प्रवास

अगदी अगदी.

नायतर हे लोक माझ्या नावाने कावळ्याला खाऊ घालतील!

वंदता की वदंता? , एंटी वैय्याकरणी अभ्या

एकदम रानोमाळी वाचलं.... nonveg साठी चिमण रानोमाळी का जातोय समजेना. बाकी करा ऐश खा मटार उसळ शिकरण वगैरे नेहमीचं आहेच. ;)

अगदी अगदी रे :(

@ वृत्तांत यंदा अत्रुप्त लिहिणार आहेत.>>. परस्पर निर्णयसागर चिमणमंडळाचा णिसेध! :-/ माताय.. मी येणारच १वाजता.. त्यामुळे व्रुत्तांत चिमण लिहीणार अता! ल्लुल्लुल्लुल्लु :-/

आधीच्या कट्ट्याला मला अर्धा तास लागला सापडायला. वल्ल्या त्याची सातवाहनकालीन पल्सर घेऊन आला म्हणून बरे.

चिमण आपला 'भाव' हाय म्हणून फुक्कट! ;)

अगदी अगदी.

नायतर हे लोक माझ्या नावाने कावळ्याला खाऊ घालतील!

वंदता की वदंता? , एंटी वैय्याकरणी अभ्या

एकदम रानोमाळी वाचलं.... nonveg साठी चिमण रानोमाळी का जातोय समजेना. बाकी करा ऐश खा मटार उसळ शिकरण वगैरे नेहमीचं आहेच. ;)

अगदी अगदी रे :(

@ वृत्तांत यंदा अत्रुप्त लिहिणार आहेत.>>. परस्पर निर्णयसागर चिमणमंडळाचा णिसेध! :-/ माताय.. मी येणारच १वाजता.. त्यामुळे व्रुत्तांत चिमण लिहीणार अता! ल्लुल्लुल्लुल्लु :-/

आधीच्या कट्ट्याला मला अर्धा तास लागला सापडायला. वल्ल्या त्याची सातवाहनकालीन पल्सर घेऊन आला म्हणून बरे.

चिमण आपला 'भाव' हाय म्हणून फुक्कट! ;)

मुवीजी तुमचा माझा प्रतीसाद येक्काच वेळी. अपने तो जमेगी साहब!

प्रभोंना व्यनि करून पहा. ;-)

=))

नाखुकाकांच्या आज्ञेचे पालन करीत वृत्तात देत आहे. गोड मानून घ्यावा. आज भेटू की उद्या असे ठरवता ठरवता शेवटी मंगळवारी भेटण्याचे ठरले. मुवींनी रोखठो़ख धागाही टाकला. ठरलेल्या वेळी टका भेटला आणि आणि आम्ही ठाण्याच्या ट्रॅफीकमधून मुंगीच्या गतीने टकाच्या घरी मार्गस्थ झालो, वाटेत एक शॉर्टकट मारूनही फारसा फायदा झाला नाही. तिकडेही ट्रॅफीक होतेच. या दरम्यान मुविंचे फोनवर फोन येवू लागले "आम्ही २ मिनीटात पोहोचतो आहोत", "जवळच आहोत", "पांच मिनीटात पोहोचतो आहोत" असे सांगत होतो. शेवटी एकदा "जितेंद्र आवाडच्या ऑफीस जवळ आलो आहोत" असे सांगितल्यानंतर मुविंचे फोन थांबले ;) या दरम्यान बिल्डींग नंबर आणि फ्लॅट नंबर ऐकण्यात घोळ होवून श्री व सौ मुवि वेगळ्याच बिल्डींगमध्ये एका ठिकाणी भेट देवून पुन्हा सोसायटीमध्ये येवून थांबले होते. टकाकडे पोहोचून लगेचच त्याच्या चारचाकीतून आम्ही चौघांनी कट्ट्याकडे प्रयाण केले. घरातून लगेचच बाहेर पडलो म्हणून टकाच्या मातोश्रींनी काजूचे एक पाकीट आमच्या हातावर ठेवले होते. सौ मुवि आणि मी त्याचा फन्ना उडवणे सुरू केले. ट्रॅफीकमधून वाट काढत आणि आजुबाजूच्या बेशिस्त वाहनचालकांची विचारपूस करत टका गाडी हाणत होता. यथावकाश ३८ बँकॉक स्ट्रीटवर पोहोचलो. आजुबाजूला असलेल्या हॉटेल / दुकानांच्या तुलनेत येथे झकास हिरवा प्रकाश पसरला होता... तेथे श्री व सौ मामलेदारच्या पंख्याची भेट झाली व आम्ही सर्वजण वरच्या मजल्यावर प्रयाण केले. डॉ. खरे, माझीही शँपेन हे दोघे येत आहेत अशी माहिती मिळाली. सुरूवात सूप पासून केली. Khou Suey सूप.. टॉम यम सूप. आणखी बरेच स्टार्टर्स मागवले जात होते व त्याचा फन्ना उडत होता. ऑर्डर देण्याची मुख्य जबाबदारी टकाकडे होती व तो ती जबाबदारी समर्थपणे पार पाडत होता. मात्र कोणत्या पदार्थाचे नांव काय आहे आणि नक्की कोणत्या पदार्थाची ऑर्डर दिली आहे याचा मेळ घालण्याचा टकाने अयशस्वी प्रयत्न केला व शेवटी नाद सोडून दिला. :) मुवि, माप, मी आम्ही लोक सर्वजण समोर येईल ती प्लेट रिकामी करण्यात गुंतलो होतो. एक डिश खूपच आवडली म्हणून तेथल्या बुवाला बोलावून त्याचे (पक्षी: डिशचे!) नांव विचारले असता ती डिश कमळाच्या देठांची एक डेलीकसी आहे असे कळाले. (चवीला खरोखरी स्वादिष्ट असणार्‍या त्या डिशचे नांव कोणाच्या लक्षात आहे का?) आणखी काही पदार्थांचे फटू देत आहे. नांवे विचारू नयेत. खाणे सुरू असतानाच मॉकटेलची टूम निघाली.. व मॉकटेल्स मागवली गेली... मँगो लिची स्मूदी.. व्हर्जिन चॉकलेट मार्टिनी या पेयाचे नांव महिती नाही - हे डॉ खरेंनी मागवले / त्यांना मिळाले होते. अधिक माहिती तेच सांगू शकतील. ;) आणखी बरेच भाताचे प्रकार आणि करीचे प्रकार मागवले गेले पण त्यांची अप्रतीम चव, भूक आणि गप्पा या गडबडीत फोटो काढणे जमले नाही. हशा आणि खादाडी सोबत गप्पांचे विषय आणि आवाका बदलत होता... टकाने केलेली बँकॉक ट्रीप, प्रत्येकाचे ऑफीस, काम, पोपटी कशी करतात, राजस्थानमध्ये मिळणारे सामिष भोजन व त्याच्या स्पेशल एडीशन्स, वेगवेगळ्या राज्यांमध्ये मिळणारे वेगवेगळे खाद्यपदार्थ असा फेरफटका मारून मुवि, मी आणि डॉक्टर खरे शेवटी "क्रुड ऑईल प्रोसेसींग आणि भारताचा ऑईल रिझर्व" यावर पोहोचलो, टका, श्री व सौ माप आणि शँपेन यांचा उघड वेगळा गट पडला होता व ते कोणत्यातरी दुसर्‍या विषयांवर चर्चा करत होते. आमच्या तेलाच्या चर्चेवरून व मध्यपूर्वेतील देशांच्या उल्लेखांवरून आमच्याबाबतीत "सरहद के ऊस पार" वगैरे कमेंट्स पास केलेल्या ऐकू येत होत्या - त्या फाट्यावर मारून आमची घमासान चर्चा सुरूच होती. यादरम्यान एक कॉम्प्लीमेंटरी डेझर्ट टेबलावर आले. शेवटी मुविंनी वेटरला बोलावून "आणखी थोडा वेळ बसले तर चालेल का?" असे विचारले व होकार मिळवला. डॉक्टरांचे वेगवेगळ्या पेशंटचे अनुभव ऐकत ऐकत कट्टा संपला. थाई, इंडोनेशीयन शाकाहारी पदार्थांचा फन्ना उडवला, भरपूर गप्पा झाल्या..! एकंदर मजा आली :)

पण कट्टा न करताच झाला, असे सांगणार नाही. उलट कट्टा झाला तरी एक वेळ सांगणार नाही पण पण कट्टा न करताच झाला, असे कधीच सांगणार नाही असे हवे.

णिषेध स्वीकारण्यात आला आहे. खर्‍या मिपाकरांच्या मताचा, आम्ही नेहमीच आदर करतो. (फूल्ल बॉटल लेमनवॉटरच्या नशेत, फुकाचा गहनविचार करून, उद्दाम पणे नाना डू-आय-डी, घेणार्‍या, अवतारी सोंगांपेक्षा, परखड पणे साब्दिक आसूड ओढणारे आणि निखालस प्रेम करणारे, खरे मिपाकर, आम्हाला तरी नेहमीच आदरणीय)

कृपया कट्टा सोमवार ते गुरुवार या दिवशी न ठेवता सुट्टीच्या दिवशी / शुक्रवारी किंवा विकांताला ठेवावा म्हणजे कट्टयाचा सदेह आनंद घेता येईल. कट्टा हुकल्यामुळे कट्टा वृत्तांत वाचुन आणि फोटो बघुन समाधान मानावे लागते. माझ्या विनंतीची दखल घेतली जाईल याची खात्री आहे.

मुवीजी तुमचा माझा प्रतीसाद येक्काच वेळी. अपने तो जमेगी साहब!

प्रभोंना व्यनि करून पहा. ;-)

=))

नाखुकाकांच्या आज्ञेचे पालन करीत वृत्तात देत आहे. गोड मानून घ्यावा. आज भेटू की उद्या असे ठरवता ठरवता शेवटी मंगळवारी भेटण्याचे ठरले. मुवींनी रोखठो़ख धागाही टाकला. ठरलेल्या वेळी टका भेटला आणि आणि आम्ही ठाण्याच्या ट्रॅफीकमधून मुंगीच्या गतीने टकाच्या घरी मार्गस्थ झालो, वाटेत एक शॉर्टकट मारूनही फारसा फायदा झाला नाही. तिकडेही ट्रॅफीक होतेच. या दरम्यान मुविंचे फोनवर फोन येवू लागले "आम्ही २ मिनीटात पोहोचतो आहोत", "जवळच आहोत", "पांच मिनीटात पोहोचतो आहोत" असे सांगत होतो. शेवटी एकदा "जितेंद्र आवाडच्या ऑफीस जवळ आलो आहोत" असे सांगितल्यानंतर मुविंचे फोन थांबले ;) या दरम्यान बिल्डींग नंबर आणि फ्लॅट नंबर ऐकण्यात घोळ होवून श्री व सौ मुवि वेगळ्याच बिल्डींगमध्ये एका ठिकाणी भेट देवून पुन्हा सोसायटीमध्ये येवून थांबले होते. टकाकडे पोहोचून लगेचच त्याच्या चारचाकीतून आम्ही चौघांनी कट्ट्याकडे प्रयाण केले. घरातून लगेचच बाहेर पडलो म्हणून टकाच्या मातोश्रींनी काजूचे एक पाकीट आमच्या हातावर ठेवले होते. सौ मुवि आणि मी त्याचा फन्ना उडवणे सुरू केले. ट्रॅफीकमधून वाट काढत आणि आजुबाजूच्या बेशिस्त वाहनचालकांची विचारपूस करत टका गाडी हाणत होता. यथावकाश ३८ बँकॉक स्ट्रीटवर पोहोचलो. आजुबाजूला असलेल्या हॉटेल / दुकानांच्या तुलनेत येथे झकास हिरवा प्रकाश पसरला होता... तेथे श्री व सौ मामलेदारच्या पंख्याची भेट झाली व आम्ही सर्वजण वरच्या मजल्यावर प्रयाण केले. डॉ. खरे, माझीही शँपेन हे दोघे येत आहेत अशी माहिती मिळाली. सुरूवात सूप पासून केली. Khou Suey सूप.. टॉम यम सूप. आणखी बरेच स्टार्टर्स मागवले जात होते व त्याचा फन्ना उडत होता. ऑर्डर देण्याची मुख्य जबाबदारी टकाकडे होती व तो ती जबाबदारी समर्थपणे पार पाडत होता. मात्र कोणत्या पदार्थाचे नांव काय आहे आणि नक्की कोणत्या पदार्थाची ऑर्डर दिली आहे याचा मेळ घालण्याचा टकाने अयशस्वी प्रयत्न केला व शेवटी नाद सोडून दिला. :) मुवि, माप, मी आम्ही लोक सर्वजण समोर येईल ती प्लेट रिकामी करण्यात गुंतलो होतो. एक डिश खूपच आवडली म्हणून तेथल्या बुवाला बोलावून त्याचे (पक्षी: डिशचे!) नांव विचारले असता ती डिश कमळाच्या देठांची एक डेलीकसी आहे असे कळाले. (चवीला खरोखरी स्वादिष्ट असणार्‍या त्या डिशचे नांव कोणाच्या लक्षात आहे का?) आणखी काही पदार्थांचे फटू देत आहे. नांवे विचारू नयेत. खाणे सुरू असतानाच मॉकटेलची टूम निघाली.. व मॉकटेल्स मागवली गेली... मँगो लिची स्मूदी.. व्हर्जिन चॉकलेट मार्टिनी या पेयाचे नांव महिती नाही - हे डॉ खरेंनी मागवले / त्यांना मिळाले होते. अधिक माहिती तेच सांगू शकतील. ;) आणखी बरेच भाताचे प्रकार आणि करीचे प्रकार मागवले गेले पण त्यांची अप्रतीम चव, भूक आणि गप्पा या गडबडीत फोटो काढणे जमले नाही. हशा आणि खादाडी सोबत गप्पांचे विषय आणि आवाका बदलत होता... टकाने केलेली बँकॉक ट्रीप, प्रत्येकाचे ऑफीस, काम, पोपटी कशी करतात, राजस्थानमध्ये मिळणारे सामिष भोजन व त्याच्या स्पेशल एडीशन्स, वेगवेगळ्या राज्यांमध्ये मिळणारे वेगवेगळे खाद्यपदार्थ असा फेरफटका मारून मुवि, मी आणि डॉक्टर खरे शेवटी "क्रुड ऑईल प्रोसेसींग आणि भारताचा ऑईल रिझर्व" यावर पोहोचलो, टका, श्री व सौ माप आणि शँपेन यांचा उघड वेगळा गट पडला होता व ते कोणत्यातरी दुसर्‍या विषयांवर चर्चा करत होते. आमच्या तेलाच्या चर्चेवरून व मध्यपूर्वेतील देशांच्या उल्लेखांवरून आमच्याबाबतीत "सरहद के ऊस पार" वगैरे कमेंट्स पास केलेल्या ऐकू येत होत्या - त्या फाट्यावर मारून आमची घमासान चर्चा सुरूच होती. यादरम्यान एक कॉम्प्लीमेंटरी डेझर्ट टेबलावर आले. शेवटी मुविंनी वेटरला बोलावून "आणखी थोडा वेळ बसले तर चालेल का?" असे विचारले व होकार मिळवला. डॉक्टरांचे वेगवेगळ्या पेशंटचे अनुभव ऐकत ऐकत कट्टा संपला. थाई, इंडोनेशीयन शाकाहारी पदार्थांचा फन्ना उडवला, भरपूर गप्पा झाल्या..! एकंदर मजा आली :)

पण कट्टा न करताच झाला, असे सांगणार नाही. उलट कट्टा झाला तरी एक वेळ सांगणार नाही पण पण कट्टा न करताच झाला, असे कधीच सांगणार नाही असे हवे.