मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

कविता

प्रतिभेचे देणे

अनन्त्_यात्री ·
ती ठिणगी होऊन येते अन वणवा होऊन छळते ती लकेर लवचिक होते अन गाण्यातून रुणझुणते ती कधी निखारा होते विझुनी मग होते राख उमलविते त्यातून फूल मग तिचीच फुंकर एक ती उल्केसम कोसळते उखडून दिशांचे कोन धगधगत्या चित्रखुणांची ती लिहिते भाषा नविन जे तरल नि अक्षर ते ते, जे अथांग, अदम्य ते ते, जे दूर असूनही भिडते, जे जटिल तरी जाणवते, ते तिचेच देणे असते…. …..किती घ्यावे? तरीही उरते !

सांज

चांदणशेला ·
अंग पेटून सांज जीव चिरते पापण्यांच्या पंखातून हळूच पाणी फिरते सय येता हुंदका कंठात फुटतो गहिवरलेल्या क्षितीजातून उदास रंग गळतो प्राणाच्या ओघळीत व्याकूळ शीळ तडफडते काळोखाच्या काठावरती दिवसाचे बन विझते खोल खोल गात्रात पिरतीचा मोहोर जळतो उरात आसवांचा झरा उचंबळुनी वाहतो

काही सांगायचे आहे

संदीप-लेले ·
काही सांगायचे आहे, सांगावया जमेल का? ज्यांनी ऐकायचे, त्यांना ऐकावया जमेल का? अनुभव टिपताना, मन शब्दबंबाळले शब्द त्यातला शहाणा, वेचावया जमेल का? रेष असो ललाटीची, वा असो तळहाताची नसणार सरळ, हे मानावया जमेल का? चित्रमय जग सारे, काय सोडू? काय भोगू? मयसभा कोणती ते, ओळखाया जमेल का? हाती लागला परीस, सर्वांच्याच हाती सोने धूर पिऊन सोन्याचा, जगावया जमेल का?

नवी मैत्री

तृप्ति २३ ·

एस 09/11/2017 - 00:46
मला तुमची कविता फारच आवडली. तुम्हीही माझ्या कविता वाचा आणि कशा वाटल्या ते जरूर सांगा.

सतिश गावडे 09/11/2017 - 11:03
आपलं ते गोड़ गुपित एकमेकींना सहज पणे बोलून गेलो तुझे तेच माझे म्हणत एकमेकींमध्ये रमत गेलो...
या काव्यपंक्ती खूपच सुंदर आहेत. या मैत्रीच्या पुढील वळणांवरही कविता येऊ द्या.

मी ही जिल्बी माझ्या नवीन आलेल्या तांब्यातून टाकली आहे. तुमाला ही जिल्बी कशी "लागली" हे हतात तांब्या घेउन जरूर सांगा. नवी जिल्बी नवी जिल्बी आहे पण आहे गोलगोल सुंदर कशीही असली.. तरी खा उगीच शेजारी देऊ नका चावल्या नंतर.... आपला तो शब्दप्रसवक तांब्या टाकता टाकता बोलून गेलो माझी जिल्बी कुरकुरीत म्हणत कचकाऊन रोज टाकत गेलो... नवीन आहे आपली कढई तेल तापत्या घाण्यासारखी खाल्ल्या नाही, तरी जिलब्या टाकू आत्ममग्न आनंदासाठी. तापत सोडलेलं पिल्लू

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

नाखु 10/11/2017 - 21:03
घाणा उपवास सोडल्याबद्दल अभिनंदन करतो, टक्याला तांब्या "पोर'का वाटत होता अवसान खात्री नाखु

एस 09/11/2017 - 00:46
मला तुमची कविता फारच आवडली. तुम्हीही माझ्या कविता वाचा आणि कशा वाटल्या ते जरूर सांगा.

सतिश गावडे 09/11/2017 - 11:03
आपलं ते गोड़ गुपित एकमेकींना सहज पणे बोलून गेलो तुझे तेच माझे म्हणत एकमेकींमध्ये रमत गेलो...
या काव्यपंक्ती खूपच सुंदर आहेत. या मैत्रीच्या पुढील वळणांवरही कविता येऊ द्या.

मी ही जिल्बी माझ्या नवीन आलेल्या तांब्यातून टाकली आहे. तुमाला ही जिल्बी कशी "लागली" हे हतात तांब्या घेउन जरूर सांगा. नवी जिल्बी नवी जिल्बी आहे पण आहे गोलगोल सुंदर कशीही असली.. तरी खा उगीच शेजारी देऊ नका चावल्या नंतर.... आपला तो शब्दप्रसवक तांब्या टाकता टाकता बोलून गेलो माझी जिल्बी कुरकुरीत म्हणत कचकाऊन रोज टाकत गेलो... नवीन आहे आपली कढई तेल तापत्या घाण्यासारखी खाल्ल्या नाही, तरी जिलब्या टाकू आत्ममग्न आनंदासाठी. तापत सोडलेलं पिल्लू

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

नाखु 10/11/2017 - 21:03
घाणा उपवास सोडल्याबद्दल अभिनंदन करतो, टक्याला तांब्या "पोर'का वाटत होता अवसान खात्री नाखु
मी ही कविता माझा नवीन झालेल्या मैत्रिणीवर केली आहे.

नोटबंदी

वैभवदातार ·

||नोटबंदीच्या मिषे जी काव्यसुमने वाहिली इक्षुदंडांच्या* भयाने मी न पुरती वाचली || (*) = ||

हरवलेला 09/11/2017 - 05:49
सुंदर कविता. नोटबंदीवर वाचलेली पहिली संतुलित कविता. इतक्या कमी शब्दात नोटबंदीवर टीका अथवा नोटबंदीचे समर्थन न करता, संतुलित भाष्य (कविता) केल्याबद्दल तुमचे अभिनंदन. अतिशय गहन अर्थ आहे या कवितेत. कवितेचा विषय नेहमीप्रमाणे वेगळाच.

शब्दबम्बाळ 09/11/2017 - 06:14
माझ्यापण चार ओळी नोटाबंदी नोटाबंदी केली नोटाबंदी नोटाबंदी आणि पेsssssच! सगळ्या काळ्यापैशाला डुबवून बना संपूर्ण गुलाबी नोटा काळ्या, नोटा फेक(fake ) केली नोटाबंदी!! (विको वज्रदंतीच्या चालीत वाचावे)

||नोटबंदीच्या मिषे जी काव्यसुमने वाहिली इक्षुदंडांच्या* भयाने मी न पुरती वाचली || (*) = ||

हरवलेला 09/11/2017 - 05:49
सुंदर कविता. नोटबंदीवर वाचलेली पहिली संतुलित कविता. इतक्या कमी शब्दात नोटबंदीवर टीका अथवा नोटबंदीचे समर्थन न करता, संतुलित भाष्य (कविता) केल्याबद्दल तुमचे अभिनंदन. अतिशय गहन अर्थ आहे या कवितेत. कवितेचा विषय नेहमीप्रमाणे वेगळाच.

शब्दबम्बाळ 09/11/2017 - 06:14
माझ्यापण चार ओळी नोटाबंदी नोटाबंदी केली नोटाबंदी नोटाबंदी आणि पेsssssच! सगळ्या काळ्यापैशाला डुबवून बना संपूर्ण गुलाबी नोटा काळ्या, नोटा फेक(fake ) केली नोटाबंदी!! (विको वज्रदंतीच्या चालीत वाचावे)
नोटबंदी नोटाबंदी नोटाबंदी झाले की हो एक वर्ष आला का बाहेर काळा पैसाझाला का हो तुम्हा हर्ष?

सरी

चांदणशेला ·
बेभान होऊन उठलं सभोवार काहूर अंधुक झाली डोंगराची लांब किनार बुंध्यातला पालापाचोळा विस्कटला गगनी सर्वञ माळरान आले अंधारूनी डोईवर मावळली अस्मानाची निळीभोर काया मातीत विरघळल्या सुकलेल्या काळ्या छाया माथ्यावर पांघरली गरजत मेघांनी शेज ऐन ज्वानीनं बहरली ढगांत वीज चिंब घनातून कोसळू लागल्या सरी ओले थेंब पाऊल हलकेच घुटमळले दारी

|| गणेश पूजा ||

वैभवदातार ·

In reply to by सूड

दहा तर दहा तुला काय फरक पडतो रे? त्या पेक्षा भावना बघ त्या जास्त महत्वाच्या... आरती प्रचंड आवडली आहे पैजारबुवा,

In reply to by सूड

वापर करून करतात ती ऐंद्रिय पूजा असते- मानस पूजा नव्हे. मग (दहा अथवा कमी-जास्त) इंद्रियांनी मानस पूजा कशी करता येईल ही शंका येत आहे. की मन हे एक इंद्रियच गृहित धरले आहे? कवी / तज्ञांनी मार्गदर्शन करावे.

In reply to by अनन्त्_यात्री

वेळेला केळ आणि उपासाला सिताफळ अशी एक म्हण आहे. तदनुसार कधी कधी इंद्रीयांची मानसपूजा करायची वेळ येउ शकते माणसावर पैजारबुवा,

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

||आपल्या मर्मग्राही मार्गदर्शनामुळे अभूतपूर्व अंतर्दृष्टी मिळाली. शब्दांचे वैयर्थ्य व संकल्पनांमधील परस्परसंबंधांची यथार्थ कल्पना आली|| ||धन्यवाद || :)

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

सूड 08/11/2017 - 15:36
तदनुसार कधी कधी इंद्रीयांची मानसपूजा करायची वेळ येउ शकते माणसावर
त्या मानसपूजेवरही एखादी फक्क्ड कविता येउदेत. ईक्षुदंडांसह!! ;)

In reply to by सूड

टायटल तर ठरले. आता फक्कड कवितेचे शिवधनुष्य उचलण्याची व त्यास प्रत्यंचा लावण्याची नम्र विनंती मिपाविडम्बनशिरोमणींना करण्यात येत आहे. फार कळ सोसायला लावू नये.

In reply to by सूड

दहा तर दहा तुला काय फरक पडतो रे? त्या पेक्षा भावना बघ त्या जास्त महत्वाच्या... आरती प्रचंड आवडली आहे पैजारबुवा,

In reply to by सूड

वापर करून करतात ती ऐंद्रिय पूजा असते- मानस पूजा नव्हे. मग (दहा अथवा कमी-जास्त) इंद्रियांनी मानस पूजा कशी करता येईल ही शंका येत आहे. की मन हे एक इंद्रियच गृहित धरले आहे? कवी / तज्ञांनी मार्गदर्शन करावे.

In reply to by अनन्त्_यात्री

वेळेला केळ आणि उपासाला सिताफळ अशी एक म्हण आहे. तदनुसार कधी कधी इंद्रीयांची मानसपूजा करायची वेळ येउ शकते माणसावर पैजारबुवा,

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

||आपल्या मर्मग्राही मार्गदर्शनामुळे अभूतपूर्व अंतर्दृष्टी मिळाली. शब्दांचे वैयर्थ्य व संकल्पनांमधील परस्परसंबंधांची यथार्थ कल्पना आली|| ||धन्यवाद || :)

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

सूड 08/11/2017 - 15:36
तदनुसार कधी कधी इंद्रीयांची मानसपूजा करायची वेळ येउ शकते माणसावर
त्या मानसपूजेवरही एखादी फक्क्ड कविता येउदेत. ईक्षुदंडांसह!! ;)

In reply to by सूड

टायटल तर ठरले. आता फक्कड कवितेचे शिवधनुष्य उचलण्याची व त्यास प्रत्यंचा लावण्याची नम्र विनंती मिपाविडम्बनशिरोमणींना करण्यात येत आहे. फार कळ सोसायला लावू नये.
आज अंगारकी चतुर्थी निमित्त गणेशाची पूजा करू .. || गणेश पूजा || चला करू गणेशाचे आज पूजन नवविधा भक्तीने आपण करू त्याचे अर्चन || धृ.|| दहा इंद्रियांनी करू मानस पूजा नसे तुजवीण भाव दुजा ||१ || दुग्ध घृत मधु दही शर्करा स्नाने अभिषेक करतो मी मनोभावाने ||२ || दुर्वा जास्वदीं फुले अर्पूनि चरणी आरती करूया धूप दीप लावूनी ||३ || निनादति मंगल वाद्ये ताल मृदूंग वीणा वाजे वैभव नमितो गणेशा रूप सुंदर साजे ||४ ||

|| अंगारकी ||

ज्ञानोबाचे पैजार ·

नाखु 07/11/2017 - 09:50
बुवा गणेश पावतो, दर्शनाने मिळे मुक्ती पापे सर्वांची धुवतो याने पुन्हा नव्या जोमाने पापं करण्यासाठी प्रोत्साहन मिळते काय? यावर जाणकारांनी प्रकाश विजेरी टाकावी अंधारात दिपलेला नाखु काव्य फर्मास

In reply to by प्रचेतस

सूड 07/11/2017 - 14:16
उद्या कार्तीक कृष्ण पंचमीचे निमित्त येऊ द्यात.
मला आतापासूनच त्या कवितेच्या प्रसवकळा सुरु झाल्यात. उद्यापरेंत येईल मिपाच्या पाळण्यात. ;)

In reply to by सूड

|| कार्तिक कृष्ण पंचमीचा पाळणा || अशी कविता रचणे क्रमप्राप्त आहे ! आजकाल कवितेच्या शीर्षकात ४ इक्षुदण्ड दिसले की सरळ कालनिर्णय बघायला घेतो. :)

चौथा कोनाडा 07/11/2017 - 17:36
महोदय ज्ञा पै _/\_ आमची ही पुरवणी म्हंजे ... ताजमहाला वीटाच ! अंगारकी, अंगारकी ..... अंगार्की भक्तोंको प्यारी ये अंगार्की || धृ || हो, बाप्पा तुझपे कुर्बा मेरी जान, मेरा दिल पुजा का सामान, भक्ती मेरी केहती हैं बाप्पापे केलं सब कुर्बान की ! अंगारकी, अंगारकी ..... अंगार्की भक्तोंको प्यारी ये अंगार्की || धृ || चाणाक्ष मिपाकर मुळ रचना ओळखतीलच ! ( डिस्क्लेमर : बेबी झीनत आठवल्यास आम्ही जबाबदार नाही) सु़ज्ञ भक्तांनी भर घालून ही अंगारकी सार्थकी लावावी !

नाखु 07/11/2017 - 09:50
बुवा गणेश पावतो, दर्शनाने मिळे मुक्ती पापे सर्वांची धुवतो याने पुन्हा नव्या जोमाने पापं करण्यासाठी प्रोत्साहन मिळते काय? यावर जाणकारांनी प्रकाश विजेरी टाकावी अंधारात दिपलेला नाखु काव्य फर्मास

In reply to by प्रचेतस

सूड 07/11/2017 - 14:16
उद्या कार्तीक कृष्ण पंचमीचे निमित्त येऊ द्यात.
मला आतापासूनच त्या कवितेच्या प्रसवकळा सुरु झाल्यात. उद्यापरेंत येईल मिपाच्या पाळण्यात. ;)

In reply to by सूड

|| कार्तिक कृष्ण पंचमीचा पाळणा || अशी कविता रचणे क्रमप्राप्त आहे ! आजकाल कवितेच्या शीर्षकात ४ इक्षुदण्ड दिसले की सरळ कालनिर्णय बघायला घेतो. :)

चौथा कोनाडा 07/11/2017 - 17:36
महोदय ज्ञा पै _/\_ आमची ही पुरवणी म्हंजे ... ताजमहाला वीटाच ! अंगारकी, अंगारकी ..... अंगार्की भक्तोंको प्यारी ये अंगार्की || धृ || हो, बाप्पा तुझपे कुर्बा मेरी जान, मेरा दिल पुजा का सामान, भक्ती मेरी केहती हैं बाप्पापे केलं सब कुर्बान की ! अंगारकी, अंगारकी ..... अंगार्की भक्तोंको प्यारी ये अंगार्की || धृ || चाणाक्ष मिपाकर मुळ रचना ओळखतीलच ! ( डिस्क्लेमर : बेबी झीनत आठवल्यास आम्ही जबाबदार नाही) सु़ज्ञ भक्तांनी भर घालून ही अंगारकी सार्थकी लावावी !
आज अंगारकी चतुर्थी निमित्त मी केलेली कविता.... टिप :- ही कविता कोणाची टिंगल टवाळी किंवा भावना दुखावण्यासाठी लिहिलेली नसून "अंगारकीच्या या पवित्र दिनी" माझ्या मनःपटलावर उमटलेले तरंग आहेत. तोच शुध्द सात्विक भाव कवितेतून वाचकांपर्यंत पोचवण्याचा मी प्रामाणीक प्रयत्न केला आहे. या मधून कोणताही इतर अर्थ जर कोणत्या वाचकास दिसला तर तो केवळ माझ्या प्रतिभेचा दोष समजून वाचकांनी उदार मनाने मला क्षमा करावी.

मनातल्या मनात मी...

सत्यजित... ·

एस 06/11/2017 - 23:27
गुलाब-पाकळ्यांतुनी तुझी गझल घुमायची
उरात लाख मोगरे सुरात घमघमायचे!
वाह! अगदी 'तुझ्याच अंगणी स्वरांचा...' ची आठवण आली. खूपच छान!

एस 06/11/2017 - 23:27
गुलाब-पाकळ्यांतुनी तुझी गझल घुमायची
उरात लाख मोगरे सुरात घमघमायचे!
वाह! अगदी 'तुझ्याच अंगणी स्वरांचा...' ची आठवण आली. खूपच छान!
मनातल्या मनात मी तुलाच गुणगुणायचे अशीच मी,कधीतरी.. तुझ्यासवे जगायचे! तुटून तारका क्षणात आसमंत लांघते उगाच रात्र-रात्र मी नभात चमचमायचे! गुलाब-पाकळ्यांतुनी तुझी गझल घुमायची उरात लाख मोगरे सुरात घमघमायचे!

अश्वत्थामा

ज्ञानोबाचे पैजार ·
मनाच्या एका खोलवर अंधार्‍या कप्प्यामधे कुठेतरी दडपून टाकलेली तूझी आठवण,.... कधीतरी उफाळून बाहेर येतेच अचानक, मला नकळत...... आणि मग कोरड्या पडलेल्या जखमा परत भळभळू लागतात मनावर मोठा दगड ठेवून तूला लिहिलेले ते शेवटचे पत्र इतक्या वर्षां नंतरही....