माझी समजूत होती म्हणून डिसेंबरात भुबनेश्वर गेल्यावर तिकडे गेलो नव्हतो. टर्मिनेटर म्हणतात तसे डोंबिवलीतल्या अमच्या कंपनीतल्या बंगाल्यांचा मोठा सांस्कृतिक कार्यक्रम होतो दुर्गापुजेचा. ठाणे ते उल्हासनगर अंबरनाथचे सगळे बोंगाली येतात. धार्मिक / भाविक नसल्याने कधी गेलो नाही. प्रत्येक शहर काही वेगळ्या पद्धतीने पाहायचे असते ते आज दिसले. माहितीपत्रके जमवून ठेवलेली आहेत ती पुन्हा वाचून काढतो. वार्षिक अंक - दिवाळी अंक काढण्याची कल्पना बांगला दुर्गापुजा "पोत्रिका"(=अंक) मधून आली. फोटो फार सुंदर आणि अप्रतिम आहेत.

अनिंद्य 11/10/2018 - 20:20
@ कंजूस, जगात जिथे म्हणून मराठी माणूस पोहचलाय तिथे जसा गणेशोत्सव तसेच जिथे बंगाली तेथे दुर्गापूजा हे समीकरण आहे. मुंबई आणि उपनगरात जोरात असतो उत्सव, पण थोडा 'फिल्मीपणा' घुसलाय तिकडे. .....प्रत्येक शहर काही वेगळ्या पद्धतीने पाहायचे असते.... नक्कीच. .... दिवाळी अंक काढण्याची कल्पना बांगला दुर्गापुजा "पोत्रिका"(=अंक) मधून आली...... अगदी बरोब्बर, ह्यावर लिहिले तर एक लेख होईल :-) विस्तृत प्रतिक्रियेबद्दल आभार आणि तुमच्या कोलकाता भेटीसाठी शुभेच्छा _/\_ अनिंद्य

श्वेता२४ 11/10/2018 - 18:00
बंगाली दूर्गोत्सवाचं हे असं स्वरुप माहितीच नव्हतं. त्यात तुमचे सुंदर फोटो व ओघवती वर्णनशेली. खूपच आवडलं. या निमित्ताने बंगाली संस्कृती त्यांच्या खानपान सवयींची माहिती झाली. धन्यवाद

अनिंद्य 11/10/2018 - 20:32
@ श्वेता२४, काही शहरांशी, संस्कृतींशी बॉण्ड तयार होतो, सकारण किंवा अकारणही. माझे म्हणाल तर 'अनिंद्य' हे नावही बंगालीच आहे :-) प्रतिसादाबद्दल आभार !

पुंबा 11/10/2018 - 18:09
वाह! वाह! वाह! अप्रतिम धागा. या दुर्गापुजेला कोलकात्यास जाण्याचा प्लॅन होता. दुर्दैवाने कॅन्सल करावा लागला. किती मोठा आनंद मिस केला याचं दर्शन तुमच्या धाग्यावर होते आहे. :(

पिवळा डांबिस 11/10/2018 - 23:14
अभिनंदन. माहितीपूर्ण तरीही आटोपशीर असल्याने कंटाळवाणं न होणारं हे लिखाण आवडलं. बंगालच्या इतर सांस्कृतिक अंगांविषयी आपल्या मराठी लोकांना अनोखं असं काही असेल तर जरूर येऊ द्या, माहिती करून घ्यायला आवडेल.

अनिंद्य 12/10/2018 - 11:01
@ पिवळा डांबिस, ............बंगालच्या इतर सांस्कृतिक अंगांविषयी लिखाण ....... मनात आहे, एका मोठ्या लेखमालेचा विषय आहे तो. प्रतिसादाबद्दल आभार. अनिंद्य

निशाचर 12/10/2018 - 01:21
अभिजनांच्या दुर्गापूजेची खूप सुंदर ओळख! फोटोही अप्रतिम आहेत. शिकत असताना बरोबरीच्या वंग मित्रमैत्रिणींनी आयोजित केलेल्या पूजेला जायचे, त्याची आठवण आली. काहीही करायचं म्हटलं की 'पूजेआधी' किंवा 'पूजेनंतर' याची गंमत वाटायची. तेव्हाची भोगाची खिचुरी, बेगुन भाजा आणि आंबटगोड चटणी अजून आठवते. नवर्‍याला खिचडीबिचडी आठवत नाहीये, पण आमचा दोघांचा फोटो काढलेला आठवतोय. बंगाली तरुणतरुणींसाठी पूजा म्हणजे प्रेमात पडण्याचे दिवस. (डोंबिवलीकरांसाठी दिवाळी पहाटेचा फडके रोड!) आणि आधीच प्रेमात पडलेले असाल तर दुर्गेच्या मूर्तीपाशी जोडीने फोटो काढायलाच हवा, असं बजावून फोटो काढला गेला होता ;)

अनिंद्य 12/10/2018 - 12:23
@ निशाचर, तुमच्या आभिप्रायाची मला प्रतीक्षा होती. हा लेख मराठीत आणि इथे मिपावर लिहिला याचे प्रमुख श्रेय तुमच्याशी झालेल्या मराठी-बंगाली लोकजीवन आणि समाजशास्त्राच्या अंगांनी तुलना/ सांस्कृतिक जुळेपणाचे मुद्दे इत्यादी चर्चेला आहे _/\_ 'पूजोआधी' किंवा 'पूजोनंतर' असे वर्षाचे विभाजन फारच क्यूट आणि हमखास आढळणारे :-) तुमच्या पूजोच्या आठवणी सुखद आहेत. अनेक आभार ! अनिंद्य

निशाचर 13/10/2018 - 20:41
_/\_ असे माहितीपूर्ण आणि रोचक लेखन वाचायला मिळणार असेल तर चर्चा करायला अर्थातच आवडेल!

अनिंद्य 13/10/2018 - 20:07
@ वरुण मोहिते, ...... शिक्षणानिमित्त पश्चिम बंगालला राहिलो आहे .... अरे वा, मग तुम्हाला बंगबंधूंकडून एखादे आमंत्रण नक्कीच मिळाले असेल पूजोचे.

Nitin Palkar 13/10/2018 - 21:29
खूपच छान वर्णन! लेख खूपच आवडला. कोल्कात्त्याचे एकंदर वर्णन ऐकून भारत दर्शनाच्या कार्यक्रमात कोलकत्ता option ला टाकला होता, पुढच्या दसऱ्याला नक्की कोलकत्ता.... पुलेशु

अनिंद्य 22/10/2020 - 17:24
आज षष्ठी, बंगाली कुटुंबात दुर्गापूजेची सुरुवात होण्याचा दिवस. त्यानिमित्ताने धागा वर काढत आहे. यावर्षी उत्सवावर करोनाची दाट छाया आहे असे तिकडचे मित्र सांगत आहेत.

अरविंद कोल्हटकर 23/10/2020 - 03:37
'अंतरमहाल' हा हिंदी चित्रपट बंगाली जमिनदार वातावरणाशी संबंधित आहे. त्यामध्ये जमिनदाराच्या वाड्यातील दुर्गापूजाहि दाखविली आहे. हे जमिनदार इंग्रजांची चापलुसी करण्यात धन्यता मानत. चित्रपटातील जमिनदाराने आपल्या वाड्यातील दुर्गेला विक्टोरिया महाराणीचे रूप द्यायचे ठरविले आहे आणि त्यासाठी एक इंग्रज शिल्पकाराला आपल्या वाड्यातच नेमले आहे. चित्रपट ऋतुपर्ण घोष दिग्दर्शित असून जॅकी श्रॉफ, अभिषेक बच्चन, सोहा अली खान अशी कलाकारांची नावे आहेत

सुधीर कांदळकर 23/10/2020 - 06:38
१६१० म्हणजे शिवाजी महाराजांच्या अगोदरची गोष्ट - थरारून गेलो. चित्रवाणीवरच्या एका पाकृ कार्यक्रमात राधावल्लभी, वासंती भात, बेगुन भाजा आणि लेडी किनी यापैकी काही सांगितले आणि काही करून दाखवले होते. मस्त लेख पुन्हा वर काढलात हे छान झाले. आवडला. धन्यवाद.

अनिंद्य 24/10/2020 - 20:40
@ विश्वनिर्माता, आभार. लेखातल्या फोटोंचे काय बिनसले माहित नाही. आता नव्याने संपादित करता येत नाही त्यामुळे फोटो बाद :-)

चौथा कोनाडा 25/10/2020 - 20:52
व्वा, दुर्गापुजेची सुंदर माहिती ! वाचताना मजा आली. फोटो दिसत नाहियत (गायब झाले आहेत) फोटो असले असते तर आणखी मजा आली असती ! अनिंद्य साहेब,

_/\_

अनिंद्य 27/10/2020 - 10:29
@ चौथा कोनाडा आभार. फोटो का गायबले ते मला समजले नाही. पुन्हा कसे ऍडवावे ते पण माहित नाही :-)

चौथा कोनाडा 28/10/2020 - 10:18
अनिंद्य साहेब, ती फोटो शेअरिंग साईट बोंबलली असेल, म्हणौन गायबले असतिल. मिपा संपादक / सहित्य संपादक यांना सांगून ह्या धागा संपादनाचा अधिकार घेऊन हे फोटो परत अ‍ॅडवता येतील. कदाचित वेगळ्या साईट वर फोटो टाकून शेअरिंग करावे लागेल. पॉइंट ब्लँक साहेब तुम्हाला मदत करु शकतील, कारण खालील धाग्यात त्यांनी फोटोसाठी धागा संपादनाचा प्रयोग नुकताच केलेला आहे. http://www.misalpav.com/node/47723

श्वेता व्यास 26/09/2022 - 12:27
लेखाच्या निमित्ताने खूप नवीन माहिती समजली. ओघवतं वर्णन लेखाशी खिळवून ठेवत आहे. फोटो पाहायला मिळत नसल्याने वर्णन वाचून कल्पनाशक्ती तिचं काम करत आहे. :)

चौथा कोनाडा 29/09/2022 - 22:06
लेख पुन्हा वाचला (गेला ) मजा आली ! बोनेदी = ?? अर्थ नाही लागला मला बारीर = राजबारी येथील पूजो = पूजा कृपया बोनेदी चा अर्थ उलगडून दाखवावा ! | अनिंद्य साहेब, फोटो जोडायचे मनावर घ्याच .. या सुंदर लेखाला चार चाँद लागतील

अनिंद्य 29/09/2022 - 22:18
बारीर = राजबारी येथील पूजो = पूजा तुमचा गेस बरोबर आहे :-) बंगालीत बोनेदी म्हणजे उच्चकुलीन, अभिजन, ईलीट ....distinguished family of high lineage हा शब्द बुनियादी या उर्दू शब्दावरून आला असावा. ज्या श्रीमंत जमीनदार घराण्यांनी कोलकात्याची पायाभरणी (बुनियाद) केली ते बुनियादी- अपभ्रंश बोनेदी.

चौथा कोनाडा 29/09/2022 - 22:28
धन्यवाद अनिंद्य !
बोनेदी बुनियादी या उर्दू शब्दावरून आला असावा. ज्या श्रीमंत जमीनदार घराण्यांनी कोलकात्याची पायाभरणी (बुनियाद) केली ते बुनियादी- अपभ्रंश बोनेदी.
रोचक आहे हे !

कर्नलतपस्वी 30/09/2022 - 10:44
खिचुरी, पुरी, बेगुन भाजा, छेनार पायेश हा प्रसाद बहुतेक ठिकाणी असतो. तुमी बंगाली मराठी का मराठी बंगाली? सैन्यात बंगाली सैनीक भरपुर त्यामुळे प्रत्येक स्टेशन मधे दुर्गापुजा होते. पुण्यात खडकी मधे कुमारटोला आहे तीथेच मुर्ती बनतात. बाकी लेख एखाद्या सिद्धहस्त बंगाली मराठी ने लिहील्या सारखे वाटते. पूजेची सांगता शांतीजल या कार्यक्रमाने होते असे बघीतले आहे. मुर्ती विसर्जन केल्यानंतर पुन्हा सर्व पंडाल मधे एकत्र येतात. खुप छान लेख आहे.

अनिंद्य 30/09/2022 - 11:28
प्रतिसादाबद्दल आभार ! इथे मिपावर माझी 'आमार कोलकाता' शीर्षकाची दीर्घ लेखमाला आहे, विस्ताराने लिहिले आहे. अनेक मराठी-बंगाली साम्यस्थळे दिसतील. सवडीने वाचा. ही पहिल्या भागाची लिंक :- https://www.misalpav.com/node/45320

राही 10/10/2018 - 19:07
फोटो उत्तम आणि वर्णनही तितकेच रसपूर्ण. अगदी कलकत्त्यात असल्यासारखे वाटले.

प्रचेतस 10/10/2018 - 20:14
अप्रतिम लेख. तुमच्या लेखनाची शैली खूपच जबरदस्त. एका भारित वातावरणात तुम्ही छानपैकी फिरवून आणलेत.

अनिंद्य 11/10/2018 - 13:43
@ प्रमोद देर्देकर, आभार ! मी फारसा धार्मिक नाही, पण उत्सवातील इतिहास आणि सांस्कृतिक आयामाचे मला आकर्षण आहे.

अभ्या.. 10/10/2018 - 21:01
प्रचंड सुंदर वर्णन. अगदी त्या मिठाईंच्या भरगच्च प्रसादासारखे. काहीच माहीती नव्हते हो ह्यापैकी. ते मूर्तींना वारांगनांच्या घरची माती वापरली जाते आणि काही चित्रपटांमुळे माहीत झालेले सीन वगळता सारे काही अनोखे आहे. अवर्णनीय म्हणता येणार नाही कारण तुम्ही हे अवघड काम लीलया पेलले आहे. धन्यवाद, धन्यवाद, धन्यवाद.

अनिंद्य 11/10/2018 - 13:02
अभ्या.. भरभरून केलेल्या कौतुकाबद्दल आभारी आहे. .... सारे काही अनोखे आहे..... होय, अनेकदा आपलाच देश, आपलेच लोक यांच्यात interaction कमी पडते.

अनिंद्य 11/10/2018 - 13:07
तेच तर :-) म्हणूनच लिहिले - ह्या बंगाल्यांचा रसबोध फारच उच्च दर्जाचा आहे. नाहीतर मैद्याच्या पुरीला कोणी ‘राधावल्लभी’ म्हणतं का? प्रतिसादाबद्दल आभार.

डॉ सुहास म्हात्रे 10/10/2018 - 21:28
सुंदर प्रत्यक्षदर्शी वर्णन ! तुमच्याबरोबर बंगालातील दूर्गापूजेच्या उत्सवात आम्ही फिरत आहोत असेच वाटले. कितीतरी नवीन माहिती मिळाली.

नाखु 10/10/2018 - 22:18
किमया आहे,आणि इतक्या पदार्थांची नावे पहिल्यांदा ऐकली, रसगुल्ला सगळीकडे उठाठेवी करीत असायचा. भारी लेख घरकोंबडा नाखु

टर्मीनेटर 11/10/2018 - 00:23
डोंबिवलीला राहत असताना विद्यार्थीदशेत व्यापारी मित्र मंडळ सार्वजनिक गणेशोत्सव आणि नवरात्र उत्सवात सक्रीय कार्यकर्ता असतानाची एक जुनी आठवण ताजी झाली ह्या निमित्ताने. खास 'कुमारटोली' च्या कारागिरांनी घडवलेल्या देवीच्या मूर्तीची एकावर्षी स्थापना केली होती. मूर्ती एवढी सुंदर होती कि फक्त दर्शनी भागच फिनिश्ड असून सुद्धा, विसर्जन करायची कोणाचीच इच्छा होत नव्हती. (त्यांच्या पद्दतीत मूर्ती घडवताना केवळ दर्शनी भागच पूर्ण केला जातो, मागच्या बाजूने आधाराचे वेत/बांबू, आणि माती तशीच दिसते) खूप छान माहितीपूर्ण वर्णन केलं आहेत. धन्यवाद.

अनिंद्य 11/10/2018 - 14:01
@ टर्मीनेटर, तुमचा अनुभव शेयर केल्याबद्दल आभार. ......मूर्ती घडवताना केवळ दर्शनी भागच पूर्ण केला जातो.... बरोबर. ह्या पॅनल पद्धतीच्या मूर्तींमध्ये आडवी बाजू बरीच मोठी असते, संपूर्ण एकसंध मूर्तीचे वजन पेलण्यासाठी हे पॅनल कमीत कमी वजनाचे करावे लागते. हौशी कलाकार म्हणून ह्यात थोडी लुडबुड केली आहे, म्हणून ही माहिती :-) जोलभराच्या फॅनक्लबमध्ये स्वागत ! अनिंद्य

नंदन 11/10/2018 - 14:23
लेख अतिशय आवडला. नेमका, माहितीपूर्ण आणि तरीही अजिबात बोजड न होणारा. (अवांतरः 'राधावल्लभी'वरून 'माणिकपैंजण' आणि 'सुशीला' आठवले :))

अनिंद्य 11/10/2018 - 15:58
@ नंदन, आभार ! ......'माणिकपैंजण' आणि 'सुशीला' आठवले ..... सुशीला ऐकून माहिती आहे पण हे 'माणिकपैंजण' काय आहे ?

अभ्या.. 11/10/2018 - 16:09
चपात्यांचा कुस्करा करुन त्याला फोडणी दिली की वाजले माणिकपैंजण असे वाचल्याचे स्मरते. त्यातच दह्याची अ‍ॅडिशन करुन गोपाळकाला पण ऐकले होते. वरणफळांना एका कुटुंबात अमृतफळे असे संबोधन ऐकले होते.

मुक्त विहारि 11/10/2018 - 14:51
लेडी किनी (हो, मिठाईचंच नाव आहे ते :-) ह्या बद्दल लोकसत्तेत एक माहिती आली होती. "जे आले ते रमले" ह्या सदरात ही माहिती आली होती. व्हॉइसरॉय कॅनिंगच्या बायकोची, लेडी कॅनिंगची, ही आवडती मिठाई.तिच्या वाढदिवसाला, ही मिठाई, म्हणून ह्या मिठाईचे नांव "लेडी किनी." गरजूंनी खालील लिंक बघावी.... https://www.loksatta.com/navneet-news/charlotte-canning-1767242/

अनिंद्य 11/10/2018 - 16:05
मुक्त विहारि, हो, लेडी किनी फेमस आहे कोलकात्यात, इंग्रजांच्या जुलमाचा वचपा म्हणून आजही ह्या लेडीचे तुकडे तुकडे करून भक्षण करणारे लोक आहेत :-) प्रतिसादाबद्दल आभारी आहे.

कंजूस 11/10/2018 - 17:55
लेख आणि चित्रे वाचनीय , सुरेख. कोलकात्यात विशेष काही नाही अशी माझी समजूत होती म्हणून डिसेंबरात भुबनेश्वर गेल्यावर तिकडे गेलो नव्हतो. टर्मिनेटर म्हणतात तसे डोंबिवलीतल्या अमच्या कंपनीतल्या बंगाल्यांचा मोठा सांस्कृतिक कार्यक्रम होतो दुर्गापुजेचा. ठाणे ते उल्हासनगर अंबरनाथचे सगळे बोंगाली येतात. धार्मिक / भाविक नसल्याने कधी गेलो नाही. प्रत्येक शहर काही वेगळ्या पद्धतीने पाहायचे असते ते आज दिसले. माहितीपत्रके जमवून ठेवलेली आहेत ती पुन्हा वाचून काढतो. वार्षिक अंक - दिवाळी अंक काढण्याची कल्पना बांगला दुर्गापुजा "पोत्रिका"(=अंक) मधून आली. फोटो फार सुंदर आणि अप्रतिम आहेत.

अनिंद्य 11/10/2018 - 20:20
@ कंजूस, जगात जिथे म्हणून मराठी माणूस पोहचलाय तिथे जसा गणेशोत्सव तसेच जिथे बंगाली तेथे दुर्गापूजा हे समीकरण आहे. मुंबई आणि उपनगरात जोरात असतो उत्सव, पण थोडा 'फिल्मीपणा' घुसलाय तिकडे. .....प्रत्येक शहर काही वेगळ्या पद्धतीने पाहायचे असते.... नक्कीच. .... दिवाळी अंक काढण्याची कल्पना बांगला दुर्गापुजा "पोत्रिका"(=अंक) मधून आली...... अगदी बरोब्बर, ह्यावर लिहिले तर एक लेख होईल :-) विस्तृत प्रतिक्रियेबद्दल आभार आणि तुमच्या कोलकाता भेटीसाठी शुभेच्छा _/\_ अनिंद्य

श्वेता२४ 11/10/2018 - 18:00
बंगाली दूर्गोत्सवाचं हे असं स्वरुप माहितीच नव्हतं. त्यात तुमचे सुंदर फोटो व ओघवती वर्णनशेली. खूपच आवडलं. या निमित्ताने बंगाली संस्कृती त्यांच्या खानपान सवयींची माहिती झाली. धन्यवाद

अनिंद्य 11/10/2018 - 20:32
@ श्वेता२४, काही शहरांशी, संस्कृतींशी बॉण्ड तयार होतो, सकारण किंवा अकारणही. माझे म्हणाल तर 'अनिंद्य' हे नावही बंगालीच आहे :-) प्रतिसादाबद्दल आभार !

पुंबा 11/10/2018 - 18:09
वाह! वाह! वाह! अप्रतिम धागा. या दुर्गापुजेला कोलकात्यास जाण्याचा प्लॅन होता. दुर्दैवाने कॅन्सल करावा लागला. किती मोठा आनंद मिस केला याचं दर्शन तुमच्या धाग्यावर होते आहे. :(

पिवळा डांबिस 11/10/2018 - 23:14
अभिनंदन. माहितीपूर्ण तरीही आटोपशीर असल्याने कंटाळवाणं न होणारं हे लिखाण आवडलं. बंगालच्या इतर सांस्कृतिक अंगांविषयी आपल्या मराठी लोकांना अनोखं असं काही असेल तर जरूर येऊ द्या, माहिती करून घ्यायला आवडेल.

अनिंद्य 12/10/2018 - 11:01
@ पिवळा डांबिस, ............बंगालच्या इतर सांस्कृतिक अंगांविषयी लिखाण ....... मनात आहे, एका मोठ्या लेखमालेचा विषय आहे तो. प्रतिसादाबद्दल आभार. अनिंद्य

निशाचर 12/10/2018 - 01:21
अभिजनांच्या दुर्गापूजेची खूप सुंदर ओळख! फोटोही अप्रतिम आहेत. शिकत असताना बरोबरीच्या वंग मित्रमैत्रिणींनी आयोजित केलेल्या पूजेला जायचे, त्याची आठवण आली. काहीही करायचं म्हटलं की 'पूजेआधी' किंवा 'पूजेनंतर' याची गंमत वाटायची. तेव्हाची भोगाची खिचुरी, बेगुन भाजा आणि आंबटगोड चटणी अजून आठवते. नवर्‍याला खिचडीबिचडी आठवत नाहीये, पण आमचा दोघांचा फोटो काढलेला आठवतोय. बंगाली तरुणतरुणींसाठी पूजा म्हणजे प्रेमात पडण्याचे दिवस. (डोंबिवलीकरांसाठी दिवाळी पहाटेचा फडके रोड!) आणि आधीच प्रेमात पडलेले असाल तर दुर्गेच्या मूर्तीपाशी जोडीने फोटो काढायलाच हवा, असं बजावून फोटो काढला गेला होता ;)

अनिंद्य 12/10/2018 - 12:23
@ निशाचर, तुमच्या आभिप्रायाची मला प्रतीक्षा होती. हा लेख मराठीत आणि इथे मिपावर लिहिला याचे प्रमुख श्रेय तुमच्याशी झालेल्या मराठी-बंगाली लोकजीवन आणि समाजशास्त्राच्या अंगांनी तुलना/ सांस्कृतिक जुळेपणाचे मुद्दे इत्यादी चर्चेला आहे _/\_ 'पूजोआधी' किंवा 'पूजोनंतर' असे वर्षाचे विभाजन फारच क्यूट आणि हमखास आढळणारे :-) तुमच्या पूजोच्या आठवणी सुखद आहेत. अनेक आभार ! अनिंद्य

निशाचर 13/10/2018 - 20:41
_/\_ असे माहितीपूर्ण आणि रोचक लेखन वाचायला मिळणार असेल तर चर्चा करायला अर्थातच आवडेल!

अनिंद्य 13/10/2018 - 20:07
@ वरुण मोहिते, ...... शिक्षणानिमित्त पश्चिम बंगालला राहिलो आहे .... अरे वा, मग तुम्हाला बंगबंधूंकडून एखादे आमंत्रण नक्कीच मिळाले असेल पूजोचे.

Nitin Palkar 13/10/2018 - 21:29
खूपच छान वर्णन! लेख खूपच आवडला. कोल्कात्त्याचे एकंदर वर्णन ऐकून भारत दर्शनाच्या कार्यक्रमात कोलकत्ता option ला टाकला होता, पुढच्या दसऱ्याला नक्की कोलकत्ता.... पुलेशु

अनिंद्य 22/10/2020 - 17:24
आज षष्ठी, बंगाली कुटुंबात दुर्गापूजेची सुरुवात होण्याचा दिवस. त्यानिमित्ताने धागा वर काढत आहे. यावर्षी उत्सवावर करोनाची दाट छाया आहे असे तिकडचे मित्र सांगत आहेत.

अरविंद कोल्हटकर 23/10/2020 - 03:37
'अंतरमहाल' हा हिंदी चित्रपट बंगाली जमिनदार वातावरणाशी संबंधित आहे. त्यामध्ये जमिनदाराच्या वाड्यातील दुर्गापूजाहि दाखविली आहे. हे जमिनदार इंग्रजांची चापलुसी करण्यात धन्यता मानत. चित्रपटातील जमिनदाराने आपल्या वाड्यातील दुर्गेला विक्टोरिया महाराणीचे रूप द्यायचे ठरविले आहे आणि त्यासाठी एक इंग्रज शिल्पकाराला आपल्या वाड्यातच नेमले आहे. चित्रपट ऋतुपर्ण घोष दिग्दर्शित असून जॅकी श्रॉफ, अभिषेक बच्चन, सोहा अली खान अशी कलाकारांची नावे आहेत

सुधीर कांदळकर 23/10/2020 - 06:38
१६१० म्हणजे शिवाजी महाराजांच्या अगोदरची गोष्ट - थरारून गेलो. चित्रवाणीवरच्या एका पाकृ कार्यक्रमात राधावल्लभी, वासंती भात, बेगुन भाजा आणि लेडी किनी यापैकी काही सांगितले आणि काही करून दाखवले होते. मस्त लेख पुन्हा वर काढलात हे छान झाले. आवडला. धन्यवाद.

अनिंद्य 24/10/2020 - 20:40
@ विश्वनिर्माता, आभार. लेखातल्या फोटोंचे काय बिनसले माहित नाही. आता नव्याने संपादित करता येत नाही त्यामुळे फोटो बाद :-)

चौथा कोनाडा 25/10/2020 - 20:52
व्वा, दुर्गापुजेची सुंदर माहिती ! वाचताना मजा आली. फोटो दिसत नाहियत (गायब झाले आहेत) फोटो असले असते तर आणखी मजा आली असती ! अनिंद्य साहेब,

_/\_

अनिंद्य 27/10/2020 - 10:29
@ चौथा कोनाडा आभार. फोटो का गायबले ते मला समजले नाही. पुन्हा कसे ऍडवावे ते पण माहित नाही :-)

चौथा कोनाडा 28/10/2020 - 10:18
अनिंद्य साहेब, ती फोटो शेअरिंग साईट बोंबलली असेल, म्हणौन गायबले असतिल. मिपा संपादक / सहित्य संपादक यांना सांगून ह्या धागा संपादनाचा अधिकार घेऊन हे फोटो परत अ‍ॅडवता येतील. कदाचित वेगळ्या साईट वर फोटो टाकून शेअरिंग करावे लागेल. पॉइंट ब्लँक साहेब तुम्हाला मदत करु शकतील, कारण खालील धाग्यात त्यांनी फोटोसाठी धागा संपादनाचा प्रयोग नुकताच केलेला आहे. http://www.misalpav.com/node/47723

श्वेता व्यास 26/09/2022 - 12:27
लेखाच्या निमित्ताने खूप नवीन माहिती समजली. ओघवतं वर्णन लेखाशी खिळवून ठेवत आहे. फोटो पाहायला मिळत नसल्याने वर्णन वाचून कल्पनाशक्ती तिचं काम करत आहे. :)

चौथा कोनाडा 29/09/2022 - 22:06
लेख पुन्हा वाचला (गेला ) मजा आली ! बोनेदी = ?? अर्थ नाही लागला मला बारीर = राजबारी येथील पूजो = पूजा कृपया बोनेदी चा अर्थ उलगडून दाखवावा ! | अनिंद्य साहेब, फोटो जोडायचे मनावर घ्याच .. या सुंदर लेखाला चार चाँद लागतील

अनिंद्य 29/09/2022 - 22:18
बारीर = राजबारी येथील पूजो = पूजा तुमचा गेस बरोबर आहे :-) बंगालीत बोनेदी म्हणजे उच्चकुलीन, अभिजन, ईलीट ....distinguished family of high lineage हा शब्द बुनियादी या उर्दू शब्दावरून आला असावा. ज्या श्रीमंत जमीनदार घराण्यांनी कोलकात्याची पायाभरणी (बुनियाद) केली ते बुनियादी- अपभ्रंश बोनेदी.

चौथा कोनाडा 29/09/2022 - 22:28
धन्यवाद अनिंद्य !
बोनेदी बुनियादी या उर्दू शब्दावरून आला असावा. ज्या श्रीमंत जमीनदार घराण्यांनी कोलकात्याची पायाभरणी (बुनियाद) केली ते बुनियादी- अपभ्रंश बोनेदी.
रोचक आहे हे !

कर्नलतपस्वी 30/09/2022 - 10:44
खिचुरी, पुरी, बेगुन भाजा, छेनार पायेश हा प्रसाद बहुतेक ठिकाणी असतो. तुमी बंगाली मराठी का मराठी बंगाली? सैन्यात बंगाली सैनीक भरपुर त्यामुळे प्रत्येक स्टेशन मधे दुर्गापुजा होते. पुण्यात खडकी मधे कुमारटोला आहे तीथेच मुर्ती बनतात. बाकी लेख एखाद्या सिद्धहस्त बंगाली मराठी ने लिहील्या सारखे वाटते. पूजेची सांगता शांतीजल या कार्यक्रमाने होते असे बघीतले आहे. मुर्ती विसर्जन केल्यानंतर पुन्हा सर्व पंडाल मधे एकत्र येतात. खुप छान लेख आहे.

अनिंद्य 30/09/2022 - 11:28
प्रतिसादाबद्दल आभार ! इथे मिपावर माझी 'आमार कोलकाता' शीर्षकाची दीर्घ लेखमाला आहे, विस्ताराने लिहिले आहे. अनेक मराठी-बंगाली साम्यस्थळे दिसतील. सवडीने वाचा. ही पहिल्या भागाची लिंक :- https://www.misalpav.com/node/45320
लेखनविषय:
संस्कृती
कला
नृत्य
नाट्य
संगीत
धर्म
लेखनप्रकार
लेख
“महालय आच्छेन. आजे चॊक्खू दानेर दिन !” (पितृपंधरवडा संपतोय आज, आज देवीच्या मूर्तींना डोळे रेखण्याचा - चक्षु-दानाचा दिवस आहे) माझे मित्र राधामोहन बाबू उत्साहात बोलले आणि मी मनातल्या मनात जुन्या कोलकाता शहराच्या अरुंद रस्त्यावरून कुमारटोली (कुंभारवाडा) भागात फेरी मारून आलो सुद्धा. कोलकात्याच्या दुर्गापूजेची महती आणि मोहिनीच तशी आहे. चला तर, तुम्हालाही माझ्यासोबत थोडे फिरवून आणतो. 'दुर्गापूजा' (बंगालीत फक्त 'पूजो') असा नुसता शब्द जरी ऐकला तरी समस्त बंगालीजनांचे डोळे लकाकतात आणि चेहऱ्यावर हमखास स्मिताक्षरे उमटतात.

तमाशातील लावणी आणि बैठकीची लावणी

ज्योति अळवणी ·

विजुभाऊ 11/04/2018 - 08:45
राया माझ्या आंबोड्याला बांधावा गजरा. या लावणी वरून बेतलेले चांद केवड्याची रात, नागीनीची कात असं एखादं पाखरू येल्हाळ ज्या भांगात बिंदीचा गुल्लाल हे गाणे दोन्ही बैठकीच्या लावण्या दुसरी म्हणजे पिवळ्या पंखाचा पक्षी नाव सांगेना,पावसाचं उनं बाई मला सोसना. ही विदुषक चित्रपटातली लावणी.

अभ्या.. 11/04/2018 - 08:47
पंढरपुरातल्या उत्पातबुवांच्या बैठया लावणींचा अभ्यास करावा, जमल्यास सोलापुरात शाहीर रामजोशाचं घराणं अजून त्यांचं साहित्य जतन करीत आहे, त्याचे एक खाजगी संग्रहालय देखील आहे ते पाहावे. पूर्ण मनोरंजनच हवे असल तर दरवर्षी अकलूजला दादा लावणी महोत्सव भरवतात तो एकदा तरी पाहावा ही नम्र विनंती. इथल्या इथंच प्राडॉ सारखे अस्सल रसिक मास्तर आहेत. त्यांच्या अभ्यासू प्रतिसादाचया प्रतीक्षेत.

अभ्या.. 11/04/2018 - 10:04
आणि हो, दौलतजाद्या हे पात्र नसते तमाशातले, रसिकांनी खूष होऊन दिलेली रक्कम अथवा बक्षिसाच्या कृतीला दौलतजादा म्हणतात.

भीडस्त 11/04/2018 - 12:59
आसं कुढं करीत आसत्याय का राव.... माह्यावाला प्रतिसाद म्या टायपायच्या आधुगरच तुम्हा लिहुनसनी टाखला बी ,

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 11/04/2018 - 09:31
वाह ! सुरेख विषय काढला. लावणी माझाही आवडता विषय. प्रसिद्ध लावणीसाम्राज्ञी सुरेखा पुणेकर यांची मुलाखत आपल्या मिपाच्या दिवाळी अंकासाठी घेतली होती. मला त्यांच्या आणि इतर लावणी कलाकारांच्या लावणी आवडतात. मागे उपक्रम संकेतस्थळावर लावणी विषयावर लिहिलंही होतं.http://mr.upakram.org/node/636. बाकी आता लावणीचं चित्र बदललं आहे, तमाशातली लावणी केव्हाच हद्दपार झालेली आहे, बाकी सविस्तर प्रतिसाद सायंकाळी. -दिलीप बिरुटे

ज्योति अळवणी 11/04/2018 - 14:51
आजवर केवळ एकदाच लावणी प्रत्यक्ष बघण्याचा योग्य आला. बाकी जन्म मुंबईतला असल्याने आणि जुन्या विचारांचे पालक असल्याने लावणी आवडत असूनही त्याबद्दल फक्त वाचन आणि ते ही थोडेफार जसे आणि जितके मिळाले तितके करू शकले. अर्थात नृत्यावर मनापासून प्रेम असल्याने भरतनाट्यम आणि कथ्थक ही नृत्ये शिकले. पुढे बऱ्याच उशिरा परदेशी नृत्ये देखील शिकले. परंतु लावणी शिकणे किंवा पहाणे हा योग काही फार आला नाही. इथे जे लिहिले आहे ते मनापासून आहे इतकेच

धर्मराजमुटके 11/04/2018 - 21:08
बैठकीच्या लावणीबाबत सहमत ! सुरेखा पुणेकर ही लावणी एकेकाळी फार सुंदर सादर करत असत. (आता माहित नाही). गावोगाव फिरणारे जत्रेतल्या तमाशातील लावण्या म्हणजे बॉलीवुडी गाण्यांचा भ्रष्ट अवतार असतो. इथे कोणी नारायणगावचे असतील आणि तमाशाचे माहितगार असतील ते जास्त चांगले सांगू शकतील.

भीडस्त 13/04/2018 - 14:31
यात्रेच्या तमाशात तुम्ही म्हणता तसं हिंदी चित्रपटातली नवीन गाणी असतात. लावणी अजिबात राहिली नाही. कर्णकर्कश्श आवाजात गाणी म्हटली जातात. त्यावर जीवावर आल्यासारख्या नाचणारया तथाकथित नृत्यांगना .असं सर्व वातावरण असतं . गण गवळण बतावणी वग असं रात्र रात्र चालणारं काही आता राहिलं नाही. मनोरंजनाची साधनं, परिमाण, मापदंड सारंच काळाच्या प्रवाहात बदललंय

हणमंतअण्णा शंकराप्पा रावळगुंडवाडीकर 13/04/2018 - 14:57
आमच्या कोल्हापूरच्या प्रा. आनंद गिरी यांच्यामुळे आता जवळपास नामशेष झालेला लोकसंस्कृतीचा ठेवा मला उपभोगता आला. यावर पुन्हा कधीतरी!

चौकटराजा 14/04/2018 - 19:34
मी लावणीचा अभ्यासक नाही तरी माझे एक निरिक्षण असे आहे की तमाशातील लावणी ही नृत्याबरोबर बांधलेली असते. सहाजीकच ती मध्य वा द्रुत लयीत खेचावी लागते. बैठकीची लावणी थोडी गंभीर प्रकृतीची असते . सबब काहीशी संथ लयीत. उदा' का हो धरीला मजवर राग' ( जगाच्या पाठीवर ) ही बैठकीची लावणी '.दे रे कान्हा चोळी लुगडी 'हिचा बाज बैठकीच्या लावणी चा तर 'मला लागली कुणाची उचकी' ही तमाशाची लावणी . एकाच सिनेमातील दोन गीतातील लयीचा फरक पहा !

विजुभाऊ 11/04/2018 - 08:45
राया माझ्या आंबोड्याला बांधावा गजरा. या लावणी वरून बेतलेले चांद केवड्याची रात, नागीनीची कात असं एखादं पाखरू येल्हाळ ज्या भांगात बिंदीचा गुल्लाल हे गाणे दोन्ही बैठकीच्या लावण्या दुसरी म्हणजे पिवळ्या पंखाचा पक्षी नाव सांगेना,पावसाचं उनं बाई मला सोसना. ही विदुषक चित्रपटातली लावणी.

अभ्या.. 11/04/2018 - 08:47
पंढरपुरातल्या उत्पातबुवांच्या बैठया लावणींचा अभ्यास करावा, जमल्यास सोलापुरात शाहीर रामजोशाचं घराणं अजून त्यांचं साहित्य जतन करीत आहे, त्याचे एक खाजगी संग्रहालय देखील आहे ते पाहावे. पूर्ण मनोरंजनच हवे असल तर दरवर्षी अकलूजला दादा लावणी महोत्सव भरवतात तो एकदा तरी पाहावा ही नम्र विनंती. इथल्या इथंच प्राडॉ सारखे अस्सल रसिक मास्तर आहेत. त्यांच्या अभ्यासू प्रतिसादाचया प्रतीक्षेत.

अभ्या.. 11/04/2018 - 10:04
आणि हो, दौलतजाद्या हे पात्र नसते तमाशातले, रसिकांनी खूष होऊन दिलेली रक्कम अथवा बक्षिसाच्या कृतीला दौलतजादा म्हणतात.

भीडस्त 11/04/2018 - 12:59
आसं कुढं करीत आसत्याय का राव.... माह्यावाला प्रतिसाद म्या टायपायच्या आधुगरच तुम्हा लिहुनसनी टाखला बी ,

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 11/04/2018 - 09:31
वाह ! सुरेख विषय काढला. लावणी माझाही आवडता विषय. प्रसिद्ध लावणीसाम्राज्ञी सुरेखा पुणेकर यांची मुलाखत आपल्या मिपाच्या दिवाळी अंकासाठी घेतली होती. मला त्यांच्या आणि इतर लावणी कलाकारांच्या लावणी आवडतात. मागे उपक्रम संकेतस्थळावर लावणी विषयावर लिहिलंही होतं.http://mr.upakram.org/node/636. बाकी आता लावणीचं चित्र बदललं आहे, तमाशातली लावणी केव्हाच हद्दपार झालेली आहे, बाकी सविस्तर प्रतिसाद सायंकाळी. -दिलीप बिरुटे

ज्योति अळवणी 11/04/2018 - 14:51
आजवर केवळ एकदाच लावणी प्रत्यक्ष बघण्याचा योग्य आला. बाकी जन्म मुंबईतला असल्याने आणि जुन्या विचारांचे पालक असल्याने लावणी आवडत असूनही त्याबद्दल फक्त वाचन आणि ते ही थोडेफार जसे आणि जितके मिळाले तितके करू शकले. अर्थात नृत्यावर मनापासून प्रेम असल्याने भरतनाट्यम आणि कथ्थक ही नृत्ये शिकले. पुढे बऱ्याच उशिरा परदेशी नृत्ये देखील शिकले. परंतु लावणी शिकणे किंवा पहाणे हा योग काही फार आला नाही. इथे जे लिहिले आहे ते मनापासून आहे इतकेच

धर्मराजमुटके 11/04/2018 - 21:08
बैठकीच्या लावणीबाबत सहमत ! सुरेखा पुणेकर ही लावणी एकेकाळी फार सुंदर सादर करत असत. (आता माहित नाही). गावोगाव फिरणारे जत्रेतल्या तमाशातील लावण्या म्हणजे बॉलीवुडी गाण्यांचा भ्रष्ट अवतार असतो. इथे कोणी नारायणगावचे असतील आणि तमाशाचे माहितगार असतील ते जास्त चांगले सांगू शकतील.

भीडस्त 13/04/2018 - 14:31
यात्रेच्या तमाशात तुम्ही म्हणता तसं हिंदी चित्रपटातली नवीन गाणी असतात. लावणी अजिबात राहिली नाही. कर्णकर्कश्श आवाजात गाणी म्हटली जातात. त्यावर जीवावर आल्यासारख्या नाचणारया तथाकथित नृत्यांगना .असं सर्व वातावरण असतं . गण गवळण बतावणी वग असं रात्र रात्र चालणारं काही आता राहिलं नाही. मनोरंजनाची साधनं, परिमाण, मापदंड सारंच काळाच्या प्रवाहात बदललंय

हणमंतअण्णा शंकराप्पा रावळगुंडवाडीकर 13/04/2018 - 14:57
आमच्या कोल्हापूरच्या प्रा. आनंद गिरी यांच्यामुळे आता जवळपास नामशेष झालेला लोकसंस्कृतीचा ठेवा मला उपभोगता आला. यावर पुन्हा कधीतरी!

चौकटराजा 14/04/2018 - 19:34
मी लावणीचा अभ्यासक नाही तरी माझे एक निरिक्षण असे आहे की तमाशातील लावणी ही नृत्याबरोबर बांधलेली असते. सहाजीकच ती मध्य वा द्रुत लयीत खेचावी लागते. बैठकीची लावणी थोडी गंभीर प्रकृतीची असते . सबब काहीशी संथ लयीत. उदा' का हो धरीला मजवर राग' ( जगाच्या पाठीवर ) ही बैठकीची लावणी '.दे रे कान्हा चोळी लुगडी 'हिचा बाज बैठकीच्या लावणी चा तर 'मला लागली कुणाची उचकी' ही तमाशाची लावणी . एकाच सिनेमातील दोन गीतातील लयीचा फरक पहा !
लेखनविषय:
नृत्य
लेखनप्रकार
विचार
तमाशातील लावणी आणि बैठकीची लावणी तमाशा म्हणजे अनेक गोष्टींची सरमिसळ असते. मात्र गवळणीतल्या मावशीने किंवा नाच्याने केलेले कंबरेखालचे विनोद किंवा सिनेमातली उडती गाणी आणि त्यावरील नृत्य असणारा तमाशा खऱ्या लावणी रसिकांना फारसा भावत नाही. एखादी अर्थपूर्ण आणि अदाकारीपूर्ण लावणी असली तर नक्कीच तो संपूर्ण तमाशा खास दाद मिळवून जातो. त्यामुळे लावणी हा तमाशाचा आत्मा आहे असं म्हंटल तर वावगं ठरणार नाही. त्यामुळे तमाशात लावणी असलीच पाहिजे. पण अनेकदा तमाशामध्ये जी लावणी सादर केली जाते ती केवळ शृंगारिक लावणी असते.

मेंदुला दुखापत

रानरेडा ·

ज्ञानोबाचे पैजार 05/09/2017 - 12:05
वरिजनल कविता खालील प्रमाणे... Brain Damage Pink Floyd The lunatic is on the grass The lunatic is on the grass Remembering games and daisy chains and laughs Got to keep the loonies on the path The lunatic is in the hall The lunatics are in my hall The paper holds their folded faces to the floor And every day the paper boy brings more And if the dam breaks open many years too soon And if there is no room upon the hill And if your head explodes with dark forebodings too I'll see you on the dark side of the moon The lunatic is in my head The lunatic is in my head You raise the blade, you make the change You re-arrange me 'til I'm sane You lock the door And throw away the key There's someone in my head but it's not me And if the cloud bursts, thunder in your ear You shout and no one seems to hear And if the band you're in starts playing different tunes I'll see you on the dark side of the moon पैजारबुवा,

बाजीप्रभू 05/09/2017 - 12:41
लंडनच्या पिंक फ्लॉइड बँड चं "डुकरांवरून" एक गाणं होत असं आठवत होतं आणि तुम्ही चकटफू सारखं समोर आणलं. धन्यवाद _/\_

रानरेडा 05/09/2017 - 14:33
मानले तुम्हाला हे पिंक फ्लॉइड च्या Brain Damage चे गुगल भाषांतर आहे .माझे अतिशय आवडते गाणे - माझ्या आवडत्या रॉक ग्रुप च्या एका अतिशय आवडत्या अल्बम मधले अजून दुसरी कविता मात्र स्वैर अनुवाद आहे गुगल अनुवाद नव्हे या ओळी तर मला भयंकर आवडतात You lock the door And throw away the key There's someone in my head but it's not me https://en.wikipedia.org/wiki/The_Dark_Side_of_the_Moon Dark Side Of The Moon

डॉ सुहास म्हात्रे 05/09/2017 - 15:20
मग बरोबर आहे ! गुगलचं भाषांतर बर्‍याचदा, "मेंदूला दुखापत झालेल्या माणसाने केले असावे", असेच असते =)) =))

ज्ञानोबाचे पैजार 05/09/2017 - 12:56
व्वा खूप छान प्रतिसाद दिला आहे. मला हा प्रतिसाद फार म्हणजे फार, म्हणजे अतिशय, म्हणजे नको तितका भयंकर, म्हणजे खुपच, म्हणजे अपरीमित, म्हणजे आवडण्याच्या सर्व हद्दी पार करुन, म्हणजे खतरनाक, म्हणजे लैच जास्त आवडला आहे. या प्रतिक्रीयेसाठी आम्ही लवकरच तुमचा लकडीपुलावर जाहीर सत्कार आयोजित करु, या कार्यक्रमाला आपण जरुर उपस्थित रहावे ही नम्र विनंती. आता तुम्ही पण माझ्या प्रतिक्रीया वाचा आणि माझ्या प्रतिक्रीयांवर तुमचा प्रतिसाद दया. माझ्या प्रतिक्रीया तुम एक प्रतिक्रीया दोगे वो दस हजार देगा पैजारबुवा,

रानरेडा 05/09/2017 - 15:10
खुद्द कवी लाच या कवितेची लायकी माहित आहे ,यात खूप छान , फार आवडली आहे असे काय आहे ? कि तुम्हाला यात अजून नवीन पापुद्रे , थर , प्रतिमा वगैरे दिसायला लागल्या..

रानरेडा 05/09/2017 - 15:10
खुद्द कवी लाच या कवितेची लायकी माहित आहे ,यात खूप छान , फार आवडली आहे असे काय आहे ? कि तुम्हाला यात अजून नवीन पापुद्रे , थर , प्रतिमा वगैरे दिसायला लागल्या..

समाधान राऊत 06/09/2017 - 09:06
Blog & trp ची झैरात करण्याच्या १०१ पद्धती पैकी ही कितवी ?? मराठी मधुन ही कविता(?) कोणाला घंटा(भरात) समजल्यावर क्रुपया...

ज्ञानोबाचे पैजार 05/09/2017 - 12:05
वरिजनल कविता खालील प्रमाणे... Brain Damage Pink Floyd The lunatic is on the grass The lunatic is on the grass Remembering games and daisy chains and laughs Got to keep the loonies on the path The lunatic is in the hall The lunatics are in my hall The paper holds their folded faces to the floor And every day the paper boy brings more And if the dam breaks open many years too soon And if there is no room upon the hill And if your head explodes with dark forebodings too I'll see you on the dark side of the moon The lunatic is in my head The lunatic is in my head You raise the blade, you make the change You re-arrange me 'til I'm sane You lock the door And throw away the key There's someone in my head but it's not me And if the cloud bursts, thunder in your ear You shout and no one seems to hear And if the band you're in starts playing different tunes I'll see you on the dark side of the moon पैजारबुवा,

बाजीप्रभू 05/09/2017 - 12:41
लंडनच्या पिंक फ्लॉइड बँड चं "डुकरांवरून" एक गाणं होत असं आठवत होतं आणि तुम्ही चकटफू सारखं समोर आणलं. धन्यवाद _/\_

रानरेडा 05/09/2017 - 14:33
मानले तुम्हाला हे पिंक फ्लॉइड च्या Brain Damage चे गुगल भाषांतर आहे .माझे अतिशय आवडते गाणे - माझ्या आवडत्या रॉक ग्रुप च्या एका अतिशय आवडत्या अल्बम मधले अजून दुसरी कविता मात्र स्वैर अनुवाद आहे गुगल अनुवाद नव्हे या ओळी तर मला भयंकर आवडतात You lock the door And throw away the key There's someone in my head but it's not me https://en.wikipedia.org/wiki/The_Dark_Side_of_the_Moon Dark Side Of The Moon

डॉ सुहास म्हात्रे 05/09/2017 - 15:20
मग बरोबर आहे ! गुगलचं भाषांतर बर्‍याचदा, "मेंदूला दुखापत झालेल्या माणसाने केले असावे", असेच असते =)) =))

ज्ञानोबाचे पैजार 05/09/2017 - 12:56
व्वा खूप छान प्रतिसाद दिला आहे. मला हा प्रतिसाद फार म्हणजे फार, म्हणजे अतिशय, म्हणजे नको तितका भयंकर, म्हणजे खुपच, म्हणजे अपरीमित, म्हणजे आवडण्याच्या सर्व हद्दी पार करुन, म्हणजे खतरनाक, म्हणजे लैच जास्त आवडला आहे. या प्रतिक्रीयेसाठी आम्ही लवकरच तुमचा लकडीपुलावर जाहीर सत्कार आयोजित करु, या कार्यक्रमाला आपण जरुर उपस्थित रहावे ही नम्र विनंती. आता तुम्ही पण माझ्या प्रतिक्रीया वाचा आणि माझ्या प्रतिक्रीयांवर तुमचा प्रतिसाद दया. माझ्या प्रतिक्रीया तुम एक प्रतिक्रीया दोगे वो दस हजार देगा पैजारबुवा,

रानरेडा 05/09/2017 - 15:10
खुद्द कवी लाच या कवितेची लायकी माहित आहे ,यात खूप छान , फार आवडली आहे असे काय आहे ? कि तुम्हाला यात अजून नवीन पापुद्रे , थर , प्रतिमा वगैरे दिसायला लागल्या..

रानरेडा 05/09/2017 - 15:10
खुद्द कवी लाच या कवितेची लायकी माहित आहे ,यात खूप छान , फार आवडली आहे असे काय आहे ? कि तुम्हाला यात अजून नवीन पापुद्रे , थर , प्रतिमा वगैरे दिसायला लागल्या..

समाधान राऊत 06/09/2017 - 09:06
Blog & trp ची झैरात करण्याच्या १०१ पद्धती पैकी ही कितवी ?? मराठी मधुन ही कविता(?) कोणाला घंटा(भरात) समजल्यावर क्रुपया...
लेखनविषय:
वावर
कला
नृत्य
संगीत
धर्म
इतिहास
प्रेमकाव्य
बालगीत
मुक्तक
गझल
मेंदुला दुखापत पाशवी गवत आहे पाशवी गवत आहे खेळ आणि डेझी चेन आणि हसणे स्मरण पथ्यावर ल्यूनी ठेवण्यासाठी आला पापी हॉलमध्ये आहे पार्सर्स माझ्या हॉलमध्ये आहेत या कागदाच्या चौकटीत चेहर्यावर जमिनीवर ठेवलेले आहेत आणि प्रत्येक दिवशी पेपर बॉय अधिक आणतो आणि जर बांध काही वर्षांनी खुले होते आणि जर टेकडीवर काहीच जागा नसेल आणि जर आपले डोकेदेखील अंधाऱ्या विरहीत असतील तर मी तुम्हाला चंद्राच्या गडद बाजूला बघितो पागल माझ्या डोक्यात आहे पागल माझ्या डोक्यात आहे आपण ब्लेड लावा, आपण बदल करा मी पुन्हा विचार करेन 'जोपर्यंत मी समजणार नाही आपण दार लॉक आणि कळ टाकून द्या माझ्या डोक्यात कोणीतरी आहे पण मी नाही आहे जर मेघगर

म्हागृ महिमा..

पुंबा ·

आदूबाळ 30/08/2017 - 14:10
लौल. आणखी एक पानः
खूप वाईट परिस्थिती होती हो, खूपच वाईट. रावल्या हुंदके देत होता, लक्ष्या तर धाय मोकलून रडत होता. अपयश समोर उभं होतं. त्यांना म्हटलं, अरे बाळांनो असा धीर सोडू नका. काबिल बनो, कामयाबी तो साली झक मार के पीछे भागेगी. (कोणीतरी लिहून घेतलं वाटतं हे. नंतर एका सिनेमात हा डायलॉग म्हणून आला म्हणे. पण त्यात सगळे माझे ज्युनियर असल्याने मी तो पाहिला नाही.) लक्ष्या आणि रावल्या म्हणाले, म्हाग्रू मला वाचवा. (हेही कोणीतरी म्हणालं होतं. नक्कीच कोणीतरी ज्युनियर असणार.) मी त्यांना म्हणालो, रावल्या तुझं बिहेव चुकतंय. आय हॅव नथिंग टु ऑफर यू बट ब्लड, टॉईल, टियर्स अ‍ॅण्ड स्वेट. वी विल फाईट ऑन बीचेस. (हेही कोणी ज्युनियर... पण आता तुम्हाला माहीत आहेच.) मग असा धीर दिल्यावर लक्ष्या आणि रावल्या गेले बाहेर आणि चिकटून बसले दिवसभर. मी बाहेरूनच त्यांना मार्गदर्शन करत होतो. जिथे गॅप असेल त्या बाऊंड्रीबाहेर जायचो, आणि ते तिथे मारायचे शॉट. (त्यांना दिसावं म्हणून विग काढून ठेवला होता. डोकं तापलं, पण काय करता. एकदा म्हागॄपदी पोचलं की थोडं सहन करावं लागतंच.) दिवसभर असा गोल गोल इकडेतिकडे पळत राहिलो, आणि लक्ष्या आणि रावल्या तिथे तिथे मारत राहिले. मध्येच मला घाईची लागली म्हणून ड्रेसिंग रूममध्ये जावं लागलं. लक्ष्याचा गैरसमज झाला की आता गॅप तिथे आहे, म्हणून त्याने चक्क सिक्सर मारली की हो! - "ईडन गार्डन्समध्ये म्हाग्रू" या प्रकरणातून साभार.

पुंबा 30/08/2017 - 15:20
हाहाहाहा...
(त्यांना दिसावं म्हणून विग काढून ठेवला होता. डोकं तापलं, पण काय करता. एकदा म्हागॄपदी पोचलं की थोडं सहन करावं लागतंच.)
ROFL....!!

संग्राम 30/08/2017 - 16:38
आधी लक्ष्या म्हणजे बेर्डेंचा वाटला ...मग म्हटलं रावल्या कोण .... :-) (त्यांना दिसावं म्हणून विग काढून ठेवला होता. डोकं तापलं, पण काय करता. एकदा म्हागॄपदी पोचलं की थोडं सहन करावं लागतंच.) अगागागा .......

इरसाल 30/08/2017 - 15:44
म्हागृंचा अपमान हे. तेंच्या आतम्चरित्रातुन घेतलेल्या तुकड्यांच सुद्ध्हा एक पुस्तक(ग्रंथ ~ जाडजुड बाड)) व्हईल. तुम्ही लैच लवकर आवरलत. ते रमेश सिप्पी, अमिताभ बच्चन, ए.के. हंगल, धर्मेण्द्र, वगैरेंवर्च्या उपकारांना का फाटा दिलात ????? ##सही## "मिसळपाव" खावून नाना "उपक्रम" चालवून जे "मनोगत" व्यक्त होते ते "मायबोली"तून "ऐसी अक्षरे" वापरुन हे दाखवून देईन कि "मी मराठी"च आहे.

जेम्स वांड 30/08/2017 - 15:47
ये बीक चुकी है मीडिया वाचून, एकदम पाकिस्तानातल्या सुप्रसिद्ध अश्या 'गोरमिंट आंटी' ची आठवण आली अन तिचे (कदाचित एआयबीनेच) बनवलेले हे शे ग्वेरा स्टाईल पोस्टर पण .

प्रीत-मोहर 30/08/2017 - 16:52
अगागागागागा!! फेबुवर अनेक मित्रांनी बाजार उठवलेला त्यांच्याइतकच हेही आवडलं. पण फार लवकर आवरतात का पीळ गावकर?

दुर्गविहारी 30/08/2017 - 17:25
लई भारी!!!! म्हाग्रुंचे कैसे बोलणे । म्हाग्रुंचे कैसे चालणे । म्हाग्रुंचे कैसे नाचणे । अवघा हलकल्लोळ करावा। म्हाग्रु मस्तकी धरावा। महाराष्ट्र कारणे।

स्वधर्म 30/08/2017 - 18:19
सचिनरावांचं सगळंच न्यारं अाहे भाऊ. अभिनय तर काय विचारता? कुठल्यातरी सिनेमात ते अांधळ्य़ाची भूमिका करत होते. सगळे अंध लोक चाचपडतात, पण म्हाग्रु मात्र इतके ‘जास्त’ चाचपडत होते, की याला म्हणतात मनापासून जोरकस अभिनय. कोण अाहे रे तो? अोव्हर अॅक्टींग म्हणून अोरडणारा?

रुपी 31/08/2017 - 01:29
अगदी अगदी.. मागच्याच आठवड्यात नवरा मला म्हणत होता की माझा स्वप्नील जोशीवर उगाच्च खूप राग आहे.. त्याला दाखवते आता हे =)

पुंबा 30/08/2017 - 19:19
सर्व प्रतिसादकांचे आभार.. मी पहिल्यांदाच असं काही लिहिलंय ते पण ह्या माणसाचा मनापासून संताप आला म्हणून. एका गुणी माणसाचं हे असं अधःपतन झालेलं नाही बघवत.

ज्ञानोबाचे पैजार 31/08/2017 - 13:05
आमच्या महाग्रुं बद्दल बोलियाचे काम नाई, त्ये हिंदी मधले ग्रांड मास्टर मिथुनदा आणि मराठीतले महाग्रू सचिनदा दोघेबी लैभारी आहेत. आम्ही आधीच त्यांचे लै मोठे फॅन होतो पण एका पेक्षा एक चे चक्रीवादळ आल्या नंतर या महासुर्याच्या तेजाने आम्ही आंधळे मुके बहिरे आणि बधिर झालो. एका पेक्षा एक मधे जेव्हा ते ढॅन्सरला दोन रुपयांची नोट द्यायला ष्टेजवर जातानाची त्यांची समोरचा माइक बाजुला करुन थाटात चालत जायची इष्टाइल पण कोणीतरी नंतर ढापली म्हणे. रच्याकने :- त्या कार्यक्रमातले त्यांचे मानसपुत्र आणि कन्या आता काय करतात म्हणे? पैजारबुवा,

राजाभाउ 04/09/2017 - 14:08
ते अजुनही कुठल्याही कार्यक्रमात ढॅन्स आवडला कि नोट घेउन ष्टेजवर जातात

पुंबा 01/09/2017 - 08:52
अॅमी, इरसाल,जेम्स वांड, चांदणे संदीप, mayu4u, कंजूस, दुर्गविहारी, स्नेहांकिता, रेवती, स्वधर्म, पिलीयन रायडर, रुपी, बोका-ए-आझम, पैसा, गामा पैलवान, स्वाती दिनेश, ज्ञानोबाचे पैजार, संजय पाटिल

सुबोध खरे 01/09/2017 - 09:28
हायला लै म्हणजे लै म्हणजे लैच झकास सकाळी सकाळी हसून पुरेवाट झाली.

गामा पैलवान 01/09/2017 - 13:30
आदूबाळ, तुमची सिक्सर खास आहे हां! :-) तुम्ही वेगवेगळी क्षेत्रे फिरा पाहू म्हाग्रूंसोबत. आणि आमच्यासाठी साद्यंत वृत्त प्रसृत करंत चला. आ.न., -गा.पै.

आदूबाळ 01/09/2017 - 13:43
लोल. "दाऊद फणसेसोबत म्हाग्रू" आणि "म्हाग्रू आणि ट्रम्पतात्यांची गोरमिंट" असे आणखी दोन सुचले होते. मूड लागला की लिहीन.

हुप्प्या 03/09/2017 - 21:37
अशी ही बनवाबनवी ह्या सिनेमाच्या अफाट यशाबद्दल बोलताना महागुरु म्हणतात "हे मी नाही केलं!...." आता लक्ष्मीकांत बेर्डे वा अशोक सराफ वा सुधीर जोशी ह्यांच्याबद्दल कौतुकाचे चार शब्द ऐकायला मिळतील असे वाटले पण नाही. "हे माझ्या हातून घडलं!" ह्या वाक्याने ह्या अफाट यशाचे श्रेय घेण्याचा "विनय" महागुरुंनी दाखवला. धन्य झालो!

सुबोध खरे 05/09/2017 - 20:00
आपला लेखन आणि पैजार बुवांचे विडंबन वाचून हसत हसत लोळलो. सुरुवातीला वाटायचं कि हे "महागुरू स्वतःला फार शहाणे समजतात" असं फक्त मलाच वाटतं. त्यांच्या चेहऱ्यावरच एक अतिशहाणपणाची झाक आहे. पण माझ्यासारखे वाटणारे बरेच आहेत हे पाहून अजूनच हसू आलं.

पिलीयन रायडर 09/09/2017 - 04:10
तुमच्यामुळे जाऊन ती "संपूर्ण" मुलाखत पाहिली!!! बादवे, "गोष्ट..." च्या वेळेला महागुरुंना विचारणार होतो आम्ही पण मिपाकरांच्या धाकाने नाही विचारलं!!

स्थितप्रज्ञ 12/09/2017 - 11:21
दरम्यान दादासाहेब फाळकेंना विलायतेहून आणलेला कॅमेरा काही केल्या चालवता येईना. त्यावेळी यूजर मॅन्युअल लिहायची पद्धत नसावी बहुतेक. फाळकेंनी जंग जंग पछाडलं पण च्छे, नो लक. मग काय, त्यांनी अशा (महा) माणसाचा शोध सुरु केला ज्याला जगातील कुठलीही गोष्ट अशक्य नाही. शेवटी त्यांचा शोध म्हागृनपाशी येऊन थांबला. आणि मग काय झाले? आता हे पण सांगायला पाहिजे का राव! आज आपण सिने क्षेत्रात इथपर्यंत पोहोचलो ते कोणामुळे?

आदूबाळ 30/08/2017 - 14:10
लौल. आणखी एक पानः
खूप वाईट परिस्थिती होती हो, खूपच वाईट. रावल्या हुंदके देत होता, लक्ष्या तर धाय मोकलून रडत होता. अपयश समोर उभं होतं. त्यांना म्हटलं, अरे बाळांनो असा धीर सोडू नका. काबिल बनो, कामयाबी तो साली झक मार के पीछे भागेगी. (कोणीतरी लिहून घेतलं वाटतं हे. नंतर एका सिनेमात हा डायलॉग म्हणून आला म्हणे. पण त्यात सगळे माझे ज्युनियर असल्याने मी तो पाहिला नाही.) लक्ष्या आणि रावल्या म्हणाले, म्हाग्रू मला वाचवा. (हेही कोणीतरी म्हणालं होतं. नक्कीच कोणीतरी ज्युनियर असणार.) मी त्यांना म्हणालो, रावल्या तुझं बिहेव चुकतंय. आय हॅव नथिंग टु ऑफर यू बट ब्लड, टॉईल, टियर्स अ‍ॅण्ड स्वेट. वी विल फाईट ऑन बीचेस. (हेही कोणी ज्युनियर... पण आता तुम्हाला माहीत आहेच.) मग असा धीर दिल्यावर लक्ष्या आणि रावल्या गेले बाहेर आणि चिकटून बसले दिवसभर. मी बाहेरूनच त्यांना मार्गदर्शन करत होतो. जिथे गॅप असेल त्या बाऊंड्रीबाहेर जायचो, आणि ते तिथे मारायचे शॉट. (त्यांना दिसावं म्हणून विग काढून ठेवला होता. डोकं तापलं, पण काय करता. एकदा म्हागॄपदी पोचलं की थोडं सहन करावं लागतंच.) दिवसभर असा गोल गोल इकडेतिकडे पळत राहिलो, आणि लक्ष्या आणि रावल्या तिथे तिथे मारत राहिले. मध्येच मला घाईची लागली म्हणून ड्रेसिंग रूममध्ये जावं लागलं. लक्ष्याचा गैरसमज झाला की आता गॅप तिथे आहे, म्हणून त्याने चक्क सिक्सर मारली की हो! - "ईडन गार्डन्समध्ये म्हाग्रू" या प्रकरणातून साभार.

पुंबा 30/08/2017 - 15:20
हाहाहाहा...
(त्यांना दिसावं म्हणून विग काढून ठेवला होता. डोकं तापलं, पण काय करता. एकदा म्हागॄपदी पोचलं की थोडं सहन करावं लागतंच.)
ROFL....!!

संग्राम 30/08/2017 - 16:38
आधी लक्ष्या म्हणजे बेर्डेंचा वाटला ...मग म्हटलं रावल्या कोण .... :-) (त्यांना दिसावं म्हणून विग काढून ठेवला होता. डोकं तापलं, पण काय करता. एकदा म्हागॄपदी पोचलं की थोडं सहन करावं लागतंच.) अगागागा .......

इरसाल 30/08/2017 - 15:44
म्हागृंचा अपमान हे. तेंच्या आतम्चरित्रातुन घेतलेल्या तुकड्यांच सुद्ध्हा एक पुस्तक(ग्रंथ ~ जाडजुड बाड)) व्हईल. तुम्ही लैच लवकर आवरलत. ते रमेश सिप्पी, अमिताभ बच्चन, ए.के. हंगल, धर्मेण्द्र, वगैरेंवर्च्या उपकारांना का फाटा दिलात ????? ##सही## "मिसळपाव" खावून नाना "उपक्रम" चालवून जे "मनोगत" व्यक्त होते ते "मायबोली"तून "ऐसी अक्षरे" वापरुन हे दाखवून देईन कि "मी मराठी"च आहे.

जेम्स वांड 30/08/2017 - 15:47
ये बीक चुकी है मीडिया वाचून, एकदम पाकिस्तानातल्या सुप्रसिद्ध अश्या 'गोरमिंट आंटी' ची आठवण आली अन तिचे (कदाचित एआयबीनेच) बनवलेले हे शे ग्वेरा स्टाईल पोस्टर पण .

प्रीत-मोहर 30/08/2017 - 16:52
अगागागागागा!! फेबुवर अनेक मित्रांनी बाजार उठवलेला त्यांच्याइतकच हेही आवडलं. पण फार लवकर आवरतात का पीळ गावकर?

दुर्गविहारी 30/08/2017 - 17:25
लई भारी!!!! म्हाग्रुंचे कैसे बोलणे । म्हाग्रुंचे कैसे चालणे । म्हाग्रुंचे कैसे नाचणे । अवघा हलकल्लोळ करावा। म्हाग्रु मस्तकी धरावा। महाराष्ट्र कारणे।

स्वधर्म 30/08/2017 - 18:19
सचिनरावांचं सगळंच न्यारं अाहे भाऊ. अभिनय तर काय विचारता? कुठल्यातरी सिनेमात ते अांधळ्य़ाची भूमिका करत होते. सगळे अंध लोक चाचपडतात, पण म्हाग्रु मात्र इतके ‘जास्त’ चाचपडत होते, की याला म्हणतात मनापासून जोरकस अभिनय. कोण अाहे रे तो? अोव्हर अॅक्टींग म्हणून अोरडणारा?

रुपी 31/08/2017 - 01:29
अगदी अगदी.. मागच्याच आठवड्यात नवरा मला म्हणत होता की माझा स्वप्नील जोशीवर उगाच्च खूप राग आहे.. त्याला दाखवते आता हे =)

पुंबा 30/08/2017 - 19:19
सर्व प्रतिसादकांचे आभार.. मी पहिल्यांदाच असं काही लिहिलंय ते पण ह्या माणसाचा मनापासून संताप आला म्हणून. एका गुणी माणसाचं हे असं अधःपतन झालेलं नाही बघवत.

ज्ञानोबाचे पैजार 31/08/2017 - 13:05
आमच्या महाग्रुं बद्दल बोलियाचे काम नाई, त्ये हिंदी मधले ग्रांड मास्टर मिथुनदा आणि मराठीतले महाग्रू सचिनदा दोघेबी लैभारी आहेत. आम्ही आधीच त्यांचे लै मोठे फॅन होतो पण एका पेक्षा एक चे चक्रीवादळ आल्या नंतर या महासुर्याच्या तेजाने आम्ही आंधळे मुके बहिरे आणि बधिर झालो. एका पेक्षा एक मधे जेव्हा ते ढॅन्सरला दोन रुपयांची नोट द्यायला ष्टेजवर जातानाची त्यांची समोरचा माइक बाजुला करुन थाटात चालत जायची इष्टाइल पण कोणीतरी नंतर ढापली म्हणे. रच्याकने :- त्या कार्यक्रमातले त्यांचे मानसपुत्र आणि कन्या आता काय करतात म्हणे? पैजारबुवा,

राजाभाउ 04/09/2017 - 14:08
ते अजुनही कुठल्याही कार्यक्रमात ढॅन्स आवडला कि नोट घेउन ष्टेजवर जातात

पुंबा 01/09/2017 - 08:52
अॅमी, इरसाल,जेम्स वांड, चांदणे संदीप, mayu4u, कंजूस, दुर्गविहारी, स्नेहांकिता, रेवती, स्वधर्म, पिलीयन रायडर, रुपी, बोका-ए-आझम, पैसा, गामा पैलवान, स्वाती दिनेश, ज्ञानोबाचे पैजार, संजय पाटिल

सुबोध खरे 01/09/2017 - 09:28
हायला लै म्हणजे लै म्हणजे लैच झकास सकाळी सकाळी हसून पुरेवाट झाली.

गामा पैलवान 01/09/2017 - 13:30
आदूबाळ, तुमची सिक्सर खास आहे हां! :-) तुम्ही वेगवेगळी क्षेत्रे फिरा पाहू म्हाग्रूंसोबत. आणि आमच्यासाठी साद्यंत वृत्त प्रसृत करंत चला. आ.न., -गा.पै.

आदूबाळ 01/09/2017 - 13:43
लोल. "दाऊद फणसेसोबत म्हाग्रू" आणि "म्हाग्रू आणि ट्रम्पतात्यांची गोरमिंट" असे आणखी दोन सुचले होते. मूड लागला की लिहीन.

हुप्प्या 03/09/2017 - 21:37
अशी ही बनवाबनवी ह्या सिनेमाच्या अफाट यशाबद्दल बोलताना महागुरु म्हणतात "हे मी नाही केलं!...." आता लक्ष्मीकांत बेर्डे वा अशोक सराफ वा सुधीर जोशी ह्यांच्याबद्दल कौतुकाचे चार शब्द ऐकायला मिळतील असे वाटले पण नाही. "हे माझ्या हातून घडलं!" ह्या वाक्याने ह्या अफाट यशाचे श्रेय घेण्याचा "विनय" महागुरुंनी दाखवला. धन्य झालो!

सुबोध खरे 05/09/2017 - 20:00
आपला लेखन आणि पैजार बुवांचे विडंबन वाचून हसत हसत लोळलो. सुरुवातीला वाटायचं कि हे "महागुरू स्वतःला फार शहाणे समजतात" असं फक्त मलाच वाटतं. त्यांच्या चेहऱ्यावरच एक अतिशहाणपणाची झाक आहे. पण माझ्यासारखे वाटणारे बरेच आहेत हे पाहून अजूनच हसू आलं.

पिलीयन रायडर 09/09/2017 - 04:10
तुमच्यामुळे जाऊन ती "संपूर्ण" मुलाखत पाहिली!!! बादवे, "गोष्ट..." च्या वेळेला महागुरुंना विचारणार होतो आम्ही पण मिपाकरांच्या धाकाने नाही विचारलं!!

स्थितप्रज्ञ 12/09/2017 - 11:21
दरम्यान दादासाहेब फाळकेंना विलायतेहून आणलेला कॅमेरा काही केल्या चालवता येईना. त्यावेळी यूजर मॅन्युअल लिहायची पद्धत नसावी बहुतेक. फाळकेंनी जंग जंग पछाडलं पण च्छे, नो लक. मग काय, त्यांनी अशा (महा) माणसाचा शोध सुरु केला ज्याला जगातील कुठलीही गोष्ट अशक्य नाही. शेवटी त्यांचा शोध म्हागृनपाशी येऊन थांबला. आणि मग काय झाले? आता हे पण सांगायला पाहिजे का राव! आज आपण सिने क्षेत्रात इथपर्यंत पोहोचलो ते कोणामुळे?
लेखनविषय:
नृत्य
नाट्य
संगीत
मौजमजा
चित्रपट
लेखनप्रकार
माध्यमवेध
प्रतिभा
विरंगुळा
महागुरू सचीन 'पीळ'गावकर हे एक महान व्यक्तिमत्व आहे. आता, त्यांचे कर्तृत्वच इतके महान की स्वतःविषयीचे गौरवोदगार त्यांनी काढले नाहीत तर बोलणंच बंद करावे लागायचे त्यांना. काही नतद्रष्ट मात्र टिंगल करतात त्यांची, पण म्हाग्रु त्या सर्वांना पिळून(सॉरी, पुरून) उरलेत. महाराष्ट्राचा अल पचिनो असे त्यांना म्हणतात खरे पण जॉनी डेप ला अमेरिकेचा सचिन पीळगावकर म्हणतात हे कुणी नाही सांगत.(ये बीक गयी है मिडिया, दुसरं काय?) विग घालून का होईना, पण तारूण्य काय टिकवलंय म्हाग्रुंनी!

जनरेशन गॅप आणि निळाई

झपाटलेला फिलॉसॉफर ·

मी-सौरभ 02/08/2017 - 13:35
आम्ही 'शहाणे' होईपर्यंत थोडे का होईना संगणक होते आणि त्यांचा सगळ्यात चांगला गुण म्हणजे ते लाइट परत आल्यावर पुन्हा पहिल्या पासून सुरू व्हायचे :p

प्रास 02/08/2017 - 13:37
निळा विषय असा फिलाॅसोफीकली मांडणं शक्य होईलंसं वाटलं नव्हतं. प्रात्यक्षिकासह छान लिहिलंय. लगे रहो... मिपा वयात आलं(च) आहे म्हणा....

टवाळ कार्टा 02/08/2017 - 14:19
लेख भन्नाट जमलाय....बर्याच बाप्या लोकांच्या मनाला गुदगुल्या करुन जाईल...बायांचे माहित नाही बाकी "मिपा वयात आलं(च) आहे म्हणा...." यासाठी GHANTA मिपा खरोखर वयात आले असते तर असे लेखसुद्धा खर्या आयडीने लिहिले गेले असते ;)

प्रास 02/08/2017 - 14:37
हा आयडी खरा नसल्याचं ज्ञान तुम्हाला बरं झालं. भारतीय न्यायसंस्थेच्या मते कल्प्रीट नाॅट गिल्टी टील् प्रूवन अदरवाईज...

माम्लेदारचा पन्खा 02/08/2017 - 15:56
आपल्या क्षणिक आनंदासाठी आजोबा, बहीण वगैरे घरातल्या लोकांना गुंडाळून ठेवून कंपू करुन मिटक्या मारत निळाई बघणारे पुणेकर याची देही पाहून धन्य झालो ! आणि वर दिग्विजय करून आल्यासारखं लिहिलं आहे . . . आज एक मिपाकर म्हणून शरम वाटली !

माम्लेदारचा पन्खा 02/08/2017 - 16:56
त्याकाळी आम्ही हे असले काही बघताना पकडले गेलो असता तर सांस्कृतिक भुकंप झाला असता पुण्यात . . . . हे वाक्य पुरेसे नाही का . . . . . असो . . . . हल्ली पुणेकरांशी बोलायची भीती वाटते . . . .

धर्मराजमुटके 02/08/2017 - 17:12
पुर्वीचे जनरेशन आणी हिरवाईमधे एक गॅप होती म्हणून पिवळाई आणि निळाई चे एवढे कौतुक असावे. आताशा जनरेशन आणि हिरवाईत फारसा गॅप नसतो त्यामुळे बहुधा निळाई चे एवढे कौतुक राहिले नसावे. पिवळाई अजुनही आहे मात्र ती एवढी सॉफ्ट आहे त्यामुळे तिला कोणी हळद लाऊनही विचारत नाही.

फारएन्ड 03/08/2017 - 03:20
जबरी :) यात काही "बफर" चित्रपट असत. मित्र लोक व्हिडीओ बघायला जमले आहेत म्हटल्यावर कोणता पिक्चर असा प्रश्न आला, तर सांगायला व प्रूफ दाखवायला एक "नॉर्मल" पिक्चरची सीडी/कॅसेट असे. एकदा आम्ही काही मित्र पिक्चर ला जाणार होतो, तेव्हा एकाच्या भावाने घरी मित्र जमवले होते. त्याला विचारल्यावर त्याने "एस व्हेण्चुरा" ची सीडी दाखवली व तो बघणार आहोत असे सांगितले. हा पिक्चर बघायला त्याचे मित्र लांबलांबहून रात्री आले होते यावर आम्ही विश्वास ठेवला असे त्याला जेन्युइनली वाटले असावे, किंवा डोण्ट आस्क डोण्ट टेल असे काहीतरी असेल :)

सौन्दर्य 03/08/2017 - 09:14
कित्येक वेळा पोलिसांना जर एखाद्या घरात 'भक्त प्रह्लाद' वगैरे पाहणे चालले असेल तर बघणाऱ्याना मुद्देमालासह पकडण्यासाठी मुद्दाम त्या घराचे इलेक्ट्रिक कनेक्शन बाहेरून बंद करायचे. अशी इलेक्ट्रिसिटी मध्येच गेली तर व्हीसीआरमध्ये ती टेप अडकून पडायची व मग पोलीस येऊन तो व्हीसीआर जप्त करून, बघणाऱ्याना पकडून कोर्टात उभे करायचे आणि न्यायाधीशां समोर "हा सूर्य आणि हा जयद्रथ" करायचे असे ऐकून होतो.

अभिजीत अवलिया 03/08/2017 - 09:45
ह्यावरून दोन प्रसंग आठवले. आमच्या एक मित्राला ११वीत असताना अशी पुस्तके वाचण्याचा इतका नाद लागला होता की वर्गात देखील तो शिक्षक शिकवत असताना बेंच मध्ये लपवून वाचायचा. एकदा तो वाचनात इतका गुंग झाला की सर जवळ आलेले त्याला समजलेच नाही. सरानी रेड हॅन्ड पकडले. त्याला बेंच वरून खेचून बाहेर काढला. पुस्तक हातात घेऊन राहुल गांधींनी जसा सरकारचा अध्यादेश फाडून टाकला होता तसे फाडून फेकले आणि २ वाक्य बोलले त्या मित्राला. (इथे लिहू शकत नाही ती वाक्ये). दुसरा प्रसंग - एकदा एका मित्राकडे मी पुस्तक (शालेय अभ्यासाचे) आणायला गेलो होतो. मित्र घरी न्हवता. त्याची आई मला त्याच्या खोलीत घेऊन गेली. तिथे शेल्फ मध्ये सगळी अभ्यासाची पुस्तके होती त्यातले तुला हवे होते ते शोधून घे म्हणाली. मी मला हवे होते ते पुस्तक काढले तर त्याबरोबर त्याच्या मागे लपवलेली दोन पिवळी पुस्तके उघडी पडली. मित्राची आई तिथेच. कशी बशी लपवली ती पुस्तके आणि धूम ठोकली.

अभ्या.. 03/08/2017 - 10:20
लपवून वाचायला भूगोलाच्या पुस्तकाची साईज एक लंबर. टेक्निकल वाल्यांसाठी त्यांची पुस्तके पण उपयोगी.

सूड 03/08/2017 - 16:39
आमच्या शाळेतले काही महाभाग भुगोलाच्या पुस्तकाच्या आड अगदी दुसर्‍या तिसर्‍या बाकावरपण निवांत वाचत असत.

कॅप्टन जॅक स्पॅरो 03/08/2017 - 13:05
ह्या ह्या ह्या. अश्या विषयावर धागा असुन अजुन टिकुने? मिपा अ‍ॅडल्ट झालं एकदाचं म्हणायचं. बाकी एका मित्राला शाळेत असताना हा नाद होता. सायबर मधे जाउन हे किडे चालायचे. एकदा त्याचं एकाशी भांडण झालेलं तर ज्याच्याशी भांडला तो ह्याच्या वडीलांना घेउन थेट सायबर कॅफेवर हजर झालेला. ढिंच्याक धुतलेला त्याच्या फादरनी त्याला. =)). बरं एवढं होउन सुधारला का? नाही. परत एकदा सापडलेला. तेव्हा धोपटला का नाही माहिती नाही. =)) बाकी शाळेत असं साहित्यं लिहिणारे महाभागही होते. त्यांच्याविषयी पुन्हा कधीतरी. बाकी ऑन सिरियस नोट. सेक्ससारख्या नैसर्गिक घटनेला टॅबु केल्याने असे प्रकार होतात. ज्या सहजपणे आपण एकमेकांशी क्रिकेटवर बोलु शकतो त्याचं सहजपणे सेक्सविषयी बोलता आलं तर खरं. नाहीतर अश्या माध्यमातुन माहिती घेण्याच्या नावाखाली चुकीची माहिती मिळतेचं आहे.

अभ्या.. 03/08/2017 - 13:44
ज्या सहजपणे आपण एकमेकांशी क्रिकेटवर बोलु शकतो त्याचं सहजपणे सेक्सविषयी बोलता आलं तर खरं.
जब्बरदस्त शॉट

दमामि 03/08/2017 - 16:23
जबराट. आमच्या होस्टेलमधे फक्त गणपतीच्या वेळी व्हीसीआर आणायला परवानगी असे. बरं , एकाच इमारतीत एक विंग मुलांचे होस्टेल दुसरी विंग मुलींचे होस्टेल . पण टी व्ही रूम सामाईक होती. मग रात्री सुरवातीला मैने प्यार किया वगैरे लागत. आणि मग सगळ्या मुली गेल्या की गुपचूप टीव्ही उचलून आमच्या होस्टेलवर आणला जाई. सकाळी सहा वाजता परत नेहमीच्या जागी. एक रात्री वोर्डन बाहेरून उशीरा परत आले. बघतात तर टीव्ही गायब. वाचमनला विचारले तर तो काय बोलणार. "अकरा वाजेपर्यंत तर होता." खाली गोंधळ चालू आणि वरती कोरीडोरमध्ये अख्खं होस्टेल पिच्चर बघतंय. सर होस्टेलमधे टिव्ही शोधायला निघाले.जिन्याकडचा इस्त्रीवाला जिन्याने धावत आला सावध करायला. जी पळापळ झाली. सर दुस-या मजल्यावर लिफ्टने पोचेपर्यंत जिन्याने टीव्ही जाग्यावर पोचला सुद्धा.

गामा पैलवान 03/08/2017 - 19:08
झफि, तुमचे अमृतानुभव ऐकून मनोरंजन जाहले. व यांस आम्ही मुकल्याचा अंमळ खेदही झाला. आमचे मातापिता कार्यबाहुल्यानिमित्त दिवसभर घराबाहेर दूर असल्याने कुठलीही गोष्ट लपूनछपून करायची वेळ आलीच नाही. आजूबाजूचा एकंदरीत मामला इतका उडाणटप्पू होता की विवस्त्र स्त्रीदेहाची तितकीशी ओढ नव्हतीच. सायकलीवरून भटकणे, पेरूजांभळं आदि पाडणे, बेडूक पकडणे वगैरे कार्यक्रमात दिवस जायचा. कॉलेजच्या वयात सगळं मुक्तपणे उपलब्ध होतं. त्यामुळे अप्रूप नसे. शिवाय भक्तप्रल्हाद सगळे एकसारखेच असतात असंही निरीक्षण होतं. त्यामुळे अर्धवस्त्रांकित लौल्य वाढीस लागलं होतं. ते गुळगुळीत मासिकांत खुलेआम सर्वत्र उपलब्ध असे. आ.न., -गा.पै.

योगी९०० 03/08/2017 - 20:50
जबरा अनुभव कथन...यावरून शुक्रवारी रात्री दुरदर्शनवर लागणारे चित्रपट आठवले आणि ते पाहण्यासाठी मारलेल्या थापा आठवल्या. बाकी प्रत्येक प्रतिक्रियेच्या सुरूवातीला मुठ का दिसतेय याचा आज उलगडा झाला.

चिगो 04/08/2017 - 17:27
बाकी प्रत्येक प्रतिक्रियेच्या सुरूवातीला मुठ का दिसतेय याचा आज उलगडा झाला.
ठ्ठो ऽ ऽ ऽ काय हाणलाय.. हा प्रतिसाद कळससाध्य आहे ह्या लेखाचा.. भारी लिहीलाय लेख.. दणक्या.

मी-सौरभ 02/08/2017 - 13:35
आम्ही 'शहाणे' होईपर्यंत थोडे का होईना संगणक होते आणि त्यांचा सगळ्यात चांगला गुण म्हणजे ते लाइट परत आल्यावर पुन्हा पहिल्या पासून सुरू व्हायचे :p

प्रास 02/08/2017 - 13:37
निळा विषय असा फिलाॅसोफीकली मांडणं शक्य होईलंसं वाटलं नव्हतं. प्रात्यक्षिकासह छान लिहिलंय. लगे रहो... मिपा वयात आलं(च) आहे म्हणा....

टवाळ कार्टा 02/08/2017 - 14:19
लेख भन्नाट जमलाय....बर्याच बाप्या लोकांच्या मनाला गुदगुल्या करुन जाईल...बायांचे माहित नाही बाकी "मिपा वयात आलं(च) आहे म्हणा...." यासाठी GHANTA मिपा खरोखर वयात आले असते तर असे लेखसुद्धा खर्या आयडीने लिहिले गेले असते ;)

प्रास 02/08/2017 - 14:37
हा आयडी खरा नसल्याचं ज्ञान तुम्हाला बरं झालं. भारतीय न्यायसंस्थेच्या मते कल्प्रीट नाॅट गिल्टी टील् प्रूवन अदरवाईज...

माम्लेदारचा पन्खा 02/08/2017 - 15:56
आपल्या क्षणिक आनंदासाठी आजोबा, बहीण वगैरे घरातल्या लोकांना गुंडाळून ठेवून कंपू करुन मिटक्या मारत निळाई बघणारे पुणेकर याची देही पाहून धन्य झालो ! आणि वर दिग्विजय करून आल्यासारखं लिहिलं आहे . . . आज एक मिपाकर म्हणून शरम वाटली !

माम्लेदारचा पन्खा 02/08/2017 - 16:56
त्याकाळी आम्ही हे असले काही बघताना पकडले गेलो असता तर सांस्कृतिक भुकंप झाला असता पुण्यात . . . . हे वाक्य पुरेसे नाही का . . . . . असो . . . . हल्ली पुणेकरांशी बोलायची भीती वाटते . . . .

धर्मराजमुटके 02/08/2017 - 17:12
पुर्वीचे जनरेशन आणी हिरवाईमधे एक गॅप होती म्हणून पिवळाई आणि निळाई चे एवढे कौतुक असावे. आताशा जनरेशन आणि हिरवाईत फारसा गॅप नसतो त्यामुळे बहुधा निळाई चे एवढे कौतुक राहिले नसावे. पिवळाई अजुनही आहे मात्र ती एवढी सॉफ्ट आहे त्यामुळे तिला कोणी हळद लाऊनही विचारत नाही.

फारएन्ड 03/08/2017 - 03:20
जबरी :) यात काही "बफर" चित्रपट असत. मित्र लोक व्हिडीओ बघायला जमले आहेत म्हटल्यावर कोणता पिक्चर असा प्रश्न आला, तर सांगायला व प्रूफ दाखवायला एक "नॉर्मल" पिक्चरची सीडी/कॅसेट असे. एकदा आम्ही काही मित्र पिक्चर ला जाणार होतो, तेव्हा एकाच्या भावाने घरी मित्र जमवले होते. त्याला विचारल्यावर त्याने "एस व्हेण्चुरा" ची सीडी दाखवली व तो बघणार आहोत असे सांगितले. हा पिक्चर बघायला त्याचे मित्र लांबलांबहून रात्री आले होते यावर आम्ही विश्वास ठेवला असे त्याला जेन्युइनली वाटले असावे, किंवा डोण्ट आस्क डोण्ट टेल असे काहीतरी असेल :)

सौन्दर्य 03/08/2017 - 09:14
कित्येक वेळा पोलिसांना जर एखाद्या घरात 'भक्त प्रह्लाद' वगैरे पाहणे चालले असेल तर बघणाऱ्याना मुद्देमालासह पकडण्यासाठी मुद्दाम त्या घराचे इलेक्ट्रिक कनेक्शन बाहेरून बंद करायचे. अशी इलेक्ट्रिसिटी मध्येच गेली तर व्हीसीआरमध्ये ती टेप अडकून पडायची व मग पोलीस येऊन तो व्हीसीआर जप्त करून, बघणाऱ्याना पकडून कोर्टात उभे करायचे आणि न्यायाधीशां समोर "हा सूर्य आणि हा जयद्रथ" करायचे असे ऐकून होतो.

अभिजीत अवलिया 03/08/2017 - 09:45
ह्यावरून दोन प्रसंग आठवले. आमच्या एक मित्राला ११वीत असताना अशी पुस्तके वाचण्याचा इतका नाद लागला होता की वर्गात देखील तो शिक्षक शिकवत असताना बेंच मध्ये लपवून वाचायचा. एकदा तो वाचनात इतका गुंग झाला की सर जवळ आलेले त्याला समजलेच नाही. सरानी रेड हॅन्ड पकडले. त्याला बेंच वरून खेचून बाहेर काढला. पुस्तक हातात घेऊन राहुल गांधींनी जसा सरकारचा अध्यादेश फाडून टाकला होता तसे फाडून फेकले आणि २ वाक्य बोलले त्या मित्राला. (इथे लिहू शकत नाही ती वाक्ये). दुसरा प्रसंग - एकदा एका मित्राकडे मी पुस्तक (शालेय अभ्यासाचे) आणायला गेलो होतो. मित्र घरी न्हवता. त्याची आई मला त्याच्या खोलीत घेऊन गेली. तिथे शेल्फ मध्ये सगळी अभ्यासाची पुस्तके होती त्यातले तुला हवे होते ते शोधून घे म्हणाली. मी मला हवे होते ते पुस्तक काढले तर त्याबरोबर त्याच्या मागे लपवलेली दोन पिवळी पुस्तके उघडी पडली. मित्राची आई तिथेच. कशी बशी लपवली ती पुस्तके आणि धूम ठोकली.

अभ्या.. 03/08/2017 - 10:20
लपवून वाचायला भूगोलाच्या पुस्तकाची साईज एक लंबर. टेक्निकल वाल्यांसाठी त्यांची पुस्तके पण उपयोगी.

सूड 03/08/2017 - 16:39
आमच्या शाळेतले काही महाभाग भुगोलाच्या पुस्तकाच्या आड अगदी दुसर्‍या तिसर्‍या बाकावरपण निवांत वाचत असत.

कॅप्टन जॅक स्पॅरो 03/08/2017 - 13:05
ह्या ह्या ह्या. अश्या विषयावर धागा असुन अजुन टिकुने? मिपा अ‍ॅडल्ट झालं एकदाचं म्हणायचं. बाकी एका मित्राला शाळेत असताना हा नाद होता. सायबर मधे जाउन हे किडे चालायचे. एकदा त्याचं एकाशी भांडण झालेलं तर ज्याच्याशी भांडला तो ह्याच्या वडीलांना घेउन थेट सायबर कॅफेवर हजर झालेला. ढिंच्याक धुतलेला त्याच्या फादरनी त्याला. =)). बरं एवढं होउन सुधारला का? नाही. परत एकदा सापडलेला. तेव्हा धोपटला का नाही माहिती नाही. =)) बाकी शाळेत असं साहित्यं लिहिणारे महाभागही होते. त्यांच्याविषयी पुन्हा कधीतरी. बाकी ऑन सिरियस नोट. सेक्ससारख्या नैसर्गिक घटनेला टॅबु केल्याने असे प्रकार होतात. ज्या सहजपणे आपण एकमेकांशी क्रिकेटवर बोलु शकतो त्याचं सहजपणे सेक्सविषयी बोलता आलं तर खरं. नाहीतर अश्या माध्यमातुन माहिती घेण्याच्या नावाखाली चुकीची माहिती मिळतेचं आहे.

अभ्या.. 03/08/2017 - 13:44
ज्या सहजपणे आपण एकमेकांशी क्रिकेटवर बोलु शकतो त्याचं सहजपणे सेक्सविषयी बोलता आलं तर खरं.
जब्बरदस्त शॉट

दमामि 03/08/2017 - 16:23
जबराट. आमच्या होस्टेलमधे फक्त गणपतीच्या वेळी व्हीसीआर आणायला परवानगी असे. बरं , एकाच इमारतीत एक विंग मुलांचे होस्टेल दुसरी विंग मुलींचे होस्टेल . पण टी व्ही रूम सामाईक होती. मग रात्री सुरवातीला मैने प्यार किया वगैरे लागत. आणि मग सगळ्या मुली गेल्या की गुपचूप टीव्ही उचलून आमच्या होस्टेलवर आणला जाई. सकाळी सहा वाजता परत नेहमीच्या जागी. एक रात्री वोर्डन बाहेरून उशीरा परत आले. बघतात तर टीव्ही गायब. वाचमनला विचारले तर तो काय बोलणार. "अकरा वाजेपर्यंत तर होता." खाली गोंधळ चालू आणि वरती कोरीडोरमध्ये अख्खं होस्टेल पिच्चर बघतंय. सर होस्टेलमधे टिव्ही शोधायला निघाले.जिन्याकडचा इस्त्रीवाला जिन्याने धावत आला सावध करायला. जी पळापळ झाली. सर दुस-या मजल्यावर लिफ्टने पोचेपर्यंत जिन्याने टीव्ही जाग्यावर पोचला सुद्धा.

गामा पैलवान 03/08/2017 - 19:08
झफि, तुमचे अमृतानुभव ऐकून मनोरंजन जाहले. व यांस आम्ही मुकल्याचा अंमळ खेदही झाला. आमचे मातापिता कार्यबाहुल्यानिमित्त दिवसभर घराबाहेर दूर असल्याने कुठलीही गोष्ट लपूनछपून करायची वेळ आलीच नाही. आजूबाजूचा एकंदरीत मामला इतका उडाणटप्पू होता की विवस्त्र स्त्रीदेहाची तितकीशी ओढ नव्हतीच. सायकलीवरून भटकणे, पेरूजांभळं आदि पाडणे, बेडूक पकडणे वगैरे कार्यक्रमात दिवस जायचा. कॉलेजच्या वयात सगळं मुक्तपणे उपलब्ध होतं. त्यामुळे अप्रूप नसे. शिवाय भक्तप्रल्हाद सगळे एकसारखेच असतात असंही निरीक्षण होतं. त्यामुळे अर्धवस्त्रांकित लौल्य वाढीस लागलं होतं. ते गुळगुळीत मासिकांत खुलेआम सर्वत्र उपलब्ध असे. आ.न., -गा.पै.

योगी९०० 03/08/2017 - 20:50
जबरा अनुभव कथन...यावरून शुक्रवारी रात्री दुरदर्शनवर लागणारे चित्रपट आठवले आणि ते पाहण्यासाठी मारलेल्या थापा आठवल्या. बाकी प्रत्येक प्रतिक्रियेच्या सुरूवातीला मुठ का दिसतेय याचा आज उलगडा झाला.

चिगो 04/08/2017 - 17:27
बाकी प्रत्येक प्रतिक्रियेच्या सुरूवातीला मुठ का दिसतेय याचा आज उलगडा झाला.
ठ्ठो ऽ ऽ ऽ काय हाणलाय.. हा प्रतिसाद कळससाध्य आहे ह्या लेखाचा.. भारी लिहीलाय लेख.. दणक्या.
लेखनविषय:
कला
नृत्य
नाट्य
इतिहास
वाङ्मय
कथा
बालकथा
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
लेखनप्रकार
प्रकटन
आस्वाद
लेख
अनुभव
मदत
विरंगुळा
CD प्लेयर मध्ये बिप्या बघताना अचानक light जाऊन CD आतमध्ये अडकण्याची जी भीती आहे.....त्याची जाणीव आजच्या generation ला नाही. वरचा मेसेज कायप्पा वर भिरभिरत आला आणि डोळ्यासमोर अनेक निळ्या पिवळ्या आठवणी रुंजी घालु लागल्या (त्या यथावकाश डोक्यात विसावल्या). त्यांना शब्दरुप देउन जोवर प्रसारित करत नाहित तोवर त्या तिथेच ठाण मांडुन बसणार याची खात्री पटल्याने लगोलग जिल्बी टंकायला घेतली. तरी टंचनिका हाताशी नसल्याने (आणी विषय इतका स्फोटक असताना ती हाताशी वगैरे नसणेच जास्त श्रेयस्कर असल्याने) अंमळ जास्त वेळ लागला टंकायला.
Subscribe to नृत्य
© 2026 मिसळपाव