अरे वा ! मस्त - आला कि वृत्तांत ! पाभे कौतुक न आभार .

मस्त झालेला दिसतोय कार्यक्रम! प्रकाशचित्रे दिसत नाहीत.

पण माझा गणेशा झालाय बहुतेक 😕

कट्टा आयोजित होणार या पाभेंच्या घोषणेनंतर व त्यावर झालेल्या उहापोह वरून एक वेगळाच अनुभव असणार याची कल्पना आली.पुढे पर्जन्यराजाच्या अतीकृपेमुळे एक दिवस आगोदर पर्यंत कट्टा होतो किंवा नाही साशंकच होतो. पाभेंच्या दृढनिश्चय पुढे वरुणराजाने नांगी टाकली व कट्ट्याच्या दिवशी संपूर्ण शरणागती पत्करून मिपाकरानां भेटण्याची मुभा दिली. मी जरा दूरच रहात असल्याने थोडा लवकर निघालो पण मित्रांना पहिल्यांदाच भेटणार रिकाम्या हाताने कसे जायचे म्हणून सुदाम्याचे पोहे घ्यावे या विचाराने पुण्यातल्या नामी बल्लवाच्या(चितळे) दुकानात घुसलो. कदाचित माझ्या दृढनिश्चयाची परीक्षा घ्यावी या उद्देशातून वरुणराजाने अचानक आघाडी उघडली. पण हाडाचा सैनिक, सगळी शस्त्र अस्त्र बरोबर होती. रेनकोट चढवला व दुचाकीवरून पुढील प्रवास सुरू केला. शेवटी वरूणालाच काय वाटले त्याने आपली सर्व कुमक परत बोलावून घेतली. या सगळ्यात टाईमीग चुकलेच. पण नागरी आयुष्यात आता पुर्ण पणे रूळल्यामुळे उशीर झाला तरी फारसे वाईट वाटून घेतले नाही. दुचाकी लेण्या समोरच पार्क केली. आतमधे गेल्यावर एक दोन ठिकाणी घोळके दिसले पण सुरक्षारक्षाच्या नजरेतून बघुन मिपाकर कोण याचा आदांज घेत एका घोळक्यात घुसलो. आदांज बरोबर निघाला. असो, स्वताचा परिचय दिल्यावर घोळक्यातल्या प्रत्येकाचे चेहरे निरखत असताना असे भाव दिसले की "किती जुनी ओळख आहे आपली". मोकळ्या गप्पा सुरू झाल्या. माझ्या मनात प्रत्येक सदस्याबद्दल त्यांनी दिलेल्या प्रतिसादा वरून एक पुर्व प्रतिमा होती त्याला धक्का बसला. प्रचेतस यांचे लिखाण व ज्ञान बघुन कोणीतरी ढुढ्ढाचार्य असेल असे वाटले होते. उलट निघाले तरूण तुर्क निघाले. पाभे एक तिशीचा यंग एनर्जेटीक उतावळा तरूण असावा. पण उलट मध्यमवयीन, शांत, मृदुभाषी व आत्मविश्वास आणी आत्मीयता ठासून भरलेले व्यक्तिमत्व दिसले. आणी असेच बाकीच्या सदस्यांबद्दल. चश्मेबद्दूर यांचे लेखन किवा प्रतीसाद न वाचल्यामुळे काहीच कल्पनाच नव्हती ,नवीनच ओळख झाली. प्रसन्न व्यक्तिमत्त्व व आत्मीयता या दोन गोष्टी मनावर छाप सोडून गेल्या.. आयुष्य डाॅक्टर जाती बरोबरच घालवल्यामुळे कुमारएक यांना ओळखण्यास वेळ लागला नाही. सर्वांबद्दल लिहीत बसलो तर एक वेगळाच धागा काढावा लागेल. तरीसुद्धा अबा, अमरेन्द्र बाहुबली यांच्यावर लिहील्या शिवाय पुढे जाऊच शकत नाही. अबा एक दबंग, भांडखोर मोठ्ठा माणूस असेल उलट हॅण्डसम,चार्मींग व अफेक्शनेट व्यक्तिमत्त्वाचा उमेदितला तरूण मनावर कायमची छाप सोडून गेला. अल्झायमर झाला तरी त्याला विसरू शकणार नाही. एक आश्चर्याचा धक्काच बसला जेव्हा रामचंद्र यांनी प्रत्येकाचे लिखाण व त्यावरील त्यांचे प्रतिसाद या बरोबरच ओळख करून घ्यायला सुरवात केली. प्रचंड उत्साह व सामान्य ज्ञान व आत्मीयता पाहून आनंद झाला. असे मिसळून गेले की दुधात साखर. एक आणखीन खास निरक्षणाअंती असे दिसले की सर्व सदस्य फिजीकली फिट व हसमुख होते. कदाचित माझीच प्राॅपर्टी(तोंद) जास्त होती. इतके दिवस आवरून ठेवल्याने तीने सुद्धा बंड पुकारले आहे. बाकी कट्ट्यावर काय झाले हे पाभेंनी स्वविस्तर लिहीलेच आहे. थोडक्यात,आजच पुणे मिपा कट्टा संपन्न झाला. एक वेगळाच अनुभव होता. "कट्ट्यावरती गंध पसरला नाते मनाचे कोणीच कोणा ठावे नसता जुळती बंध रेशमांचे" परवलीचा शब्द होता," मिपाकर का?". नवल वाटले. शेवटपर्यंत होतो,चहा पिला व मगच गेलो. या चारपाच तासात माझे वय मी विसरलो एवढे मात्र नक्कीच. खादंन्ती नव्हती मग जवळच्याच प्रसिद्ध हाटेलातून दोन प्लेट वांग्याची भाजी,ज्वारीची भाकरी ,झणझणीत ठेचा व मिक्स भजी घेऊन घराकडे प्रस्थान केले. कट्ट्यावर बरेच नवीन मित्र मिळाल्याने मी खुश होतो. चुलतसासूबाईंची(स्वयंपाक) आराधना करावी लागली नाही म्हणून गृहमंत्रालय पण खुश. एकुण दिवस मस्तच गेला.

छान वृत्तांत पुण्यात असूनही या वेळी नाही जमले याची खंत आहेच पुढील कट्टा नक्की मलाही फोटो दिसत नाहीत

छान वृत्तांत.. फोटो का दिसत नाहीत बरे?

फोटोचा गणेशा का झालाय ते समजले नाही. उद्या दुरूस्ती करतो. तो पर्यंत कृपया वाट पहावी.

फोटोचा गणेशा का झालाय ते समजले नाही. उद्या दुरूस्ती करतो. तो पर्यंत कृपया वाट पहावी.

वृत्तान्त आवडला..

कोरम पूर्ण भरल्यानंतर प्रचेतस (वल्ली) यांनी सुत्र हातात घेतली.

यालाच घाबरून जुनेजाणते मिपाकर आले नाहीत असे सूत्रांनी सांगितले

पुढील कट्ट्यास नक्की येणार.

लयी धमाल केलेली दिसतेय! पातळेश्वरचे फोटो कमाल आलेत. पुण्याच्या एखाद्या कट्ट्याला नक्की येणार!

पण, व्हिडियो काॅल मुळे, ती कसर भरून निघाली ...

भारी झाला कट्टा. मात्र प्रचि दिसत नाहीत.

मी पण खरं तर आलो होतो, पण उशिरा पोचलो.. नाहीतर भेट झाली असती..

मुख्य वृत्तांत आणि उप-वृत्तांत यातून चित्र उभं राहिलं... पण मुख्य चित्रे का बरं दिसेनात!! गॅस शेगडीच्या बंद बटणासारखं दिसतंय.

अभियंता दिनाच्या कार्यक्रमाचा भाग म्हणून एका कॉलेज मध्ये परिक्षक होतो. हा पूर्व नियोजित कार्यक्रम सरकवता न आल्याने कट्ट्याला येता आले नाही, पण व्रृत्तांत वाचून छान वाटले. पुढील वेळी नक्की येणार. फोटो दिसत नाहीत..

कालच्या फोटोंचा गणेशा झाल्याने बराचस हिरमोड झाला. आता ते फोटो येथे डकवतो आहे. मिपाकट्टा: पुणे सप्टेंबर २०२२ गृप फोटो उभे असलेले मागची रांग (डावीकडून): प्रशांत (मालक), प्रचेतस (वल्ली), टीपीके, कुमार१, कर्नल तपस्वी, नितीन सोलापूरकर, धनावडे, अमरेंद्र बाहूबली. बसलेले खालची रांग (डावीकडून): मिपाप्रेमी योगेश, राजेंद्र मेहेंदळे, बिपीन सुरेश सांगळे, चौथा कोनाडा, पाषाणभेद,चष्मेबद्दूर लेणीचा परिसर या फोटोत दाखवणे हा उद्देश आहे. मिपाकट्टा: पुणे सप्टेंबर २०२२ गृप फोटो उभे असलेले मागची रांग (डावीकडून): प्रशांत (मालक), प्रचेतस (वल्ली), टीपीके, कुमार१, कर्नल तपस्वी, नितीन सोलापूरकर, धनावडे, अमरेंद्र बाहूबली. बसलेले खालची रांग (डावीकडून): मिपाप्रेमी योगेश, राजेंद्र मेहेंदळे, बिपीन सुरेश सांगळे, चौथा कोनाडा, पाषाणभेद,चष्मेबद्दूर मिपाकट्टा: पुणे सप्टेंबर २०२२ गृप फोटो मागची रांग (डावीकडून): चष्मेबद्दूर, टीपीके, धनावडे, बिपीन सुरेश सांगळे, प्रशांत (मालक), मिपाप्रेमी योगेश खालची रांग (डावीकडून): अमरेंद्र बाहूबली, कर्नल तपस्वी, नितीन सोलापूरकर, पाषाणभेद, अनिकेत वैद्य, राजेंद्र मेहेंदळे, कुमार१, प्रचेतस (वल्ली), चौथा कोनाडा मिपाकट्टा: पुणे सप्टेंबर २०२२ गृप फोटो मागची रांग (डावीकडून): चष्मेबद्दूर, टीपीके, धनावडे, बिपीन सुरेश सांगळे, प्रशांत (मालक), मिपाप्रेमी योगेश खालची रांग (डावीकडून): अमरेंद्र बाहूबली, कर्नल तपस्वी, नितीन सोलापूरकर, पाषाणभेद, अनिकेत वैद्य, राजेंद्र मेहेंदळे, प्रचेतस (वल्ली), कुमार१, चौथा कोनाडा पाताळेश्वर लेण्यातील आम्ही बसलो ते ठिकाण पाताळेश्वर लेण्यातील आम्ही बसलो ते ठिकाण पाताळेश्वर लेण्यातील लांबलचक ओवरी पाताळेश्वर लेण्यातील नंदी गृह पाताळेश्वर लेण्याच्या गेट वरील शिल्प, ज्यावर प्रचेतस यांची पारखी नजर गेली सर्वात शेवटी रामचंद्र आले, तो पर्यंत बरेचसे मिपाकर निघून गेले होते. लेण्याबाहेरील जंगली महाराज रस्त्यावरील फोटो. डावीकडून: अमरेंद्र बाहूबली, कर्नल तपस्वी, मिपाप्रेमी योगेश, रामचंद्र, धनावडे, अनिकेत वैद्य, टीपीके, पाषाणभेद सर्वांना भेटून खूप आनंद झाला. भेटूया पुढील कट्टा भेटीत.

फोटोच्या लिंका (इमेज अ‍ॅड्रेस) बरोबर वाटत नाही आहेत.

सर्व फोटोज नव्याने अपलोड केले आहेत 👍 मला काल रात्री वृत्तांत वाचला तेव्हाही सगळे फोटोज व्यवस्थित दिसत होते. अत्ता काहीजणांचे फोटो दिसत नसल्याचे सांगणारे प्रतिसाद वाचल्यावर सर्व फोटोज आधी डाउनलोड आणि मग अपलोड करून धाग्यातल्या लिंक्स अपडेट केल्या आहेत. आता सर्वांना फोटो दिसत असावेत अशी अपेक्षा करतो. अवांतर: कालच्या कट्ट्याला मी, माझी बायको आणि मिपाकर ज्योती अळवणी असे तिघेजण येणार होतो आणि त्यादृष्टीने तयारीही केली होती, पण वरुणराजाने अवकृपा केल्याने आम्ही नाही येऊ शकलो ह्याची खंत आहे. आमच्यावर अवकृपा झाली असली तरी कट्टेकऱ्यांवर कृपा झाल्याचे वाचून आनंद झाला आणि ह्या सुखद कट्टानुभवाला मुकल्याचे दुःखही! असो, कट्ट्याचा सचित्र वृत्तांत आवडला आहे हे.वे.सा.न.ल. पुणे कट्ट्याचे यशस्वीरीत्या आयोजन केल्याबद्दल पाषाणभेद ह्यांचे आणि सर्व उपस्थित मिपाकरांचे मनःपूर्वक अभिनंदन 🌹

आता मुख्य लेखातील प्रकाशचित्रे दिसताहेत.

पुण्यात नसल्याने कट्टा मिसला. फोटो व कट्ट्याचा वृत्तान्त छान. मजा आली वाचून .

वृत्तांत चाळला. तपशीलवार वाचला नै. पण, भारी कट्टा झालेला दिसतो. सर्वांना पाहुन बरं वाटलं. चश्मेबद्दूर कोणी पुरुष, डु आयडी असेल असे वाटायचे. ( हे राम) बाकी, ते कुमार १ काका मनमोकळे वगैरे असतील असे असतील अशी अपेक्षा करतो. (पळा) -दिलीप बिरुटे

आणि उप-वृत्तांत !

जोरात झाला की कट्टा. मस्तच.

एकदम खुसखुशीत वृत्तांत. काही मिपाकर आधीपासून ओळखीचे होतेच, तर काही मिपाकरांशी नव्याने ओळख झाली. गप्पा मारता मारता कर्नलतपस्वी हे आमचे दूरचे नातेवाईक असल्याचे समजले, त्याअनुषंगाने देखील काही गप्पा झाल्या. पाभे यांनी कट्ट्याचे नेमके आयोजन केले होते त्याबद्दल त्यांचे खास आभार. दिवाळीच्या आधी पुन्हा एकदा एक पुणे कट्टा आयोजित करण्याचा विचार सुरू आहे अर्थात वेगळ्या ठिकाणी. त्याबाबद्दल नियोजन करून जाहीर करूच.

मला आता मूळ धाग्यातील फोटो दिसायला लागेल आहेत. मला पहिल्याच फोटोतील पाषाणभेद यांचा मांडी घालून मस्त रिलॅक्स मोड मधला प्रसन्न चेह-यातला फोटो आवडला. लागलीच प्रतिसाद टाकला. आता पुढचे फोटो बघतो.

कट्टा चांगलाच यशस्वी झाला हे पाहून आनंद झाला. पाषाणभेद यांचे विशेष कौतुक. मी शनिवारपर्यंत कट्ट्याच्या धाग्यावर प्रतिसाद देणे टाळले कारण रविवारचे काम नक्की होत नव्हते. अखेर रविवारीही न टाळता येण्यासारखे काम मागे लागल्यामुळे येता आलेच नाही. असो, पुढच्या वेळी नक्की प्रयत्न करीन. सं - दी - प

जोरदार झाला कट्टा. बरेच दिवसांनी असा जबरी कट्टा वृ आला मिपावर. फोटो एकदम झकास!

कट्टा एकदम मस्त पार पडला. बऱ्याच नवीन ओळखी झाल्या . बाकरवडी, पेढे ह्यांनी मजा अली. त्याबरोबच प्रचेतस कडून खूप मस्त माहिती मिळाली. गाव वाले (धुळेकर) भेटले आणि एकूणच २-३ तास मजेत गेले.

छान फोटो आणि वृत्तांत.

वृतांत आणि फोटो दोन्हीं झक्कास!

कट्ट्याच्या दिवशीच काम असल्यामुळे मी कट्ट्याला येऊ शकेन की नाही याची शेवट पर्यंत खात्री नव्हती ! त्यामुळे धाग्यावर कुठेच याबाबत बोललो नव्हतो. मागच्या प्राधिकरण कट्ट्याला उपस्थित होतो त्याला ७-८ वर्षे झाली होती ! त्यावेळी सौ सुद्धा सोबत असण्याचा योग आला ! तेव्हाची धमाल परत येणार होती ! इच्छा तेथे मार्ग या उक्तीनुसार काही ऍडजेस्टमेंट नंतर कट्ट्याला उपस्थित राहण्याची संधी मिळून गेली, सौ तिच्या व्यग्रते मुळे येऊ शकणार नव्हती ! पावसानं ही ब्रेक घेत सहकार्य केलं अन घाईत लोकल पकडून कट्ट्याला येऊन पोहचलो. पावसाच्या साचलेल्या पाण्यात सुरुवातीसच असलेल्या नंदी मंडपाचे प्रतिबिंब लोभस दिसत होते ! गर्दीच्या शहरातून कातळशिल्पाच्या आसमंतात शिरताना उल्हसित झालो होतो. मी अर्धा पाऊण तास उशिरा पोहचलो, बाहेर माणसांचे दोन तीन थवे दिसत होते ते मिपाकरांचे वाटत नव्हते .. मग थेट लेण्यांमध्ये पोहोचलो .... एक ग्रुप दिसला ... “कट्टा का ??” म्हणून विचारल्यावर “हो” असा गलका झाला. मी चौको अशी ओळख देताच जोरदार स्वागत झाले ... एका आयडी माझा ताबा घेऊन एक छोटी पिशवी माझ्याकडे सुपूर्द करून हुश्श केलं ! ते टीपीके होते, त्यांच्या हसऱ्या चेहऱ्याने लगेच मला आपलेसे करून टाकले ! कंजूस सरांनी एक कला विषयक पुस्तिका माझ्या कडे देण्यासाठी त्यांच्या हाती दिली होती, पण दोघांच्याही कार्यबाहुल्यामुळे भेट होऊ शकली नव्हती ! बऱ्याच वेळा व्यनि व फोन संभाषण झाले होते पण भेट व्हायचे योग येत नव्हते , ते या कट्ट्याने आले. मी मागे चित्रकार अन्वर हुसेन यांच्यावर लेख लिहिला होता त्यासंदर्भात ती पुस्तिका होती ! धन्यवाद कंजूस सर ... पुस्तिका माझ्या पर्यंत पोहिचली ... धन्यवाद, टीपीके ! लगेचच “मी बिपिन” म्हणत बिपिन सांगळे यांनी उबदार स्वागत केले, त्यांच्याशी काही वेळा व्यनि आणि फोनवर संभाषण होत असल्यामुळे ही गोष्ट लेखक कसे दिसत असतील याची उत्सुकता होती ! मग यथावकाश इतर सर्वांशी “हॅलो हाय” झाले. मग सर्वजण लेण्याबाहेरील मोकळ्या जागेत आलो, एकेकाशी ओळख पटत होती ! ! मी उशिरा पोहोचल्यामुळे प्रचतेसवल्लीचा हेरिटेज वॉक मिसला (बेटर लक नेक्स्ट टाईम, कट्ट्याचा आनंद घेण्यास सुरुवात केली ! प्रशांत .. साक्षात “मिपा मालक” यांना भेटून, बोलून रोमांचित व्हायला झाले ! पाषाणभेद यांनी धडपड करून निर्धाराने हा मिपा कट्टा आयोजित केल्याबद्दल कौतुक केले ! लोकांना एकत्र करण्याचा " हाय पॉसिटीव्ह ऍटीट्युड" असणारे मनमोकळे पाभे मनाला भावून गेले ! पा भे, हॅट्स ऑफ .. हा सुंदर कट्टा आयोजित केल्याबद्दल ! कट्टा वृतान्त आणि प्रचि, दोन्ही मस्तच ! कुमार१ यांच्या ज्येष्ठज्ञानी व्यक्तिमत्वाने भारावून गेलो, त्यांचे कित्येक ज्ञानवर्धक, आरोग्य विषयक माहितीपूर्ण धागे डोळ्यासमोर तरळून गेले ! त्यांनी अंतर्नाद सारख्या नावाजलेल्या नियतकालिकात लेखन केले आहे ही भारावून टाकणारे होते ! अमरेंद्र बाहूबली, नितीन सोलापूरकर, अनिकेत वैद्य, राजेंद्र मेहेंदळे, प्रचतेसवल्ली यांच्याशी बोलून छान वाटले. नितीन सोलापूरकर आमचा जिल्हा पार्टनर असल्याने आपुलकी वाटली. कट्ट्यानंतर घरी परत जाताना नितीन बरोबर जायला मिळाले, खुप गप्पा मारता आल्या. थॅंक यू नितीन माझी अगदी “डोअर डिलिव्हरी केली ! पुढच्या कार्यक्रमासाठी वेळेत पोहोचता आले ! कर्नलतपस्वी यांच्या कणखर लष्करी व्यक्तिमत्वाने आणि आपुलकीने खुप भारी वाटले ! अभ्यासू व्यक्तिमत्वाच्या “दि ओन्ली अनहिता इन कट्टा” प्रोफेसर वाटणाऱ्या जर्मन भाषेच्या शैक्षणिक क्षेत्रात कार्य करणाऱ्या चष्मेबद्दूर यांच्याशी बातचीत करताना मजा आली ! पेढे व बाकरवडी यांनी आनंद द्विगुणित झाला ! थॅंक यू, कर्नल साहेब ! बिपिन सुरेश सांगळे यांच्याशी अधूनमधून संपर्क असल्याने त्यांच्या लेखनाचा परीघ माहीत झाला. त्यांनी इत्यादि सारखे दर्जेदार मासिक आणि दिलीप प्रभावळकर यांच्या सारख्या दिग्गज लोकांबरोबर काम केलेले आहे, त्याच बरोबर बालमित्र साठी प्रसिद्ध चित्रकार गिरीश सहस्त्रबुद्धे यांच्याबरोवर कथा माला केली होती हे ऐकून त्यांच्या त्यांच्या या क्षेत्रातील दिग्गजपणा लक्षात यावा ! त्यांच्याबद्दचा आदर दुणावला ! कट्टयात मन रमून गेले होते पण एका कार्यक्रमासाठी परतायचे असल्याने निघणे भाग होते. अनायसे नि३ सोलापूरकर तिकडेच जाणार असल्याने त्याच्याबरोबर निघता आले, गप्पा झाल्या ! थॅंक यू नि३ फॉर लव्हली लिफ्ट ! एकंदरीत कट्टा एक नंबर संस्मरणीय झाला ! मित्रांनो, भेटूयात पुन्हा ! - चौको

पुण्यात असतो तर कट्ट्याला आवर्जून हजेरी लावली असती. पाताळेश्वरच्या बऱ्याच आठवणी आहेत, कॉलेजच्या दिवसात अधून-मधून सकाळ-संध्याकाळ एखादी फेरी ठरलेली असायची. एव्हाना मिपाआयडी (मिपावरील लिखाण) आणि प्रत्यक्षातील मिपाकर यांच्या जोड्या जुळवणं हा कठीण प्रश्न आहे याची सर्वांनाच जाणीव झाली आहे :-)

जोरदार कट्टा... प्रत्येकाची मुळ नावे काय आहेत?

मला कट्टा हा शब्द जरा निराळा वाटत आला आहे. त्यामुळे मी कट्टा भेट हा उल्लेख करत आलेलो आहे. कट्टा नियोजनात सर्वांनी माझे आभार मानले, माझे जरा जास्तच कौतूक होते आहे हे पाहून मला लाजल्यासारखे झाले आहे. मी तर खरेच काहीच केले नाही. फक्त कट्टा ठरवला व त्याला मिपाकरांनी साथ दिली. तसे पाहिले तर कोणताही कार्यक्रम, प्रसंग, इव्हेंट, सादरीकरण, प्रवास, भेट किंवा कोठेही साधे जायचे असेल तरी माझे नियोजन पक्के असते. तुम्ही सर्वांनी कुणी एकाचे ऐकून या कट्यात सहभागी झालात याचे मला अपृप, कौतूक आहे. मिपावरील अशा भेटी, कट्टा सांगून करण्यात मला आता अंदाज येत चालला आहे. काही ठोकताळे मनात पक्के झाले आहेत. यापुढील अशा नियोजनात मला माझा खारीचा वाटा उचलायला निश्चितच आवडेल. पुढील कट्टा यापेक्षा मोठा व्हावा, एखादे मंगलकर्यालय, हॉल भाड्याने घेण्याइतका समारंभ व्हावा किंवा साहित्यसंमेलनासारखा कार्यक्रम व्हावा या सदिच्छा.

छानच वृत्तांत, फोटो

आम्हाला पाताळेश्वर लेण्यातील साधारण इतिहास, तेथील शिल्पांचा मागोवा इत्यादींचा परिचय करून दिला.

मस्तच... मला फार आवडतात अशा गाईडेड टूर्स ! फोटो आणि वृत्तांत छानच... :) प्रतिसादही आवडले.

जोरदार झालेला दिसतोत पुणे कट्टा. मुख्य आयोजक पाषाणभेद साहेब व त्यांच्या सहकार्‍यांचे तसेच सर्व उपस्थितांचे मनःपूर्वक अभिनंदन. फोटोज उत्तम आहेत. दहा वर्षांपूर्वीच्या मुंबईजवळच्या एका कट्ट्याच्या वृत्तांतातल्या फोटोजला काहींनी धुरकट म्हंटले होते. दहा वर्षांत छायाचित्रणाच्या (सरासरी) दर्जाच्या बाबतीत लक्षणीय प्रगती झाली आहे असे निरीक्षण नोंदवतो.

कट्टा वृत्तांत वाचला, आपणही अशा कट्टयांना जावे वाटले पण सर्व कट्टे दूर भरतात, आमच्या ठाणे डोंबिवली ,कल्याण इथे आम्च्या ज‌ळ का भरवत नाहीत ठण्याला तर मुंब इकर. आम्ही ठाणे जिल्हावासिय सर्वानाच मध्यवर्ती होइल. मीहे मागे पण सूचित केले होते, पण मी नविन आयडी असल्यामुळे कोणीच लक्ष दिले नसल्याचे वाटत आहे , त्यांत मी फक्त वाचक म्हणूनच प्रतिसाद देत असते. लेखक नाही, म्णून सर्व ठरविणारे दुर्लक्ष करत असावेत का?

कट्टा वृत्तांत वाचला, आपणही अशा कट्टयांना जावे वाटले पण सर्व कट्टे दूर भरतात, आमच्या ठाणे डोंबिवली ,कल्याण इथे आम्च्या ज‌ळ का भरवत नाहीत ठण्याला तर मुंब इकर. आम्ही ठाणे जिल्हावासिय सर्वानाच मध्यवर्ती होइल. मीहे मागे पण सूचित केले होते, पण मी नविन आयडी असल्यामुळे कोणीच लक्ष दिले नसल्याचे वाटत आहे , त्यांत मी फक्त वाचक म्हणूनच प्रतिसाद देत असते. लेखक नाही, म्णून सर्व ठरविणारे दुर्लक्ष करत असावेत का?

अरे वा ! मस्त - आला कि वृत्तांत ! पाभे कौतुक न आभार .

मस्त झालेला दिसतोय कार्यक्रम! प्रकाशचित्रे दिसत नाहीत.

पण माझा गणेशा झालाय बहुतेक 😕

कट्टा आयोजित होणार या पाभेंच्या घोषणेनंतर व त्यावर झालेल्या उहापोह वरून एक वेगळाच अनुभव असणार याची कल्पना आली.पुढे पर्जन्यराजाच्या अतीकृपेमुळे एक दिवस आगोदर पर्यंत कट्टा होतो किंवा नाही साशंकच होतो. पाभेंच्या दृढनिश्चय पुढे वरुणराजाने नांगी टाकली व कट्ट्याच्या दिवशी संपूर्ण शरणागती पत्करून मिपाकरानां भेटण्याची मुभा दिली. मी जरा दूरच रहात असल्याने थोडा लवकर निघालो पण मित्रांना पहिल्यांदाच भेटणार रिकाम्या हाताने कसे जायचे म्हणून सुदाम्याचे पोहे घ्यावे या विचाराने पुण्यातल्या नामी बल्लवाच्या(चितळे) दुकानात घुसलो. कदाचित माझ्या दृढनिश्चयाची परीक्षा घ्यावी या उद्देशातून वरुणराजाने अचानक आघाडी उघडली. पण हाडाचा सैनिक, सगळी शस्त्र अस्त्र बरोबर होती. रेनकोट चढवला व दुचाकीवरून पुढील प्रवास सुरू केला. शेवटी वरूणालाच काय वाटले त्याने आपली सर्व कुमक परत बोलावून घेतली. या सगळ्यात टाईमीग चुकलेच. पण नागरी आयुष्यात आता पुर्ण पणे रूळल्यामुळे उशीर झाला तरी फारसे वाईट वाटून घेतले नाही. दुचाकी लेण्या समोरच पार्क केली. आतमधे गेल्यावर एक दोन ठिकाणी घोळके दिसले पण सुरक्षारक्षाच्या नजरेतून बघुन मिपाकर कोण याचा आदांज घेत एका घोळक्यात घुसलो. आदांज बरोबर निघाला. असो, स्वताचा परिचय दिल्यावर घोळक्यातल्या प्रत्येकाचे चेहरे निरखत असताना असे भाव दिसले की "किती जुनी ओळख आहे आपली". मोकळ्या गप्पा सुरू झाल्या. माझ्या मनात प्रत्येक सदस्याबद्दल त्यांनी दिलेल्या प्रतिसादा वरून एक पुर्व प्रतिमा होती त्याला धक्का बसला. प्रचेतस यांचे लिखाण व ज्ञान बघुन कोणीतरी ढुढ्ढाचार्य असेल असे वाटले होते. उलट निघाले तरूण तुर्क निघाले. पाभे एक तिशीचा यंग एनर्जेटीक उतावळा तरूण असावा. पण उलट मध्यमवयीन, शांत, मृदुभाषी व आत्मविश्वास आणी आत्मीयता ठासून भरलेले व्यक्तिमत्व दिसले. आणी असेच बाकीच्या सदस्यांबद्दल. चश्मेबद्दूर यांचे लेखन किवा प्रतीसाद न वाचल्यामुळे काहीच कल्पनाच नव्हती ,नवीनच ओळख झाली. प्रसन्न व्यक्तिमत्त्व व आत्मीयता या दोन गोष्टी मनावर छाप सोडून गेल्या.. आयुष्य डाॅक्टर जाती बरोबरच घालवल्यामुळे कुमारएक यांना ओळखण्यास वेळ लागला नाही. सर्वांबद्दल लिहीत बसलो तर एक वेगळाच धागा काढावा लागेल. तरीसुद्धा अबा, अमरेन्द्र बाहुबली यांच्यावर लिहील्या शिवाय पुढे जाऊच शकत नाही. अबा एक दबंग, भांडखोर मोठ्ठा माणूस असेल उलट हॅण्डसम,चार्मींग व अफेक्शनेट व्यक्तिमत्त्वाचा उमेदितला तरूण मनावर कायमची छाप सोडून गेला. अल्झायमर झाला तरी त्याला विसरू शकणार नाही. एक आश्चर्याचा धक्काच बसला जेव्हा रामचंद्र यांनी प्रत्येकाचे लिखाण व त्यावरील त्यांचे प्रतिसाद या बरोबरच ओळख करून घ्यायला सुरवात केली. प्रचंड उत्साह व सामान्य ज्ञान व आत्मीयता पाहून आनंद झाला. असे मिसळून गेले की दुधात साखर. एक आणखीन खास निरक्षणाअंती असे दिसले की सर्व सदस्य फिजीकली फिट व हसमुख होते. कदाचित माझीच प्राॅपर्टी(तोंद) जास्त होती. इतके दिवस आवरून ठेवल्याने तीने सुद्धा बंड पुकारले आहे. बाकी कट्ट्यावर काय झाले हे पाभेंनी स्वविस्तर लिहीलेच आहे. थोडक्यात,आजच पुणे मिपा कट्टा संपन्न झाला. एक वेगळाच अनुभव होता. "कट्ट्यावरती गंध पसरला नाते मनाचे कोणीच कोणा ठावे नसता जुळती बंध रेशमांचे" परवलीचा शब्द होता," मिपाकर का?". नवल वाटले. शेवटपर्यंत होतो,चहा पिला व मगच गेलो. या चारपाच तासात माझे वय मी विसरलो एवढे मात्र नक्कीच. खादंन्ती नव्हती मग जवळच्याच प्रसिद्ध हाटेलातून दोन प्लेट वांग्याची भाजी,ज्वारीची भाकरी ,झणझणीत ठेचा व मिक्स भजी घेऊन घराकडे प्रस्थान केले. कट्ट्यावर बरेच नवीन मित्र मिळाल्याने मी खुश होतो. चुलतसासूबाईंची(स्वयंपाक) आराधना करावी लागली नाही म्हणून गृहमंत्रालय पण खुश. एकुण दिवस मस्तच गेला.

छान वृत्तांत पुण्यात असूनही या वेळी नाही जमले याची खंत आहेच पुढील कट्टा नक्की मलाही फोटो दिसत नाहीत

छान वृत्तांत.. फोटो का दिसत नाहीत बरे?

फोटोचा गणेशा का झालाय ते समजले नाही. उद्या दुरूस्ती करतो. तो पर्यंत कृपया वाट पहावी.

फोटोचा गणेशा का झालाय ते समजले नाही. उद्या दुरूस्ती करतो. तो पर्यंत कृपया वाट पहावी.

वृत्तान्त आवडला..

कोरम पूर्ण भरल्यानंतर प्रचेतस (वल्ली) यांनी सुत्र हातात घेतली.

यालाच घाबरून जुनेजाणते मिपाकर आले नाहीत असे सूत्रांनी सांगितले

पुढील कट्ट्यास नक्की येणार.

लयी धमाल केलेली दिसतेय! पातळेश्वरचे फोटो कमाल आलेत. पुण्याच्या एखाद्या कट्ट्याला नक्की येणार!

पण, व्हिडियो काॅल मुळे, ती कसर भरून निघाली ...

भारी झाला कट्टा. मात्र प्रचि दिसत नाहीत.

मी पण खरं तर आलो होतो, पण उशिरा पोचलो.. नाहीतर भेट झाली असती..

मुख्य वृत्तांत आणि उप-वृत्तांत यातून चित्र उभं राहिलं... पण मुख्य चित्रे का बरं दिसेनात!! गॅस शेगडीच्या बंद बटणासारखं दिसतंय.

अभियंता दिनाच्या कार्यक्रमाचा भाग म्हणून एका कॉलेज मध्ये परिक्षक होतो. हा पूर्व नियोजित कार्यक्रम सरकवता न आल्याने कट्ट्याला येता आले नाही, पण व्रृत्तांत वाचून छान वाटले. पुढील वेळी नक्की येणार. फोटो दिसत नाहीत..

कालच्या फोटोंचा गणेशा झाल्याने बराचस हिरमोड झाला. आता ते फोटो येथे डकवतो आहे. मिपाकट्टा: पुणे सप्टेंबर २०२२ गृप फोटो उभे असलेले मागची रांग (डावीकडून): प्रशांत (मालक), प्रचेतस (वल्ली), टीपीके, कुमार१, कर्नल तपस्वी, नितीन सोलापूरकर, धनावडे, अमरेंद्र बाहूबली. बसलेले खालची रांग (डावीकडून): मिपाप्रेमी योगेश, राजेंद्र मेहेंदळे, बिपीन सुरेश सांगळे, चौथा कोनाडा, पाषाणभेद,चष्मेबद्दूर लेणीचा परिसर या फोटोत दाखवणे हा उद्देश आहे. मिपाकट्टा: पुणे सप्टेंबर २०२२ गृप फोटो उभे असलेले मागची रांग (डावीकडून): प्रशांत (मालक), प्रचेतस (वल्ली), टीपीके, कुमार१, कर्नल तपस्वी, नितीन सोलापूरकर, धनावडे, अमरेंद्र बाहूबली. बसलेले खालची रांग (डावीकडून): मिपाप्रेमी योगेश, राजेंद्र मेहेंदळे, बिपीन सुरेश सांगळे, चौथा कोनाडा, पाषाणभेद,चष्मेबद्दूर मिपाकट्टा: पुणे सप्टेंबर २०२२ गृप फोटो मागची रांग (डावीकडून): चष्मेबद्दूर, टीपीके, धनावडे, बिपीन सुरेश सांगळे, प्रशांत (मालक), मिपाप्रेमी योगेश खालची रांग (डावीकडून): अमरेंद्र बाहूबली, कर्नल तपस्वी, नितीन सोलापूरकर, पाषाणभेद, अनिकेत वैद्य, राजेंद्र मेहेंदळे, कुमार१, प्रचेतस (वल्ली), चौथा कोनाडा मिपाकट्टा: पुणे सप्टेंबर २०२२ गृप फोटो मागची रांग (डावीकडून): चष्मेबद्दूर, टीपीके, धनावडे, बिपीन सुरेश सांगळे, प्रशांत (मालक), मिपाप्रेमी योगेश खालची रांग (डावीकडून): अमरेंद्र बाहूबली, कर्नल तपस्वी, नितीन सोलापूरकर, पाषाणभेद, अनिकेत वैद्य, राजेंद्र मेहेंदळे, प्रचेतस (वल्ली), कुमार१, चौथा कोनाडा पाताळेश्वर लेण्यातील आम्ही बसलो ते ठिकाण पाताळेश्वर लेण्यातील आम्ही बसलो ते ठिकाण पाताळेश्वर लेण्यातील लांबलचक ओवरी पाताळेश्वर लेण्यातील नंदी गृह पाताळेश्वर लेण्याच्या गेट वरील शिल्प, ज्यावर प्रचेतस यांची पारखी नजर गेली सर्वात शेवटी रामचंद्र आले, तो पर्यंत बरेचसे मिपाकर निघून गेले होते. लेण्याबाहेरील जंगली महाराज रस्त्यावरील फोटो. डावीकडून: अमरेंद्र बाहूबली, कर्नल तपस्वी, मिपाप्रेमी योगेश, रामचंद्र, धनावडे, अनिकेत वैद्य, टीपीके, पाषाणभेद सर्वांना भेटून खूप आनंद झाला. भेटूया पुढील कट्टा भेटीत.

फोटोच्या लिंका (इमेज अ‍ॅड्रेस) बरोबर वाटत नाही आहेत.

सर्व फोटोज नव्याने अपलोड केले आहेत 👍 मला काल रात्री वृत्तांत वाचला तेव्हाही सगळे फोटोज व्यवस्थित दिसत होते. अत्ता काहीजणांचे फोटो दिसत नसल्याचे सांगणारे प्रतिसाद वाचल्यावर सर्व फोटोज आधी डाउनलोड आणि मग अपलोड करून धाग्यातल्या लिंक्स अपडेट केल्या आहेत. आता सर्वांना फोटो दिसत असावेत अशी अपेक्षा करतो. अवांतर: कालच्या कट्ट्याला मी, माझी बायको आणि मिपाकर ज्योती अळवणी असे तिघेजण येणार होतो आणि त्यादृष्टीने तयारीही केली होती, पण वरुणराजाने अवकृपा केल्याने आम्ही नाही येऊ शकलो ह्याची खंत आहे. आमच्यावर अवकृपा झाली असली तरी कट्टेकऱ्यांवर कृपा झाल्याचे वाचून आनंद झाला आणि ह्या सुखद कट्टानुभवाला मुकल्याचे दुःखही! असो, कट्ट्याचा सचित्र वृत्तांत आवडला आहे हे.वे.सा.न.ल. पुणे कट्ट्याचे यशस्वीरीत्या आयोजन केल्याबद्दल पाषाणभेद ह्यांचे आणि सर्व उपस्थित मिपाकरांचे मनःपूर्वक अभिनंदन 🌹

आता मुख्य लेखातील प्रकाशचित्रे दिसताहेत.

पुण्यात नसल्याने कट्टा मिसला. फोटो व कट्ट्याचा वृत्तान्त छान. मजा आली वाचून .

वृत्तांत चाळला. तपशीलवार वाचला नै. पण, भारी कट्टा झालेला दिसतो. सर्वांना पाहुन बरं वाटलं. चश्मेबद्दूर कोणी पुरुष, डु आयडी असेल असे वाटायचे. ( हे राम) बाकी, ते कुमार १ काका मनमोकळे वगैरे असतील असे असतील अशी अपेक्षा करतो. (पळा) -दिलीप बिरुटे

आणि उप-वृत्तांत !

जोरात झाला की कट्टा. मस्तच.

एकदम खुसखुशीत वृत्तांत. काही मिपाकर आधीपासून ओळखीचे होतेच, तर काही मिपाकरांशी नव्याने ओळख झाली. गप्पा मारता मारता कर्नलतपस्वी हे आमचे दूरचे नातेवाईक असल्याचे समजले, त्याअनुषंगाने देखील काही गप्पा झाल्या. पाभे यांनी कट्ट्याचे नेमके आयोजन केले होते त्याबद्दल त्यांचे खास आभार. दिवाळीच्या आधी पुन्हा एकदा एक पुणे कट्टा आयोजित करण्याचा विचार सुरू आहे अर्थात वेगळ्या ठिकाणी. त्याबाबद्दल नियोजन करून जाहीर करूच.

मला आता मूळ धाग्यातील फोटो दिसायला लागेल आहेत. मला पहिल्याच फोटोतील पाषाणभेद यांचा मांडी घालून मस्त रिलॅक्स मोड मधला प्रसन्न चेह-यातला फोटो आवडला. लागलीच प्रतिसाद टाकला. आता पुढचे फोटो बघतो.

कट्टा चांगलाच यशस्वी झाला हे पाहून आनंद झाला. पाषाणभेद यांचे विशेष कौतुक. मी शनिवारपर्यंत कट्ट्याच्या धाग्यावर प्रतिसाद देणे टाळले कारण रविवारचे काम नक्की होत नव्हते. अखेर रविवारीही न टाळता येण्यासारखे काम मागे लागल्यामुळे येता आलेच नाही. असो, पुढच्या वेळी नक्की प्रयत्न करीन. सं - दी - प

जोरदार झाला कट्टा. बरेच दिवसांनी असा जबरी कट्टा वृ आला मिपावर. फोटो एकदम झकास!

कट्टा एकदम मस्त पार पडला. बऱ्याच नवीन ओळखी झाल्या . बाकरवडी, पेढे ह्यांनी मजा अली. त्याबरोबच प्रचेतस कडून खूप मस्त माहिती मिळाली. गाव वाले (धुळेकर) भेटले आणि एकूणच २-३ तास मजेत गेले.

छान फोटो आणि वृत्तांत.

वृतांत आणि फोटो दोन्हीं झक्कास!

कट्ट्याच्या दिवशीच काम असल्यामुळे मी कट्ट्याला येऊ शकेन की नाही याची शेवट पर्यंत खात्री नव्हती ! त्यामुळे धाग्यावर कुठेच याबाबत बोललो नव्हतो. मागच्या प्राधिकरण कट्ट्याला उपस्थित होतो त्याला ७-८ वर्षे झाली होती ! त्यावेळी सौ सुद्धा सोबत असण्याचा योग आला ! तेव्हाची धमाल परत येणार होती ! इच्छा तेथे मार्ग या उक्तीनुसार काही ऍडजेस्टमेंट नंतर कट्ट्याला उपस्थित राहण्याची संधी मिळून गेली, सौ तिच्या व्यग्रते मुळे येऊ शकणार नव्हती ! पावसानं ही ब्रेक घेत सहकार्य केलं अन घाईत लोकल पकडून कट्ट्याला येऊन पोहचलो. पावसाच्या साचलेल्या पाण्यात सुरुवातीसच असलेल्या नंदी मंडपाचे प्रतिबिंब लोभस दिसत होते ! गर्दीच्या शहरातून कातळशिल्पाच्या आसमंतात शिरताना उल्हसित झालो होतो. मी अर्धा पाऊण तास उशिरा पोहचलो, बाहेर माणसांचे दोन तीन थवे दिसत होते ते मिपाकरांचे वाटत नव्हते .. मग थेट लेण्यांमध्ये पोहोचलो .... एक ग्रुप दिसला ... “कट्टा का ??” म्हणून विचारल्यावर “हो” असा गलका झाला. मी चौको अशी ओळख देताच जोरदार स्वागत झाले ... एका आयडी माझा ताबा घेऊन एक छोटी पिशवी माझ्याकडे सुपूर्द करून हुश्श केलं ! ते टीपीके होते, त्यांच्या हसऱ्या चेहऱ्याने लगेच मला आपलेसे करून टाकले ! कंजूस सरांनी एक कला विषयक पुस्तिका माझ्या कडे देण्यासाठी त्यांच्या हाती दिली होती, पण दोघांच्याही कार्यबाहुल्यामुळे भेट होऊ शकली नव्हती ! बऱ्याच वेळा व्यनि व फोन संभाषण झाले होते पण भेट व्हायचे योग येत नव्हते , ते या कट्ट्याने आले. मी मागे चित्रकार अन्वर हुसेन यांच्यावर लेख लिहिला होता त्यासंदर्भात ती पुस्तिका होती ! धन्यवाद कंजूस सर ... पुस्तिका माझ्या पर्यंत पोहिचली ... धन्यवाद, टीपीके ! लगेचच “मी बिपिन” म्हणत बिपिन सांगळे यांनी उबदार स्वागत केले, त्यांच्याशी काही वेळा व्यनि आणि फोनवर संभाषण होत असल्यामुळे ही गोष्ट लेखक कसे दिसत असतील याची उत्सुकता होती ! मग यथावकाश इतर सर्वांशी “हॅलो हाय” झाले. मग सर्वजण लेण्याबाहेरील मोकळ्या जागेत आलो, एकेकाशी ओळख पटत होती ! ! मी उशिरा पोहोचल्यामुळे प्रचतेसवल्लीचा हेरिटेज वॉक मिसला (बेटर लक नेक्स्ट टाईम, कट्ट्याचा आनंद घेण्यास सुरुवात केली ! प्रशांत .. साक्षात “मिपा मालक” यांना भेटून, बोलून रोमांचित व्हायला झाले ! पाषाणभेद यांनी धडपड करून निर्धाराने हा मिपा कट्टा आयोजित केल्याबद्दल कौतुक केले ! लोकांना एकत्र करण्याचा " हाय पॉसिटीव्ह ऍटीट्युड" असणारे मनमोकळे पाभे मनाला भावून गेले ! पा भे, हॅट्स ऑफ .. हा सुंदर कट्टा आयोजित केल्याबद्दल ! कट्टा वृतान्त आणि प्रचि, दोन्ही मस्तच ! कुमार१ यांच्या ज्येष्ठज्ञानी व्यक्तिमत्वाने भारावून गेलो, त्यांचे कित्येक ज्ञानवर्धक, आरोग्य विषयक माहितीपूर्ण धागे डोळ्यासमोर तरळून गेले ! त्यांनी अंतर्नाद सारख्या नावाजलेल्या नियतकालिकात लेखन केले आहे ही भारावून टाकणारे होते ! अमरेंद्र बाहूबली, नितीन सोलापूरकर, अनिकेत वैद्य, राजेंद्र मेहेंदळे, प्रचतेसवल्ली यांच्याशी बोलून छान वाटले. नितीन सोलापूरकर आमचा जिल्हा पार्टनर असल्याने आपुलकी वाटली. कट्ट्यानंतर घरी परत जाताना नितीन बरोबर जायला मिळाले, खुप गप्पा मारता आल्या. थॅंक यू नितीन माझी अगदी “डोअर डिलिव्हरी केली ! पुढच्या कार्यक्रमासाठी वेळेत पोहोचता आले ! कर्नलतपस्वी यांच्या कणखर लष्करी व्यक्तिमत्वाने आणि आपुलकीने खुप भारी वाटले ! अभ्यासू व्यक्तिमत्वाच्या “दि ओन्ली अनहिता इन कट्टा” प्रोफेसर वाटणाऱ्या जर्मन भाषेच्या शैक्षणिक क्षेत्रात कार्य करणाऱ्या चष्मेबद्दूर यांच्याशी बातचीत करताना मजा आली ! पेढे व बाकरवडी यांनी आनंद द्विगुणित झाला ! थॅंक यू, कर्नल साहेब ! बिपिन सुरेश सांगळे यांच्याशी अधूनमधून संपर्क असल्याने त्यांच्या लेखनाचा परीघ माहीत झाला. त्यांनी इत्यादि सारखे दर्जेदार मासिक आणि दिलीप प्रभावळकर यांच्या सारख्या दिग्गज लोकांबरोबर काम केलेले आहे, त्याच बरोबर बालमित्र साठी प्रसिद्ध चित्रकार गिरीश सहस्त्रबुद्धे यांच्याबरोवर कथा माला केली होती हे ऐकून त्यांच्या त्यांच्या या क्षेत्रातील दिग्गजपणा लक्षात यावा ! त्यांच्याबद्दचा आदर दुणावला ! कट्टयात मन रमून गेले होते पण एका कार्यक्रमासाठी परतायचे असल्याने निघणे भाग होते. अनायसे नि३ सोलापूरकर तिकडेच जाणार असल्याने त्याच्याबरोबर निघता आले, गप्पा झाल्या ! थॅंक यू नि३ फॉर लव्हली लिफ्ट ! एकंदरीत कट्टा एक नंबर संस्मरणीय झाला ! मित्रांनो, भेटूयात पुन्हा ! - चौको

पुण्यात असतो तर कट्ट्याला आवर्जून हजेरी लावली असती. पाताळेश्वरच्या बऱ्याच आठवणी आहेत, कॉलेजच्या दिवसात अधून-मधून सकाळ-संध्याकाळ एखादी फेरी ठरलेली असायची. एव्हाना मिपाआयडी (मिपावरील लिखाण) आणि प्रत्यक्षातील मिपाकर यांच्या जोड्या जुळवणं हा कठीण प्रश्न आहे याची सर्वांनाच जाणीव झाली आहे :-)

जोरदार कट्टा... प्रत्येकाची मुळ नावे काय आहेत?

मला कट्टा हा शब्द जरा निराळा वाटत आला आहे. त्यामुळे मी कट्टा भेट हा उल्लेख करत आलेलो आहे. कट्टा नियोजनात सर्वांनी माझे आभार मानले, माझे जरा जास्तच कौतूक होते आहे हे पाहून मला लाजल्यासारखे झाले आहे. मी तर खरेच काहीच केले नाही. फक्त कट्टा ठरवला व त्याला मिपाकरांनी साथ दिली. तसे पाहिले तर कोणताही कार्यक्रम, प्रसंग, इव्हेंट, सादरीकरण, प्रवास, भेट किंवा कोठेही साधे जायचे असेल तरी माझे नियोजन पक्के असते. तुम्ही सर्वांनी कुणी एकाचे ऐकून या कट्यात सहभागी झालात याचे मला अपृप, कौतूक आहे. मिपावरील अशा भेटी, कट्टा सांगून करण्यात मला आता अंदाज येत चालला आहे. काही ठोकताळे मनात पक्के झाले आहेत. यापुढील अशा नियोजनात मला माझा खारीचा वाटा उचलायला निश्चितच आवडेल. पुढील कट्टा यापेक्षा मोठा व्हावा, एखादे मंगलकर्यालय, हॉल भाड्याने घेण्याइतका समारंभ व्हावा किंवा साहित्यसंमेलनासारखा कार्यक्रम व्हावा या सदिच्छा.

छानच वृत्तांत, फोटो

आम्हाला पाताळेश्वर लेण्यातील साधारण इतिहास, तेथील शिल्पांचा मागोवा इत्यादींचा परिचय करून दिला.

मस्तच... मला फार आवडतात अशा गाईडेड टूर्स ! फोटो आणि वृत्तांत छानच... :) प्रतिसादही आवडले.

जोरदार झालेला दिसतोत पुणे कट्टा. मुख्य आयोजक पाषाणभेद साहेब व त्यांच्या सहकार्‍यांचे तसेच सर्व उपस्थितांचे मनःपूर्वक अभिनंदन. फोटोज उत्तम आहेत. दहा वर्षांपूर्वीच्या मुंबईजवळच्या एका कट्ट्याच्या वृत्तांतातल्या फोटोजला काहींनी धुरकट म्हंटले होते. दहा वर्षांत छायाचित्रणाच्या (सरासरी) दर्जाच्या बाबतीत लक्षणीय प्रगती झाली आहे असे निरीक्षण नोंदवतो.

कट्टा वृत्तांत वाचला, आपणही अशा कट्टयांना जावे वाटले पण सर्व कट्टे दूर भरतात, आमच्या ठाणे डोंबिवली ,कल्याण इथे आम्च्या ज‌ळ का भरवत नाहीत ठण्याला तर मुंब इकर. आम्ही ठाणे जिल्हावासिय सर्वानाच मध्यवर्ती होइल. मीहे मागे पण सूचित केले होते, पण मी नविन आयडी असल्यामुळे कोणीच लक्ष दिले नसल्याचे वाटत आहे , त्यांत मी फक्त वाचक म्हणूनच प्रतिसाद देत असते. लेखक नाही, म्णून सर्व ठरविणारे दुर्लक्ष करत असावेत का?

कट्टा वृत्तांत वाचला, आपणही अशा कट्टयांना जावे वाटले पण सर्व कट्टे दूर भरतात, आमच्या ठाणे डोंबिवली ,कल्याण इथे आम्च्या ज‌ळ का भरवत नाहीत ठण्याला तर मुंब इकर. आम्ही ठाणे जिल्हावासिय सर्वानाच मध्यवर्ती होइल. मीहे मागे पण सूचित केले होते, पण मी नविन आयडी असल्यामुळे कोणीच लक्ष दिले नसल्याचे वाटत आहे , त्यांत मी फक्त वाचक म्हणूनच प्रतिसाद देत असते. लेखक नाही, म्णून सर्व ठरविणारे दुर्लक्ष करत असावेत का?

बघता बघता, मुलांचे बालपण संपून जाते आणि राहतात त्या आंबट-गोड आठवणी ....

खूप छान लिहिलंय. काळ परवाच वाचलेली संकर्षण कर्हाडेंची ही कविता आठवली. https://www.youtube.com/watch?v=WRL9GRnj9qw

छान आहे पत्रसंवाद, आजकाल तो कमी होतोय.

तुमचे सातत्य वाखाणण्याजोगे आहे. आदू मोठी भाग्यवान आहे पैजारबुवा,

दीर्घ असलेले स्वगत आवडलं. अदू गोड आहे. -दिलीप बिरुटे

सर्वांना मनःपूर्वक धन्यवाद आणि नमस्कार!

बघता बघता, मुलांचे बालपण संपून जाते आणि राहतात त्या आंबट-गोड आठवणी ....

खूप छान लिहिलंय. काळ परवाच वाचलेली संकर्षण कर्हाडेंची ही कविता आठवली. https://www.youtube.com/watch?v=WRL9GRnj9qw

छान आहे पत्रसंवाद, आजकाल तो कमी होतोय.

तुमचे सातत्य वाखाणण्याजोगे आहे. आदू मोठी भाग्यवान आहे पैजारबुवा,

दीर्घ असलेले स्वगत आवडलं. अदू गोड आहे. -दिलीप बिरुटे

सर्वांना मनःपूर्वक धन्यवाद आणि नमस्कार!

कोणे एके काळी, माझा एक मित्र, चितळ्यांची मिठाई आणि बाकरवडी, ह्या गाडीतून आणायचा आणि नंतर घरोघरी ठाणे, डोंबिवली आणि परीसरात विकायचा.... 1990च्या सुमारास .. त्याची ही आवडती गाडी ... आता चितळ्यांची मिठाई आणि बाकरवडी, कुठेही मिळते...

पण आता पुन्हा WCAM-2 इंजिन या गाडीला जोडलं जात आहे. पण त्यामुळं पर्यावरणानुकूल HOG (Head-on-Generation) तंत्रज्ञानावर ही गाडी चालवणं आता बंद झालं आहे. आताच ३० ऑगस्ट २२ रोजी मी मुंबई पुणे डेक्कन एक्स्प्रेसने व्हिस्टाडोमने गेलो तेंव्हा तिला WAP -७ हेच इंजिन होते. आणि तसेही माझ्या दवाखान्याच्या समोरूनच संध्याकाळी सव्वा सहा साडे सहाच्या मध्ये हि गाडी मुलुंड हुन जाते तेंव्हा सुद्धा कधी WCAM -२ हे इंजिन लावलेलं पाहिलं नाही.

हि गाडी जाताना आणि विशेषतः येताना ठाण्याला थांबत असल्याने पुण्याहून येण्यासाठी मला फार सोयीची होती. पुण्यात एम बी बी एस नंतर एम डी करत असताना शनिवार अर्धा दिवस काम करून सव्वातीनला या गाडी बसले कि संध्याकाळी ७ पर्यंत मुलुंड ला घरी पोचत असे. सोमवारी पहाटे इंद्रायणी एक्स्प्रेस पकडून नऊ पर्यंत पुण्याला पोचणे हा माझा कार्यक्रम कित्येक वेळेस झालेला आहे.

बाकी बसध्ये असतात तशा सीट्सवाले डबे रेल्वेने आणखी आणू नयेत. समोरासमोर तीन तीन सीट्सवाले जुनेच चांगले होते. आता तर काही सीट्समधले अंतरही ( leg room) वाढवलेले सापडले. दूरच्या गाड्यांना दोन्ही टोकांना जे सामान्य ( unreserved ,seating) डबे असतात त्यात काही टू टिअर असायचे. ते फारच आरामदायी असत. या पुण्याच्या गाड्या घाटात ठाकूरवाडी,जामरूंग,मंकीहिल इथे थांबत आणि लहान मुले,माकडे आणि आदीवासी सर्वांचीच सोय व्हायची. हल्ली हे स्टॉप्सही बेभरवशाचे झाले आणि घाटातील माकडेही कमी झाली आणि मुलांची आवडही बदलली. उन्हाळ्यातल्या करवंदे,जांभळे,कैऱ्यांची आवड जाऊन चाकलेटं आली. माकडांचे चाळे पाहण्यापेक्षा लहानथोर सबवेसर्फर आणि गोट्या पाडणे मोबाईल गेमसमध्ये,कार्टुनात गुंतली. कर्जत स्टेशनचे दिवाडकर फेम लगदा बटाटेवडे( जीआइ ट्याग घेणारेत म्हणे) कधी घेतो असे आता होत नाही आणि कर्जत स्टॉपही गायब झाला. असली चहा स्टेशनला लागून दुकानात आणि खमंग बटाटेवडे (दगडे यांचा)मात्र कर्जत बाजारात मिळतात. ते फलाटावर विकायला येत नाहीत. चिंचवड स्टेशनवरचा सिंधी माणूस फार छान चहा देतो.

चांगली माहिती. 👌

गुजरात, राजस्थान कडे जाण्यासाठी पुण्यावरून जाणाऱ्या गाड्या नसल्यामुळे ही तीन वीस ची गाडी आमच्याकरता लाईफ लाईन होती.

छान माहिती. लेख आवडला.

शीर्षक अगदी समर्पक आहे. लेख आवडला.

धन्यवाद Bhakti, वामन देशमुख, ॲबसेंट माइंडेड

कोणे एके काळी, माझा एक मित्र, चितळ्यांची मिठाई आणि बाकरवडी, ह्या गाडीतून आणायचा आणि नंतर घरोघरी ठाणे, डोंबिवली आणि परीसरात विकायचा.... 1990च्या सुमारास .. त्याची ही आवडती गाडी ... आता चितळ्यांची मिठाई आणि बाकरवडी, कुठेही मिळते...

पण आता पुन्हा WCAM-2 इंजिन या गाडीला जोडलं जात आहे. पण त्यामुळं पर्यावरणानुकूल HOG (Head-on-Generation) तंत्रज्ञानावर ही गाडी चालवणं आता बंद झालं आहे. आताच ३० ऑगस्ट २२ रोजी मी मुंबई पुणे डेक्कन एक्स्प्रेसने व्हिस्टाडोमने गेलो तेंव्हा तिला WAP -७ हेच इंजिन होते. आणि तसेही माझ्या दवाखान्याच्या समोरूनच संध्याकाळी सव्वा सहा साडे सहाच्या मध्ये हि गाडी मुलुंड हुन जाते तेंव्हा सुद्धा कधी WCAM -२ हे इंजिन लावलेलं पाहिलं नाही.

हि गाडी जाताना आणि विशेषतः येताना ठाण्याला थांबत असल्याने पुण्याहून येण्यासाठी मला फार सोयीची होती. पुण्यात एम बी बी एस नंतर एम डी करत असताना शनिवार अर्धा दिवस काम करून सव्वातीनला या गाडी बसले कि संध्याकाळी ७ पर्यंत मुलुंड ला घरी पोचत असे. सोमवारी पहाटे इंद्रायणी एक्स्प्रेस पकडून नऊ पर्यंत पुण्याला पोचणे हा माझा कार्यक्रम कित्येक वेळेस झालेला आहे.

बाकी बसध्ये असतात तशा सीट्सवाले डबे रेल्वेने आणखी आणू नयेत. समोरासमोर तीन तीन सीट्सवाले जुनेच चांगले होते. आता तर काही सीट्समधले अंतरही ( leg room) वाढवलेले सापडले. दूरच्या गाड्यांना दोन्ही टोकांना जे सामान्य ( unreserved ,seating) डबे असतात त्यात काही टू टिअर असायचे. ते फारच आरामदायी असत. या पुण्याच्या गाड्या घाटात ठाकूरवाडी,जामरूंग,मंकीहिल इथे थांबत आणि लहान मुले,माकडे आणि आदीवासी सर्वांचीच सोय व्हायची. हल्ली हे स्टॉप्सही बेभरवशाचे झाले आणि घाटातील माकडेही कमी झाली आणि मुलांची आवडही बदलली. उन्हाळ्यातल्या करवंदे,जांभळे,कैऱ्यांची आवड जाऊन चाकलेटं आली. माकडांचे चाळे पाहण्यापेक्षा लहानथोर सबवेसर्फर आणि गोट्या पाडणे मोबाईल गेमसमध्ये,कार्टुनात गुंतली. कर्जत स्टेशनचे दिवाडकर फेम लगदा बटाटेवडे( जीआइ ट्याग घेणारेत म्हणे) कधी घेतो असे आता होत नाही आणि कर्जत स्टॉपही गायब झाला. असली चहा स्टेशनला लागून दुकानात आणि खमंग बटाटेवडे (दगडे यांचा)मात्र कर्जत बाजारात मिळतात. ते फलाटावर विकायला येत नाहीत. चिंचवड स्टेशनवरचा सिंधी माणूस फार छान चहा देतो.

चांगली माहिती. 👌

गुजरात, राजस्थान कडे जाण्यासाठी पुण्यावरून जाणाऱ्या गाड्या नसल्यामुळे ही तीन वीस ची गाडी आमच्याकरता लाईफ लाईन होती.

छान माहिती. लेख आवडला.

शीर्षक अगदी समर्पक आहे. लेख आवडला.

धन्यवाद Bhakti, वामन देशमुख, ॲबसेंट माइंडेड

आहो काय भरारी,कातळातून पात्रात आणि पाताळातून सरपट पळणाऱ्या लोहपथगामीनीवर. छान मुक्तक.आवडलं

पटलं.

आवडलं!

आवडले

खूप दिवसांनी, काही तरी वेगळे वाचले ... अनियंत्रित पण सैरभर नसलेले मन, असेच मोकळे सोडावे... दर शनिवारी संध्याकाळी, मी हेच करतो ....

ईंजिनीयरिंगला असताना एका मित्राला स्मिथि, कार्पेंटरी अशी सहसा रटाळ वाटणारी प्रॅक्टीकल्स फार आवडायची. कारण हातांना काम करायला सोडुन देउन डोक्याला विचारांचा खुराक देता यायचा. अर्थात तो त्यात एक्सपर्ट होता म्हणुन, कारण तेच जॉब करताना आमच्या नाकी नउ यायचे :) या लेखाच्या निमित्ताने त्याची आठवण झाली.

सहीच मुक्तक..

आवडलं लेखन

मुक्त चिंतन आवडलं. अजून येऊ द्या.

छान मुक्त चिंतन, आवडले.

आहो काय भरारी,कातळातून पात्रात आणि पाताळातून सरपट पळणाऱ्या लोहपथगामीनीवर. छान मुक्तक.आवडलं

पटलं.

आवडलं!

आवडले

खूप दिवसांनी, काही तरी वेगळे वाचले ... अनियंत्रित पण सैरभर नसलेले मन, असेच मोकळे सोडावे... दर शनिवारी संध्याकाळी, मी हेच करतो ....

ईंजिनीयरिंगला असताना एका मित्राला स्मिथि, कार्पेंटरी अशी सहसा रटाळ वाटणारी प्रॅक्टीकल्स फार आवडायची. कारण हातांना काम करायला सोडुन देउन डोक्याला विचारांचा खुराक देता यायचा. अर्थात तो त्यात एक्सपर्ट होता म्हणुन, कारण तेच जॉब करताना आमच्या नाकी नउ यायचे :) या लेखाच्या निमित्ताने त्याची आठवण झाली.

सहीच मुक्तक..

आवडलं लेखन

मुक्त चिंतन आवडलं. अजून येऊ द्या.

छान मुक्त चिंतन, आवडले.

कधी कधी नवल वाटते की हे सगळं कस काय झालं पण भाव तीथे देव.

आवडले पैजारबुवा,

कधी कधी नवल वाटते की हे सगळं कस काय झालं पण भाव तीथे देव.

आवडले पैजारबुवा,

अत्यंत विनोदी लेख व विनोदी दावे!

वाफेवर चहा, हवेत गाडि हे असले काहि बाहि विपरित एक्न्याचि सवय झालि आहे गुरुपासुन २०१४ ला आलेत तेव्हापासुन त्यात गड्करि साहेब आपन पन सामिल व्हा गरिब बिचारि प्रजा

माझ्या सरकारी नोकरीचा शेवटचा काळ परिवहन मंत्रालयात गेला. माननीय गडकरी साहेब कितीही विनोद आणि कोट्या करत असले तरी कामाच्या बाबतीत अत्यंत शिस्तबध्द आहे. प्रोजेक्ट वेळेवर पूर्ण झालेच पाहिजे. कुठलाही बहाणा त्यांना चालतं नाही.

हा ... हा ... हा ... हा ... हा ... हा ... एक नंबर, फर्मास!!!

गडकरी साहेब कितीही विनोद आणि कोट्या करत असले तरी कामाच्या बाबतीत अत्यंत शिस्तबध्द आहे. प्रोजेक्ट वेळेवर पूर्ण झालेच पाहिजे. कुठलाही बहाणा त्यांना चालतं नाही. पुणे-सातारा महामार्ग लवकरच व्यवस्थित होईल असे गडकरींनी अनेकदा आश्वासन दिले आहे. परंतु प्रत्येक वर्षी या रस्त्याची अवस्था दिवसेंदिवस वाईट होत आहे व टोल प्रचंड वाढत चाललाय. पुणे-मुंबई महामार्गावरील चांदणी चौकात पूर्ण राडा झाला आहे. हे काम मागील अनेक वर्षांपासून सुरू आहे आणि भविष्यात किमान ५ वर्षे हा रस्ता व्यवस्थित होण्याची सुतराम शक्यता नाही.

पण खरोखरच हा विषय अत्यंत महत्वाचा आणि तितक्याच चुकीच्या पध्दतीने हाताळला जात आहे, असे वाटते. सरकार कोणतेही असो, परिवहन धोरण हे जास्तीत जास्त सार्वजनिक वाहतुकीस प्राधान्य देणारे असण्याच्या ऐवजी जास्तीत जास्त कंत्राटे, जास्तीत जास्त प्रकल्प, त्यातून जास्तीत जास्त मलई, जास्तीत जास्त वाहनांचा खप, टोल कंपन्या यांच्यासाठीच काम करते असे वाटते. एसटी चा संप आणि तिची सध्याची अवस्था हा याचा ढळढळीत पुरावाच.

मला हा लेख उपरोधिक आहे का खरेच गडकरी असे बोलले हे समजले नाही. विनोदी असेल तर अतिशयोक्ती फार आहे. खरे असेल तर .... माझी समज कमी आहे.

मिस्त्री ंच्या निधनानंतर गडकरींनी मागच्या सीटवरील लोकाम्ना सीट बेल्ट सक्तीचा केला . .सीट बेल्ट कम्पल्सरी म्हणजे पोलीसांना वसुलीचा नवा मार्ग दाखवून दिला आहे. पण त्या अगोदर चुकीचा डिव्हायडर , खड्डे असलेले रस्ते यांना जबाबदार लोकांना काहीच केले नाही. रस्त्यावर ओसंडून वाहणारे ट्रक चालक आणि मालक यांना काहीच करणार नाहीत , हायवेवरून उजव्या लेन मधला रस्ता आडवून अवजड ट्रक चालवणारे इंडीकेटर नसलेले , बांधकामाच्या सळ्या चारचार फूट बाहेर आणत वाहुन नेणारे ट्रक जुने, खिळखिळे झालेले तरीही वाहतूक करणारे ट्रक याना कोण शासन करणार?

सामान्य माणसाला या खड्डेयुक्त रस्त्यावरुन गाडी चालविल्याशिवाय पर्याय आहे का? १.रस्ते अपघातात "खड्डे चुकविण्यामधे अपघाती मृत्यु " या कारणामुळे यावर्षी ८ जण मरण पावले आहेत. शेवटचा मृत्यु कल्याण जवळील शहाड पुलावर झाला आहे. नोंदले न गेलेले कितीतरी असतील. २. गणपती जाउन आठवडा होत आला तरी गल्लोगल्ली मंडप रस्ते अडवुन उभेच आहेत. आधीच लहान असलेल्या गल्ल्यांमध्ये शाळा भरण्या सुटण्याच्या वेळी जी काही गर्दी आणि ट्रॅफिक जॅम होते ते बघुन हताश व्हायला होते. ३. पुण्यात चांदणी चौक म्हणजे तर भलताच विनोदी विषय झालाय. ऑफिसमधुन घरी येताना किमान २ कि. मी. अलीकडेपासुन बंपर टु बंपर गाडी चालवायला लागते. मागच्याच आठवड्यात मुख्यमंत्र्यांना त्याचा फटका बसल्याने आता मात्र तिकडे अरुंद पूल पाडण्याची जोरदार तयारी चालु आहे. ४. पुणे-सातारा मार्ग-- आपण फक्त टोल भरण्यासाठीच जन्मलो आहोत, त्याबदल्यात काही सुविधा वगैरे मिळाव्यात अशी अपेक्षाच करणे चुक आहे. ५. पुणे-नगर मार्ग म्हणजे मृत्युचा सापळा बनला आहे असा धागा मिपावर आल्याच्या दुसर्‍याच दिवशी तिथे एक मोठा अपघात होउन एकाच कुटुंबातील ४ जण गेले. ६. सायरस मिस्त्रींचा अपघात झाल्याने मुंबई वलसाड महामार्ग लवकरच सुधारेल असे वाटते. ७. कायप्पावरील विनोद- एखादा नेता किवा मोठा माणुस मेल्याशिवाय रस्त्यांचे भाग्य उजळत नाही, त्यामुळे आता कोकणवासी लोकांनी मुंबई-गोवा महामार्ग लवकर नीट व्हावा म्हणुन नेते मंडळींना "येवा कोकण आपलाच असा" अशी हाक मारली आहे. :)

तुफान लेख आहे.

लेख आवडला.. भारी जमला आहे. बाकी गडकरी मला आवडतात, पण म्हणून या लेखातल्या गोष्टी खोट्या आहेत असे मी म्हणणार नाही.. यावर्षी गणपतीत मी पुणे कोल्हापूर प्रवास केला, सातारा रोड चे खड्डे मला तरी कुठे मिळाले नाहीत. गुरुजींना कुठे दिसतायत देव जाणे. चांदणी चौकबद्दल ना बोलणे चांगले.. मी एकवेळ मुळशी पानशेत खेडशिवापुर मार्गे येईन, त्याला पण चांदणीचौक पेक्षा कमी वेळ लागेल.. बऱ्याच वेळा तिथे एक दीड तास अडकलेला आहे.. 40 मिनीटापेक्षा कमी वेळ लागला तर मी त्याला फाऊल मानतो

आनंदाची बातमी . . . . . . . . . . . . . . . . . .ः. . . पुणे-मुंबई द्रुतगती महामार्गावरील पथकरात १८% वृद्धी.

पुढच्या टप्यात पोटातून निर्माण होणार्‍या गॅस वर चालणार्‍या गाडया पण आणण्याची घोषणा केली गेली तर नवल वाटणार नाही.

हाहाहा !

अत्यंत विनोदी लेख व विनोदी दावे!

वाफेवर चहा, हवेत गाडि हे असले काहि बाहि विपरित एक्न्याचि सवय झालि आहे गुरुपासुन २०१४ ला आलेत तेव्हापासुन त्यात गड्करि साहेब आपन पन सामिल व्हा गरिब बिचारि प्रजा

माझ्या सरकारी नोकरीचा शेवटचा काळ परिवहन मंत्रालयात गेला. माननीय गडकरी साहेब कितीही विनोद आणि कोट्या करत असले तरी कामाच्या बाबतीत अत्यंत शिस्तबध्द आहे. प्रोजेक्ट वेळेवर पूर्ण झालेच पाहिजे. कुठलाही बहाणा त्यांना चालतं नाही.

हा ... हा ... हा ... हा ... हा ... हा ... एक नंबर, फर्मास!!!

गडकरी साहेब कितीही विनोद आणि कोट्या करत असले तरी कामाच्या बाबतीत अत्यंत शिस्तबध्द आहे. प्रोजेक्ट वेळेवर पूर्ण झालेच पाहिजे. कुठलाही बहाणा त्यांना चालतं नाही. पुणे-सातारा महामार्ग लवकरच व्यवस्थित होईल असे गडकरींनी अनेकदा आश्वासन दिले आहे. परंतु प्रत्येक वर्षी या रस्त्याची अवस्था दिवसेंदिवस वाईट होत आहे व टोल प्रचंड वाढत चाललाय. पुणे-मुंबई महामार्गावरील चांदणी चौकात पूर्ण राडा झाला आहे. हे काम मागील अनेक वर्षांपासून सुरू आहे आणि भविष्यात किमान ५ वर्षे हा रस्ता व्यवस्थित होण्याची सुतराम शक्यता नाही.

पण खरोखरच हा विषय अत्यंत महत्वाचा आणि तितक्याच चुकीच्या पध्दतीने हाताळला जात आहे, असे वाटते. सरकार कोणतेही असो, परिवहन धोरण हे जास्तीत जास्त सार्वजनिक वाहतुकीस प्राधान्य देणारे असण्याच्या ऐवजी जास्तीत जास्त कंत्राटे, जास्तीत जास्त प्रकल्प, त्यातून जास्तीत जास्त मलई, जास्तीत जास्त वाहनांचा खप, टोल कंपन्या यांच्यासाठीच काम करते असे वाटते. एसटी चा संप आणि तिची सध्याची अवस्था हा याचा ढळढळीत पुरावाच.

मला हा लेख उपरोधिक आहे का खरेच गडकरी असे बोलले हे समजले नाही. विनोदी असेल तर अतिशयोक्ती फार आहे. खरे असेल तर .... माझी समज कमी आहे.

मिस्त्री ंच्या निधनानंतर गडकरींनी मागच्या सीटवरील लोकाम्ना सीट बेल्ट सक्तीचा केला . .सीट बेल्ट कम्पल्सरी म्हणजे पोलीसांना वसुलीचा नवा मार्ग दाखवून दिला आहे. पण त्या अगोदर चुकीचा डिव्हायडर , खड्डे असलेले रस्ते यांना जबाबदार लोकांना काहीच केले नाही. रस्त्यावर ओसंडून वाहणारे ट्रक चालक आणि मालक यांना काहीच करणार नाहीत , हायवेवरून उजव्या लेन मधला रस्ता आडवून अवजड ट्रक चालवणारे इंडीकेटर नसलेले , बांधकामाच्या सळ्या चारचार फूट बाहेर आणत वाहुन नेणारे ट्रक जुने, खिळखिळे झालेले तरीही वाहतूक करणारे ट्रक याना कोण शासन करणार?

सामान्य माणसाला या खड्डेयुक्त रस्त्यावरुन गाडी चालविल्याशिवाय पर्याय आहे का? १.रस्ते अपघातात "खड्डे चुकविण्यामधे अपघाती मृत्यु " या कारणामुळे यावर्षी ८ जण मरण पावले आहेत. शेवटचा मृत्यु कल्याण जवळील शहाड पुलावर झाला आहे. नोंदले न गेलेले कितीतरी असतील. २. गणपती जाउन आठवडा होत आला तरी गल्लोगल्ली मंडप रस्ते अडवुन उभेच आहेत. आधीच लहान असलेल्या गल्ल्यांमध्ये शाळा भरण्या सुटण्याच्या वेळी जी काही गर्दी आणि ट्रॅफिक जॅम होते ते बघुन हताश व्हायला होते. ३. पुण्यात चांदणी चौक म्हणजे तर भलताच विनोदी विषय झालाय. ऑफिसमधुन घरी येताना किमान २ कि. मी. अलीकडेपासुन बंपर टु बंपर गाडी चालवायला लागते. मागच्याच आठवड्यात मुख्यमंत्र्यांना त्याचा फटका बसल्याने आता मात्र तिकडे अरुंद पूल पाडण्याची जोरदार तयारी चालु आहे. ४. पुणे-सातारा मार्ग-- आपण फक्त टोल भरण्यासाठीच जन्मलो आहोत, त्याबदल्यात काही सुविधा वगैरे मिळाव्यात अशी अपेक्षाच करणे चुक आहे. ५. पुणे-नगर मार्ग म्हणजे मृत्युचा सापळा बनला आहे असा धागा मिपावर आल्याच्या दुसर्‍याच दिवशी तिथे एक मोठा अपघात होउन एकाच कुटुंबातील ४ जण गेले. ६. सायरस मिस्त्रींचा अपघात झाल्याने मुंबई वलसाड महामार्ग लवकरच सुधारेल असे वाटते. ७. कायप्पावरील विनोद- एखादा नेता किवा मोठा माणुस मेल्याशिवाय रस्त्यांचे भाग्य उजळत नाही, त्यामुळे आता कोकणवासी लोकांनी मुंबई-गोवा महामार्ग लवकर नीट व्हावा म्हणुन नेते मंडळींना "येवा कोकण आपलाच असा" अशी हाक मारली आहे. :)

तुफान लेख आहे.

लेख आवडला.. भारी जमला आहे. बाकी गडकरी मला आवडतात, पण म्हणून या लेखातल्या गोष्टी खोट्या आहेत असे मी म्हणणार नाही.. यावर्षी गणपतीत मी पुणे कोल्हापूर प्रवास केला, सातारा रोड चे खड्डे मला तरी कुठे मिळाले नाहीत. गुरुजींना कुठे दिसतायत देव जाणे. चांदणी चौकबद्दल ना बोलणे चांगले.. मी एकवेळ मुळशी पानशेत खेडशिवापुर मार्गे येईन, त्याला पण चांदणीचौक पेक्षा कमी वेळ लागेल.. बऱ्याच वेळा तिथे एक दीड तास अडकलेला आहे.. 40 मिनीटापेक्षा कमी वेळ लागला तर मी त्याला फाऊल मानतो

आनंदाची बातमी . . . . . . . . . . . . . . . . . .ः. . . पुणे-मुंबई द्रुतगती महामार्गावरील पथकरात १८% वृद्धी.

पुढच्या टप्यात पोटातून निर्माण होणार्‍या गॅस वर चालणार्‍या गाडया पण आणण्याची घोषणा केली गेली तर नवल वाटणार नाही.

हाहाहा !

छान लिहिल्या आहेत

छान लिहिल्या आहेत

हा हा हा भारी :=)

एक दिवस शांतपणे भेटू या ...

फर्मास लेखन... आधी मथळा वाचून घाब्रलोच बाकी कविते बद्दल काय बोलणार ? कर्नल साहेब यांची तुफान बॅटिंग !

इतर मिपाकरांच्या चिकित्सक दृष्टीपटलासमोर आणखीही काहीबाही येत असले तरी आम्ही फक्त "छान छान" म्हणत टाळ्या वाजवत आहोत.

आम्ही फक्त "छान छान" म्हणत टाळ्या वाजवत आहोत. माझ्या मते ,मिपा हे केवळ मनोरंजन व एकमेकांकडून पाठ थोपटून घेण्याकरता नसून काही नवीन शिकण्यासही मदत करते. तेव्हां जरा उलगडून सांगितले तर छानच. ताली के साथ गाली का भी स्वागत है l प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद.

वा कर्नल साहेब, कविता आणि मोराल दोन्ही आवडले.

एकदम सुरेख

फुल्ल इंदुरीकर महाराज आहात बघा. अधून मधून काव्यपंक्ती फेकत वाजवायचे प्रवचन. थोडेसे नमस्कार स्मायली पण फेकत जा अधून मधून. म्हणजे फील पूर्ण होईल. थोडी जुनी पिढी, थोडी नवी पिढी, थोडे संस्कार, थोड्या परंपरा करत हाणायची प्रवचने. हाय काय नाय काय. व्हिडिओ तयार करा, युट्यूबवर टाका. तेवढीच मिपाकरांना पण विश्रांती. काय म्हणता.

मजाआली वाचताना, सुपारी घेउन कविता लिहिणे सोपे काम नाही, तुम्ही तर त्यावर एक अख्खा लेखच पाडला, आमच्या तर्फे तुम्हाला काटाकिर मिसळ आणि सुजाताची केशर मँगो मस्तानी लागू झाली पैजारबुवा,

हा हा हा भारी :=)

एक दिवस शांतपणे भेटू या ...

फर्मास लेखन... आधी मथळा वाचून घाब्रलोच बाकी कविते बद्दल काय बोलणार ? कर्नल साहेब यांची तुफान बॅटिंग !

इतर मिपाकरांच्या चिकित्सक दृष्टीपटलासमोर आणखीही काहीबाही येत असले तरी आम्ही फक्त "छान छान" म्हणत टाळ्या वाजवत आहोत.

आम्ही फक्त "छान छान" म्हणत टाळ्या वाजवत आहोत. माझ्या मते ,मिपा हे केवळ मनोरंजन व एकमेकांकडून पाठ थोपटून घेण्याकरता नसून काही नवीन शिकण्यासही मदत करते. तेव्हां जरा उलगडून सांगितले तर छानच. ताली के साथ गाली का भी स्वागत है l प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद.

वा कर्नल साहेब, कविता आणि मोराल दोन्ही आवडले.

एकदम सुरेख

फुल्ल इंदुरीकर महाराज आहात बघा. अधून मधून काव्यपंक्ती फेकत वाजवायचे प्रवचन. थोडेसे नमस्कार स्मायली पण फेकत जा अधून मधून. म्हणजे फील पूर्ण होईल. थोडी जुनी पिढी, थोडी नवी पिढी, थोडे संस्कार, थोड्या परंपरा करत हाणायची प्रवचने. हाय काय नाय काय. व्हिडिओ तयार करा, युट्यूबवर टाका. तेवढीच मिपाकरांना पण विश्रांती. काय म्हणता.

मजाआली वाचताना, सुपारी घेउन कविता लिहिणे सोपे काम नाही, तुम्ही तर त्यावर एक अख्खा लेखच पाडला, आमच्या तर्फे तुम्हाला काटाकिर मिसळ आणि सुजाताची केशर मँगो मस्तानी लागू झाली पैजारबुवा,

काका, तुमचे स्मरण रंजन आवडले आणि भावना देखील समजली. तुमच्या भावनेशी मी सहमत आहे, माझी देखील हीच भावना आहे. कुठे तेव्हांचा तो निसर्गातला मुक्त, स्वच्छंद गणेशोत्सव ...... आणी आजचा,घरातल्या बादलीत किंवा जवळच्या मुन्शीपाल्टीच्या पर्यावरण मुक्त योजनेंतर्गत बांधलेल्या टाक्यातील गणेश विसर्जन. ते सुद्धा स्वतः नाही. कुणीतरी कळकट कर्मचारी आपला बाप्पा जवळ जवळ हिसकावून घेतो. दोन वेळा पाण्यात बुडवल्या सारखा करतो व कुठेतरी नेऊन ठेवतो. वरती दात विचकत पैसे सुद्धा मागतो. हिंदूंनी बाप्पाचा बाजार मांडला आहे ! कुठल्याही आकाराच्या मूर्ती बनवतात्,यावेळी तर चक्क पुष्पराज या पुष्पा चित्रपटातील व्यक्तिरेखेच्या आकारात गणपती पाहुन वाईट वाटले. :( कर्कश्य डिजे,अचकट-विचकट हाव-भाव करुन हिडिस नाच, काही ठिकाणी तर दारू पिऊन नाच कम धिंगाणा, काही ठिकाणी गणपतीच्या मिरवणुकीत अश्लील गाणी /लावण्या देखील लावल्या जातात. मी काही वर्ष मुंबईच्या / गिरगाव मधील सर्व गणपतींना जाऊन दर्शन घ्यायचो, सोसायटी मधली लोकांच्या घरातील, कॉलनीतील विविध मंडळातील दर्शन घ्यायचो आणि मिपावर त्या गणपतींचे फोटो टाकायचो... अगदी एका वर्षी लालबागच्या गणपती चे दर्शन देखील घेऊन आलो. लालबागचा गणपती हा सगळ्यात मोठा बाजार झालाय असे वाटायला लागले आहे ! एका वर्षी मिडियाने देखील या मंडळ आणि त्यांच्या कार्यकर्त्यांच्या विरोधात भूमिका घेतल्याचे स्मरते ! सेलिब्रेटी बाप्पाच्या दर्शनाला कमी आणि बाप्पा समोर स्वत:चे फोटोशूट करायला येतात किंवा त्यांच्या चित्रपटाचे प्रमोशन करायला, नावापुरते नाव बाप्पाचे घ्यायचे आणि करायची स्वतःची प्रसिद्धी आणि व्यापार. सामान्य जनतेला पुढे ढकलणारे कार्यकर्ते या सेलिबेटिंनी विशेष वागणुक देताना दिसतात, यामुळे मंडळाची प्रसिद्धी आणि त्यामुळे लोकांचा अधिकचा ओढा वाढुन दानपेटीची भर ! मी समजत होतो की हिंदूंना तिथी चे / दिवसाचे महत्व फार असते आणि वाटते पण अनेक मोठे गणपती अनंत चतुर्दशीला विसर्जितच होत नाहीत, मग त्या दिवसाचे काय महत्व ? आत्ता टिव्हीवर लालबागच्या राजाच्या अजुन चालणारा विसर्जन सोहळा ? बघत होतो... एक कार्यकर्ता बाप्पाच्या मूर्तीच्या डाव्या हाताला बराच वेळ धरुन मागे-पुढे करत होता, एक कार्यकर्ता मागे सरळ उभा राहुन मुकुटात काही तरी करत होता... त्याचे पाय मुर्तीला लागले नसावेत असे समजुन घेतो. पण आता हा सगळा बाजार बघवत नाही ! माझे बाप्पाचे धागे :- वेध गणेश उत्सवाचे... सार्वजनिक गणेश उत्सव २०१० गणेश उत्सव २०११ भाग १ गणेश उत्सव २०११ भाग २ गणेश उत्सव २०११ भाग ३ गणेश उत्सव २०१२ गणेश उत्सव २०१२ भाग -२ श्री गणेश उत्सव २०१३ { भाग १ } गणेश उत्सव २०१४ भाग १ गणेश उत्सव २०१४ भाग २ गणेश उत्सव २०१६ जाता जाता :- जर श्रीगणेश चतुर्थीलाच बाप्पाची प्राणप्रतिष्ठा करुन बसवला जात असेल तर मग अनंत चतुर्दशीलाच विसर्जन का करता येत नाही ? हा मला पडलेला गहन प्रश्न आहे.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- "I like criticism. It makes you strong." — LeBron James

आपल्या मताशी १००% सहमत. काहीही म्हणा पारंपारिक, सुखासनावर बसलेल्या मुर्तीच आवडतात. मुर्तींचे विडंबन अजीबात पटत नाही. खेडकर,खटावकर यांच्या मुर्तीचा मनावर पगडा आहे. दगडूशेठ गणेश मंडळ पुण्यातील मोठे प्रस्थ ते सुद्धा सेलिब्रिटी बोलावतात पण आचरटपणा नसतो. भक्तानी बाप्पास भक्तिभावाने वाहिलेल्या फुल ना फुलाच्या पाकळीचा भक्व्यतासाठीच व्यवस्थित विनियोग होतो. पर्यावरण ही काळाची गरज आहे पटते पण यावरही आपणच मात करायला हवे. लहानपणी पुण्यातील गणपती बघायला येत असू. मुली,आया,बाया सुद्धा बरोबर असायच्या पण कुठलेच अश्लील, अभद्र प्रकार दिसून येत नव्हते. दोनहजार सात मधे बायको आणी तरूण मुलींना घेऊन उत्साहात गणपती पहायला निघालो पण सर्व प्रकार पाहून पुन्हा गणपती पहायला येणार नाही अशी शपत घेतली. आपले लेखन जरूर वाचायला आवडेल ,वाचल्यावर प्रतिसाद नक्कीच देईन. प्रतिसादाबद्दल मनापासून आभार.

आमच्या लहानपणी खेळ आणि स्पर्धा घेतल्या जात. ती एक संधी असे. परवा एका मुलाखतीत नेहा राजपालने चार गाणी गायली सहज. आणि " गणपती उत्सवातूनच लहान कलाकार पुढे येऊ शकले" म्हणाली.

आमच्याकडे काल नगरसेवकाने डीजे लावला होता.मिरवणूक होती.त्याचेच गुणगान, बाप्पा कुठेच नव्हता.दोन‌ वर्ष छान शांतता होती.

हे आता पटायला लागले आहे ... लहानपणी, डाॅन, कुर्बानी, हरे रामा हरे कृष्णा, मधील गाणी असायची आणि आता झिंगाट .... गणपतीला काय काय भोगावे लागत आहे ....

स्मरणरंजन आवडले 👍

मुवी,भक्ती,कंजुस प्रतिसादाबद्दल मनापासून आभार. आता विसाव्याचे क्षण माझे सोनियाचे मणी सुखे ओवीत ओवीत त्याची ओढतो स्मरणी आयुष्याची आता झाली उजवण येतो तो क्षण अमृताचा" -कवी बाकीबाब या प्रमाणे संथ आयुष्य चालू आहे. त्यामुळे आराम खुर्चीवर बसतो,काहीतरी वाचतो,लिहीतो. मुली ,भाचरे डुल्या मारूती म्हणतात. दुपारच्या डुलक्या इथेच घेतो. आपण सर्व प्रतिसाद देता मस्त वाटते. कधी भीतीही वाटते की मिपाकर म्हणतील या म्हातार्‍याला काही काम नाही कैच्याकै खरडतो व इथे डकवतो. क लो आ ता क -म्हातारा न इतका

या लेखाची गंमत म्हणजे दर एक ओळ वाचली की आमच्या लहानपणातला (सुमारे १५ वर्षे आधीचा) गणेशोत्सव आठवायचा. त्यामुळे एकूण दोन गणेशोत्सवांची सैर घडली. मान्य करायला कितीही त्रासदायक वाटत असलं तरी या उत्सवाचं मांगल्य हरवलंय हे मान्य करण्यावाचून गत्यंतर नाही.

छान!

सुंदर आठवण! ते दिवसच वेगळे होते. माझी आई तिच्या बालपणीची आठवण सांगायची, आमच्या गावातल्या बाल मेळ्यांची.. काळ १९५५ ते १९६० च्या दरम्यान च्या, ऐकून हरकायला व्हायचे. आईचे बोलणे ऑडियो रेकॉर्डिंग करायचे राहिले याचे अजूनही वाईट वाटतं. जुने ते सोने... शेवटी ... कालाय तस्मै नमः !

काका असेच छान लिहित राहा.

चौको,रंर,स्वराजित,अनुस्वार प्रतीसादाबद्दल धन्यवाद.

खूपच सुंदर स्मरणरंजन. कर्नल साहेब हे साताऱ्यातील वर्णन आहे का? तुम्ही लेखात गावाचं नाव नमूद केलं नाही म्हणून विचारलं....

मात्र शेवटपर्यंत गावाचे नाव खुबीने लपवलेत:) सुरुवातीला कोकणातील गाव वाटले मात्र भीमा नदीचा काठ वाचून तो कयास चुकीचा ठरला :)

आमचं गाव राजगुरुनगर, हुतात्मा शिवराम हरी राजगुरु यांचे जन्मस्थान. एक आठवण, लहानपणी वरच्या आळीतील मुलांशी भांडण झाले म्हणून आपला खालच्या आळीचा वेगळा गणपती बसवायचा ठरवले. वर्गणी लोकांनी आगोदरच मुख्य गणपतीला दिल्याने आम्हाला आंगठा दाखवला. मग शेतातली काळी माती आणली. फुकटची म्हणून हवरटा सारखी भरपूर आणली चार फुट उंच मुर्ती बनवली. पन्नास किलोची, ओली,मग घरात चुली पाशी वाळायला ठेवली. शाळेकरता रंगपेटी घेतलेली सर्व मित्रांनी आणून रंग द्यायचा प्रयत्न केला. जड मुर्ती कशीबशी बसवली पण विसर्जन करताना मात्र सगळ्यांच्या चड्डया ढुंगणावर फाटल्या. पण जिद्द पुर्ण झाली. आमचं गावपण कोकणातल्या गावासारखचं निसर्गाच्या कुशीत बसलेलं पण आता सिमेंट च जंगल झालयं. सतीश, नितीन प्रतिसादाबद्दल मनापासून आभार.

तुमचा लेख अतिशय आवडला, त्या निमित्ताने १९७६ साली आम्ही आमच्या बोरिवलीतल्या सोसायटीत पहिल्यांदा बसवलेल्या गणपतीचे स्मरण झाले. त्यात अनेक गमतीजमती घडल्या, अवघड प्रसंग ओढवले पण बाप्पाने सर्व काही सांभाळून नेलं. आजही त्या आठवणींनी हुरहुरायला होतं. खूप दिवसांनी त्या अनुभवांवर लिहू म्हणतो. प्रेरणा स्त्रोत्र बनल्याबद्दल कर्नल साहेब आभार.

सौदंर्या,धन्यवाद. स्मरणरंजन एक मस्त विरंगुळा आहे.जरूर लिहा वाट बघतोय.

जुने दिवस सर्वत्र सारखेच होते. गेलेला काळ परत येत नाही. आपल्या सर्व सणांत विकृती आपणच आणली आहे. उत्सवांचा बाजार केला. दोष आपलाच.

स्मरणरंजन आवडले, गणेशोत्सवाचे सध्याचे स्वरुप बदलले पाहिजे हे नक्कीच, पैजारबुवा,

विवेक पटाईत,माऊली मनापासून आभार.

कर्नलसाहेब, भूतकाळातील आठवणी छान जागवल्यात. त्या काळात सेलिब्रिटी बोलतात/सान्गतात्/पढवतात त्याप्रमाणेच करावे हे बन्धनही नव्हते आणि सेलिब्रिटीसुद्धा (जसे खुद्द लोकमान्य टिळक) - इतरान्कडून "हे तुम्ही लोकाना पढवा" असे सान्गितलेले - वाटेल ते पढवत नव्हते , म्हणजेच Brand Ambassador वगैरे बनून कमाई करून घेण्याची सन्धी साधत नव्हते. दगडूशेठ गणेश मंडळ भले कितीही चान्गले असो, अनेक प्रकारे अनेक गणपतीन्बद्दल हे पढवले जाते की "तो(च) गणपती पावतो आणि म्हणून त्याचे दर्शन घेतलेच पाहिजे". जर सगळ्याच गणपतीन्ची व्यवस्थित प्राणप्रतिष्ठा केली जाते, तर अमुक एका गणपतीचे दर्शन घेतलेच पाहिजे हा अट्टाहास देखील का असावा?

गणपतीन्बद्दल हे पढवले जाते की "तो(च) गणपती पावतो आणि म्हणून त्याचे दर्शन घेतलेच पाहिजे" एकदम सहमत. हे प्रत्येकाच्या सदसद्विवेकबुद्धीवर अवलंबून आहे यातून काय घ्यावे अन् काय नाही. देव पावणे ही संकल्पनाच मुळात बाजारीकरणा कडे नेणारी,एक व्यवहार वाटतो.अर्थात हा एक वेगळाच मोठा विषय आहे यावर सांगोपांग विचार जरी झाला तरी मतमतांतरे परस्पर विरोधीच दिसतील.

सुंदर आठवणी..!! प्रत्येक पिढी अशा आठवणींवर जगत असते..

काका, तुमचे स्मरण रंजन आवडले आणि भावना देखील समजली. तुमच्या भावनेशी मी सहमत आहे, माझी देखील हीच भावना आहे. कुठे तेव्हांचा तो निसर्गातला मुक्त, स्वच्छंद गणेशोत्सव ...... आणी आजचा,घरातल्या बादलीत किंवा जवळच्या मुन्शीपाल्टीच्या पर्यावरण मुक्त योजनेंतर्गत बांधलेल्या टाक्यातील गणेश विसर्जन. ते सुद्धा स्वतः नाही. कुणीतरी कळकट कर्मचारी आपला बाप्पा जवळ जवळ हिसकावून घेतो. दोन वेळा पाण्यात बुडवल्या सारखा करतो व कुठेतरी नेऊन ठेवतो. वरती दात विचकत पैसे सुद्धा मागतो. हिंदूंनी बाप्पाचा बाजार मांडला आहे ! कुठल्याही आकाराच्या मूर्ती बनवतात्,यावेळी तर चक्क पुष्पराज या पुष्पा चित्रपटातील व्यक्तिरेखेच्या आकारात गणपती पाहुन वाईट वाटले. :( कर्कश्य डिजे,अचकट-विचकट हाव-भाव करुन हिडिस नाच, काही ठिकाणी तर दारू पिऊन नाच कम धिंगाणा, काही ठिकाणी गणपतीच्या मिरवणुकीत अश्लील गाणी /लावण्या देखील लावल्या जातात. मी काही वर्ष मुंबईच्या / गिरगाव मधील सर्व गणपतींना जाऊन दर्शन घ्यायचो, सोसायटी मधली लोकांच्या घरातील, कॉलनीतील विविध मंडळातील दर्शन घ्यायचो आणि मिपावर त्या गणपतींचे फोटो टाकायचो... अगदी एका वर्षी लालबागच्या गणपती चे दर्शन देखील घेऊन आलो. लालबागचा गणपती हा सगळ्यात मोठा बाजार झालाय असे वाटायला लागले आहे ! एका वर्षी मिडियाने देखील या मंडळ आणि त्यांच्या कार्यकर्त्यांच्या विरोधात भूमिका घेतल्याचे स्मरते ! सेलिब्रेटी बाप्पाच्या दर्शनाला कमी आणि बाप्पा समोर स्वत:चे फोटोशूट करायला येतात किंवा त्यांच्या चित्रपटाचे प्रमोशन करायला, नावापुरते नाव बाप्पाचे घ्यायचे आणि करायची स्वतःची प्रसिद्धी आणि व्यापार. सामान्य जनतेला पुढे ढकलणारे कार्यकर्ते या सेलिबेटिंनी विशेष वागणुक देताना दिसतात, यामुळे मंडळाची प्रसिद्धी आणि त्यामुळे लोकांचा अधिकचा ओढा वाढुन दानपेटीची भर ! मी समजत होतो की हिंदूंना तिथी चे / दिवसाचे महत्व फार असते आणि वाटते पण अनेक मोठे गणपती अनंत चतुर्दशीला विसर्जितच होत नाहीत, मग त्या दिवसाचे काय महत्व ? आत्ता टिव्हीवर लालबागच्या राजाच्या अजुन चालणारा विसर्जन सोहळा ? बघत होतो... एक कार्यकर्ता बाप्पाच्या मूर्तीच्या डाव्या हाताला बराच वेळ धरुन मागे-पुढे करत होता, एक कार्यकर्ता मागे सरळ उभा राहुन मुकुटात काही तरी करत होता... त्याचे पाय मुर्तीला लागले नसावेत असे समजुन घेतो. पण आता हा सगळा बाजार बघवत नाही ! माझे बाप्पाचे धागे :- वेध गणेश उत्सवाचे... सार्वजनिक गणेश उत्सव २०१० गणेश उत्सव २०११ भाग १ गणेश उत्सव २०११ भाग २ गणेश उत्सव २०११ भाग ३ गणेश उत्सव २०१२ गणेश उत्सव २०१२ भाग -२ श्री गणेश उत्सव २०१३ { भाग १ } गणेश उत्सव २०१४ भाग १ गणेश उत्सव २०१४ भाग २ गणेश उत्सव २०१६ जाता जाता :- जर श्रीगणेश चतुर्थीलाच बाप्पाची प्राणप्रतिष्ठा करुन बसवला जात असेल तर मग अनंत चतुर्दशीलाच विसर्जन का करता येत नाही ? हा मला पडलेला गहन प्रश्न आहे.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- "I like criticism. It makes you strong." — LeBron James

आपल्या मताशी १००% सहमत. काहीही म्हणा पारंपारिक, सुखासनावर बसलेल्या मुर्तीच आवडतात. मुर्तींचे विडंबन अजीबात पटत नाही. खेडकर,खटावकर यांच्या मुर्तीचा मनावर पगडा आहे. दगडूशेठ गणेश मंडळ पुण्यातील मोठे प्रस्थ ते सुद्धा सेलिब्रिटी बोलावतात पण आचरटपणा नसतो. भक्तानी बाप्पास भक्तिभावाने वाहिलेल्या फुल ना फुलाच्या पाकळीचा भक्व्यतासाठीच व्यवस्थित विनियोग होतो. पर्यावरण ही काळाची गरज आहे पटते पण यावरही आपणच मात करायला हवे. लहानपणी पुण्यातील गणपती बघायला येत असू. मुली,आया,बाया सुद्धा बरोबर असायच्या पण कुठलेच अश्लील, अभद्र प्रकार दिसून येत नव्हते. दोनहजार सात मधे बायको आणी तरूण मुलींना घेऊन उत्साहात गणपती पहायला निघालो पण सर्व प्रकार पाहून पुन्हा गणपती पहायला येणार नाही अशी शपत घेतली. आपले लेखन जरूर वाचायला आवडेल ,वाचल्यावर प्रतिसाद नक्कीच देईन. प्रतिसादाबद्दल मनापासून आभार.

आमच्या लहानपणी खेळ आणि स्पर्धा घेतल्या जात. ती एक संधी असे. परवा एका मुलाखतीत नेहा राजपालने चार गाणी गायली सहज. आणि " गणपती उत्सवातूनच लहान कलाकार पुढे येऊ शकले" म्हणाली.

आमच्याकडे काल नगरसेवकाने डीजे लावला होता.मिरवणूक होती.त्याचेच गुणगान, बाप्पा कुठेच नव्हता.दोन‌ वर्ष छान शांतता होती.

हे आता पटायला लागले आहे ... लहानपणी, डाॅन, कुर्बानी, हरे रामा हरे कृष्णा, मधील गाणी असायची आणि आता झिंगाट .... गणपतीला काय काय भोगावे लागत आहे ....

स्मरणरंजन आवडले 👍

मुवी,भक्ती,कंजुस प्रतिसादाबद्दल मनापासून आभार. आता विसाव्याचे क्षण माझे सोनियाचे मणी सुखे ओवीत ओवीत त्याची ओढतो स्मरणी आयुष्याची आता झाली उजवण येतो तो क्षण अमृताचा" -कवी बाकीबाब या प्रमाणे संथ आयुष्य चालू आहे. त्यामुळे आराम खुर्चीवर बसतो,काहीतरी वाचतो,लिहीतो. मुली ,भाचरे डुल्या मारूती म्हणतात. दुपारच्या डुलक्या इथेच घेतो. आपण सर्व प्रतिसाद देता मस्त वाटते. कधी भीतीही वाटते की मिपाकर म्हणतील या म्हातार्‍याला काही काम नाही कैच्याकै खरडतो व इथे डकवतो. क लो आ ता क -म्हातारा न इतका

या लेखाची गंमत म्हणजे दर एक ओळ वाचली की आमच्या लहानपणातला (सुमारे १५ वर्षे आधीचा) गणेशोत्सव आठवायचा. त्यामुळे एकूण दोन गणेशोत्सवांची सैर घडली. मान्य करायला कितीही त्रासदायक वाटत असलं तरी या उत्सवाचं मांगल्य हरवलंय हे मान्य करण्यावाचून गत्यंतर नाही.

छान!

सुंदर आठवण! ते दिवसच वेगळे होते. माझी आई तिच्या बालपणीची आठवण सांगायची, आमच्या गावातल्या बाल मेळ्यांची.. काळ १९५५ ते १९६० च्या दरम्यान च्या, ऐकून हरकायला व्हायचे. आईचे बोलणे ऑडियो रेकॉर्डिंग करायचे राहिले याचे अजूनही वाईट वाटतं. जुने ते सोने... शेवटी ... कालाय तस्मै नमः !

काका असेच छान लिहित राहा.

चौको,रंर,स्वराजित,अनुस्वार प्रतीसादाबद्दल धन्यवाद.

खूपच सुंदर स्मरणरंजन. कर्नल साहेब हे साताऱ्यातील वर्णन आहे का? तुम्ही लेखात गावाचं नाव नमूद केलं नाही म्हणून विचारलं....

मात्र शेवटपर्यंत गावाचे नाव खुबीने लपवलेत:) सुरुवातीला कोकणातील गाव वाटले मात्र भीमा नदीचा काठ वाचून तो कयास चुकीचा ठरला :)

आमचं गाव राजगुरुनगर, हुतात्मा शिवराम हरी राजगुरु यांचे जन्मस्थान. एक आठवण, लहानपणी वरच्या आळीतील मुलांशी भांडण झाले म्हणून आपला खालच्या आळीचा वेगळा गणपती बसवायचा ठरवले. वर्गणी लोकांनी आगोदरच मुख्य गणपतीला दिल्याने आम्हाला आंगठा दाखवला. मग शेतातली काळी माती आणली. फुकटची म्हणून हवरटा सारखी भरपूर आणली चार फुट उंच मुर्ती बनवली. पन्नास किलोची, ओली,मग घरात चुली पाशी वाळायला ठेवली. शाळेकरता रंगपेटी घेतलेली सर्व मित्रांनी आणून रंग द्यायचा प्रयत्न केला. जड मुर्ती कशीबशी बसवली पण विसर्जन करताना मात्र सगळ्यांच्या चड्डया ढुंगणावर फाटल्या. पण जिद्द पुर्ण झाली. आमचं गावपण कोकणातल्या गावासारखचं निसर्गाच्या कुशीत बसलेलं पण आता सिमेंट च जंगल झालयं. सतीश, नितीन प्रतिसादाबद्दल मनापासून आभार.

तुमचा लेख अतिशय आवडला, त्या निमित्ताने १९७६ साली आम्ही आमच्या बोरिवलीतल्या सोसायटीत पहिल्यांदा बसवलेल्या गणपतीचे स्मरण झाले. त्यात अनेक गमतीजमती घडल्या, अवघड प्रसंग ओढवले पण बाप्पाने सर्व काही सांभाळून नेलं. आजही त्या आठवणींनी हुरहुरायला होतं. खूप दिवसांनी त्या अनुभवांवर लिहू म्हणतो. प्रेरणा स्त्रोत्र बनल्याबद्दल कर्नल साहेब आभार.

सौदंर्या,धन्यवाद. स्मरणरंजन एक मस्त विरंगुळा आहे.जरूर लिहा वाट बघतोय.

जुने दिवस सर्वत्र सारखेच होते. गेलेला काळ परत येत नाही. आपल्या सर्व सणांत विकृती आपणच आणली आहे. उत्सवांचा बाजार केला. दोष आपलाच.

स्मरणरंजन आवडले, गणेशोत्सवाचे सध्याचे स्वरुप बदलले पाहिजे हे नक्कीच, पैजारबुवा,

विवेक पटाईत,माऊली मनापासून आभार.

कर्नलसाहेब, भूतकाळातील आठवणी छान जागवल्यात. त्या काळात सेलिब्रिटी बोलतात/सान्गतात्/पढवतात त्याप्रमाणेच करावे हे बन्धनही नव्हते आणि सेलिब्रिटीसुद्धा (जसे खुद्द लोकमान्य टिळक) - इतरान्कडून "हे तुम्ही लोकाना पढवा" असे सान्गितलेले - वाटेल ते पढवत नव्हते , म्हणजेच Brand Ambassador वगैरे बनून कमाई करून घेण्याची सन्धी साधत नव्हते. दगडूशेठ गणेश मंडळ भले कितीही चान्गले असो, अनेक प्रकारे अनेक गणपतीन्बद्दल हे पढवले जाते की "तो(च) गणपती पावतो आणि म्हणून त्याचे दर्शन घेतलेच पाहिजे". जर सगळ्याच गणपतीन्ची व्यवस्थित प्राणप्रतिष्ठा केली जाते, तर अमुक एका गणपतीचे दर्शन घेतलेच पाहिजे हा अट्टाहास देखील का असावा?

गणपतीन्बद्दल हे पढवले जाते की "तो(च) गणपती पावतो आणि म्हणून त्याचे दर्शन घेतलेच पाहिजे" एकदम सहमत. हे प्रत्येकाच्या सदसद्विवेकबुद्धीवर अवलंबून आहे यातून काय घ्यावे अन् काय नाही. देव पावणे ही संकल्पनाच मुळात बाजारीकरणा कडे नेणारी,एक व्यवहार वाटतो.अर्थात हा एक वेगळाच मोठा विषय आहे यावर सांगोपांग विचार जरी झाला तरी मतमतांतरे परस्पर विरोधीच दिसतील.

सुंदर आठवणी..!! प्रत्येक पिढी अशा आठवणींवर जगत असते..

गणपती आता विद्येची देवता राहिलेली नसून, प्रदूषण दैवत झालेली आहे... देवाला रस्त्यावर आणू नये, हे आता पटायला लागले आहे ...

गणपती आता विद्येची देवता राहिलेली नसून, प्रदूषण दैवत झालेली आहे... देवाला रस्त्यावर आणू नये, हे आता पटायला लागले आहे ...