Skip to main content

तळवे

लेखक शिव कन्या यांनी शनिवार, 13/04/2019 या दिवशी प्रकाशित केले.
हेच ते जीवघेणे हळवे तळवे ज्यावर तू तुझे काळीज काढून ठेवलेस!! शक्य वा हिंमत असती तर हे तळवे बाजूला काढून फोटोत घडी घालून पुरून टाकले असते... ना ही असोशी असली असती... ना अंधारात डोळे खुपसून न उजळणार्या पूर्वेकडे पहात राहिले असते.... ना रक्तातून तुझे भिरभिरणे ऐकत राहिले असते.... नाहीतर, माझ्या दोन्ही तळव्यांना पंख व्हायची शक्ती घटकाभर देता, तर विधात्याचे काय जाते? -शिवकन्या
काव्यरस
प्रेम कविता
भावकविता
मुक्त कविता
हट्ट
करुण
लेखनविषय:
वाचने 10698
प्रतिक्रिया 16

प्रतिक्रिया

पाषाणभेद रविवार, 14/04/2019
आरं बाब्बो, लईच शरिराची मोडतोड चालू हाये. ते अमुर्त चित्रेकारी का काय असते तशी कविता दिवसेंदिवस होते आहे. म्हणजे एक डोळा दोन नाक. मेंदू गुढग्यात. हात पायच्या जागी. गझल वाचून कसे गरगरायला होते तसे वाटते आहे. नकोच त्या वाटेने जाणे.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे रविवार, 14/04/2019
लिहिते राहा. -दिलीप बिरुटे

सोन्या बागलाणकर सोमवार, 15/04/2019
हे एक विरहगीत आहे. कवयित्री म्हणते आहे की शक्य असते तर तिने आपल्या तळव्यांना एखाद्या फोटोप्रमाणे (किंवा आठवणीप्रमाणे) फोटोफ्रेममध्ये फोल्ड करून दूर ठेवून दिले असते ज्याने की तिला तिच्या प्रियकराची आठवण येणार नाही. असं करता आलं असतं तर सगळे प्रश्नच सुटले असते. शेवटी ती देवाला आर्ततेने म्हणते की माझ्या हातांना निदान पंख तरी द्यायचे म्हणजे मी माझ्या सख्याकडे उडून गेले असते (बघा: पंख होते तो उड आती रे)

तुषार काळभोर सोमवार, 15/04/2019
तिच्या तळव्यांचा अन प्रियकराचा काय संबंध ? हृदयाचा अन प्रियकराचा समजू शकतो.

डॉ सुहास म्हात्रे सोमवार, 15/04/2019
पंख मिळालेले तळवे, उडत उडत जाऊन, दूर गेलेल्या प्रियकराच्या गालांवर जोरात... असे काहीसे असावे. ;) :) (हघ्याहेवेसांन)

सोन्या बागलाणकर सोमवार, 15/04/2019
पैलवान साहेब, याचे उत्तर कवितेच्याच पहिल्या वाक्यात आहे.
हेच ते जीवघेणे हळवे तळवे ज्यावर तू तुझे काळीज काढून ठेवलेस!!
बोले तो त्याने तिच्या हातावर पेनने हृदय वगैरे काढले होते. (कृ ह घेणे)

खिलजि सोमवार, 15/04/2019
हुच्च् अतिहुचक काव्याआरास इथे मांडिली तळवे गार पडले , चमकले काजवे तरीही काहीच नाही समजली गहन ग्रहण लागले ग्रहणात गहन काय होते ? छायेचा खेळ सारा डोक्याचे पार लागले