सल्ला

डोक्याला शॉट [सप्तमी]

गड्डा झब्बू's picture
गड्डा झब्बू in जनातलं, मनातलं
21 Jul 2021 - 11:53 am

पुर्वपिठिका

भडकलेल्या तपास अधिकाऱ्यांनी माझ्या खाजगी पर्णकुटीचा नाजुक दरवाजा दयाच्या मदतीशिवाय सहजपणे तोडला आणी आत घुसुन मला व बुसाबाला खेचुन एकमेकांपासुन वेगळे केले त्यावेळी आमची तीन दिवस आणि तीन रात्रींसाठी लागलेली अखंड रूदन समाधी भंग पावली!

हे ठिकाणधोरणमांडणीवावरसंस्कृतीकलानृत्यनाट्यधर्मइतिहासवाङ्मयकथाबालकथाकविताचारोळ्याप्रेमकाव्यबालगीतमुक्तकविडंबनम्हणीवाक्प्रचारव्याकरणव्युत्पत्तीशब्दक्रीडाशुद्धलेखनसुभाषितेविनोदसाहित्यिकसमाजजीवनमानतंत्रआईस्क्रीमआरोग्यउपहाराचे पदार्थओली चटणीऔषधी पाककृतीकालवणकैरीचे पदार्थग्रेव्हीडावी बाजूपारंपरिक पाककृतीमत्स्याहारीमांसाहारीमेक्सिकनऔषधोपचारभूगोलदेशांतरवन डिश मीलवाईनव्यक्तिचित्रणशेतीसिंधी पाककृतीगुंतवणूकसामुद्रिकमौजमजास्थिरचित्रप्रकटनविचारसद्भावनाशुभेच्छाअभिनंदनप्रतिक्रियाआस्वादसमीक्षालेखसल्लाप्रश्नोत्तरेविरंगुळा

जर्द काही जीवघेणे..!!

किसन शिंदे's picture
किसन शिंदे in जनातलं, मनातलं
26 Jun 2021 - 4:31 pm

डोंगर-दऱ्या भटकायला सुरूवात केल्यापासून जवळपास एक तप होत आलंय. या ११-१२ वर्षांत, कित्येकदा गडकोटांवर पौर्णिमेला चांदण्या रात्रीपासून ते अमावस्येला चांदण्यानी गच्च भरलेल्या आभाळाखाली मुक्काम केला. अगदी भल्या पहाटेपासून ते रात्रीच्या किर्र अंधारात कित्येकदा जंगलातून भटकलो. कित्येक अनवट जंगलवाटा धुंडाळल्या, परंतू आजतागयत जंगली श्वापदांचा सामना प्रत्यक्षात कधीही झाला नव्हता. नाही म्हणायला, रायगडावर नगारखान्यापासून वाघ दरवाज्याकडे जाणाऱ्या वाटेवर एका 'विशिष्ठ' पावलांचे ठसे पाह्यले होते, पण ते तेवढंच.!!

वावरसमाजजीवनमानअनुभवसल्लामाहिती

आवाज बंद सोसायटी - भाग ४

पाषाणभेद's picture
पाषाणभेद in जनातलं, मनातलं
16 Apr 2021 - 1:02 pm

यामागील भाग:
http://www.misalpav.com/node/48651 :: आवाज बंद सोसायटी - भाग १
http://www.misalpav.com/node/48652 :: आवाज बंद सोसायटी - भाग २
http://www.misalpav.com/node/48658 :: आवाज बंद सोसायटी - भाग ३

परिणाम

समाजजीवनमानप्रकटनविचारलेखसल्लामाहितीआरोग्य

आवाज बंद सोसायटी - भाग ३

पाषाणभेद's picture
पाषाणभेद in जनातलं, मनातलं
12 Apr 2021 - 2:28 pm
समाजजीवनमानआरोग्यराहणीऔषधोपचारप्रकटनलेखसल्लामाहितीआरोग्य

हितोपदेश

अनन्त्_यात्री's picture
अनन्त्_यात्री in जनातलं, मनातलं
4 Mar 2021 - 10:47 pm

लिस्टिलेली थोतांडे । पचवुनी छद्मशास्त्रांचे घोडे
पहा दौडती चोहीकडे । सोमिवरी बिंधास

नवशास्त्रांचे अवडंबर । माजवू नका इत:पर
सर्वज्ञ अमुचे पूर्वज थोर । विसरू नका पळभरी

जे जे शोधिता कष्टाने । करोनी खर्चिक संशोधने
ते ते आम्ही अंतर्ज्ञाने । जाणितो सहज

सोडा विज्ञानाचा हेका । नका मारू गमजा फुका
सर्वज्ञतेचा घाऊक ठेका । घेतलासे आम्हीच

छद्मशास्त्रांच्या रेट्यात । शास्त्रकाट्याची काय मात
मूग गिळोनी तस्मात । बसोनी ऐसावे

----------------------------

जड घेतल्यास लय भारी ;-)

मौजमजाविचारप्रतिसादसल्ला

तुलना नको!

उपयोजक's picture
उपयोजक in जनातलं, मनातलं
1 Mar 2021 - 7:47 pm

एक वेगळा विचार मांडणारा लेख इथे देतो आहे. वेगळा अशासाठी की काही लोक अमुक तमुक मिळाले नाही म्हणून निराश होतात,हव्या त्या प्रमाणात मिळाले नाही म्हणून निराश होतात,चिडतात. अशा वेळी काही लोक सल्ला देतात. "त्या अमुक तमुक व्यक्तीकडे बघ.त्याला तर तुझ्यापेक्षा कमी सुविधा मिळाल्या तरीही तो बघ तुझ्या पेक्षा जास्त यशस्वी झाला." किंवा याच्या उलट "तो तमुक व्यक्ती बघ.त्याच्या तुलनेत तुझं बरं चाललंय.कशाला काळजी करतोस उगाच?"

मुक्तकजीवनमानविचारसल्ला

‘बेस्ट’ प्रवास ‘वर्स्ट’ स्वानुभव

लेखनवाला's picture
लेखनवाला in जनातलं, मनातलं
8 Nov 2020 - 9:15 am

धोरणमांडणीवावरकथासमाजजीवनमानप्रकटनविचारप्रतिसादमाध्यमवेधलेखबातमीअनुभवसल्लामाहितीसंदर्भ

अचूम् आणि समुद्र (भाग २)

डॅनी ओशन's picture
डॅनी ओशन in जनातलं, मनातलं
8 Sep 2020 - 8:53 am

अचुम् आणि समुद्र (भाग १)
मी प्रवासाला निघालो तेव्हापासून फक्त काही क्षण झालेले. या काही क्षणातच काही तास लोटल्याचा मला भास होत होता. स्मृतींचा सततचा कलरव मला अस्वस्थ करत होता. एका क्षणातच मी शेकडो स्मृतींच्या गप्पाचा साक्षी होत होतो. स्मृती आणि माझ्यासाठी ११८ प्रभूंनी खास एक जहाज दिले होते. अर्थातच मला आणि स्मृतींना जहाजाची गरज नाही. आणी हे जहाज सुद्धा एक स्मृतीच. मी स्वतःच सम्पूर्ण सागर असल्यामुळे मी (आणि स्मृती) ह्यावर कोणत्याही हालचाली शिवाय अतिशय वेगाने अंतर कापू शकतो. पण स्मृती सवयींच्या गुलाम आहेत. नावेमध्ये, तेही आपापल्या जागी बसल्या नसतील तर स्मृती अस्वस्थ होतात हे मला लगेच लक्षात आले. आणि अस्वस्थ स्मृतिंचा गोंधळ नेहमी पेक्षा कैक पटीने जास्त असे.

मी एकशेअठरांनी सांगितलेला मंत्र पुन्हा बडबडला:

“अचुमा तू तर पहिला पीडित, शक्ती तुजला दिधली असे,
शक्तीसोबत येई तुजवर जबाबदारी ही मोठी असे.
ज्ञानचक्षूच्या मनोर्याखाली दुग्धाचा समुद्र असे,
तेथे सत्वर जाउनी अचुमा थांबवी समराचे फासे.”

मला अजूनही काही अर्थ लागत नव्हता. कोणती शक्ती मज दिधली आहे ? पश्चिमेच्या किनार्यावर सर्वसाक्षी ज्ञानचक्षू आहे इतके तर मी जाणुन होतो. तिथे ज्ञानचक्षूशी लढण्यासाठी अनेक सैन्य कूच करत. ज्ञानचक्षूने सर्वज्ञानी असण्याचा दावा केल्यावर अनेक रथी महारथी खवळत. "असशील बुवा. चांगले आहे." असे म्हणणे काही मोजक्यांनाच जमे. ज्यांना हे जमे ते आपापल्या साधनेत व्यस्त राहात.

यासोबत ज्ञानचक्षू सुद्धा सतत आपल्या सर्वसाक्षी डोळ्यांनी सर्व काही पाहत असे आणि त्याच्यावर ऊच्चारल्या गेलेल्या अज्ञात शापवाणीने मिश्फुश्फुसक्फुस पार्भदभ्ध्बाबमधे घडणार्या एक अन् एक गोष्टीवर करडी नजर ठेवे. हे न करणे त्याच्या अवाक्याबाहेरचे होते. त्याची भव्यता ही अतिषय जुन्या कातीव पांढर्याशुभ्र खडकावर जरी बनली असली, तरी वर्षानुवर्षे त्याने केवळ इतरांकडेच आपल्या प्रखर ऊजेडात पाहीले होते. आपले प्रतिबिंब त्याने कित्येक युगांपूर्वी एका किनार्यावरच्या महाकाय लाटेच्या भिंतीत पाहिले होते, तेव्हा आपल्या चमकत्या कायेवर तो भलताच खुश झाला होता. युगानयुगे तो केवळ इतरांची स्थित्यंतरे पाहात आला. स्वतः कडे नजर वळवणे त्याला कधीही जमणार नव्हतेच. त्यामुळे इतरांना त्याच्या ठिकाणी जो अजस्त्र काळवंडलेला मनोरा दिसायचा तो त्याला कधीही दिसणार नव्हता. कारण अशा लाटा काही रोज येत नसतात. त्यामुळे त्याच्याकडे पलिते घेऊन धावणार्यांबद्दल प्रत्येक वेळेस त्याला आश्चर्यच वाटे, कारण त्याच्या मनात अजूनही तो चमचमता शुभ्र मनोराच होता.

असो.

मात्र ११८ च्या बुद्धिबळ पटात माझा काय भाग आहे याचा मला अंदाज आला आहे. नाविकांमधला सततचा कलह सोडवण्याचे काम माझ्या नाजूक (आणि अस्तित्वात नसलेल्या) मानेवर येउन पडले आहे. पुन्हा अचुम् ची कथा घडायला नको, हे अचुम् नाही तर कोण पाहणार ?

मी माझे लांबलेले तास/दिवस याचा विचार करण्यात घालवत असे. यामधून स्मृतींच्या गडबडीपासून आराम मिळे. बराच विचार करुन मला न आवडणार्या निष्कर्षापर्यंत मी पोहोचलो :
मला स्मृतींचा कलरव ऐकावा लागेल. त्यासाठीच तर मला त्यांची सोबत दिली आहे ! नाविकांच्याच या स्मृती, नाविकांचा स्वभाव समजण्यासाठी मला कितीही पीडा झाली तरी या स्मृतींशी मी ओळख करुन घेतलीच पाहीजे !

हे जाणून मी माझे (नसलेले) डोळे बंद केले, आणि स्मृतींच्या गुंतागुंतीत स्वतःला झोकून दिले:

हे ठिकाणविडंबनसमाजप्रकटनविचारसद्भावनाशुभेच्छाअभिनंदनसमीक्षामाध्यमवेधमतशिफारससल्लावादआरोग्य

अचुम् आणि समुद्र (भाग १)

डॅनी ओशन's picture
डॅनी ओशन in जनातलं, मनातलं
6 Sep 2020 - 3:08 pm

हे ठिकाणसंस्कृतीकलाइतिहासबालकथाविनोदसाहित्यिकसमाजजीवनमानतंत्रkathaaआईस्क्रीमआरोग्यइंदुरीप्रतिक्रियाशिफारससल्लाचौकशीप्रश्नोत्तरेप्रतिभाविरंगुळा