डबा
आज पहाटे लवकर उठले
डब्यासाठी खास जिन्नस ठरवले
साजुक तुपात रव्यास भाजले
शिऱ्यात काजू बेदाणे घातले
मऊसूत पराठे भाजले
चमचमीत भरले वांगे केले
आमटी आणि भातही भरले
चवीला चटणी, कोशिंबीर दिले
आणि मनोमन स्वप्न रचले
वाटे आज तरी त्याने म्हणावे
"वा काय बेत होता,
आजचा डबा छानच होता."
ही झाली तिची बाजू
आता जरा त्याच्याकडे पाहू
त्याच्या खास मित्राने
बढती मिळाल्याचे सांगितले
बास ते एक कारणच झाले
त्याच्याकडून पार्टी मागायचे
दुपारचे जेवण बाहेर घ्यावे
मस्तपैकी चिकन हाणावे
पण या डब्याचे काय करावे?
हां! तो एका मित्राला देऊन जावे
संध्याकाळी नवरोबा घरी आले
तिने हसून स्वागत केले
आडून आडून विचारून पाहिले
पण डब्याबद्दल काहीच नाही कळले
बरे आता थांबून रहावे
रात्रीच काय ते बोलून घ्यावे
रात्री गादीवर पडताना
तिने प्रश्न विचारला
"आज डबा कसा होता?
मेनू तुझ्या आवडीचा होता."
त्याचे मन गोंधळले
पण लगेच स्वतःस सावरले
"वा काय डबा होता,
बेसन लाडू तर झकास होता."
आणि विषय बदलायला
तिच्या गळ्याभोवती हात घातला
ती समजून गेली सारा मामला
निमूट चेहरा त्याच्या कुशीत लपवला
- सौ. रोहिणी विक्रम मनसुख
छान.
छान ! रोमॅण्टिक !
चूक तीचीच
तसे असते तर हे काव्य वाचायला
हा डबा
सुंदर लिहीलीय कविता
+1