चांदण्यांस मिठी मारतांना

प्रिय गणेशा, तुमच्या शब्दां एवढे शब्द कोष अजुन श्रीमंत नाहित माझे. तेन्व्हा माझ्या कुवती प्रमाणे प्रयत्न केला आहे. लिहायला हे नक्किच आवडले तुम्ही सांगितल्या प्रंमाणे. आशा करतो आवडेल तुम्हास. इथल्या शिवाय एक स्वतंत्र कविता महणून देखिल प्रकाशित केली आहे. तुमच्या उत्सुकतेला पुर्ण न्याय देईल अशी उम्मीद बाळगतो. निराशित केले असेल तर पहिलेच क्षमा मागतो. - आ. निनाव. **** आले आहे पुन्हा सख्या रे मिठीत तुझ्या आज पाहा रे आवरे मोह मज न अधिक आता पडदा तारकांचा पडू दे ना रे... निजले जग, निजले तारे अंतर असे हे मिटले सारे माझ्या कुशीत तु उजळला अधिकच तुझ्या आलिंगनात मज लाज ना रे विझले कधी मी मलाच कळेना तुझ्या कुशीतुन पदर सुटेना उलगडली वेणी, उलगडले अशी मी तुझ्या डोळ्यांत मज बघवेना रे आले विरह ते किरणांचे मज कलह मनाचा काही शमेना दरवळते अजुनी तुझ्या श्वासांचे गंध, पडेल तारकांचा पुन्हा पडदा ना रे? आले आहे पुन्हा सख्या रे मिठीत तुझ्या आज पाहा रे न आवरे मोह मज अधिक आता पडू दे तारकांचा पडदा ना रे...