रंगाजींस साष्टांग नमस्कार. (आम्हाला आता गंडा घालाच आपल ते बांधाच)
क्लायमॅक्स
माज ही जुनाच शिरजोर आज मी पुन्हा
लोक हुच्च पेटती पोळतो कुला पुन्हा
हां...कबूल उंटचाल जन्मजात लाभली
मालकास मी थुका लावतो पुन्हा पुन्हा
तोंड पाडुनी उभे काव्य मजपुढे सदा
'रंग'तेच खाज ही खरडतो पुन्हा पुन्हा
घाला नळी कितीही,मज काय गम्य त्याचे
जन्मजात खोड ती, वाकडीच राही पुन्हा पुन्हा
***************************************************
दुरितांचे तिमीर जोवो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/जो जें वाछील तो तें लाहो/प्राणिजात/
जहबहरा!!!
--प्रभो
-----------------------------------------------------------------------
काय सांगावे स्वतः विषयी,आहात तुम्ही सूज्ञ !! एका सारखे एकच आम्ही,बाकी सगळे शून्य !!
प्रभोवाणी
आम्हांसही काही सुचले.. अर्थात रंगाशेठच्या विडंबनावरून आणि सद्य परिस्थितीवरून प्रेरणा मिळाली.
आपला सध्याचा सर्वाधिक लोकप्रिय मिपाकर 'मंपा'चे विचार आहेत असं समजू:
(तात्यांची माफी मागूण)
मालकांस लाविले धंद्याला मी परि
मालक *त्या देई समज मज पुन्हा पुन्हा..
मालकांस मी दिले सल्ले जरि भाबडे,
प्रतिसादांतून होति हल्ले पुन्हा पुन्हा..
मालक *त्या कुठे यमनामधि गुंतला
तोवर धागे मी असे काढितो पुन्हा पुन्हा..
मालक मिसळपावचा *त्या अभ्यंकर,
'चांदणी'त 'ता' असे, सांगतो पुन्हा पुन्हा!
;)
-- मेघवेडा
भय इथले संपत नाही, मज तुझी आठवण येते
मी संध्याकाळी गातो, तू मला शिकवीली गीते..!
मेघवेड्याचे वेडे विचार!!
अस्सल मराठी बाणा, उफाळतो पुन्हा पुन्हा
दुसऱ्याचे पाय खाली, ओढतो पुन्हा पुन्हा
गम्मत म्हणून कधी कधी ठीक आहे पण मूळ कवितेपेक्षा विडंबनाची जास्त वाहवा होते. असे बरेच नमुने इथे पहिले. याचा नक्की हेतू काय? जो तो आपापल्या परीने लिहितो. नसेल आवडत तर नका वाचू पण असे त्याचे धुमारे तरी उडवू नका.
खतरनाक
आज रात्रीच
गुरुदेव
वा ! जबरदस्त विडंबन.
हाहाहाहा
मायला....
बाऽऽऽऽपरे!!
जहबहरा!!!
आम्हांसही
बेक्क्कार..
फक्कड रे!
उस्ताद
मजा येते
खतरा !!!!
रंगा दी
समयोचित
अस्सल
तुम्हाला
वाटच पहात