मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

जीऐ मराठीतील मैलाचा दगड - जन्म शताब्दी वर्ष

कर्नलतपस्वी ·

अजुनही जी एंच्या कथा/कादंबर्‍या वाचल्या नाहीत, पण कधीतरी हात घालीन म्हणतो. शिवाय लेखात दिलेल्या सगळ्या लिंक्स वाचायच्या आहेत, मोठाच बॅकलॉग.

चित्रगुप्त Wed, 07/05/2023 - 15:50
जीएंच्या साहित्याचा निस्सीम भक्त असूनही मला जन्मशताब्दी असल्याचे ठाऊक नव्हते. नुकतेच Don Quixote या (स्पॅनिश लेखक Servates इ. स. 1547-1616) याच्या) सुप्रसिध्द ग्रंथासाठी थोर फ्रेंच चित्रकार Gustave Dore याने 1852 मधे प्रकाशित केलेल्या 190 चित्रांचे संकलन खरेदी केले, आणि त्या संदर्भातील जीएंची 'यात्रिक' कथा पुन्हा एकदा वाचायचे ठरवून काल 'रमलखुणा' काढून ठेवले आणि आज तुमचा हा लेख आला. तुम्ही दिलेले सगळे दुवे वाचायचे आहेत. अनेकानेक आभार. मिपावर काही जणांना रुचि असल्यास Gustave Dore ची निवडक चित्रे इथे डकवू शकतो. 'रमलखुणा' मधे 'प्रवासी' आणि 'यात्रिक' या दोनच दीर्घकथा आहेत. हे माझे सर्वात आवडते पुस्तक.

In reply to by चित्रगुप्त

चित्रगुप्त Wed, 07/05/2023 - 18:13
माझ्या वरील प्रतिसादात चूक झाली आहे. रमलखुणा या १६० पृष्ठांच्या पुस्तकात प्रवासी आणि इस्किलार या दोन कथा आहेत. 'यात्रिक' पिंगळावेळ मधे आहे.

कंजूस Wed, 07/05/2023 - 15:54
जीएंच्या कथा आवडतात. जवळपास सर्वच कथासंग्रह वाचून झाले आहेत. आता प्रसंग,कथा,पात्रे आठवत नाहीत.

टर्मीनेटर Wed, 07/05/2023 - 16:15
छान लिहिलंय 👍 न कळत्या वयात जिएंचे पुस्तक हातात पडल्याने असेल कदाचित पण मलातरी तेव्हा त्यांचे लेखन आवडले नसल्याने पुढे त्यांचे काहीच वाचले नाही. पण ह्या लेखात त्यांच्या 'अंजन' ह्या कथेबद्दल वाचल्यावर उत्सुकता निर्माण झाली आहे. 'ऑर्फिअस' हि (मुळ इंग्रजी) कथा नववी की दहावीत असताना आम्हाला इंग्रजी विषयात धडा म्हणुन होती.

चित्रगुप्त Wed, 07/05/2023 - 20:55
'चैत्र' या जीएंच्या कथेवरील लघुपटाचा आणि त्याबद्दल मुक्तसुनीत यांच्या लेखाचे दुवे लेखः https://misalpav.com/node/4704?page=1#comment-1166465 लघुपटः https://www.youtube.com/watch?v=6HARYeqw5I8

अजुनही जी एंच्या कथा/कादंबर्‍या वाचल्या नाहीत, पण कधीतरी हात घालीन म्हणतो. शिवाय लेखात दिलेल्या सगळ्या लिंक्स वाचायच्या आहेत, मोठाच बॅकलॉग.

चित्रगुप्त Wed, 07/05/2023 - 15:50
जीएंच्या साहित्याचा निस्सीम भक्त असूनही मला जन्मशताब्दी असल्याचे ठाऊक नव्हते. नुकतेच Don Quixote या (स्पॅनिश लेखक Servates इ. स. 1547-1616) याच्या) सुप्रसिध्द ग्रंथासाठी थोर फ्रेंच चित्रकार Gustave Dore याने 1852 मधे प्रकाशित केलेल्या 190 चित्रांचे संकलन खरेदी केले, आणि त्या संदर्भातील जीएंची 'यात्रिक' कथा पुन्हा एकदा वाचायचे ठरवून काल 'रमलखुणा' काढून ठेवले आणि आज तुमचा हा लेख आला. तुम्ही दिलेले सगळे दुवे वाचायचे आहेत. अनेकानेक आभार. मिपावर काही जणांना रुचि असल्यास Gustave Dore ची निवडक चित्रे इथे डकवू शकतो. 'रमलखुणा' मधे 'प्रवासी' आणि 'यात्रिक' या दोनच दीर्घकथा आहेत. हे माझे सर्वात आवडते पुस्तक.

In reply to by चित्रगुप्त

चित्रगुप्त Wed, 07/05/2023 - 18:13
माझ्या वरील प्रतिसादात चूक झाली आहे. रमलखुणा या १६० पृष्ठांच्या पुस्तकात प्रवासी आणि इस्किलार या दोन कथा आहेत. 'यात्रिक' पिंगळावेळ मधे आहे.

कंजूस Wed, 07/05/2023 - 15:54
जीएंच्या कथा आवडतात. जवळपास सर्वच कथासंग्रह वाचून झाले आहेत. आता प्रसंग,कथा,पात्रे आठवत नाहीत.

टर्मीनेटर Wed, 07/05/2023 - 16:15
छान लिहिलंय 👍 न कळत्या वयात जिएंचे पुस्तक हातात पडल्याने असेल कदाचित पण मलातरी तेव्हा त्यांचे लेखन आवडले नसल्याने पुढे त्यांचे काहीच वाचले नाही. पण ह्या लेखात त्यांच्या 'अंजन' ह्या कथेबद्दल वाचल्यावर उत्सुकता निर्माण झाली आहे. 'ऑर्फिअस' हि (मुळ इंग्रजी) कथा नववी की दहावीत असताना आम्हाला इंग्रजी विषयात धडा म्हणुन होती.

चित्रगुप्त Wed, 07/05/2023 - 20:55
'चैत्र' या जीएंच्या कथेवरील लघुपटाचा आणि त्याबद्दल मुक्तसुनीत यांच्या लेखाचे दुवे लेखः https://misalpav.com/node/4704?page=1#comment-1166465 लघुपटः https://www.youtube.com/watch?v=6HARYeqw5I8
लेखनप्रकार
दिव्याचे तेज, डोळ्यांचे वेज कोण तिथे जाळीत आहे शंभर वर्षांनंतर कोण माझी कविता वाचीत आहे? माझी उन्हे मावळली आहेत माझी फुले कोमेजली आहेत कालचा प्रकाश कालचा सुवास मात्रा वेलांटीत शोधीत आहे शंभर वर्षांनंतर कोण माझी कविता वाचीत आहे? आजची फुले आजच्या उन्हात पाखरांचा शब्द पिकला रानात माझी कविता तिथे वाचा जिथे ती दिनरात घडत आहे शंभर वर्षांनंतर कोण माझी कविता वाचीत आहे? वा.रा कांत शतकवीर फक्त क्रिकेट मधेच नसतात तर इतर प्रांतातही आसतात.असेच एक साहीत्य क्षेत्रा

सार्थक जीवन

अनुस्वार ·

चित्रगुप्त Fri, 06/30/2023 - 01:47
लेखकाने व्यक्त केलेले विचार मननीय आहेत, परंतु त्यांना प्रत्यक्ष अनुभवाचे अधिष्ठान देता आले तर उत्तमच.
या परीक्षेला केवळ सामोरे जाणे हेच परीक्षा पास करण्यासाठी पुरेसे ठरते. प्रश्नांच्या स्वरूपात जीवन कशाने सार्थकी लागणार याचे उत्तर मिळते.
-- धागाकर्त्यास नेमक्या कोणत्या प्रश्नांच्या स्वरूपात 'कशाने जीवन सार्थकी लागणार' याचे उत्तर मिळालेले आहे, हे स्पष्ट केल्यास वाचकांना या लेखाचा थोडासा उपयोग होऊ शकतो, आणि पुढे चर्चाही होऊ शकते. अन्यथा नुस्तेच शब्दांचे पोकळ बुडबुडे - उत्पद्यन्ते विलीयन्ते असे व्हायचे.

In reply to by चित्रगुप्त

गवि Fri, 06/30/2023 - 10:08
चित्रगुप्त काका. - आपल्याशी या विषयावर एकदा चर्चा करायची आहे. आपल्या प्रतिभासाधनेच्या वेळा सोडून कोणतीही वेळ सांगा. - सखाराम गटणे

In reply to by गवि

चित्रगुप्त Fri, 06/30/2023 - 14:20
काहीही हं गवि. कसली डोंबलाची प्रतिभासाधना अन काय. बायकोने सांगितले तेच, तसेच आणि तेंव्हाच करणे हीच आमुची मुख्य साधना. तरी 'केतकी पिवळी पडली' चे ख्यातनाम लेखक स. त. कुडचेडकर यांनी सांगितल्याप्रमाणे "प्रयास हा प्रतिभेचा प्राणवायु आहे" हे तत्व चित्ती धरून आम्ही अधून मधून त्यातून जरा वेळ निसटून मिपावर येण्याचा प्रयास करीत असतो. त्यातून अलिकडे आमच्यावर अभद्र प्रतिसाद देण्याचे लांछन आलेले. बाकी चर्चा हाही आमचा प्राणवायु. केंव्हाही करुया. काय वांधा नाय. .

कर्नलतपस्वी Sat, 07/01/2023 - 18:33
तर पहिलाच प्रश्न पडतो तो म्हणजे सार्थक म्हणजे काय? जीवन सार्थकी लागणे म्हणजे नेमके काय होणे? ज्यांचे जीवन सार्थकी लागले आहे असे कुणी आहे का? असेल तर त्याची लक्षणे काय? त्याला कसे ओळखावे? जेव्हापासून समर्थ रामदास माहीत झाले तेव्हांपासून प्रश्न पडणे बंद झाले. स्वामी म्हणतात, जगी सर्व सुखी असा कोण आहे विचारी मना तुची शोधोनी पाहे याच प्रश्नात मन इतके गुंतले की बाकी प्रश्न उडन छू हो गये. पुढे स्वामींनीच मार्ग दाखवला, मना त्वाची रे पुर्व संचित केले घडे भोगणे प्राप्त झाले त्यामुळेच प्रश्न पत्रीका कोरी व म्हणून उत्तर पत्रीकाही कोरीच. तरीही वरील प्रश्नांची उत्तरे कुणाला माहित असतील तर कृपया प्रतिसादावे.

In reply to by कर्नलतपस्वी

चित्रगुप्त Wed, 07/05/2023 - 03:45
ज्यांचे जीवन सार्थकी लागले आहे असे कुणी आहे का?
यात थोडा बदल करून -- "ज्याला आपले जीवन सार्थकी लागले आहे असे वाटते, असे कुणी आहे का ?" -- असा प्रश्न कराल तर त्याचे उत्तर "मै हूं ना" असे मला देता येईल. लवकरच यावर स्वतंत्र लेख लिहावा म्हणतो.

In reply to by गवि

https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.260616 नाही बुवा, आपल्याला ईंग्लिश येत नाही फार वाचता. कामापुरते बोलतो/वाचतो. बाकी दासबोध आणि तुकोबांची गाथाच डोक्यावरुन जातेय, आणि अजुन कुठे ट्युन करु म्हणता?

In reply to by राजेंद्र मेहेंदळे

गवि Wed, 07/05/2023 - 15:45
हे नाही हो.. सुप्राकाँशसच्या लेव्हलवरुन ऑकल्ट एकस्पिरीयंस घेताना.. नाही तुम्ही इन ट्यून विथ द ट्यून वाचाच.. ;-))

In reply to by मिसळपाव

टर्मीनेटर Wed, 07/05/2023 - 19:38
वाचलंय? हॅ हॅ हॅ... काय सांगु साहेब...मीच लिहिलंय... गुरुदेव स्वप्नात आले आणि म्हणाले लिही... लिहुन टाकलं 😂

In reply to by राजेंद्र मेहेंदळे

टर्मीनेटर Wed, 07/05/2023 - 20:22
नाही पण तुम्ही एकदा 'इन ट्यून विथ द ट्यून' वाचाच.. पाच रुपये किंमत आहे... अक्षरधारा किंवा बूकगंगा वर उपलब्ध नाहिये, पण इथे (1:22:41 ते1:23:05) मोफत ऐकायला मिळेल 😂

कर्नलतपस्वी Tue, 07/04/2023 - 19:25
जीवन सार्थकी लावायचे म्हणजे पोहणे न शिकताच पुराने फुगलेली एखादी महानदी पार करणे. दोन पाच सेकंदातच आयुष्य सार्थकी लागेल. सुरवात चुकली. आयुष्याची आता झाली उजवण किंवा... नाही पुण्याची मोजणी नाही पापाची टोचणी अशी अवस्था केव्हा होते आशी काहीतरी सुरवात हवी होती.

चित्रगुप्त Fri, 06/30/2023 - 01:47
लेखकाने व्यक्त केलेले विचार मननीय आहेत, परंतु त्यांना प्रत्यक्ष अनुभवाचे अधिष्ठान देता आले तर उत्तमच.
या परीक्षेला केवळ सामोरे जाणे हेच परीक्षा पास करण्यासाठी पुरेसे ठरते. प्रश्नांच्या स्वरूपात जीवन कशाने सार्थकी लागणार याचे उत्तर मिळते.
-- धागाकर्त्यास नेमक्या कोणत्या प्रश्नांच्या स्वरूपात 'कशाने जीवन सार्थकी लागणार' याचे उत्तर मिळालेले आहे, हे स्पष्ट केल्यास वाचकांना या लेखाचा थोडासा उपयोग होऊ शकतो, आणि पुढे चर्चाही होऊ शकते. अन्यथा नुस्तेच शब्दांचे पोकळ बुडबुडे - उत्पद्यन्ते विलीयन्ते असे व्हायचे.

In reply to by चित्रगुप्त

गवि Fri, 06/30/2023 - 10:08
चित्रगुप्त काका. - आपल्याशी या विषयावर एकदा चर्चा करायची आहे. आपल्या प्रतिभासाधनेच्या वेळा सोडून कोणतीही वेळ सांगा. - सखाराम गटणे

In reply to by गवि

चित्रगुप्त Fri, 06/30/2023 - 14:20
काहीही हं गवि. कसली डोंबलाची प्रतिभासाधना अन काय. बायकोने सांगितले तेच, तसेच आणि तेंव्हाच करणे हीच आमुची मुख्य साधना. तरी 'केतकी पिवळी पडली' चे ख्यातनाम लेखक स. त. कुडचेडकर यांनी सांगितल्याप्रमाणे "प्रयास हा प्रतिभेचा प्राणवायु आहे" हे तत्व चित्ती धरून आम्ही अधून मधून त्यातून जरा वेळ निसटून मिपावर येण्याचा प्रयास करीत असतो. त्यातून अलिकडे आमच्यावर अभद्र प्रतिसाद देण्याचे लांछन आलेले. बाकी चर्चा हाही आमचा प्राणवायु. केंव्हाही करुया. काय वांधा नाय. .

कर्नलतपस्वी Sat, 07/01/2023 - 18:33
तर पहिलाच प्रश्न पडतो तो म्हणजे सार्थक म्हणजे काय? जीवन सार्थकी लागणे म्हणजे नेमके काय होणे? ज्यांचे जीवन सार्थकी लागले आहे असे कुणी आहे का? असेल तर त्याची लक्षणे काय? त्याला कसे ओळखावे? जेव्हापासून समर्थ रामदास माहीत झाले तेव्हांपासून प्रश्न पडणे बंद झाले. स्वामी म्हणतात, जगी सर्व सुखी असा कोण आहे विचारी मना तुची शोधोनी पाहे याच प्रश्नात मन इतके गुंतले की बाकी प्रश्न उडन छू हो गये. पुढे स्वामींनीच मार्ग दाखवला, मना त्वाची रे पुर्व संचित केले घडे भोगणे प्राप्त झाले त्यामुळेच प्रश्न पत्रीका कोरी व म्हणून उत्तर पत्रीकाही कोरीच. तरीही वरील प्रश्नांची उत्तरे कुणाला माहित असतील तर कृपया प्रतिसादावे.

In reply to by कर्नलतपस्वी

चित्रगुप्त Wed, 07/05/2023 - 03:45
ज्यांचे जीवन सार्थकी लागले आहे असे कुणी आहे का?
यात थोडा बदल करून -- "ज्याला आपले जीवन सार्थकी लागले आहे असे वाटते, असे कुणी आहे का ?" -- असा प्रश्न कराल तर त्याचे उत्तर "मै हूं ना" असे मला देता येईल. लवकरच यावर स्वतंत्र लेख लिहावा म्हणतो.

In reply to by गवि

https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.260616 नाही बुवा, आपल्याला ईंग्लिश येत नाही फार वाचता. कामापुरते बोलतो/वाचतो. बाकी दासबोध आणि तुकोबांची गाथाच डोक्यावरुन जातेय, आणि अजुन कुठे ट्युन करु म्हणता?

In reply to by राजेंद्र मेहेंदळे

गवि Wed, 07/05/2023 - 15:45
हे नाही हो.. सुप्राकाँशसच्या लेव्हलवरुन ऑकल्ट एकस्पिरीयंस घेताना.. नाही तुम्ही इन ट्यून विथ द ट्यून वाचाच.. ;-))

In reply to by मिसळपाव

टर्मीनेटर Wed, 07/05/2023 - 19:38
वाचलंय? हॅ हॅ हॅ... काय सांगु साहेब...मीच लिहिलंय... गुरुदेव स्वप्नात आले आणि म्हणाले लिही... लिहुन टाकलं 😂

In reply to by राजेंद्र मेहेंदळे

टर्मीनेटर Wed, 07/05/2023 - 20:22
नाही पण तुम्ही एकदा 'इन ट्यून विथ द ट्यून' वाचाच.. पाच रुपये किंमत आहे... अक्षरधारा किंवा बूकगंगा वर उपलब्ध नाहिये, पण इथे (1:22:41 ते1:23:05) मोफत ऐकायला मिळेल 😂

कर्नलतपस्वी Tue, 07/04/2023 - 19:25
जीवन सार्थकी लावायचे म्हणजे पोहणे न शिकताच पुराने फुगलेली एखादी महानदी पार करणे. दोन पाच सेकंदातच आयुष्य सार्थकी लागेल. सुरवात चुकली. आयुष्याची आता झाली उजवण किंवा... नाही पुण्याची मोजणी नाही पापाची टोचणी अशी अवस्था केव्हा होते आशी काहीतरी सुरवात हवी होती.
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
जीवन सार्थकी लावायचे म्हणजे पोहणे न शिकताच पुराने फुगलेली एखादी महानदी पार करणे. पुढे काय संघर्ष/सवलत वाट्याला येणार, याची कल्पना न देता आत्म्यांच्या सतत ढासळणाऱ्या कड्यावरून आपले जीव या प्रवाहात फेकले जातात. काहींना पहिलाच तडाखा एवढा जबरदस्त बसतो, की उपजत शारीरिक मर्यादांमुळे 'अपंग' म्हणून जन्माला आलेले हे जीव कसे जगणार याची 'समर्थ' जीवांना काळजी लागते. एकदा या जगण्याच्या लोंढ्यात माणूस गटांगळ्या खाऊ लागला, की मग प्रत्येकातले सुप्त अपंगत्व बाहेर येते. ज्यांना दुर्दैवाने एखादा अवयव/ज्ञानेंद्रिय नाही असे जीव त्यांच्या परीने जगण्याची कला शिकून जीवन लीलया सार्थकी लावतात.

मातीचे पाय

चांदणे संदीप ·

कर्नलतपस्वी Tue, 06/27/2023 - 20:07
मी देव समजलो ज्याला तो निरा दानव निघाला हे सर्व कळावयास खुप वेळ मला झाला हे जग असचं असतं. वेळ निघून गेल्यावर खरे खोटे समजते.

चौथा कोनाडा Wed, 06/28/2023 - 18:27
व्वा, खुप सुंदर रचना !

💖

ते सारेच निघून गेले जे पाय धरावे सुचले मातीचे पाय मातकट मागे माझ्यासह उरले
क्या बात हैं !

राघव Mon, 07/10/2023 - 13:57
चांगल्या कल्पना. थोडं मीटरमधे बसवलं तर बहारदार होईल! पुलेशु! :-)

चित्रगुप्त Tue, 07/11/2023 - 20:32
कविता आवडली. आता एकच करण्याजोगे आहे: आता एकचि करावे - आपल्या पायीची धूळ ललाटी लावू वाटावी - ऐसे काही करावे... प्रेमळ स्वप्नांची ओल - आपणचि झिरपवावी व्हावे नतमस्तक ऐसे- पाय आपुलेचि असावे... गेले ते गेले जे उरले त्यांसि आपणचि वंदनीय व्हावे...

कर्नलतपस्वी Tue, 06/27/2023 - 20:07
मी देव समजलो ज्याला तो निरा दानव निघाला हे सर्व कळावयास खुप वेळ मला झाला हे जग असचं असतं. वेळ निघून गेल्यावर खरे खोटे समजते.

चौथा कोनाडा Wed, 06/28/2023 - 18:27
व्वा, खुप सुंदर रचना !

💖

ते सारेच निघून गेले जे पाय धरावे सुचले मातीचे पाय मातकट मागे माझ्यासह उरले
क्या बात हैं !

राघव Mon, 07/10/2023 - 13:57
चांगल्या कल्पना. थोडं मीटरमधे बसवलं तर बहारदार होईल! पुलेशु! :-)

चित्रगुप्त Tue, 07/11/2023 - 20:32
कविता आवडली. आता एकच करण्याजोगे आहे: आता एकचि करावे - आपल्या पायीची धूळ ललाटी लावू वाटावी - ऐसे काही करावे... प्रेमळ स्वप्नांची ओल - आपणचि झिरपवावी व्हावे नतमस्तक ऐसे- पाय आपुलेचि असावे... गेले ते गेले जे उरले त्यांसि आपणचि वंदनीय व्हावे...
पायांना स्पर्शून आले ते हात मळाले होते लख्ख उमगले तेव्हा ते पाय मातीचे होते मी केवळ पाहत होतो पायांच्या खालची धूळ ती ललाटास लावावी हे एकच माथी खूळ मी इथवर पाहून आलो पाऊलखुणा विरणाऱ्या आधी खुणावत, मागून कपटी विकट हसणाऱ्या आता, पुन्हा चालावे पुढे, की परत फिरावे? सोस ना-लायक पायांचे पुसून अवघे टाकावे? प्रेमळ शब्दांची ओल मनात झिरपत नाही व्हावे नतमस्तक ऐसे पायही दिसत नाही ते सारेच निघून गेले जे पाय धरावे सुचले मातीचे पाय मातकट मागे माझ्यासह उरले - संदीप भानुदास चांदणे ( रविवार, २५/०६/२०२३)

तुका आकाशाएवढा (ऐसी अक्षरे ...मेळवीन-११)

Bhakti ·

प्रचेतस Tue, 06/27/2023 - 18:10
सुरेख लिहिताय. गोनीदांच्या रसाळ लेखणीतुन तुका आकाशाएव्हढा, मोगरा फुलला, दास डोंगरी राहतो ही पुस्तकं वाचणं एक अद्भुत अनुभव आहे.

In reply to by प्रचेतस

सतिश गावडे Tue, 06/27/2023 - 22:30
ही तिन्ही पुस्तकं शाळेत असतानाच एका मागोमाग एक अशी वाचनालयातून आणून वाचली आहेत. अजूनही आठवते, लेखन इतके प्रभावी आहे की वाचत असलेला प्रसंग अगदी डोळ्यासमोर साकारत असे.

In reply to by सतिश गावडे

Bhakti Wed, 06/28/2023 - 07:55
ही तिन्ही पुस्तकं शाळेत असतानाच एका मागोमाग एक अशी वाचनालयातून आणून वाचली आहेत. आय अम अल्वेज लेट ..असो.

कर्नलतपस्वी Tue, 06/27/2023 - 19:43
१९८१ मधे काश्मीर मधे कृष्णा घाटीत कार्यरत होतो. गद्धे पंचविशीचे दिवस. ना लोटा ना थाली खुद ही खुद का कृष्ण मुरारी कश्मीर जरी स्वर्ग आसला तरी मी जीथे होतो तो मात्र नर्कच म्हणला पाहीजे. एक अदद माशुका गावाकडे ,देशांतर्गत अंतरदेशीय पत्राने विचारांचे आदान प्रदान व्हायचे. एका पत्रात तीने गोनिदा च्या या नवीन प्रकाशीत पुस्तका बद्दल भरभरून लिहीले होते. एक सहकारी सुट्टीवर गेले होते त्यांनी ऐबीसी मधून एक प्रत आणली. तेव्हा पहिल्यांदा वाचन झाले.आता ती पार फाटून गेली म्हणून दुसरी याच वर्षांत घेतली. सांगायचा मुद्दा हा की यातील दोन प्रसंग गोनिदांनी फार सुंदर लिहीले आहेत. मला फार आवडतात. एक तुकोबा अंबिल्याचे तुकाराम महाराज झाले व आनंदाचे डोही आनंद तरंग हा अभंग महाराजांच्या मुखातून बाहेर पडला व दुसरा जेव्हा महाराज सदेह वैकुंठाला जातात तो. गळा भरून येतो. कधी मन उदास झाले तर कुठूनही वाचायला सुरवात करतो. मन शांत होते. पुढे काही दिवसांनी आमचे दिवस फिरले व "तू औरो की क्यू हो गयी", हे गाणं सतत ओठावर असायचे. सर्वव्याधीवर एकच उपाय तो म्हणजे "समय बडा बलवान", पुढे सर्व चांगलेच झाले. विधिलिखित आणी काय.

In reply to by कर्नलतपस्वी

Bhakti Tue, 06/27/2023 - 21:38
कधी मन उदास झाले तर कुठूनही वाचायला सुरवात करतो. मन शांत होते.
बाकी फार हळव्या आठवणी लिहिल्या आहेत :)

Bhakti Wed, 06/28/2023 - 08:08
वृक्षवल्ली आम्हा सोयरी वनचरे। पक्षी ही सुस्वरे आळविती।। धृ ।। येण सुखे रुचे एकांताचा वास। नाही गुणदोष अंगा येत।। 1 ।। आकाश मंडप पृथिवी आसन। रमे तेथे मन क्रिडा करी।। 2 ।। कंथा, कमंडलू देह उपचारा, जाणवितो वारा अवसरु।। 3 ।। हरिकथा भोजन परवडी विस्तार। करोनि प्रकार सेवु रुची।। 4 ।। तुका म्हणे होय मनासी संवादु। आपलासी वाद आपणासी।। 5 ।। पांडुरंग पांडुरंग https://open.spotify.com/track/3zjH9MwmE3ecLYsKZ2tdlL?si=hzovaHPVSg2qMq7RnAbNDg

श्रीगणेशा Wed, 06/28/2023 - 15:49
छान लिहिला आहे पुस्तक परिचय! ---- अवांतर: बरीच वर्षे देहू पाहायचं राहून गेलं होतं. शेवटी, या उन्हाळ्याच्या सुट्टीत देहू दर्शन झालं. तेथील गाथा मंदिर छान आहे!

प्रचेतस Tue, 06/27/2023 - 18:10
सुरेख लिहिताय. गोनीदांच्या रसाळ लेखणीतुन तुका आकाशाएव्हढा, मोगरा फुलला, दास डोंगरी राहतो ही पुस्तकं वाचणं एक अद्भुत अनुभव आहे.

In reply to by प्रचेतस

सतिश गावडे Tue, 06/27/2023 - 22:30
ही तिन्ही पुस्तकं शाळेत असतानाच एका मागोमाग एक अशी वाचनालयातून आणून वाचली आहेत. अजूनही आठवते, लेखन इतके प्रभावी आहे की वाचत असलेला प्रसंग अगदी डोळ्यासमोर साकारत असे.

In reply to by सतिश गावडे

Bhakti Wed, 06/28/2023 - 07:55
ही तिन्ही पुस्तकं शाळेत असतानाच एका मागोमाग एक अशी वाचनालयातून आणून वाचली आहेत. आय अम अल्वेज लेट ..असो.

कर्नलतपस्वी Tue, 06/27/2023 - 19:43
१९८१ मधे काश्मीर मधे कृष्णा घाटीत कार्यरत होतो. गद्धे पंचविशीचे दिवस. ना लोटा ना थाली खुद ही खुद का कृष्ण मुरारी कश्मीर जरी स्वर्ग आसला तरी मी जीथे होतो तो मात्र नर्कच म्हणला पाहीजे. एक अदद माशुका गावाकडे ,देशांतर्गत अंतरदेशीय पत्राने विचारांचे आदान प्रदान व्हायचे. एका पत्रात तीने गोनिदा च्या या नवीन प्रकाशीत पुस्तका बद्दल भरभरून लिहीले होते. एक सहकारी सुट्टीवर गेले होते त्यांनी ऐबीसी मधून एक प्रत आणली. तेव्हा पहिल्यांदा वाचन झाले.आता ती पार फाटून गेली म्हणून दुसरी याच वर्षांत घेतली. सांगायचा मुद्दा हा की यातील दोन प्रसंग गोनिदांनी फार सुंदर लिहीले आहेत. मला फार आवडतात. एक तुकोबा अंबिल्याचे तुकाराम महाराज झाले व आनंदाचे डोही आनंद तरंग हा अभंग महाराजांच्या मुखातून बाहेर पडला व दुसरा जेव्हा महाराज सदेह वैकुंठाला जातात तो. गळा भरून येतो. कधी मन उदास झाले तर कुठूनही वाचायला सुरवात करतो. मन शांत होते. पुढे काही दिवसांनी आमचे दिवस फिरले व "तू औरो की क्यू हो गयी", हे गाणं सतत ओठावर असायचे. सर्वव्याधीवर एकच उपाय तो म्हणजे "समय बडा बलवान", पुढे सर्व चांगलेच झाले. विधिलिखित आणी काय.

In reply to by कर्नलतपस्वी

Bhakti Tue, 06/27/2023 - 21:38
कधी मन उदास झाले तर कुठूनही वाचायला सुरवात करतो. मन शांत होते.
बाकी फार हळव्या आठवणी लिहिल्या आहेत :)

Bhakti Wed, 06/28/2023 - 08:08
वृक्षवल्ली आम्हा सोयरी वनचरे। पक्षी ही सुस्वरे आळविती।। धृ ।। येण सुखे रुचे एकांताचा वास। नाही गुणदोष अंगा येत।। 1 ।। आकाश मंडप पृथिवी आसन। रमे तेथे मन क्रिडा करी।। 2 ।। कंथा, कमंडलू देह उपचारा, जाणवितो वारा अवसरु।। 3 ।। हरिकथा भोजन परवडी विस्तार। करोनि प्रकार सेवु रुची।। 4 ।। तुका म्हणे होय मनासी संवादु। आपलासी वाद आपणासी।। 5 ।। पांडुरंग पांडुरंग https://open.spotify.com/track/3zjH9MwmE3ecLYsKZ2tdlL?si=hzovaHPVSg2qMq7RnAbNDg

श्रीगणेशा Wed, 06/28/2023 - 15:49
छान लिहिला आहे पुस्तक परिचय! ---- अवांतर: बरीच वर्षे देहू पाहायचं राहून गेलं होतं. शेवटी, या उन्हाळ्याच्या सुट्टीत देहू दर्शन झालं. तेथील गाथा मंदिर छान आहे!
लेखनप्रकार
मेघदूत पुस्तक जवळच्या पुस्तकांच्या दुकानात मिळते का?हे पाहायला गेले.मेघदूत उपलब्ध नव्हते.पण पुस्तकांची मांदियाळी पाहून भारावून गेले,नजर गेली गोनीदांच्या पुस्तकांकडे ...त्यात दिसले ‘तुका आकाशाएवढा’ हे पुस्तक.वारीही जवळ येत होती,या पुस्तकानिमित्त विठ्ठल नामही स्मरणात राहील,तेव्हा पुस्तक घेतले.तारीख होती एक जून ..गोनीदांचा स्मृतीदिन !दुग्धशर्करा योग जुळून आला.तुका आकाशाएवढा याचे पहिली आवृत्ती १९८१ साली प्रसिद्ध झाली होती. तुकोबांचे बालपणीचे मित्र संतू तेली जनागडे यांनी मित्रा बरोबरीचे बहुमुल्य क्षण आठवणीच्या रुपात सांगितले आहे असे लेखण यात आहे.

बरणी..

Bhakti ·
गुढ वाट्याहून प्रेरित होऊन.. मोठ्या हौशीने बरणी आणली आधी पत्र्याचं झाकण होतं लोणचं घातलं सतत तेलं खारं संपर्कामुळे ते झाकण गंजल... मग खुप शोधा शोध केली बोरं आळी,गंज बाजार त्याच मापाचं प्लास्टिक झाकण शोधून मिळवलं .. आता लोणचं नाही टाकलं मुरांबा केलाय आंबट गोड वेलदोडे ,लवंग स्वादाने भरलेला बरणीत मुरांबा आता चांगला मुरलाय बरणी आहे 'काचेची' कर् करून नावं कोरता येत नाही मलमलच्या कपडा तिच्या तोंडाशी बांधते ओळख म्हणून...

आम्हां काय त्याचे ??!

आजी ·

टर्मीनेटर Tue, 05/16/2023 - 12:55
नेहमीप्रमाणेच मस्त लिहिलंय आजी 👍
कुणी का येईना! आम्हांला काही देणं नाही. घेणं नाही. आमच्या आयुष्यात काय फरक पडतो? आम्हांला काय त्याचं?
+१ 😀

कथा वाचताना हसायला येत होते, पण त्याला असलेली कारुण्याची झालरही सतत टोचत होती. सगळ्या पेन्शनरांचा हाच प्रॉब्लेम आहे. सगळे जग धावतेय, आणि आपण तिथेच. मी ही काही वर्षात या अवस्थेला पोहोचेन. अशा वेळी काय करावे? काय क्रावे?काय क्रावे?

In reply to by राजेंद्र मेहेंदळे

कर्नलतपस्वी Wed, 05/17/2023 - 08:35
ज़रूरी नाही. कितीतरी अशा गोष्टी आहेत ज्यात निखळ आनंद मिळू शकतो. राजकारण,क्रिकेट, सिरीयल यात आजिबात रस नाही. टि व्ही सहसा बघतच नाही. बाल्कनीतून फुलणारी फुले,सकाळची निसर्ग भ्रमंती,दुपार ओ टी टी वर, वामकुक्षी,संध्याकाळी सोसायटीतील कट्ट्यावर समवयस्क, तरूण,लहान मुले, यांच्याबरोबर वेळेचा सदुपयोग,रात्री आठ तास झोप. मराठी पुस्तके व मिपा,कायप्पा सारखी सोमी आहेतच. अकरा वर्ष झाली रिटायर्ड फलंदाज आहे. वृद्ध देखणा चेहरा माझा बिगुल मुखातून वाजे पराभवाच्या पर्वा मध्ये जसे उजळती राजे मी माझ्यावेळेला धावलो पण आता जग धावतयं म्हणून दु:खी होत नाही. No regrets.

चांदणे संदीप Tue, 05/16/2023 - 19:47
बिच्चा-या राधाबाई! कित्ती वाईट्ट लोक्स असतात जगात. ऐकून घेणा-यांची संख्या दिवसेंदिवस रोडावत चालली आहे. ऐकून घेतलं तरी आपल्याला अपेक्षित प्रतिसाद येईलच असे नाही. कित्ती कठीण जिंदगानी. सं - दी - प

सरिता बांदेकर Tue, 05/16/2023 - 21:29
माझं नेहमीच होतं असं.राजकारणामध्ये कुणाला स्वारस्य नसतं,अगदी माझ्या नवऱयाला सुद्धा. माझ्या आजूबाजूचे पेपर पण वाचत नाहीत. मग असेच प्रतिसाद मिळतात. तुम्ही खूप छान लिहीलं आहे. मला माझ्या आयुष्यातला,डायरीत लिहीलेला एक दिवस मी वाचतेय असं वाटलं. लिहीत रहा.

आजी Fri, 06/09/2023 - 14:48
टर्मीनेटर-"नेहमीप्रमाणे मस्त लिहिलंय"हा तुमचा अभिप्राय वाचून आनंद झाला. प्रकाश घाटपांडे -खरंय तुमचं. धन्यवाद. राजेंद्र मेहेंदळे -"कारुण्याची झालर असलेलं लिखाण, सगळ्या पेन्शनरांचा हाच प्राॅब्लेम" हे तुम्ही खरं बोललात. कर्नल तपस्वी -तुमचा दृष्टिकोण अत्यंत सकारात्मक आहे. तुमचं उत्तरही तर्कशुद्ध, समर्पक. तुमचं रुटीन अनुकरणीय आहे. चांदणे संदीप- राधाबाईंबद्दलची तुम्हाला वाटणारी सहानुभूती तुमच्या उत्तरातून प्रगट होतेय. सरिता बांदेकर -"माझ्याच आयुष्यातल्या डायरीतला एक दिवस मी वाचतेय असं मला वाटलं."खूप खूप धन्यवाद सरिताताई. सिरुसेरि- तुम्हांला "सिंहासन"चित्रपटातला दिगू आठवला...... मला पण. सर्वच अभिप्राय देणाऱ्यांचे मन:पूर्वक आभार.

कंजूस Sat, 06/10/2023 - 15:24
मागच्या ऑगस्टपासून असंच होतंय . अजूनही अध्यक्षांचा निकाल बाकीच आहे. पण आता त्यांनी तारीखच दिली नाहीय. पुढच्या वर्षीची कॅलेंडरं पण फुटपाथवर विकायला येतील. पण आपण आशावादी असावं.

विवेकपटाईत Sun, 06/11/2023 - 09:21
90% मध्यम आणि उच्च मध्यमवर्गीय परिवारातील अधिकांश सदस्यांना राजकारणात रस नाही. दिल्लीत मोठ्या प्रमाणावर सरकारी कर्मचारी आणि पेंशनर मतदार राहतात. पण याच दिल्लीत मतदान 50% ही होत नाही. अधिकार मतदान कधीच करत नाही. दुसरीकडे शांतीपूर्ण मतदाता ऐंशी टक्क्यांपेक्षा कमी मतदान कधीच करत नाही. त्यांना दीर्घकालीन फायदा माहित आहे.

सर्वोच्च न्यायालयाच्या त्या निकालाची उत्सुकता होतीच. पहिल्या काही ब्रेकींग न्युजवरुन एकतर्फी निकाल लागतोय असे वाटले, मग डकवर्थ लूईस नुसार ते ठरविण्यात आलं. सगळं भारी होतं. -दिलीप बिरुटे

टर्मीनेटर Tue, 05/16/2023 - 12:55
नेहमीप्रमाणेच मस्त लिहिलंय आजी 👍
कुणी का येईना! आम्हांला काही देणं नाही. घेणं नाही. आमच्या आयुष्यात काय फरक पडतो? आम्हांला काय त्याचं?
+१ 😀

कथा वाचताना हसायला येत होते, पण त्याला असलेली कारुण्याची झालरही सतत टोचत होती. सगळ्या पेन्शनरांचा हाच प्रॉब्लेम आहे. सगळे जग धावतेय, आणि आपण तिथेच. मी ही काही वर्षात या अवस्थेला पोहोचेन. अशा वेळी काय करावे? काय क्रावे?काय क्रावे?

In reply to by राजेंद्र मेहेंदळे

कर्नलतपस्वी Wed, 05/17/2023 - 08:35
ज़रूरी नाही. कितीतरी अशा गोष्टी आहेत ज्यात निखळ आनंद मिळू शकतो. राजकारण,क्रिकेट, सिरीयल यात आजिबात रस नाही. टि व्ही सहसा बघतच नाही. बाल्कनीतून फुलणारी फुले,सकाळची निसर्ग भ्रमंती,दुपार ओ टी टी वर, वामकुक्षी,संध्याकाळी सोसायटीतील कट्ट्यावर समवयस्क, तरूण,लहान मुले, यांच्याबरोबर वेळेचा सदुपयोग,रात्री आठ तास झोप. मराठी पुस्तके व मिपा,कायप्पा सारखी सोमी आहेतच. अकरा वर्ष झाली रिटायर्ड फलंदाज आहे. वृद्ध देखणा चेहरा माझा बिगुल मुखातून वाजे पराभवाच्या पर्वा मध्ये जसे उजळती राजे मी माझ्यावेळेला धावलो पण आता जग धावतयं म्हणून दु:खी होत नाही. No regrets.

चांदणे संदीप Tue, 05/16/2023 - 19:47
बिच्चा-या राधाबाई! कित्ती वाईट्ट लोक्स असतात जगात. ऐकून घेणा-यांची संख्या दिवसेंदिवस रोडावत चालली आहे. ऐकून घेतलं तरी आपल्याला अपेक्षित प्रतिसाद येईलच असे नाही. कित्ती कठीण जिंदगानी. सं - दी - प

सरिता बांदेकर Tue, 05/16/2023 - 21:29
माझं नेहमीच होतं असं.राजकारणामध्ये कुणाला स्वारस्य नसतं,अगदी माझ्या नवऱयाला सुद्धा. माझ्या आजूबाजूचे पेपर पण वाचत नाहीत. मग असेच प्रतिसाद मिळतात. तुम्ही खूप छान लिहीलं आहे. मला माझ्या आयुष्यातला,डायरीत लिहीलेला एक दिवस मी वाचतेय असं वाटलं. लिहीत रहा.

आजी Fri, 06/09/2023 - 14:48
टर्मीनेटर-"नेहमीप्रमाणे मस्त लिहिलंय"हा तुमचा अभिप्राय वाचून आनंद झाला. प्रकाश घाटपांडे -खरंय तुमचं. धन्यवाद. राजेंद्र मेहेंदळे -"कारुण्याची झालर असलेलं लिखाण, सगळ्या पेन्शनरांचा हाच प्राॅब्लेम" हे तुम्ही खरं बोललात. कर्नल तपस्वी -तुमचा दृष्टिकोण अत्यंत सकारात्मक आहे. तुमचं उत्तरही तर्कशुद्ध, समर्पक. तुमचं रुटीन अनुकरणीय आहे. चांदणे संदीप- राधाबाईंबद्दलची तुम्हाला वाटणारी सहानुभूती तुमच्या उत्तरातून प्रगट होतेय. सरिता बांदेकर -"माझ्याच आयुष्यातल्या डायरीतला एक दिवस मी वाचतेय असं मला वाटलं."खूप खूप धन्यवाद सरिताताई. सिरुसेरि- तुम्हांला "सिंहासन"चित्रपटातला दिगू आठवला...... मला पण. सर्वच अभिप्राय देणाऱ्यांचे मन:पूर्वक आभार.

कंजूस Sat, 06/10/2023 - 15:24
मागच्या ऑगस्टपासून असंच होतंय . अजूनही अध्यक्षांचा निकाल बाकीच आहे. पण आता त्यांनी तारीखच दिली नाहीय. पुढच्या वर्षीची कॅलेंडरं पण फुटपाथवर विकायला येतील. पण आपण आशावादी असावं.

विवेकपटाईत Sun, 06/11/2023 - 09:21
90% मध्यम आणि उच्च मध्यमवर्गीय परिवारातील अधिकांश सदस्यांना राजकारणात रस नाही. दिल्लीत मोठ्या प्रमाणावर सरकारी कर्मचारी आणि पेंशनर मतदार राहतात. पण याच दिल्लीत मतदान 50% ही होत नाही. अधिकार मतदान कधीच करत नाही. दुसरीकडे शांतीपूर्ण मतदाता ऐंशी टक्क्यांपेक्षा कमी मतदान कधीच करत नाही. त्यांना दीर्घकालीन फायदा माहित आहे.

सर्वोच्च न्यायालयाच्या त्या निकालाची उत्सुकता होतीच. पहिल्या काही ब्रेकींग न्युजवरुन एकतर्फी निकाल लागतोय असे वाटले, मग डकवर्थ लूईस नुसार ते ठरविण्यात आलं. सगळं भारी होतं. -दिलीप बिरुटे
लेखनप्रकार
अकरा मे चा दिवस. महाराष्ट्राच्या सत्तासंघर्षावर सुप्रीम कोर्टाचा निर्णय होता. रिटायर्ड केंद्र सरकार कर्मचारी श्रीमती. राधाबाई, सकाळी अकरा वाजल्यापासून टीव्हीसमोर बसलेल्या होता. त्यांचं असं नेहमीच होतं. क्रिकेट मॅच (त्यात भारत खेळत असला पाहिजे हं मात्र! 'इतर' दोन देशातल्या मॅचमध्ये उनको इंटरेष्ट नहीं ।) हां ,तर क्रिकेट मॅच -अगदी बाॅल टु बाॅल-,निवडणुकींचे निकाल,(विधानसभा, लोकसभा, अगदी पंचायत समित्यांचे सुद्धा), कोर्टाचे निकाल, असं काही असेल तर राधाबाई पहाटे उठून, लवकर सर्व आटोपून, शुचिर्भूत होऊन,धूतवस्त्र नेसून,सुखासनात टीव्ही समोर बसत. नजर (नासिकाग्रावर नव्हे तर) टीव्हीवर खिळलेली असे!

मोगरा फुलला (ऐसी अक्षरे ..मेळवीन -८)

Bhakti ·

कर्नलतपस्वी Mon, 02/27/2023 - 22:59
गो नी दांडेकर यांचे तुका आकाशा एवढा हे पुस्तक सुद्धा खुप सशक्त आहे. तुकाराम वाणी ते तुकाराम महाराज हा सर्व प्रवास अत्यंत साध्या सोप्या शब्दात जगनाडे महाराजांच्या तोडून वदवून घेतला आहे. लेख आवडला. पुस्तक शोधून नक्कीच वाचेन.

प्रचेतस Tue, 02/28/2023 - 08:50
गोनीदांच्या रसाळ शैलीत असणारी हीमोगरा फुलला, तुका आकाशाएव्हढा आणि आनंदवनभुवनी ही तिन्ही पुस्तके वाचणे म्हणजे एक प्रत्ययकारी अनुभवच आहे. छान लिहित आहात.

कर्नलतपस्वी Mon, 02/27/2023 - 22:59
गो नी दांडेकर यांचे तुका आकाशा एवढा हे पुस्तक सुद्धा खुप सशक्त आहे. तुकाराम वाणी ते तुकाराम महाराज हा सर्व प्रवास अत्यंत साध्या सोप्या शब्दात जगनाडे महाराजांच्या तोडून वदवून घेतला आहे. लेख आवडला. पुस्तक शोधून नक्कीच वाचेन.

प्रचेतस Tue, 02/28/2023 - 08:50
गोनीदांच्या रसाळ शैलीत असणारी हीमोगरा फुलला, तुका आकाशाएव्हढा आणि आनंदवनभुवनी ही तिन्ही पुस्तके वाचणे म्हणजे एक प्रत्ययकारी अनुभवच आहे. छान लिहित आहात.
लेखनप्रकार
m एका निळाशार डोहात बुडून जावं,तळाशी माउलीची भेट घ्यावी.शिंपला हाती घेत काठाशी यावं.त्यात चमचमता निळा मोती असावा.तो मोती मोगराच्या फुलांच्या राशीत अलगद ठेवावा.असा भास मुखपृष्ठ पाहील्यापासुनच होतो. लेखक गोपाल नीलकंठ दांडेकर (गोनीदां) ह्यांचे ज्ञानेश्वर चिंतनाचे फलित ‘मोगरा फुलला’ हे पुस्तक १९७५ साली प्रथम प्रकाशित झाले. ज्ञानेश्वरकालीन काळाचा मागोवा ,कावेरी (रुक्मिणीची सखी),भट्टदेव (साऱ्या कुटुंबाचे हितचिंतक)या काल्पनिक पात्रांचे स्वगत माध्यमातून कोमल,संवेदनशील ,काव्यशब्द लयीनी यात साकारले आह

पुस्तक परिचय: The Art of Living: भाग ३ -- कुटुंब

श्रीगणेशा ·

कर्नलतपस्वी Sun, 02/26/2023 - 08:20
अनुवाद आवडला. संक्षेप मधे एवढा प्रभावी तर संपूर्ण पुस्तक अनुवादले तर खुप मनोरंजक व प्रबोधनात्मक ठरू शकते. प्रयत्न करा. शुभेच्छा.

श्रीगणेशा Sun, 02/26/2023 - 11:48
धन्यवाद कर्नल साहेब _/\_ "कुटुंब" या विषयावर पूर्ण (ओळ नी ओळ) अनुवाद करायचा प्रयत्न केला आहे. खरं म्हणजे, सुरुवात करताना पुस्तक परिचय म्हणून केली पण आता पूर्ण अनुवाद करावा असा मानस आहे.

In reply to by हेमंतकुमार

श्रीगणेशा Wed, 05/24/2023 - 20:10
धन्यवाद कुमार सर! खरं तर इंग्रजी मधील हे पुस्तक, एका अमेरिकन लेखकाने मूळ फ्रेंच मधील पुस्तकाचा केलेला अनुवादच आहे. पण तो इंग्रजी अनुवाद, मूळ पुस्तक वाटावा, एव्हढा छान झाला आहे. (अर्थातच मूळ फ्रेंच पुस्तक वाचलं, तर ते वाचन अजून प्रभावी ठरेल, पण त्यासाठी फ्रेंच भाषा शिकावी लागेल :-))

कर्नलतपस्वी Sun, 02/26/2023 - 08:20
अनुवाद आवडला. संक्षेप मधे एवढा प्रभावी तर संपूर्ण पुस्तक अनुवादले तर खुप मनोरंजक व प्रबोधनात्मक ठरू शकते. प्रयत्न करा. शुभेच्छा.

श्रीगणेशा Sun, 02/26/2023 - 11:48
धन्यवाद कर्नल साहेब _/\_ "कुटुंब" या विषयावर पूर्ण (ओळ नी ओळ) अनुवाद करायचा प्रयत्न केला आहे. खरं म्हणजे, सुरुवात करताना पुस्तक परिचय म्हणून केली पण आता पूर्ण अनुवाद करावा असा मानस आहे.

In reply to by हेमंतकुमार

श्रीगणेशा Wed, 05/24/2023 - 20:10
धन्यवाद कुमार सर! खरं तर इंग्रजी मधील हे पुस्तक, एका अमेरिकन लेखकाने मूळ फ्रेंच मधील पुस्तकाचा केलेला अनुवादच आहे. पण तो इंग्रजी अनुवाद, मूळ पुस्तक वाटावा, एव्हढा छान झाला आहे. (अर्थातच मूळ फ्रेंच पुस्तक वाचलं, तर ते वाचन अजून प्रभावी ठरेल, पण त्यासाठी फ्रेंच भाषा शिकावी लागेल :-))
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
---- संदर्भ ही लेखमाला "The Art of Living" या पुस्तकाचा परिचय/भाषांतर म्हणून लिहिली आहे.

शापित यक्ष!--१

भागो ·

चांदणे संदीप गुरुवार, 01/26/2023 - 20:00
येक्षू ने तर डोस्क्याचा यक्स वाय झेड करून टाकला. पुढल्या भागात तरी काही समजेल अशी आशा आहे. तस्मात्, पुभाप्र. सं - दी - प

भागो Fri, 01/27/2023 - 19:43
काय आहे हे नक्की? Flatland: A Romance of Many Dimensions by Edwin Abbott Abbott १८८४ लिहिलेली ही कादंबरी जरूर वाचा. https://www.gutenberg.org/ebooks/201 इथून बिनधास्त डाऊनलोड करा. तसेच ही पण वाचा. Sphereland : a fantasy about curved spaces and an expanding universe ही अजून एक. काय करायचं की आर्काइव्ह.org चे मेंबर व्हा आणि नंतर ही कादंबरी १४ दिवसांसाठी इश्यू करून घ्या. नो चार्जेस! https://archive.org/details/spherelandfantas00burg

काय तो व्यासंग!! एका पॅरा चा दुसर्‍याला संदर्भ लागेना. दंडवत घ्या!! मला राहुन राहुन वाटतेय की ही आइन स्टाईन ची गोष्ट आहे की काय. प्रकाशाच्या वेगापेक्षा जास्त वेगाने जाणारी वस्तू असल्यास ती मागे मागे जात आहे असे वाटेल तसे काहीतरी या येक्षुचे लफडे असणार बहुतेक. असो. कथा आवडली. पुभाप्र.

चांदणे संदीप गुरुवार, 01/26/2023 - 20:00
येक्षू ने तर डोस्क्याचा यक्स वाय झेड करून टाकला. पुढल्या भागात तरी काही समजेल अशी आशा आहे. तस्मात्, पुभाप्र. सं - दी - प

भागो Fri, 01/27/2023 - 19:43
काय आहे हे नक्की? Flatland: A Romance of Many Dimensions by Edwin Abbott Abbott १८८४ लिहिलेली ही कादंबरी जरूर वाचा. https://www.gutenberg.org/ebooks/201 इथून बिनधास्त डाऊनलोड करा. तसेच ही पण वाचा. Sphereland : a fantasy about curved spaces and an expanding universe ही अजून एक. काय करायचं की आर्काइव्ह.org चे मेंबर व्हा आणि नंतर ही कादंबरी १४ दिवसांसाठी इश्यू करून घ्या. नो चार्जेस! https://archive.org/details/spherelandfantas00burg

काय तो व्यासंग!! एका पॅरा चा दुसर्‍याला संदर्भ लागेना. दंडवत घ्या!! मला राहुन राहुन वाटतेय की ही आइन स्टाईन ची गोष्ट आहे की काय. प्रकाशाच्या वेगापेक्षा जास्त वेगाने जाणारी वस्तू असल्यास ती मागे मागे जात आहे असे वाटेल तसे काहीतरी या येक्षुचे लफडे असणार बहुतेक. असो. कथा आवडली. पुभाप्र.
लेखनविषय:
I am Ubik. Before the universe was I am. I made the suns. I made the worlds. I created the lives and the places they inhabit; I move them here, I put them there. They go as I say, they do as I tell them. I am the word and my name is never spoken, the name which no one knows. I am called Ubik but that is not my name. I am. I shall always be. ------------Ubik-Philip K Dick त्याचे नाव? पहा मला पण नेमकं आठवत नाही. काही तरी “स” ने सुरुवात होणारे होते. समीर? सदानंद? सज्जन? सतीश? सत्येन? नाही. असं बंगाली वाटणारं निश्चित नव्हतं. नावात काय आहे?

अशीच एक धुंद, गुलाबी सकाळ

चित्रगुप्त ·

In reply to by कंजूस

चित्रगुप्त Fri, 01/20/2023 - 22:08
@कंजूसः सिल्वर - गोल्ड - प्लाटिनम - ह्यो काय भालगड हाय, मज निरोपावे. लाईक सबस्क्राईब वगैरे केलेत ह्ये ब्येस.

सौंदाळा गुरुवार, 01/19/2023 - 19:55
जबरदस्त, अगदी असेच होते. आता ऑफीसला जायला लागल्यापासून कमी झाला हा प्रकार आमच्याकडे

In reply to by सौंदाळा (verified= न पडताळणी केलेला)

चित्रगुप्त Fri, 01/20/2023 - 22:13
@ सौंदाळा : आपणासरिखे आणिक असती, मग कशाला मनात भीति ? तुमच्या प्रतिसादाने आश्वस्त झालो.

कर्नलतपस्वी गुरुवार, 01/19/2023 - 21:36
घरोघरी मातीच्याच चुली. केव्हातरी पहाटे उलटून रात गेली शारंगधर वटी ने अवचित जाग आली मिटले चुकून डोळे, बसता सुखासनी मी तेवढ्यात हाक कानी आली आटोपले का सर्व तुमचे? व्हा बाहेर झडकरी अन् ठेवा आधण चहाचे ऐकता हुकूम रणरागीणीचा कळले मला न केंव्हा उघडली चिटकणी दाराची उरले पोटात काही, आवाज Xदण्याचे तरी मला ढकलून ती आत गेली

In reply to by कर्नलतपस्वी

कंजूस गुरुवार, 01/19/2023 - 22:19
लागू. मिपाच्या पूर्वीच्या 'तांबे' कवींना मागे टाकणार बहुतेक. तांबे कवींनी बऱ्याच काळाने खरडफळ्यावर जळजळ व्यक्त केली गद्यात. असो. चालायचेच.

In reply to by कंजूस

कर्नलतपस्वी गुरुवार, 01/19/2023 - 22:30
काय बी समजलं नाय. उलगडून सांगता का? दैनंदिन कार्यक्रम म्हणून चार ओळी सुचल्या त्या खरडल्या. @राजेंद्र भौ,पहिल्यांदाच विमानात बसलो तेंव्हा टेन्शन आले होते. उंचावर गुरुत्वाकर्षण कमी होते म्हणे..... बाकी अजुन तरी सब ठिक है...

In reply to by कर्नलतपस्वी

चित्रगुप्त Sat, 01/21/2023 - 13:34
@कर्नल साहेबः व्वा. मजा आली. 'सुखसारक' कविता आवडली. कर्नल दीवाने है मैफिल का मजा लेते है ... शारंगधर लेके प्रतिसाद दिया करते है ... सुबा सुबा एक 'वटी' लेते है, बंद ताला भी हो तो खुल जाता है ... .

टर्मीनेटर Sat, 01/21/2023 - 13:49
मस्त! काही वर्षांपूर्वी कॅन्डी क्रश खेळण्याचा प्रचंड नाद लागला होता तेव्हा असा प्रकार माझ्याबाबतीत घडायचा. खरंतर कार्यभाग साधण्यास दोन मिनिटेच पुरेशी असली तरी सर्व लाईफस संपेपर्यंत 'आत'च बसून राहायचो 😀

In reply to by कंजूस

चित्रगुप्त Fri, 01/20/2023 - 22:08
@कंजूसः सिल्वर - गोल्ड - प्लाटिनम - ह्यो काय भालगड हाय, मज निरोपावे. लाईक सबस्क्राईब वगैरे केलेत ह्ये ब्येस.

सौंदाळा गुरुवार, 01/19/2023 - 19:55
जबरदस्त, अगदी असेच होते. आता ऑफीसला जायला लागल्यापासून कमी झाला हा प्रकार आमच्याकडे

In reply to by सौंदाळा (verified= न पडताळणी केलेला)

चित्रगुप्त Fri, 01/20/2023 - 22:13
@ सौंदाळा : आपणासरिखे आणिक असती, मग कशाला मनात भीति ? तुमच्या प्रतिसादाने आश्वस्त झालो.

कर्नलतपस्वी गुरुवार, 01/19/2023 - 21:36
घरोघरी मातीच्याच चुली. केव्हातरी पहाटे उलटून रात गेली शारंगधर वटी ने अवचित जाग आली मिटले चुकून डोळे, बसता सुखासनी मी तेवढ्यात हाक कानी आली आटोपले का सर्व तुमचे? व्हा बाहेर झडकरी अन् ठेवा आधण चहाचे ऐकता हुकूम रणरागीणीचा कळले मला न केंव्हा उघडली चिटकणी दाराची उरले पोटात काही, आवाज Xदण्याचे तरी मला ढकलून ती आत गेली

In reply to by कर्नलतपस्वी

कंजूस गुरुवार, 01/19/2023 - 22:19
लागू. मिपाच्या पूर्वीच्या 'तांबे' कवींना मागे टाकणार बहुतेक. तांबे कवींनी बऱ्याच काळाने खरडफळ्यावर जळजळ व्यक्त केली गद्यात. असो. चालायचेच.

In reply to by कंजूस

कर्नलतपस्वी गुरुवार, 01/19/2023 - 22:30
काय बी समजलं नाय. उलगडून सांगता का? दैनंदिन कार्यक्रम म्हणून चार ओळी सुचल्या त्या खरडल्या. @राजेंद्र भौ,पहिल्यांदाच विमानात बसलो तेंव्हा टेन्शन आले होते. उंचावर गुरुत्वाकर्षण कमी होते म्हणे..... बाकी अजुन तरी सब ठिक है...

In reply to by कर्नलतपस्वी

चित्रगुप्त Sat, 01/21/2023 - 13:34
@कर्नल साहेबः व्वा. मजा आली. 'सुखसारक' कविता आवडली. कर्नल दीवाने है मैफिल का मजा लेते है ... शारंगधर लेके प्रतिसाद दिया करते है ... सुबा सुबा एक 'वटी' लेते है, बंद ताला भी हो तो खुल जाता है ... .

टर्मीनेटर Sat, 01/21/2023 - 13:49
मस्त! काही वर्षांपूर्वी कॅन्डी क्रश खेळण्याचा प्रचंड नाद लागला होता तेव्हा असा प्रकार माझ्याबाबतीत घडायचा. खरंतर कार्यभाग साधण्यास दोन मिनिटेच पुरेशी असली तरी सर्व लाईफस संपेपर्यंत 'आत'च बसून राहायचो 😀
लेखनप्रकार
"ए, परीक्षेनंतर आपण लग्न करूयात ? " "काय म्हणतेस सुले ?" "होय रे माझ्या राजा " -- असं म्हणत ती आवेगाने धावत येऊन त्याला बिलगते. -- मंचावरचे लाईट फेड होऊन पडदा पडतो. टाळ्यांचा कडकडाट विरतो न विरतो तेवढ्यात - 'आटो-प्ले' मोडमुळे पुढला व्हिडियो सुरु होतो.... कुठलेतरी कविराज कवत असतात -- "अशाच एका धुंद सकाळी - मनात माझ्या स्फुरती ओळी - जरतारी तो शालू आणिक - धुंद मखमली नाजुक चोळी " -- तिच्यामारी हे कवी पण फालतूमधे तंग करत असतात ... 'तंग' वरून मला आठवतं, "तंग आ चुके हे कश्म-कशे जिंदगी से हम" हे गाणं - आपण बरेच दिवसात बघितलेलं नाही.