मुक्त कविता

वसंतात मृगजळ खास

माहितगार's picture
माहितगार in जे न देखे रवी...
29 Apr 2022 - 9:53 pm

काठावरचे गुपित झेलता
अनु'मतीची महत्ता विशेष

वसंताचे मृगजळ खास
कटी बंधात उष्म निश्वास

नभी नाभी ताम्र गोल
चा'लते जातो तोल
आर्त कुंजन
आस पास

पर्ण विरहीत पुष्प तटी दाट
दिंगबर सुरेख मदन पाझरतो

.
.
.
.
.
.
.

स्वतःच्याच कवितेच्या विडंबनाचा विचार केला आणि कवितेतला(च) मदन अकस्मिक पाझरला. ;)

dive aagarfestivalsmango curryकखगकैच्याकैकवितागरम पाण्याचे कुंडजाणिवतहाननिसर्गफ्री स्टाइलभिजून भिजून गात्रीमाझी कवितामुक्त कवितारंगरतीबाच्या कविताविडम्बनशृंगारस्पर्शस्वप्नप्रेमकाव्यविडंबन

उष्णकटिबंधीय वसंत

माहितगार's picture
माहितगार in जे न देखे रवी...
25 Apr 2022 - 12:43 pm

वनस्पति उद्यानातून फेरफटका मारताना
माहितीची पाटी नसलेले झाड पाहून
साहित्यिक राजूमधील चौकश्याने विचारले
हे झाड कोणते?

त्याचा वनस्पती वैज्ञानिक मित्र म्हणाला
उष्णकटिबंधीय म्हणजेच ट्रॉपीकल!
(राजूने वेळ मारून नेणे कंसात जोडले)

वनस्पती वैज्ञानिक मित्राने
राजूची वसंत ऋतूवरील कविता
ऐकुन झाल्यावर
मोबाईलवर मराठी विकिपीडियावरचे
वसंत ऋतूचे पान उघडत राजूला विचारले

Nisargअदभूतअननसअव्यक्तकविता माझीचाहूलजिलबीदुसरी बाजूमुक्त कवितारतीबाच्या कविताविडम्बनसोन्या म्हणेहिरवाईशांतरससंस्कृतीविज्ञान

रोज किती पाणी प्यावे?

माहितगार's picture
माहितगार in जे न देखे रवी...
24 Apr 2022 - 7:24 pm

रोज किती पाणी प्यावे?

शरीराची गरज असेल एवढे
आणि आधुनिक विज्ञानाने सुविद्य
डॉक्टर सुचवतील तेवढे

रोज किती पाणी प्यावे?
अन्न पिकविण्यासाठी
शेतीसाठी
शिल्लक राहील एवढे

रोज किती पाणी प्यावे?
शेती आणि शरीरांची गरज
यांचे गणित नाही जुळली तर
इतर अपव्यय टाळून
लोकसंख्या नियंत्रणाचे महत्व
ईतर चार जणांना पटवून
शरीराची गरज भागेल तेवढे

आयुष्याच्या वाटेवरआरोग्यदायी पाककृतीइशाराकविता माझीकालगंगाकैच्याकैकविताकोडाईकनालगणितचाहूलजिलबीजीवनतहानदुसरी बाजूमराठीचे श्लोकमाझी कवितामुक्त कवितारतीबाच्या कवितालावणीवाङ्मयशेतीविडम्बनपाकक्रियामुक्तकआईस्क्रीमथंड पेयरस्सावाईनशाकाहारीशेतीसरबत

आङळे वाङळें साहित्य संमेलन

माहितगार's picture
माहितगार in जे न देखे रवी...
24 Apr 2022 - 5:49 pm

आङळे वाङळें साहित्य संमेलन

आङळे वाङळेंना म्हणाली
मराठी साहित्य संमेलनाला
नाही गेलात कसे ते?

वाङळें आङळेंना म्हणाला
तुमच्या आङळीकेचे साहित्याने
अजीर्ण झाल्यावर इतर साहित्याला
जागा आता उरलीच कुठे ?

cyclingdive aagarfestivalsgholpineapplesahyadriअननसअनर्थशास्त्रअव्यक्तआठवणीआयुष्याच्या वाटेवरकविता माझीकाणकोणकालगंगाकाहीच्या काही कविताफ्री स्टाइलमुक्त कवितारतीबाच्या कवितावाङ्मयशेतीहास्यधोरणमुक्तकविनोदउपहाराचे पदार्थलाडूवडेव्यक्तिचित्रसुकी भाजीमौजमजारेखाटन

प्रवास

अनन्त्_यात्री's picture
अनन्त्_यात्री in जे न देखे रवी...
28 Mar 2022 - 12:00 pm

अथांगाचा तळठाव
अज्ञेयाचा पैलतीर
विराटाची पराकाष्ठा
सूक्ष्मातील शून्याभास

खुणावती ऐसे सारे
क्षणोक्षणी अविरत
जरी जटिल तरीही
जीवा लावतात ध्यास

नादावतो या ध्यासाने
ठेचाळतो जागोजाग
असे खडतर तरी
भूल घाली हा प्रवास

मुक्त कविताकविता

मुक्तक

सागरसाथी's picture
सागरसाथी in जे न देखे रवी...
25 Mar 2022 - 7:54 pm

आकाशाच्या रिक्तपणाच्या असतील काही कथा
सूर्याच्या जळण्यापाठी असतील त्याच्या व्यथा
नको शोधूस गुढ वाऱ्यावरच्या सुगंधाचे
त्यांच्या कणाकणात मिळतील समर्पणाच्या गाथा.

मुक्त कविताचारोळ्या

मराठी भाषा गौरव दिन अभंग

सागरसाथी's picture
सागरसाथी in जे न देखे रवी...
27 Feb 2022 - 8:14 pm

मीही एक वारकरी
माय मराठी पंढरी,
नतमस्तक होवू तेथे
जेथे कवींची पायरी.

करु रिंगण सोहळा
खेळ शब्दांचा मांडून,
शब्दसृष्टीच्या ईश्वरा
तेथे करुया नमन.

दिव्य सारे अलंकार
सजवू आपल्या देवाला,
नाचवू दिंड्या पताका
गुंफू शब्दांची तुलसीमाला.

आपल्या इवल्या पावलांनी
चालू मोठ्यांची पायवाट,
शब्दसृष्टीचे मायबाप
होवो सदा कृपावंत,

हजारो वर्षांचा सोहळा
रंगतो भाषेचा हा मेळा,
चालो समृद्धीच्या वाटे
लाभो स्वर्गाच्या कळा.

अभंगमाझी कवितामुक्त कविताकविता

एकाकी

सागरसाथी's picture
सागरसाथी in जे न देखे रवी...
21 Feb 2022 - 4:26 pm

एकट्याने एकट्याशी बोलले पाहिजे
शब्दांनीही भाव वेडे तोलले पाहिजे.

कोण वेडे आहे ऐकण्या पुन्हा पुन्हा
आपुलकीचे रोप येथे रोवले पाहिजे.

दु:खा मध्ये रमून जाणे रोजचेच आहे
आनंदाचे झाड मनात वाढले पाहिजे.

स्वत: साठी जग जगते त्यात काय मोठे
दुसऱ्यासाठी कधीतरी जगले पाहिजे.

आपले आपले करता हात रिक्त होती
दुसऱ्याच्या आनंदाने मोहरले पाहिजे.

आनंदाने जगताना जपले ही पाहिजे
जपण्यासाठी कधी दूर झाले पाहिजे.

मुक्त कविताकविता

व्हॅलेंटाईन दिनी

श्रीगणेशा's picture
श्रीगणेशा in जे न देखे रवी...
14 Feb 2022 - 9:11 am

कोणे एके काळी
व्हॅलेंटाईन दिनी
मोठ्या उत्सुकतेने
मी आणली होती साडी

होती जरी साधी
ती खुश मात्र झाली
प्रयत्न केला खूप तिने
पण नीट नेसता नाही आली

गोंधळली क्षणभर हसली
ती म्हणे हे ध्यान माझ्या भाळी
पण गोड आठवण प्रेमाची
तिने अजूनही जपून ठेवली

आता एवढ्या वर्षांनी
सुचतील कशा प्रेम ओळी
पण मला पाहायची असते
तिच्या गालावरील सुंदर खळी

त्यासाठी कविता विनोदी
ऐकून म्हणे अजून नाही जमली
मला वाटलं कविता
तिला म्हणायचं होतं साडी

(सौं साठी!)

कविता माझीप्रेम कवितामुक्त कविताकविताप्रेमकाव्य