सोनसंध्या

Primary tabs

इरामयी's picture
इरामयी in जे न देखे रवी...
12 May 2019 - 5:16 pm

नाजूक, हळूवार गुलाब पाकळ्या
संथ, शांत, तरंगत
येतात जवळ, हलकेच्

माझी सुन्दर रेशमी त्वचा
नितळ, मऊशार, निरागस
दुधासारखी

छोटं का असतं सौदर्य?
का बोलावं लटीकं
फुकाफुकी?

सुन्दर क्षण नाहीत निसटत कधीच
गळून पडतात त्या आठवणी
आणि ध्यास भाबड्या स्वप्नांचे

मी बसूनच असते पाय सोडून
पाण्यात, माश्यांशी खेळत
ओंजळी ओंजळीने

त्याच्या बांसुरीचे स्वर का बरं खुणावतात?
आणि काय बरं सांगत असतात...
हळूवार - ओठाओठी?

मग पाणी होत जातं सोनेरी
आणि आकाश होतं वही
चित्रकलेची

पावलं परतत असतात, वाळू उडत असते
मी डुंबत असते, स्तब्ध नि:शब्द आनंदी
तंद्रीप्रदेशात

लांब कुठूनची मंद वार्‍याची झुळूक
सुखावते सर्व जाणिवा
मी रहाते तशीच - पहुडलेली !

मुक्त कविताकवितामुक्तक

प्रतिक्रिया

चांदणे संदीप's picture

13 May 2019 - 8:29 am | चांदणे संदीप

मुक्तक म्हणजे डेंजरस काव्याप्रकार. दुधारी. जमला तर कातिल, फसला तर आत्मघातकी.

शांत निवांत सोनेरी संध्यासमय आणि तिला जाणीवेत उतरवून घेतानाचा भाव शब्दांत छान उतरलाय. छंदबद्ध असती तर अजून मजा आली असती.

Sandy