मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

पुणे ते लोणावळा

पराग१२२६३ ·

चौथा कोनाडा Sat, 08/21/2021 - 17:26
व्हिस्टा डोमच्या निमित्ताने सादर केलेला वृतांत आवडला ! +१ कुठल्याही डब्यात बसलो तरी भर पावसाळ्यात "तळेगाव ते लोणावळा" रेल्वे प्रवास (आपल्या जागेवरून जेव्हढा दिसेल, अनुभवाता येईल तेव्हढा) अनुभवणे म्हणजे स्वर्गसुखच !

कंजूस Sat, 08/21/2021 - 19:43
हे युट्यूबवरच्या वाडिओतून कळले. डेक्कन क्वीनच्या अगोदर डेक्कन एक्सप्रेसला आणि सूरत - केवडिया # गाडीला विस्टाडोम जोडले होते. (#केवडिया - पटेलांचा पुतळा आहे तिथे जाण्यासाठी स्टेशन.) १) सामान ठेवण्यासाठी डब्यात बाहेर जागा केली आहे त्यातच ठेवावे लागते. २) मुंबई - पुणे गाडीला कर्जतला मागे तीन एंजिनस लावतात. मागच्या काचेचा घाटात उपयोग होत नाही. घाटातून खाली येताना मागे एंजिन नसते. तिथे उपयोग होईल. पण घाटातून खाली येणाऱ्या मार्गावर धबधबे कमी आहेत. वर जाण्याच्या मार्गावर अधिक आहेत. ३) आपल्याकडे ऊन कडक असते. मोठ्या खिडक्यांंजवळ बसणे अशक्य होते. काचा काळ्या नाहीत. पडदे लावले तर खिडकीचा उपयोगच नाही.

In reply to by कंजूस

पराग१२२६३ Sat, 08/21/2021 - 21:40
डेक्कन एक्सप्रेसच्या व्हिस्टा डोमच्या मागच्या मोठ्या खिडकीसमोर फक्त कर्जत-लोणावळ्यादरम्यान इंजिनं असतात. पण मुंबईला जाताना शेवटपर्यंत इंजिन असते. दख्खनच्या राणीच्याबाबतीत उलट परिस्थिती आहे. पुण्याहून मुंबईपर्यंत मागच्या इंजिनांचा प्रश्न नाही; पण परतीच्या प्रवासात शेवटपर्यंत काचेसमोर इंजिन असते.

In reply to by पराग१२२६३

फारएन्ड Mon, 08/23/2021 - 21:46
पराग - डेक्कन क्वीनला शेवटपर्यंत का इंजिन असते परतीच्या प्रवासात? काही गाड्यांना पुश-पुल मेकॅनिजम करता दोन इंजिने लावली जात आहेत तसे काही आहे का? तसेही डेक्कन क्वीनला या डब्याचा फायदा मुंबईकडे जाताना जास्त आहे- सकाळच्या वेळेत. येताना हिवाळ्यात घाटात ऑलरेडी अंधारून येत असते. तेव्हा इतके छान दिसणार नाही. त्यापेक्षा जाताना डेक्कनला व येताना सिंहगडला लावला तर दोन्ही वेळेस मस्त दिसेल.

In reply to by फारएन्ड

पराग१२२६३ Mon, 08/23/2021 - 22:36
डेक्कन क्वीनला शेवटपर्यंत का इंजिन असते परतीच्या प्रवासात? - परतीच्या प्रवासात व्हिस्टा डोमच्या पुढे इंजिन असते. कारण हा डबा मुंबईला जाताना शेवटचा आणि पुण्याला येताना पहिला असतो.

कंजूस Sun, 08/22/2021 - 05:20
मागच्या काचेतून दिसणारा मोठा निसर्ग पाहायच्या हेतूने गेल्यास निराशा होते.

अनन्त्_यात्री गुरुवार, 08/26/2021 - 11:14
कवी वसंत बापट यांची "दख्खन राणी" आठवली: =========================== दख्खन राणीच्या बसून कुशीत शेकडो पिल्ले ही चालली खुशीत सुंदर मानव तुंदील अंगाचे गालीचे गुलाब शराबी रंगाचे फेनील मृदुल रेशमी वसनी ठेविल्या बाहुल्या बांधुनी बासनी गोजिरवाणी लाजीरवाणी पोरटी घेऊन पोटाशी कुशीत दख्खन राणीही चालली खुशीत ॥१॥ निसर्ग नटला बाहेर घाटात पर्वत गर्वात ठाकले थाटात चालले गिरीश मस्तकावरून आकाश गंगांचे नर्तन गायन झेलून तयांचे नुपूर घुंगूर डोलती डौलात दुर्वांचे अंकुर मोत्याची जाळी घालुन भाळी रानची चवेणी जाहली प्रफुल्ल दख्खन राणीला नव्हती दखल ॥२॥ नटीच्या फोटोत जवान मश्गुल प्रेयसी करीते कानात किलबील किलवर चौकट इस्पिक बदाम टाकीत टाकीत जिंकती छदाम नीरस वादाचे पोकळ मृदुंग वाजती उगाच खवंग सवंग खोलून चंची पोपटपंची करीत बसले बुद्धिचे सागर दख्खन राणी ही ओलांडी डोंगर ॥३॥ बाहेर घाटाची हिरवी पिवळी सोनेरी पोपटी मायाही आगळी पाखरे पांढरी गिरकी घेऊन रांगोळी काढती अधुन मधुन निळा तो तलाव तांबूस खाडी ती पांढरा प्रपात हिरवी झाडी ती अवती भवती इंद्राचे धनुष्य दख्खन राणीत मुर्दाड मनुष्य ॥४॥ धावत्या बाजारी एकच बालक गवाक्षी घालून बैसले मस्तक म्हणाले आई ग ! धबधबा केवढा ! पहा ही चवेणी पहा हा केवडा ! ढगाच्या वाफेच्या धूसर फेसात डोंगर नाहती पहा ना टेचात म्हणाली आई पुरे ग बाई काय या बेबीची चालली कटकट दख्खन राणीचा चालला फुंफाट ॥५॥ ड्युकचे नाकाड सरळ अजस्त्र राहिले उभे हे शतके सहस्र त्याच्याही पाषाण ह्रदया कळाली सृष्टीची शोभा ही वृष्टीत वेगळी पाहुनी वर्षेचा आनंद विलास उल्हासे धावते नाचते उल्हास सौंदर्य पाहुन अमृते नाहुन बाभळी बोरींना रोमांच फुटले दख्खन राणीला कौतुक कुठले ॥६॥ दख्खन राणीच्या बसुन कुशीत शेकडो पिल्ले ही चालली खुशीत मनाने खुरटी दिसाया मोठाली विसाव्या तिसाव्या वर्षी ही आंधळी बाहेर असू दे ऊन वा चांदणे संततधार वा धुक्याचे वेढणे ऐल ते पैल शंभर मैल एकच बोगदा मुंबई पुण्यात दख्खन राणीही चालली वेगात ॥७॥ - कवी :वसंत बापट

चौथा कोनाडा Sat, 08/21/2021 - 17:26
व्हिस्टा डोमच्या निमित्ताने सादर केलेला वृतांत आवडला ! +१ कुठल्याही डब्यात बसलो तरी भर पावसाळ्यात "तळेगाव ते लोणावळा" रेल्वे प्रवास (आपल्या जागेवरून जेव्हढा दिसेल, अनुभवाता येईल तेव्हढा) अनुभवणे म्हणजे स्वर्गसुखच !

कंजूस Sat, 08/21/2021 - 19:43
हे युट्यूबवरच्या वाडिओतून कळले. डेक्कन क्वीनच्या अगोदर डेक्कन एक्सप्रेसला आणि सूरत - केवडिया # गाडीला विस्टाडोम जोडले होते. (#केवडिया - पटेलांचा पुतळा आहे तिथे जाण्यासाठी स्टेशन.) १) सामान ठेवण्यासाठी डब्यात बाहेर जागा केली आहे त्यातच ठेवावे लागते. २) मुंबई - पुणे गाडीला कर्जतला मागे तीन एंजिनस लावतात. मागच्या काचेचा घाटात उपयोग होत नाही. घाटातून खाली येताना मागे एंजिन नसते. तिथे उपयोग होईल. पण घाटातून खाली येणाऱ्या मार्गावर धबधबे कमी आहेत. वर जाण्याच्या मार्गावर अधिक आहेत. ३) आपल्याकडे ऊन कडक असते. मोठ्या खिडक्यांंजवळ बसणे अशक्य होते. काचा काळ्या नाहीत. पडदे लावले तर खिडकीचा उपयोगच नाही.

In reply to by कंजूस

पराग१२२६३ Sat, 08/21/2021 - 21:40
डेक्कन एक्सप्रेसच्या व्हिस्टा डोमच्या मागच्या मोठ्या खिडकीसमोर फक्त कर्जत-लोणावळ्यादरम्यान इंजिनं असतात. पण मुंबईला जाताना शेवटपर्यंत इंजिन असते. दख्खनच्या राणीच्याबाबतीत उलट परिस्थिती आहे. पुण्याहून मुंबईपर्यंत मागच्या इंजिनांचा प्रश्न नाही; पण परतीच्या प्रवासात शेवटपर्यंत काचेसमोर इंजिन असते.

In reply to by पराग१२२६३

फारएन्ड Mon, 08/23/2021 - 21:46
पराग - डेक्कन क्वीनला शेवटपर्यंत का इंजिन असते परतीच्या प्रवासात? काही गाड्यांना पुश-पुल मेकॅनिजम करता दोन इंजिने लावली जात आहेत तसे काही आहे का? तसेही डेक्कन क्वीनला या डब्याचा फायदा मुंबईकडे जाताना जास्त आहे- सकाळच्या वेळेत. येताना हिवाळ्यात घाटात ऑलरेडी अंधारून येत असते. तेव्हा इतके छान दिसणार नाही. त्यापेक्षा जाताना डेक्कनला व येताना सिंहगडला लावला तर दोन्ही वेळेस मस्त दिसेल.

In reply to by फारएन्ड

पराग१२२६३ Mon, 08/23/2021 - 22:36
डेक्कन क्वीनला शेवटपर्यंत का इंजिन असते परतीच्या प्रवासात? - परतीच्या प्रवासात व्हिस्टा डोमच्या पुढे इंजिन असते. कारण हा डबा मुंबईला जाताना शेवटचा आणि पुण्याला येताना पहिला असतो.

कंजूस Sun, 08/22/2021 - 05:20
मागच्या काचेतून दिसणारा मोठा निसर्ग पाहायच्या हेतूने गेल्यास निराशा होते.

अनन्त्_यात्री गुरुवार, 08/26/2021 - 11:14
कवी वसंत बापट यांची "दख्खन राणी" आठवली: =========================== दख्खन राणीच्या बसून कुशीत शेकडो पिल्ले ही चालली खुशीत सुंदर मानव तुंदील अंगाचे गालीचे गुलाब शराबी रंगाचे फेनील मृदुल रेशमी वसनी ठेविल्या बाहुल्या बांधुनी बासनी गोजिरवाणी लाजीरवाणी पोरटी घेऊन पोटाशी कुशीत दख्खन राणीही चालली खुशीत ॥१॥ निसर्ग नटला बाहेर घाटात पर्वत गर्वात ठाकले थाटात चालले गिरीश मस्तकावरून आकाश गंगांचे नर्तन गायन झेलून तयांचे नुपूर घुंगूर डोलती डौलात दुर्वांचे अंकुर मोत्याची जाळी घालुन भाळी रानची चवेणी जाहली प्रफुल्ल दख्खन राणीला नव्हती दखल ॥२॥ नटीच्या फोटोत जवान मश्गुल प्रेयसी करीते कानात किलबील किलवर चौकट इस्पिक बदाम टाकीत टाकीत जिंकती छदाम नीरस वादाचे पोकळ मृदुंग वाजती उगाच खवंग सवंग खोलून चंची पोपटपंची करीत बसले बुद्धिचे सागर दख्खन राणी ही ओलांडी डोंगर ॥३॥ बाहेर घाटाची हिरवी पिवळी सोनेरी पोपटी मायाही आगळी पाखरे पांढरी गिरकी घेऊन रांगोळी काढती अधुन मधुन निळा तो तलाव तांबूस खाडी ती पांढरा प्रपात हिरवी झाडी ती अवती भवती इंद्राचे धनुष्य दख्खन राणीत मुर्दाड मनुष्य ॥४॥ धावत्या बाजारी एकच बालक गवाक्षी घालून बैसले मस्तक म्हणाले आई ग ! धबधबा केवढा ! पहा ही चवेणी पहा हा केवडा ! ढगाच्या वाफेच्या धूसर फेसात डोंगर नाहती पहा ना टेचात म्हणाली आई पुरे ग बाई काय या बेबीची चालली कटकट दख्खन राणीचा चालला फुंफाट ॥५॥ ड्युकचे नाकाड सरळ अजस्त्र राहिले उभे हे शतके सहस्र त्याच्याही पाषाण ह्रदया कळाली सृष्टीची शोभा ही वृष्टीत वेगळी पाहुनी वर्षेचा आनंद विलास उल्हासे धावते नाचते उल्हास सौंदर्य पाहुन अमृते नाहुन बाभळी बोरींना रोमांच फुटले दख्खन राणीला कौतुक कुठले ॥६॥ दख्खन राणीच्या बसुन कुशीत शेकडो पिल्ले ही चालली खुशीत मनाने खुरटी दिसाया मोठाली विसाव्या तिसाव्या वर्षी ही आंधळी बाहेर असू दे ऊन वा चांदणे संततधार वा धुक्याचे वेढणे ऐल ते पैल शंभर मैल एकच बोगदा मुंबई पुण्यात दख्खन राणीही चालली वेगात ॥७॥ - कवी :वसंत बापट
‘दख्खनच्या राणी’ला व्हिस्टा डोम डबा जोडला जाणार अशी बातमी आली. त्या डब्यात बसून बोर घाटामधलं निसर्गसौंदर्य आणखी स्पष्टपणे न्याहाळायला मिळणार या विचाराने ‘दख्खनच्या राणी’च्या चाहत्या प्रवाशांमध्ये आणि तथाकथित रेल्वेप्रेमींमध्ये उत्साह संचारलेला होता. परिणामी भाडं जास्त असूनही पहिल्या दिवशी या डब्याचं आरक्षण पूर्ण झालं होतं. अनेकांचं प्रतीक्षा यादीतील तिकीट प्रतीक्षा यादीतच राहिलं. 15 ऑगस्टपासून ही नवी सुविधा ‘दख्खनच्या राणी’त उपलब्ध होत होती. त्यामुळे मीही या गाडीचं आरक्षण केलं होतं.