"खेळ खेळूया सारे आपण"

"ह्या मुलाला प्रथम मी प्ले थेरपीच्या नियमानुसार काही मर्यादा मला त्याला घालाव्या लागल्या.प्रथम त्याला मी म्हणालो,कुठल्या गोष्टींची जरूरी असते आणि कुठल्यांची नसते हे समजावून घे.मी चित्रकलेसाठी नाही,मला चित्रकला येत नाही.खेळणी तोडण्यासाठी नसतात.पुस्तकं खिडकीच्या बाहेर फेकून देण्यासाठी नसतात.माझ्या प्रत्येक सुचना त्याने आदरपुर्वक मानल्या पण एकदा म्हणाला,"खिडकीतून फेकून देण्यासाठी काय असतं?" मी त्याच्या बरोबर कागदाचे छोटे,छोटे तुकडे करून एक एक खिडकीच्या बाहेर टाकून देत म्हणालो आपण दोघानी मिळून हे ठरवलंय तसं करतोय. हे त्याल सांगून काय मिळालं याचा मी विचार करीत होतो.तो पर्यंत तो एका अडगळीच्या जागी जावून लपला.मी त्याला बाहेर यायला सांगितलं.त्यावेळी तो मला ओरडून म्हणाला "मी शोधून काढण्यासाठी नाही" हा संवाद मला आवडला.. समुपदेशनाचे मह्त्वच आपल्या लेखातून अधोरेखित होत आहे. काय करु नये ते आपल्याला नेहमीच सांगितले जाते. त्याची प्रतिक्रिया म्हणून काय करावे हे अनेकदा सांगितले जात नाही. पण चांगले पालक ते सांगताना दिसतात. मुल पेनने भिंतीवर रेघा मारित असेल तर त्याला थपडा मारुन त्या पासून परावृत्त करण्याऐवजी रेघा मारण्यास योग्य असा भिंतीवरील फळा आणि खडु ते त्याला देतात आणि त्याला कशासाठी काय वापरायचे ते आपोआपच कळते. --लिखाळ.