मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

प्रतिभा

हैदोस [18+]

जव्हेरगंज ·

चाणक्य 12/04/2020 - 00:19
बाकी हिचं नाव शितली ठेवायला पाहिजे होतं. लई याद येते शितलीची.

मिपावर हैदोस नावाचा धागा पाहून जरा गडबडलो, पण लेखकाचे नाव वाचून सावरलो. कथा वाचायला सुरुवात केल्यावर परत हडबडलो. पण शेवटची गुगली पार दोन पाय अन् ब्याटच्या मधून स्टंपवर बॉल आदळावा तशी...

ह्यामुळेच मला भुतकथा आणि भुतसिनेमे आवडत नाहित. नायक नायकिणीचा प्रेमालाप रंगात यायच्या अगोदरच रसभंग करुन टाकते मेले भुत. थोडं उशीरा स्वत:च्या असण्याची जाणिव करुन दिली असती तर अनेक शक्यतांचा जन्म होऊ शकत होता.

भागो 13/04/2020 - 10:49
त्या घरमालकाने थोडी घाईच केली. काही महिने थांबला असता तर आपल्याला, द मा मिरासदारांना टांंग मारून झालेला भुताचा जन्म बघायला मिळाला असता.

भागो 13/04/2020 - 10:49
त्या घरमालकाने थोडी घाईच केली. काही महिने थांबला असता तर आपल्याला, द मा मिरासदारांना टांंग मारून झालेला भुताचा जन्म बघायला मिळाला असता.

भागो 13/04/2020 - 10:49
त्या घरमालकाने थोडी घाईच केली. काही महिने थांबला असता तर आपल्याला, द मा मिरासदारांना टांंग मारून झालेला भुताचा जन्म बघायला मिळाला असता.

मित्रहो 14/04/2020 - 18:54
कितीतरी दिवसानंतर हैदोस आठवले. होस्टेल संपल्यापासून बंदच झाले होते. शेवटी काहीतरी भूताचा मामला असणार याचा अंदाज आला होता. नक्की भूत कोण असेल हे समजत नव्हते. पुढच्या वेळेला तुमच्या अशाच एखाद्या कथेत पुरुषाला भूत बनवा.

चाणक्य 12/04/2020 - 00:19
बाकी हिचं नाव शितली ठेवायला पाहिजे होतं. लई याद येते शितलीची.

मिपावर हैदोस नावाचा धागा पाहून जरा गडबडलो, पण लेखकाचे नाव वाचून सावरलो. कथा वाचायला सुरुवात केल्यावर परत हडबडलो. पण शेवटची गुगली पार दोन पाय अन् ब्याटच्या मधून स्टंपवर बॉल आदळावा तशी...

ह्यामुळेच मला भुतकथा आणि भुतसिनेमे आवडत नाहित. नायक नायकिणीचा प्रेमालाप रंगात यायच्या अगोदरच रसभंग करुन टाकते मेले भुत. थोडं उशीरा स्वत:च्या असण्याची जाणिव करुन दिली असती तर अनेक शक्यतांचा जन्म होऊ शकत होता.

भागो 13/04/2020 - 10:49
त्या घरमालकाने थोडी घाईच केली. काही महिने थांबला असता तर आपल्याला, द मा मिरासदारांना टांंग मारून झालेला भुताचा जन्म बघायला मिळाला असता.

भागो 13/04/2020 - 10:49
त्या घरमालकाने थोडी घाईच केली. काही महिने थांबला असता तर आपल्याला, द मा मिरासदारांना टांंग मारून झालेला भुताचा जन्म बघायला मिळाला असता.

भागो 13/04/2020 - 10:49
त्या घरमालकाने थोडी घाईच केली. काही महिने थांबला असता तर आपल्याला, द मा मिरासदारांना टांंग मारून झालेला भुताचा जन्म बघायला मिळाला असता.

मित्रहो 14/04/2020 - 18:54
कितीतरी दिवसानंतर हैदोस आठवले. होस्टेल संपल्यापासून बंदच झाले होते. शेवटी काहीतरी भूताचा मामला असणार याचा अंदाज आला होता. नक्की भूत कोण असेल हे समजत नव्हते. पुढच्या वेळेला तुमच्या अशाच एखाद्या कथेत पुरुषाला भूत बनवा.
बी.डी. चाळीच्या कोपऱ्यावरची शेवटची खोली आहे तिथे वारा खूप थंडगार सुटतो. म्हणूनच मालकाने आम्हांस तीच खोली देऊ केली. आणि विशेष म्हणजे भाडेही कमी घेतले. त्यांचे आभारच मानायला हवेत. तसंही त्या बाजूला जरा अंधारच असायचा. सार्वजनिक नळावरून भल्या सकाळी घमेली आणि भगुनी पाण्याने भरून ठेवणे हाच आमचा रोज सकाळचा दिनक्रम असायचा. कारकून असलो तरी सरकारी नोकरीत असल्याने 'आराम' सदासर्वकाळ ठरलेला असायचा. मोजून दोन अडीच तास कचेरीत जाऊन खुर्ची गरम करण्याखेरीज अन्य काम नसल्याने मन विटाळून गेले होते. तसे दिवसभर चौपाटीवर भटकण्यातही मजा राहिली नव्हती. तर त्या दिवशी भुर्जीचं पार्सल आणून खोलीवर निवांत आस्वाद घेत होतो.

मॅच-फिक्सिंग

कुमार जावडेकर ·
(क्रिकेटमधलं मॅच फिक्सिंग जेव्हा २००० साली दिल्ली पोलिसांना दिलेल्या हॅन्सी क्रोनिएच्या कबुलीतून जाहीर झालं, त्यावेळी - १२ एप्रिल २००० या दिवशी - मी ही कथा लिहिली होती 'लोकमत. पुणे'मध्ये .) गुलमोहर सोसायटीच्या कमानीतून मी कमीत कमी वेगानं आत गाडी वळवली, जवळ-जवळ थांबलोच म्हणा ना. असं केलं ना की तिथे खेळणाऱ्या मुलांचं लक्ष वेधलं जातं (गाडीचा हॉर्न न वाजवताही. हे महत्त्वाचं. फक्त आपल्यात थांबायची तयारी हवी.).... बोलर आपण लांबच लांब आपला रन-अप धुंडाळत जातो. मिड-ऑफचा लाँग-ऑफ होतो आणि फॉरवर्ड शॉर्टलेगचा बॅकवर्ड. जेव्हा जेव्हा एखादी गाडी आत वळते, तेव्हा तेव्हा असंच फील्ड सेटिंग बदलतं.

चिंब भिजलेली मुलगी

जव्हेरगंज ·
पावसाळी रात्र. आणि एक सिगारेट. मोकळा बसस्टॉप. छत्री. बाकड्यावर पसरलेले ईवलुशे पाण्याचे थेंब. आणि घोंघावता वारा. चिंब भिजलेली मुलगी कुठुणतरी पळत येते. 'माय गॉड' म्हणून म्हणून मान हलवते. तिची छाती धपापून जाते. आणि सिगारेटचं वलंय काढत मी तिथून चालू लागतो. छत्रीसोबत बरसत्या पाण्याच्या धारा घेऊन. खळाळत्या पाण्यातून वाट शोधत. चिंब भिजलेली मुलगी आता बसस्टॉपवर एकटीच अडकली आहे. रात्र पावसाळी आहे. ये जा करणाऱ्या मोटारींचे पुढचे दिवे तिची साथ करत आहेत. पर्समधल्या छोट्याश्या बाटलीतून ती पाणीही पिली आहे. तिच्या कपाळावर थोडा घामही जमा झाला आहे. ती स्वतःला सावरते. उशिरा का होईना पण ती घरी पोहोचते. रस्ता.

ट्रम्प व्हिझिट पुणे

महासंग्राम ·

चौथा कोनाडा 24/02/2020 - 17:13
हा .... हा ..... हा ..... ! शिवाजीनगर स्टेशन ते आकुर्डी रेल्वेस्टेशन लोकलने प्रवास याचाही अंतर्भाव करावा ही णम्र इनंती ! _/\_ मस्त !

सोने खरेदीसाठी मेलेनिया/इवान्का व मुक्ता बर्वे/म्रूणाल कुलकर्णीसोबत रिक्शाने लक्ष्मी रोडला रवाना. ईवांका पु.ना. गाडगीळमध्ये तर मेलेनिया रांकामध्ये.

In reply to by माईसाहेब कुरसूंदीकर

महासंग्राम 25/02/2020 - 14:48
माई माई माई मृणाल कुलकर्णी म्हणजे आमच्या आप्पांची लाडकी नात आणि माधवरावांची सिरियलीत झालेली रमाबाई तिला कुठे ट्रम्प च्या बायडीसोबत पाठवता

कंजूस 24/02/2020 - 18:43
१)अमृततुल्य नाही? २)महाराष्ट्र एकस्प्रेस नागपूर ते सातारा -कोल्हापूर आहे ना? डेक्कनने एमसटी डब्यात मारामारी नाही? ३)मंडईत भाजी खरेदी, अप्पा बळवंत चौकात अध्यात्मिक पुस्तक खरेदी?

In reply to by कंजूस

महाराष्ट्र एकस्प्रेस गोंदिया ते छत्रपती शाहू महाराज टर्मिनस कोल्हापूर अशी आहे. तिच्या मार्गात गोंदिया, नागपूर, वर्धा, बडनेरा, अकोला, भुसावळ, जळगाव, मनमाड, अहमदनगर, दौंड, पुणे, मिरज, कोल्हापूर ही मोठी स्थानके आहेत. महाराष्ट्राच्या राजधानीला वगळून देखील सर्वाधिक जिल्यांतून धावणारी ही ट्रेन असावी. पूर्व व पश्चिम विदर्भ, उत्तर, पश्चिम व दक्षिण महाराष्ट्र या भागांतून जाते. केवळ कोकण व मराठवाडाच सुटतात.

माझीही भर - संध्याकाळी कात्रजच्या राजीव गांधी सर्पोद्यानाला भेट व तिथल्या पांढर्‍या वाघाचे दर्शन घेऊन कात्रज तलावात नौकाविहार. चि. बॅरनसाठी अप्पा बळवंत चौकातून अभ्यासाच्या पुस्तकांची खरेदी. व्हाइट हाऊस, ट्र्म्प टॉवर अन मार (ए) लागो रिसॉर्टच्या कर्मचार्‍यांसाठी चितळ्यांच्या बाकरवडीची खरेदी लोकमंगलमसमोरच्या बाजीराव रस्त्यावरील चितळ्यांच्या दुकानातून खरेदी.

>> आझाद हिंद ट्रेन ने पुणे ते दिल्ली असा प्रवास इ नॉ चॉलबे. आमार शोनार होवरा स्टेशन सोडून आझाद हिंद एक्स्प्रेस दिल्लीला ना चॉलबे ;) .

विजुभाऊ 25/02/2020 - 09:17
ते ज्ञानप्रबोधिनीसमोरचे अनारसे "सामोसेवाले: जिवाला खा जिवाला खा जिवाला खा. ते राहिलेच की. झालेच तर बादशाही मेस समोरच्या पाट्यांचे वाचन पण राहिलेय.

In reply to by विजुभाऊ

महासंग्राम 25/02/2020 - 09:44
विजुभौ विजुभौ, अहो एकच पोट आहे माझ्या तात्याला इतकं खाल्यावर आग्ऱ्यास ताजमहाल ऐवजी फक्त पोटच दिसलं असतं त्यामुळे तूर्तास तो बेत रहित केलाय ! इति : मेलानिया वहिनी

सुर्यास्ताच्यावेळी पर्वती दर्शन व नंतर दूरवर पसरलेल्या पुण्याचे मनोहारी दर्शन. मराठी आंतरजालावरचे जगप्रसिद्ध लेखक श्री अकु यांचेशी सौहार्दभेट.

In reply to by श्रीरंग_जोशी

चौथा कोनाडा 25/02/2020 - 13:03
जगप्रसिद्ध लेखक श्री अकु यांचेशी सौहार्दभेट.
हे तर जबरदस्त अमीष आहे, आधी कल्पना दिली असती तर तात्यांनी आवर्जून मुक्काम वाढवला असता ! @श्रीरंग_जोशी _/\_

टिळक स्मारक मंदीरासमोर असणार्या 'व्हाईट हाउस' ह्या बिल्डिंग्समोर उभे राहून ट्रम्प ह्यांचा सेल्फी. हिंजवडीला धावती भेट.

In reply to by चौथा कोनाडा

महासंग्राम 25/02/2020 - 14:44
हो, हेच नाव जरी अमृततुल्य नसले तरी चव अगदी तशीच आहे. याच्याजवळच विनोदी अभिनेते स्व. शरद तळवलकर राहत होते.

In reply to by माईसाहेब कुरसूंदीकर

महासंग्राम 25/02/2020 - 15:47
माई, तात्या वैशालीत गेले होते, पण तिथे हि गर्दी होती, तेव्हा वाट पाहून गर्दीत मिळण्यापेक्षा आल्या पावली परत वाडेश्वरात गेले ते. आणि गुडलक ला मीच जाऊ नका म्हंटल. पूर्वीच गुडलक राहिलं नाही आता !

मदनबाण 01/03/2020 - 10:23
मोठ्या आशेने बाकरवडी खरेदी करण्यास गेलेल्या ट्रम्प तात्यांना बाकरवडी संपली ! अशी पुणेरी पाटी वाचावयास मिळाली ! :)))

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- मराठमोळ्या माधुरी कानिटकर देशाच्या तिसऱ्या महिला लेफ्टनंट

चौथा कोनाडा 24/02/2020 - 17:13
हा .... हा ..... हा ..... ! शिवाजीनगर स्टेशन ते आकुर्डी रेल्वेस्टेशन लोकलने प्रवास याचाही अंतर्भाव करावा ही णम्र इनंती ! _/\_ मस्त !

सोने खरेदीसाठी मेलेनिया/इवान्का व मुक्ता बर्वे/म्रूणाल कुलकर्णीसोबत रिक्शाने लक्ष्मी रोडला रवाना. ईवांका पु.ना. गाडगीळमध्ये तर मेलेनिया रांकामध्ये.

In reply to by माईसाहेब कुरसूंदीकर

महासंग्राम 25/02/2020 - 14:48
माई माई माई मृणाल कुलकर्णी म्हणजे आमच्या आप्पांची लाडकी नात आणि माधवरावांची सिरियलीत झालेली रमाबाई तिला कुठे ट्रम्प च्या बायडीसोबत पाठवता

कंजूस 24/02/2020 - 18:43
१)अमृततुल्य नाही? २)महाराष्ट्र एकस्प्रेस नागपूर ते सातारा -कोल्हापूर आहे ना? डेक्कनने एमसटी डब्यात मारामारी नाही? ३)मंडईत भाजी खरेदी, अप्पा बळवंत चौकात अध्यात्मिक पुस्तक खरेदी?

In reply to by कंजूस

महाराष्ट्र एकस्प्रेस गोंदिया ते छत्रपती शाहू महाराज टर्मिनस कोल्हापूर अशी आहे. तिच्या मार्गात गोंदिया, नागपूर, वर्धा, बडनेरा, अकोला, भुसावळ, जळगाव, मनमाड, अहमदनगर, दौंड, पुणे, मिरज, कोल्हापूर ही मोठी स्थानके आहेत. महाराष्ट्राच्या राजधानीला वगळून देखील सर्वाधिक जिल्यांतून धावणारी ही ट्रेन असावी. पूर्व व पश्चिम विदर्भ, उत्तर, पश्चिम व दक्षिण महाराष्ट्र या भागांतून जाते. केवळ कोकण व मराठवाडाच सुटतात.

माझीही भर - संध्याकाळी कात्रजच्या राजीव गांधी सर्पोद्यानाला भेट व तिथल्या पांढर्‍या वाघाचे दर्शन घेऊन कात्रज तलावात नौकाविहार. चि. बॅरनसाठी अप्पा बळवंत चौकातून अभ्यासाच्या पुस्तकांची खरेदी. व्हाइट हाऊस, ट्र्म्प टॉवर अन मार (ए) लागो रिसॉर्टच्या कर्मचार्‍यांसाठी चितळ्यांच्या बाकरवडीची खरेदी लोकमंगलमसमोरच्या बाजीराव रस्त्यावरील चितळ्यांच्या दुकानातून खरेदी.

>> आझाद हिंद ट्रेन ने पुणे ते दिल्ली असा प्रवास इ नॉ चॉलबे. आमार शोनार होवरा स्टेशन सोडून आझाद हिंद एक्स्प्रेस दिल्लीला ना चॉलबे ;) .

विजुभाऊ 25/02/2020 - 09:17
ते ज्ञानप्रबोधिनीसमोरचे अनारसे "सामोसेवाले: जिवाला खा जिवाला खा जिवाला खा. ते राहिलेच की. झालेच तर बादशाही मेस समोरच्या पाट्यांचे वाचन पण राहिलेय.

In reply to by विजुभाऊ

महासंग्राम 25/02/2020 - 09:44
विजुभौ विजुभौ, अहो एकच पोट आहे माझ्या तात्याला इतकं खाल्यावर आग्ऱ्यास ताजमहाल ऐवजी फक्त पोटच दिसलं असतं त्यामुळे तूर्तास तो बेत रहित केलाय ! इति : मेलानिया वहिनी

सुर्यास्ताच्यावेळी पर्वती दर्शन व नंतर दूरवर पसरलेल्या पुण्याचे मनोहारी दर्शन. मराठी आंतरजालावरचे जगप्रसिद्ध लेखक श्री अकु यांचेशी सौहार्दभेट.

In reply to by श्रीरंग_जोशी

चौथा कोनाडा 25/02/2020 - 13:03
जगप्रसिद्ध लेखक श्री अकु यांचेशी सौहार्दभेट.
हे तर जबरदस्त अमीष आहे, आधी कल्पना दिली असती तर तात्यांनी आवर्जून मुक्काम वाढवला असता ! @श्रीरंग_जोशी _/\_

टिळक स्मारक मंदीरासमोर असणार्या 'व्हाईट हाउस' ह्या बिल्डिंग्समोर उभे राहून ट्रम्प ह्यांचा सेल्फी. हिंजवडीला धावती भेट.

In reply to by चौथा कोनाडा

महासंग्राम 25/02/2020 - 14:44
हो, हेच नाव जरी अमृततुल्य नसले तरी चव अगदी तशीच आहे. याच्याजवळच विनोदी अभिनेते स्व. शरद तळवलकर राहत होते.

In reply to by माईसाहेब कुरसूंदीकर

महासंग्राम 25/02/2020 - 15:47
माई, तात्या वैशालीत गेले होते, पण तिथे हि गर्दी होती, तेव्हा वाट पाहून गर्दीत मिळण्यापेक्षा आल्या पावली परत वाडेश्वरात गेले ते. आणि गुडलक ला मीच जाऊ नका म्हंटल. पूर्वीच गुडलक राहिलं नाही आता !

मदनबाण 01/03/2020 - 10:23
मोठ्या आशेने बाकरवडी खरेदी करण्यास गेलेल्या ट्रम्प तात्यांना बाकरवडी संपली ! अशी पुणेरी पाटी वाचावयास मिळाली ! :)))

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- मराठमोळ्या माधुरी कानिटकर देशाच्या तिसऱ्या महिला लेफ्टनंट
माननीय श्री डोनाल्ड ट्रम्प तात्या यांच्या TrumpIndiaVisit दरम्यान पुणे दौऱ्यातील मधील कार्यक्रम. सकाळच्या 5.30 ला येणाऱ्या महाराष्ट्र एक्सस्प्रेस ने ७ वाजता पुणे रेल्वे स्टेशन वर आगमन मका यांच्याकडून हे सुरांनो चंद्र व्हा हे फ्युजन ऐकवून स्वागत रिक्षा चालका सोबत भाड्यावरून वाद.

बोलती बंद

डॉ. सुधीर राजाराम देवरे ·

सुचिता१ 02/01/2020 - 08:04
सत्य कथा असेल तर एकतर्फी विचार करू नये. नाण्याची दुसरी बाजू देखील बघावी. कधीकधी पेन्शन मिळत असल्याने वयस्कर मंडळी मुलांशी विचित्र वागतात. तब्येत बरी असताना एकत्र राहण्यासाठी आवश्यक असलेली तडजोड करत नाहीत, मुलांना काहीही मदत करत नाहीत, स्वतंत्र राहतात, नातेवाईक/ परिचितां समोर मुला/ सुनांच्या कागाळ्या करत राहतात. तब्येत बिघडली की, मनुष्य चिडचिडा होतो, मग नीट शुश्रूषा होत असेल तरीही त्यात कमतरता भासते. कीतीही केले तरी अपेक्षा संपत नाहीत. कदाचित तुमच्या कथेत अशी परिस्थिती नसेल ही.

सौन्दर्य 02/01/2020 - 23:53
कथा फारच छान आणि ओघवत्या भाषेत लिहिली आहे. कित्येक वेळा आई-वडिलांना लाग झालेला मुलगा आणि मुलगी असतील तर त्यांच्याकडे नाण्यांची तिसरीच बाजू पाहायला मिळते. एकत्र राहत असल्यामुळे सुनेशी पटत नाही व लग्न झालेली मुलगी जवळची वाटू लागते. मग अशी मुलगी देखील भावाच्या संसारात डोकावू लागते, कारण जरी स्व:ताचे आई-वडील असले तरी कळत-नकळत भाऊ व त्याची पत्नी त्यात ओढली जाते, आणि मग भांडणाला सुरवात होते. पण हीच लग्न झालेली मुलगी स्व:ताच्या सासू-सासऱ्यांकडे तेव्हढ्याच आत्मीयतेने लक्ष देताना दिसत नाही. सर्वत्र असेच होते असं माझे म्हणणे नाही पण हल्ली हाच ट्रेंड पाहायला मिळतो.

विजुभाऊ 03/01/2020 - 18:21
दोनही मुले इतकी तिरसट आणि कोरडी कशी आहेत? काहितरी चूकतय. दुसरी बाजूही पहायला हवी. आपण जे वागतो त्याचे पडसाद उमटत असतात . काक काऊ ही कदाचित मुलांशी तसे वागले असतील पण वृद्धावस्थेत स्वबळावर जगता यावे. हेच खरे. मुलाम्वर पण ओझे होऊ नये.

सुचिता१ 02/01/2020 - 08:04
सत्य कथा असेल तर एकतर्फी विचार करू नये. नाण्याची दुसरी बाजू देखील बघावी. कधीकधी पेन्शन मिळत असल्याने वयस्कर मंडळी मुलांशी विचित्र वागतात. तब्येत बरी असताना एकत्र राहण्यासाठी आवश्यक असलेली तडजोड करत नाहीत, मुलांना काहीही मदत करत नाहीत, स्वतंत्र राहतात, नातेवाईक/ परिचितां समोर मुला/ सुनांच्या कागाळ्या करत राहतात. तब्येत बिघडली की, मनुष्य चिडचिडा होतो, मग नीट शुश्रूषा होत असेल तरीही त्यात कमतरता भासते. कीतीही केले तरी अपेक्षा संपत नाहीत. कदाचित तुमच्या कथेत अशी परिस्थिती नसेल ही.

सौन्दर्य 02/01/2020 - 23:53
कथा फारच छान आणि ओघवत्या भाषेत लिहिली आहे. कित्येक वेळा आई-वडिलांना लाग झालेला मुलगा आणि मुलगी असतील तर त्यांच्याकडे नाण्यांची तिसरीच बाजू पाहायला मिळते. एकत्र राहत असल्यामुळे सुनेशी पटत नाही व लग्न झालेली मुलगी जवळची वाटू लागते. मग अशी मुलगी देखील भावाच्या संसारात डोकावू लागते, कारण जरी स्व:ताचे आई-वडील असले तरी कळत-नकळत भाऊ व त्याची पत्नी त्यात ओढली जाते, आणि मग भांडणाला सुरवात होते. पण हीच लग्न झालेली मुलगी स्व:ताच्या सासू-सासऱ्यांकडे तेव्हढ्याच आत्मीयतेने लक्ष देताना दिसत नाही. सर्वत्र असेच होते असं माझे म्हणणे नाही पण हल्ली हाच ट्रेंड पाहायला मिळतो.

विजुभाऊ 03/01/2020 - 18:21
दोनही मुले इतकी तिरसट आणि कोरडी कशी आहेत? काहितरी चूकतय. दुसरी बाजूही पहायला हवी. आपण जे वागतो त्याचे पडसाद उमटत असतात . काक काऊ ही कदाचित मुलांशी तसे वागले असतील पण वृद्धावस्थेत स्वबळावर जगता यावे. हेच खरे. मुलाम्वर पण ओझे होऊ नये.
- डॉ. सुधीर रा. देवरे चाळीसगावच्या काकांना फोन करावा, असं मला दोन तीन दिवसांपासून वाटत होतं. असं अचानक आठवण येण्याचं कारणही समजत नव्हतं. आज रविवार. वेळ आहेच आता दुपारी तर करूया फोन असं वाटून फोन लावला. रेकॉर्ड ऐकू आली, ‘या नंबरची सेवा तात्पुरती बंद आहे.’ दोन तीन वेळा प्रयत्न केला. तेच तेच ऐकू यायचं. आधी मराठी मग हिंदी नंतर इंग्रजी. नंबर बंद. करू नंतर म्हणून डोक्यातून विषय बाजूला केला. यालाही दोन तीन दिवस झाले म्हणून पुन्हा एका संध्याकाळी फोन करून पाहिला. आताही नंबर बंदच. बायकोला सांगून ठेवलं, ‘चाळीसगावचा फोन लँडलाईनवरून ट्राय करत रहा.

लघुकथा – नजर

bhagwatblog ·

In reply to by शित्रेउमेश

bhagwatblog 18/12/2019 - 14:54
प्रतिसादा साठी धन्यवाद मुक्त विहारि आणि शित्रेउमेश!!! लेखकाला नक्की काय सांगायचय??? मला कळल नाही.... ??? >> "मला या कथेत आकसापोटी निर्माण झालेल्या भावनांचा दुसऱ्यावर कसा परिणाम होतो. आणि प्रायश्चित घेतल्यानंतर स्वतःवर आणि दुसऱ्यावर कसा परिणाम होतो. या दोन्हीचे कथे स्वरुपात चित्रण करायचा प्रयत्न केला आहे. थोडक्यात नजर लागणे आणि नजर काढणे यावर कथा लिहिण्याचा छोटाशा प्रयत्न...

Rohini Mansukh 18/12/2019 - 16:17
कथा नकारात्मक भावनेकडून सकारात्मक भावनेकडे नेणारी आहे. तसेच कोणाही बाबतीत घडू शकणारी आहे त्यामुळे जास्त भावली.

In reply to by शित्रेउमेश

bhagwatblog 18/12/2019 - 14:54
प्रतिसादा साठी धन्यवाद मुक्त विहारि आणि शित्रेउमेश!!! लेखकाला नक्की काय सांगायचय??? मला कळल नाही.... ??? >> "मला या कथेत आकसापोटी निर्माण झालेल्या भावनांचा दुसऱ्यावर कसा परिणाम होतो. आणि प्रायश्चित घेतल्यानंतर स्वतःवर आणि दुसऱ्यावर कसा परिणाम होतो. या दोन्हीचे कथे स्वरुपात चित्रण करायचा प्रयत्न केला आहे. थोडक्यात नजर लागणे आणि नजर काढणे यावर कथा लिहिण्याचा छोटाशा प्रयत्न...

Rohini Mansukh 18/12/2019 - 16:17
कथा नकारात्मक भावनेकडून सकारात्मक भावनेकडे नेणारी आहे. तसेच कोणाही बाबतीत घडू शकणारी आहे त्यामुळे जास्त भावली.
उमा आज आपल्या मैत्रिणीच्या घरी(पद्मिनी) कामानिमित्त कडे आली होती. पद्मिनीची आई शांता काकू उमाच्या सख्या नसल्या तरी जुन्या भावकीतील नातेवाईक होत्या. पद्मिनी वर्ग मैत्रिण असल्यामुळे उमेचे तिच्या घरी जाणे येणे होत असे. पद्मिनी सोबत तिच्या खोलीत बोलत असताना सहजच निरागस पणे सांगीतले की, तिला स्थळ बघायला घरच्यांनी सुरुवात केली आहे. पुढील आठवड्यात तिला बघायला पाहुणे येणार आहेत असे सुद्धा सांगीतले. चहा-पाणी केल्यानंतर उमा घरी गेली. उमाला पाहुणे बघायला येण्याचा दिवस जसा जवळ येत होता तसा उमेच्या मनात उत्सुकता, भीती आणि डोळ्यात नवीन संसाराची स्वप्न तरळत होती.

सृजनाचा व्यायाम

डॉ. सुधीर राजाराम देवरे ·

झुरळ 02/12/2019 - 14:54
सुरुवातीच्या काही ओळी वाचून श्याम मनोहर आठवले. पुढे त्या॑चा स॑दर्भ आल्यावर बरे वाटले. पुलेशु.

झुरळ 02/12/2019 - 14:54
सुरुवातीच्या काही ओळी वाचून श्याम मनोहर आठवले. पुढे त्या॑चा स॑दर्भ आल्यावर बरे वाटले. पुलेशु.
- डॉ. सुधीर रा. देवरे सिनियर लेखकाशी ज्युनियरचं प्रत्यक्ष वा फोनवर बोलणं होत राहतं. प्रत्येक वेळी जशी मागची उजळणी होते तसे बोलण्यात नवे मुद्देही येत राहतात. परवा सिनियर बोलता बोलता ज्युनियरला म्हणाले, "व्यायाम करतोस ना रोज?’’ "होय करतोय ना. जोरात चालण्याचा व्यायाम करतो. सूर्य नमस्कार नाही करत आता. झेपत नाही. शिर्षासन करायचो पण आता वय आणि वजन वाढल्यामुळे तेही नाही करत.’’ असं म्हणून ज्युनियरने सिनियरला बोलायला स्पेस दिली. स्पेस मिळताच सिनियर बोलू लागले, "बरोबर, आता या वयात नाही करू शिर्षासन. मानेला त्रास होतो.

.

सुखी ·

विजुभाऊ 11/11/2019 - 11:10
मान अवघडली आणि गिरक्या घालून चक्कर आले. बाकी टिंबामधे सगळे काही असते ही बिग ब्यांग थेअरी नव्याने समजली. सेनेच्या आमदारांसाठीचा गुप्त संदेश लेखनातून समजला.

विजुभाऊ 11/11/2019 - 11:10
मान अवघडली आणि गिरक्या घालून चक्कर आले. बाकी टिंबामधे सगळे काही असते ही बिग ब्यांग थेअरी नव्याने समजली. सेनेच्या आमदारांसाठीचा गुप्त संदेश लेखनातून समजला.
वळ उजवीकडे अजून एकदा उजवीकडे अजून एकदा अजून एकदा अजून एकदा थोडा सरळ झालं मागे वळून बघ डावीकडे व उजवीकडे परत उजवीकडे वळून अजून एकदा एक छोटीशी गिरकी ये सरळ चालत अजून एक गिरकी हे डावीकडून मग उजवीकडून अजून एकदा उजवीकडून मग समोर बघ काय दिसतय झाली का सिद्धीमंत्राची पूर्वतयारी

रॉबिन विलियम्स

महासंग्राम ·

जॉनविक्क 12/08/2019 - 13:49
खास करून त्याने गुड विल हंटिंग मधे जी भूमिका केली होती ती पाहता हा व्यक्ती कोणत्याही कारणाने आत्महत्या करेल ह्यावर विश्वासच बसणे कठिण, न्हवे धक्काच होता. अवांतर:- का काय माहीत पण मला त्याला सतत सर्दी झाली आहे असा भास व्हायचा.

अवांतर:- का काय माहीत पण मला त्याला सतत सर्दी झाली आहे असा भास व्हायचा.
त्याच्या नाकाच्या ठेवणीमुळे वाटत असावे.जीवन ह्या नटाचेही नाक तसेच होते.

जॉनविक्क 12/08/2019 - 13:49
खास करून त्याने गुड विल हंटिंग मधे जी भूमिका केली होती ती पाहता हा व्यक्ती कोणत्याही कारणाने आत्महत्या करेल ह्यावर विश्वासच बसणे कठिण, न्हवे धक्काच होता. अवांतर:- का काय माहीत पण मला त्याला सतत सर्दी झाली आहे असा भास व्हायचा.

अवांतर:- का काय माहीत पण मला त्याला सतत सर्दी झाली आहे असा भास व्हायचा.
त्याच्या नाकाच्या ठेवणीमुळे वाटत असावे.जीवन ह्या नटाचेही नाक तसेच होते.
२०१४ ची ती सकाळ काहीशी भकासच होती, हॉलिवूडच्या माझ्या अत्यंत आवडत्या नटांपैकी एक असणाऱ्या रॉबिन विलियम्सला घेऊन गेलेली ती सकाळ होती. हॉलिवूड चे चित्रपट पहायचं वेड लागलं त्या काळात पहिल्या काही चित्रपटांत त्याचा 'गुड मॉर्निंग व्हिएतनाम' होता. आर्म्ड फोर्सेस रेडिओ मध्ये RJ म्हणून काम करणारा तो Goooooooood morning Vietnam! म्हणत सगळ्यांचा मूड फ्रेश करण्याची पद्धत जाम आवडून गेली होती. लगे रहो मुन्नाभाई मध्ये विद्या बालन ने ती हुबेहूब कॉपी केलीये.

दिव्यांची कहाणी

शिव कन्या ·

सस्नेह 02/08/2019 - 21:42
प्रसन्न लेखन. भाषाही भारी अलंकारिक ! रच्याकने एवढी यातायात करून उलटी गंगा वाहवण्यापेक्षा एमैसीबीला एक अर्ज टाकला असता तर आम्ही चार डांब टाकून उजेड पाडला असता की ! ह घ्या :)

अप्रतिम. भाषा ओघवती आणि पूर्वीच्या काहाण्यांना साजेशी. माझी आजी आणि आता आई श्रावण शुक्रवारी जीवत्यांची पूजा करून त्यांची काहाणी वाचते. रविवारी आदित्यराणुबाईची काहाणी वाचते. लहानपणापासून ऐकलेल्या या काहाण्यांपाठ झाल्यात. त्यावेळी रविवारी हातात 3तांदळाचे दाणे घेऊन काहाणी ऐकताना काहीतरी वेगळं करतो आहोत हे जाणवायचं. त्या जुन्या आठवणी जाग्या झाल्या. धन्यवाद

In reply to by ज्योति अळवणी

जॉनविक्क 03/08/2019 - 14:52
ऐका अमुक तमुक तुमची कहाणी, आटपाट नगर होतं अशी सुरुवात आणि जसा अमुक तमुक त्यांना प्रसन्न झाला तसा तुम्हालाही होओ, ही साठा उत्तरांची कहाणी पाचा उत्तरी सुफळ संपूर्ण. हा ठरलेला शेवट वाचून एका अदभूत जगाची सफर व्हायची. मन तल्लीन व्हायचे, आयुष्य अचानक खूप सुंदर व समाधानी वाटायचे. जणू राजू हिरानीचा चित्रपटच बघितला असावा. आवडती नावडतीची कथा तर फेवरीट. हे व्रतवैकल्ये वाचून असं वाटायचे की शाळा अभ्यासाच्या कटकटीची आवश्क्ताच नाहीशी

In reply to by जॉनविक्क

जॉनविक्क 03/08/2019 - 14:57
हे व्रतवैकल्ये वाचून असं वाटायचे की शाळा अभ्यासाच्या कटकटीची आवश्क्ताच नाहीशी...
...झालेली आहे. भक्ती करावी आणि सुखाने रहावे. असे वाटे की समाधानी आयुष्यासाठी श्रद्धाळूपणा ही एक गुरुकिल्ली आहे. खूपच मंतरलेला कालखंड या कथांनी दिला :)

भीमराव 03/08/2019 - 10:34
महादेवाने आधी अर्जच केलेला, पण चिरीमिरी साठी अर्ज फायलीत पडुन आहे अजुन. साहेब म्हणाला एकट्या च्या साठी इतके डांब टाकायचा खर्च करावा तर काही आम्हाला पण मिळुद्या.

In reply to by शिव कन्या

जॉनविक्क 25/08/2019 - 00:43
मानण्या ऐवजी कशाला प्रश्नपंच सुरू करताय ? उगा प्रतिसादातही चुंबनाचा वर्षाव झाला तर वाचकांची पळता भुई थोडी होईल ;)

सस्नेह 02/08/2019 - 21:42
प्रसन्न लेखन. भाषाही भारी अलंकारिक ! रच्याकने एवढी यातायात करून उलटी गंगा वाहवण्यापेक्षा एमैसीबीला एक अर्ज टाकला असता तर आम्ही चार डांब टाकून उजेड पाडला असता की ! ह घ्या :)

अप्रतिम. भाषा ओघवती आणि पूर्वीच्या काहाण्यांना साजेशी. माझी आजी आणि आता आई श्रावण शुक्रवारी जीवत्यांची पूजा करून त्यांची काहाणी वाचते. रविवारी आदित्यराणुबाईची काहाणी वाचते. लहानपणापासून ऐकलेल्या या काहाण्यांपाठ झाल्यात. त्यावेळी रविवारी हातात 3तांदळाचे दाणे घेऊन काहाणी ऐकताना काहीतरी वेगळं करतो आहोत हे जाणवायचं. त्या जुन्या आठवणी जाग्या झाल्या. धन्यवाद

In reply to by ज्योति अळवणी

जॉनविक्क 03/08/2019 - 14:52
ऐका अमुक तमुक तुमची कहाणी, आटपाट नगर होतं अशी सुरुवात आणि जसा अमुक तमुक त्यांना प्रसन्न झाला तसा तुम्हालाही होओ, ही साठा उत्तरांची कहाणी पाचा उत्तरी सुफळ संपूर्ण. हा ठरलेला शेवट वाचून एका अदभूत जगाची सफर व्हायची. मन तल्लीन व्हायचे, आयुष्य अचानक खूप सुंदर व समाधानी वाटायचे. जणू राजू हिरानीचा चित्रपटच बघितला असावा. आवडती नावडतीची कथा तर फेवरीट. हे व्रतवैकल्ये वाचून असं वाटायचे की शाळा अभ्यासाच्या कटकटीची आवश्क्ताच नाहीशी

In reply to by जॉनविक्क

जॉनविक्क 03/08/2019 - 14:57
हे व्रतवैकल्ये वाचून असं वाटायचे की शाळा अभ्यासाच्या कटकटीची आवश्क्ताच नाहीशी...
...झालेली आहे. भक्ती करावी आणि सुखाने रहावे. असे वाटे की समाधानी आयुष्यासाठी श्रद्धाळूपणा ही एक गुरुकिल्ली आहे. खूपच मंतरलेला कालखंड या कथांनी दिला :)

भीमराव 03/08/2019 - 10:34
महादेवाने आधी अर्जच केलेला, पण चिरीमिरी साठी अर्ज फायलीत पडुन आहे अजुन. साहेब म्हणाला एकट्या च्या साठी इतके डांब टाकायचा खर्च करावा तर काही आम्हाला पण मिळुद्या.

In reply to by शिव कन्या

जॉनविक्क 25/08/2019 - 00:43
मानण्या ऐवजी कशाला प्रश्नपंच सुरू करताय ? उगा प्रतिसादातही चुंबनाचा वर्षाव झाला तर वाचकांची पळता भुई थोडी होईल ;)
(परवा दिव्यांची अवस झाली. खरंतर त्याच दिवशी इथे ही कथा पोस्ट करायची होती, पण जमले नाही. नवी पारंपरिक कथा रचण्याचे धाडस केले आहे. :) ) ऐका दीपांनो तुमची कहाणी. कैलासावर सदाशिव बसले होते. तिकडून पार्वती आली. ती नाराज दिसत होती. शंकराने कारण विचारले. तशी ती म्हणाली, ‘माझी मुले खेळणार कशी? वाढणार कशी?’ ‘काय झाले?’ ‘उजेड नाही. प्रकाश नाही. बघेन तिकडे अंधुक अंधुक. चेंडू कुठे गेला दिसत नाही. माझी मुले खेळणार कशी? वाढणार कशी? या कैलासावर सगळा कसा अंधार अंधार!’ सदाशिवाने सूर्याला बोलावले. सूर्य आला. कैलासाच्या आडच थांबला. कैलासपतीने विचारले, ‘उजेड नाही. प्रकाश नाही.