मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

मागे वळुन पाहताना..

मन्या ऽ ·
लेखनविषय:
मागे वळून पाहताना.. मागे वळुन पाहताना एक निरागस चेहरा दिसतो मज मनसोक्त खळखळुन हसताना मागे वळुन पाहताना तोच चेहरा दिसतो मज भेदरलेल्या डोळ्यांनी आसपास पाहताना मागे वळुन पाहताना लोकांचे चेहेरे न्याहाळताना तो चेहरा दिसे मज ओंगळवाण्या नजरा सहन करताना मागे वळुन पाहताना ओळखीच्या चेहेऱ्यांवरचे पाहिले मी मुखवटे एकावर एक चढवताना मागे वळुन पाहताना स्वतःला आरशात बघताना पाहिले आहे मी स्वतःचीच किळस करताना मागे वळुन पाहताना ते स्पर्श सहन करताना पाहिले आहे मी स्वतःलाच तीळ तीळ तुटताना मागे वळुन पाहताना रोज रोज मरताना पाहिले आहे मी स्वतःलाच नैराश्याच्या खाईत झोकताना मागे वळुन पाहताना आज

हाक फोडी चांगुणा..

आजी ·

प्रचेतस 18/05/2020 - 17:56
एकदम उत्कट लिहिलंय. माझंही तुमच्यासारखंच, त्यांचं लेखन एकूण एक वाचलंय. अर्थात नाटकं सोडून, ती आवड मला नाही. लेखक जातो पण त्याने लिहिलेलं 'अक्षर 'असतंच.

अनिंद्य 18/05/2020 - 19:49
मतकरींचा संचार, त्यांची प्रतिभा अनेकांगी होती. तुम्ही लिहिल्याप्रमाणे लहान मुलांसाठी लिहिणे खरच कठिण आहे, आणि यात मतकरींनी मोठेच काम मागे ठेवले आहे. चांगल्या स्मृतिलेखांकाबद्दल आभार

गवि 19/05/2020 - 11:36
मतकरींची खूप पुस्तकं पुलंच्या पुस्तकांप्रमाणे अनेक घरांमध्ये संग्रही असतात. एकदम ट्विस्ट देणाऱ्या भयकथा प्रथम त्यांच्याच पुस्तकांमध्ये वाचल्या गेल्या. अलबत्या गलबत्या नाटक लहानपणी बघितलं होतं. केवळ नॉस्टॅल्जिया म्हणून नवीन संचात हेच नाटक नुकतंच बघितलं गेल्या वर्षी. त्यांना आदरांजली.

सॅम 19/05/2020 - 23:35
मस्त लिहिलेस आजी. रत्नाकर मतकरी यांना भावपूर्ण श्रद्धांजली

आजी 30/05/2020 - 15:11
अभिप्रायांना उत्तर द्यायला उशीर झालाय त्याबद्दल सुरुवातीलाच माफी मागते. प्रचेतस-"एकदम उत्कट लिहिलंय"ही तुमची प्रतिक्रियाही उत्कट वाटली.मतकरी होतेच ग्रेट.ते मला भेटले तेव्हा माझा आवडता लेखक मला भेटला याचा मला आनंद नक्कीच झाला.पण माझीही तेव्हा पन्नाशी उलटली असल्याने कोणतेही"भारावलेपण"नव्हते. त्यांच्या लिखाणात मी काही बदल सुचवले तेही त्यांनी मोठ्या मनाने करुन दिले. वामन देशमुख,गामा पैलवान,गणेशा : आपण रत्नाकर मतकरी यांच्या स्मृतीस अभिवादन केलंयत. प्रतिसादांबद्दल आभार. अनिंद्य-"एक चांगला स्मृतिलेखांक" ह्या तुमच्या अभिप्रायासाठी धन्यवाद. गवि-"पुलं प्रमाणे मतकरींची पुस्तकंही घरोघरी संग्रही ठेवलेली असतात.एकदम ट्विस्ट देणाऱ्या भयकथा त्यांनी लिहिल्या" ह्या तुमच्या अभिप्रायाशी सहमत. सँम-"मस्त लिहिलेस आजी" - थँक्यू सँम.

प्रचेतस 18/05/2020 - 17:56
एकदम उत्कट लिहिलंय. माझंही तुमच्यासारखंच, त्यांचं लेखन एकूण एक वाचलंय. अर्थात नाटकं सोडून, ती आवड मला नाही. लेखक जातो पण त्याने लिहिलेलं 'अक्षर 'असतंच.

अनिंद्य 18/05/2020 - 19:49
मतकरींचा संचार, त्यांची प्रतिभा अनेकांगी होती. तुम्ही लिहिल्याप्रमाणे लहान मुलांसाठी लिहिणे खरच कठिण आहे, आणि यात मतकरींनी मोठेच काम मागे ठेवले आहे. चांगल्या स्मृतिलेखांकाबद्दल आभार

गवि 19/05/2020 - 11:36
मतकरींची खूप पुस्तकं पुलंच्या पुस्तकांप्रमाणे अनेक घरांमध्ये संग्रही असतात. एकदम ट्विस्ट देणाऱ्या भयकथा प्रथम त्यांच्याच पुस्तकांमध्ये वाचल्या गेल्या. अलबत्या गलबत्या नाटक लहानपणी बघितलं होतं. केवळ नॉस्टॅल्जिया म्हणून नवीन संचात हेच नाटक नुकतंच बघितलं गेल्या वर्षी. त्यांना आदरांजली.

सॅम 19/05/2020 - 23:35
मस्त लिहिलेस आजी. रत्नाकर मतकरी यांना भावपूर्ण श्रद्धांजली

आजी 30/05/2020 - 15:11
अभिप्रायांना उत्तर द्यायला उशीर झालाय त्याबद्दल सुरुवातीलाच माफी मागते. प्रचेतस-"एकदम उत्कट लिहिलंय"ही तुमची प्रतिक्रियाही उत्कट वाटली.मतकरी होतेच ग्रेट.ते मला भेटले तेव्हा माझा आवडता लेखक मला भेटला याचा मला आनंद नक्कीच झाला.पण माझीही तेव्हा पन्नाशी उलटली असल्याने कोणतेही"भारावलेपण"नव्हते. त्यांच्या लिखाणात मी काही बदल सुचवले तेही त्यांनी मोठ्या मनाने करुन दिले. वामन देशमुख,गामा पैलवान,गणेशा : आपण रत्नाकर मतकरी यांच्या स्मृतीस अभिवादन केलंयत. प्रतिसादांबद्दल आभार. अनिंद्य-"एक चांगला स्मृतिलेखांक" ह्या तुमच्या अभिप्रायासाठी धन्यवाद. गवि-"पुलं प्रमाणे मतकरींची पुस्तकंही घरोघरी संग्रही ठेवलेली असतात.एकदम ट्विस्ट देणाऱ्या भयकथा त्यांनी लिहिल्या" ह्या तुमच्या अभिप्रायाशी सहमत. सँम-"मस्त लिहिलेस आजी" - थँक्यू सँम.
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
आज सकाळी उठल्या उठल्याच रत्नाकर मतकरी गेल्याची बातमी कळली आणि सुन्न व्हायला झालं. कालच म्हणजे "सतरा मे"ला रात्री साडेअकराच्या सुमारास ते गेले. ज्येष्ठ साहित्यिक,नाटककार,रंगकर्मी,राष्ट्रीय पुरस्कार विजेते चित्रपट दिग्दर्शक अशी त्यांची बहुरंगी ओळख होती. सेवन हिल्स रुग्णालयात त्यांनी अखेरचा श्वास घेतला. त्यांची कोरोना टेस्ट पॉझिटिव्ह आली होती. इतके दिवस बातम्यांत ऐकू येणारा कोरोना आता परिचिताला झाला होता. मी तरुण वयात होते. एका दिवाळी अंकात त्यांची "पावसातला पाहुणा" ही कथा छापून आली होती. विलक्षण सुंदर गूढकथा होती ती! मला-आमच्या घरातल्या सर्वांनाच-आवडली होती.

पोलिटिकल कॅरेक्टनेसची हद्द

विद्यार्थी ·

तिथं समाजातील मोकळे ढाकळे पणा अगदी संपून गेल्यासारखं झालाय. लोकं अती संवेदन शील झालेत. आपल्याकडेही सुरुवात झालीच आहे हळूहळू. काही वर्षांपासून पेपर मध्ये पोलिसांचा कुत्रा, मोकाट कुत्री अन् डुकरे असे उल्लेख असायचे. आता कुत्रा आणि डुक्कर हे शब्द पेपर मध्ये सापडत नाहीत. श्वान आणि वराह लिहावं लागतं. स्पेशल ops वेब सिरीज पाहिली आहे का? त्यात रॉ चे एजंट दोन महिला, इतर पुरुष, पुरुषांमध्ये एक मुस्लिम, महिलांमध्ये एक मुस्लिम असं दाखवलंय. यात वास्तव दाखवण्याचा प्रयत्न कमी आणि पॉलिटिकल करेक्टनेस जास्त आहे.

सर टोबी 09/05/2020 - 10:49
जसे कि:
  • समाज मान्यतेची आस असते तेंव्हा: या प्रकारच्या पोलिटिकल कररेक्टनेसमध्ये आपली विचारसरणी आणि प्रत्यक्ष व्यक्त करण्याचे मत वेगळे असू शकते. सहसा आजूबाजूच्या आणि खास करून नेहेमी ज्यांच्या सहवासात राहायचेच असते अशा ठिकाणी आपण असा पोलिटिकल करेक्टनेस वापरतो.
  • हितसंबंधांचे रक्षण करणे: हा पोलिटिकल कररेक्टनेस वरच्या सारखाच परंतु अपरिहार्य स्वरूपाचा असतो.
  • स्वतःला व्यक्त करणे: समाज माध्यम आणि समविचारी मंडळी येथे हा पोलिटिकल करेक्टनेस पाहायला मिळतो. होळीच्या दिवशीचे असभ्य वागणे आणि स्वतःला व्यक्त करणे यात काही समान धागा असण्याची शक्यता वाटते. थोडक्यात स्वतःला व्यक्त करता येणं आणि पोलिटिकल करेक्टनेस यामध्ये संदोपसंदी चाललेली असते. आणि जेथे स्वतःला व्यक्त करता येते तेथे आपण खरोखरच किती स्वच्छ आणि सभ्य आहोत ते कळू शकते.

In reply to by सर टोबी

शेखरमोघे 09/05/2020 - 19:29
वरील छटा "धवल" प्रकारात येतील - पण तसाच "कृष्ण" प्रकारही आहे, जसे- आपल्या बोलण्यावरून भडका तर उडेल पण त्याचा दोष आपल्यावर येणार नाही अशा तर्‍हेचे बोलणे. असा प्रकार कृतीतूनही होऊ शकतो. काही काळापूर्वी पुण्यात बहुमान म्हणून सर्वमान्य असलेली पुणेरी पगडी एका समारम्भात परत दिली जाऊन तिच्या जागी पागोटे दिले गेले पाहिजे असा आग्रह होऊन तसे दिले ही गेले होते.

शेखरमोघे 09/05/2020 - 19:21
हल्ली सगळीचकडे "कुठल्या शब्दात, कोण कुणाला काय म्हणाले" याबद्दल लगेच चर्चा सुरू होते आणि त्यात काय म्हटले गेले आणि ते का म्हटले गेले हा मुद्दा बाजूलाच राहून जातो. अमेरिकेतच कृष्ण वर्णी लोकाना नक्की कुठल्या शब्दात सम्बोधावे याबद्दल अनेक दशके चर्चा चालल्यावर आता "अफ्रिकन अमेरिकन" म्हणणे हा सर्वमान्य पर्याय निघाला आहे. अशी सर्वमान्य ओळख दिल्यावर, जे काही म्हटले जाते, ते जर "कट्टर" गोरा मनुष्य म्हणत असेल तर कदाचित ते अजूनही अमेरिकन यादवी युद्धाच्या काळातल्या प्रमाणेच असू शकेल. असेच काहीसे चिनी, मुस्लिम अशा काही लोकान्च्या बद्दलही म्हणता येईल.

हुप्प्या 10/05/2020 - 01:04
अमेरिकेत अलीकडे जेव्हा जाहिराती, सिनेमे पहातो तेव्हा वैज्ञानिक, गणिती, डॉक्टर, संशोधक, प्रचंड ज्ञानी, यशस्वी उद्योजक असे पात्र दाखवायचे असेल तेव्हा हमखास काळे लोक दाखवतात. खरे तर वस्तुस्थिती ह्याच्या विपरित आहे. ह्या क्षेत्रात काळ्या लोकांचे प्रमाण नगण्य आहे. पण तरी हे सिनेमे आणि जाहिराती पाहून असा गैरसमज होईल की हे क्षेत्र बहुतांश काळ्या लोकांनी व्यापलेले आहे. वस्तुस्थिती अशी आहे की काही क्रीडा क्षेत्रे, संगीत, अभिनय, नाच ह्या क्षेत्रात काळे लोक खूप जास्त दिसतात. (मायकेल जॅक्सन, मायकेल जॉर्डन, कार्ल लुईस, गॅबी डग्लस, एडी मर्फी, डेन्जेल वॉशिंग्टन, मॉर्गन फ्रींमन आणि असे अनेक)

तिथं समाजातील मोकळे ढाकळे पणा अगदी संपून गेल्यासारखं झालाय. लोकं अती संवेदन शील झालेत. आपल्याकडेही सुरुवात झालीच आहे हळूहळू. काही वर्षांपासून पेपर मध्ये पोलिसांचा कुत्रा, मोकाट कुत्री अन् डुकरे असे उल्लेख असायचे. आता कुत्रा आणि डुक्कर हे शब्द पेपर मध्ये सापडत नाहीत. श्वान आणि वराह लिहावं लागतं. स्पेशल ops वेब सिरीज पाहिली आहे का? त्यात रॉ चे एजंट दोन महिला, इतर पुरुष, पुरुषांमध्ये एक मुस्लिम, महिलांमध्ये एक मुस्लिम असं दाखवलंय. यात वास्तव दाखवण्याचा प्रयत्न कमी आणि पॉलिटिकल करेक्टनेस जास्त आहे.

सर टोबी 09/05/2020 - 10:49
जसे कि:
  • समाज मान्यतेची आस असते तेंव्हा: या प्रकारच्या पोलिटिकल कररेक्टनेसमध्ये आपली विचारसरणी आणि प्रत्यक्ष व्यक्त करण्याचे मत वेगळे असू शकते. सहसा आजूबाजूच्या आणि खास करून नेहेमी ज्यांच्या सहवासात राहायचेच असते अशा ठिकाणी आपण असा पोलिटिकल करेक्टनेस वापरतो.
  • हितसंबंधांचे रक्षण करणे: हा पोलिटिकल कररेक्टनेस वरच्या सारखाच परंतु अपरिहार्य स्वरूपाचा असतो.
  • स्वतःला व्यक्त करणे: समाज माध्यम आणि समविचारी मंडळी येथे हा पोलिटिकल करेक्टनेस पाहायला मिळतो. होळीच्या दिवशीचे असभ्य वागणे आणि स्वतःला व्यक्त करणे यात काही समान धागा असण्याची शक्यता वाटते. थोडक्यात स्वतःला व्यक्त करता येणं आणि पोलिटिकल करेक्टनेस यामध्ये संदोपसंदी चाललेली असते. आणि जेथे स्वतःला व्यक्त करता येते तेथे आपण खरोखरच किती स्वच्छ आणि सभ्य आहोत ते कळू शकते.

In reply to by सर टोबी

शेखरमोघे 09/05/2020 - 19:29
वरील छटा "धवल" प्रकारात येतील - पण तसाच "कृष्ण" प्रकारही आहे, जसे- आपल्या बोलण्यावरून भडका तर उडेल पण त्याचा दोष आपल्यावर येणार नाही अशा तर्‍हेचे बोलणे. असा प्रकार कृतीतूनही होऊ शकतो. काही काळापूर्वी पुण्यात बहुमान म्हणून सर्वमान्य असलेली पुणेरी पगडी एका समारम्भात परत दिली जाऊन तिच्या जागी पागोटे दिले गेले पाहिजे असा आग्रह होऊन तसे दिले ही गेले होते.

शेखरमोघे 09/05/2020 - 19:21
हल्ली सगळीचकडे "कुठल्या शब्दात, कोण कुणाला काय म्हणाले" याबद्दल लगेच चर्चा सुरू होते आणि त्यात काय म्हटले गेले आणि ते का म्हटले गेले हा मुद्दा बाजूलाच राहून जातो. अमेरिकेतच कृष्ण वर्णी लोकाना नक्की कुठल्या शब्दात सम्बोधावे याबद्दल अनेक दशके चर्चा चालल्यावर आता "अफ्रिकन अमेरिकन" म्हणणे हा सर्वमान्य पर्याय निघाला आहे. अशी सर्वमान्य ओळख दिल्यावर, जे काही म्हटले जाते, ते जर "कट्टर" गोरा मनुष्य म्हणत असेल तर कदाचित ते अजूनही अमेरिकन यादवी युद्धाच्या काळातल्या प्रमाणेच असू शकेल. असेच काहीसे चिनी, मुस्लिम अशा काही लोकान्च्या बद्दलही म्हणता येईल.

हुप्प्या 10/05/2020 - 01:04
अमेरिकेत अलीकडे जेव्हा जाहिराती, सिनेमे पहातो तेव्हा वैज्ञानिक, गणिती, डॉक्टर, संशोधक, प्रचंड ज्ञानी, यशस्वी उद्योजक असे पात्र दाखवायचे असेल तेव्हा हमखास काळे लोक दाखवतात. खरे तर वस्तुस्थिती ह्याच्या विपरित आहे. ह्या क्षेत्रात काळ्या लोकांचे प्रमाण नगण्य आहे. पण तरी हे सिनेमे आणि जाहिराती पाहून असा गैरसमज होईल की हे क्षेत्र बहुतांश काळ्या लोकांनी व्यापलेले आहे. वस्तुस्थिती अशी आहे की काही क्रीडा क्षेत्रे, संगीत, अभिनय, नाच ह्या क्षेत्रात काळे लोक खूप जास्त दिसतात. (मायकेल जॅक्सन, मायकेल जॉर्डन, कार्ल लुईस, गॅबी डग्लस, एडी मर्फी, डेन्जेल वॉशिंग्टन, मॉर्गन फ्रींमन आणि असे अनेक)
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
घरात एखादा पाळीव प्राणी असणे म्हणजे मोठी गम्मत असते. मांजरी तश्या स्वावलंबी असतात पण कुत्र्यांचे मात्र बरच करावे लागते. त्यातून कुत्रे जर अती एनर्जी असणारे असेल तर त्याला खेळवावे लागते. नाहीतर घरातल्या फर्निचरची वाट लागलीच म्हणून समाजा. बायकोला अनेक वर्षे विनवण्या वैगेरे करून शेवटी आम्ही एक लॅब्रॅडुडल कुत्रे घरी आणले. फार एनर्जी असते बाबा या कुत्र्यांच्यात, घरात खेळून काही दमेना. मग थोडी शोधाशोध केल्यावर घरापासून २-४ मैलांवर एक डॉग पार्क सापडले. अगदी मस्त आहे, लहान आणि मोठ्या कुत्र्यांसाठी वेगवेगळे भाग आहेत. आमच्या "कुकीला" सुद्धा हे डॉग पार्क फार आवडले.

टेस्ट

शेखरमोघे ·
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
अनेक दिवस काकांची भुणभुण चालू होती - आपण टेस्ट करून घ्यायला हवी. काकूनां वाटत होतं - काय जरूर आहे, सगळं व्यवस्थित तर आहे.  सकाळी उठल्यावर काकूंच्या लक्षांत आले - काका कधीच जामानिमा करून बाहेर पडले आहेत.  काकूंनी फक्त खात्री करून घेतली, बाहेर पडण्याचे कारण म्हणून वापरायची ढाल - वाणसामानाची पिशवी - काकांनी न विसरता बरोबर घेतली आहे.  कांही वेळाने लॅच उघडतानांचे काकांचे जोरजोरातले गुणगुणणे ऐकू आले, तेव्हा काकू स्वतःशीच पुटपुटल्या - खुषीत दिसताहेत म्हणजे टेस्ट निगेटिव्ह आली असावी, आता भुणभुण तरी कमी होईल.    लॅच उघडून आंत

शतशब्दकथा: अंगरखा

एस ·

In reply to by मराठी कथालेखक

एस 05/05/2020 - 21:46
ही शशक समजायला तुम्ही एक कसलेले व जुने मिपाकर असायला हवे आणि तुमचे मिपाचे सखोल वाचन असायला हवे. ज्यांना समजली त्यांनी कृपया प्रतिसादात 'समजली' एव्हढेच लिहा आणि गंमत पहा! इतरांनी वाचा आणि सोडून द्या. हाकानाका! ;-) कृ. ह. घे.

In reply to by मराठी कथालेखक

एस 05/05/2020 - 21:46
ही शशक समजायला तुम्ही एक कसलेले व जुने मिपाकर असायला हवे आणि तुमचे मिपाचे सखोल वाचन असायला हवे. ज्यांना समजली त्यांनी कृपया प्रतिसादात 'समजली' एव्हढेच लिहा आणि गंमत पहा! इतरांनी वाचा आणि सोडून द्या. हाकानाका! ;-) कृ. ह. घे.
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
पुन्हा तेच आटपाट नगर होते. तोच राजा होता. तेच दरबारी होते. तीच प्रजा होती. तोच लहानगा होता. आणि पुन्हा तोच जादूचा अंगरखा होता. राजा पुन्हा बाहेर पडला. पुन्हा तो मुलगा ओरडला, "राजा नागडा!" राजा संतापला. परत गेला. दुसऱ्या दिवशी तोच प्रकार. तिसऱ्या दिवशीही तसंच. हे आता रोजचंच झालं. पब्लिकला त्याचं काही वाटेनासं झालं. कुजबूज चर्चेत बदलली. चर्चा मोठ्या आवाजात. आंदोलने झाली. उठाव झाले. दडपले गेले. राजा काही बधेना. जादूचा अंगरखा घालून फिरणे सोडेना. कुणाचेच ऐकेना. सूज्ञांनी हात टेकले. लोक दुर्लक्ष करू लागले. एक दिवस राजाला विषाणू डसला. राजा आजारी पडला. व्हेंटिलेटरवर गेला.

कृतघ्न -6

बाप्पू ·
याआधीचे भाग भाग 1 : https://www.misalpav.com/node/46154 भाग 2 : https://www.misalpav.com/node/46159 भाग 3: https://www.misalpav.com/node/46183 भाग 4: https://www.misalpav.com/node/46203 भाग -5 https://www.misalpav.com/node/46261 आता पुढे.. गाडी निघाली, आणि थेट सोलापूर च्या दिशेने धावू लागली. रामदास ला बाहेर पाहायचे होते कि आपल्याला नेमके कुठे नेले जातेय, पण त्याची मान उचलली जात नव्हती. तो जिवंत तर होता पण शरीराचे सर्व अस्तित्व च संपून गेले होते. माने पासून खाली आपले शरीर तो ना पाहू शकत होता ना त्याला कंट्रोल करू शकत होता.

निर्घृण खुन..

मन्या ऽ ·
लेखनविषय:
निर्घुण खुन.. काय अपराध होता तयांचा जे त्यांस असे मरण यावे? माणसांतल्याच लांडग्यांनी तयांस जीवे ऐसे मारीले या माणसांपरी ते लांडगे तरी बरे हेरतात ते सावज भुक शमविण्यासाठी संचारबंदी असोनी ऐसा जथ्था तेथ जमला अन् माणसांतल्या माणुसकीचा निर्घुण खुन तेथेची जाहला.. (Dipti Bhagat)

जालीय अस्तित्व अर्थात आयडी

प्रकाश घाटपांडे ·

प्रचेतस 26/04/2020 - 10:34
उत्तम लेख लिहिलात काका. कित्येक जालीय वर्षांतील आयडी डोळ्यांसमोर तरळून गेले. बरेचसे जीवाभावाचे मैतर झालेत. आज जरी ते जालीय विश्वात फारसे सक्रिय नसले तरीही भेटीगाठी अखंड होत असतात.

कंजूस 26/04/2020 - 10:53
पटलं. -------- ग्रुपचा उपयोग होतो. आवडत्या विषयासाठी मतांची देवाणघेवाण यासाठी ओळख. जर ते भेटण्यासारखे असले तर भेटता येते. संपर्क वाढतो. इतर संस्थळांवरही हेच काम होतं.

आयडी काहीही आणि कितीही असले तरी त्या मागची व्यक्ती एकच असते. त्यामुळे लेखनावरुन व्यक्तीचा व्यासंग लगेच कळतो, प्रत्यक्ष भेटण्याची आवश्यकता नसते. आयडी ऐवजी लेखनावर फोकस ठेवणं कायम श्रेयस असतं. जर व्यक्ती बहुरंगी असेल तर साचलेपण अजिबात येत नाही. अशा व्यक्तीला जाल हे अभिव्यक्तीचं उत्तम माध्यम आहे. जालावरचे मतभेद, पुरेसा ओपननेस असेल तर लगेच संपुष्टात येतात. जालीय ट्रोलींगचं एकमेव कारण म्हणजे लिहीणार्‍या व्यक्तीविषयी, लिहू न शकणार्‍यांना वाटणारी असूया ! एकदा हे लक्षात आलं की ट्रोलींगला सहजपणे फाटा दाखवता येतो. | इती मम जालपुराणं संपन्नं |

आयडी ऐवजी लेखनावर फोकस ठेवला की प्रश्न उरत नाही. मिपावर अनेक वर्षांपासून विविध आयडी पाहिले आहेत. आयडींपेक्षा लेखनावर आपलं प्रेम. म्हणूनच काही मोजक्याच आयडींशी आपली मैत्री जुळली आणि टीकलीही. वाटेल तेव्हा मिपाने भावभावना व्यक्त करायला एक हक्काने जागा आणि काही चांगले मित्रही दिलेत. आभार मिपा. प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे (आपला पारदर्शी कट्टर मिपाकर)

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

गैरसमज जालावरच काय प्रत्यक्ष जीवनातही होतात. पण जाल हे जलद अभिव्यक्तीचं, सहज हाताशी असलेलं माध्यम आहे हे नक्की !

चलत मुसाफिर 27/04/2020 - 15:49
लेख आवडला. जुन्या मिपाच्या आठवणी मनात तरळून गेल्या (तेव्हा आम्ही वाचनमात्र होतो)

गामा पैलवान 27/04/2020 - 16:38
प्राडॉ,
आयडी ऐवजी लेखनावर फोकस ठेवला की प्रश्न उरत नाही.
तुमच्या संक्षींच्या सहमतीशी मीही सहमत! :-) हेच विधान माझ्या शब्दांत थोड्या वेगळ्या प्रकारे मांडेन : आयडी ऐवजी लेखनावर फोकस ठेवला की नेमका प्रश्न विचारता येतो. आ.न., -गा.पै.

प्रचेतस 26/04/2020 - 10:34
उत्तम लेख लिहिलात काका. कित्येक जालीय वर्षांतील आयडी डोळ्यांसमोर तरळून गेले. बरेचसे जीवाभावाचे मैतर झालेत. आज जरी ते जालीय विश्वात फारसे सक्रिय नसले तरीही भेटीगाठी अखंड होत असतात.

कंजूस 26/04/2020 - 10:53
पटलं. -------- ग्रुपचा उपयोग होतो. आवडत्या विषयासाठी मतांची देवाणघेवाण यासाठी ओळख. जर ते भेटण्यासारखे असले तर भेटता येते. संपर्क वाढतो. इतर संस्थळांवरही हेच काम होतं.

आयडी काहीही आणि कितीही असले तरी त्या मागची व्यक्ती एकच असते. त्यामुळे लेखनावरुन व्यक्तीचा व्यासंग लगेच कळतो, प्रत्यक्ष भेटण्याची आवश्यकता नसते. आयडी ऐवजी लेखनावर फोकस ठेवणं कायम श्रेयस असतं. जर व्यक्ती बहुरंगी असेल तर साचलेपण अजिबात येत नाही. अशा व्यक्तीला जाल हे अभिव्यक्तीचं उत्तम माध्यम आहे. जालावरचे मतभेद, पुरेसा ओपननेस असेल तर लगेच संपुष्टात येतात. जालीय ट्रोलींगचं एकमेव कारण म्हणजे लिहीणार्‍या व्यक्तीविषयी, लिहू न शकणार्‍यांना वाटणारी असूया ! एकदा हे लक्षात आलं की ट्रोलींगला सहजपणे फाटा दाखवता येतो. | इती मम जालपुराणं संपन्नं |

आयडी ऐवजी लेखनावर फोकस ठेवला की प्रश्न उरत नाही. मिपावर अनेक वर्षांपासून विविध आयडी पाहिले आहेत. आयडींपेक्षा लेखनावर आपलं प्रेम. म्हणूनच काही मोजक्याच आयडींशी आपली मैत्री जुळली आणि टीकलीही. वाटेल तेव्हा मिपाने भावभावना व्यक्त करायला एक हक्काने जागा आणि काही चांगले मित्रही दिलेत. आभार मिपा. प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे (आपला पारदर्शी कट्टर मिपाकर)

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

गैरसमज जालावरच काय प्रत्यक्ष जीवनातही होतात. पण जाल हे जलद अभिव्यक्तीचं, सहज हाताशी असलेलं माध्यम आहे हे नक्की !

चलत मुसाफिर 27/04/2020 - 15:49
लेख आवडला. जुन्या मिपाच्या आठवणी मनात तरळून गेल्या (तेव्हा आम्ही वाचनमात्र होतो)

गामा पैलवान 27/04/2020 - 16:38
प्राडॉ,
आयडी ऐवजी लेखनावर फोकस ठेवला की प्रश्न उरत नाही.
तुमच्या संक्षींच्या सहमतीशी मीही सहमत! :-) हेच विधान माझ्या शब्दांत थोड्या वेगळ्या प्रकारे मांडेन : आयडी ऐवजी लेखनावर फोकस ठेवला की नेमका प्रश्न विचारता येतो. आ.न., -गा.पै.
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
आंतरजालावर मिपा, मायबोली, उपक्रम, मनोगत, ऐसी अक्षरे या सारखे काही संवादी संकेतस्थळे असतात. या आभासी मंचावर अनेक लोक आपल्या विचारांची, भावनांची अभिव्यक्ती मांडत राहतात. विषय कुठलेही वर्ज्य नाहीत, व्यक्त होणे सुसंस्कृत असावे एवढीच अपेक्षा. सभासद लिहू वाचू शकतात. सभासद नसलेले फक्त वाचु शकतात. सभासदाचा बायोडेटा त्याच्या अकाउंटवर ठेवता येतो. काही लोक तो फक्त आपल्या आयडी पुरता मर्यादित ठेवतात. खर्‍या नावाने लिहिणारे, पारदर्शी माहिती ठेवणारे फार थोडे. स्त्री की पुरुष,वय,रहिवास,व्यवसाय नोकरी इत्यादी व्यावहारिक माहिती. काही लोक देतात काही नाही.पारदर्शक नसण्याची अनेक कारणे असू शकतात.

विडंबन ( चायनाच्या वूहानमध्ये...)

मायमराठी ·

चौथा कोनाडा 22/04/2020 - 12:11
भारी ! लै मज्जा आली चालीत म्हणताना !
कारखाने बंद होता, हवा मिळे श्वासासाठी मुक्तपणे प्राणी फिरती, तोडूनी पाशांच्या गाठी पक्षी मोकळे उडती, गीत नवे त्यांच्या ओठी ।।६।।
व्वा, किती रमणिय चित्र !

चौथा कोनाडा 22/04/2020 - 12:11
भारी ! लै मज्जा आली चालीत म्हणताना !
कारखाने बंद होता, हवा मिळे श्वासासाठी मुक्तपणे प्राणी फिरती, तोडूनी पाशांच्या गाठी पक्षी मोकळे उडती, गीत नवे त्यांच्या ओठी ।।६।।
व्वा, किती रमणिय चित्र !
चाल -( निंबोणीच्या झाडामागे चंद्र...) चायनाच्या वूहानमध्ये, कोण शिंकला गं बाई कोरोनाच्या व्हायरसला, झोप का गं येत नाही।।धृ ।। किंवा (असा कोरोना कळेना, कसा जन्मला गं बाई) लोकं झोपले घरात, रस्त्यावर रोगराई दिवसभर फेसबुक, कसली गं नाही घाई लॉकडाऊन आशेचा, दारू मुळी मिळत नाही।।१।। कामवाली बाई नसता, भांडी घासणे कपाळी जरा चुना घेण्यासाठी, याचकाची आली पाळी काठी राखते समता, समजून गुरेगाई ।।२।। जगातल्या व्यवहारांची, होत आहे रोज माती स्पर्श कसे पसरत गेले, गात विध्वंसाची गाणी टेस्ट पॉझिटिव्ह येता, हातावर येई शाई।।३।। किंवा (विमानांतूनी उतरता) आरोग्यपथकं फिरती, माज त्यांना शिक्षा देई घेऊनी दगड हाती, रा

नवंविवाहित आणि जुनंविवाहित! (गप्पा)

अत्रुप्त आत्मा ·
लेखनप्रकार
एक नवविवाहित एका जुनंविवाहिताशी गप्पा मारतोय. नवं वि:-आता मी खूप आंनदात आहे. जुनं वि:- अजून काही दिवस तू 'असाच' आंनदात असणार नवं वि:- 'असाच' मंजे? जुनं वि:- 'असाच!' नवं वि:- मग नन्तर काय होईल? जुनं वि:- तू 'पाश्चात्तापदग्धवियोग' प्राप्त करवून घेशील नवं वि:- हा कोणता नवा योग जुनं वि:- छे रे छे! अरे बाळा,हा काळा बरोबर फुलत फुलत गेलेला योग आहे. नवं वि:- मंजे? जुनं वि:- अरे मुला,माझ्या गुलाबाच्या फुला, एक सांग ब्रे मला. तुला विवाहाच्या नवंमांडवा खालून पुढे सरून किती महिने झाले? नवं वि:-दोन! जुनं वि:- हां..म्हणूनच तुला येत नाही(अजून) फोन ...