कभिन्न काळा
मेघ भरून आला
बरसून गेला
सकाळी सकाळी
चहाच्या कपावर
वाफेचा मनोरा
तरी थंड आहे
जरासा बुडाशी
किती गर्द वाटे
धुके दाटलेले
दिसते न काही
सकाळी सकाळी
जरी खोल जावे
मनाच्या तळाशी
तरी आठवांचा
न सुटे येरझारा
एकांत निष्ठुर
अश्या दूरदेशी
उभा खिडकीपाशी
सकाळी सकाळी
निष्पर्ण झाडे
स्तब्ध गोठलेली
जणू शोक करती
ती पाने गळाली
दिसले उभे दूर
कुणी पाठमोरे
का भास व्हावा
सकाळी सकाळी
क्षणात डोळे
भरून यावे
कुणी आठवावे
पुन्हा ते नव्याने
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
4926
प्रतिक्रिया
6
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
वाह.. काय सुंदर कविता.. खुप
दुसऱ्यादा वाचताना हे लक्षात
In reply to वाह.. काय सुंदर कविता.. खुप by गणेशा
हेच वाटलेले.
In reply to दुसऱ्यादा वाचताना हे लक्षात by गणेशा
धन्यवाद !
In reply to दुसऱ्यादा वाचताना हे लक्षात by गणेशा
येस्स!
In reply to धन्यवाद ! by मनोज
वाह!