मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

वावर

कोणीतरी बाजूला सरकले असेल......

शिव कन्या ·

नाखु 05/05/2019 - 08:17
चाबूक लेख. धागा बुकमार्क केला आहे. आठवणींच्या गाठोड्यातला पांढरपेशा मध्यमवर्गीय नाखु

अभ्या.. 08/05/2019 - 15:57
सुरेख. नव्याची नवलाई घेऊन भरली जाते रिकामी जागा इतकीच काय ती आनंदाची गोष्ट, अन्यथा नरकच.

नाखु 05/05/2019 - 08:17
चाबूक लेख. धागा बुकमार्क केला आहे. आठवणींच्या गाठोड्यातला पांढरपेशा मध्यमवर्गीय नाखु

अभ्या.. 08/05/2019 - 15:57
सुरेख. नव्याची नवलाई घेऊन भरली जाते रिकामी जागा इतकीच काय ती आनंदाची गोष्ट, अन्यथा नरकच.
घरातील चार मुले चार दिशांना पांगतात. घरातील कर्ता पुरुष अंथरुणाला खिळतो. मग बागेत नको असणारे तण पुरुषभर उंच वाढू लागते. नको त्या कुठल्या कुठल्या जाडजूड वेली मोठमोठ्या झाडांना विळखा घालू लागतात. बाग गुदमरते. घर आकसू लागते. माईंचे वय झालेले, उमेद संपलेली. पण नवऱ्याची अहोरात्र सेवा, त्यात खंड नाही. अशात लाडली नावाची मांजरी घरात येते, जीव लागतो. ती गर्भार मांजरी एके दिवशी नाहीशी होते. तिला शोधशोधून माई थकतात. त्याच रात्री नवर्याचा जीव जातो. सभोवती कुट्ट काळोख. त्या काळी इतकी संपर्कसाधने नव्हती. जवळ दुसरे माणूस नाही.
मांडणी
वावर
मुक्तक
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
राहणी
प्रकटन
विचार

विहीर खोदण्याचा विचार

शिव कन्या ·

श्वेता२४ 03/05/2019 - 12:42
कि आतला लाव्हाच दिसू लागला! विहीर खोदल्यावर पाणीच लागेल हे मी तरी कशाच्या आधारावर ठरवले?

शब्दानुज 03/05/2019 - 13:26
म्हातारपणावर आहे का हो कविता ? वय झाल्यावर जीवनरस संपत जाणारी कविता ?

पाषाणभेद 04/05/2019 - 13:37
खॅ खॅ खॅ विहीर नको पण पाऊस पडण्यापुर्वी जमीनीची नांगरट करावीच लागते ना? नांगरट खोल झाली तर जमीन भुसभूशीत होते. बी बियाणं चांगलं रुजते. वरून पाऊस असतोच दणकेबाज. मग पीकही चांगले जोमदार येते. आमची माती अन त्यांची झालेली माती. खॅ खॅ खॅ

चौथा कोनाडा 13/05/2019 - 13:25
जीवनरस शुष्क करणारे असे काही शब्द पाहून चटके बसले डोळ्यांना. घश्याला कोरड पाडणारी कविता !

श्वेता२४ 03/05/2019 - 12:42
कि आतला लाव्हाच दिसू लागला! विहीर खोदल्यावर पाणीच लागेल हे मी तरी कशाच्या आधारावर ठरवले?

शब्दानुज 03/05/2019 - 13:26
म्हातारपणावर आहे का हो कविता ? वय झाल्यावर जीवनरस संपत जाणारी कविता ?

पाषाणभेद 04/05/2019 - 13:37
खॅ खॅ खॅ विहीर नको पण पाऊस पडण्यापुर्वी जमीनीची नांगरट करावीच लागते ना? नांगरट खोल झाली तर जमीन भुसभूशीत होते. बी बियाणं चांगलं रुजते. वरून पाऊस असतोच दणकेबाज. मग पीकही चांगले जोमदार येते. आमची माती अन त्यांची झालेली माती. खॅ खॅ खॅ

चौथा कोनाडा 13/05/2019 - 13:25
जीवनरस शुष्क करणारे असे काही शब्द पाहून चटके बसले डोळ्यांना. घश्याला कोरड पाडणारी कविता !
विहीर खोदण्याचा विचार... डोळ्यांतील उजेड कमीकमी होऊ लागला हसण्यातील सच्चेपणा संपू लागला तेव्हा मी विहीर खोदण्याचा विचार करू लागले.... जमिनीला भेगा, उन्हाच्या झळा पाण्याची पातळी इतकी खोल इतकी खोल.... कि आतला लाव्हाच दिसू लागला! विहीर खोदल्यावर पाणीच लागेल हे मी तरी कशाच्या आधारावर ठरवले? डोळ्यांतील उजेड संपताना, संपू द्यावा उन्हात हसू हरवताना, हरवू द्यावे दुष्काळात विहीर खणू नये जमिनीला कष्ट देऊ नयेत ..... इतकेच काय पावसाचीही वाट पाहू नये आता, डोळ्यातील क्षीण उजेडाला फसवू नये संपू पाहणाऱ्या हसण्याला धरून ठेवू नये..... विहीर खोदण्याचा विचार मात्र.....?? विचार काही माझ्या आधीन नाह
धोरण
मांडणी
वावर
वाङ्मय
कविता
मुक्तक
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
अदभूत
अनर्थशास्त्र
इशारा
कविता माझी
काणकोण
कालगंगा
माझी कविता
मुक्त कविता

माणसे कविता होऊन येतात.....

शिव कन्या ·

खिलजि 26/04/2019 - 12:13
अश्या सुंदर कविता वाचून माझे हात शिवशिवू लागतात माफीनामा आधीच जाहीर करावासा वाटतो आतली मळमळ जणू बाहेर काढून टाकतात घडत असते , घडत आले आहे आणि घडत जाईल पण ते मांडण्याची ताकद यावी लागते प्रेरणादायी कविता, ती आपसूकच प्रदान करत असतात

खिलजि 26/04/2019 - 12:13
अश्या सुंदर कविता वाचून माझे हात शिवशिवू लागतात माफीनामा आधीच जाहीर करावासा वाटतो आतली मळमळ जणू बाहेर काढून टाकतात घडत असते , घडत आले आहे आणि घडत जाईल पण ते मांडण्याची ताकद यावी लागते प्रेरणादायी कविता, ती आपसूकच प्रदान करत असतात
माणसे कविता होऊन येतात एकएक हट्टी कडवे लाडाकोडाने घालून ठेवतात, दोन कडव्यांमध्ये एक जीवघेणी कळ विसावा म्हणून ठेवून जातात... माणसे कविता होऊन येतात अलंकार भिरकावून केवळ अर्थ होऊन रात्रभर उशाशी बसतात उजाडताना परत पुस्तकाच्या अंधारात गुडूप होतात...... माणसे कविता होऊन येतात.... -शिवकन्या
मांडणी
वावर
वाङ्मय
कविता
मुक्तक
कविता माझी
भावकविता
माझी कविता
मुक्त कविता
करुण

पुनरागमनाय च

नानबा ·

अभ्या.. 19/04/2019 - 09:20
त्या वेगळ्या इंग्लिश स्पेशल नानबा आहेत. सोनियाजींच्या भाषणाच्या भाषेत प्रतिसाद लिहितात. हा आमचा नाना फडणीस आहे.

चामुंडराय 20/04/2019 - 00:28
हो, अधिक उत्खनन केले तेव्हा कळले. माबो वरील आंग्ल भाषा झाडणाऱ्या नानबा "श्रीमती" आहेत आणि मिपा वरील हे नानबा "श्रीमान" आहेत. आपल्याला कोणत्याही "नानबा" कडून चांगले आणि सकस वाचायला मिळाल्याशी मतलब, नाही का?

nanaba 20/04/2019 - 09:19
Zadane he technical limitation she, linguistic nahi he mee namra pane namud karu icchite! Maze marathi lekhan maayboli var vaachu shakata.

भंकस बाबा 20/04/2019 - 10:18
आणंद झल्ला. तुमचा मराटी व्वाचून! असेच लिहित रहा. सगळे मिपाकर पाठिंबा देतील तुम्हाला

अभ्या.. 19/04/2019 - 09:20
त्या वेगळ्या इंग्लिश स्पेशल नानबा आहेत. सोनियाजींच्या भाषणाच्या भाषेत प्रतिसाद लिहितात. हा आमचा नाना फडणीस आहे.

चामुंडराय 20/04/2019 - 00:28
हो, अधिक उत्खनन केले तेव्हा कळले. माबो वरील आंग्ल भाषा झाडणाऱ्या नानबा "श्रीमती" आहेत आणि मिपा वरील हे नानबा "श्रीमान" आहेत. आपल्याला कोणत्याही "नानबा" कडून चांगले आणि सकस वाचायला मिळाल्याशी मतलब, नाही का?

nanaba 20/04/2019 - 09:19
Zadane he technical limitation she, linguistic nahi he mee namra pane namud karu icchite! Maze marathi lekhan maayboli var vaachu shakata.

भंकस बाबा 20/04/2019 - 10:18
आणंद झल्ला. तुमचा मराटी व्वाचून! असेच लिहित रहा. सगळे मिपाकर पाठिंबा देतील तुम्हाला
समस्त नव्या आणि जुन्या मिपाकरांना नानबाचा नमस्कार. ४.५ वर्षांच्या विश्रांतीनंतर मिपावर पुनरागमन करण्याचे योजिले आहे. लवकरच भटकंती सदरात एक लेखमाला सुरू करतोय. सध्या सुट्टीवर भारतात असल्यामुळे भरपूर मोकळा वेळ हाताशी आहे म्हणून पुनश्च लिखाणाचा योग जुळून आला आहे. सर्व नव्या जुन्या मंडळींचा वरदहस्त डोक्यावर असावा..
मांडणी
वावर
प्रकटन

तळवे

शिव कन्या ·

पाषाणभेद 14/04/2019 - 12:49
आरं बाब्बो, लईच शरिराची मोडतोड चालू हाये. ते अमुर्त चित्रेकारी का काय असते तशी कविता दिवसेंदिवस होते आहे. म्हणजे एक डोळा दोन नाक. मेंदू गुढग्यात. हात पायच्या जागी. गझल वाचून कसे गरगरायला होते तसे वाटते आहे. नकोच त्या वाटेने जाणे.

सोन्या बागलाणकर 15/04/2019 - 04:12
हे एक विरहगीत आहे. कवयित्री म्हणते आहे की शक्य असते तर तिने आपल्या तळव्यांना एखाद्या फोटोप्रमाणे (किंवा आठवणीप्रमाणे) फोटोफ्रेममध्ये फोल्ड करून दूर ठेवून दिले असते ज्याने की तिला तिच्या प्रियकराची आठवण येणार नाही. असं करता आलं असतं तर सगळे प्रश्नच सुटले असते. शेवटी ती देवाला आर्ततेने म्हणते की माझ्या हातांना निदान पंख तरी द्यायचे म्हणजे मी माझ्या सख्याकडे उडून गेले असते (बघा: पंख होते तो उड आती रे)

तुषार काळभोर 15/04/2019 - 12:24
तिच्या तळव्यांचा अन प्रियकराचा काय संबंध ? हृदयाचा अन प्रियकराचा समजू शकतो.

डॉ सुहास म्हात्रे 15/04/2019 - 12:49
पंख मिळालेले तळवे, उडत उडत जाऊन, दूर गेलेल्या प्रियकराच्या गालांवर जोरात... असे काहीसे असावे. ;) :) (हघ्याहेवेसांन)

सोन्या बागलाणकर 15/04/2019 - 12:54
पैलवान साहेब, याचे उत्तर कवितेच्याच पहिल्या वाक्यात आहे.
हेच ते जीवघेणे हळवे तळवे ज्यावर तू तुझे काळीज काढून ठेवलेस!!
बोले तो त्याने तिच्या हातावर पेनने हृदय वगैरे काढले होते. (कृ ह घेणे)

खिलजि 15/04/2019 - 13:44
हुच्च् अतिहुचक काव्याआरास इथे मांडिली तळवे गार पडले , चमकले काजवे तरीही काहीच नाही समजली गहन ग्रहण लागले ग्रहणात गहन काय होते ? छायेचा खेळ सारा डोक्याचे पार लागले

पाषाणभेद 14/04/2019 - 12:49
आरं बाब्बो, लईच शरिराची मोडतोड चालू हाये. ते अमुर्त चित्रेकारी का काय असते तशी कविता दिवसेंदिवस होते आहे. म्हणजे एक डोळा दोन नाक. मेंदू गुढग्यात. हात पायच्या जागी. गझल वाचून कसे गरगरायला होते तसे वाटते आहे. नकोच त्या वाटेने जाणे.

सोन्या बागलाणकर 15/04/2019 - 04:12
हे एक विरहगीत आहे. कवयित्री म्हणते आहे की शक्य असते तर तिने आपल्या तळव्यांना एखाद्या फोटोप्रमाणे (किंवा आठवणीप्रमाणे) फोटोफ्रेममध्ये फोल्ड करून दूर ठेवून दिले असते ज्याने की तिला तिच्या प्रियकराची आठवण येणार नाही. असं करता आलं असतं तर सगळे प्रश्नच सुटले असते. शेवटी ती देवाला आर्ततेने म्हणते की माझ्या हातांना निदान पंख तरी द्यायचे म्हणजे मी माझ्या सख्याकडे उडून गेले असते (बघा: पंख होते तो उड आती रे)

तुषार काळभोर 15/04/2019 - 12:24
तिच्या तळव्यांचा अन प्रियकराचा काय संबंध ? हृदयाचा अन प्रियकराचा समजू शकतो.

डॉ सुहास म्हात्रे 15/04/2019 - 12:49
पंख मिळालेले तळवे, उडत उडत जाऊन, दूर गेलेल्या प्रियकराच्या गालांवर जोरात... असे काहीसे असावे. ;) :) (हघ्याहेवेसांन)

सोन्या बागलाणकर 15/04/2019 - 12:54
पैलवान साहेब, याचे उत्तर कवितेच्याच पहिल्या वाक्यात आहे.
हेच ते जीवघेणे हळवे तळवे ज्यावर तू तुझे काळीज काढून ठेवलेस!!
बोले तो त्याने तिच्या हातावर पेनने हृदय वगैरे काढले होते. (कृ ह घेणे)

खिलजि 15/04/2019 - 13:44
हुच्च् अतिहुचक काव्याआरास इथे मांडिली तळवे गार पडले , चमकले काजवे तरीही काहीच नाही समजली गहन ग्रहण लागले ग्रहणात गहन काय होते ? छायेचा खेळ सारा डोक्याचे पार लागले
हेच ते जीवघेणे हळवे तळवे ज्यावर तू तुझे काळीज काढून ठेवलेस!! शक्य वा हिंमत असती तर हे तळवे बाजूला काढून फोटोत घडी घालून पुरून टाकले असते... ना ही असोशी असली असती... ना अंधारात डोळे खुपसून न उजळणार्या पूर्वेकडे पहात राहिले असते.... ना रक्तातून तुझे भिरभिरणे ऐकत राहिले असते.... नाहीतर, माझ्या दोन्ही तळव्यांना पंख व्हायची शक्ती घटकाभर देता, तर विधात्याचे काय जाते? -शिवकन्या
धोरण
मांडणी
वावर
संस्कृती
प्रेमकाव्य
मुक्तक
साहित्यिक
जीवनमान
प्रेम कविता
भावकविता
मुक्त कविता
हट्ट
करुण

(दाराआडची मुंगी)

mrcoolguynice ·
एक मुंगी दाराआडून बघते आहे कोर्टहॉलच्या बाहेर किती बाहेर? कंपाउंडच्या बाहेर, सिग्नलपार जिथे एक हत्ती शोधतो आहे पुष्पगुच्छ मस्त.... करत असेल का तो ही तिचा विचार? येणार असेल का तो आज कोर्टहॉलमधे कंपाउंडच्या आत, सिग्नलच्या अलीकडे? मुंगीही कोर्टातून बाहेर येऊ शकत नाही... जाईल का ती ही हत्तीचा हात धरून, कंपाउंडच्या पलीकडे? आडोसा घेऊन असलेला चुलत खाप मुंगळा हातातली शास्त्रे लपवत, याची जाणीव नसलेली मुंगी आपल्या सुखस्वप्नात हरवलेली असते.... पुष्पगुच्छात भान हरवलेला हत्ती मॅरेज रजिस्ट्रारच्या कंपाउंडकडे येतच राहतो... येतच राहतो .....
वावर

(दाराआडचा दगड)

mrcoolguynice ·

डॉ सुहास म्हात्रे 05/04/2019 - 00:02
हो ना, दगडाचा आकार कळला तर, तो दुसर्‍याच्या डोक्यात घालायचा की त्याच्यावर स्वतःचे डोके आपटावे, हे ठरविणे सोपे जाईल. ;) :)

डॉ सुहास म्हात्रे 05/04/2019 - 00:02
हो ना, दगडाचा आकार कळला तर, तो दुसर्‍याच्या डोक्यात घालायचा की त्याच्यावर स्वतःचे डोके आपटावे, हे ठरविणे सोपे जाईल. ;) :)
एक दगड दाराआडून बघतो आहे मिपाबाहेर किती बाहेर? वास्तविकतेच्या बाहेर, भावनांच्यावर स्वार जिथे एक कवयत्री बसली आहे स्तब्ध.... करत तरी असेल का तो क्षणभर तिचा विचार ? जात असेल का हो तोही विडंबनाच्या बाहेर, ट्रोलीकतेच्या पलीकडे? का टाळ कुटातून तो बाहेरच येऊ शकत नाही... अशा बेइमान उजेडात मग कवयत्री तिच्या जिंदगाणीचा अनुवाद वात करून पाठवते, अंधारात दगड शांतपणे जागा राहतो.... कारण त्याला आजकाल पाझरायलाच होत नाही, हळूहळू आपण डोकी गहाण ठेवणारा ठोंब्या कसा झालो,हे त्याचं त्याला कळत नाही; विझणारी ती मुलगी मात्र वात नसलेल्या कंदिलाआडून बघत राहते... बघतच राहते....
वावर

दाराआडची मुलगी

शिव कन्या ·

अभ्या.. 04/04/2019 - 11:52
माझ्याच डोळ्यांनी वाचली कविता भिंतीला दरवाजा नव्हता पाठवलेल्या डोळ्यांनी वाचली कविता दरवाज्याला भिंती नव्हत्या. . मस्त

राजेंद्र मेहेंदळे 04/04/2019 - 15:37
मुलगी कुठे बसलेय? कोकणात? मुंबईत? मुलगा कुठे बसलाय? दुबईत? साउथ आफ्रिकेत?मादागास्कर मध्ये? मुलगी दाराबाहेर का येउ शकत नाही? दाराला घर नाही म्हणजे काय? डोळे पाठविले म्हणजे काय? निस्ता राडाsssss

गवि 04/04/2019 - 15:58
न समजलेल्या प्रामाणिकांनीनी इकडे रांग लावावी. अर्थाबद्दल काही हताश अंदाज: -नेत्रदान श्रेष्ठ दान -स्त्रीवरील बंधने -क्रूझ शिप कंपनी -कोडाईकॅनालचे भूछत्र -कॅनाबीज कायदेशीर करा आंदोलन -कोंकणात समुद्रकिनाऱ्यावर आपले स्वप्नातील टुमदार घर (स्वतंत्र सातबारा व N/A प्लॉट्स) की आणखी काही?

राजेंद्र मेहेंदळे 04/04/2019 - 16:05
नाणार प्रकल्पाला विरोध कोकणात किनार्‍यावर शॅक्स लावायला परवानगी सी आर झेड कायद्याचे उल्लंघन

गामा पैलवान 05/04/2019 - 01:35
गवि, उगाच गुंतागुंत वाढत्येय. ही एकदम सोप्पी कविता आहे. सार्वजनिक संडासात बसून मोबाईलवर च्याटिंग केलेलं दिसतंय. आ.न., -गा.पै. तळटीप : मुलगा मात्र उघड्यावर बसलाय.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 04/04/2019 - 16:17
>>>कोंकणात समुद्रकिनाऱ्यावर आपले... मलाही असंच वाटतं. समुद्रकिना-यावर वाळूत एक खोपा असावा. तो असावा, मग सोबत ''हम तूम बने एक दूजे के लीये'' गाणं असावं. किराणा आणायला तो गेलेला असल्यामुळे मुलगी बंद दाराआड़ून त्याची वाट पाहते, खूप सुंदर कल्पना आहे. -दिलीप बिरुटे (बंद दाराआड तांदूळ निसायला घेतलेला)

खिलजि 04/04/2019 - 17:00
गहन वाटतेय , शक्य झाल्यास आपल्याला असलेला अर्थ व्यनि केला तर फार उपकार होतील .. आणि बाकीची इडंबने बघितली त्यामुळे माझेही हात जरा शिवशिवू लागले आहेत .. आधीच माफी मागून ठेवतो .. धन्यवाद

चौथा कोनाडा 11/04/2019 - 17:21
कच्चा माल जितका चोख तितकी त्याची उत्पादनं दर्जेदार हेच यावरून सिद्ध होतं. +१, चांदणे संदीप अनेकांना आपाअपल्या कल्पना मांडण्यासा ठी स्फुर्ती देणारी प्रेरक कविता !

चित्रगुप्त 07/04/2019 - 02:32
काही गहन अर्थ असावा, असे वाटायला लावणारी कविता आवडली. अनेकांना या कवितेने प्रेरणा देऊन काहीतरी निर्मिती करायला लावली, हे विशेष. कवियत्रीने कवितेचा एक सुंदर घाट इथे निर्मिला आहे, त्या घाटावर येऊन काव्यगंगेत डुबकी मारण्यात एक आगळीच मौज आहे. 'शिव कन्या' यांना अनेक धन्यवाद.

अभ्या.. 04/04/2019 - 11:52
माझ्याच डोळ्यांनी वाचली कविता भिंतीला दरवाजा नव्हता पाठवलेल्या डोळ्यांनी वाचली कविता दरवाज्याला भिंती नव्हत्या. . मस्त

राजेंद्र मेहेंदळे 04/04/2019 - 15:37
मुलगी कुठे बसलेय? कोकणात? मुंबईत? मुलगा कुठे बसलाय? दुबईत? साउथ आफ्रिकेत?मादागास्कर मध्ये? मुलगी दाराबाहेर का येउ शकत नाही? दाराला घर नाही म्हणजे काय? डोळे पाठविले म्हणजे काय? निस्ता राडाsssss

गवि 04/04/2019 - 15:58
न समजलेल्या प्रामाणिकांनीनी इकडे रांग लावावी. अर्थाबद्दल काही हताश अंदाज: -नेत्रदान श्रेष्ठ दान -स्त्रीवरील बंधने -क्रूझ शिप कंपनी -कोडाईकॅनालचे भूछत्र -कॅनाबीज कायदेशीर करा आंदोलन -कोंकणात समुद्रकिनाऱ्यावर आपले स्वप्नातील टुमदार घर (स्वतंत्र सातबारा व N/A प्लॉट्स) की आणखी काही?

राजेंद्र मेहेंदळे 04/04/2019 - 16:05
नाणार प्रकल्पाला विरोध कोकणात किनार्‍यावर शॅक्स लावायला परवानगी सी आर झेड कायद्याचे उल्लंघन

गामा पैलवान 05/04/2019 - 01:35
गवि, उगाच गुंतागुंत वाढत्येय. ही एकदम सोप्पी कविता आहे. सार्वजनिक संडासात बसून मोबाईलवर च्याटिंग केलेलं दिसतंय. आ.न., -गा.पै. तळटीप : मुलगा मात्र उघड्यावर बसलाय.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 04/04/2019 - 16:17
>>>कोंकणात समुद्रकिनाऱ्यावर आपले... मलाही असंच वाटतं. समुद्रकिना-यावर वाळूत एक खोपा असावा. तो असावा, मग सोबत ''हम तूम बने एक दूजे के लीये'' गाणं असावं. किराणा आणायला तो गेलेला असल्यामुळे मुलगी बंद दाराआड़ून त्याची वाट पाहते, खूप सुंदर कल्पना आहे. -दिलीप बिरुटे (बंद दाराआड तांदूळ निसायला घेतलेला)

खिलजि 04/04/2019 - 17:00
गहन वाटतेय , शक्य झाल्यास आपल्याला असलेला अर्थ व्यनि केला तर फार उपकार होतील .. आणि बाकीची इडंबने बघितली त्यामुळे माझेही हात जरा शिवशिवू लागले आहेत .. आधीच माफी मागून ठेवतो .. धन्यवाद

चौथा कोनाडा 11/04/2019 - 17:21
कच्चा माल जितका चोख तितकी त्याची उत्पादनं दर्जेदार हेच यावरून सिद्ध होतं. +१, चांदणे संदीप अनेकांना आपाअपल्या कल्पना मांडण्यासा ठी स्फुर्ती देणारी प्रेरक कविता !

चित्रगुप्त 07/04/2019 - 02:32
काही गहन अर्थ असावा, असे वाटायला लावणारी कविता आवडली. अनेकांना या कवितेने प्रेरणा देऊन काहीतरी निर्मिती करायला लावली, हे विशेष. कवियत्रीने कवितेचा एक सुंदर घाट इथे निर्मिला आहे, त्या घाटावर येऊन काव्यगंगेत डुबकी मारण्यात एक आगळीच मौज आहे. 'शिव कन्या' यांना अनेक धन्यवाद.
एक मुलगी दाराआडून बघते आहे बाहेर किती बाहेर? स्वत:च्या बाहेर, समुद्राच्या पार जिथे एक मुलगा बसला आहे स्तब्ध.... करत असेल का तो ही तिचा विचार? जात असेल का तो ही स्वत:च्या बाहेर, समुद्राच्या पलीकडे? मुलगी दाराआडून बाहेर येऊ शकत नाही... मग ती तिचे संपूर्ण डोळे पाठवते, ते डोळे डोळ्यात घेऊन मुलगा शांतपणे जागा राहतो.... डोळे हरवलेली मुलगी घर नसलेल्या दाराआडून बघत राहते... बघतच राहते.... -शिवकन्या
वावर
संस्कृती
वाङ्मय
कविता
प्रेमकाव्य
साहित्यिक
समाज
कविता माझी

इज्राएल कडून जरासे हेही शिकुन घेऊ

माहितगार ·
भारतीय शूर वीरांना मानाची वंदना. देशाची साथ द्या, शूर व्हा, काळजी घ्या आणि आनंदी रहा !! जय हिंद !!
वावर

ते दोघे

शिव कन्या ·
पानगळीने रेखीव झालेल्या त्या प्रचंड वृक्षातळी ते दोघे होते मघामघाशी तर! मी पाहीले त्यांना बराच वेळ खाली मान घालून एकमेकांमध्ये साखरेइतके अंतर ठेवून चालताना, कुठेही न थांबता त्यांना एकमेकांकडे बघताना, अन् तेव्हा रस्ता हसताना... मी पाहिले त्या दोघांना , हात हातात घेताना 'बाहों के बाहर नजरों से ओझल होना ही लकिरों पे लिखा है तो वो लकिरे ही मिटा देते हैं' त्याने एवढेच म्हणलेले मला ऐकायला आले नंतर मला ते दिसले नाहीत... पानगळीने रेखीव झालेल्या प्रचंड वृक्षामागे मला नंतर कुणीच दिसले नाही... -शिवकन्या
मांडणी
वावर
वाङ्मय
कविता
प्रेमकाव्य
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
अदभूत
कविता माझी
माझी कविता
मुक्त कविता
अद्भुतरस
Subscribe to वावर
© 2026 मिसळपाव