पिंगा, बाजीराव मस्तानी, भन्साळी इत्यादी

पिच्चरमधून जर हे गाणे काढून टाकले तर पिच्चर बघ्णार कै?

चित्रपटाच्या आधीच त्याच्या प्रसिद्धीत इतके सदस्य गुंतलेले पाहून गंमत वाटली. एक शक्यता म्हणून असं समजा की प्रत्यक्ष चित्रपटात हे गाणं काशीबाई (किंवा बाजीराव) स्वप्नात बघताहेत वगैरे असे काही असेल तर इतक्या सगळ्या गोंधळाची प्रसिद्धी टेक्नीक वगळता काय किंमत राहिल? तेव्हा चित्रपट प्रदर्शीत झाल्याशिवाय याविषयी मत देणे आततायी वाटते!

वर दिलेले प्रतिसाद वाचले . ज्यांची इतिहासाची मजल शिवाजी महाराजांच्या पुढे गेली नाही अशानि बाजीराव मस्तानी वर आक्षेप घेतलेले पाहून मज्जा आली. ह्या निमित्ताने बाजीराव तरी पड़द्यावर आला. आत्तापर्यंत कोणाला का नाही सुचले हो बाजीरावाला पड़द्यावर आणायचे? राघोबा म्हटले की नारायणराव आठवणार पण अटकपार झेंडे विसरून जाणार. भंसाली काहीही दाखवु देत, त्या निमित्ताने मराठ्यांचा एक उपेक्षित नायक लोकांसमोर येतो आहे. उत्तर भारतियाना कळू देत महापुरुष म्हणजे फ़क्त ओरंगजेब नव्हे ज्याच्या नावाने शहरे उभी राहिली. बाजीरावाचे कर्तुत्व ओरंग्याहुन मोठे होते. तुम्ही तेच बाहेर नाही येऊ दिले तर लोकांना कळणार कसे?

एक सांगू काय? मसाला टाकल्यावरच पदार्थ चविष्ट बनतात. पण सिनेमात भन्साळींनी जो मसाला टाकलाय तो तुमच्यासारख्यांना रूचला नाहीये हे प्रतिक्रियांवरून दिसतयं. . . . . नै म्हणजे बाॅलीवूडवाल्यांकडून भलत्याच अपेक्षा तुमच्या? "बाजीराव मस्तानी" असं नाव आहे सिनेमाचं,"बाजीराव" नव्हे. आता विकिपिडिया काय म्हणतयं बघा. बाजीराव मस्तानी एक आने वाली भारतीय ऐतिहासिक रोमांस फ़िल्म है जिसका निर्देशन और निर्माण संजय लीला भंसालीने किया है। फ़िल्म मराठा साम्राज्य के पेशवा बाजीराव और उसकी दूसरी पत्नी मस्तानी के बारे में बताती है। . तर हे असं हाय सगळं,आणि तुम्ही सगळे उगाच त्रास करून घेताय.

गाणं बघितलं ,काय दिसतेय प्रियंका चोप्रा नौवारीत , अगदी चिकणीचुपडी.त्यामानाने दिपिका एवढी खास दिसत नाही नौवारीत.

कोकणात दही-हंडीच्या दिवशी पुरुषांचे खेळ असतात. त्यात पिंगाही असतो. पिंग्याची सुरुवात "माझा पिंगा घालतो डिंगा" अशा काहीशा गाण्याने होते. तो पिंगा भन्साळीच्या पिंग्यापेक्षा खुप वेगळा असतो.

असो, एकमेव उद्दिष्ट→→→मनोरंजन

सतराव्या शतकातील महाराष्ट्रियन स्रीया! आड़दांड उंचीची प्रियंका कुठल्या एंगल ने महाराष्ट्रीय वाटते? आधी या नायिका भारतीय काय तर ऐतिहासिक देखील वाटत नाही. त्यावर कोणाचा आक्षेप नाही? पिक्चर हिट जाणार बाबानो १०० करोड़ कुठेच् गेले नाही

जाउदे, लै मनाला लावून घेयाचं काम नय. ते भनसाळीचं हायवेवरचं हाटील हाये, तुम्ही चना-मसाला मागा का आलुमटर, सगळ्या डीश असो, ग्रेवी तीच, मेन इन्ग्रीडियंट बदलून दीतं. सालं कंचबी डिष मागा, शेमटूशेम ट्येष्ट लागती. आता त्येनी वेज कोल्हापुरीच्या नावाखाली मिक्सभाजी दिली तर काय करायचं? खावा मुकाट किंवा उठा सुसाट.

गाणं आवडलं. (संदर्भ सोडून बघितलं तर) मस्त आहे.

मेल्या भंन्साळ्या, नतद्रष्टा... त्या सटवी बरोबर इकडची स्वारी नाचले असतील, मी नव्हे. थांब तुला आता दिवाळीचा ऊरलेला फराळच खायला घालते, थांबच तू... - काशीबाई

http://m.firstpost.com/bollywood/why-the-outrage-around-bajirao-mastani… By Mrunmayi Ainapure Most of us netizens of urban India have become quite inured to our hourly routines of awakening to the cacophony of public outrage on social media that revolves – like clockwork – around seemingly trivial matters. One tends to dismiss most of these with a sigh and a bout of furious scrolling. Yesterday, however, was an exception. As someone who has lived in Pune all her life, the bone of contention, this time around, hit quite literally close to home. Shortly after a harmless dance number titled ' Pinga' from Sanjay Leela Bhansali's upcoming film Bajirao Mastani , featuring Deepika Padukone and Priyanka Chopra, was released online, Facebook was inundated with a slew of posts from a sizeable chunk of the Marathi Brahmin community (mostly residents of Pune, although Maharashtra-born NRIs aching to stay connected to their roots joined in soon enough) with responses to the song. These ranged from scathing to plain hysterical; the criticism touched upon various factors that seemed to have disappointed these viewers, such as the "ridiculousness" of showing the two wives of warrior king Bajirao Peshwa I – Kashibai (Chopra) and Mastani (Padukone) – dancing together, the direct lifting of the song's tune and lyrics from the popular Marathi lavani ' Latpat Latpat Tuzha Chalna ' and its arbitrary fusion with the traditional Mangla Gaur hymn ' Naach Ga Ghuma' in a mish-mash of wildly different genres. Notwithstanding the serious bafflement over why one would expect anything beyond ostentatious sets, larger-than-life song-and-dance sequences and a sensational re- interpretation of a historical story from Bhansali – going by his filmography so far or given that he has never claimed to be a Richard Attenborough – the annoyance over the distortion of history and anthropology is legitimate. If you're a Punekar, who has grown up hearing stories about a quaint era that has been etched in your city's collective consciousness, your displeasure with its unrealistic on-screen portrayal is understandable. History lessons told you that Kashibai Peshwa had a limp in her leg, and could not possibly have gyrated her hips to such a caper, much less with a woman she is known to have formally met just once in her life. So, this song makes no sense to you? Fair enough. But, despite being a 'Puneri mulgi' myself, and having grown up around several of the aforementioned Marathi Brahmins affronted by ' Pinga' , I found something particularly disconcerting about the onslaught of venom directed towards the song, which is how quickly and smoothly it escalated to acquire a distinctly jingoistic veneer. Sighted online were more than a few eye-wateringly long threads, shaming the "inappropriate" attire (read: low waist nine-yard or nauvari sarees) donned by the leading ladies in the song. Many of the objectors, who I couldn't help but notice clearly had 'upper caste' surnames, have sanctimoniously voiced objections on how "a decent Maharashtrian lady, especially one hailing from a royal family, would never reveal this much skin, as if she were an item girl” – a statement that could frankly serve to stereotype and offend both groups of women. Some of these self-proclaimed guardians of Marathi culture insisted, "Learn to drape the time-honored nauvari in a respectable, khandani manner,” making one wonder whether they were protesting the lack of authenticity perceived in the costumes or their supposed skimpiness. One person even went so far as to comment on how the dusky Chopra does not possess the "fair skin and delicate features” of a Chitpavan Brahmin woman. Others have lashed out about how showing a Peshwa queen dancing in a "vulgar” manner could "mar the essence of Marathi tradition”. A piece on a reputed online publication in its critique of the song declared that no Marathi woman "bobs her head like that”. This frenzy not only releases a whiff of blatant patriarchal sentiment, but also leaves you with a disturbing aftertaste of casteism, classism and a smuggish re-assertion of Brahminical superiority – which is (supposed to be) plain astounding in this day and age. What's more amazing is that few seem to be bothered about aspects of the song that actually warrant critical analysis, such as how it doesn't mirror the repressive attitude towards women in the Peshwa society and instead, paints a false, happy, shiny picture of ' soutans being sahelis'. Nah, all most people seem to want to tut-tut about is the "immodesty" of the costumes; all they seem to be disgusted about is the objectionable choreography, which "does not behoove the virtuous Peshwa ladies". As someone who likes to call herself a liberal in a city where I have observed a substantial section of the local populace to be fairly conservative, one of my biggest pet peeves continues to be the casual spectacle of purebred fanaticism we're still faced with everyday – especially when it comes to challenging Pune's erstwhile heritage, even in an instance as innocuous as this which involves the medium of cinema. For now, it appears that I'm going to simply have to wade through this wave of righteous, jingoistic outbursts that have taken over my social media feeds, until the furore over this great insult to the glorious times of Maharashtra – when demurely dressed Marathi girls didn't disgrace their families by prancing around in public – dies down. Mrunmayi Ainapure is a freelance writer based in Pune. पुणेरी लोकांना झोडपले आहे.मला काय नीट कळलेनाही,ा

ती मस्तानी नउवारी नेसायची??? ती तर अनारकलीसारखा ड्रेस घालत असेल ना?

अनारकली हे कल्पित पात्र आहे तर मस्तानी हे खरे. .बाय द वे , आपल्याकडे बाकी पण्डित आहेत मस्तानी काय घालत असेल ते सांगायला. त्या फारिनच्या मडमा इथे सूना बनून येतात तवा चौपाटिवर काय ते बिकीनी का काय घालून फिरतात का वो?

काशीबाई यांनी लावणी पद्धतीचा नाच केल्याचे संजय लीला भन्साळी यांनी दाखवल्याचे वर काही प्रतिसादात आले आहे. उद्या या भन्साळी साहेबांनी शहाजहान आणि मुमताज महल यांच्या वर चित्रपट काढायचे ठरवले तर त्याना त्या चित्रपटात, आपल्या या सेक्युलर देशात, मुमताज महल यांचा मुजरा नाच दाखवण्याची हिम्मत होणार आहे का ?

( आंतरजालीय लेखिका शेफाली वैद्य याकडून साभार) असाच चित्रपट जर नेहरूंवर काढूल त्यात असेच "विचारस्वातंत्र " घेतले तर ??? -------- माझे म्हणणे खरेच मजा येईल . काँग्रेसी लोकांची तर त्रेधा उईल . पण त्यात बहुदा देशी आणि विदेशी आयटम्स चा ग्रुप डान्स दाखवावा लागेल .. आणि लॉर्ड माउंट"बॉटम" बद्दाल की दाखवणार ?? विचारच करवत नाही .... हा चित्रपट बहुदा महेश भट किंवा कांती शाह लाच काढवा लागेल ...

https://www.change.org/p/the-honorable-chief-justice-of-bombay-high-cou… इथे आक्षेप नोंदवू शकता

बौद्धिक दिवाळखोरी दुसरं काय? असलं काहीही Cinematic liberty च्या नावाखाली खपवायचं! आश्चर्य वाटतं ते अशा महत्वाच्या गोष्टींना "चालतं" या सदरात टाकणारयांचं!

उद्या महाराजांवरच्या पिच्चरामध्ये असे दाखवलेले चालेल का? असा प्रश्न पाहिला , जरा खोदकाम केले आणि १९५३ सालच्याच भालजींच्या छत्रपती शिवाजी नामक सुपरहिट्ट पिच्चरात सईबाई-सोयराबाई यांचे गाणे दिसलेदेखील. =)) =)) तेव्हा सवती कशा एकत्र येतात वगैरे प्रश्न भालजींना पडले नसतील का? हां आता त्यांचा पेहराव वगैरे या गाण्यातल्यासारखा नाही तो भाग वेगळा.

म्हातारी मेल्याचे दुख्ख नाही , पण काळ सोकावतो .

To be.... or not to be.... that is the question !!! जगावं की मरावं हा एकंच सवाल आहे !! कुणी मिसळ देता का मिसळ ? हो मिसळ... मामलेदाराची चालेल... फडतरेची चालेल..वैद्याची चालेल.. प्रभांची पण चालेल.? एका मिसळप्रेमीला तुफानाला कुणी मिसळ देतं का ?मिसळ... एक तुफान … कांद्या वाचून …. तर्री वाचून …. मिसळेच्या मायेवाचून …देवाच्या मिसळी वाचून … गावा गावातून हॉटेलात हिंडते आहे … मिसळ चापताना जिथून कोणी उठवणार नाही अशी जागा धूंडतं आहे … कुणी मिसळ देता का रे ??? मिसळ ?..तर्रीवाली मिसळ..असा तवंग हवा तेलाचा तर्री वर....पावाच्या लाद्या हव्या.लिंबाच्या फोडी हव्यात...ग्लास भर ताक हव.....पहिल्या घासात ठसका हवा..मिसळ..हो मिसळ .....कुणी मिसळ देता का रे ??? मिसळ ?.. मिसळ सम्राट.. निवृत्त मामलेदार बापुसाहेब भन्साळी मिसळकर (नाट्य लिबर्टी)....

हे पहा भन्साळिसाहेबाचे या विषयावरचे मत. http://www.loksatta.com/manoranjan-news/ranveer-singh-deepika-padukone-can-not-take-their-eyes-off-each-other-in-new-bajirao-mastani-poster-1161934/ आणि हे "http://www.loksatta.com/manoranjan-news/baji-rao-mastani-based-on-rau-1161826/"> वर या अभिव्यक्ति स्वात्नत्र्याच्या गप्पा. "http://maharashtratimes.indiatimes.com/cine-news/bajirao-mastani-pinga-sanjay-leela-bhansali/articleshow/49848186.cms"> म्ह्णजे कुणी विरोध केला तर हे साहेब अभिव्यक्ति स्वात्नत्र्याची गळचेपी म्ह्णायला रिकामे. देशात असहिष्णु वातावरण आहेच, त्यात याची भर. बाय द वे पुरस्कार परतीची फ्॔॓शन सम्पली वाटत.

२००

जे खपतंय ते विकतंय. हिंदी सिनेमात निम्मा वेळ हेरोइन कमी कपड्यात दाखवावीच लागते. नाही तर १०० कोटी चा क्लब कसा मिळेल? राहता राहिला २ बायका एकदम नाचताना दाखवण्याचा विषय. अहो 'नो एन्ट्री' सारखे पिक्चर येउन १० वर्षे होऊन गेली. औफ़िशिअलि लफडी करायला प्रोत्साहन देणारे पिक्चर बरीच वर्षे येतायत. बाजीराव-मस्तानी फक्त पब्लिसिटी साठी. एकदा का 'भावना दुखावल्या' कि फुकटात प्रसिद्धी. असले पिक्चर्स अनुल्लेखाने मारायला हवेत. विरोध केल्याने यांची प्रसिद्धीच जास्त होते. तसे 'पेशवे-द्वेषी' आणि ब्रिगेडी टोळ्या खुश असतील, पण ते त्यांचे कुंपण आहे, त्यापलीकडे कधी कधी गेलेत का ते? कशाला मनावर घ्या?

500. a sanjay jaiswal film............coming soon

(संदर्भ - भन्साळीचे पिंगा गाणे) पहिला मित्र: ही मंगळागौर काशिबाईंची होती की मस्तानीची? दुसरा मित्र: ही काशींची मंगळागौर नाही, तर मंगळागौरीची काशी होती. (WA वरुन साभार)

ज्या मिपाकरांचा ह्या प्रकाराला विरोध नाही, त्यांनी पुढे वाचू नये. त्यांनी खुशाल वाट्टेल ते करावं. ज्या मिपकरांच्या भन्साळींच्या ह्या अश्लाघ्य प्रकाराला विरोध (कडाडून किंवा साधाच) असेल. त्यांना- सॉल्लिड चर्चा. असल्या ज्वलंत आणि अतिशय महत्त्वाच्या विषयावर इतकी महत्त्वपूर्ण चर्चा झालेली बघून बरं वाटलं. बरं, मग शेवटी काय ठरलं? भन्साळींना निषेधाचे खलिते पाठवायचे ? त्यांच्या चित्रपटावर बहिष्कार घालायचा? कोर्टात याचिका दाखल करायची? की भन्साळींना कोपच्यात घ्यायचं, आणि काळं फासायचं इन शिवसेना स्टाईल? कारण ह्यापैकी काहीच होणार नसेल तर मग इतकी उद्बोधक चर्चा होऊनही दुर्दैवाने काहीच उपयोग होणार नाही. मग कट्टर विरोध असणार्‍या मिपाकरांपैकी कुणी काही अ‍ॅक्शन घेणार आहे का? प्लीज कळवा. भन्साळींसारख्या चित्रपट दिग्दर्शकाला कळायला हवं की मराठी लोक किती बारकाईने कुठे कुठे लक्ष ठेवून असतात आणि त्यांचं रक्तही खवळू शकतं.

नुकत्याच हाती आलेल्या वृत्तानुसार मिपावरची चर्चा वाचून संजय लीला भन्साली यांना आपल्या हातून घडलेल्या ऐतिहासिक प्रमादाची जाणीव झाली असल्याचे कळते. त्यामुळे आता चित्रपटात 'पिंगा' हे गाणे चालू असताना खालीलप्रमाणे पाट्या दाखवण्यात येतील. १) पेशवाईमें बम्मन स्त्रियाए इस प्रकार की नउवारी नही पहना करती थी, बल्कि पेट पुरी तरह से कव्हर करनेवाली नउवारीयां पहनती थी २) पेशवा स्त्रियाए डान्स नही करती थी, बल्कि (बहुत आग्रह किया तो) ज्यादासेज्यादा फुगडी खेलती थी ३) बाजीराव पेशवा ने मस्तानी के साथ शादी करने के अलावा और भी कई बडे काम किये थे ४) मंगळागौर में पिंगा नही, 'दिंडा' खेला जाता था याखेरीज कुणाला इतर आक्षेप असल्यास कृपया धाग्यावर नोंदवावेत, म्हणजे भन्सालीसाहेबांना त्याची नोंद घेता येईल.

मोर्चे काढ़ा, दगडफेक करा, इथे मिपावर प्रतिसादाचा कीस पाडा, गेलाबाजार त्या असहिष्णुवाल्यासारखे डेलिगेशन घेऊन जा, मोदी सरकार हायहाय म्हणून घोषणा दया. अरे पण ते पिक्चर तर रिलीज़ होउ दया. पहिल्या बाजीरावावरचि पुस्तके तर वाचा आणि हो आदर्श ठेऊ नका. कारण युद्धावर पराक्रम वैगेरे राहिला दूर ते दोन बायकाचेच तेवढे लक्षात ठेवतील आपली लोकं. तसेपण दुसऱ्या बाजीरावाचे पुस्तक न वाचताच त्याचा आदर्श घेऊन कृति करणारे बरेच लोकस्स आहेत आपल्याकडे! कृपया ही वैयक्तिक टिका नाही☺ ते मस्तानीला काय विरोध वैगेरे होता तो तिला बायको करुन घेण्याबद्दल होता वो, लिव इन चाल्ल्ल अस्त लोकाइली.

हा आला सिनेमाचा अधिकृत ट्रेलर आपले पंचतारांकित नगरीत स्वागत आहे

खूप चर्चा झाली आहे, आता जरा एक वेगळी बाजू म्हणून लिहीत आहे. चित्रपटाच्या गुणगौरवामध्ये अथवा टीकेमध्ये भाग घेण्याचा हेतू आणि इच्छा नाही. तर, तीनशे साडेतीनशे णेवर्षांपूर्वी, कोंकणातल्या एखाद्या सर्वसाधारण ब्राह्मण स्त्रीचा पेहेराव कसा होता असेल? मला वाटते की गाठीची चोळी आणि नऊवारी आखूड ओचे खोचलेले लुगडे असा असेल. कोंकणातल्या उष्ण-दमट हवामानात शालीची जरूर नव्हती, उलट अडथळाच होता. शिवाय चार महिने बदाबदा पाऊस. आणि कोंकणातले ते सुप्रसिद्ध अठरा विश्वे दारिद्र्य. घुंघट किंवा डोक्यावरून पदराची पद्धत नव्हतीच. मोठ्या माणसांसमोर यायचे झाले तर दोन्ही खांद्यांवरून पदर मात्र असावा. बाकी दारिद्र्यास अनुसरून प्रत्येकाला काम करावे लागतच असणार. त्यावेळी सोय म्हणून पदर खांद्यांवरून न घेता कंबरेला खोचतच असतील. (पदर खोचणे हा वाक्प्रचार त्यावरूनच आला असेल काय?) पुढे पुण्यात थंडीमुळे शाल/शेला यांची भर पडली असावी. चोळीच्याऐवजी लांब पोलके (याला मराठीत झंपर म्हणत असत. मात्र, काही ठिकाणी परकरालाही झंपर म्हटलेले ऐकले आहे. पण नऊवारी काळात परकर नव्हता. इंग्रजी जंपर-पिनॅफर वेगळा) घालण्याची पद्धत महाराष्ट्रात नसावी. पोर्ट्रेट्साठी मुद्द्दाम केलेल्या पेहेरावावरून सरसकटीकरण करणे तितकेसे योग्य नाही. रोजच्या कामकाजाचा पेहेराव वेगळाच असणार. लांब पोलक्याची पद्धत एकोणिसाव्या शतकातल्या सुशिक्षित पारसी बायकांत प्रचलित होती. बंगाली बायकाही अशी दोन्ही बाजूंना अगदी छोटी स्लिट, छाट असलेली पोलकी घालीत असत. या स्लिट मुळे पदर वर खांद्यावर टाकणे सोपे होई. ही पोलकी म्हणजे राजस्तान वगैरे प्रांतातल्या कमीज किंवा कुडतीची मिनीमिनी आवृत्ती. एकोणिसाव्या शतकाच्या शेवटी शेवटी कुलीन सुशिक्षित स्त्रिया नुकत्या नुकत्या सभासंमेलनांसाठी बाहेर पडू लागल्या होत्या तेव्हाच्या त्यांच्या फोटोत अशी लांब पोलकी दिसतात. मराठीतल्या अगदी जुन्या सामाजिक सिनेमातही दिसतात. बायका एरवी (अंगकामाच्या वेळा सोडून) दोन्ही खांद्यावरच्या पदराने वावरत असल्या तरी मंगळागौरीचे खेळ खेळताना तो पदर कंबरेला घट्ट खोचावाच लागत असणार. लुगडेही व्यवस्थित घट्ट आवरून घ्यावे लागत असणार. चोळीमुळे कंबरेचा एका बाजूचा भाग उघडा राहात असणार. पण बायकां-बायकांमध्ये हे चालून जात असावे. आता चोळीबद्दल. नऊ तुकड्यांची चोळी शिवणे हे कौशल्याचे काम असे. शिवाय ती खणाची असे. म्हणजे बाहीचे तुकडे ठरलेलेच असत. आणि खण हा ताग्यातून कापलेला नसणार. तो स्वतंत्र विणलेला (मध्ये धागे सोडून) असे.( या बद्दल कोणी अधिक खुलासा अथवा बिनचूक माहिती दिल्यास आभारी.) त्याचे आकारमान ठरलेले असणार. फार तर एक दोन आकारांचे वैविध्य होते असू शकेल. म्हणजे पन्हाही ठरीवच. यातून चोळी शिवायची. म्हणजे प्रौढ स्त्रियांना ती अंगभर होत नसेल. अर्थात हे सगळे सामान्य ब्राह्मणस्त्रियांबाबत झाले. पेशवेपत्नीचा पेहेराव वेगळाच असणार.

गाणं भारी आहे, दोघीही आवडल्या. तब्येत खुश झाली काल चित्रपटात ट्रेलर पाहतान्ना. डोला रे डोला गाण्याची आठवण मात्र सारखी होत होती. बाकी चालु द्या....! -दिलीप बिरुटे

ट्रेलर खालील प्रतिसाद वाचले. नकारात्मक एकही नाही. ह्या भन्साळी ला २०१६ चा महाराष्ट्र भूषण पुरस्कार जाहीर झालाच म्हणून समजा एका गाण्यातच त्याने बाजीराव मस्तानी ह्यांना महाराष्ट्राच्या घराघरात पोहोचवले तेही सिनेमा प्रदर्शित होण्याच्या आधी तेही पिंगा घालून. प्रतिसादात प्रियांकाच्या अभिनयाची दिसण्याची चर्चा जास्त झालेली दिसली. आता सिनेमा प्रदर्शित झाल्यावर मस्तानी पेक्ष्या काशीबाई भारतात जास्त लोकप्रिय झाल्या तर नवल ते काय मला स्वतःला ट्रेलर आवडला त्यात महेश चा आवाज ऐकला, बरे वाटले. वैभव तत्ववादी बहुदा चिमाजी ची भूमिका करत असावा. त्याला पहायचे आहे. तन्वी आझमी बाजीरावाच्या आईच्या भूमिकेत आहेत, शाहू महाराजांच्या भूमिकेत महेश मांजरेकर आहेत. विकी अंकल सांगतो मिलिंद सोमण व संजय मिश्रा सुद्धा आहेत त्याची भूमिका कोणती असेल हे जाणण्यास उत्सुक आहे. बिचार्या रुक रुक खान ला परत एखादे वादग्रस्त विधान करावे लागणार त्याच्या दिलवाले साठी सध्या हवा बाजीराव मस्तानी ची आहे देशभर . पिंगा वादात झालेला विरोध हा प्रामुख्याने सोशल मिडिया वरून झाला तेही संयत भाषेत तर ह्या आधी जो वाद पुरस्कारावरून झाला. त्यावेळी वापरलेली भाषा आणि विरोधाची पध्धत कमालीची घसरली होती. मतांच्या राजकारणासाठी राजकारणी त्यात उतरले. ह्यावेळी राजकारणी लोकांच्या शिवाय पिंगा विरोध हा सुसंस्कृत समाज अजूनही भारतात इदान महाराष्ट्रात जिवंत आहे ह्याची खात्री पटली. पिंगा विरोधाला विरोध करण्यासाठी काही लोकांनी जातीयता मध्ये काढली पण पिंगा विरोधकांनी त्याकडे लक्ष दिले नाही नाहीतर शिवशाही व पेशवाही असा वाद निर्माण झाला असता. ह्या पिंगा विरोधामुळे माझ्यामते संजय भन्साळी हे पिंगा गाणे जर डोला रे डोला सारखे सिनेमाच्या मधेच टाकणार असतील तर बहुदा सेफ गेम म्हणून प्रमोशन गाणे म्हणून सिनेमाच्या शेवटी दाखवतील, व त्या बदल्यास युद्धाचे किंवा एखाद्या भडक म्हणजे सुडो सेक्युलर लोकांना भडक वाटतील अशी भीती वाटून गाळलेला एखादा कडक प्रसंग सिनेमात आणेल असे वाटते. निदान ट्रेलर पाहून तरी असे वाटते बाकी कार्य सिद्धीस नेण्यास संस्कारी सेन्सॉर आहेतच. आपले पंचतारांकित नगरीत स्वागत आहे

Every era has its culture, and if you are picking up and historical topic then you have to be very very careful. I could see following mistakes, 1) The casting 2) Intrepratation of history using north indian goggles. 3) None of the MARATHI cultural aspects are not being used 4) If you do not want to make realistic cinema then do not use name of real historical heroes. 5) Less study of the history or no study 6) This wrong culture will go out to world as a Marathi culture .. as cinema is very very powerful medium. Its better , we should not go to watch movie and ask our non marathi friends and some marathi frineds about the same.

simple rule, स्वतः अनुभव घ्या व मग बोलावे हा माझा नियम आहे.

पिंगा बरोबर आता बाजीराव बल्लाळ पेशवे यांनी भन्साळी साठी घातलेला धिंगा णा येथे पहा - http://erosnow.com/#!/music/watch/1038704/bajirao-mastani/6618119/exclu…

आत्ताच 'मल्हारी' हे गाणं बघितलं. थक्क झालेय...संजय लीला भन्साली साहेब आता ऑफिशीयली वेडे झाले आहेत...

अटकेपार झ्हेंडा लावणारे मराठी साम्राज्याचे पंतप्रधान पराक्रमी प्रथम बाजीराव पेशवे तंगड्या उडवत सर्व जमावात धिंगाणा घालत आहे हे पाहून चीड ही रागाची अत्यंत सौम्य पातळी ठरावी इतके अस्वस्थ वाटले …. उपहास तरी किती करणार … वा भंजाळी वा … श्रीमंत पेशव्यांवर चित्रपट बनवताना स्वताची लायकी दाखवून दिल्याबद्दल आपले हार्दिक आभार. खूप लिहिता येईल मात्र शब्दांवरचा ताबा सुटेल । तूर्तास इतकेच पुरे . हे गाणे पाहिल्यावर आपल्याकडचे दिग्दर्शक निर्माते अजूनही किती मागासलेल्या विचारसरणीचे आहेत हे दिसून येते . चित्रपटातील हिरो ( हो मग ती भूमिका कुठलीही का असेना . हिरो तो हिरोच ) कुठल्याही गाण्यावर नाचला नाही आणि त्याने ढुंगण उडवले नाही म्हणजे लोक तोंडात शेण घालतील हि अभद्र भीती यांना अजूनही वाटते हेच आपल्या बौलीवुडी चित्रपट सृष्टीचे दुर्दैव … लोकही चवीने हा चित्रपट बघणार हे त्याहून दुर्दैव …

अटकेपार झ्हेंडा लावणारे मराठी साम्राज्याचे पंतप्रधान पराक्रमी प्रथम बाजीराव पेशवे तंगड्या उडवत सर्व जमावात धिंगाणा घालत आहे हे पाहून चीड ही रागाची अत्यंत सौम्य पातळी ठरावी इतके अस्वस्थ वाटले …. उपहास तरी किती करणार … वा भंजाळी वा … श्रीमंत पेशव्यांवर चित्रपट बनवताना स्वताची लायकी दाखवून दिल्याबद्दल आपले हार्दिक आभार. खूप लिहिता येईल मात्र शब्दांवरचा ताबा सुटेल । तूर्तास इतकेच पुरे . हे गाणे पाहिल्यावर आपल्याकडचे दिग्दर्शक निर्माते अजूनही किती मागासलेल्या विचारसरणीचे आहेत हे दिसून येते . चित्रपटातील हिरो ( हो मग ती भूमिका कुठलीही का असेना . हिरो तो हिरोच ) कुठल्याही गाण्यावर नाचला नाही आणि त्याने ढुंगण उडवले नाही म्हणजे लोक तोंडात शेण घालतील हि अभद्र भीती यांना अजूनही वाटते हेच आपल्या बौलीवुडी चित्रपट सृष्टीचे दुर्दैव … लोकही चवीने हा चित्रपट बघणार हे त्याहून दुर्दैव …

'पिंगा' गाणे पाहिले. चित्रीकरण नेत्रसुखद आहे. उत्तानपणाची व्याख्या व्यक्तीगणिक बदलू शकते. स्त्रीची बेंबी आणि कंबर दाखवल्यामुळे उत्तानपणा आला आहे असे अनेकांना वाटू शकते, तर पेशवापत्नीला तसे दाखवल्यामुळे हीन अभिरुची आणि उत्तानपणाचे प्रदर्शन झाले आहे असे काही जणांना वाटू शकते. काशीबाई पायाच्या दुर्बलतेमुळे नाचू शकत नव्हत्या तरी त्यांना नाचताना दाखवले आहे ही ढोबळ चूक आहे. पटकथालेखकाचा अभ्यास कमी पडला. पण हे विकृतीकरण वाटत नाही. एक उदाहरण पहा. समजा एका चित्रपटात बाजीराव पेशवे किंवा पेशवेपत्नी यांच्या उपासव्रत सोडण्याप्रसंगीच्या जेवणाच्या ताटात बटाट्याची भाजी दाखवली गेली, तर त्या काळात बटाटे नव्हतेच (बटाट्यांऐवजी दुसरा कोणताही असा पदार्थ जो तेव्हा प्रचलित नव्हता, बटाट्यांऐवजी समजता येईल) म्हणून हा इतिहासाचा विपर्यास आहे हे आर्ग्युमेंट वस्तुस्थितीनिदर्शक असले तरी पूर्ण कलाकृतीच्या आस्वादात कितपत महत्त्वाचे ठरेल? कमी प्रेक्षकसंख्येच्या भीतीने म्हणा किंवा आणखी कशामुळे, पेशवाईवर चित्रपट निघत नाहीत. भारतभर दाखवला गेलाय असा चित्रपट मला तरी आठवत नाही. एखादा चित्रपट निघालाय तर निघू दे की. जर तो लोकप्रिय झाला तर किमान थोरले बाजीराव हे नाव तरी कित्येकांना माहीत होईल. आपटायचा असेल तर आपटेल. त्याला त्याच्या नशीबाने जगू/मरू द्यावे. कुठलीच भारतीय 'पीरियड' मूवी ही तपशिलाने परिपूर्ण वा अचूक नसते हा नियमच आहे. अगदी जोधाअकबरही नव्हती.

आत्ताच "अटक मटक चवळी चटक.. धडक...तडक.. भडक.. कडक... दुष्मन की देखो वाट लावली.." ह्या सुमधुर गीतावर चित्पावन ब्राह्मण श्रीमंत बाजीराव पेशव्यांना शेंडी उडवत गणपती ड्यान्स करताना पाहिले. डोळ्याचे पारणे फिटले...!! मी राग, लोभ, मद, मत्सराच्या पलीकडे जाऊन हे लिहीतेय... कारण आता मला सत्य लख्ख कळालेले आहे. आपला गैरसमज झालेला होता.. बाजीराव मस्तानी हा पिक्चर बाजीराव पेशव्यांवर आधारित नसुन.. बाजीराव "सिंघम" वर आधारित आहे.. लाडाने सिंघमला काव्या "पेशवा" म्हणायला लागते. मग सिंघम २ मध्ये ती मरते आणि मस्तानी म्हणुन पुनर्जन्म घेते. पण तोवर गोट्याने कर्तव्य म्हणुन बाजीरावाचे लग्न "काशीबाई" नावाच्या सालस आणि घरंदाज बाईसोबत लावुन दिलेले असते. हे कळल्यावर मस्तानी "दिवानी मस्तानी" म्हणत तुणतुणं वाजवत, केस मोकळे सोडुन पुण्याच्या पेठांमध्ये फिरायला लागते. एकदा शनिवारवाड्याच्या टॉप फ्लॉअर वरच्या पेंटहाऊस मधुन काशीबाइ तिला बघतात आणि त्यांच्या मनात माया दाटुन येते. म्हणुन त्या तिला घरी घेऊन येतात, न्हाऊ माखु घालतात. सेम आपल्यासारखेच कपडे देतात. मस्तानी त्यांना "हाऊ ओल्ड फॅशन्ड!" म्हणुन नव्या पद्धतीची नऊवार घालायला शिकवते. काशीबाई खुष होऊन नाचायला लागतात.. अर्थातच ते ऐतिहासिक गाणं म्हणजे "पिंगा ग पोरी पिंगा".. खरं तर तेव्हा पासुनच ही पद्धत सुरु झाली... पिंगा घालायची.. तिकडे बाजीरावांनी (सिंघमांचे... पेशव्यांचे फक्त लाडाने..) मोहीम फत्ते केलेली असते म्हणुन ते ही त्यांच्या स्टाईलचा पिंगा घालत असतात.. पण त्यांच्याकडे लेटेस्ट कलेक्शन नसल्याने ते लहानपणी शिकवलेल्या "अटक मटक चवळी चटक" आणि पुर्वाश्रमीचे "आता माझी सटकली... मला राग येतोय" ह्या गाण्याचे रिमिक्स करुन "अटक मटक झटक.... वाट लावली" गे गाणे बनवले.. बाजीराव मोठे हरहुन्नरी बरं का! आता पुढचं गाणं पाहिलं की मी तुम्हाला पुढची गोष्ट समजावुन सांगेन बरं का!

नुकतंच नवं गाणं आलंय... बाजीरावाचं तत्तड तत्तड दिसतंय... बॉलिवूड डांसवर नाचे पेशवा.... बघावे आणि मोक्ष घ्यावा ....

सेनापती मावळ्यांच्या सोबत विजयोत्सव साजरा करतायेत, कुठेही अश्लीलता नाही, हिडीस पणा नाही,दारूबाजी नाही...संभाजी राजांच्या हातात दारूचा ग्लास देणाऱ्या भालजी पेंढारकर पेक्षा भन्साळी बराच म्हणायचा !

नव्या माहितीनुसार हे गाणं मस्तानीला पडलेलं स्वप्न आहे म्हणे... आता स्वप्नांत धारावीचा हिरो देखील स्विझर्लंडला जाऊन येतो मग अबला मस्तानी अपंग काशीबाई बरोबर गरबा खेळली काय अन हायब्रीड पिंगा केला काय... काय फरक पडतो.

कुणी फितुरी गाणं ऐकलं का? अजय अतुल आणि गुरु ठाकुन ने केस ठोकायला हवी भन्साळी वर कॉपी राईट चा भंग म्हणुन. सही न सही आता वाजले की बारा !!