दवबिंदू..!

वाह....!

सुंदर रचना! खुप आवडली.

माझ्या रूपाने जिंकले
तुज पुरते मोहवले,
पण जाण जगा, तू ही
मी जगलो थिजलेले!!

व्वाह!!

अप्रतिम ...

छान.

थोडी निराशावादी वाटली, पण कविता चांगली आहे.

थोडी निराशावादी वाटली, पण कविता चांगली आहे.

नितांत सुंदर कवीता...

"जिथे स्वैर मी असावे
अलगद मी रुजावे,
अन् माझ्या रुजण्याने
जन्म नवे उमलावे..

ही इच्छा अधू आहे
ही आसही कोरी कोरी,
मज ठाव आहे सारे
जन्म, ना कोणी उद्धारी!"

स्वप्नांणा वास्तवाची झळ,

मग खरं सत्य काय आहे.
जे डोळ्यांना दिसत की जे आसंवात भिजंत.
जे स्वप्नात फुलतं की जे वास्तवात जळतं.
जे मनांत उमलुन डोळ्यात विरंत की जे मन मारुन जगताना झूरंत...

कवीता खरंच अप्रतीम...

छान... :)

छान

दवबिंदु कडे दुसर्‍या अँगल ने बघुन तुला कविता जमेल का?

तशी जमली तर नक्कि कर ..कारण दवबिंदुकडे पहाण्याचा बहुतेकांचा द्रुष्टिकोण नितळ असतो ....
ट्राय कर ...विनंती समज हव तर ....