मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

रानफुलांच्या रानवाटेवर (भाग - ५)

जागु ·

In reply to by जागु

प्रास 20/03/2012 - 13:29
मस्त फोटोज्.... ७३वं अक्कलकार्‍यासारखं दिसतंय खरं पण बहुतेक तो खोटा अक्कलकारा असावा. खर्‍या अक्कलकार्‍याची फुलं जास्त छोटी असतात (असं वाटतंय) पण दोन्हीही चवीला चुरचुरतातच.... लवे म्हणजे लव्हाळं असेल (वाटतंय तरी तसंच) तर त्याला (मूळांवरून) मुस्ता असंही नाव आहे. बांडगूळ हे आंब्यासारख्या मोठ्या झाडावरती वरती असणारं झुडूप, कधी रास्ना, ऑर्चिड्ससारखं आधारापुरतं राहणारं तर कधी अमरवेलीसारखं आयता रस शोषून जगणार्‍या वेलीसारखं. पण फोटोतलं 'बांडगूळ' काही वेगळंच वाटतंय, अगदी मोठ्या झाडाच्याच फुलांचा गुच्छ असल्यागत.....

उदय के'सागर 20/03/2012 - 13:15
खुपच मस्तं!!! रानात फिरुन अल्यासारखं वाटलं :) (सितेचे पोहे पाहुन वाटलं जणु काहि पाण्यचे तुषारच उडताहेत... आणि "बांडगुळ" हे रान-फुलाचं नाव आहे हे ऐकुन आश्चर्य वाटलं :D)

स्मिता. 20/03/2012 - 15:34
जागुताई इज बॅक! मस्त फोटो गं जागुताई... तुझ्या आवड आणि पेशंसला सलाम. त्यामुळेच तर आम्हाला दोन घडीचा आनंद मिळतो :)

In reply to by चित्रा

सहज 23/03/2012 - 15:05
मस्त फोटो गं जागुताई... तुझ्या आवड आणि पेशंसला सलाम. त्यामुळेच तर आम्हाला दोन घडीचा आनंद मिळतो सहमत, सहमत, सहमत!

निश 21/03/2012 - 15:06
जागु मॅडम, खर तर फुलांची नाव कळली हे अतिशय महत्वाच. कारण आपण येता जाता बरीच फुले आपल्याला दिसतात पण नाव माहीत नसतात. आपल्या लेखा मुळे फुलांची नाव व फोटो पण बघता आले. मस्त

कान्होबा 23/03/2012 - 12:15
अप्रतिम फोटो आहेत. फोटो कुठे काढ्ले ती ठिकाणे लिहावीत असे वाट्ते

जागु 26/03/2012 - 12:33
सहज धन्यवात. तुम्हा सर्वांच्या प्रोत्साहनामुळेच हे धागे निघत आहेत. कौस्तुभ ह्या धाग्यातली फुले माझ्या माहेर व सासरच्या घ्रराच्या आसपासची आहेत.

In reply to by जागु

प्रास 20/03/2012 - 13:29
मस्त फोटोज्.... ७३वं अक्कलकार्‍यासारखं दिसतंय खरं पण बहुतेक तो खोटा अक्कलकारा असावा. खर्‍या अक्कलकार्‍याची फुलं जास्त छोटी असतात (असं वाटतंय) पण दोन्हीही चवीला चुरचुरतातच.... लवे म्हणजे लव्हाळं असेल (वाटतंय तरी तसंच) तर त्याला (मूळांवरून) मुस्ता असंही नाव आहे. बांडगूळ हे आंब्यासारख्या मोठ्या झाडावरती वरती असणारं झुडूप, कधी रास्ना, ऑर्चिड्ससारखं आधारापुरतं राहणारं तर कधी अमरवेलीसारखं आयता रस शोषून जगणार्‍या वेलीसारखं. पण फोटोतलं 'बांडगूळ' काही वेगळंच वाटतंय, अगदी मोठ्या झाडाच्याच फुलांचा गुच्छ असल्यागत.....

उदय के'सागर 20/03/2012 - 13:15
खुपच मस्तं!!! रानात फिरुन अल्यासारखं वाटलं :) (सितेचे पोहे पाहुन वाटलं जणु काहि पाण्यचे तुषारच उडताहेत... आणि "बांडगुळ" हे रान-फुलाचं नाव आहे हे ऐकुन आश्चर्य वाटलं :D)

स्मिता. 20/03/2012 - 15:34
जागुताई इज बॅक! मस्त फोटो गं जागुताई... तुझ्या आवड आणि पेशंसला सलाम. त्यामुळेच तर आम्हाला दोन घडीचा आनंद मिळतो :)

In reply to by चित्रा

सहज 23/03/2012 - 15:05
मस्त फोटो गं जागुताई... तुझ्या आवड आणि पेशंसला सलाम. त्यामुळेच तर आम्हाला दोन घडीचा आनंद मिळतो सहमत, सहमत, सहमत!

निश 21/03/2012 - 15:06
जागु मॅडम, खर तर फुलांची नाव कळली हे अतिशय महत्वाच. कारण आपण येता जाता बरीच फुले आपल्याला दिसतात पण नाव माहीत नसतात. आपल्या लेखा मुळे फुलांची नाव व फोटो पण बघता आले. मस्त

कान्होबा 23/03/2012 - 12:15
अप्रतिम फोटो आहेत. फोटो कुठे काढ्ले ती ठिकाणे लिहावीत असे वाट्ते

जागु 26/03/2012 - 12:33
सहज धन्यवात. तुम्हा सर्वांच्या प्रोत्साहनामुळेच हे धागे निघत आहेत. कौस्तुभ ह्या धाग्यातली फुले माझ्या माहेर व सासरच्या घ्रराच्या आसपासची आहेत.
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
3

खरबुजाचा आस्वाद

सर्वसाक्षी ·

सहज 14/03/2012 - 11:32
हनी ड्यू!!!! भारीच फोटो व वर्णन. खरबुजात हे दोन प्रकार दिसतात एक अगदीच तुळतुळीत असतात व एक असे नक्षीदार बाह्यआवरण. बरेच दिवसात नवे स्पेशल सर्वसाक्षी प्रवासवर्णन आले नाही आहे. तेवढे जमवा! :-)

आयडियाची कल्पना येकदम झाक हाय... :-) फकस्त अता येकच चिंता...ती म्हणजे सगळ्या नवउत्साही फोटु-ग्राफरांनी रोज एकेक फळ घेऊन येऊ नये... नायतर आंम्हाला त्याचे विडंबना-पोटी सुरी घेऊन इथेही फ्रुटसॅलेड करावे लागेल...कॉलिंग वल्ली,बरोबर ना हो... ? ;-)

मोदक 14/03/2012 - 09:28
झकास फोटू, झकास वर्णन. देठ दिसणार्‍या फोटोमध्ये देठाजवळ समुद्रकिनार्‍याला धडकणार्‍या लाटांची सुबक आणि नाजूक नक्षी तयार झाली आहे असे वाटते.. :-)

जयवी 14/03/2012 - 11:49
असा विचार डोक्यात येऊन तो अंमलात आणणं..... तो ही इतक्या सुंदर तर्‍हेने...... !! मानना पडेगा !! तुम्हा फोटोग्राफर्स ना कशात काय दिसेल ते सांगता येणार नाही....... ;)

काय मस्त दिसत आहेत फटू. ते फुग्याला दोरे गुंडाळुन नक्षीकाम करतात, तसलाच प्रकार दिसतो आहे एकदम. (फटू आंतरजालाव्रुन घेतले आहेत.)

विजुभाऊ 14/03/2012 - 14:47
खरबुजाचा एक भन्नाट प्रकार मी केला होता. खरबुजाचे तुकडे सिग्नेचर मध्ये दोन तास मुरवत ठेवले. त्यावर किंचित मीठ भुरभुरवले. एकदम झक्कास प्रकार झाला होता

In reply to by परिकथेतील राजकुमार

विजुभाऊ 15/03/2012 - 18:59
अरे कलिंगडासोबत फ्लेवर्ड व्होडका असते रे. हा हन्त हन्त हन्त............ ( अवांतर..... तू मला गटणे भौ म्हणालास तर मी तुला काळा डॉन म्हणेन)

In reply to by विजुभाऊ

अगदीच राहावले नाही म्हणून अवांतर करत आहे.
अवांतर..... तू मला गटणे भौ म्हणालास तर मी तुला काळा डॉन म्हणेन
आता तुम्हाला वाटेल की मी तुम्हाला 'माधवी' किंवा 'पावसाची परी' म्हणावे, तर ते माझ्याकडून होणार नाही.

सहज 14/03/2012 - 11:32
हनी ड्यू!!!! भारीच फोटो व वर्णन. खरबुजात हे दोन प्रकार दिसतात एक अगदीच तुळतुळीत असतात व एक असे नक्षीदार बाह्यआवरण. बरेच दिवसात नवे स्पेशल सर्वसाक्षी प्रवासवर्णन आले नाही आहे. तेवढे जमवा! :-)

आयडियाची कल्पना येकदम झाक हाय... :-) फकस्त अता येकच चिंता...ती म्हणजे सगळ्या नवउत्साही फोटु-ग्राफरांनी रोज एकेक फळ घेऊन येऊ नये... नायतर आंम्हाला त्याचे विडंबना-पोटी सुरी घेऊन इथेही फ्रुटसॅलेड करावे लागेल...कॉलिंग वल्ली,बरोबर ना हो... ? ;-)

मोदक 14/03/2012 - 09:28
झकास फोटू, झकास वर्णन. देठ दिसणार्‍या फोटोमध्ये देठाजवळ समुद्रकिनार्‍याला धडकणार्‍या लाटांची सुबक आणि नाजूक नक्षी तयार झाली आहे असे वाटते.. :-)

जयवी 14/03/2012 - 11:49
असा विचार डोक्यात येऊन तो अंमलात आणणं..... तो ही इतक्या सुंदर तर्‍हेने...... !! मानना पडेगा !! तुम्हा फोटोग्राफर्स ना कशात काय दिसेल ते सांगता येणार नाही....... ;)

काय मस्त दिसत आहेत फटू. ते फुग्याला दोरे गुंडाळुन नक्षीकाम करतात, तसलाच प्रकार दिसतो आहे एकदम. (फटू आंतरजालाव्रुन घेतले आहेत.)

विजुभाऊ 14/03/2012 - 14:47
खरबुजाचा एक भन्नाट प्रकार मी केला होता. खरबुजाचे तुकडे सिग्नेचर मध्ये दोन तास मुरवत ठेवले. त्यावर किंचित मीठ भुरभुरवले. एकदम झक्कास प्रकार झाला होता

In reply to by परिकथेतील राजकुमार

विजुभाऊ 15/03/2012 - 18:59
अरे कलिंगडासोबत फ्लेवर्ड व्होडका असते रे. हा हन्त हन्त हन्त............ ( अवांतर..... तू मला गटणे भौ म्हणालास तर मी तुला काळा डॉन म्हणेन)

In reply to by विजुभाऊ

अगदीच राहावले नाही म्हणून अवांतर करत आहे.
अवांतर..... तू मला गटणे भौ म्हणालास तर मी तुला काळा डॉन म्हणेन
आता तुम्हाला वाटेल की मी तुम्हाला 'माधवी' किंवा 'पावसाची परी' म्हणावे, तर ते माझ्याकडून होणार नाही.
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
संकष्टी म्हणजे कडक उपास. उगाच उपास म्हणायचा अणि खिचडी, साबुदाणे वडे हाणायचे हे बरे नाही. अजिबात काही खायचे नाही. आपला पोटाला आधार म्हणुन चार पाच फळं खाल्ली की झाल. फळं म्हणजे कलिंगड, फणस अशी मोठाली नाहीत, छोटीशी - सफरचंद, पेर, केळ, संत्र, मोसंब, चिकु वगैरे. परवा रविवारी संकष्टी म्हणताना शनिवारी फळ आणली. बायकोनं आग्रह केला म्हणुन एक इवलस खरबूजही घेतलं. मोठ मजेशीर फळ! त्याची साल लक्ष वेधुन घेत होती. रविवारी सकाळी कॅमेरा बाहेर काढला, ते खरबूज टेबलावर जरा प्रकाशात घेतलं. अशी नक्षिदार साल लेन्स मधुन बघायला काय मजा आली म्हणता.

आवडलेले क्लिक्स ..

जेनी... ·

In reply to by यकु

वपाडाव 06/03/2012 - 15:15
एरव्ही मला दिसत नाहीत फोटो, पण हे दिसत आहेत सगळे.
मग लेका, रडत जा की त्या गणोबाची साथ देत... आम्हाला कसं बरे कळणार की तुला फटु दिसत नाहीत... 'काजु हो या खुशी दिखनी चाहिये??'

राघव 06/03/2012 - 15:11
चांगले आहेत. ३, १२, १६, १८ अन् शेवटचे २ विशेष आवडलेत. इथं डकवल्याबद्दल धन्यवाद! :) चारोळीही छान.. कुणी लिहिलिये? राघव

जेनी... 07/03/2012 - 00:03
. . आधिचे ऑर्कुट वरुन घेतले होते ,ज्याना ति सुविधा नसेल त्याना नाहि दिसत आहेत बहुतेक . हे दिसतायत का ? नसतिल दिसत तर क्रुपया मार्गदर्शन अपेक्षित आहे . हे फोटो पिकासावरुन घेतलेत .

इन्दुसुता 07/03/2012 - 04:21
छायाचित्रकार क्षीरसागर यांना माझ्यातर्फे अभिनंदन कळवा प्लीज. फोटो खूपच आवडले. या विभागात पहिल्यांदाच उत्कृष्ट कॉम्पोझिशन असे म्हणावेसे वाटले. अन्यथा येथे अनेक छायाचित्रे चांगली असली तरी त्यांना कॉम्पोझिशन म्हणता येत नाही ( निदान मला तरी).

In reply to by इन्दुसुता

वपाडाव 07/03/2012 - 15:01
हे कंपोसिशन अल्बमसाठी केलेले आहे/असावे, पण सहसा इथे येणारे फटु हे काहीही 'एडिट न करता/जसे आहेत तसे' येतात अन त्यातच खरे कौशल्य असते असे वाटते. कंपोसिशन करण्याला ना नाही पण जर टायमिंग अन अँगल बरोबर घेतले तर हे काहीच करण्याची गरज भासत नाही...

In reply to by वपाडाव

इन्दुसुता 08/03/2012 - 00:41
वपाडावजी, मी फक्त माझे मत दिले हो. कितीतरी उत्तम फोटो मिपाकरांनी स्वतः काढुन इथं टाकलेले आहेत , (संदर्भ - जयंत कुलकर्णी / मदनबाण / किल्लेदार, अशा काही मिपाकरांनी काढलेल्या फोटोंचे धागे.) ह्या सर्वांचे ही काही फोटो उत्कृष्ट आहेत यात अजिबात शंका नाही. प्रतिसादाममुळे ठिणगी पडेल असे वाट्ले नव्ह्ते. कुणाच्या भावना दुखावल्या गेल्या असल्यास क्षमस्व.

५० फक्त 07/03/2012 - 07:30
इथं सभासद नसलेल्या कुणी काढलेली छायाचित्रे इथं टाकण्यात काय पॉइंट आहे कळाले नाही , मग भले त्यांची परवानगी का असेना. बरं त्या छायाचित्रांवर काही तांत्रिक किंवा त्यातील कला वगैरे याबद्दल एक चकार शब्द देखील नाही. हे फोटो कुठले आहेत, कधी काढलेले आहेत, कॅमेरा कोणता, याबद्दल देखील काही लिहिलेले नाही. मिपावर कलादालन हा विभाग शक्यतो इथल्या सदस्यांच्या कलेला प्रसिद्धी देंण्यासाठी किंवा एक व्यासपीठ देण्यासाठी आहे / असावा. जे फोटो टाकलेले आहेत, त्यातही बरेच फोटो, फोटोशॉप वा इतर सॉफ्टवेअर वापरुन एडिट केलेले आहेत. आणि जे ओरिजनल आहेत ते सुद्धा अतिशय अवर्णनीय / सर्वोत्तम आहेत असं नाही, यापेक्षा कितीतरी उत्तम फोटो मिपाकरांनी स्वतः काढुन इथं टाकलेले आहेत , (संदर्भ - जयंत कुलकर्णी / मदनबाण / किल्लेदार, अशा काही मिपाकरांनी काढलेल्या फोटोंचे धागे.)

In reply to by ५० फक्त

स्पा 07/03/2012 - 08:50
हेच म्हणणार होतो धन्यवाद यापेक्षा कितीतरी उत्तम फोटो मिपाकरांनी स्वतः काढुन इथं टाकलेले आहेत , (संदर्भ - जयंत कुलकर्णी / मदनबाण / किल्लेदार, अशा काही मिपाकरांनी काढलेल्या फोटोंचे धागे.) आपला वल्ली, सर्वसाक्षी काका देखील उत्तम फोटूग्राफर आहेत

In reply to by ५० फक्त

इथं सभासद नसलेल्या कुणी काढलेली छायाचित्रे इथं टाकण्यात काय पॉइंट आहे कळाले नाही , मग भले त्यांची परवानगी का असेना.
-१ ह्याच्याशी असहमत. आजवर इथे बर्‍याच जणांनी मुलानी काढलेली चित्रे, भाच्याने काढलेली चित्रे, चिरंजीवांचे आणी मित्रांचे प्रोजेक्ट, कन्येचे नाच, मित्राच्या किंवा काकाच्या कविता असे बरेच काय काय दिलेले आहे. तेंव्हा असा प्रश्न कुठेच उपस्थित केला गेला नाही. आणि मुख्य म्हणजे मिपाच्या नियमांत देखील ह्यावर आक्षेप घेतलेला नाही. लेखक अथवा कलाकृतीच्या निर्मात्याची परवानगी हेच महत्वाचे असल्याचे मिपा नियमांमध्ये स्पष्ट आढळते.
बरं त्या छायाचित्रांवर काही तांत्रिक किंवा त्यातील कला वगैरे याबद्दल एक चकार शब्द देखील नाही. हे फोटो कुठले आहेत, कधी काढलेले आहेत, कॅमेरा कोणता, याबद्दल देखील काही लिहिलेले नाही.
+१ एकदम सहमत. ह्या प्रकारामुळे निव्वळ 'दिसामाजी...' ची हौस धाग्याकर्त्याला असल्यासारखे वाटते.

मृत्युन्जय 07/03/2012 - 14:20
फोटोज चक्क एडिटेड आहेत. मजा नाही आली. कृत्रिम संस्करण न केलेली छायाचित्रे दाखवलीत तर काही प्रतिसाद देता येइल अथवा कौतुक करता येइल.

In reply to by पिंगू

मी-सौरभ 09/03/2012 - 14:06
आमच्या डोळ्यांना बुवा नैसर्गिक बघायची सवय हाय..
शाहरुख खानने त्याचा 'बादशाह' चित्रपटातला गॉगल तुम्हाला दिला कि क्काय?? (सिलेक्टिव्ह नैसर्गिक गोष्टी बघायला आवडणारा)

जेनी... 09/03/2012 - 20:48
आभाळालाही भरून जावस वाटतं तुझ्या चित्रात पुन्हा जगावस वाटतं कधीतरी खाली उतरून सरींच्या वाटेने, त्यालाहि मन मोकळ करावस वाटतं .....!! .

In reply to by अशोक पतिल

जेनी... 05/06/2012 - 19:56
आणखी काही ..... . . . . . वो राते तुम्हे याद हमसे ज्यादा करती ह्ये पलभर के दिदार में खुद को जवां करती ह्ये | तुमसे मिलने कि तमन्ना हम भी रखते ह्ये पर शायद इंतजार वो हमसे ज्यादा करती ह्ये ||

In reply to by यकु

वपाडाव 06/03/2012 - 15:15
एरव्ही मला दिसत नाहीत फोटो, पण हे दिसत आहेत सगळे.
मग लेका, रडत जा की त्या गणोबाची साथ देत... आम्हाला कसं बरे कळणार की तुला फटु दिसत नाहीत... 'काजु हो या खुशी दिखनी चाहिये??'

राघव 06/03/2012 - 15:11
चांगले आहेत. ३, १२, १६, १८ अन् शेवटचे २ विशेष आवडलेत. इथं डकवल्याबद्दल धन्यवाद! :) चारोळीही छान.. कुणी लिहिलिये? राघव

जेनी... 07/03/2012 - 00:03
. . आधिचे ऑर्कुट वरुन घेतले होते ,ज्याना ति सुविधा नसेल त्याना नाहि दिसत आहेत बहुतेक . हे दिसतायत का ? नसतिल दिसत तर क्रुपया मार्गदर्शन अपेक्षित आहे . हे फोटो पिकासावरुन घेतलेत .

इन्दुसुता 07/03/2012 - 04:21
छायाचित्रकार क्षीरसागर यांना माझ्यातर्फे अभिनंदन कळवा प्लीज. फोटो खूपच आवडले. या विभागात पहिल्यांदाच उत्कृष्ट कॉम्पोझिशन असे म्हणावेसे वाटले. अन्यथा येथे अनेक छायाचित्रे चांगली असली तरी त्यांना कॉम्पोझिशन म्हणता येत नाही ( निदान मला तरी).

In reply to by इन्दुसुता

वपाडाव 07/03/2012 - 15:01
हे कंपोसिशन अल्बमसाठी केलेले आहे/असावे, पण सहसा इथे येणारे फटु हे काहीही 'एडिट न करता/जसे आहेत तसे' येतात अन त्यातच खरे कौशल्य असते असे वाटते. कंपोसिशन करण्याला ना नाही पण जर टायमिंग अन अँगल बरोबर घेतले तर हे काहीच करण्याची गरज भासत नाही...

In reply to by वपाडाव

इन्दुसुता 08/03/2012 - 00:41
वपाडावजी, मी फक्त माझे मत दिले हो. कितीतरी उत्तम फोटो मिपाकरांनी स्वतः काढुन इथं टाकलेले आहेत , (संदर्भ - जयंत कुलकर्णी / मदनबाण / किल्लेदार, अशा काही मिपाकरांनी काढलेल्या फोटोंचे धागे.) ह्या सर्वांचे ही काही फोटो उत्कृष्ट आहेत यात अजिबात शंका नाही. प्रतिसादाममुळे ठिणगी पडेल असे वाट्ले नव्ह्ते. कुणाच्या भावना दुखावल्या गेल्या असल्यास क्षमस्व.

५० फक्त 07/03/2012 - 07:30
इथं सभासद नसलेल्या कुणी काढलेली छायाचित्रे इथं टाकण्यात काय पॉइंट आहे कळाले नाही , मग भले त्यांची परवानगी का असेना. बरं त्या छायाचित्रांवर काही तांत्रिक किंवा त्यातील कला वगैरे याबद्दल एक चकार शब्द देखील नाही. हे फोटो कुठले आहेत, कधी काढलेले आहेत, कॅमेरा कोणता, याबद्दल देखील काही लिहिलेले नाही. मिपावर कलादालन हा विभाग शक्यतो इथल्या सदस्यांच्या कलेला प्रसिद्धी देंण्यासाठी किंवा एक व्यासपीठ देण्यासाठी आहे / असावा. जे फोटो टाकलेले आहेत, त्यातही बरेच फोटो, फोटोशॉप वा इतर सॉफ्टवेअर वापरुन एडिट केलेले आहेत. आणि जे ओरिजनल आहेत ते सुद्धा अतिशय अवर्णनीय / सर्वोत्तम आहेत असं नाही, यापेक्षा कितीतरी उत्तम फोटो मिपाकरांनी स्वतः काढुन इथं टाकलेले आहेत , (संदर्भ - जयंत कुलकर्णी / मदनबाण / किल्लेदार, अशा काही मिपाकरांनी काढलेल्या फोटोंचे धागे.)

In reply to by ५० फक्त

स्पा 07/03/2012 - 08:50
हेच म्हणणार होतो धन्यवाद यापेक्षा कितीतरी उत्तम फोटो मिपाकरांनी स्वतः काढुन इथं टाकलेले आहेत , (संदर्भ - जयंत कुलकर्णी / मदनबाण / किल्लेदार, अशा काही मिपाकरांनी काढलेल्या फोटोंचे धागे.) आपला वल्ली, सर्वसाक्षी काका देखील उत्तम फोटूग्राफर आहेत

In reply to by ५० फक्त

इथं सभासद नसलेल्या कुणी काढलेली छायाचित्रे इथं टाकण्यात काय पॉइंट आहे कळाले नाही , मग भले त्यांची परवानगी का असेना.
-१ ह्याच्याशी असहमत. आजवर इथे बर्‍याच जणांनी मुलानी काढलेली चित्रे, भाच्याने काढलेली चित्रे, चिरंजीवांचे आणी मित्रांचे प्रोजेक्ट, कन्येचे नाच, मित्राच्या किंवा काकाच्या कविता असे बरेच काय काय दिलेले आहे. तेंव्हा असा प्रश्न कुठेच उपस्थित केला गेला नाही. आणि मुख्य म्हणजे मिपाच्या नियमांत देखील ह्यावर आक्षेप घेतलेला नाही. लेखक अथवा कलाकृतीच्या निर्मात्याची परवानगी हेच महत्वाचे असल्याचे मिपा नियमांमध्ये स्पष्ट आढळते.
बरं त्या छायाचित्रांवर काही तांत्रिक किंवा त्यातील कला वगैरे याबद्दल एक चकार शब्द देखील नाही. हे फोटो कुठले आहेत, कधी काढलेले आहेत, कॅमेरा कोणता, याबद्दल देखील काही लिहिलेले नाही.
+१ एकदम सहमत. ह्या प्रकारामुळे निव्वळ 'दिसामाजी...' ची हौस धाग्याकर्त्याला असल्यासारखे वाटते.

मृत्युन्जय 07/03/2012 - 14:20
फोटोज चक्क एडिटेड आहेत. मजा नाही आली. कृत्रिम संस्करण न केलेली छायाचित्रे दाखवलीत तर काही प्रतिसाद देता येइल अथवा कौतुक करता येइल.

In reply to by पिंगू

मी-सौरभ 09/03/2012 - 14:06
आमच्या डोळ्यांना बुवा नैसर्गिक बघायची सवय हाय..
शाहरुख खानने त्याचा 'बादशाह' चित्रपटातला गॉगल तुम्हाला दिला कि क्काय?? (सिलेक्टिव्ह नैसर्गिक गोष्टी बघायला आवडणारा)

जेनी... 09/03/2012 - 20:48
आभाळालाही भरून जावस वाटतं तुझ्या चित्रात पुन्हा जगावस वाटतं कधीतरी खाली उतरून सरींच्या वाटेने, त्यालाहि मन मोकळ करावस वाटतं .....!! .

In reply to by अशोक पतिल

जेनी... 05/06/2012 - 19:56
आणखी काही ..... . . . . . वो राते तुम्हे याद हमसे ज्यादा करती ह्ये पलभर के दिदार में खुद को जवां करती ह्ये | तुमसे मिलने कि तमन्ना हम भी रखते ह्ये पर शायद इंतजार वो हमसे ज्यादा करती ह्ये ||
लेखनविषय:
काही आवडलेले क्लिक्स ,छायाचित्रकाराच्या परवानगीने ,त्यांच्या नावासहित ... छायाचित्रकार : सुधिर क्षीरसागर . स्थळ : युरोप . . .

कबुतर...

मदनबाण ·

अन्नू 04/03/2012 - 20:06
कुबुतराचे फोट्टु जाम आवडले बरं का! छान टिपून घेतलंत कॅमेरात त्यांना. :) आणि शेवटचे प्रेमाचे क्षण दाखविणारे कपल्सचे फोट्टु तर सगळ्यात जास्त आवडले. लै लै भारी! Smiley

बाणा अचुक लक्ष्य-वेध केलायस हो....! ;-) बाकी एकदा प्रेमिकांचे चाळे म्हटल्यावर त्यात विशेष असा काही फरक नस्तो.हे शेवटल्या काही इलु इलु फटूंनी दाखवुन दिलं हो अगदी!

किचेन 04/03/2012 - 23:22
सुंदर फोटो. पण ह्या असल्या सारख्या सारख्या घसा खाकर्नार्या पक्शाचे फोटो काढवेत अस का वाटल तुम्हाला? त्यांचं ते मिलन फोटोत सुंदर दिसतयं, पन ति पुढिल संकटची चाहुल आहे.

In reply to by किचेन

@त्यांचं ते मिलन फोटोत सुंदर दिसतयं, पन ति पुढिल संकटची चाहुल आहे. >>> बाप रे..! खरच असं होतं की काय..? भविष्यवेत्या किच्चुतैचा इजय असो... ;-)

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

वपाडाव 05/03/2012 - 13:48
आत्म्या, अरे त्यांच असं म्हणणं असेल की ही कबुतरं निरागसता जपत नसावीत... म्हणुन ते संकट ठरत असेल ना इतरांना... बाकी, मदना... ५वा फटु लै आवडला बरं... :: धागा उघडून ह्यासाठी नाही बघितला काही... मला वाटलं उराचं कबुतर का काय तेच्यावर लेख पाडलाय का काय? ::

मराठमोळा 05/03/2012 - 10:09
फोटु मस्तच बाणराव, एक निरीक्षणः याला "पारवा" म्हणतात. हा पक्षी झाडावर न राहता बिल्डींग, रस्ता, ओसाड जागा असा कुठेही राहतो. कबूतरे अशी बिल्डींगवर वगैरे आढळत नाहीत. अवांतरः पारवा काही लोक खातातही त्याने दमा बरा होतो असंही ऐकलं होतं. अतिअवांतरः पारवा नावाची एक कविताही आठवली. ............ पारवा तो, खिन्न नीरस एकांत गीत गातो. असे काहीतरी. कवी आठवत नाही.

In reply to by मराठमोळा

रम्या 05/03/2012 - 16:19
अरेच्या मी कबूतर नि पारवा एकच समजत होतो! काय फरक असतो दोन पक्षांमध्ये? कबूतर नि पारव्याला इंग्लीश नावं काय आहेत? नाव मिळाल्यास जालावर शोध घेता येईल.

In reply to by मराठमोळा

मराठमोळा 09/03/2012 - 08:10
"पारवा" कविता सापडली.. आंतरजालावरुन साभार. भिंत खचली कलथून खांब गेला जुनी पडकी उद्ध्वस्त धर्मशाला तिच्या कौलारी बसुनी पारवा तो खिन्न नीरस एकांतगीत गातो सूर्य मध्यान्ही उभा राहे घार मंडळ त्याभवती घालताहे पक्षी पानांच्या शांत सावल्यांत सुखे साखरझोपेत पेंगतात. तुला नाही परि हौस उडायाची गोड हिरव्या झुबक्यात दडायाची उष्ण झळ्या बाहेर तापतात गीतनिद्रा तव आंत अखंडित चित्त किंवा तव कोवळ्या विखारे दुखतेखुपते का सांग सांग बा रे तुला काही जगतात नको मान गोड गावे मग भान हे कुठून झोप सौख्यानंदात मानवाची पुरी क्षणही कोठून टिकायाची दुःखनिद्रे निद्रिस्त बुध्दराज करूणगीते घुमवीत जगी आज. दुःखनिद्रा ती आज तुला लागे तुझे जगही निद्रिस्त तुझ्या संगे फिरे माझ्या जगतात उष्ण वारे तुला त्याचे भानही नसे बा रे. कवी – बालकवी

जयवी 05/03/2012 - 12:41
क्या बात है...... सही आलेत फोटो !! ते प्रेमाचे वगैरे तर जबरी !! डोक्यात जाणार्‍या पक्षाचे इतके प्रेमाने फोटो काढणारा तुझ्यासारखा तूच :)

स्मिता. 05/03/2012 - 14:50
काय हो मबा, फोटो काढायला दुसरे कोणते पक्षी मिळालेच नाहीत का? हा पक्षी माझ्या डोक्यात जातो अगदी. एक तर त्याचा तो भेसूर आवाज त्यात ती भीतीदायक फडफड! आणखी खिडकीत, बाक्लनीत घाण करून ठेवतात ते वेगळंच. खरं तर फोटो चांगले आहेत पण त्या पक्षाचे एवढे क्लोज-अप फोटो बघून मला भीतीच वाटली :(

रम्या 05/03/2012 - 16:14
प्रचंड घाण करणारा नि शेफारलेला पक्षी. च्यायला सगळ्या पापी लोकांनी पुण्य मिळवण्याच्या नादात या पक्षाचे फाजील लाड केले आहेत. कितीही हाकलून काढा अजिबात जात नाही. उकिरड्यावर फिरणारे कुत्रे आणि हा पक्षी काही फरक नाही.

गणपा 05/03/2012 - 18:28
दादरच्या कबुतरखान्यात तर हीच 'कबुतरं' दिसायची. पण वर ममोने 'पारवे की कबुतरं' (डव्ह की पीजन) असा किडा डॉक्यात घातला, म्हणुन जरा जालावर शोध घेतला तेव्हा खालीली साईट मिळाली. ज्यांना उत्सुकता आहे त्यांनी लाभ घ्यावा. दुवा

पैसा 05/03/2012 - 22:01
पण यानी माझ्या रिकाम्या घराच्या खिडक्यांचे संडास करून ठेवलेत. रत्नागिरीला गेलं की पहिल्यांदा ते भंगीकाम करावं लागतं, तेव्हा कुठे श्वास घ्यायला मिळतो. शक्य झालं तर या सगळ्या कबुतरं पारवे जे कोण असतील त्यांना घाबरवून पळवून लावायला मला भयंकर आनंद होईल. यापेक्षा हिंस्त्र विचार मनात आले तरी मनेका गांधींच्या भीतीने बोलू शकत नाही.

In reply to by पैसा

रेवती 05/03/2012 - 22:12
मनेकाबाईंमुळे नव्हे तर मैने प्यार किया मुळे यांची चलती आहे गं. मी वर म्हटल्याप्रमाणे कबुतर जा जा हे गाणे जोरात लावून ठेवले की पळून जातात म्हणे.;)

In reply to by रेवती

अन्नू 07/03/2012 - 15:27
कबुतरच गाणं लावल्यावर जातीलही ते हो; पण=> "पहले प्यार की पहली चिठ्ठी साजन को दे !" असं म्हटल्यावर पुन्हा फिरुन नाही का येणार?

चिगो 06/03/2012 - 10:52
इतक्या घाण आणि "घीन" (हिंदीतला) आणणार्‍या पक्षाचे छान फोटोज टिपलेत, मबा.. बाकी, शहरांत जरी ह्यांनी पार उच्छाद मांडला असला तरी गावाकडे शेतांत ह्यांचे काही सुंदर भाईबंद आढळतात..

स्वातीविशु 07/03/2012 - 10:59
फोटो मस्तच आहेत.५, ९, १५ वा फोटो क्लासच. पशु-पक्षी आपल्याला जाम आवडतात, पण हे पारवे हुं हुं हुंहुंहुं असे त्रासदायक ओरड्तात ते फार विचित्र आणि नकोसे वाटते.

माझ्या एका पुणेकर मित्रानी कबुतराचा पोपट कसा करायचा याची युक्ती सांगीतली ती अशी:- तुमच्या जवळच कबुतर असल्याने तुम्हाला सोपे जाईल तळहातावर तांदुळ किंवा तत्सम धान्याचे दाणे घेउन हात॑ पुढे करावा. कबुतर बराच वेळ वाकडी तिकडी मान करुन बघेल व नंतर उडत तुमच्या हातावर येण्यासाठी येईल. लगेच हातातील दाण्याची फक्की मारा. कबुतरचा पोपट होईल. आहे की नाही गम्मत.

मॉदनबॉणा मस्त आलेत रे सगळे फटू. बाकी वरती ममोशी सहमत आहे. हा पारवा आहे. आणि हो, आम्ही उत्कंठेने ज्या फटूची वाट बघतो आहोत, ते फटू कधी टाकतो आहेस ? ;)

अन्नू 04/03/2012 - 20:06
कुबुतराचे फोट्टु जाम आवडले बरं का! छान टिपून घेतलंत कॅमेरात त्यांना. :) आणि शेवटचे प्रेमाचे क्षण दाखविणारे कपल्सचे फोट्टु तर सगळ्यात जास्त आवडले. लै लै भारी! Smiley

बाणा अचुक लक्ष्य-वेध केलायस हो....! ;-) बाकी एकदा प्रेमिकांचे चाळे म्हटल्यावर त्यात विशेष असा काही फरक नस्तो.हे शेवटल्या काही इलु इलु फटूंनी दाखवुन दिलं हो अगदी!

किचेन 04/03/2012 - 23:22
सुंदर फोटो. पण ह्या असल्या सारख्या सारख्या घसा खाकर्नार्या पक्शाचे फोटो काढवेत अस का वाटल तुम्हाला? त्यांचं ते मिलन फोटोत सुंदर दिसतयं, पन ति पुढिल संकटची चाहुल आहे.

In reply to by किचेन

@त्यांचं ते मिलन फोटोत सुंदर दिसतयं, पन ति पुढिल संकटची चाहुल आहे. >>> बाप रे..! खरच असं होतं की काय..? भविष्यवेत्या किच्चुतैचा इजय असो... ;-)

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

वपाडाव 05/03/2012 - 13:48
आत्म्या, अरे त्यांच असं म्हणणं असेल की ही कबुतरं निरागसता जपत नसावीत... म्हणुन ते संकट ठरत असेल ना इतरांना... बाकी, मदना... ५वा फटु लै आवडला बरं... :: धागा उघडून ह्यासाठी नाही बघितला काही... मला वाटलं उराचं कबुतर का काय तेच्यावर लेख पाडलाय का काय? ::

मराठमोळा 05/03/2012 - 10:09
फोटु मस्तच बाणराव, एक निरीक्षणः याला "पारवा" म्हणतात. हा पक्षी झाडावर न राहता बिल्डींग, रस्ता, ओसाड जागा असा कुठेही राहतो. कबूतरे अशी बिल्डींगवर वगैरे आढळत नाहीत. अवांतरः पारवा काही लोक खातातही त्याने दमा बरा होतो असंही ऐकलं होतं. अतिअवांतरः पारवा नावाची एक कविताही आठवली. ............ पारवा तो, खिन्न नीरस एकांत गीत गातो. असे काहीतरी. कवी आठवत नाही.

In reply to by मराठमोळा

रम्या 05/03/2012 - 16:19
अरेच्या मी कबूतर नि पारवा एकच समजत होतो! काय फरक असतो दोन पक्षांमध्ये? कबूतर नि पारव्याला इंग्लीश नावं काय आहेत? नाव मिळाल्यास जालावर शोध घेता येईल.

In reply to by मराठमोळा

मराठमोळा 09/03/2012 - 08:10
"पारवा" कविता सापडली.. आंतरजालावरुन साभार. भिंत खचली कलथून खांब गेला जुनी पडकी उद्ध्वस्त धर्मशाला तिच्या कौलारी बसुनी पारवा तो खिन्न नीरस एकांतगीत गातो सूर्य मध्यान्ही उभा राहे घार मंडळ त्याभवती घालताहे पक्षी पानांच्या शांत सावल्यांत सुखे साखरझोपेत पेंगतात. तुला नाही परि हौस उडायाची गोड हिरव्या झुबक्यात दडायाची उष्ण झळ्या बाहेर तापतात गीतनिद्रा तव आंत अखंडित चित्त किंवा तव कोवळ्या विखारे दुखतेखुपते का सांग सांग बा रे तुला काही जगतात नको मान गोड गावे मग भान हे कुठून झोप सौख्यानंदात मानवाची पुरी क्षणही कोठून टिकायाची दुःखनिद्रे निद्रिस्त बुध्दराज करूणगीते घुमवीत जगी आज. दुःखनिद्रा ती आज तुला लागे तुझे जगही निद्रिस्त तुझ्या संगे फिरे माझ्या जगतात उष्ण वारे तुला त्याचे भानही नसे बा रे. कवी – बालकवी

जयवी 05/03/2012 - 12:41
क्या बात है...... सही आलेत फोटो !! ते प्रेमाचे वगैरे तर जबरी !! डोक्यात जाणार्‍या पक्षाचे इतके प्रेमाने फोटो काढणारा तुझ्यासारखा तूच :)

स्मिता. 05/03/2012 - 14:50
काय हो मबा, फोटो काढायला दुसरे कोणते पक्षी मिळालेच नाहीत का? हा पक्षी माझ्या डोक्यात जातो अगदी. एक तर त्याचा तो भेसूर आवाज त्यात ती भीतीदायक फडफड! आणखी खिडकीत, बाक्लनीत घाण करून ठेवतात ते वेगळंच. खरं तर फोटो चांगले आहेत पण त्या पक्षाचे एवढे क्लोज-अप फोटो बघून मला भीतीच वाटली :(

रम्या 05/03/2012 - 16:14
प्रचंड घाण करणारा नि शेफारलेला पक्षी. च्यायला सगळ्या पापी लोकांनी पुण्य मिळवण्याच्या नादात या पक्षाचे फाजील लाड केले आहेत. कितीही हाकलून काढा अजिबात जात नाही. उकिरड्यावर फिरणारे कुत्रे आणि हा पक्षी काही फरक नाही.

गणपा 05/03/2012 - 18:28
दादरच्या कबुतरखान्यात तर हीच 'कबुतरं' दिसायची. पण वर ममोने 'पारवे की कबुतरं' (डव्ह की पीजन) असा किडा डॉक्यात घातला, म्हणुन जरा जालावर शोध घेतला तेव्हा खालीली साईट मिळाली. ज्यांना उत्सुकता आहे त्यांनी लाभ घ्यावा. दुवा

पैसा 05/03/2012 - 22:01
पण यानी माझ्या रिकाम्या घराच्या खिडक्यांचे संडास करून ठेवलेत. रत्नागिरीला गेलं की पहिल्यांदा ते भंगीकाम करावं लागतं, तेव्हा कुठे श्वास घ्यायला मिळतो. शक्य झालं तर या सगळ्या कबुतरं पारवे जे कोण असतील त्यांना घाबरवून पळवून लावायला मला भयंकर आनंद होईल. यापेक्षा हिंस्त्र विचार मनात आले तरी मनेका गांधींच्या भीतीने बोलू शकत नाही.

In reply to by पैसा

रेवती 05/03/2012 - 22:12
मनेकाबाईंमुळे नव्हे तर मैने प्यार किया मुळे यांची चलती आहे गं. मी वर म्हटल्याप्रमाणे कबुतर जा जा हे गाणे जोरात लावून ठेवले की पळून जातात म्हणे.;)

In reply to by रेवती

अन्नू 07/03/2012 - 15:27
कबुतरच गाणं लावल्यावर जातीलही ते हो; पण=> "पहले प्यार की पहली चिठ्ठी साजन को दे !" असं म्हटल्यावर पुन्हा फिरुन नाही का येणार?

चिगो 06/03/2012 - 10:52
इतक्या घाण आणि "घीन" (हिंदीतला) आणणार्‍या पक्षाचे छान फोटोज टिपलेत, मबा.. बाकी, शहरांत जरी ह्यांनी पार उच्छाद मांडला असला तरी गावाकडे शेतांत ह्यांचे काही सुंदर भाईबंद आढळतात..

स्वातीविशु 07/03/2012 - 10:59
फोटो मस्तच आहेत.५, ९, १५ वा फोटो क्लासच. पशु-पक्षी आपल्याला जाम आवडतात, पण हे पारवे हुं हुं हुंहुंहुं असे त्रासदायक ओरड्तात ते फार विचित्र आणि नकोसे वाटते.

माझ्या एका पुणेकर मित्रानी कबुतराचा पोपट कसा करायचा याची युक्ती सांगीतली ती अशी:- तुमच्या जवळच कबुतर असल्याने तुम्हाला सोपे जाईल तळहातावर तांदुळ किंवा तत्सम धान्याचे दाणे घेउन हात॑ पुढे करावा. कबुतर बराच वेळ वाकडी तिकडी मान करुन बघेल व नंतर उडत तुमच्या हातावर येण्यासाठी येईल. लगेच हातातील दाण्याची फक्की मारा. कबुतरचा पोपट होईल. आहे की नाही गम्मत.

मॉदनबॉणा मस्त आलेत रे सगळे फटू. बाकी वरती ममोशी सहमत आहे. हा पारवा आहे. आणि हो, आम्ही उत्कंठेने ज्या फटूची वाट बघतो आहोत, ते फटू कधी टाकतो आहेस ? ;)
लेखनप्रकार
तर मंडळी हा पक्षी आपल्या ( पक्षी:- माझ्या) लयं म्हणजी लयं डोक्यात जातो बघा ! का ? कसं हाय बघा, ते रस्त्यावरच्या मोकाट कुत्तरड्यां नंतर माझ्या साखर झोपेचे पार खोबरं करण्याचा मोलाचा वाटा ही मंडळी उचलत्यात ! च्यामायला ! नाय तांबड फुटल आकाशा मंदी तर् ह्यांच हुं हुं हुं हे असल इचित्र ओरडनं चालु व्हतं बघा ! बाकीचे पक्षी कसं गोड गात्यात... पर ह्यो काय इचित्रच आवाज काढतो ! पार डोक्याची ( हे हे हे समजलचं असलं तुम्हासनी ! ;)करुन टाकतो. कुत्र्यांन नंतर माणसांच्या वातावरणाशी जुळवुन घेणारी ही जमात...ज्या पशु पक्षांना जमले नाही त्यांची संख्या कमी झाली,म्हणजी चिमनी,कावले... पर ह्याची प्रजा अमाप वाढली !

व्ही जे टी आय पुष्प प्रदर्शन - २

सर्वसाक्षी ·

पुश्कर 28/02/2012 - 12:14
सर्वच फोटो सुरेख आले आहेत .सोनेरी पिवळा रंग फुलांना उठून दिसत आहे . माझ्या घराजवळ असून मी वेळेअभावी जाऊ शकलो नाही याची खंत वाटली .पुढच्या वर्षी नक्की.....

विकास 28/02/2012 - 23:54
फोटो मस्तच आहेत. फक्त नक्की (VJTI मध्ये) कुठे घेतले आहेत? हि फुले आयसोलेटेड आहेत का थवा आहे?

अमृत 29/02/2012 - 09:52
आजची थिम पिवळ्या रंगाची. सगळेच फोटो मस्त. आज ऑफिसातपण दिसत आहेत याचे आश्चर्य वाटले. :-) अमृत

पुश्कर 28/02/2012 - 12:14
सर्वच फोटो सुरेख आले आहेत .सोनेरी पिवळा रंग फुलांना उठून दिसत आहे . माझ्या घराजवळ असून मी वेळेअभावी जाऊ शकलो नाही याची खंत वाटली .पुढच्या वर्षी नक्की.....

विकास 28/02/2012 - 23:54
फोटो मस्तच आहेत. फक्त नक्की (VJTI मध्ये) कुठे घेतले आहेत? हि फुले आयसोलेटेड आहेत का थवा आहे?

अमृत 29/02/2012 - 09:52
आजची थिम पिवळ्या रंगाची. सगळेच फोटो मस्त. आज ऑफिसातपण दिसत आहेत याचे आश्चर्य वाटले. :-) अमृत
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
3

व्ही जे टी आय पुष्प प्रदर्शन -१

सर्वसाक्षी ·

फुलं आणि फोटो दोन्ही छान आहेत. आवडले. बाकी आमच्या काळी व्हिजेटिआय/ युडिसिटी मध्ये फक्त काटेकोरांट्या आणि डबल-तगरी फुलायच्या.... शेवंत्या आणि गुलबक्ष्या सगळ्या रुईया/ पोद्दारमध्ये!!!! ;)

छायाचित्रांचा पोत आवडला. तुमचा दृष्टिकोनही आवडला. जर प्रत्येक छायाचित्राबरोबर त्यात वापरलेली लेन्स, कॅमेरा आणि इतर महत्वाची सेटिंग्स याची माहिती दिलीत तर अजुन मजा येईल. इतक्या मोहक पुष्पांच्या प्रकाशचित्रांसाठी तुमचे हार्दिक अभिनंदन.

In reply to by अभिजीत राजवाडे

सर्वसाक्षी 25/02/2012 - 10:06
धन्यवाद अभिजित, कॅमेरा निकॉन डी ६०, लेन्स टॅमरॉन मॅक्रो १:१ - ९० मीमी/ २.८ अ‍ॅपरचर मोड - अ‍ॅपरचर ११, स्पीड - आय एस ओ २००, (फ्लॅश ला आय एस ओ १०० (आणि फ्लॅश वर दुहेरी घडीचा रुमाल)) खुल्या जागेत पांढरी/ पिवळी फुले टिपताना सर्व फोटो (विशेषतः प्रखर उजेडात) २/३ स्टॉप अंडर एक्स्पोज सेटिंगवर घेतले आहेत. सांदी कोपर्‍यातली सावलीने झाकोळलेली फुले टिपताना प्रकाश येण्यासाठी रुपेरी कागदाचा परावर्तक म्हणुन वापर केला आहे.

सर्वसाक्षी 25/02/2012 - 10:09
मित्रा यावेळेस लक्षात नाही आले, पुन्हा कधीतरी जाऊ. एकदा येउरला किडे टिपायला जाउ

फुलं आणि फोटो दोन्ही छान आहेत. आवडले. बाकी आमच्या काळी व्हिजेटिआय/ युडिसिटी मध्ये फक्त काटेकोरांट्या आणि डबल-तगरी फुलायच्या.... शेवंत्या आणि गुलबक्ष्या सगळ्या रुईया/ पोद्दारमध्ये!!!! ;)

छायाचित्रांचा पोत आवडला. तुमचा दृष्टिकोनही आवडला. जर प्रत्येक छायाचित्राबरोबर त्यात वापरलेली लेन्स, कॅमेरा आणि इतर महत्वाची सेटिंग्स याची माहिती दिलीत तर अजुन मजा येईल. इतक्या मोहक पुष्पांच्या प्रकाशचित्रांसाठी तुमचे हार्दिक अभिनंदन.

In reply to by अभिजीत राजवाडे

सर्वसाक्षी 25/02/2012 - 10:06
धन्यवाद अभिजित, कॅमेरा निकॉन डी ६०, लेन्स टॅमरॉन मॅक्रो १:१ - ९० मीमी/ २.८ अ‍ॅपरचर मोड - अ‍ॅपरचर ११, स्पीड - आय एस ओ २००, (फ्लॅश ला आय एस ओ १०० (आणि फ्लॅश वर दुहेरी घडीचा रुमाल)) खुल्या जागेत पांढरी/ पिवळी फुले टिपताना सर्व फोटो (विशेषतः प्रखर उजेडात) २/३ स्टॉप अंडर एक्स्पोज सेटिंगवर घेतले आहेत. सांदी कोपर्‍यातली सावलीने झाकोळलेली फुले टिपताना प्रकाश येण्यासाठी रुपेरी कागदाचा परावर्तक म्हणुन वापर केला आहे.

सर्वसाक्षी 25/02/2012 - 10:09
मित्रा यावेळेस लक्षात नाही आले, पुन्हा कधीतरी जाऊ. एकदा येउरला किडे टिपायला जाउ
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
3

बकुळीच्या झाडाखाली फुले वेचुया

जागु ·

स्मिता. 21/02/2012 - 16:37
आजकाल जागुताईचे धागे असेच काहितरी सुंदर वाचायला/बघायला मिळेल या आशेने उघडले जातात आणि ती पूर्णही होते :) बकुळीच्या झाडाबद्दल आणि फुलांबद्दल आजपर्यंत कित्येक गाण्यांत आणि प्रेमकथांत वाचलं/ऐकलंय पण हे झाड बघण्याचं आणि त्या फुलांचा सुगंध घेण्याचं भाग्य काही मला अजून लाभलेलं नाही :(

In reply to by स्मिता.

वपाडाव 21/02/2012 - 18:56
बकुळीच्या झाडाबद्दल आणि फुलांबद्दल आजपर्यंत कित्येक गाण्यांत आणि प्रेमकथांत वाचलं/ऐकलंय पण हे झाड बघण्याचं आणि त्या फुलांचा सुगंध घेण्याचं भाग्य काही मला अजून लाभलेलं नाही
मलाही नाही लाभलं...

अमृत 21/02/2012 - 18:09
मस्त ताई नेहमीप्रमाणे छानच... बकुळीच्या फुलांबरोबर जास्त संबंध आला नाही मात्र याच निमीत्ताने 'बकाणी' च्या(उंच झाड आणि लांब दांडिची पांढरी) फुलांची आठवण झाली. आता टंकत असताना ऑफिसच्या खिडकीतून मस्त बहरलेली पांढर्‍या, पिवळ्या आणि गुलाबी चाफ्याची झाडे दिसतात आहेत. माझ्या घरीसुद्धा आईने चमेली, जाई, जुई, जास्वंद, दूध मोगरा, मोगरा, निशीगंधा, काटेकोरांटी, लीली, चक्री, नानाविध प्रकारचे गुलाब लावले आहेत. पूर्वी घरी एक बोगनवेल पण होता रोज त्याच्या कागदी फूलांचा लाल सडा अंगणात पडलेला असे. सहजच आठवण झाली. अमृत

In reply to by शुचि

बहुगुणी 21/02/2012 - 20:19
जागुताई: छान लेख आणि सुंदर प्रकाशचित्रे. मूळ धाग्यापेक्षा थोडं अवांतर होतंय त्याबद्दल क्षमस्व! पण बुचाच्या फुलांची आठवण करून दिली म्हणूनः बकाणी म्हणजे बूच का ते माहीत नाही, पण बुचाच्या झाडाला आकाशमोगरा असं सुंदर नाव आहे. त्याच फुलांना आकाशनिंब असंही म्हणतात. बकुळ किंवा मोगरा यांसारखाच अत्यंत वेडावणारा सुगंध असतो या फुलांना. आमच्या घरासमोरच्या मैदानात निदान २५ एक तरी ऊंचच ऊंच बुचाची झाडं होती, संपूर्ण आसमंत धुंदावून टाकायची त्यांची फुलं. रात्री उशीरा ही फुलं अक्षरशः शेकड्यांनी फुलायची आणि पहाट उठून पाहिलं तर झाडांखाली खच पडलेला असायचा! (Indian Cork Tree - Millingtonia hortensis - या वृक्षाच्या बुंध्याच्या सालापासून बाटल्यांची बूचं तयार करतात. खालील प्रकाशचित्रे आंतर्जालावरून.)

In reply to by बहुगुणी

अमृत 22/02/2012 - 09:29
मस्त वेडावून टाकणारा सुगंध असतो या फूलांचा. गेल्या आठवड्यात बस ने प्रवास करताना रस्त्याच्या दुतर्फा केशरी तांबडा पळस फुललेला दिसला वाह काय मस्त नजारा होता तो. विषयांतरा बद्द्ल क्षमस्व पण या फुलांच्या आठवणीसुद्धा गजर्‍याप्रमाणे एकमेकांत गुंफलेल्या आहेत मग एक आठवली की मग दुसरी मग........ असो. शुची आणि बहुगुणी तुमचे आभार. अमृत

In reply to by बहुगुणी

प्राजु 23/02/2012 - 05:55
वाह बहुगुणी...! इचलकरंजीत डेक्कन मध्ये रहात होतो तेव्हा तिथे या फुलांचे झाड होते... वेड लावतो याचा सुगंध. अतिशय मादक सुगंध असतो याचा. याला बहुतेक अर्जूनाची फुले असेही म्हणतात. अर्जुन वृक्ष हाच असावा. जागु, तुझा धागा बघूनच काहीतरी हटके असणार याची खात्री झाली आणि अपेक्षा पूर्ण झाली. बकुळीची फुले ...! आम्ही शाळेत असताना पलिकडेच डिकेटीई मध्ये जायचो ही फुले गोळा करायला. मोठीच्या मोठी झाडे होती तिथे.. खूप फुले मिळायची.. मैत्रीणींसोबत ओट्यामध्ये गोळा केलेली फुलं घरी आणायची .. आणि मग त्या शाळेच्या स्कर्टला बकुळीचा वास लागलेला असायचा... खूप आठवणी जाग्या झाल्या... सुंदर लेख.. आणि त्या केळीच्या पानावर खूप सुंदर दिसताहेत ही फुले. सुंदर!! मन एकदम प्रफुल्लीत झालं.

In reply to by प्राजु

विसुनाना 23/02/2012 - 13:03
इचलकरंजीला ही चंदनबटव्याची (बुचाची?) झाडे खूप होती. आमच्या हायस्कुलातही होती. त्याचे फळ (चंदनबटवा) हेही बदामासारखे लागते. खरेतर अशोकापेक्षा हीच झाडे का लावत नाहीत याचे आश्चर्य वाटते. हे झाड चार मजल्यांपेक्षा उंच जाते, उंचावरून सावली धरते आणि सुवासिक फुलेही देते.

चित्रा 21/02/2012 - 19:17
जागु, तुझे लेख म्हणजे माझ्यासाठी लहानपणात जाणे असते. मी शाळेत असताना आम्ही मार्च-एप्रिलमध्ये अशी सकाळी सकाळी फुले वेचायला जात असू. अगदी लवकर नाही पण सकाळी सहाच्या सुमारास गेले की भरपूर फुले असत. मला माहिती नाही, तुम्ही गेलात तेव्हा सकाळी कशी नव्हती. आम्हाला उलट रात्रीच्या वेळी बकुळीकडे जाऊ नये असे सांगायचे, कारण माहिती नाही. बकुळीच्या झाडाची लहानशी फळेही पडतात असे आठवते. तीही आम्ही खात असू.

In reply to by चित्रा

वपाडाव 21/02/2012 - 19:22
आम्हाला उलट रात्रीच्या वेळी बकुळीकडे जाऊ नये असे सांगायचे, कारण माहिती नाही.
अश्या सुवासिक झाडांच्या बुंध्यांना साप विळखे मारुन बसतात, कदाचित हे कारण असेल. म्हणुन तुम्हाला तेव्हा संध्याकाळी झाडाजवळ जाण्यास मनाइ केली असेल... प्राजक्ताच्या झाडाला असे होते की नाही माहित नाही... पण माझ्या कालेजात एक चंदनाचे झाड होते, त्याच्या खाली चिक्कार वेळा 'काती' पडलेल्या पाहिल्या आहेत...

In reply to by वपाडाव

अमृत 22/02/2012 - 09:34
ही सापांची आवडती झाडं... बाबांनी घरी मदनमस्त लावला होता पण आई आणि इतरांनी तो तोडायला लावल्याचे आठवते... कारण हेच.. अमृत

पर्वाच मी बकुळीचे अगदी जेनुइन अत्तर मिळवले,आणी आज हा लेख...मी पण अम्च्या गावाला(लहान असताना) विहिरिवर हे झाड आहे,तिथे सुपारीच्या होडित ही भरपुर फुले वेचुन आणायचो...आई,मावशी यांना दिली की अखंड ५०पैसे मिळायचे...जागु तैंचे धागे म्हणजे आंम्हाला ''बालपणीच्या सुखाच्या काळात'' परत नेणारे झाले आहेत,बकुळीचा गोड सुगंध जितकं वेड लावणारा आहे,तितक्याच त्या अठवणीही वेडं करणार्‍या आहेत... :-)

रामदास 21/02/2012 - 21:47
नेहेमीप्रमाणे सुंदर लेख . या लेखाच्या निमीत्ताने काही सुंदर गाणी आठवली .त्यापैकी एक म्हणजे धाडीला रामा का तिने वनी ह्या नाटकातील एक पद. घाई नको बाई अशी आले रे बकुलफुला आणि दुसरे मंगला नाथ यांचे एक भावगीत बकुलफुला कधीचे तुला धुंडते वनात .

In reply to by रामदास

चतुरंग 22/02/2012 - 04:34
+१ अगदी हेच गाणे आठवले "घाई नको बाई अशी आले रे बकुलफुला" बकुळीचा सुगंध अगदी मादक असतो आणि कितीही छाती भरुन घेतला तरी पुन्हःपुन्हा घेत राहावा असे वाटत राहते. (बकुळप्रेमी)रंगा

रेवती 22/02/2012 - 00:01
आहाहा! मादक सुगंधाच्या या फुलांचा गजरा मला लहानपणी कधीही माळावासा वाटला नाही पण आज्जी मात्र आवडीनं दोन तीन दिवस तिच्या आंबाड्यावर घालायची. मला त्यावेळी बुचाच्या फुलांचं भयंकर आकर्षण होतं आणि त्याच्या लांब देठांचा बीन सुईदोर्‍याचा गजरा करत असे. बहुगुणींनी सुचवलेले आकाशमोगरा हे नाव समर्पक आहे. आज्जीच्या अठवणीनं कासावीस झाले. वरचे सगळे फोटू मस्तच. चांदण्यांसारखे!

पाषाणभेद 22/02/2012 - 01:39
दिल्याघेतल्या वचनांची शपथ तुला आहे मनातल्या मोरपिसाची शपथ तुला आहे बकुळीच्या झाडाखाली निळ्या चांदण्यात हृदयाची ओळख पटली सुगंधी क्षणात त्या सगळ्या बकुळफुलांची शपथ तुला आहे शुभ्र फुले रेखित रचिला चांद तू जुईचा म्हणालीस, "चंद्रोत्सव हा सावळ्या भुईचा !" फुलांतल्या त्या चंद्राची शपथ तुला आहे भुरभुरता पाउस होता सोनिया उन्हात गवतातुन चालत होतो मोहुनी मनात चुकलेल्या त्या वाटेची शपथ तुला आहे हळूहळू काजळताना सांज ही सुरंगी तुझे भास दाटुनि येती असे अंतरंगी या उदास आभाळाची शपथ तुला आहे - मंगेश पाडगावकर काय शब्द आहेत! या सुंदर गीताप्रमाणेच आपला लेख सुरेख आहे. असल्या देखण्या अन सुवासीक लेखांमधून सुवास पोहचविण्याची सुविधा आंतरजालावर पाहिजे होती.

In reply to by पाषाणभेद

बहुगुणी 22/02/2012 - 02:40
बकुळीच्या या चर्चेवरून सुषमा श्रेष्ठ हिने गायलेलं हे वसंत बापटांचं गाणंही आठवलं: या बकुळीच्या झाडाखाली, आठवणींची लाख फुले इथेच माझ्या स्वप्नांसाठी, एक रेशमी झुला झुले इथेच माझी बाळ पाऊले दवात भिजली बालपणी दूर देशीच्या युवराजाने इथेच मजला फुल दिले तिनेच आसवे पुसली माझी हृदयामधला गंध दिला चांदण्यातेले दोन कवडसे माझ्यासाठी अंथरले बकुळी माझी सखी जीवाची जन्मांतरीचे प्रेम जुने, मला पाहता फुलते ती अन्‌ तिला पाहता मी ही फुले

In reply to by पाषाणभेद

स्मिता. 22/02/2012 - 14:17
बकुळीच्या झाडाखाली निळ्या चांदण्यात हृदयाची ओळख पटली सुगंधी क्षणात त्या सगळ्या बकुळफुलांची शपथ तुला आहे
काल हा लेख वाचल्यापासून अजूनही याच ओळी मनात गुणगुणत आहे!!

इन्दुसुता 22/02/2012 - 07:00
मला आत्ता पायजे बकुळीचा वास आणि गजरा....... बकुळीचा मनसोक्त वास घेऊन आणि धुंद होऊन किती वर्षे होऊन गेलीत सांगता येत नाही. बुचाची दोन मोठ्ठी झाडे माझ्या बहिणीच्या बागेत आहेत. गम्मत अशी कि हिच दोन झाडे तिला लहान पणापासुन अतिशय आवडत आणि जणूकाही त्यांच्या सर्व फुलांवर तिचाच हक्क असे. ती ( बहिण)मोठी झाल्यावर ( अनेक वर्षांनी ) ते घर विकायला काढ्ले होते, तिने ते घर केवळ त्या झाडांसाठी विकत घेतले... काय ऋणानुबंध झाडांशी !!! मलाही कधीतरी आयुष्यात असेच एक बकुळीचे झाड माझ्या अंगणात हवे आहे. .. सध्या मी जेथे सायकल चालवते किंवा फिरायला जाते तिथे काही फुले बकुळीसारखी दिसतात ...पण वास वेगळा आहे आणि पानेही... झाडांची वेगळीच जात असावी... जागु ... या वर्षी च्या सीझन मध्ये माझ्या नावाने २ गजरे घाल नक्की....

५० फक्त 22/02/2012 - 08:43
माझ्याकडुन - घाई नको बाई अशी आले रे बकुळफुला - जाम भारी आहे हे नाट्यपद. बकुळीची फुलं म्हणजे सोलापुरातली हुतात्मा बाग आठवते, सावरकर मैदानाकडच्या गेटमधुन आत गेलं की पहिल्याच टर्नला दोन मोठी झाडं आहेत, मोठ्या बहिणींनी भेळ खाउ घालण्याच्या अटीवर अर्धा अर्धा तास फुलं वेचली आहेत, नंतर भेळ खातानाही हाताला तोच वास यायचा, त्यावेळी सक्त मजुरी वाटायची पण आज कधीतरी पुन्हा अशी फुलं गोळा करुन बहिणींकडं जायचंय, रडुन भेळ वसुल करायचीय.

जागु 22/02/2012 - 10:44
चित्रा पुर्वीच्या लोकांची अशी कल्पना होती की बकुळीच्या झाडावर सांजवेळी भुते असतात. त्यामुळे पुर्वी अशा काही झाडांजवळून बायका-पोरांना फिरकू दिले जात नसे. झाडाच्या थंडाव्यामुळे सापही येतात हेही एक कारण आहे. पण फुलांची गळती ही संध्याकाळीच चालू होते. अमृत, शुची, बहुगुणी बुचाची फुले म्हणजे माझाही विक पॉईंट. अजुनही हे फोटो पाहून मन पहाटेच्या अंधारात ही फुले वेचतं. माझ्यामाहेरीच हे झाड होते. आता तिथेही छोटी छोटी आहेत. अजुन फुले येत नाहीत. ही फुले कुठे दिसली की त्यावरही लेख लिहीणार आहे. सगळ्यांच्या कविता, प्रतिसाद खुप आवडले. धन्यवाद.

मस्त लेख. या लेखावरून ९वी का १० वीत अभ्यासाला होती ती एक कविता आठवली. उद्यानात अनंत वृक्ष फुलले, त्यांची सुंगंधी फुले, घेतो जो न करात तोच सुकती, पस्तावतो त्यामुळे | यांचा (बकुळीच्या फुलांचा) गंध अनंत काळ टिकतो, जाती न कोमेजुनी मेमरीनं आयत्या वेळी दगा दिला :( शेवटची ओळ आठवेच ना :(:( कुणाला आठवत असेल तर द्या इथे. अवांतरः बुचाच्या फुलांचे फोटो पाहून सातार्‍याचा खिंडीतील गणपती आठवला. त्या परिसरात किमान ६-७ तरी झाडे आहेत बुचाच्या फुलांची. फुलं असली म्हणजे आख्ख्या परिसरात नुसता घमघमाट असतो.... आहा !!

सस्नेह 22/02/2012 - 11:23
वा.वा.. लेख जास्ती सुरेख की त्यातले फोटो, की त्यावरच्या प्रतिक्रिया असा सुखद स॑भ्रम कि हो पडला ? बकुळीची फुले म्हणजे माझा weak point ! (चिमण्या॑सारखा..) आणि बुचाची फुलेपण. त्या॑ना गगनजाई असेपण नाव आहे. फोटो पाहूनच सुग॑ध दरवळल्यासारख॑ वाटल॑...

धनुअमिता 22/02/2012 - 13:18
जागु ताई लहानपणी ची आठवण करुन दिलीत.शाळेतुन घरी आलो कि हात-पाय धुवून जेवण करुन परडी घेवुन हि फुले वेचायला जायचो. खुप मजा यायची फुले वेचायला.वरती झाडाकडे बघायचो आणी फुल पडले कि झेलायचो.खुप फुले झाली की घरी येवुन त्याचे गजरे विणायचे,मग हे गजरे रुमाल ओला करुन त्यात ठेवायचे व दुसर्‍या दिवशी शाळेत जातान केसांत घालुन जायचे. खुप मजा व भांडणे हि केली हि फुले वेचताना. पण आता हे बकुळीचे झाडच नाही आहे, आहेत त्या फक्त आठवणी. पण आजही अजुनही तशाच ताज्या आहेत मनात. आजही बकुळीच्याफुलांची आठवन येते. खुप खुप लिहावेसे वाटते आहे ,पण शब्दच नाही आहेत भावना व्यक्त करायला. आता या क्षणाला असे वाटते की ऑफीस मधुन निघुन घरी जावे हातात परडी घ्यावी व बकुळीची फुले वेचायला जावे. :-)

विसुनाना 23/02/2012 - 13:10
आजकाल शहरांतून जशा चिमण्या, पोपट दिसत नाहीत तशीच ही बकुळ, बुच अशी झाडेही दिसेनाशी होत आहेत. लेखिकेने बकुळीची फुले वेचण्यासारख्या अत्यंत साध्या गोष्टीतूनही किती आनंद मिळवता येतो ते दाखवले आहे. तो आनंद प्रतिसादांतूनही परिमळतो आहे. धन्यवाद.

पैसा 23/02/2012 - 21:27
फोटो फार आवडले. हल्ली बकुळीचे गजरे १५/२० रुपयानी असतात, पण येतात तेव्हा मी न चुकता घेतेच! ५/७ वर्षाची लहान मुलं सकाळी लवकर उठून ताज्या बकुळीच्या फुलांचे गजरे बस स्टँडवर विकत असतात, त्याना गजरे विकून शाळेत जायचं असतं, तेवढीच आपल्याकडून मदत. स्वार्थ आणि परमार्थ दोन्ही झाले! या फुलांचा वास मंद असतो, आणि त्याच सुमाराला येणारी सुरंगी अगदी घमघमणारी! त्यामुळे बकुळी केव्हाही जास्त आवडीची.

जागु 24/02/2012 - 12:36
प्राजू काही हरकत नाही ग. तुझ्यासारख्या रसिक व्यक्तिने घेतला ह्यात मला अजुन आनंद आहे. पैसा हल्ली खुपच दुर्मिळ झाली आहेत ही फुल. आपल्याला मिळतात हेच आपल नशिब समजायच आणि त्या बिचार्‍यांना त्यामुळे काही मिळकतीचे साधन मिळते हे त्यांचे नशीब. सुरंगीची आठवण केलीस म्हणुन मागचा सुरंगीचा धागा टाकते. http://www.misalpav.com/node/17348

स्मिता. 21/02/2012 - 16:37
आजकाल जागुताईचे धागे असेच काहितरी सुंदर वाचायला/बघायला मिळेल या आशेने उघडले जातात आणि ती पूर्णही होते :) बकुळीच्या झाडाबद्दल आणि फुलांबद्दल आजपर्यंत कित्येक गाण्यांत आणि प्रेमकथांत वाचलं/ऐकलंय पण हे झाड बघण्याचं आणि त्या फुलांचा सुगंध घेण्याचं भाग्य काही मला अजून लाभलेलं नाही :(

In reply to by स्मिता.

वपाडाव 21/02/2012 - 18:56
बकुळीच्या झाडाबद्दल आणि फुलांबद्दल आजपर्यंत कित्येक गाण्यांत आणि प्रेमकथांत वाचलं/ऐकलंय पण हे झाड बघण्याचं आणि त्या फुलांचा सुगंध घेण्याचं भाग्य काही मला अजून लाभलेलं नाही
मलाही नाही लाभलं...

अमृत 21/02/2012 - 18:09
मस्त ताई नेहमीप्रमाणे छानच... बकुळीच्या फुलांबरोबर जास्त संबंध आला नाही मात्र याच निमीत्ताने 'बकाणी' च्या(उंच झाड आणि लांब दांडिची पांढरी) फुलांची आठवण झाली. आता टंकत असताना ऑफिसच्या खिडकीतून मस्त बहरलेली पांढर्‍या, पिवळ्या आणि गुलाबी चाफ्याची झाडे दिसतात आहेत. माझ्या घरीसुद्धा आईने चमेली, जाई, जुई, जास्वंद, दूध मोगरा, मोगरा, निशीगंधा, काटेकोरांटी, लीली, चक्री, नानाविध प्रकारचे गुलाब लावले आहेत. पूर्वी घरी एक बोगनवेल पण होता रोज त्याच्या कागदी फूलांचा लाल सडा अंगणात पडलेला असे. सहजच आठवण झाली. अमृत

In reply to by शुचि

बहुगुणी 21/02/2012 - 20:19
जागुताई: छान लेख आणि सुंदर प्रकाशचित्रे. मूळ धाग्यापेक्षा थोडं अवांतर होतंय त्याबद्दल क्षमस्व! पण बुचाच्या फुलांची आठवण करून दिली म्हणूनः बकाणी म्हणजे बूच का ते माहीत नाही, पण बुचाच्या झाडाला आकाशमोगरा असं सुंदर नाव आहे. त्याच फुलांना आकाशनिंब असंही म्हणतात. बकुळ किंवा मोगरा यांसारखाच अत्यंत वेडावणारा सुगंध असतो या फुलांना. आमच्या घरासमोरच्या मैदानात निदान २५ एक तरी ऊंचच ऊंच बुचाची झाडं होती, संपूर्ण आसमंत धुंदावून टाकायची त्यांची फुलं. रात्री उशीरा ही फुलं अक्षरशः शेकड्यांनी फुलायची आणि पहाट उठून पाहिलं तर झाडांखाली खच पडलेला असायचा! (Indian Cork Tree - Millingtonia hortensis - या वृक्षाच्या बुंध्याच्या सालापासून बाटल्यांची बूचं तयार करतात. खालील प्रकाशचित्रे आंतर्जालावरून.)

In reply to by बहुगुणी

अमृत 22/02/2012 - 09:29
मस्त वेडावून टाकणारा सुगंध असतो या फूलांचा. गेल्या आठवड्यात बस ने प्रवास करताना रस्त्याच्या दुतर्फा केशरी तांबडा पळस फुललेला दिसला वाह काय मस्त नजारा होता तो. विषयांतरा बद्द्ल क्षमस्व पण या फुलांच्या आठवणीसुद्धा गजर्‍याप्रमाणे एकमेकांत गुंफलेल्या आहेत मग एक आठवली की मग दुसरी मग........ असो. शुची आणि बहुगुणी तुमचे आभार. अमृत

In reply to by बहुगुणी

प्राजु 23/02/2012 - 05:55
वाह बहुगुणी...! इचलकरंजीत डेक्कन मध्ये रहात होतो तेव्हा तिथे या फुलांचे झाड होते... वेड लावतो याचा सुगंध. अतिशय मादक सुगंध असतो याचा. याला बहुतेक अर्जूनाची फुले असेही म्हणतात. अर्जुन वृक्ष हाच असावा. जागु, तुझा धागा बघूनच काहीतरी हटके असणार याची खात्री झाली आणि अपेक्षा पूर्ण झाली. बकुळीची फुले ...! आम्ही शाळेत असताना पलिकडेच डिकेटीई मध्ये जायचो ही फुले गोळा करायला. मोठीच्या मोठी झाडे होती तिथे.. खूप फुले मिळायची.. मैत्रीणींसोबत ओट्यामध्ये गोळा केलेली फुलं घरी आणायची .. आणि मग त्या शाळेच्या स्कर्टला बकुळीचा वास लागलेला असायचा... खूप आठवणी जाग्या झाल्या... सुंदर लेख.. आणि त्या केळीच्या पानावर खूप सुंदर दिसताहेत ही फुले. सुंदर!! मन एकदम प्रफुल्लीत झालं.

In reply to by प्राजु

विसुनाना 23/02/2012 - 13:03
इचलकरंजीला ही चंदनबटव्याची (बुचाची?) झाडे खूप होती. आमच्या हायस्कुलातही होती. त्याचे फळ (चंदनबटवा) हेही बदामासारखे लागते. खरेतर अशोकापेक्षा हीच झाडे का लावत नाहीत याचे आश्चर्य वाटते. हे झाड चार मजल्यांपेक्षा उंच जाते, उंचावरून सावली धरते आणि सुवासिक फुलेही देते.

चित्रा 21/02/2012 - 19:17
जागु, तुझे लेख म्हणजे माझ्यासाठी लहानपणात जाणे असते. मी शाळेत असताना आम्ही मार्च-एप्रिलमध्ये अशी सकाळी सकाळी फुले वेचायला जात असू. अगदी लवकर नाही पण सकाळी सहाच्या सुमारास गेले की भरपूर फुले असत. मला माहिती नाही, तुम्ही गेलात तेव्हा सकाळी कशी नव्हती. आम्हाला उलट रात्रीच्या वेळी बकुळीकडे जाऊ नये असे सांगायचे, कारण माहिती नाही. बकुळीच्या झाडाची लहानशी फळेही पडतात असे आठवते. तीही आम्ही खात असू.

In reply to by चित्रा

वपाडाव 21/02/2012 - 19:22
आम्हाला उलट रात्रीच्या वेळी बकुळीकडे जाऊ नये असे सांगायचे, कारण माहिती नाही.
अश्या सुवासिक झाडांच्या बुंध्यांना साप विळखे मारुन बसतात, कदाचित हे कारण असेल. म्हणुन तुम्हाला तेव्हा संध्याकाळी झाडाजवळ जाण्यास मनाइ केली असेल... प्राजक्ताच्या झाडाला असे होते की नाही माहित नाही... पण माझ्या कालेजात एक चंदनाचे झाड होते, त्याच्या खाली चिक्कार वेळा 'काती' पडलेल्या पाहिल्या आहेत...

In reply to by वपाडाव

अमृत 22/02/2012 - 09:34
ही सापांची आवडती झाडं... बाबांनी घरी मदनमस्त लावला होता पण आई आणि इतरांनी तो तोडायला लावल्याचे आठवते... कारण हेच.. अमृत

पर्वाच मी बकुळीचे अगदी जेनुइन अत्तर मिळवले,आणी आज हा लेख...मी पण अम्च्या गावाला(लहान असताना) विहिरिवर हे झाड आहे,तिथे सुपारीच्या होडित ही भरपुर फुले वेचुन आणायचो...आई,मावशी यांना दिली की अखंड ५०पैसे मिळायचे...जागु तैंचे धागे म्हणजे आंम्हाला ''बालपणीच्या सुखाच्या काळात'' परत नेणारे झाले आहेत,बकुळीचा गोड सुगंध जितकं वेड लावणारा आहे,तितक्याच त्या अठवणीही वेडं करणार्‍या आहेत... :-)

रामदास 21/02/2012 - 21:47
नेहेमीप्रमाणे सुंदर लेख . या लेखाच्या निमीत्ताने काही सुंदर गाणी आठवली .त्यापैकी एक म्हणजे धाडीला रामा का तिने वनी ह्या नाटकातील एक पद. घाई नको बाई अशी आले रे बकुलफुला आणि दुसरे मंगला नाथ यांचे एक भावगीत बकुलफुला कधीचे तुला धुंडते वनात .

In reply to by रामदास

चतुरंग 22/02/2012 - 04:34
+१ अगदी हेच गाणे आठवले "घाई नको बाई अशी आले रे बकुलफुला" बकुळीचा सुगंध अगदी मादक असतो आणि कितीही छाती भरुन घेतला तरी पुन्हःपुन्हा घेत राहावा असे वाटत राहते. (बकुळप्रेमी)रंगा

रेवती 22/02/2012 - 00:01
आहाहा! मादक सुगंधाच्या या फुलांचा गजरा मला लहानपणी कधीही माळावासा वाटला नाही पण आज्जी मात्र आवडीनं दोन तीन दिवस तिच्या आंबाड्यावर घालायची. मला त्यावेळी बुचाच्या फुलांचं भयंकर आकर्षण होतं आणि त्याच्या लांब देठांचा बीन सुईदोर्‍याचा गजरा करत असे. बहुगुणींनी सुचवलेले आकाशमोगरा हे नाव समर्पक आहे. आज्जीच्या अठवणीनं कासावीस झाले. वरचे सगळे फोटू मस्तच. चांदण्यांसारखे!

पाषाणभेद 22/02/2012 - 01:39
दिल्याघेतल्या वचनांची शपथ तुला आहे मनातल्या मोरपिसाची शपथ तुला आहे बकुळीच्या झाडाखाली निळ्या चांदण्यात हृदयाची ओळख पटली सुगंधी क्षणात त्या सगळ्या बकुळफुलांची शपथ तुला आहे शुभ्र फुले रेखित रचिला चांद तू जुईचा म्हणालीस, "चंद्रोत्सव हा सावळ्या भुईचा !" फुलांतल्या त्या चंद्राची शपथ तुला आहे भुरभुरता पाउस होता सोनिया उन्हात गवतातुन चालत होतो मोहुनी मनात चुकलेल्या त्या वाटेची शपथ तुला आहे हळूहळू काजळताना सांज ही सुरंगी तुझे भास दाटुनि येती असे अंतरंगी या उदास आभाळाची शपथ तुला आहे - मंगेश पाडगावकर काय शब्द आहेत! या सुंदर गीताप्रमाणेच आपला लेख सुरेख आहे. असल्या देखण्या अन सुवासीक लेखांमधून सुवास पोहचविण्याची सुविधा आंतरजालावर पाहिजे होती.

In reply to by पाषाणभेद

बहुगुणी 22/02/2012 - 02:40
बकुळीच्या या चर्चेवरून सुषमा श्रेष्ठ हिने गायलेलं हे वसंत बापटांचं गाणंही आठवलं: या बकुळीच्या झाडाखाली, आठवणींची लाख फुले इथेच माझ्या स्वप्नांसाठी, एक रेशमी झुला झुले इथेच माझी बाळ पाऊले दवात भिजली बालपणी दूर देशीच्या युवराजाने इथेच मजला फुल दिले तिनेच आसवे पुसली माझी हृदयामधला गंध दिला चांदण्यातेले दोन कवडसे माझ्यासाठी अंथरले बकुळी माझी सखी जीवाची जन्मांतरीचे प्रेम जुने, मला पाहता फुलते ती अन्‌ तिला पाहता मी ही फुले

In reply to by पाषाणभेद

स्मिता. 22/02/2012 - 14:17
बकुळीच्या झाडाखाली निळ्या चांदण्यात हृदयाची ओळख पटली सुगंधी क्षणात त्या सगळ्या बकुळफुलांची शपथ तुला आहे
काल हा लेख वाचल्यापासून अजूनही याच ओळी मनात गुणगुणत आहे!!

इन्दुसुता 22/02/2012 - 07:00
मला आत्ता पायजे बकुळीचा वास आणि गजरा....... बकुळीचा मनसोक्त वास घेऊन आणि धुंद होऊन किती वर्षे होऊन गेलीत सांगता येत नाही. बुचाची दोन मोठ्ठी झाडे माझ्या बहिणीच्या बागेत आहेत. गम्मत अशी कि हिच दोन झाडे तिला लहान पणापासुन अतिशय आवडत आणि जणूकाही त्यांच्या सर्व फुलांवर तिचाच हक्क असे. ती ( बहिण)मोठी झाल्यावर ( अनेक वर्षांनी ) ते घर विकायला काढ्ले होते, तिने ते घर केवळ त्या झाडांसाठी विकत घेतले... काय ऋणानुबंध झाडांशी !!! मलाही कधीतरी आयुष्यात असेच एक बकुळीचे झाड माझ्या अंगणात हवे आहे. .. सध्या मी जेथे सायकल चालवते किंवा फिरायला जाते तिथे काही फुले बकुळीसारखी दिसतात ...पण वास वेगळा आहे आणि पानेही... झाडांची वेगळीच जात असावी... जागु ... या वर्षी च्या सीझन मध्ये माझ्या नावाने २ गजरे घाल नक्की....

५० फक्त 22/02/2012 - 08:43
माझ्याकडुन - घाई नको बाई अशी आले रे बकुळफुला - जाम भारी आहे हे नाट्यपद. बकुळीची फुलं म्हणजे सोलापुरातली हुतात्मा बाग आठवते, सावरकर मैदानाकडच्या गेटमधुन आत गेलं की पहिल्याच टर्नला दोन मोठी झाडं आहेत, मोठ्या बहिणींनी भेळ खाउ घालण्याच्या अटीवर अर्धा अर्धा तास फुलं वेचली आहेत, नंतर भेळ खातानाही हाताला तोच वास यायचा, त्यावेळी सक्त मजुरी वाटायची पण आज कधीतरी पुन्हा अशी फुलं गोळा करुन बहिणींकडं जायचंय, रडुन भेळ वसुल करायचीय.

जागु 22/02/2012 - 10:44
चित्रा पुर्वीच्या लोकांची अशी कल्पना होती की बकुळीच्या झाडावर सांजवेळी भुते असतात. त्यामुळे पुर्वी अशा काही झाडांजवळून बायका-पोरांना फिरकू दिले जात नसे. झाडाच्या थंडाव्यामुळे सापही येतात हेही एक कारण आहे. पण फुलांची गळती ही संध्याकाळीच चालू होते. अमृत, शुची, बहुगुणी बुचाची फुले म्हणजे माझाही विक पॉईंट. अजुनही हे फोटो पाहून मन पहाटेच्या अंधारात ही फुले वेचतं. माझ्यामाहेरीच हे झाड होते. आता तिथेही छोटी छोटी आहेत. अजुन फुले येत नाहीत. ही फुले कुठे दिसली की त्यावरही लेख लिहीणार आहे. सगळ्यांच्या कविता, प्रतिसाद खुप आवडले. धन्यवाद.

मस्त लेख. या लेखावरून ९वी का १० वीत अभ्यासाला होती ती एक कविता आठवली. उद्यानात अनंत वृक्ष फुलले, त्यांची सुंगंधी फुले, घेतो जो न करात तोच सुकती, पस्तावतो त्यामुळे | यांचा (बकुळीच्या फुलांचा) गंध अनंत काळ टिकतो, जाती न कोमेजुनी मेमरीनं आयत्या वेळी दगा दिला :( शेवटची ओळ आठवेच ना :(:( कुणाला आठवत असेल तर द्या इथे. अवांतरः बुचाच्या फुलांचे फोटो पाहून सातार्‍याचा खिंडीतील गणपती आठवला. त्या परिसरात किमान ६-७ तरी झाडे आहेत बुचाच्या फुलांची. फुलं असली म्हणजे आख्ख्या परिसरात नुसता घमघमाट असतो.... आहा !!

सस्नेह 22/02/2012 - 11:23
वा.वा.. लेख जास्ती सुरेख की त्यातले फोटो, की त्यावरच्या प्रतिक्रिया असा सुखद स॑भ्रम कि हो पडला ? बकुळीची फुले म्हणजे माझा weak point ! (चिमण्या॑सारखा..) आणि बुचाची फुलेपण. त्या॑ना गगनजाई असेपण नाव आहे. फोटो पाहूनच सुग॑ध दरवळल्यासारख॑ वाटल॑...

धनुअमिता 22/02/2012 - 13:18
जागु ताई लहानपणी ची आठवण करुन दिलीत.शाळेतुन घरी आलो कि हात-पाय धुवून जेवण करुन परडी घेवुन हि फुले वेचायला जायचो. खुप मजा यायची फुले वेचायला.वरती झाडाकडे बघायचो आणी फुल पडले कि झेलायचो.खुप फुले झाली की घरी येवुन त्याचे गजरे विणायचे,मग हे गजरे रुमाल ओला करुन त्यात ठेवायचे व दुसर्‍या दिवशी शाळेत जातान केसांत घालुन जायचे. खुप मजा व भांडणे हि केली हि फुले वेचताना. पण आता हे बकुळीचे झाडच नाही आहे, आहेत त्या फक्त आठवणी. पण आजही अजुनही तशाच ताज्या आहेत मनात. आजही बकुळीच्याफुलांची आठवन येते. खुप खुप लिहावेसे वाटते आहे ,पण शब्दच नाही आहेत भावना व्यक्त करायला. आता या क्षणाला असे वाटते की ऑफीस मधुन निघुन घरी जावे हातात परडी घ्यावी व बकुळीची फुले वेचायला जावे. :-)

विसुनाना 23/02/2012 - 13:10
आजकाल शहरांतून जशा चिमण्या, पोपट दिसत नाहीत तशीच ही बकुळ, बुच अशी झाडेही दिसेनाशी होत आहेत. लेखिकेने बकुळीची फुले वेचण्यासारख्या अत्यंत साध्या गोष्टीतूनही किती आनंद मिळवता येतो ते दाखवले आहे. तो आनंद प्रतिसादांतूनही परिमळतो आहे. धन्यवाद.

पैसा 23/02/2012 - 21:27
फोटो फार आवडले. हल्ली बकुळीचे गजरे १५/२० रुपयानी असतात, पण येतात तेव्हा मी न चुकता घेतेच! ५/७ वर्षाची लहान मुलं सकाळी लवकर उठून ताज्या बकुळीच्या फुलांचे गजरे बस स्टँडवर विकत असतात, त्याना गजरे विकून शाळेत जायचं असतं, तेवढीच आपल्याकडून मदत. स्वार्थ आणि परमार्थ दोन्ही झाले! या फुलांचा वास मंद असतो, आणि त्याच सुमाराला येणारी सुरंगी अगदी घमघमणारी! त्यामुळे बकुळी केव्हाही जास्त आवडीची.

जागु 24/02/2012 - 12:36
प्राजू काही हरकत नाही ग. तुझ्यासारख्या रसिक व्यक्तिने घेतला ह्यात मला अजुन आनंद आहे. पैसा हल्ली खुपच दुर्मिळ झाली आहेत ही फुल. आपल्याला मिळतात हेच आपल नशिब समजायच आणि त्या बिचार्‍यांना त्यामुळे काही मिळकतीचे साधन मिळते हे त्यांचे नशीब. सुरंगीची आठवण केलीस म्हणुन मागचा सुरंगीचा धागा टाकते. http://www.misalpav.com/node/17348
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
भले मोठे ऐटीत मिरवणारे बकुळीचे झाड आणि त्याला लागणारी नाजूकशी फुले म्हणजे जणूकाही एक एक नक्षीदार कुडीच.

बारवीचे जंगल व आक्षीचा समुद्र..

शैलेन्द्र ·

पैसा 20/02/2012 - 20:01
मस्त फोटो! खाटीक नावचा पक्षी आहे हे पाहून मजा वाटली! आणि ति शिक्रा म्हणजे घारीचा भाऊबंद आहे का? किनार्‍यावरच्या वाळूतल्य लाटा आणि इतर समुद्रपक्ष्यांचेही फोटो फार आवडले. अप्रतिम!

स्मिता. 20/02/2012 - 20:27
सगळेच फोटो सुंदर आहेत. किती विविध रंगाचे आणि विविध प्रकारचे पक्षी आहेत जगात. काहि पक्षी तर चित्रात रंगवावे अश्या रंगाचे! त्या सगळ्यांचे फोटोही तेवढ्याच कलात्मकतेने काढलेय. येवू द्या अजून...

अन्या दातार 21/02/2012 - 00:05
मी काही फोटोग्राफीतला एक्सपर्ट नाही, पण जे काही थोडेफार बघायला शिकलो, त्यावरुन मला काही प्रश्न पडलेत. १. टेरेक सॅन्ड पायपर व सन बर्डच्या फोटोमध्ये थोडा नॉइज वाटतोय तो आयएसओ जास्त असल्यामुळे कि झूम जास्त केल्यामुळे?? २. कोतवालचा दुसरा फोटो, खाटीक पक्ष्याचा फोटो व शेवटचा फोटो ओव्हरएक्स्पोज झाल्यासारखे वाटत आहेत. त्यामुळे डिटेल्स काहीसे मार खातात. फ्रेमिंग अप्रतिम आहे. टायमिंग पर्फेक्ट आहे.

In reply to by अन्या दातार

शैलेन्द्र 21/02/2012 - 00:30
धन्यवाद, "१. टेरेक सॅन्ड पायपर व सन बर्डच्या फोटोमध्ये थोडा नॉइज वाटतोय तो आयएसओ जास्त असल्यामुळे कि झूम जास्त केल्यामुळे??" आय एस ओ जास्त नव्हता, पण सनबर्डसारखा पक्षी खुप छोटा असतो, क्रोप करुन फोटो मोठा करताना नॉईस येतो, त्या पक्षाच्या शक्य तितक्या जवळ जाणे हा एकच पर्याय.. तसे प्रयत्न चालु आहेत. "२.कोतवालचा दुसरा फोटो, खाटीक पक्ष्याचा फोटो व शेवटचा फोटो ओव्हरएक्स्पोज झाल्यासारखे वाटत आहेत. त्यामुळे डिटेल्स काहीसे मार खातात." बरोबर आहे, कोतवालाच दुसरा फोटो मुद्दाम ओव्हर एक्सपोज केलाय.. थोडासा काळा सफेद्चा खेळ.. नाहीतर वरच्या व खालच्या फोटोत फरकच नाही. खाटीक पक्षाचा प्रोब्लेम असा की हा छोटा पक्षी फार उंच तारेवर होता, आणी मला पक्षाची नजर दाखवायला आवडते.. तो डोळा दाखवण्याच्या नादात रंगछटा मार खातायेत. शेवटचा फोटो फोकस करायला फार कठीन गेला, सुर्य उलटा असताना जे सेटींग होत, ते तसच राहील, म्हणुन तो तितकासा चांगला आलेला नाही.

In reply to by सुनील

शैलेन्द्र 21/02/2012 - 09:07
खरच.. फार दीवस जगु शकेल अस नाही वाटत, कारण जमीनीवर अन्न शोधताना एका पायाने वाळुत चालण त्याला फार कठीन जात होतं, तसच जमीनीवर उतरतानाही फार त्रास होत होता..

गवि 21/02/2012 - 10:23
गुरु आहात हो शैलेंद्रजी.. तुमच्यासोबत फिरायला पाहिजे आता. खूप लाभ होईल.. कॉलेजात असताना सालिम अलींच्या "बुक ऑफ इंडियन बर्डस" ला गीता, बायबल मानायचो आम्ही काही मित्र. आता बहुतांश सर्व विस्मरणात गेलं. नेचर फोटोग्राफी आपल्याला जमावी ही इच्छा फक्त इच्छाच राहिली.. तुम्ही नशीबवान आहात की हा छंद फुलवत ठेवला आहेत.. शेवटच्या फोटोबाबत, नवरंग हे नाव तुम्ही दिलं आहेत. अर्थातच पक्ष्यांची मराठी नावं जागोजागी बदलतात. फार पूर्वी कै. डॉ. विवेक परांजपे ("आपली सृष्टी-आपले धन"कर्ते) यांनी मराठी नावं स्टँडर्डाइइझ करण्याचा फार उत्तम प्रयत्न केला होता. ते जागतिक दर्जाचे मराठीतले पहिले आणि शेवटचे निसर्गपुस्तकखंड आता मिळत नाहीत. तर... नवरंग हे नाव जनरली "इंडियन पिट्टा" (खाली चित्र जालावरुन साभार) याला उद्देशून म्हटलं जातं. हा चिमुकला शाखारोही पक्षी आहे.. तुम्ही फोटोत दर्शवलेला पक्षी नीलकंठ म्हणून अधिक सामान्यपणे ओळखला जातो. नीळकंठ, चास ही त्याची आणखी काही नावं मी ऐकली आहेत. "इंडियन रोलर" आणि "ब्लू जय" अशा नावांनी हा पूर्वी पाहिला आहे. पंख मिटून बसलेला असताना निळ्या रंगाचा डल पार्ट दिसतो. पण उडाला की झळझळता निळा रंग उघड होतो. तुमच्या फोटोत दिसतं आहेच.. अर्थात ब्लू जय किंवा ब्लू जे या नावाचा अजून एक पक्षीही जगात आहे.. तो निळ्या बुलबुल किंवा टिट पक्ष्यासारखा दिसतो. म्हणून नीलकंठाला इंडियन रोलर म्हटलेलं बरं. असो.. फोटो बेहद्द आवडले आहेत असं सांगून नीलकंठपुराण थांबवतो.

In reply to by गवि

शैलेन्द्र 21/02/2012 - 17:32
अगदी बरोबर, निलकंठ म्हणजे इंडीयन रोलरच.. घाईघाईत मी चुक्या.. अजुन एक पाहीलय, हे पक्षी माळव्यात फार दिसतात, आणी त्यांचे रंग, आपल्याकडच्या निलकंठापेक्षा किंचीत गडद व चमकदार असतात.. कदाचीत तापमानाचा फरक असावा.. बाकी हा पीट्टापण दिसलाय मला बारवीच्या जंगलात, पण फोटो नाही काढता आला..

In reply to by गवि

शैलेन्द्र 21/02/2012 - 19:32
बाकी सांगा कधी जायच जंगलात? कुठे राहता तुम्ही? आणी प्लीज, मी तुमच्यापेक्षा लहानच असेल वयाने व अनुभवाने.. मग अहोजाहो नको..

गणेशा 21/02/2012 - 18:48
काय सुंदर वाटले आहे धागा पाहुन .. खरेच खुप समाधान. प्रत्यक्षात तुम्ही ज्या सुंदर क्षणांचे साक्षीदार आहात त्याबद्दल सलाम.. युरेशीयन गोल्ड्न ओरीओल.. खरेच खुप गोंडस दिसत आहे .. एकदम झकास ...

In reply to by गणेशा

शैलेन्द्र 22/02/2012 - 10:36
"प्रत्यक्षात तुम्ही ज्या सुंदर क्षणांचे साक्षीदार आहात त्याबद्दल सलाम.." कीडा हो कीडा, पहाटे पहाटे उठुन तेल जाळत अशा ठीकाणी जायचं, मग एखाद्या अडचणीच्या जागी पुतळा होवुन बसायच.. वाट पहायची.. हे सगळ करुनही फोटो मीळेलच याची शाश्वती नाही, पण काय करणार, कीडा.. पण एखादा सुन्दर फोटो या सगळ्या श्रमांवर मोहोर लावतो, खरतर माझ्या नशीबात अजुन तसा फोटो आलेला नाही..

In reply to by शैलेन्द्र

गवि 22/02/2012 - 10:43
खरतर माझ्या नशीबात अजुन तसा फोटो आलेला नाही..
याच जाणिवेने तुम्ही अधिक अधिक उत्कृष्ट छायाचित्रकार व्हाल यात शंका नाही..

In reply to by कवितानागेश

शैलेन्द्र 22/02/2012 - 00:49
नक्कि नाही सांगता येत, पण असु शकेल... बाकी आपली मराठी नाव इरसाल असतात.. रेड वेन्टेड बुलबुलच एक शब्दी मराठी नाव एकदम चपखल आहे..

चिगो 23/02/2012 - 13:40
खुप म्हणजे खुपच सुंदर फोटो.. पक्ष्यांचे, मग ते बसलेले असोत किंवा उडत असोत, फोटो काढणं हे लै जिकरीचं काम आहे. कॅमेरा-तंत्राची चांगली ओळख आणि सौंदर्यदृष्टी लागते ह्यासाठी.. असे सुंदर फोटो इथे डकवल्याबद्दल धन्यवाद.. झकास. लगे रहो..

In reply to by सुहास..

वपाडाव 23/02/2012 - 18:08
तुला त्याची काय रे गरज... अंतुरला जाताना जी.पी.एस. घेउन गेला होतास की काय... उगं गाडी काढ अन हाण्ण !! गेलं खोपोलीच्या पार की लागते आक्षी बीच...

In reply to by सुहास..

शैलेन्द्र 23/02/2012 - 20:48
कुठे ? आक्षी की बारवी? मुंबई की पुण्याहुण? आक्षी बीच अलीबागच्या शेजारी आहे.. एकदम सोपी जागा जायला.. बारवी- बदलापुरच्या शेजारी, पुण्याहुन आलात तर पनवेल तळोजा बदलापुर.. पण इतक्या लांब येवुन बघण्यासारख इथे काही नाही..

निव्वळ अप्रतिम. अभिनंदन. कावळा, चिमणी, पोपट, घार, गिधाड इ. इ. सर्वसामान्यांपलीकडे आमचे पक्षी ज्ञान नाही. त्यामुळे वरील सर्व अप्रतिम छायाचित्रे आणि त्या खालील प्रतिसाद्/चर्चा इत्यादींनी मोहून गेलो आहे.

Manish Mohile 24/02/2012 - 22:22
झकास पक्षी दर्शन घडवलं तुमच्या या धाग्यानी. युरेशिअन गोल्डन ओरिऑल चे फोटो एकदम झकास. मला वाटते यालाच मराठीत हळद्या म्हणतात. अजून कुठे कुठे पक्षी दर्शनासाठी गेलेला आहात? अजून येऊ द्यात.

In reply to by Manish Mohile

शैलेन्द्र 24/02/2012 - 23:03
"मला वाटते यालाच मराठीत हळद्या म्हणतात." बहुदा मी जास्त लांब जावु नाही शकत, बर्‍याचदा ट्रेकींगबरोबरच हे अ‍ॅडजस्ट करतो. मुंबईच्या आसपास आणी सह्याद्रीत जास्त फिरण होतं..

शैलेंद्र, काय दृष्टी आहे हो तुमची! आणि सुरेख प्रकाशचित्रणही. उत्तम चौकटी निवडून, व्यवस्थित प्रकाश केंद्रित करून, काय पाहायचय त्याची जाण ठेवून काढलेली ही सर्व सुंदर प्रकाशचित्रे आवडली!

In reply to by नरेंद्र गोळे

शैलेन्द्र 15/03/2012 - 12:20
मिपाकरांच्या प्रतिसादाने नेहमीच छान वाटत.. पण अजुनही खुपच चांगली छायाचित्र काढता येतील, मी स्वाताच यातल्या बर्‍याच चीत्रांवर खुश नाही..

पैसा 20/02/2012 - 20:01
मस्त फोटो! खाटीक नावचा पक्षी आहे हे पाहून मजा वाटली! आणि ति शिक्रा म्हणजे घारीचा भाऊबंद आहे का? किनार्‍यावरच्या वाळूतल्य लाटा आणि इतर समुद्रपक्ष्यांचेही फोटो फार आवडले. अप्रतिम!

स्मिता. 20/02/2012 - 20:27
सगळेच फोटो सुंदर आहेत. किती विविध रंगाचे आणि विविध प्रकारचे पक्षी आहेत जगात. काहि पक्षी तर चित्रात रंगवावे अश्या रंगाचे! त्या सगळ्यांचे फोटोही तेवढ्याच कलात्मकतेने काढलेय. येवू द्या अजून...

अन्या दातार 21/02/2012 - 00:05
मी काही फोटोग्राफीतला एक्सपर्ट नाही, पण जे काही थोडेफार बघायला शिकलो, त्यावरुन मला काही प्रश्न पडलेत. १. टेरेक सॅन्ड पायपर व सन बर्डच्या फोटोमध्ये थोडा नॉइज वाटतोय तो आयएसओ जास्त असल्यामुळे कि झूम जास्त केल्यामुळे?? २. कोतवालचा दुसरा फोटो, खाटीक पक्ष्याचा फोटो व शेवटचा फोटो ओव्हरएक्स्पोज झाल्यासारखे वाटत आहेत. त्यामुळे डिटेल्स काहीसे मार खातात. फ्रेमिंग अप्रतिम आहे. टायमिंग पर्फेक्ट आहे.

In reply to by अन्या दातार

शैलेन्द्र 21/02/2012 - 00:30
धन्यवाद, "१. टेरेक सॅन्ड पायपर व सन बर्डच्या फोटोमध्ये थोडा नॉइज वाटतोय तो आयएसओ जास्त असल्यामुळे कि झूम जास्त केल्यामुळे??" आय एस ओ जास्त नव्हता, पण सनबर्डसारखा पक्षी खुप छोटा असतो, क्रोप करुन फोटो मोठा करताना नॉईस येतो, त्या पक्षाच्या शक्य तितक्या जवळ जाणे हा एकच पर्याय.. तसे प्रयत्न चालु आहेत. "२.कोतवालचा दुसरा फोटो, खाटीक पक्ष्याचा फोटो व शेवटचा फोटो ओव्हरएक्स्पोज झाल्यासारखे वाटत आहेत. त्यामुळे डिटेल्स काहीसे मार खातात." बरोबर आहे, कोतवालाच दुसरा फोटो मुद्दाम ओव्हर एक्सपोज केलाय.. थोडासा काळा सफेद्चा खेळ.. नाहीतर वरच्या व खालच्या फोटोत फरकच नाही. खाटीक पक्षाचा प्रोब्लेम असा की हा छोटा पक्षी फार उंच तारेवर होता, आणी मला पक्षाची नजर दाखवायला आवडते.. तो डोळा दाखवण्याच्या नादात रंगछटा मार खातायेत. शेवटचा फोटो फोकस करायला फार कठीन गेला, सुर्य उलटा असताना जे सेटींग होत, ते तसच राहील, म्हणुन तो तितकासा चांगला आलेला नाही.

In reply to by सुनील

शैलेन्द्र 21/02/2012 - 09:07
खरच.. फार दीवस जगु शकेल अस नाही वाटत, कारण जमीनीवर अन्न शोधताना एका पायाने वाळुत चालण त्याला फार कठीन जात होतं, तसच जमीनीवर उतरतानाही फार त्रास होत होता..

गवि 21/02/2012 - 10:23
गुरु आहात हो शैलेंद्रजी.. तुमच्यासोबत फिरायला पाहिजे आता. खूप लाभ होईल.. कॉलेजात असताना सालिम अलींच्या "बुक ऑफ इंडियन बर्डस" ला गीता, बायबल मानायचो आम्ही काही मित्र. आता बहुतांश सर्व विस्मरणात गेलं. नेचर फोटोग्राफी आपल्याला जमावी ही इच्छा फक्त इच्छाच राहिली.. तुम्ही नशीबवान आहात की हा छंद फुलवत ठेवला आहेत.. शेवटच्या फोटोबाबत, नवरंग हे नाव तुम्ही दिलं आहेत. अर्थातच पक्ष्यांची मराठी नावं जागोजागी बदलतात. फार पूर्वी कै. डॉ. विवेक परांजपे ("आपली सृष्टी-आपले धन"कर्ते) यांनी मराठी नावं स्टँडर्डाइइझ करण्याचा फार उत्तम प्रयत्न केला होता. ते जागतिक दर्जाचे मराठीतले पहिले आणि शेवटचे निसर्गपुस्तकखंड आता मिळत नाहीत. तर... नवरंग हे नाव जनरली "इंडियन पिट्टा" (खाली चित्र जालावरुन साभार) याला उद्देशून म्हटलं जातं. हा चिमुकला शाखारोही पक्षी आहे.. तुम्ही फोटोत दर्शवलेला पक्षी नीलकंठ म्हणून अधिक सामान्यपणे ओळखला जातो. नीळकंठ, चास ही त्याची आणखी काही नावं मी ऐकली आहेत. "इंडियन रोलर" आणि "ब्लू जय" अशा नावांनी हा पूर्वी पाहिला आहे. पंख मिटून बसलेला असताना निळ्या रंगाचा डल पार्ट दिसतो. पण उडाला की झळझळता निळा रंग उघड होतो. तुमच्या फोटोत दिसतं आहेच.. अर्थात ब्लू जय किंवा ब्लू जे या नावाचा अजून एक पक्षीही जगात आहे.. तो निळ्या बुलबुल किंवा टिट पक्ष्यासारखा दिसतो. म्हणून नीलकंठाला इंडियन रोलर म्हटलेलं बरं. असो.. फोटो बेहद्द आवडले आहेत असं सांगून नीलकंठपुराण थांबवतो.

In reply to by गवि

शैलेन्द्र 21/02/2012 - 17:32
अगदी बरोबर, निलकंठ म्हणजे इंडीयन रोलरच.. घाईघाईत मी चुक्या.. अजुन एक पाहीलय, हे पक्षी माळव्यात फार दिसतात, आणी त्यांचे रंग, आपल्याकडच्या निलकंठापेक्षा किंचीत गडद व चमकदार असतात.. कदाचीत तापमानाचा फरक असावा.. बाकी हा पीट्टापण दिसलाय मला बारवीच्या जंगलात, पण फोटो नाही काढता आला..

In reply to by गवि

शैलेन्द्र 21/02/2012 - 19:32
बाकी सांगा कधी जायच जंगलात? कुठे राहता तुम्ही? आणी प्लीज, मी तुमच्यापेक्षा लहानच असेल वयाने व अनुभवाने.. मग अहोजाहो नको..

गणेशा 21/02/2012 - 18:48
काय सुंदर वाटले आहे धागा पाहुन .. खरेच खुप समाधान. प्रत्यक्षात तुम्ही ज्या सुंदर क्षणांचे साक्षीदार आहात त्याबद्दल सलाम.. युरेशीयन गोल्ड्न ओरीओल.. खरेच खुप गोंडस दिसत आहे .. एकदम झकास ...

In reply to by गणेशा

शैलेन्द्र 22/02/2012 - 10:36
"प्रत्यक्षात तुम्ही ज्या सुंदर क्षणांचे साक्षीदार आहात त्याबद्दल सलाम.." कीडा हो कीडा, पहाटे पहाटे उठुन तेल जाळत अशा ठीकाणी जायचं, मग एखाद्या अडचणीच्या जागी पुतळा होवुन बसायच.. वाट पहायची.. हे सगळ करुनही फोटो मीळेलच याची शाश्वती नाही, पण काय करणार, कीडा.. पण एखादा सुन्दर फोटो या सगळ्या श्रमांवर मोहोर लावतो, खरतर माझ्या नशीबात अजुन तसा फोटो आलेला नाही..

In reply to by शैलेन्द्र

गवि 22/02/2012 - 10:43
खरतर माझ्या नशीबात अजुन तसा फोटो आलेला नाही..
याच जाणिवेने तुम्ही अधिक अधिक उत्कृष्ट छायाचित्रकार व्हाल यात शंका नाही..

In reply to by कवितानागेश

शैलेन्द्र 22/02/2012 - 00:49
नक्कि नाही सांगता येत, पण असु शकेल... बाकी आपली मराठी नाव इरसाल असतात.. रेड वेन्टेड बुलबुलच एक शब्दी मराठी नाव एकदम चपखल आहे..

चिगो 23/02/2012 - 13:40
खुप म्हणजे खुपच सुंदर फोटो.. पक्ष्यांचे, मग ते बसलेले असोत किंवा उडत असोत, फोटो काढणं हे लै जिकरीचं काम आहे. कॅमेरा-तंत्राची चांगली ओळख आणि सौंदर्यदृष्टी लागते ह्यासाठी.. असे सुंदर फोटो इथे डकवल्याबद्दल धन्यवाद.. झकास. लगे रहो..

In reply to by सुहास..

वपाडाव 23/02/2012 - 18:08
तुला त्याची काय रे गरज... अंतुरला जाताना जी.पी.एस. घेउन गेला होतास की काय... उगं गाडी काढ अन हाण्ण !! गेलं खोपोलीच्या पार की लागते आक्षी बीच...

In reply to by सुहास..

शैलेन्द्र 23/02/2012 - 20:48
कुठे ? आक्षी की बारवी? मुंबई की पुण्याहुण? आक्षी बीच अलीबागच्या शेजारी आहे.. एकदम सोपी जागा जायला.. बारवी- बदलापुरच्या शेजारी, पुण्याहुन आलात तर पनवेल तळोजा बदलापुर.. पण इतक्या लांब येवुन बघण्यासारख इथे काही नाही..

निव्वळ अप्रतिम. अभिनंदन. कावळा, चिमणी, पोपट, घार, गिधाड इ. इ. सर्वसामान्यांपलीकडे आमचे पक्षी ज्ञान नाही. त्यामुळे वरील सर्व अप्रतिम छायाचित्रे आणि त्या खालील प्रतिसाद्/चर्चा इत्यादींनी मोहून गेलो आहे.

Manish Mohile 24/02/2012 - 22:22
झकास पक्षी दर्शन घडवलं तुमच्या या धाग्यानी. युरेशिअन गोल्डन ओरिऑल चे फोटो एकदम झकास. मला वाटते यालाच मराठीत हळद्या म्हणतात. अजून कुठे कुठे पक्षी दर्शनासाठी गेलेला आहात? अजून येऊ द्यात.

In reply to by Manish Mohile

शैलेन्द्र 24/02/2012 - 23:03
"मला वाटते यालाच मराठीत हळद्या म्हणतात." बहुदा मी जास्त लांब जावु नाही शकत, बर्‍याचदा ट्रेकींगबरोबरच हे अ‍ॅडजस्ट करतो. मुंबईच्या आसपास आणी सह्याद्रीत जास्त फिरण होतं..

शैलेंद्र, काय दृष्टी आहे हो तुमची! आणि सुरेख प्रकाशचित्रणही. उत्तम चौकटी निवडून, व्यवस्थित प्रकाश केंद्रित करून, काय पाहायचय त्याची जाण ठेवून काढलेली ही सर्व सुंदर प्रकाशचित्रे आवडली!

In reply to by नरेंद्र गोळे

शैलेन्द्र 15/03/2012 - 12:20
मिपाकरांच्या प्रतिसादाने नेहमीच छान वाटत.. पण अजुनही खुपच चांगली छायाचित्र काढता येतील, मी स्वाताच यातल्या बर्‍याच चीत्रांवर खुश नाही..
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
कधीकधी अचानक एखादा छंद आपला ताबा घेतो. वेळात वेळ काढुन, कधी महत्वाच्या कामांनाही टांग मारुन आपण त्या दुनीयेत हरवायला बघतो. जे आपण करायला बघतो ते कितपत जमतय, याबाबत उत्सुकता तर असतेच. अशीच काही मी काढलेली छायाचित्र, आपल्या सुचनांसाठी आणी माझ्या सुधारणांसाठी... सुरवात आक्षीच्या किणार्‍यावरचे काही वेडर्स.. सॅन्ड प्लोव्हर्स.. कळपाने फिरणारे, कळपाने उडणारे...

क्लिक्स...

चिगो ·

jaypal 13/02/2012 - 17:23
फोटो क्र. १,५ व ६ आवडले क्र.७ अग्नीपंख खासच. अवांतर - "ज्योतिबाच्या मंदिरात आढळलेली धर्मनिरपेक्षता.." पोटाची रीकामी खळगी धर्मनिरपेक्षता शिकवते आणि टीकवते, पण एकदा का ती भरली की मग मात्र.........काही खर नाही त्या धर्मनिरपेक्षतेच. आसाम + नागभुमीतील अजुन छायाचित्र येऊद्यात. nagaland

In reply to by jaypal

चिगो 15/02/2012 - 16:42
च्यायला, हा फोटो कुठून आणला हो? एकदम सॉलिड आहे.. मला तरी अजून असलं काही पहायला मिळालेलं नाही..

मराठे 13/02/2012 - 20:18
सगळे फोटो मस्त आहेत. पहिल्या फोटोत तर लांडगा वेअरवुल्फ होताना दिसतोय. आणि दुसर्‍या फोटोत क्षितिजावर चंद्रासारखा दिसणारा पांढरा गोल कसला आहे?

अन्नू 13/02/2012 - 20:41
कुठे आहेत फोटो? आयज चेक चेक चेक... Smiley कंप्युटर चेक चेक चेक... Smiley फोटो दिसत नसल्याने प्रतिसाद नंतर देतो!

Nile 14/02/2012 - 09:24
फिशिंग नेट्सचा फोटो आवडला. कातरून आणि किंचित रंग बदलून झकास फोटो होईल असे वाटते.

सोत्रि 14/02/2012 - 10:01
मस्त फोटोज! पहिला आणी शेवटचा खासच... - (फोटोग्राफर व्हायची ईच्छा बाळगणारा) सोकाजी

चिगो 15/02/2012 - 16:40
सगळ्यांचेच धन्यवाद.. @मराठे, वपा बरोबर बोललाय.. काहीतरी चमकले असेल. पण चमकायला जागा चांगली निवडलीय फोटोत.. ;-) @पिंगु, नाही रं बाबा.. एकाच वेळी सगळीकडे रहायला मी काय भगवान कृष्ण थोडीच आहे. वेगवेगळ्या वेळी काढलीयत ही छायाचित्रे.. @सोत्रि, इच्छा काय बाळगायची नुस्ती. कॅमेरा उचला आणि सुरु करा.. आपोआप जमतंय.. @गवि, स्पा, पियुशा, नाईल, सुड, पन्नासराव.. धन्यवाद.. @सुहास, तुला "जयपाल" म्हणायचंय का ? मला पण तो फोटो आवडला..

jaypal 13/02/2012 - 17:23
फोटो क्र. १,५ व ६ आवडले क्र.७ अग्नीपंख खासच. अवांतर - "ज्योतिबाच्या मंदिरात आढळलेली धर्मनिरपेक्षता.." पोटाची रीकामी खळगी धर्मनिरपेक्षता शिकवते आणि टीकवते, पण एकदा का ती भरली की मग मात्र.........काही खर नाही त्या धर्मनिरपेक्षतेच. आसाम + नागभुमीतील अजुन छायाचित्र येऊद्यात. nagaland

In reply to by jaypal

चिगो 15/02/2012 - 16:42
च्यायला, हा फोटो कुठून आणला हो? एकदम सॉलिड आहे.. मला तरी अजून असलं काही पहायला मिळालेलं नाही..

मराठे 13/02/2012 - 20:18
सगळे फोटो मस्त आहेत. पहिल्या फोटोत तर लांडगा वेअरवुल्फ होताना दिसतोय. आणि दुसर्‍या फोटोत क्षितिजावर चंद्रासारखा दिसणारा पांढरा गोल कसला आहे?

अन्नू 13/02/2012 - 20:41
कुठे आहेत फोटो? आयज चेक चेक चेक... Smiley कंप्युटर चेक चेक चेक... Smiley फोटो दिसत नसल्याने प्रतिसाद नंतर देतो!

Nile 14/02/2012 - 09:24
फिशिंग नेट्सचा फोटो आवडला. कातरून आणि किंचित रंग बदलून झकास फोटो होईल असे वाटते.

सोत्रि 14/02/2012 - 10:01
मस्त फोटोज! पहिला आणी शेवटचा खासच... - (फोटोग्राफर व्हायची ईच्छा बाळगणारा) सोकाजी

चिगो 15/02/2012 - 16:40
सगळ्यांचेच धन्यवाद.. @मराठे, वपा बरोबर बोललाय.. काहीतरी चमकले असेल. पण चमकायला जागा चांगली निवडलीय फोटोत.. ;-) @पिंगु, नाही रं बाबा.. एकाच वेळी सगळीकडे रहायला मी काय भगवान कृष्ण थोडीच आहे. वेगवेगळ्या वेळी काढलीयत ही छायाचित्रे.. @सोत्रि, इच्छा काय बाळगायची नुस्ती. कॅमेरा उचला आणि सुरु करा.. आपोआप जमतंय.. @गवि, स्पा, पियुशा, नाईल, सुड, पन्नासराव.. धन्यवाद.. @सुहास, तुला "जयपाल" म्हणायचंय का ? मला पण तो फोटो आवडला..
लेखनविषय:
नमस्कार मंडळी.. मी काढलेली काही छायाचित्रे आपल्यासमोर मांडतो आहे.. १. आसाममधल्या नगाँव शहरात एका कलाकाराकडून घेतलेलं हे लघु-शिल्प.. मला व्यक्तिशः ह्यातील रंगसंगती खुप आवडली.. २. नगाँवजवळच एका जागी फिरायला गेलो असता (बायकोने) काढलेला हा फोटो.. ३.

प्राजक्त फुलला दारी

जागु ·

---^--- काय म्हणु या लेखाला..? अनुभव..जिवंत काव्य...? की फक्त...प्राजक्ताचा सडा... मुकेपणा गहिरेपणा हळुवारपणा मानवी मनाचे अनेक रंग जपणारा,खुलवणारा खराखुरा निसर्गसुंदर...प्राजक्ताचा सडा... लहानपणची अठवण,तारुण्यातली सहजता आयुष्यभराची सुखद ठेव म्हणजे दुसरे काय..? प्राजक्ताचा सडा...

गणेशा 07/02/2012 - 14:33
थोडेशे आमचे ही लिहावेसे वाटते अवांतर : आणि अजुन आवडण्यास कारण वेगळे ही आहे .. पारिजातकाची ही फुले माझ्याही खुप आवडीची आहे.. त्यामुळे त्या संबंधीचे सर्व काही मला आवडते.. माझ्या जुन्या घरी बाग होती.. आता नविन घरी नाही.. पुढे अंगणात थोडी जागा आहे, तेथे पारिजातकाचे झाड लावायचे आहे.. पण खुप दिवस झाले रोप च मिळत नाहि .. वाईट वाटते.. मध्ये त्याच्या बिया आणल्या होत्या वटेश्वर मंदिरात गेलो होतो सासवड ला तेंव्हा.. पण त्या आल्या नाही ... पारिजातकाच्या झाडामुळे.. फुलांच्या गुणधर्मामुळे माझ्या घराचे नाव पण " पारिजात " ठेवले आहे ... माझय आवडणार्या कवितेत बर्याच दा या पारिजाताचा उल्लेख आपोआप येतो आणि त्या सुगंधीत ओळींनी मन प्रसन्न होत जाते.. आणि मला आवडणार्‍या वाक्यात सर्वात आवडते वाक्य पण या फुलांमुळेच आहे .. वाक्य (आठवले तसे): "पारिजातकाचे आयुष्य मिळाले तरी चालेल , पण लयलुट करायची ती सुगंधाचीच " - व.पु. काळे बाकी लिहित रहा... वाचत आहे...

जागुताई, प्राजक्ताच्या झाडाशी निगडीत, खूप आतल्या, खूप जुन्या, काही आठवणी वर आल्या! प्राजक्ताचं फूल हे अतिशय सुंदर दिसतं. केवळ दोनच रंग. त्यातला एक तर पांढराच. दुसरा नाजूक केशरी. तरीही हे फूल अतिशय प्रसन्न दिसतं आणि प्रसन्न करून जातं!
सकाळी मी चहा घेऊन अंगणातल्या लादीवर बसून कपातला चहा संपेपर्यंत गवतात पाय सोडून हिरव्यागार गवतावर पांढरा-केशरी प्राजक्ताचा सडा आणि त्याचा मंद सुगंध अनुभवते.
तुझा प्रच्चंड हेवा वाटला बघ! :)

In reply to by बिपिन कार्यकर्ते

गणपा 07/02/2012 - 14:55
तुझा प्रच्चंड हेवा वाटला बघ!
थोडा बदल करुन म्हणतो. नेहमीच तुझा प्रच्चंड हेवा वाटतो बघ!

जागु 07/02/2012 - 14:55
अत्रुप्त आत्मा तुमचा प्रतिसाद प्राजक्ताच्या फुलासारखाच आहे. धन्स. गणेशा नर्सरीत पाहीलत का ? मिळेल नर्सरीमध्ये प्राजक्ताचे रोप. अन्या धन्यवाद.

In reply to by जागु

गणेशा 07/02/2012 - 15:21
पाहिले ना... नाहि मिळाले .. आत्ता मध्ये पौड .. पवना भागाल भेट दिली होती ... तेथे बर्याचश्या नर्सरी ला पुरवठा करणारी रोपे पिकवली जातात, ५-६ फुलांची झाडे आणली ( नाइलाजाने गच्चीवर ठेवायला) .. पण पारिजातकाचे झाड काही मि़ळाले नाही.. चाफा होते.. अजुन वेगवेगळी होती.. पण नेमके हे नव्हते. जगताप नर्सरी ने मात्र तेथुन विक्री करत नाहित म्हणुन एंट्री ही दिली नाहि ... प्रयत्न चालु आहे ... बाकी कुंडीत झाडे लावण्यापेक्षा, गच्चीच्या एका भागात माती पसरवुन आपण त्यात झाडे(लहान फुलांची) लावु शकतो का ? असल्यास थोडे सजेशन्स माहिती सांगितल्यास मंडल आभारी आहे ...

स्मिता. 07/02/2012 - 15:21
जागुताई, अगं काय सांगु... हा लेख वाचून खूप सार्‍या भावना अचानक दाटून आल्या. लेख आवडला हे वेगळं सांगायला नकोच. माझ्या लहानपणी (ज्या वयातलं आता सगळं अंधुकच आठवतं) आमच्या अंगणात एक पारिजातकाचं झाड होतं. मलाही त्याचा सुगंध खूप आवडायचा. सकाळी आजी पुजेकरता फुलं गोळा करायची तेव्हा ते झाड हलवून टपटप पडणारी फुलं अंगावर झेलायला मजा यायची. रोज सकाळी उठायचे तेव्हा आधीच फुलांचा सडा पडलेला सगळीची, सगळीची सगली फुलं झाडावर कधी पाहिलीच नव्हती. एकदा माझी आत्या भल्या पहाटे आली तेव्हा मी पण उठले होते आणि तेव्हा एकदाच सगळी फुलं झाडावरच असलेला प्राजक्त पाहिला होता. आकाशातल्या चांदण्या त्या झाडावर आल्यासारख्या वाटत होत्या. त्या वयातलं आता काही जास्त आठवत नाही पण ते चांदण्या ल्यायलेलं झाड मात्र अजूनही आठवतंय :)

In reply to by स्मिता.

गणेशा 07/02/2012 - 15:30
" चांदण्या ल्यायलेलं झाड " हि संकल्पना जास्त आवडली... अश्याच पाना फुलांच्या प्रितीत दरवळेले काही क्षण आठवताना लिहिलेले हे काव्य ह्या संकल्पने मुळे येथे द्यावेशे वाटले.. (कविता तश्या आता कमी झालेत.. पण कधी तरी अश्या आठवणी आल्यावर छान वाटते) आकाशमिठीत गर्द रात्र ओली शृंगारलेली नभवेलीवर शुभ्रांकित निशिगंधीत चांदणं निशब्द ओठांवरती पारिजात धुंद स्वप्नमेघ पालवत निशिगंधीत चांदणं ओझरत्या दवबिंदूंमध्ये कातरलेला चंद्र शहारलेल्या अंगणी निशिगंधीत चांदणं नभी चंदेरी आरास नीर दर्पण शोभीवंत झावळीतून शिंपलेले निशिगंधीत चांदणं चंद्रसावलीचा प्रदेश शब्दांध वार्‍याचा झोत क्षितिजापल्याड झेपावलेले निशिगंधीत चांदणं -

उदय के'सागर 07/02/2012 - 15:30
खुप आनंद वाटला हे सगळं वाचुन आणि फोटोज पाहुन... धन्यवाद... माझाहि एक 'प्राजक्तं' अनुभव ... :) मी लहान असतांना (चवथी-पाचवीत असेन)आई बरोबर काकुच्या माहेरी-भुसावळला गेलो होतो, काकु बाळांतपणासाठी माहेरी होती (तिला मुलगी झाली होती -माला क्युट्शी चुलत बहीण :) )... तर तिच्या घरी गेल्यापासुन का कोणास ठाउक पण मला जाम बोर होत होतं, कोणी ओळखिचं नाहि विशेष, घर नविन,शिवाय माझ्या वयाचंहि तिथे कोणिच नव्हतं.. त्यात अता इथे ३-४ दिवस रहायचं ह्याचं अजुनच टेन्शन आलं होतं... मग असंच त्या मोठ्या घरात फिरत फिरत मी मागच्या दारात गेलो, दार लोटलेलंच होतं, उघडुन बघतो तर काय ... अंगणभर प्राजक्ताचा सडा :) ( व्वा आज एवढ्या वर्षांनंतरहि अगदी लख्खं आठवतोय तो दिवस आणि ते चित्रं. ) ...मग काय! क्षणात माझी उदासिनता पळाली.. एकदम फ्रेश वाटलं.... :) पुढचे ३-४ दिवस कसे गेले कळलच नाहि ... मी आणि ते झाड.. खुपच छान गट्टी जमली आमची (झाड मोठ्ठं अस्ल्याने मस्तं चढुनहि बसयचो) :) सुरेश भटांनी किती सुदंर ओळी लिहील्या आहेत... खुप काहि सांगुन जातात ह्या ओळी.... सख्या तुला भेटतील माझे तुझ्या घरी सूर ओळखीचे उभा तुझ्या अंगणी स्वरांचा अबोल हा पारिजात आहे

जागु 07/02/2012 - 15:38
स्मिता क्या बात है ! मनराव, पकपकपक, कार्यकर्ते धन्यवाद. गणेशा तुम्ही कुठे राहता ? गच्चीत छोटी झाडे लावू शकता. हल्ली खुप ठिकाणी गच्चीवर माती टाकून झाडे लावतात. फक्त झाडे मोठी लावू नका नाहीतर मुळे आत शिरण्याची भिती असते. शिवाय गच्चीत लिकेज तर नाही ना हे पण पहा.

रम्या 07/02/2012 - 15:47
मला माझ्या गावी मी स्वतः लावलेल्या पारिजातकाच्या झाडाची आठवण आली. रात्री पारिजातकाच्या झाडाखाली बसून त्याचा सुवास श्वासात भरुन घेण्याइतका आनंद दुसरा कोणता नाही! पण काही दुर्दैवी माणसांनी त्याची फुलं खुप वेळ टिकत नाही म्हणून त्याला नावं ठेवली. काहींनी तर आपल्या घराची भिंत त्या पारिजातकापर्यंत वाढवली आणि आता त्याची मुळं घरात येतात म्हणुन ते काढावं लागेल म्हणून मला बजावायला लागले आहेत :(

५० फक्त 07/02/2012 - 16:11
फार दुख-या आठवणी आहेत पारिजातकाच्या, प्ण राहवत नाही म्हणुन प्रतिसाद देतो आहे, माझ्या जन्मापासुन ज्या ज्या घरात राहिलोय त्याच्या अंगणात पारिजातक होता, अन प्रत्येक घर सोडताना त्याच्याच गळ्यात पडुन रडलोय.

इरसाल 07/02/2012 - 16:11
लहानपण कोकणात गेले असल्यामुळे पारिजातकाचा सडा आणि धुन्द करणारा सुगंध अनुभवलेला आहे.पाटी पूजनाच्या दिवशी माझ्याच पाटीवर सगळ्यात जास्त पारिजातकाची फुले राहत हे आठवले. पारिजातक नेहमीच सत्यभामा आणि रुक्मिणीची आठवण करून देतो.

प्यारे१ 07/02/2012 - 16:21
प्राजक्त पहिल्यापासूनच मांगल्याचं प्रतिक वाटत आलाय. परवाचं (म्हणजे परवाचं) स्पावड्याचं माझा गाव मधलं प्राजक्ताचं स्वस्तिक पण मन प्रसन्न करतं. शुभ्र पांढर्‍या पाकळ्या आणि सात्विक केशरी रंग असलेलं हे फूल म्हणजे खरंच देवत्वाची प्रचीति आणतं जाणवून देतं. थोडा आणखी वेळ देवासमोर टिकायला पाहिजेत राव हे... खूपच नाजूक नि लगेच कोमेजणारं असतं.

दिपक 07/02/2012 - 16:35
आवडतं फुल कोणतं असं कुणी विचारलं की मी लगेच पारिजातकाच नाव घेतो. अत्यंत आवडत्या फुलावर हा सुंदर लेख वाचुन लहाणपणीचे दिवस आठवले. आजही रात्री रस्त्यावरुन चालताना अचानक पारिजाताकाचा सुवास येतो आणि ते सगळं डोळ्यासमोर येतं. मग थोडा वेळ तिथेच घुटमळतो तो सुंगध भरभरुन घेण्यासाठी. लेख खुप आवडला जागुताई. गणेशाची कविताही छान.

पैसा 07/02/2012 - 21:02
खूप आठवणी जाग्या झाल्या. मी लहान असताना भाड्याच्या घराच्या अंगणात प्राजक्ताची एक फांदी लावली होती, फांदी जीव धरत नाही असं म्हणतात, पण ती जगली, वाढली आणि मोठी होऊन घराला शोभा आणत राहिली. ते घर आम्ही नंतर सोडलं, पण अजून कधी तिथे गेले, तर मी त्या प्राजक्ताला भेटून येते. दुसरा प्राजक्त माझ्या आजीने आमच्या आजोबांच्या घरी लावलेला. घराबरोबर तोही गेला. हे लिहिताना डोळे भरून येताहेत पण....

चतुरंग 08/02/2012 - 02:38
माझ्या मावशीच्या घरी प्राजक्ताचं झाड होतं. रोज सकाळी अंगणात जाऊन पडलेली फुलं गोळा करायला मजा यायची. झाड हलवलं की दवाचा आणि फुलांचा सडा, फार मस्त वाटतं, सगळा दिवस अतिशय सुगंधी जातो!! (पारिजातकप्रेमी) चतुरंग

मीनल 08/02/2012 - 03:08
प्राजक्ताच्या फुलासाराखेच सुंदर लेखन. मंद सुवास मागे दरवळत ठेवणारे सुवासिक!!! नाजूक फुलासारख्या नाजूक आठवणींचे !!!

चित्रा 08/02/2012 - 09:57
अपेक्षा नसताना एकदम फुलांचा ओलसर गार शिडकावा झाल्यासारखे झाले. झाड हालवून प्राजक्ताच्या फुलांचा पाऊस अंगावर घ्यायचा. त्या कधी दवाने तर कधी पावसाने भिजलेल्या फुलांचा मऊ, गार स्पर्श मायेचा पाझर घालायचा. +१. धन्यवाद.

काय ते एवढंसं फूल प्राजक्ताचं... पण बघता बघता सगळ्यांनाच हलवून गेलं! बहुतेकांच्या मनात घर करून बसलंय! सुखद आश्चर्य वाटतंय!

In reply to by बिपिन कार्यकर्ते

स्मिता. 08/02/2012 - 14:27
काल रात्री झोपण्याआधी पुन्हा एकदा या धाग्यावरून नजर टाकली तेव्हा अगदी हाच विचार मनात आला. प्राजक्ताच्या झाडाला एवढ्या सगळ्या लोकांच्या भावविश्वात स्थान असलेलं बघून सुखद आश्चर्य वाटलं :)

टुकुल 08/02/2012 - 11:56
ऑफिस मधे धागा उघडल्यावर लगेच लक्षात आले कि हा धागा घरी जावुन निवांत वाचुन अनुभवण्यासारखा आहे. धागा, त्यातील फोटोज आणि प्रतिसाद सुंदर आहेत. माझी आणी प्राजक्ताची तशी धावती भेट झाल्याचे आठवत आहे पण ठिकाणे लक्षात येत नाहीत. पण नवीन घेतलेल्या जागेत माझ्या हाताने प्राजक्ताच झाड लावायची इच्छा खुप दिवसा पासुन आहे, बघु कधी पुर्ण होते :-) --टुकुल

In reply to by टुकुल

रम्या 09/02/2012 - 10:23
माझ्या हाताने प्राजक्ताच झाड लावायची इच्छा खुप दिवसा पासुन आहे, बघु कधी पुर्ण होते >> पारिजातकाच्या झाडाला प्रचंड बिया येतात. झाड जसं फुलांनी बहरत तसचं बियांनी सुद्धा! एखादी चांगली टपोरी बी सहज उगवते. स्वतः बी उगत घालून झालेलं झाड पाहण्याचा नवनिर्मितीचा आनंद अमाप असतो. अर्थात जवळपास कुठे पारिजातकाचं झाड असेल तरच हे होऊ शकतं. नाही तर नर्सरी आहेच. मी परेल मध्ये बारावीला असताना मे महिन्यात कुठल्याशा क्लास मध्ये जात होतो. मधल्या सुटीत मी बाजूच्याच एका बागेत जाऊन वाचत बसत असे. तिथेच एक पारिजातकाचं झाड होतं. प्रचंड आवडत होतं मला. बागेतून दोन टपोर्‍या बिया गोळा केल्या नि एका दुधाच्या पिशवीत माती भरून उगत घातल्या. एक बी उगवली. चार पानांचं नुकतच लावलेलं ते इवलसं रोपटं यष्टीतून साडे चारशे किलोमीटरचा प्रवास करत कोल्हापूरला पोहोचलं! घरामागच्या परड्यात एक फूटभर खोल खड्ड्यात खत-मातीचं मिश्रणात त्या रोपट्याचं नव घर वसवलं. रोपट जगलं, वाढलं. पुढच्याच वर्षी झाडाखाली छान सडा पडू लागला. आज मुंबईत असताना त्या झाडाची एक अनामिक ओढ लागून राहते. अंधारू लागताच पारिजातकाचा सुगंध घरात दरवळू लागतो. सकाळी मुद्दामच लहान मुलासारखा झाडाखाली उभा राहून झाड गदागदा हालवून त्या पुष्प वर्षावाचा आनंद घेतो. सार्‍या इलाख्यात असं लाख मोलाचं झाड फक्त माझाकडेच आहे! घरात एखादा पाहूणा वस्तीला असला कि रात्रिच्या सुगंधा बद्दल विचारतो नि मी छाती फुगवून सांगतो, "मी लावलेल्या पारिजातकाचा सुगंध आहे तो!"

In reply to by रम्या

टुकुल 09/02/2012 - 11:51
रम्या (एकदम खास मित्राला बोलतोय अस वाटतय :-) ), मस्त माहीती दिली आणी आपल्या हातुन लावलेल्या झाडाचा अनुभव पण मस्तच. --टुकुल

In reply to by रम्या

वपाडाव 09/02/2012 - 15:27
बाकी सगळं मस्तच आहे पण हे काय??
मी परेल मध्ये बारावीला असताना मे महिन्यात कुठल्याशा क्लास मध्ये जात होतो. मधल्या सुटीत मी बाजूच्याच एका बागेत जाऊन वाचत बसत असे.
कुछ स्पेलिंग मिस्टेक नही लगता क्या? सकाळपासुन आम्हीच भेटलो काय !!

In reply to by प्यारे१

वपाडाव 09/02/2012 - 16:32
ज्यांनाकळवुन घ्यायचाय त्यांना कळाला असावा प्रश्न... अवांतर :: तुला स्वाक्षरी बदलण्यासाठी तंबी मिळाली की काय रे संपादकांकडुन, की उगाच....

सविता००१ 08/02/2012 - 13:35
शब्दच संपलेत सांगण्यासाठी की हा लेख खूप खूप छान आहे आणि प्राजक्त तर इतका सुंदर आहे की बास... एवढच सांगते की तू खूप नशीबवान आहेस.

sneharani 09/02/2012 - 10:11
फोटो अन् प्रतिसाद सुध्दा प्राजक्तासारखे सुंदर!! :)

मिरची 09/02/2012 - 15:47
वाचूनच इतक प्रसन्न वाटल कि काय सांगु? गॅलरीत लावता येउ शकतो का प्राजक्त? कुंडीमध्ये? कोणी सांगु शकेल का कॄपया?

---^--- काय म्हणु या लेखाला..? अनुभव..जिवंत काव्य...? की फक्त...प्राजक्ताचा सडा... मुकेपणा गहिरेपणा हळुवारपणा मानवी मनाचे अनेक रंग जपणारा,खुलवणारा खराखुरा निसर्गसुंदर...प्राजक्ताचा सडा... लहानपणची अठवण,तारुण्यातली सहजता आयुष्यभराची सुखद ठेव म्हणजे दुसरे काय..? प्राजक्ताचा सडा...

गणेशा 07/02/2012 - 14:33
थोडेशे आमचे ही लिहावेसे वाटते अवांतर : आणि अजुन आवडण्यास कारण वेगळे ही आहे .. पारिजातकाची ही फुले माझ्याही खुप आवडीची आहे.. त्यामुळे त्या संबंधीचे सर्व काही मला आवडते.. माझ्या जुन्या घरी बाग होती.. आता नविन घरी नाही.. पुढे अंगणात थोडी जागा आहे, तेथे पारिजातकाचे झाड लावायचे आहे.. पण खुप दिवस झाले रोप च मिळत नाहि .. वाईट वाटते.. मध्ये त्याच्या बिया आणल्या होत्या वटेश्वर मंदिरात गेलो होतो सासवड ला तेंव्हा.. पण त्या आल्या नाही ... पारिजातकाच्या झाडामुळे.. फुलांच्या गुणधर्मामुळे माझ्या घराचे नाव पण " पारिजात " ठेवले आहे ... माझय आवडणार्या कवितेत बर्याच दा या पारिजाताचा उल्लेख आपोआप येतो आणि त्या सुगंधीत ओळींनी मन प्रसन्न होत जाते.. आणि मला आवडणार्‍या वाक्यात सर्वात आवडते वाक्य पण या फुलांमुळेच आहे .. वाक्य (आठवले तसे): "पारिजातकाचे आयुष्य मिळाले तरी चालेल , पण लयलुट करायची ती सुगंधाचीच " - व.पु. काळे बाकी लिहित रहा... वाचत आहे...

जागुताई, प्राजक्ताच्या झाडाशी निगडीत, खूप आतल्या, खूप जुन्या, काही आठवणी वर आल्या! प्राजक्ताचं फूल हे अतिशय सुंदर दिसतं. केवळ दोनच रंग. त्यातला एक तर पांढराच. दुसरा नाजूक केशरी. तरीही हे फूल अतिशय प्रसन्न दिसतं आणि प्रसन्न करून जातं!
सकाळी मी चहा घेऊन अंगणातल्या लादीवर बसून कपातला चहा संपेपर्यंत गवतात पाय सोडून हिरव्यागार गवतावर पांढरा-केशरी प्राजक्ताचा सडा आणि त्याचा मंद सुगंध अनुभवते.
तुझा प्रच्चंड हेवा वाटला बघ! :)

In reply to by बिपिन कार्यकर्ते

गणपा 07/02/2012 - 14:55
तुझा प्रच्चंड हेवा वाटला बघ!
थोडा बदल करुन म्हणतो. नेहमीच तुझा प्रच्चंड हेवा वाटतो बघ!

जागु 07/02/2012 - 14:55
अत्रुप्त आत्मा तुमचा प्रतिसाद प्राजक्ताच्या फुलासारखाच आहे. धन्स. गणेशा नर्सरीत पाहीलत का ? मिळेल नर्सरीमध्ये प्राजक्ताचे रोप. अन्या धन्यवाद.

In reply to by जागु

गणेशा 07/02/2012 - 15:21
पाहिले ना... नाहि मिळाले .. आत्ता मध्ये पौड .. पवना भागाल भेट दिली होती ... तेथे बर्याचश्या नर्सरी ला पुरवठा करणारी रोपे पिकवली जातात, ५-६ फुलांची झाडे आणली ( नाइलाजाने गच्चीवर ठेवायला) .. पण पारिजातकाचे झाड काही मि़ळाले नाही.. चाफा होते.. अजुन वेगवेगळी होती.. पण नेमके हे नव्हते. जगताप नर्सरी ने मात्र तेथुन विक्री करत नाहित म्हणुन एंट्री ही दिली नाहि ... प्रयत्न चालु आहे ... बाकी कुंडीत झाडे लावण्यापेक्षा, गच्चीच्या एका भागात माती पसरवुन आपण त्यात झाडे(लहान फुलांची) लावु शकतो का ? असल्यास थोडे सजेशन्स माहिती सांगितल्यास मंडल आभारी आहे ...

स्मिता. 07/02/2012 - 15:21
जागुताई, अगं काय सांगु... हा लेख वाचून खूप सार्‍या भावना अचानक दाटून आल्या. लेख आवडला हे वेगळं सांगायला नकोच. माझ्या लहानपणी (ज्या वयातलं आता सगळं अंधुकच आठवतं) आमच्या अंगणात एक पारिजातकाचं झाड होतं. मलाही त्याचा सुगंध खूप आवडायचा. सकाळी आजी पुजेकरता फुलं गोळा करायची तेव्हा ते झाड हलवून टपटप पडणारी फुलं अंगावर झेलायला मजा यायची. रोज सकाळी उठायचे तेव्हा आधीच फुलांचा सडा पडलेला सगळीची, सगळीची सगली फुलं झाडावर कधी पाहिलीच नव्हती. एकदा माझी आत्या भल्या पहाटे आली तेव्हा मी पण उठले होते आणि तेव्हा एकदाच सगळी फुलं झाडावरच असलेला प्राजक्त पाहिला होता. आकाशातल्या चांदण्या त्या झाडावर आल्यासारख्या वाटत होत्या. त्या वयातलं आता काही जास्त आठवत नाही पण ते चांदण्या ल्यायलेलं झाड मात्र अजूनही आठवतंय :)

In reply to by स्मिता.

गणेशा 07/02/2012 - 15:30
" चांदण्या ल्यायलेलं झाड " हि संकल्पना जास्त आवडली... अश्याच पाना फुलांच्या प्रितीत दरवळेले काही क्षण आठवताना लिहिलेले हे काव्य ह्या संकल्पने मुळे येथे द्यावेशे वाटले.. (कविता तश्या आता कमी झालेत.. पण कधी तरी अश्या आठवणी आल्यावर छान वाटते) आकाशमिठीत गर्द रात्र ओली शृंगारलेली नभवेलीवर शुभ्रांकित निशिगंधीत चांदणं निशब्द ओठांवरती पारिजात धुंद स्वप्नमेघ पालवत निशिगंधीत चांदणं ओझरत्या दवबिंदूंमध्ये कातरलेला चंद्र शहारलेल्या अंगणी निशिगंधीत चांदणं नभी चंदेरी आरास नीर दर्पण शोभीवंत झावळीतून शिंपलेले निशिगंधीत चांदणं चंद्रसावलीचा प्रदेश शब्दांध वार्‍याचा झोत क्षितिजापल्याड झेपावलेले निशिगंधीत चांदणं -

उदय के'सागर 07/02/2012 - 15:30
खुप आनंद वाटला हे सगळं वाचुन आणि फोटोज पाहुन... धन्यवाद... माझाहि एक 'प्राजक्तं' अनुभव ... :) मी लहान असतांना (चवथी-पाचवीत असेन)आई बरोबर काकुच्या माहेरी-भुसावळला गेलो होतो, काकु बाळांतपणासाठी माहेरी होती (तिला मुलगी झाली होती -माला क्युट्शी चुलत बहीण :) )... तर तिच्या घरी गेल्यापासुन का कोणास ठाउक पण मला जाम बोर होत होतं, कोणी ओळखिचं नाहि विशेष, घर नविन,शिवाय माझ्या वयाचंहि तिथे कोणिच नव्हतं.. त्यात अता इथे ३-४ दिवस रहायचं ह्याचं अजुनच टेन्शन आलं होतं... मग असंच त्या मोठ्या घरात फिरत फिरत मी मागच्या दारात गेलो, दार लोटलेलंच होतं, उघडुन बघतो तर काय ... अंगणभर प्राजक्ताचा सडा :) ( व्वा आज एवढ्या वर्षांनंतरहि अगदी लख्खं आठवतोय तो दिवस आणि ते चित्रं. ) ...मग काय! क्षणात माझी उदासिनता पळाली.. एकदम फ्रेश वाटलं.... :) पुढचे ३-४ दिवस कसे गेले कळलच नाहि ... मी आणि ते झाड.. खुपच छान गट्टी जमली आमची (झाड मोठ्ठं अस्ल्याने मस्तं चढुनहि बसयचो) :) सुरेश भटांनी किती सुदंर ओळी लिहील्या आहेत... खुप काहि सांगुन जातात ह्या ओळी.... सख्या तुला भेटतील माझे तुझ्या घरी सूर ओळखीचे उभा तुझ्या अंगणी स्वरांचा अबोल हा पारिजात आहे

जागु 07/02/2012 - 15:38
स्मिता क्या बात है ! मनराव, पकपकपक, कार्यकर्ते धन्यवाद. गणेशा तुम्ही कुठे राहता ? गच्चीत छोटी झाडे लावू शकता. हल्ली खुप ठिकाणी गच्चीवर माती टाकून झाडे लावतात. फक्त झाडे मोठी लावू नका नाहीतर मुळे आत शिरण्याची भिती असते. शिवाय गच्चीत लिकेज तर नाही ना हे पण पहा.

रम्या 07/02/2012 - 15:47
मला माझ्या गावी मी स्वतः लावलेल्या पारिजातकाच्या झाडाची आठवण आली. रात्री पारिजातकाच्या झाडाखाली बसून त्याचा सुवास श्वासात भरुन घेण्याइतका आनंद दुसरा कोणता नाही! पण काही दुर्दैवी माणसांनी त्याची फुलं खुप वेळ टिकत नाही म्हणून त्याला नावं ठेवली. काहींनी तर आपल्या घराची भिंत त्या पारिजातकापर्यंत वाढवली आणि आता त्याची मुळं घरात येतात म्हणुन ते काढावं लागेल म्हणून मला बजावायला लागले आहेत :(

५० फक्त 07/02/2012 - 16:11
फार दुख-या आठवणी आहेत पारिजातकाच्या, प्ण राहवत नाही म्हणुन प्रतिसाद देतो आहे, माझ्या जन्मापासुन ज्या ज्या घरात राहिलोय त्याच्या अंगणात पारिजातक होता, अन प्रत्येक घर सोडताना त्याच्याच गळ्यात पडुन रडलोय.

इरसाल 07/02/2012 - 16:11
लहानपण कोकणात गेले असल्यामुळे पारिजातकाचा सडा आणि धुन्द करणारा सुगंध अनुभवलेला आहे.पाटी पूजनाच्या दिवशी माझ्याच पाटीवर सगळ्यात जास्त पारिजातकाची फुले राहत हे आठवले. पारिजातक नेहमीच सत्यभामा आणि रुक्मिणीची आठवण करून देतो.

प्यारे१ 07/02/2012 - 16:21
प्राजक्त पहिल्यापासूनच मांगल्याचं प्रतिक वाटत आलाय. परवाचं (म्हणजे परवाचं) स्पावड्याचं माझा गाव मधलं प्राजक्ताचं स्वस्तिक पण मन प्रसन्न करतं. शुभ्र पांढर्‍या पाकळ्या आणि सात्विक केशरी रंग असलेलं हे फूल म्हणजे खरंच देवत्वाची प्रचीति आणतं जाणवून देतं. थोडा आणखी वेळ देवासमोर टिकायला पाहिजेत राव हे... खूपच नाजूक नि लगेच कोमेजणारं असतं.

दिपक 07/02/2012 - 16:35
आवडतं फुल कोणतं असं कुणी विचारलं की मी लगेच पारिजातकाच नाव घेतो. अत्यंत आवडत्या फुलावर हा सुंदर लेख वाचुन लहाणपणीचे दिवस आठवले. आजही रात्री रस्त्यावरुन चालताना अचानक पारिजाताकाचा सुवास येतो आणि ते सगळं डोळ्यासमोर येतं. मग थोडा वेळ तिथेच घुटमळतो तो सुंगध भरभरुन घेण्यासाठी. लेख खुप आवडला जागुताई. गणेशाची कविताही छान.

पैसा 07/02/2012 - 21:02
खूप आठवणी जाग्या झाल्या. मी लहान असताना भाड्याच्या घराच्या अंगणात प्राजक्ताची एक फांदी लावली होती, फांदी जीव धरत नाही असं म्हणतात, पण ती जगली, वाढली आणि मोठी होऊन घराला शोभा आणत राहिली. ते घर आम्ही नंतर सोडलं, पण अजून कधी तिथे गेले, तर मी त्या प्राजक्ताला भेटून येते. दुसरा प्राजक्त माझ्या आजीने आमच्या आजोबांच्या घरी लावलेला. घराबरोबर तोही गेला. हे लिहिताना डोळे भरून येताहेत पण....

चतुरंग 08/02/2012 - 02:38
माझ्या मावशीच्या घरी प्राजक्ताचं झाड होतं. रोज सकाळी अंगणात जाऊन पडलेली फुलं गोळा करायला मजा यायची. झाड हलवलं की दवाचा आणि फुलांचा सडा, फार मस्त वाटतं, सगळा दिवस अतिशय सुगंधी जातो!! (पारिजातकप्रेमी) चतुरंग

मीनल 08/02/2012 - 03:08
प्राजक्ताच्या फुलासाराखेच सुंदर लेखन. मंद सुवास मागे दरवळत ठेवणारे सुवासिक!!! नाजूक फुलासारख्या नाजूक आठवणींचे !!!

चित्रा 08/02/2012 - 09:57
अपेक्षा नसताना एकदम फुलांचा ओलसर गार शिडकावा झाल्यासारखे झाले. झाड हालवून प्राजक्ताच्या फुलांचा पाऊस अंगावर घ्यायचा. त्या कधी दवाने तर कधी पावसाने भिजलेल्या फुलांचा मऊ, गार स्पर्श मायेचा पाझर घालायचा. +१. धन्यवाद.

काय ते एवढंसं फूल प्राजक्ताचं... पण बघता बघता सगळ्यांनाच हलवून गेलं! बहुतेकांच्या मनात घर करून बसलंय! सुखद आश्चर्य वाटतंय!

In reply to by बिपिन कार्यकर्ते

स्मिता. 08/02/2012 - 14:27
काल रात्री झोपण्याआधी पुन्हा एकदा या धाग्यावरून नजर टाकली तेव्हा अगदी हाच विचार मनात आला. प्राजक्ताच्या झाडाला एवढ्या सगळ्या लोकांच्या भावविश्वात स्थान असलेलं बघून सुखद आश्चर्य वाटलं :)

टुकुल 08/02/2012 - 11:56
ऑफिस मधे धागा उघडल्यावर लगेच लक्षात आले कि हा धागा घरी जावुन निवांत वाचुन अनुभवण्यासारखा आहे. धागा, त्यातील फोटोज आणि प्रतिसाद सुंदर आहेत. माझी आणी प्राजक्ताची तशी धावती भेट झाल्याचे आठवत आहे पण ठिकाणे लक्षात येत नाहीत. पण नवीन घेतलेल्या जागेत माझ्या हाताने प्राजक्ताच झाड लावायची इच्छा खुप दिवसा पासुन आहे, बघु कधी पुर्ण होते :-) --टुकुल

In reply to by टुकुल

रम्या 09/02/2012 - 10:23
माझ्या हाताने प्राजक्ताच झाड लावायची इच्छा खुप दिवसा पासुन आहे, बघु कधी पुर्ण होते >> पारिजातकाच्या झाडाला प्रचंड बिया येतात. झाड जसं फुलांनी बहरत तसचं बियांनी सुद्धा! एखादी चांगली टपोरी बी सहज उगवते. स्वतः बी उगत घालून झालेलं झाड पाहण्याचा नवनिर्मितीचा आनंद अमाप असतो. अर्थात जवळपास कुठे पारिजातकाचं झाड असेल तरच हे होऊ शकतं. नाही तर नर्सरी आहेच. मी परेल मध्ये बारावीला असताना मे महिन्यात कुठल्याशा क्लास मध्ये जात होतो. मधल्या सुटीत मी बाजूच्याच एका बागेत जाऊन वाचत बसत असे. तिथेच एक पारिजातकाचं झाड होतं. प्रचंड आवडत होतं मला. बागेतून दोन टपोर्‍या बिया गोळा केल्या नि एका दुधाच्या पिशवीत माती भरून उगत घातल्या. एक बी उगवली. चार पानांचं नुकतच लावलेलं ते इवलसं रोपटं यष्टीतून साडे चारशे किलोमीटरचा प्रवास करत कोल्हापूरला पोहोचलं! घरामागच्या परड्यात एक फूटभर खोल खड्ड्यात खत-मातीचं मिश्रणात त्या रोपट्याचं नव घर वसवलं. रोपट जगलं, वाढलं. पुढच्याच वर्षी झाडाखाली छान सडा पडू लागला. आज मुंबईत असताना त्या झाडाची एक अनामिक ओढ लागून राहते. अंधारू लागताच पारिजातकाचा सुगंध घरात दरवळू लागतो. सकाळी मुद्दामच लहान मुलासारखा झाडाखाली उभा राहून झाड गदागदा हालवून त्या पुष्प वर्षावाचा आनंद घेतो. सार्‍या इलाख्यात असं लाख मोलाचं झाड फक्त माझाकडेच आहे! घरात एखादा पाहूणा वस्तीला असला कि रात्रिच्या सुगंधा बद्दल विचारतो नि मी छाती फुगवून सांगतो, "मी लावलेल्या पारिजातकाचा सुगंध आहे तो!"

In reply to by रम्या

टुकुल 09/02/2012 - 11:51
रम्या (एकदम खास मित्राला बोलतोय अस वाटतय :-) ), मस्त माहीती दिली आणी आपल्या हातुन लावलेल्या झाडाचा अनुभव पण मस्तच. --टुकुल

In reply to by रम्या

वपाडाव 09/02/2012 - 15:27
बाकी सगळं मस्तच आहे पण हे काय??
मी परेल मध्ये बारावीला असताना मे महिन्यात कुठल्याशा क्लास मध्ये जात होतो. मधल्या सुटीत मी बाजूच्याच एका बागेत जाऊन वाचत बसत असे.
कुछ स्पेलिंग मिस्टेक नही लगता क्या? सकाळपासुन आम्हीच भेटलो काय !!

In reply to by प्यारे१

वपाडाव 09/02/2012 - 16:32
ज्यांनाकळवुन घ्यायचाय त्यांना कळाला असावा प्रश्न... अवांतर :: तुला स्वाक्षरी बदलण्यासाठी तंबी मिळाली की काय रे संपादकांकडुन, की उगाच....

सविता००१ 08/02/2012 - 13:35
शब्दच संपलेत सांगण्यासाठी की हा लेख खूप खूप छान आहे आणि प्राजक्त तर इतका सुंदर आहे की बास... एवढच सांगते की तू खूप नशीबवान आहेस.

sneharani 09/02/2012 - 10:11
फोटो अन् प्रतिसाद सुध्दा प्राजक्तासारखे सुंदर!! :)

मिरची 09/02/2012 - 15:47
वाचूनच इतक प्रसन्न वाटल कि काय सांगु? गॅलरीत लावता येउ शकतो का प्राजक्त? कुंडीमध्ये? कोणी सांगु शकेल का कॄपया?
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
प्राजक्ताचे नाव काढताच डोळ्यासमोर येतो तो प्राजक्ताचा सडा त्याचा मंद सुगंध. प्राजक्ताच्या फुलाच रुपडंही अगदी सुंदर, केशरी रंगाचे देठ ह्याचे खास आकर्षण. प्राजक्त साधारण जुलै, ऑगस्टमध्ये बहरून येतो. असेच एक प्राजक्ताचे झाड माझ्या लहानपणी माझ्या माहेरच्या अंगणात होते. पावसाला सुरुवात झाली की काही दिवसांतच हा प्राजक्त बहरून यायचा. सकाळी छोट्या असणार्‍या कळ्या संध्याकाळी टपोर्‍या झालेल्या पाहताना मला खूप मजा वाटायची.