मराठी भाषा एक चिरन्तन जीवनप्रवाह

जेव्हढा अभिमान आपल्याला माय मराठीचा असतो, तेव्हढाच आदर इतर भाषांबद्दलही असायला हवा... बाकी कविता छान जमली आहे !!! सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...

>> परन्तु, सागरमाथा (एव्ह्रेस्ट) या शिखराला जर तुम्ही सर्वात उन्च मानत असाल तर बाकीची शिखरे आपोआपच खुजी ठरतात. माऊंट एव्हरेस्ट सर्वोच्च "आहे", त्याला कुणाच्या मान्यतेची गरज नाही. त्यामुळे कोणाला कोणती भाषा महान "वाटत" असेल तर तिची तुलना एखाद्या महान "असणाय्रा" गोष्टीशी करणं चुकीचं वाटतं. Compare like to like असं इंग्लिशमधे त्यासाठीच म्हणतात. एक (अवांतर) उदाहरण देते: आकाशात टेलिस्कोप लावून पहाताना ढगांचा त्रास होतो असं ऍस्ट्रॉनॉमर्स म्हणतात, पण ढगांच्या अभ्यास करणाय्रांना सूर्य, चंद्राचा त्रास होत असेल! त्यामुळे ढग चांगले (आणि/किंवा महान) का सूर्य-चंद्र असा वाद होऊच शकत नाही. मी एवढंच म्हणेन, मराठी माझी मातृभाषा आहे, मला माझ्या मातृभाषेबद्दल यथोचित आदर आणि अभिमान आहे, पण म्हणून माझीच तेवढी भाषा एव्हरेस्ट आणि बाकीच्या सगळ्या तिच्या खाली असं मी म्हणणार नाही. आणि आता एक अवांतर किस्सा: न्यायमूर्ती महादेव गोविंद रानड्यांकडे एकदा एक ख्रिश्चन मिशनरी आले. त्यांनी न्या. रानड्यांच्या टेबलवर पुस्तकांची चळत पाहिली, त्यात सगळ्यात वर होतं बायबल. मिशनरी म्हणाले, "म्हणजे तुम्हीही मान्य करता का का बायबल या सगळ्या धर्मग्रंथांच्यावर आहे?". न्यायमूर्ती हसले आणि म्हणाले, "हो तर! आणि हे पण मानतो त्या सगळ्यांच्या मुळाशी, चळतीत सगळ्यात खाली असलेली, गीता आहे." (अनबायस्ड) अदिती आपल्या आणि माझ्या विचार करण्याच्या पद्धतीमधे फरक असेल, आणि मी म्हणते ते साफ चुकीचंही असेल!