कविता

सांगू कशी मी खुळी प्रीत मोडू कशी उभ्या जगाची रीत तुझ्या वाटेवर धावते ही नजर येशील का शोधीत माझे घर अनोळखी सुरांचे उमलून आले गीत लागली तुझीच रे काळीजओढ ह्रदयाला झाला वेदनेचा स्पर्श गोड चंद्रसावल्यांनी मोहरली काळोख्या मिठीत रात हळूच आली तुझी चांदण चाहूल स्वप्नातल्या पाखराची पडली वेडी भूल दडवू कसे हसऱ्या ओठांतले गुपित

वाहत असेल झरा संथ त्याच्या काठाशी बघ पाण्यात पाय बुडवून बसले असेन स्तब्ध बहरली असेल बाग एखाद्या झाडापाशी बघ फुलांशी हितगूज करत पाहत असेन पाखरे स्वच्छंद हिरवाळलेला डोंगर त्याच्या माथ्यावर बघ घोंघावता वारा अंगावर घेत असेन स्वतःच्याच विचारात गर्क जर कुठेच नसेन मी होत नसेल माझ्या अस्तित्वाचा बोध तू मला माझ्याच कवितांमध्ये शोध - सौ. रोहिणी विक्रम मनसुख

दात नाही यावे दिसून हसतो आम्ही हातचं राखून सर्वांपासून लपून छपून रडतो आम्ही हातचं राखून वजनावर डोळा ठेऊन जेवतो आम्ही हातचं राखून पहाटेचा गजर लावून झोपतो आम्ही हातचं राखून करत नाही मनापासून मदत करतो हातचं राखून मित्रांनाही तोलून मोलून मैत्री करतो हातचं राखून भावनांना आवर घालून जगतोच आम्ही हातचं राखून - सौ. रोहिणी विक्रम मनसुख

ओ माझा चेतना ह्वा तू अनिकेतन रूप रूपांना ओलांडून कोटि नावांना पार करून छातीनी चीरून भावचा भाला ओ माझा चेतना ह्वा तू अनिकेतन शंबर धर्मांचा भुसकट पाखडून सर्व तत्वांने मागे सोडून दिगंताचा शेवटपर्यंत चडून ओ माझा चेतना ह्वा तू अनिकेतन कुठेही थांबू नको कधीही घर बांधू नको अंत्याना कधी पोहोचू नको ओ अनंत ह्वा ओ माझा चेतना ह्वा तू अनिकेतन अनंत ही अनंत होवत तो नित्ययोगी अनंत तू अनंत ह्वा ह्वा ह्वा ह्वा ह्वा ओ माझा चेतना ह्वा तू अनिकेतन - मूल कन्नड राष्ट्रकवि 'कुवेम्पु' अंग्रेजि The Song Of the Universal Man Be unhoused, O my soul ! Only the infinite is your goal. Leave those myriad forms

गवत ह्वा डोंगरा खाली घराला मोघरा ह्वा दगड ह्वा कष्टांचा पाऊस पडला तरी गुळ साखर ह्वा दीन दलिताला सर्वांत मिसळून जा मंकु तिम्मा - कन्नडा मूल 'डी वि गुंडप्पा'

Whatsapp Romantic Shayari

खामोश दिल हमारा सब कुछ सह लेता है…. तेरी याद मे शायद ये दिल युही रोये जाता है…

https://www.truptisshayari.com/whatsapp-romantic-shayari

ते विस्मृत गाणे धूसर होऊन विरून जाते पण नेणीवेच्या अथांग डोही अवचित दिसते मग पुन्हा गीत ते शब्दांच्याही पल्याड नेते अन् नकळत अश्रु झरताना ओठांवर येते मग पुन्हा पुन्हा मी घाव सोसुनी लढत राहतो अन् कितीही हरलो तरी खळाळून प्रसन्न हसतो

शब्दांनी केला शब्दांवर घाव विसरलो शब्द राहिला नाही ठाव माणसांनी केला शब्दांचाच खेळ आता कसा घालू शब्दांना मेळ अवधानांनेे झाला शब्दांवरच वार कशी लावू आता शब्दांना धार अविश्वासाने केला शब्दांचाच घात शब्दांनी करायची अविश्वासा वर मात शब्दांनी केला नात्यातच बुद्धिभेद एकत्र येऊन सारू नात्यातील मनभेद

त्याने म्हटले 'तू वाटशी चंद्र मजला' तिने ऐकले 'चेहऱ्यावर डाग कसला' त्यांना वाटले 'आता हा फसला' तिने म्हटले 'थांब ना जरा' त्याने ऐकले 'आयता सापडलास बरा' त्यांना वाटले 'हा नेहमीचाच नखरा' त्यांनी म्हटले 'आगळी तुमची प्रीत' त्याने ऐकले 'कोण हार कोण जीत' तिला वाटले 'वेगळी जगाची रीत' - सौ. रोहिणी मनसुख

स्वतःचे असे पसाभर (ज्ञान) दुसऱ्याचे असे मूठभर तरी नसे मान्य त्यासी काय म्हणावे या वृत्ती स्वामीराया आदिमाया आदिशक्ती हसतसे कैलासी पाहूनी मानवाची मति असे सर्व मायेची महती स्वामीराया कैसी प्रपंच्याची प्रगती कैसा प्रपंच्याचा नाश केवळ असे मायापाष त्याचे कैसे सुख- दु:ख स्वामीराया दुराग्रही,अहंकार ग्रस्त लोकांना करुनी त्रस्त स्वतःचे ज्ञान पाजळती त्यांची काय गीत होय स्वामीराया जैसे राजहंसाच्या वंशी क्षीर तितुके प्राशुनी उदक सांडूनिया देती आम्हा तैसेची वागवी स्वामीराया आध्यात्म असे गू