माझी कविता

तुझे गाणे

अनुस्वार's picture
अनुस्वार in जे न देखे रवी...
12 Dec 2021 - 11:51 am

मी पाऊस झालो सखे
तू माती होशील का?
स्पर्शाने माझ्या अलगद
तू सुगंध होशील ना?

मी दरीत येऊन पडलो
तू वारा होशील का?
शीर्षासन करून मग मी
जग पायाखाली घेईल ना.

तू रात्र अबोली हो ना
मी चंद्र सखा तुज भेटेल.
तू पहाट होशील तेव्हा
मी तुझ्याच कुशीत झोपेन.

सुख बिंदू झेलायला
तू गवताचे पाते हो ना.
आयुष्याच्या धक्क्यांना मग
मी अलगद सोशीत जाईल.

जरी विस्कटली घडी जीवनाची
तू अशीच हसरी राहशील?
मी वचनाने मज बांधून घेतो
हे गाणे तुझ्याच साठी गाईल.

प्रेम कवितामाझी कवितामुक्त कविताकविताप्रेमकाव्य

अश्रूंचे झरे

चांदणशेला's picture
चांदणशेला in जे न देखे रवी...
18 Oct 2021 - 10:32 am

स्वप्न सारे आज पेटले
अश्रूंचे झरे डोळ्यांत आटले

हृदयात माझ्या गहिरी वेदना
जळतो हा प्राण सांगू कुणा
पाश अंतरीचे कसे सुटले

येते रोज आठवणींचे वादळ
थकलेल्या जीवास राहिले ना बळ
डोईवरले आभाळ विस्कटून गेले

दैव माझे झाले खोटे
हातातल्या फुलांचे झाले काटे
जुलूम नियतीचे सारे मी झेलले

माझी कविताकविता

शब्दांची कर्णफुले

पाषाणभेद's picture
पाषाणभेद in जे न देखे रवी...
24 Sep 2021 - 9:18 am

शब्दांची कर्णफुले

प्रसन्न सुंदर सुगंधी सकाळी
प्रेम बरसले अवचीत अवकाळी
नाहत्या ओलेत्या भोर केशांतून
थेंब तयाचे अवतरले भाळी

ओठी शब्द फुलून आले
शब्दांचे मग मोती झाले
तु ते हळूवार उचलूनी घेत
कर्णफुलांसम कानी ल्याले

इशाराकविता माझीजिलबीप्रेम कवितामाझी कवितामुक्त कवितारतीबाच्या कवितालावणीवाङ्मयशेतीवाङ्मयकविताप्रेमकाव्य

मंदिराचा मालक देव, पुजारी केवळ नोकर (मध्यप्रदेश कोर्टाचा निर्णय)

बाजीगर's picture
बाजीगर in जे न देखे रवी...
7 Sep 2021 - 6:32 pm

मंदिराची मालमत्ता
तिथे देवाची सत्ता
विकायचा विचार
कसा करे नोकर

पुजारी केवळ सेवक
मालक असतो देवक
पुजा-याला नाही जमीननोंदी
कोर्टाने केले स्पष्ट तोंडी

वापरकर्ता या रकान्यातही
लिहिण्याची नाही गरज,
मध्यप्रदेश कोर्टाने पुजा-यांचा
अर्ज केला खारीज

OMG चा हा जणू पुढील भाग
न खात्या देवाचा नैवेद्य च नव्हे
तर भुखंडाचे श्रीखंड ही
खाण्याला कोर्टाची चपराक.

माझी कविताकविता

कळेना मला

चांदणे संदीप's picture
चांदणे संदीप in जे न देखे रवी...
16 Aug 2021 - 11:57 am

मनात मोर कसे नाचतात
हे तुला पहिल्यांदा पाहिल्यावर...
...मला कळालं!

जीभ कशी अडखळते
हे तुझ्याशी पहिल्यांदा बोलताना...
...मला कळालं!

हृदय कसे धडधडते
हे तुझा हात पहिल्यांदा हातात घेताना...
...मला कळालं!

पुन्हा भेटायचयं हे माहीत असूनही
तुझा निरोप घेताना, दरवेळी
डोळ्यातलं पाणी कस अडवावं
हे मात्र मला अजूनही कळालेलं नाही!

- संदीप चांदणे

माझी कविताकविताप्रेमकाव्य

प्यायला पाहिजे!

अजिंक्यराव पाटील's picture
अजिंक्यराव पाटील in जे न देखे रवी...
7 Aug 2021 - 12:31 am

कसेतरी कुठेतरी जगायला पाहिजे
म्हणूनच थोडीतरी प्यायला पाहिजे!

हजारो उठतात या अंतरंगी वेदना,
वेदना विसरायला प्यायला पाहिजे!

हजार प्रश्न लाखो चिंता, हजारो कारणे,
साऱ्यांना एक उत्तर प्यायला पाहिजे!

नकोशी कुणा असते उन्मनी अवस्था
कधीतरी कारणाविना प्यायला पाहिजे!

पडो कुणी प्रेमात, डोळ्यात जावे गुंतुनी..
वारुणीच रमणी आम्हा प्यायला पाहिजे!

वोडका, रम ब्रँडी स्कॉच वा असो व्हिस्कीही,
दर्जा सांभाळून मात्र प्यायला पाहिजे!

घडीभर सुख हे मजबुरी होऊ नये,
तिने नव्हे आपण तिला प्यायला पाहिजे!

-राव पाटील

माझी कवितापेय

इंद्रधनू....

Jayagandha Bhatkhande's picture
Jayagandha Bhat... in जे न देखे रवी...
7 Jun 2021 - 2:15 pm

इंद्रधनू...

निरोप घेताना म्हणालो मी,
माझी आठवण ठेव..
नशिबापुढे हतबल आपण,
जोड्या ठरवतो देव....

क्षणात सारं बदललं तरी,
विसरू कशी तुला..?
तिचे साश्रुपूर्ण नयन,
विचारत होते मला....

निशब्द शांततेत घुमला,
उदास तिचा उसासा..
पण हात हाती घेऊन दिला,
तिनंच मला दिलासा....

केली जरी प्रीती,
पण सोडली नाही नीती..
अपराधासम खंत कशाला,
सोड मनातील भीती....

शब्द असे पडता कानी,
धरिले तिचे पाय..
परमहंस नाही गं मी,
पण तू आहेस शारदा माय....

माझी कविताकविता

नव्हतं ठाऊक

सरीवर सरी's picture
सरीवर सरी in जे न देखे रवी...
13 Apr 2021 - 11:06 pm

आता मनाच पाखरू
घर कुठे बांधणार?

नव्हतं ठाऊक
आठवणींच झाड
तू कधी तोडणार|

भाळला होतास
अखंड चिवचिवाटावर,

नव्हतं ठाऊक
ध्वनीसाज बोलीचा
तू निष्पर्ण करणार|

निराळा पसारा
जाणूनही.. आवरणार,

नव्हतं ठाऊक
झाले​ पसा~याचे जाळं
तू शिकारी कोळी असणार|

मनमाझी कवितामुक्तक

तू जीव माझा- तू प्राण माझा - आलीस तू अवचिता

चित्रगुप्त's picture
चित्रगुप्त in जे न देखे रवी...
29 Mar 2021 - 5:55 pm

तू जीव माझा -
तू प्राण माझा -
घ्यावया
नच होतीस आली
मालूम होते मला

शौच्यालयात घुसता
मग सावरून बसता
मोबाइलात रमता
आलीस तू अवचिता

जवळि जवळ येता
मग कडकडून डसता
मम उष्ण रक्त प्रशिता
मेरा चैन-वैन सब लुटिता

वाजवून टाळिका
मी जीव तुझा - मी प्राण तुझा
- हरिला -
अल्विदा मच्छरिनी -
अल्विदा.

.

अनर्थशास्त्रअभय-काव्यआठवणीआयुष्याच्या वाटेवरइशाराकविता माझीकाहीच्या काही कविताकैच्याकैकविताघे भरारीचाहूलजिलबीजीवनप्रेम कविताफ्री स्टाइलभावकवितामाझी कवितारतीबाच्या कवितारोमांचकारी.लाल कानशीलवाङ्मयशेतीविराणीहझलभयानककरुणरौद्ररससंस्कृतीनाट्यवाङ्मयकवितामुक्तकसमाजजीवनमानमिसळमेक्सिकनराहणीराहती जागाविज्ञानव्यक्तिचित्रमौजमजा

कविता - कृष्णधून

VRINDA MOGHE's picture
VRINDA MOGHE in जे न देखे रवी...
19 Mar 2021 - 1:36 pm

*कृष्णधून*
पहाटवा-याची
निशब्द धून ,
मावळती चंद्रकोर,
फिकटशी !!
झाडांची सळसळ,
प्राजक्त सडा,
धुक्याची चादर,
पुसटशी !!
आकाशी उधळण,
सप्तरंगांची,
घरट्यात चिवचिव,
नाजुकशी !!
पक्ष्यांचे थवे,
उडती रावे,
मोहक किलबिल,
ऐकावीशी !!
अलगद जाग,
स्वप्नाचा भास
खुदकन हसू,
गालापाशी !!
पडता कानी,
कृष्णधून
मन होई राधा,
लागे समाधीशी !!
-©️वृंदा
19/3/21

माझी कविताकविता