कविता

ओळख!

राघव's picture
राघव in जे न देखे रवी...
5 Nov 2020 - 12:06 pm

संदर्भः
लहान मुलांकडे असलेल्या निरागसतेमुळे मी नेहमीच प्रभावित अन् अचंबित होत असतो. आणि खरंतर ते अत्यंत आनंददायी असतं!
"अरे खरंच.. आपण असा साधा विचार का नाही करू शकलो?" असं स्वतःला अक्षरशः अनेकदा विचारण्याची वेळ येते !
त्यांचा जगाकडे बघण्याचा दृष्टीकोन फार साधा आणि कुतुहलाचा असतो. सरळ स्वभाव असल्यामुळे केमिकल लोचा कमी असतो!
परत, जरी त्यांची स्मृती चांगली असते तरी मनात अढी ठेवून वागण्याची वृत्ती त्यांच्यात नसते. उलट ते फार सहजपणे गोड वागतात, माफ करतात आणि विसरूनही जातात. कदाचित याच कारणानं लहान मुलं सगळ्यांना हवीहवीशी वाटतात!

कवितासमाजअद्भुतरसशांतरस

शहाणी मुलगी....

प्राची अश्विनी's picture
प्राची अश्विनी in जे न देखे रवी...
5 Nov 2020 - 11:34 am

तुझ्या समोर मी नेहमीच शहाण्यासारखं वागायचं ठरवते.
खूप वाटंत असतं तुझ्याकड अनिमिष नेत्रांनी पहावं..
तुझ्या कपाळावर येणारी चुकार बट, तुझे भुरभुरणारे केस,
तुझ्या गालावरची खळी, बोलताना हलणारे लोभस ओठ..
पण मी अगदी शहाण्या मुलीसारखी बसते, डोळे झुकवून.

कविताप्रेमकाव्यमुक्तक

मिसळ पाव मिसळ पाव

पाषाणभेद's picture
पाषाणभेद in जे न देखे रवी...
1 Nov 2020 - 3:30 am

मिसळ पाव मिसळ पाव
खा रे खा मिसळ पाव मिसळ पाव

मटकीची उसळ तिची करा मिसळ
उसळीत घातला शेव कांदा
त्यात पिळला लिंबू अर्धा
रस्सा टाका त्यात चांगला
पावाबरोबर खाऊन टाका
मिसळ पाव मिसळ पाव

झणझणीत तर्री अर्धी वाटी
ओता त्यात होईल खाशी
नाकातोंडातून येईल धुर
मग दह्याने बदला नूर
असली मिसळ अन दहा पाव
खाऊन तर पहा राव
मिसळ पाव मिसळ पाव

पाकक्रियाकविताउपाहारमिसळशांतरस

हसरतों का ज़नाज़ा..!

Jayagandha Bhatkhande's picture
Jayagandha Bhat... in जे न देखे रवी...
31 Oct 2020 - 1:10 pm

हसरतों का ज़नाज़ा...!

लुटा रही थी खुशियाँ,
मैं तो सारे जहाँ में,
सौगात कोई गम की,
मुझें भीख दे गया ।
हसरतों का मेरी, ज़नाज़ा निकल गया..

दिल की मुराद लिखने,
बैठी थी नाजुक कलम से,
बेवफ़ाई की स्याही,
कोई उनपे गिरा गया ।
हसरतों का मेरी, ज़नाज़ा निकल गया..

लिखे थे मैंने इम्तेहाँ,
बड़े लगनों-इमान से,
सफ़ल उन्हीं में मगर,
कोई गैर हो गया ।
हसरतों का मेरी, ज़नाज़ा निकल गया..

जुड़ी थी साँसे जिनसे,
मेरी ही जिंदगी की,
चुराके मुझसे उनको,
कोई मौत दे गया ।
हसरतों का मेरी, ज़नाज़ा निकल गया..

कविता

कोजागिरी

VRINDA MOGHE's picture
VRINDA MOGHE in जे न देखे रवी...
30 Oct 2020 - 9:53 pm

*कोजागिरी*
पुनवेचा चंद्र उगवता
चांदणे निथळते भूमिवरी,
आली शरदाची पौर्णिमा,
आनंदभरली हि कोजागिरी !!

आबालवृध्द सारे जमूनी,
पुजन ध्यान लक्ष्मीचे करती
लक्ष्मी बसूनी विमानी, पुसते,
"कोजागर्ती" "कोजागर्ती" ? !!

एकत्र सारे खेळ खेळूनी,
गाणी गाऊनी, फेर धरूनी..
आनंदे जागवा रात्रीला,
बदाम केशराचे दुध आटवूनी,
नैवेद्य दाखवा चंद्राला !!

केशर दुधाने भरूनी प्याले,
चंद्रकिरणं त्यात पडूद्या,
आरोग्यदायी शितल दुध,
चवी चवीने रिचवून घ्या !!

कविता

महारास

Jayagandha Bhatkhande's picture
Jayagandha Bhat... in जे न देखे रवी...
30 Oct 2020 - 1:04 pm

महारास..!!

इतकी वर्ष झाली आता,
थांबव लपंडावाचा फार्स,
नटून थटून आलेय मी,
दिसतेय एकदम क्लास,
जन्मभर वाट बघतेय,
संपले घड्याळाचे तास,
कृष्णा, खेळशील माझ्याशी रास..?

खूप वर्ष रेटला रे हा,
भातुकलीचा संसार बास,
आयुष्याच्या सांजवेळी,
कधी होई मन हे उदास,
दमल्या थकल्या ह्या जीवाचा,
निरवी संसार त्रास,
गोविंदा, खेळशील माझ्याशी रास..?

कविता

कुणीतरी, केव्हातरी, कधीतरी, कुठंतरी ...

प्राची अश्विनी's picture
प्राची अश्विनी in जे न देखे रवी...
29 Oct 2020 - 8:36 am

उन्हाच्या सावलीत
सावलीतल्या उन्हात
कधीतरी वेडं मन भिजतं ना?

गप्पांच्या नादात
नादावल्या जगात
कुणीतरी गोलगोल फिरतं ना?

चहाच्या कपात
कपातल्या चहात
काहीतरी गोडगोड घडतं ना?

मनातल्या प्रश्नाचं
मनातलं उत्तर
केव्हातरी कुठंतरी मिळतं ना?

कसंतरी कुठंतरी
कुणीतरी केव्हातरी
कधीतरी प्रेमात पडतं ना?
पडतं ना?

कविताप्रेमकाव्य

भूमिपुत्र ...बळीराजा

Vivekraje's picture
Vivekraje in जे न देखे रवी...
28 Oct 2020 - 10:08 am

धरतीच्या लेकराला कसं आभाळ नडलं..

होतं सपान येगळ सारं इपरित घडलं..

होती कष्टाची पावती , सारी उभी शेतामधी..

आलं आभाळाच्या मनी, उभं पाणी डोळ्यामधी..

शेत पाण्यात भिजलं , मन जागीच थिजलं..

रान सपनाच उभं, एका क्षणात विझलं..

कधी बाजारात धाक , काय मिळेल हो दाम..

पेरी मोत्याचं बियाणं, वाही अनमोल घाम..

कर्ज व्याजनं ते काढी , रानी हिरवळ शृंगारी..

व्याज फेडी दर साली, तरी फिटेना उधारी..

दरसाली पेरतो , नव्या सपनाच बियाणं..

तरी भरेना घरात, कधी खरं सोनं नाणं..

दिस सणाचे हे आले, देवा आता उंबऱ्यावर..

कवितामुक्तक

विजयादशमी शुभेच्छा

VRINDA MOGHE's picture
VRINDA MOGHE in जे न देखे रवी...
25 Oct 2020 - 2:24 pm

कोवळी आंब्याची पानं विणली तोरणात,
पिवळी, केशरी झेंडूची फुलं ओवली दो-यात!
तयार केले भरगच्च तोरण, बांधले घराच्या दारात ,
आज दसरा ! विजयाची जाणीव जागते मनामनात !!

आपट्याचं पानं सुवर्ण म्हणून वाटून परंपरा जपतो,
अन् मैत्रीचा भाव एकमेकांच्या मनांत जागवतो !!
सर्वांना आठवणीने शुभेच्छा देऊन आनंदीत करतो,
छोट्या छोट्या अनेक गोष्टींनी नाती बांधून ठेवतो !!

कविता

बात हुई ही नही

मिसळलेला काव्यप्रेमी's picture
मिसळलेला काव्यप्रेमी in जे न देखे रवी...
25 Oct 2020 - 4:16 am

पिछली चांद की रात तो बरसी बहुत
हम फिरभी अपनी तिश्नगी साथ लिये लौटे
अजीब है ये वाक़या, मगर
बात हुई ही नही

दूर उफ़क की लकीर सुर्ख हो चली थी
उनके आमद की खबर गर्म हो चली थी
सुनते है वो आये तो थे
कायनात पे छाये तो थे
हम न जाने किस चांद की
याद मे मसरूफ़ थे के
बात हुई ही नही

जो बात रात रात भर बारीशे करते है
इस जमी से
शायद आसमा के पैगाम हो
इस जमी के नाम जैसे
ऐसे ही वो बात जो हमे
उनसे करनी थी
रातें गुजरी
मगर बात हुई ही नही

कविताप्रेमकाव्यमुक्तकप्रेम कवितारंग