बाबा
चंदना सारखा झिजतो तो, कुटुंबासाठी घाम गाळतो ,
स्वकष्टाचे चीज करतो. चिमुकल्यांना आसरा मिळावाम्हणून घरटे बांधतो तो ।
असेल त्या परीस्थितीत स्वत:ला झोकून देतो,
उनपावसाचा मारा झेलीत संकटांशी हात मिळवणी करतो तो।
माया ,ममतेचे पाश जरा दूर ढकलतो ,
आद्य कर्तव्याची कास धरतो ।
घराच्या सुखा साठी स्वत: नव्याने रोज उभा राहतो तो,
दिसत नाही त्याचे कष्ट ,संयम ,शांतता,
सहन शिलतेचा मंत्र सतत जपत असतो तो।
उच्च अधिकारी होतो तो,
गर्व नाही ,अभिमान बाळगतो तो I
कल्परुक्षाचे झाड लावतो,पुढील पिढीच्या सुखासाठी आज मात्र झोकून देतो।
जाणीव असावी मुलांना असा कष्टकरी बाबा आपला असतो।
प्रतिक्रिया
27 Aug 2013 - 7:59 pm | दादा कोंडके
केलीच आहे सुरवात तर, होउन जौदे प्रत्येक नात्यावर एक कविता आता..
27 Aug 2013 - 8:12 pm | kalpana joshi
तु नको नाति साभाळु.
28 Aug 2013 - 10:31 am | कोमल
आँ??
o_0
बाब्बो...
27 Aug 2013 - 9:40 pm | हरवलेला
तुम्ही शाळेत जात असाल तर मी म्हणेन प्रयत्न चांगला आहे.
तुमचं वय त्या पेक्षा जास्त असेल तर एक फर्माईश!
बालिशपणा वर एखादी कविता लिहा ना ...