सजतानाही थिजलेली ती
रोज मनाचे द्वंद्व मनाशी
भिंतीवरती बापुडवाणा
दिवा एकटा जळे स्वतःशी
बोथटलेली जुनी वेदना
जशी काजळी दिसे दिव्याची
जळता अवचित विझून जाणे
हीच वंचना जन्मभराची
अशा तमातुन प्रकाश कोठे
कुणी कुणाचा ना कैवारी
दिवा जळो वा शील, सुखाचे
मोल सारखे त्या बाजारी
तिजला ठावे दैव स्वतःचे
आयुष्याच्या सरत्या वाती
जोवर आहे तेल वाहते
दाह सोसणे उरले हाती
-- अमेय
प्रतिक्रिया
11 Dec 2013 - 4:51 pm | कवितानागेश
नेमक्या शब्दातली अभिव्यक्ती. .... बोचतेय. :(
14 Dec 2013 - 12:53 am | सांजसंध्या
+१
आवडेश.
11 Dec 2013 - 7:45 pm | राघव
खूप सुंदर लेखन. येऊ देत अजून.
अवांतरः
छळ मांडलाय या माणसानं.. अरे किती भिडणारं लिहिशील?
तू कविता करून मोकळा आणि आम्ही विचार करून सर्द! :)
12 Dec 2013 - 2:44 pm | अत्रुप्त आत्मा
राघवाशी पूर्ण सहमत!
@छळ मांडलाय या माणसानं.. अरे किती भिडणारं लिहिशील?
तू कविता करून मोकळा आणि आम्ही विचार करून सर्द! Smile >>> तंतोतंत!
11 Dec 2013 - 8:01 pm | सूड
नेहमीप्रमाणेच सुरेख आणि लयबद्ध!!
12 Dec 2013 - 12:35 pm | आदूबाळ
काय छान कविता!
12 Dec 2013 - 2:52 pm | आतिवास
हळवा मूड आणि जगण्याची अपरिहार्यता अचूक व्यक्त करणारे शब्द ....
12 Dec 2013 - 9:48 pm | प्यारे१
जबरदस्त!
भावना थेट काळजात नेऊन भिडवतो हा माणूस. टोपी काढली आहे.
13 Dec 2013 - 3:36 pm | म्हैस
लीमाउजेट शी संपूर्ण सहमत
13 Dec 2013 - 3:59 pm | प्रसाद गोडबोले
अमेयराव , सुंदर कविता लिहित आहात आपण !!
अप्रतिम !!
13 Dec 2013 - 5:38 pm | संजय क्षीरसागर
कमी शब्दात कमाल आशय व्यक्त केलायंस!
13 Dec 2013 - 10:16 pm | सुधीर
_/\_
13 Dec 2013 - 10:26 pm | पैसा
अचूक शब्दात व्यक्त केलेलं दाहक वास्तव!
13 Dec 2013 - 10:47 pm | यशोधरा
वा!