लहानाचा झालो मोठा, पंखात आले बळ,
बुडलो ज्या रंगात तो माझाच रंगच होई,
होती स्वप्न डोळ्यात, होते बळ पंखात,
मागे न बघता, स्वप्नात जगत राही,
सरले सगळे दूर, ठेविले सगळे मागे,
आठवणींना सुद्धा आसवात बुडवित राही,
झोकून देई स्वतःला, गुलाबी या चिखलात,
शोधितो असे काय, न मिळून कशात राही,
उघडून पाहतो मुठ, हात रिते दिसतात,
रेषांची जाळी मात्र, सामोरी भुलवत राही,
काही करू तरीही, तहान ही शमेना,
वासनेच्या दलदलीत, अडकत मी राही,
मृगजळामागे भ्रमाच्या, नेहमी धावत आहे,
थकून जातो जेव्हा, घेरून निराशा राही,
शोध हा संपेल, का होईल तो सुरु आता,
अजणतेच्या अंधारात, मी घुटमळत आता राही,
घेतला श्वास पहिला,
अहो, ही चारोळी नाही वीसोळी
In reply to अहो, ही चारोळी नाही वीसोळी by डॉ सुहास म्हात्रे
विसोळीतही चार येतात हो....
मीपाकर खरोखरंच महान आहते.
ळोळ!!!
हाहाहा!
खिक्क मस्तय
त्वरा करा !त्वरा करा!त्वरा
याच कारणासाठी माझे हात जोडून
In reply to याच कारणासाठी माझे हात जोडून by द-बाहुबली
डिटेक्टीव्ह चा आयडी ना तुमचा
बाटली आणि दारू