मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

समीक्षा

सेव्हन हॅबीट्स

विजुभाऊ ·

ज्ञानेश... 08/10/2009 - 10:06
सकाळी सकाळी एक चांगला लेख वाचायला दिल्याबद्दल विजुभाऊंचे आभार. अशी काही 'सेल्फ हेल्प' प्रकारची पुस्तके आधी वाचली होती, आणि त्यातला फोलपणाही जाणवला होता. हे बहुचर्चित पुस्तक मात्र वेगळे असावे, असे आपल्या लेखावरून वाटते. उर्वरित चार सवयींचाही परिचय करून द्यावा, ही विनंती! "Great Power Comes With Great Responsibilities"

अजय भागवत 08/10/2009 - 10:07
चांगले समिक्षण केले आहे तुम्ही. "एका अंधार्‍या रात्री एक जहाज समुद्रात सफर करत असते. अंधारात नीट दिसत नसते जहाजाच्या कप्तानाला दूरवर एक दिवा दिसतो. बहुतेक दुसरे जहाज असावे. कप्तान रेडीओवर संदेश पाठवतो. आपन एकाच मार्गावर आहोत. धदक होईल तुम्ही मार्ग बदला. दुसर्‍या बाजूने उलट उत्तर येते तुम्ही म्हणताय ते बरोबर आहे. पण तुम्हीच दिशा बदला. कप्तान चिडून पुन्हा संदेश पाठवतो. आम्ही लढाऊ जहाक आहोत. तुम्ही मुकाट्याने मार्ग बदला. उलट बाजूने उत्तर येते " आम्ही दीपस्तंभ ( दीपगृह)आहोत" ...आणि ते जहाज त्यावर आपटून फुटते हे उदाहरण मी "मुल्ये इतकी घट्ट असतात की, त्यावर कशाचाही हल्ला झाला तरी ती जागची हलत नाहीत." अशा आशयाच्या बद्दल ऐकले होते. पुण्यात मला अशी एक व्यक्ति माहित आहे की, स्टीफन कोवीला समक्ष भेटून आली आहे. हे पुस्तक वाच्ल्यानंतर तो इतका भारला गेला की, पदरचे पैसे मोडून फक्त त्याला भेटण्यासाठी अमेरीकेला जाऊन आला. त्यानेच सांगितले की, स्टीफन कोवी इ-मेलला कधीच उत्तरे देत नाही - त्याचा सहकारी देत असे. त्याला गमतीने म्हणालो की, ही त्याची कदाचित आठवी सवय असावी!

In reply to by अजय भागवत

विजुभाऊ 08/10/2009 - 14:00
त्याने आठव्या सवयीबद्दल वेगळे पुस्तक लिहिले आहे. एट्थ हॅबीट :फ्रॉम एफेक्टीव्हनेस टू ग्रेटनेस. पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

अनुप कोहळे 08/10/2009 - 10:50
एका ईमेल ग्रुपवरील सदस्याची खालील स्वाक्षरी येथे सर्मपक वाटते. Management is dropping last character...Manage-men Still Better, drop one more.... Manage-me ह्या Manage-me वर स्टिफन कोव्ही ने सांगीतलेल्या काही सवई आधारीत आहेत असे मला वटते.

वाटाड्या... 10/10/2009 - 05:10
मित्रहो... ह्या ७ सवयीविषयी पि.पि.टी. माझ्याकडे आहे. कोणाला हवी असल्यास सांगा..मी पाठवीन..नक्कीच वाचुन आचरण्यायोग्य... - वा..

मैत्र 10/10/2009 - 10:15
सुमारे दहा वर्षांपूर्वी पहिल्यांदा वाचलं. मग मित्राने भेट दिल. तेव्हापासून अनेकदा वाचलं. हे पुस्तक एका दमात वाचता येत नाही. एकेक पान डोक्यात मुरवत जावे लागते . पुस्तक वाचताना आपण स्वतःलाच वाचत असतो. वाचक एक वेगळाच अनुभव घेत जातो. पानागणीक तो संपन्न होत जातो. हे अगदी खरं आहे. तसंच एक दोन वेळा वाचून कल्पना स्पष्ट झाल्यावर, कुठलाही भाग (हॅबिट) काढून वाचायला छान वाटतं. एक एक मुद्दा पटत उमजत जातो. आपल्या आयुष्याशी, विचारांशी संबंध जुळत जातात. महत्त्वाचा मुद्दा जो सुरुवातीला मांडला आहे - पर्सनॅलिटी एथिक आणि कॅरॅक्टर एथिक - की हे पुस्तक इतर सेल्फ हेल्प पेक्षा खूप वेगळं आहे. या मूलभूत गोष्टींना क्विक फिक्स नाही. ही वेळ घेणारी आणि प्रयत्नाने करण्याची बाब आहे. यात टेक्निकस नाही विचार आहेत. प्रत्येक सवय आणि त्यामागचे मुद्दे असे स्वतःशी विचार करण्याचे आहेत. एका उत्तम पुस्तकाचा चांगला परिचय करुन दिल्याबद्दल धन्यवाद. काही अजून संदर्भ दिले तरी उत्तम.

विजुभाऊ 12/10/2009 - 10:34
हे पुस्तक अनुभवायचे आहे. केवळ वाचन या पुस्तकाच्या बाबतीत अशक्य ठरते. पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

ज्ञानेश... 08/10/2009 - 10:06
सकाळी सकाळी एक चांगला लेख वाचायला दिल्याबद्दल विजुभाऊंचे आभार. अशी काही 'सेल्फ हेल्प' प्रकारची पुस्तके आधी वाचली होती, आणि त्यातला फोलपणाही जाणवला होता. हे बहुचर्चित पुस्तक मात्र वेगळे असावे, असे आपल्या लेखावरून वाटते. उर्वरित चार सवयींचाही परिचय करून द्यावा, ही विनंती! "Great Power Comes With Great Responsibilities"

अजय भागवत 08/10/2009 - 10:07
चांगले समिक्षण केले आहे तुम्ही. "एका अंधार्‍या रात्री एक जहाज समुद्रात सफर करत असते. अंधारात नीट दिसत नसते जहाजाच्या कप्तानाला दूरवर एक दिवा दिसतो. बहुतेक दुसरे जहाज असावे. कप्तान रेडीओवर संदेश पाठवतो. आपन एकाच मार्गावर आहोत. धदक होईल तुम्ही मार्ग बदला. दुसर्‍या बाजूने उलट उत्तर येते तुम्ही म्हणताय ते बरोबर आहे. पण तुम्हीच दिशा बदला. कप्तान चिडून पुन्हा संदेश पाठवतो. आम्ही लढाऊ जहाक आहोत. तुम्ही मुकाट्याने मार्ग बदला. उलट बाजूने उत्तर येते " आम्ही दीपस्तंभ ( दीपगृह)आहोत" ...आणि ते जहाज त्यावर आपटून फुटते हे उदाहरण मी "मुल्ये इतकी घट्ट असतात की, त्यावर कशाचाही हल्ला झाला तरी ती जागची हलत नाहीत." अशा आशयाच्या बद्दल ऐकले होते. पुण्यात मला अशी एक व्यक्ति माहित आहे की, स्टीफन कोवीला समक्ष भेटून आली आहे. हे पुस्तक वाच्ल्यानंतर तो इतका भारला गेला की, पदरचे पैसे मोडून फक्त त्याला भेटण्यासाठी अमेरीकेला जाऊन आला. त्यानेच सांगितले की, स्टीफन कोवी इ-मेलला कधीच उत्तरे देत नाही - त्याचा सहकारी देत असे. त्याला गमतीने म्हणालो की, ही त्याची कदाचित आठवी सवय असावी!

In reply to by अजय भागवत

विजुभाऊ 08/10/2009 - 14:00
त्याने आठव्या सवयीबद्दल वेगळे पुस्तक लिहिले आहे. एट्थ हॅबीट :फ्रॉम एफेक्टीव्हनेस टू ग्रेटनेस. पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

अनुप कोहळे 08/10/2009 - 10:50
एका ईमेल ग्रुपवरील सदस्याची खालील स्वाक्षरी येथे सर्मपक वाटते. Management is dropping last character...Manage-men Still Better, drop one more.... Manage-me ह्या Manage-me वर स्टिफन कोव्ही ने सांगीतलेल्या काही सवई आधारीत आहेत असे मला वटते.

वाटाड्या... 10/10/2009 - 05:10
मित्रहो... ह्या ७ सवयीविषयी पि.पि.टी. माझ्याकडे आहे. कोणाला हवी असल्यास सांगा..मी पाठवीन..नक्कीच वाचुन आचरण्यायोग्य... - वा..

मैत्र 10/10/2009 - 10:15
सुमारे दहा वर्षांपूर्वी पहिल्यांदा वाचलं. मग मित्राने भेट दिल. तेव्हापासून अनेकदा वाचलं. हे पुस्तक एका दमात वाचता येत नाही. एकेक पान डोक्यात मुरवत जावे लागते . पुस्तक वाचताना आपण स्वतःलाच वाचत असतो. वाचक एक वेगळाच अनुभव घेत जातो. पानागणीक तो संपन्न होत जातो. हे अगदी खरं आहे. तसंच एक दोन वेळा वाचून कल्पना स्पष्ट झाल्यावर, कुठलाही भाग (हॅबिट) काढून वाचायला छान वाटतं. एक एक मुद्दा पटत उमजत जातो. आपल्या आयुष्याशी, विचारांशी संबंध जुळत जातात. महत्त्वाचा मुद्दा जो सुरुवातीला मांडला आहे - पर्सनॅलिटी एथिक आणि कॅरॅक्टर एथिक - की हे पुस्तक इतर सेल्फ हेल्प पेक्षा खूप वेगळं आहे. या मूलभूत गोष्टींना क्विक फिक्स नाही. ही वेळ घेणारी आणि प्रयत्नाने करण्याची बाब आहे. यात टेक्निकस नाही विचार आहेत. प्रत्येक सवय आणि त्यामागचे मुद्दे असे स्वतःशी विचार करण्याचे आहेत. एका उत्तम पुस्तकाचा चांगला परिचय करुन दिल्याबद्दल धन्यवाद. काही अजून संदर्भ दिले तरी उत्तम.

विजुभाऊ 12/10/2009 - 10:34
हे पुस्तक अनुभवायचे आहे. केवळ वाचन या पुस्तकाच्या बाबतीत अशक्य ठरते. पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत
पुस्तके वाचताना काही पुस्तके नुसतीच चाळायची असतात थोड्या वेळातच विसरून जायची असतात तर काही दीर्घ काळ डोक्यात घर करून बसतात . इंग्रजी भाषेने अशा पुस्तकांच्या खजिन्याची किल्ली एकदा मला मिळवून दिली. कोणीतरी सांगितले आणि सहज म्हणून हाती लागले म्हणूनही मला एक रत्नाचा परिचय झाला.स्टीफन कोव्हे या लेखकाचा. स्वारी त्यांच्या मॅनेजमेन्ट थॉट्स मुळे परिचित आहे पण त्यातही सरताज म्हणता येईल अशा " सेव्हन हॅबीट्स ऑफ हायली इफेक्टीव्ह पीपल " या पुस्तकाचा. मॅनेजमेंट शिकताना मानव या घटकाचा विशेष अभ्यास करायचा असतो.

जननायक प्रभू राम अभ्युदय कादंबरीचे महानायक

शशिकांत ओक ·

ओकसाहेब, धन्यवाद एका चांगल्या लेखकाची ओळख करून दिल्याबद्दल. हिंदी वाचन फारसं नसल्याने आणि त्यात फारसा रस नसल्याने त्यापासून सध्या तरी दूर आहे. असो.. अवांतरः 'जननायक प्रभू' कोण ते लेख वाचला असता तर कळले असते. असो. अभिव्यक्ती स्वांतंत्र्याच्या जमान्यात स्टिरीओटाईप प्रतिक्रिया येणे ही काही नवी गोष्ट नाही. पुण्याचे पेशवे

अवलिया 07/10/2009 - 09:25
धन्यवाद एका चांगल्या लेखकाची ओळख करून दिल्याबद्दल. सियावर रामचंद्र की जय !!! --अवलिया ============ यॉर्कर भल्याभल्यांची दांडी उडवतो... म्हणुन पक्षपाती पंच त्याला नोबॉल ठरवतात.

संध्याकाळच्या परवचात पाठांतराचा मापदंड व संस्कृतोच्चार शुद्ध होण्याला मदत म्हणून रामरक्षा म्हणणे ब्राह्मण कुटुंबात अनिवार्य झाले. शिवाय रात्री-अपरात्री एकटे राहण्याची पाळी आली तर मनातल्यामनात किंवा भितीने अधिक गाळण उडाली तर मोठमोठ्यांने राम रक्षा म्हणून भीती घालवण्याला मानसिक आधार म्हणून ती उपयोगी पडू लागली. हनुमानाला शनिग्रहाचा वार आणि मंदिर वाटून मिळाले व तेलाचे सचैल स्नान घडू लागले. कीर्तनकारांनी रामनामाच्या जपाचे महत्व उपदेशल्याने जप माळ हातात घेऊन वृद्धांना विरंगुळा मिळाला. अंत-काळी ‘राम’ म्हणण्याने सर्व पापांचा नाश होणार व मोक्षपदाची प्राप्ती होणार असल्याने रामाला साकडे घालण्यात सार्थकता वाटू लागली.
वा अगदी मनातल बोल्लत. भुत काळात नेलत ओकसाहेब गीत रामायण आपल्या गावा़कडे रेडीओवर ऐकत असू. आपला रामनवमी उत्सव लई भारी असायचा. सारवलेले मंदिराचे प्रांगण, मांडव डहाळे टाकून, सडा टाकून सजवलेले अंगण व ओटा, त्यावर पडलेली मोगरा,जाई व पारिजातकाची फुले , रामजन्माला आलेली गावकर्‍यांची अलोट गर्दी. दत्तु आरोट्याचा लाउस्पीकर लाऊन त्यावर रामजन्माचे किर्तन होई.त्याने गीतरामायणाची यल्पी( ग्रामोफोनची लांब तबकडी) पण आणली होती. राम सीता लक्षमण यांच्या मूर्तींना इतके विलक्षण पद्ध्तीने सजवले जाई कि मुर्तीतला राम हा जणु खरा धनुर्धारी रामच भासे. (रामाच्या अलंकाराची , वस्त्रप्रावरणाची वेगळी पेटीच् होती) पण हा उत्सव खरे तर भाउबंदकीतल्या ईर्षेतून व्हायचा . राममंदीर घाटपांड्यांचे कि सार्वजनिक असा तो वाद दोन पिढ्या चालला होता. त्याची कागदपत्रे इतिहासही अयोध्येच्या राममंदिरासारखा वादग्रस्त होता तसेच रोचक होता तो शेवटपर्यंत खर्‍या अर्थाने मला समजला नाही. मंदिर? त्या संबंधीत असलेली जमीन? त्याचा व जनामास्तर यांचा संबंध?(जनामास्तर आमच्या गटातले) आपल्या पक्षातले कोण शत्रू पक्षातले कोण? असे अचंबित प्रश्न मला त्या काळी पडत. मी काही विचारले की अजुन तू लहान आहे असे उत्तर मिळे.कोर्टात आमचे चुलत आजोबा या मंदिराच्या मुर्ती या कै. लक्ष्मीबाई हरी (कोम) जाधव यांनी बसवलेल्या आहेत असे प्रतिपादन करित.( हे कंसातील कोम काय दर्शवायचे कुणास ठाउक?) आमचे आजोबा म्हणत कि हे मंदिर सर्व घाटपांड्यांचे आहे. ते राममंदिर आमचे घर आणि आमच्या चुलत आजोबांचे घर यात सँडविच झाले होते. कोर्टात वाद प्रतिवाद वर्षानुवरषे चालूच होते.मंदिरालगत एक आड असा जुन्या कागदपत्रात उल्लेख होता. त्याची खातरजमा करण्यासाठी न्यायमुर्ती स्वत: आले होते. आयताकृती मंदिराच्या डायगोनली अपोझिट दोन आड होते एक आमचा व एक चुलत आजोबांचा.(जुडवा भाई सारखे) न्यायमुर्ती चक्रावून गेले खरा आड कोणता?(इकड आड तिकडे विहिर अशी अवस्था) शेवटी तो निकाल वडिलांचे हयातीत आमच्या बाजूने लागला आणि वडिल म्हणाले " आता मंदिर सार्वजनिक झाले तरी हरकत नाही. शेवटी देव सर्वांचाच आहे. तसही मंदिर हे सर्वांसाठी खुलच होते" प्रकाश घाटपांडे आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.

विजुभाऊ 07/10/2009 - 10:21
‘रामाने रावणास मारले‘ या मराठी भाषा व्याकरणातील भावे प्रयोगाच्या वाक्यात रामायणाची इति कर्तव्यता झाली असा आभास होऊ लागला. विंग कमाम्डर साहेब व्याकरणात सुद्धा थापा ;) रामाने रावणाला मारले हा शुद्ध सकर्मक कर्तरी प्रयोग आहे. रामाने रावणाला मारावे हा सकर्मकभावे प्रयोग होऊ शकतो. पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

ओकसाहेब, धन्यवाद एका चांगल्या लेखकाची ओळख करून दिल्याबद्दल. हिंदी वाचन फारसं नसल्याने आणि त्यात फारसा रस नसल्याने त्यापासून सध्या तरी दूर आहे. असो.. अवांतरः 'जननायक प्रभू' कोण ते लेख वाचला असता तर कळले असते. असो. अभिव्यक्ती स्वांतंत्र्याच्या जमान्यात स्टिरीओटाईप प्रतिक्रिया येणे ही काही नवी गोष्ट नाही. पुण्याचे पेशवे

अवलिया 07/10/2009 - 09:25
धन्यवाद एका चांगल्या लेखकाची ओळख करून दिल्याबद्दल. सियावर रामचंद्र की जय !!! --अवलिया ============ यॉर्कर भल्याभल्यांची दांडी उडवतो... म्हणुन पक्षपाती पंच त्याला नोबॉल ठरवतात.

संध्याकाळच्या परवचात पाठांतराचा मापदंड व संस्कृतोच्चार शुद्ध होण्याला मदत म्हणून रामरक्षा म्हणणे ब्राह्मण कुटुंबात अनिवार्य झाले. शिवाय रात्री-अपरात्री एकटे राहण्याची पाळी आली तर मनातल्यामनात किंवा भितीने अधिक गाळण उडाली तर मोठमोठ्यांने राम रक्षा म्हणून भीती घालवण्याला मानसिक आधार म्हणून ती उपयोगी पडू लागली. हनुमानाला शनिग्रहाचा वार आणि मंदिर वाटून मिळाले व तेलाचे सचैल स्नान घडू लागले. कीर्तनकारांनी रामनामाच्या जपाचे महत्व उपदेशल्याने जप माळ हातात घेऊन वृद्धांना विरंगुळा मिळाला. अंत-काळी ‘राम’ म्हणण्याने सर्व पापांचा नाश होणार व मोक्षपदाची प्राप्ती होणार असल्याने रामाला साकडे घालण्यात सार्थकता वाटू लागली.
वा अगदी मनातल बोल्लत. भुत काळात नेलत ओकसाहेब गीत रामायण आपल्या गावा़कडे रेडीओवर ऐकत असू. आपला रामनवमी उत्सव लई भारी असायचा. सारवलेले मंदिराचे प्रांगण, मांडव डहाळे टाकून, सडा टाकून सजवलेले अंगण व ओटा, त्यावर पडलेली मोगरा,जाई व पारिजातकाची फुले , रामजन्माला आलेली गावकर्‍यांची अलोट गर्दी. दत्तु आरोट्याचा लाउस्पीकर लाऊन त्यावर रामजन्माचे किर्तन होई.त्याने गीतरामायणाची यल्पी( ग्रामोफोनची लांब तबकडी) पण आणली होती. राम सीता लक्षमण यांच्या मूर्तींना इतके विलक्षण पद्ध्तीने सजवले जाई कि मुर्तीतला राम हा जणु खरा धनुर्धारी रामच भासे. (रामाच्या अलंकाराची , वस्त्रप्रावरणाची वेगळी पेटीच् होती) पण हा उत्सव खरे तर भाउबंदकीतल्या ईर्षेतून व्हायचा . राममंदीर घाटपांड्यांचे कि सार्वजनिक असा तो वाद दोन पिढ्या चालला होता. त्याची कागदपत्रे इतिहासही अयोध्येच्या राममंदिरासारखा वादग्रस्त होता तसेच रोचक होता तो शेवटपर्यंत खर्‍या अर्थाने मला समजला नाही. मंदिर? त्या संबंधीत असलेली जमीन? त्याचा व जनामास्तर यांचा संबंध?(जनामास्तर आमच्या गटातले) आपल्या पक्षातले कोण शत्रू पक्षातले कोण? असे अचंबित प्रश्न मला त्या काळी पडत. मी काही विचारले की अजुन तू लहान आहे असे उत्तर मिळे.कोर्टात आमचे चुलत आजोबा या मंदिराच्या मुर्ती या कै. लक्ष्मीबाई हरी (कोम) जाधव यांनी बसवलेल्या आहेत असे प्रतिपादन करित.( हे कंसातील कोम काय दर्शवायचे कुणास ठाउक?) आमचे आजोबा म्हणत कि हे मंदिर सर्व घाटपांड्यांचे आहे. ते राममंदिर आमचे घर आणि आमच्या चुलत आजोबांचे घर यात सँडविच झाले होते. कोर्टात वाद प्रतिवाद वर्षानुवरषे चालूच होते.मंदिरालगत एक आड असा जुन्या कागदपत्रात उल्लेख होता. त्याची खातरजमा करण्यासाठी न्यायमुर्ती स्वत: आले होते. आयताकृती मंदिराच्या डायगोनली अपोझिट दोन आड होते एक आमचा व एक चुलत आजोबांचा.(जुडवा भाई सारखे) न्यायमुर्ती चक्रावून गेले खरा आड कोणता?(इकड आड तिकडे विहिर अशी अवस्था) शेवटी तो निकाल वडिलांचे हयातीत आमच्या बाजूने लागला आणि वडिल म्हणाले " आता मंदिर सार्वजनिक झाले तरी हरकत नाही. शेवटी देव सर्वांचाच आहे. तसही मंदिर हे सर्वांसाठी खुलच होते" प्रकाश घाटपांडे आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.

विजुभाऊ 07/10/2009 - 10:21
‘रामाने रावणास मारले‘ या मराठी भाषा व्याकरणातील भावे प्रयोगाच्या वाक्यात रामायणाची इति कर्तव्यता झाली असा आभास होऊ लागला. विंग कमाम्डर साहेब व्याकरणात सुद्धा थापा ;) रामाने रावणाला मारले हा शुद्ध सकर्मक कर्तरी प्रयोग आहे. रामाने रावणाला मारावे हा सकर्मकभावे प्रयोग होऊ शकतो. पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत
जननायक प्रभू राम शतकानुशतके रामकथा भारतीय समाजाला प्रेरणा देत आली आहे. विविध कालखंडात, वेगवेगळ्या प्रांतात राम कथेची विविध रूपे लोककलेतून, काव्यातून, नाटकातून, नृत्यातून, प्रकट केली गेली. महाराष्ट्रात गीत रामायणाच्या रूपाने राम कथा तेजाळली. मराठी भाषेला धन्यता लाभली असे म्हटले तर अतिशयोक्ती होणार नाही. सन 2005 मधे गीत रामायणाला 50 वर्षे पूर्ण झाली. त्या निमित्ताने गीत रामायणाच्या अनेक आठवणींना उजाळा मिळाला. हजारो वर्षांच्या कालप्रवाहात या कथेला अनेक रंगांचे वेष्टण लाभले.

बदल

प्रभो ·

सहज 27/09/2009 - 15:59
नक्की कळतं नाही प्रभो काय मिस करतायत जुनी रहाणी की बोहारीण :?

श्रावण मोडक 27/09/2009 - 16:00
यालाच जीवन म्हणतात. बदल होत असतोच. मॉलमध्ये खरेदी करावंसं त्या मुलांना वाटत असेल जे आत्ता बोहारणीकडून काही घेत असतात.

अवलिया 27/09/2009 - 16:38
नियतीचं चक्र असतं ... फिरत रहातं. अमेरीकन अर्थव्यवस्था संपल्यावर (खरं तर अजुन चांगला शब्द होता, पण सार्वजनिक फोरमला खुप मर्यादा असतात) अमेरिकेत आणि इंडियात काय चित्र असेल हे पहाणं मनोरंजक ठरेल. (भारतात रहाणारा) अवलिया ============ यॉर्कर भल्याभल्यांची दांडी उडवतो... म्हणुन पक्षपाती पंच त्याला नोबॉल ठरवतात.

स्वाती२ 27/09/2009 - 20:03
प्रभो, तुम्ही ज्या गोष्टी मिस करताय त्या तुमच्या साठी तेव्हाची पाच मिनिटांची करमणूक होती पण नंदिबैल वाले, भोपे वगैरे यांची आयुष्यभराची फरपट आपण विचारात घेतलीत तर त्यांची पुढली पिढी अशी वणवण करत रहावी असे वाटणार नाही. आपण स्वतः २१ व्या शतकाच्या सर्व सुविधा उपभोगायच्या आणि नंदिबैल मिस करतो म्हणायचे हे पटत नाही. उद्या तुम्हाला नंदिबैल वाल्याचे आयुष्य आवडेल का?

टारझन 28/09/2009 - 02:10
तुझं स्फुट दोन मिनीट बाजूला ... पण हे टॅग्ज काय रं बाबा ?
| संस्कृती | देशांतर| धर्म| राहती जागा| इतिहास| समाज| जीवनमान| भूगोल| राहणी| प्रकटन| विचार| सद्भावना| प्रतिसाद| अनुभव| प्रतिक्रिया| आस्वाद| समीक्षा
असो .. असते एकेकाची चॉइस ... कोणी बोहारिण मिस करतोय .. कोणी कल्हई वाली मिस करतो .. मी तर बाबा रुपालीला मिस करतो .. गेली बिचारी लग्न होऊन दुसर्‍या घराच्या समोर .. आता गॅलरीत उभं राहून कंगवे फिरवण्यात काही राम राहिला नाही ! -(एके काळी रुपालीवर लाईन मारणारा) टारझन रोमियो

सहज 27/09/2009 - 15:59
नक्की कळतं नाही प्रभो काय मिस करतायत जुनी रहाणी की बोहारीण :?

श्रावण मोडक 27/09/2009 - 16:00
यालाच जीवन म्हणतात. बदल होत असतोच. मॉलमध्ये खरेदी करावंसं त्या मुलांना वाटत असेल जे आत्ता बोहारणीकडून काही घेत असतात.

अवलिया 27/09/2009 - 16:38
नियतीचं चक्र असतं ... फिरत रहातं. अमेरीकन अर्थव्यवस्था संपल्यावर (खरं तर अजुन चांगला शब्द होता, पण सार्वजनिक फोरमला खुप मर्यादा असतात) अमेरिकेत आणि इंडियात काय चित्र असेल हे पहाणं मनोरंजक ठरेल. (भारतात रहाणारा) अवलिया ============ यॉर्कर भल्याभल्यांची दांडी उडवतो... म्हणुन पक्षपाती पंच त्याला नोबॉल ठरवतात.

स्वाती२ 27/09/2009 - 20:03
प्रभो, तुम्ही ज्या गोष्टी मिस करताय त्या तुमच्या साठी तेव्हाची पाच मिनिटांची करमणूक होती पण नंदिबैल वाले, भोपे वगैरे यांची आयुष्यभराची फरपट आपण विचारात घेतलीत तर त्यांची पुढली पिढी अशी वणवण करत रहावी असे वाटणार नाही. आपण स्वतः २१ व्या शतकाच्या सर्व सुविधा उपभोगायच्या आणि नंदिबैल मिस करतो म्हणायचे हे पटत नाही. उद्या तुम्हाला नंदिबैल वाल्याचे आयुष्य आवडेल का?

टारझन 28/09/2009 - 02:10
तुझं स्फुट दोन मिनीट बाजूला ... पण हे टॅग्ज काय रं बाबा ?
| संस्कृती | देशांतर| धर्म| राहती जागा| इतिहास| समाज| जीवनमान| भूगोल| राहणी| प्रकटन| विचार| सद्भावना| प्रतिसाद| अनुभव| प्रतिक्रिया| आस्वाद| समीक्षा
असो .. असते एकेकाची चॉइस ... कोणी बोहारिण मिस करतोय .. कोणी कल्हई वाली मिस करतो .. मी तर बाबा रुपालीला मिस करतो .. गेली बिचारी लग्न होऊन दुसर्‍या घराच्या समोर .. आता गॅलरीत उभं राहून कंगवे फिरवण्यात काही राम राहिला नाही ! -(एके काळी रुपालीवर लाईन मारणारा) टारझन रोमियो
कालच घरी आलो दसर्‍यासाठी.

सात ऑळींची गोष्ट

संतोषएकांडे ·

गुजराथचा हा 'सातताळी ' नावाचा अतिशय फेमस साहित्य प्रकार आहे. हल्ली प्रत्येक वस्तु छोट्या स्वरुपात रुपांतरीत झाली आहे. घरा एवढ्या कॉम्प्युटरातून लॅपटॉप, टेस्ट मधून वनडे आणी त्यातून ही २०-टवँटी ,एसएमएस मधले वाक्य,इवन i love you साठी i l u. तर एखाद्या मोठ्या प्रसंगाला लहान रूप देवून, ते पण फक्त ' सात ओळींतच ' एक मोठा मॅसेज का देता येवू नये....! हेच 'सातताळी ' चे गूढ आहे.

अवलिया 24/09/2009 - 22:53
गुजराथचं सोडा मिपावर एकोळी जास्त पावरफुल असते. --अवलिया ============ यॉर्कर भल्याभल्यांची दांडी उडवतो... म्हणुन पक्षपाती पंच त्याला नोबॉल ठरवतात.

गुजराथचा हा 'सातताळी ' नावाचा अतिशय फेमस साहित्य प्रकार आहे. हल्ली प्रत्येक वस्तु छोट्या स्वरुपात रुपांतरीत झाली आहे. घरा एवढ्या कॉम्प्युटरातून लॅपटॉप, टेस्ट मधून वनडे आणी त्यातून ही २०-टवँटी ,एसएमएस मधले वाक्य,इवन i love you साठी i l u. तर एखाद्या मोठ्या प्रसंगाला लहान रूप देवून, ते पण फक्त ' सात ओळींतच ' एक मोठा मॅसेज का देता येवू नये....! हेच 'सातताळी ' चे गूढ आहे.

अवलिया 24/09/2009 - 22:53
गुजराथचं सोडा मिपावर एकोळी जास्त पावरफुल असते. --अवलिया ============ यॉर्कर भल्याभल्यांची दांडी उडवतो... म्हणुन पक्षपाती पंच त्याला नोबॉल ठरवतात.
कारगीलला युध्ध सूरु झाल्या मूळे सैनिकांच्या सुट्ट्या रद्द झाल्या. शहरातून सरहदीवर जाणार्‍या सैनिकांच्या अभिवादनाचा कार्यक्रम होता. देशाच्या रक्षकांच्या अभिवादनाला दूसरे रक्षक "रक्षामंत्री" येणार होते. दिल्या वेळा पेक्षा फक्त "तीन तास" लेट ते स्वतःच्या 'लिमोझीन' मधे आले. कार्यक्रम 'शॉर्ट' मधे आटोपुन ते निघून ही गेले. थोड्या वेळानी नातेवाइक-मित्रांचा निरोप घेवून सैनिक 'खडखड खटारा' ट्रक मधे बसून सरहदी कडे रवाना झाले. आज पर्यंत कळले नाही की, देशाचे खरे 'रक्षक' कोण....!

शेयर मार्केट (बेसिक) भाग -३

दशानन ·

अवलिया 21/09/2009 - 11:31
उत्तम माहिती ! :) --अवलिया ============ यॉर्कर भल्याभल्यांची दांडी उडवतो... म्हणुन पक्षपाती पंच त्याला नोबॉल ठरवतात.

In reply to by अवलिया

मराठमोळा 21/09/2009 - 11:35
सहमत आहे. कॅल्क्युलेशनचा भाग जरा व्यवस्थित समजून घ्यावा लागेल. पुन्हा सगळे भाग सविस्तर वाचावे लागणार... :) आपला मराठमोळा. कोणत्याही गोष्टीचा ताप येईपर्यंत ठीक असते, पण तिचा कर्करोग होऊ देऊ नये!!

श्रावण मोडक 21/09/2009 - 12:17
नेट पोझीशन मध्ये फायदा नेहमी वजा व तोटा नेहमी आधी चिन्हाने दाखवला जातो
असा आहे होय हा कारभार. हे ठाऊकच नव्हतं.

चे उच्च मार्ग दर्शन धन्यवाद रे राजे. किती विविध स्पर्शी लिखाण करतोस बाबा तु? अजिबात एकसुरीपणा नाही.

ह्या विषयात माझे मार्गदर्शन मंजे मोटोक्रॉसमधे आंधळा ड्राइवर. एकदाच घुसलो होतो. पार केस गेली बघ डोक्याची.

सहज 22/09/2009 - 08:23
राजे, सोप्या भाषेत छान लिहले आहे पण बर्‍याच लोकांना हे क्रिप्टीक किंवा भयकथा वाटावे ही इच्छा! लिव्हरेज वगैरे शिकवु नकोस रे. (माल लेकर बैठ जाओ उर्फ लंबी रेस का घोडा) सहज

विसोबा खेचर 22/09/2009 - 08:44
पुढील भागात आपण चार्ट / ग्राफ पहाणे व इंट्राडे टिप्स कसे काम करतात ते पाहू.
वाट पाहतो..! ;) तात्या.

झकासराव 22/09/2009 - 09:07
वाह राजे. सोप्या शब्दात लिहिलय. :) आता ते इन्ट्रा डे च्या अनुषंगाने जर मार्केट्ला अप्पर किंवा लोवर सर्कीट लागल की काय लोच्या होतो ते इस्कटुन सांगणार काय?

लवंगी 22/09/2009 - 21:26
इथे प्रत्येक ट्रेडिंग कंपनीची सुविधा असते.. पण माझ्या डोचक्यात जास्त काहि शिरत नाहि. आता ही माहितीवाचून काही कळतय का बघते.

अवलिया 21/09/2009 - 11:31
उत्तम माहिती ! :) --अवलिया ============ यॉर्कर भल्याभल्यांची दांडी उडवतो... म्हणुन पक्षपाती पंच त्याला नोबॉल ठरवतात.

In reply to by अवलिया

मराठमोळा 21/09/2009 - 11:35
सहमत आहे. कॅल्क्युलेशनचा भाग जरा व्यवस्थित समजून घ्यावा लागेल. पुन्हा सगळे भाग सविस्तर वाचावे लागणार... :) आपला मराठमोळा. कोणत्याही गोष्टीचा ताप येईपर्यंत ठीक असते, पण तिचा कर्करोग होऊ देऊ नये!!

श्रावण मोडक 21/09/2009 - 12:17
नेट पोझीशन मध्ये फायदा नेहमी वजा व तोटा नेहमी आधी चिन्हाने दाखवला जातो
असा आहे होय हा कारभार. हे ठाऊकच नव्हतं.

चे उच्च मार्ग दर्शन धन्यवाद रे राजे. किती विविध स्पर्शी लिखाण करतोस बाबा तु? अजिबात एकसुरीपणा नाही.

ह्या विषयात माझे मार्गदर्शन मंजे मोटोक्रॉसमधे आंधळा ड्राइवर. एकदाच घुसलो होतो. पार केस गेली बघ डोक्याची.

सहज 22/09/2009 - 08:23
राजे, सोप्या भाषेत छान लिहले आहे पण बर्‍याच लोकांना हे क्रिप्टीक किंवा भयकथा वाटावे ही इच्छा! लिव्हरेज वगैरे शिकवु नकोस रे. (माल लेकर बैठ जाओ उर्फ लंबी रेस का घोडा) सहज

विसोबा खेचर 22/09/2009 - 08:44
पुढील भागात आपण चार्ट / ग्राफ पहाणे व इंट्राडे टिप्स कसे काम करतात ते पाहू.
वाट पाहतो..! ;) तात्या.

झकासराव 22/09/2009 - 09:07
वाह राजे. सोप्या शब्दात लिहिलय. :) आता ते इन्ट्रा डे च्या अनुषंगाने जर मार्केट्ला अप्पर किंवा लोवर सर्कीट लागल की काय लोच्या होतो ते इस्कटुन सांगणार काय?

लवंगी 22/09/2009 - 21:26
इथे प्रत्येक ट्रेडिंग कंपनीची सुविधा असते.. पण माझ्या डोचक्यात जास्त काहि शिरत नाहि. आता ही माहितीवाचून काही कळतय का बघते.
पुढील भागात आपण ट्रेडिंगचे दोन प्रकार आहेत एक ऑफलाईन ट्रेडिंग व एक ऑनलाईन ट्रेडिंग ते समजावून घेऊ. मागील..

भक्तिभाव आणि काही प्रश्न

शुभान्कर ·

मिसळभोक्ता 31/08/2009 - 23:03
ज्या भावाचा प्रेस्टिज इशु किंवा अतिरेक होऊ शकतो, तो भक्तिभाव आहे का, ह्यावर चर्चा होण्यास प्रत्यवाय नसावा. -- मिसळभोक्ता

लालबागचा असो की अन्य कोणता गणपती असो, ज्यांना अशी कृती-वृत्ती ही भक्तीभावाचा अतिरेक आहे असे वाटते त्यांनी दर्शन टाळावे. सामाजिक समस्या निर्माण होत असतील, पण मानसिक समाधान कोणत्या मापाने मोजणार ? चर्चेसाठी शुभेच्छा.......! -दिलीप बिरुटे (धार्मिक)

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

अनामिक 01/09/2009 - 01:16
सामाजिक समस्या निर्माण होत असतील, पण मानसिक समाधान कोणत्या मापाने मोजणार ? अगदी अगदी... ज्यांना अशा ठिकाणी जायचंय ते भक्तीभावाने जातात, येणार्‍या संकटांना/आजारपणाला ते तोंड द्यायला तयार असतात... आपण उगाच चर्चा करून आपला वेळ वाया घालवतो. मी स्वतः येवढ्या गर्दीत दर्शन घ्यायचं टाळेन, पण जे जाताहेत त्यांना अडवणार नाही. -अनामिक

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

धनंजय 01/09/2009 - 22:34
वरील चर्चाकाराच्या मनात हा प्रश्न जरी "श्रद्धेचा अतिरेक" असा असला तरी तो एकमेव कंगोरा नाही. (त्या प्रश्नासाठी - "तुला त्रास वाटतो तर जाऊ नको ना भाऊ!" हे उत्तर योग्यच आहे.) बिरुटेसरांचे वरील उत्तर थोडेसे बाजारशास्त्रातले आहे. लांब रांगेची गैरसोय हा तोटा आणि मानसिक समाधान हा फायदा यांची बजाबाकी प्रत्येकाने खुद्द करायची आहे, आणि ज्याला बाकी दिसते, त्याने गैरसोयीतही दर्शनाला जायचे आहे. या विचाराशी मी बराचसा सहमत आहे. परंतु अशा ठिकाणी सार्वजनिक सुविधा पुरवण्याच्या बाबतीत हा प्रश्न आपल्या सर्वांचाच आहे. (जे स्वतःहून तिथे जाणार नाही, अशा लोकांनीही विचार करण्यासारखा प्रश्न आहे.) मागे मांढरदेव येथे काळूबाईच्या जत्रेत चेंगराचेंगरीत शेकडो लोक मेले. अशा परिस्थितीत "त्या ठिकाणी सार्वजनिक सुविधा योग्य प्रमाणात उपलब्ध होत्या का?" असा प्रश्न आपणा सर्वांच्या मनात येऊ शकतो. हा खर्च कोणी करावा - ग्रामपंचायतीने, जिल्हा प्रशासनाने, राज्य सरकारने, की केंद्र सरकारने - असा प्रश्न सुद्धा विचारण्यालायक आहे. जत्रेच्या ठिकाणी सर्व सुविधा सरकारने मोफत पुरवून जत्रेच्या ठिकाणच्या व्यापार्‍यांच्या व्यवसायावर घाला आणावा काय? आता मी स्वतः मांढरदेव येथे कधी गेलो नाही, म्हणून हा प्रश्न माझ्यासाठी नि:संदर्भ मात्र नाही. सार्वजनिक सुविधांचा योग्य पुरवठा करायच्या अंगाने वेगवेगळ्या श्रद्धास्थानांच्या ठिकाणी किती लोक येतील, त्याचा खर्च ग्रामपंचायतीला किंवा महानगरपालिकेला परवडावा म्हणून काय तरतूद करावी हा विचार आपणा सर्वांनीच करण्यालायक आहे.

In reply to by धनंजय

सार्वजनिक सुविधांच्या मुद्याबद्दल मी सहमत आहे. आता बाजारशास्त्राच्या उत्तराच्या पुढे जरा डोकावून पाहू... :) ग्रामपंचायत किंवा महानगरपालिका अशा वेळी तात्पूरत्या सोयी करुन देत असावेत. जसे वीज,पाणी, साफसफाई इत्यादी. पण खरी जवाबदारी असते त्या-त्या मंदिराच्या विश्वस्तांची. सार्वजनिक सुविधांचे भान त्यांना गरजेचेच आहे. अडचण केव्हा होते माहित्ये का, जेव्हा त्यांच्या अंदाजापेक्षा अधिक गर्दी होते आणि तात्पूरती व्यवस्था कोलमडून जाते. आणि मग चेंगराचेंगरी वगैरे प्रकार घडतात हे मान्यच आहे. स्त्री-पुरुषांची रांग शिस्तीत पुढे सरकली पाहिजे. नारळ फोडण्यासाठी स्वतंत्र जागा. स्वच्छतागृह. रांग हळू सरकत असेल तेव्हा मूर्तीच्या चरणाच्या दर्शनाऐवजी, मुख दर्शन आणि कळस दर्शन करणार्‍यांसाठी मोकळी जागा ठेवली पाहिजे जे ने करुन गर्दी होऊ नये. शिर्डीला चांगली (मॉडेल म्हणावे) अशी व्यवस्था आहे, असे माझे मत आहे. दर्शनार्थ्यांची रांग कितीही मोठी असली तरी तिथे कंटाळा येत नाही. रांग सरकली नाही तर तिथे बसण्याची व्यवस्था आहे. गर्दी असली तरी घामाघुम माणूस होत नाही. मोठे पंखे लावलेले असल्यामुळे गार वारा घेत आनंदाने दर्शन होते. अतिमहत्वाच्या व्यक्तींना वेगळ्या दरवाज्यातून प्रवेश, त्याचबरोबर दर्शन करुन बाहेर पडण्यासाठीचा मार्ग अतिशय उत्तम आहे. अशी व्यवस्था सर्वच ठिकाणी करता येत का ? तर करता येत नाही असे वाटते. कारण सर्वच प्रश्न पैशाशी संबंधीत आहेत. आणि प्राधान्य कशाला द्यायचे म्हणजे सार्वजनिक सुविधा द्यायच्या की मंदिर सजवायचे हा प्रश्न जेव्हा विश्वस्तांना पडत असेल तेव्हा ते मंदिर सजावटीकडे लक्ष देतात इतर सुविधांना ते दुय्यम स्थान देत असावे असे वाटते. -दिलीप बिरुटे

हर्षद आनंदी 01/09/2009 - 07:39
का टेन्शन घेतोस? जे ऊभे रहात आहेत ते बघतील, रांग बघितली कि बाहेरुन नमस्कार करायचा आणि छु ह्वायचे... कसे? अनामिकांशी संपुर्ण सहमत कसली आलीय भक्ती आणि भाव, हा फक्त शो. मी जाउन आलो राजाला, काय गर्दी होती म्हणुन सांगत, आपली लाल करायची बास!! खरा भाविक गणेश चतुर्थीची वाट नाही बघत बसत. गतजीवनात केलेल्या कर्मांची उपरती होते म्हणुन रांगा लागतात. गणपतीच्या ११ दीवसात दगडुशेट, मंडई, सारसबाग (गणपती) ;) , अष्टविनायक इथे चुकुनही न फिरकणारा आनंदी

In reply to by हर्षद आनंदी

वि_जय 01/09/2009 - 11:58
का टेन्शन घेतोस? जे ऊभे रहात आहेत ते बघतील, रांग बघितली कि बाहेरुन नमस्कार करायचा आणि छु ह्वायचे... कसे? खरा हा तुझा म्हणना... दुसरे करतत तेंका करुदेत ना.. जेचो तेचो प्रश्न आनी जेची तेची श्रद्दा... खरा भाविक गणेश चतुर्थीची वाट नाही बघत बसत ह्या बाकी माका आवाडला..

JAGOMOHANPYARE 01/09/2009 - 11:37
गणपतीच्या ११ दीवसात दगडुशेट, मंडई, सारसबाग (गणपती) , अष्टविनायक इथे चुकुनही न फिरकणारा आनंदी............ :) चला, माझ्यासारखा कुणी तरी आहे इथे........

चिरोटा 01/09/2009 - 11:59
सामाजिक समस्या निर्माण होत असतील, पण मानसिक समाधान कोणत्या मापाने मोजणार ?
सहमत. प्रत्येक समाजाची संस्क्रुती असते. गेल्या काही वर्षात बर्‍याचश्या धार्मिक सणाना दिखाऊ स्वरुप आले आहे.विशेष करुन उत्तर/पश्चिम भारतात ह्या दिखाऊ/घोळका संस्क्रुतीचे दर्शन जास्त घडते.अर्थात ह्यात चूक /बरोबर असे काही नाही.
पण हा भक्तिभावाचा अतिरेक नाही का?
भक्तिभाव मोजायचा कसा? सरकारी यंत्रणा ताण सहन करण्यास तयार असतील्,लोक कानठळ्या बसणारे संगीत ऐकण्यास तयार असतील तर आक्षेप घेण्याचे कारण नसावे. :) भेंडी क्ष्^न + य्^न = झ्^न

योगी९०० 01/09/2009 - 12:36
ज्यांना जायचे आहे त्यांना हे कष्ट घ्यावेच लागतील. पुर्वी ॠषीमूनी १२ वर्ष तप करायचे तेव्हा कोठे बाप्पा त्यांना दर्शन द्यायचा. मग आपण १२ तास हे कष्ट नाही सहन करू शकत? पण असे कष्ट घेऊन झालेल्या दर्शनाने एक वेगळेच समाधान लाभते. बाकी काही म्हणा पण मी सुद्धा अशा काळात देवदर्शन टाळतो. तिरूपती, साईबाबा यांना एकदाच गेलो आहे. तेथे असलेला पैशाचा खेळ पाहिला की मात्र उबग येतो. तिरूपतीला तुम्ही जर १०-२० रू देवापुढच्या सुरक्षारक्षकाला दिले की तो तुम्हाला आणखी १-२ मि. थांबवतो. नाहीतर तुम्ही देवासमोर जाऊन नमस्काराला खाली केलेले डोके वर केल्यावर तुम्हाला लक्षात येते की तुम्ही ५-१० फूट मागे ढकलला गेलात ते. लालबागच्या राजाचे कधी प्रत्यक्ष दर्शन नाही घेतले पण तेथे ही हाच प्रकार आहे का? पण लालबाग वाले मिळालेल्या पैशातून काही समाजसेवा करतात असे त्यांच्या वेबसाईट वरून कळले आहे. बाकीचे ही कदाचित करत असतील कसली आलीय भक्ती आणि भाव, हा फक्त शो. मी जाउन आलो राजाला, काय गर्दी होती म्हणुन सांगत, आपली लाल करायची बास!! खरा भाविक गणेश चतुर्थीची वाट नाही बघत बसत. हे मात्र पटलं.. खादाडमाऊ

अगोचर 01/09/2009 - 22:49
वरील धागा वाचुन धामणभास्करांची पुढील कविता आठवली - हस्तांतर विसर्जनासाठी गणपती नेताना मला मूर्ती जड झाली, तेव्हा उसळत्या तारुण्याचा माझा मुलगाच मला म्हणाला: द्या इकडे. मी मूर्ती तात्काळ मुलाच्या हातावर ठेवली चौरंगासहित. मुलानेही मूर्ती हातात घेतली नीट सावरून, तर मी एका दैवी आनंदात अकल्पित परंपरा पुढे सरकल्याच्या.... मी पुन्हा तरूण ययातीसारखा; माझा मुलगा जख्ख म्हातारा, परंपरेच्या ओझ्याने वाकलेला.... - धामणस्कर --- मनबुद्धि "अगोचर" । न चले तर्काचा विचार । उल्लेख परेहुनि पर । या नांव ज्ञान

मिसळभोक्ता 31/08/2009 - 23:03
ज्या भावाचा प्रेस्टिज इशु किंवा अतिरेक होऊ शकतो, तो भक्तिभाव आहे का, ह्यावर चर्चा होण्यास प्रत्यवाय नसावा. -- मिसळभोक्ता

लालबागचा असो की अन्य कोणता गणपती असो, ज्यांना अशी कृती-वृत्ती ही भक्तीभावाचा अतिरेक आहे असे वाटते त्यांनी दर्शन टाळावे. सामाजिक समस्या निर्माण होत असतील, पण मानसिक समाधान कोणत्या मापाने मोजणार ? चर्चेसाठी शुभेच्छा.......! -दिलीप बिरुटे (धार्मिक)

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

अनामिक 01/09/2009 - 01:16
सामाजिक समस्या निर्माण होत असतील, पण मानसिक समाधान कोणत्या मापाने मोजणार ? अगदी अगदी... ज्यांना अशा ठिकाणी जायचंय ते भक्तीभावाने जातात, येणार्‍या संकटांना/आजारपणाला ते तोंड द्यायला तयार असतात... आपण उगाच चर्चा करून आपला वेळ वाया घालवतो. मी स्वतः येवढ्या गर्दीत दर्शन घ्यायचं टाळेन, पण जे जाताहेत त्यांना अडवणार नाही. -अनामिक

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

धनंजय 01/09/2009 - 22:34
वरील चर्चाकाराच्या मनात हा प्रश्न जरी "श्रद्धेचा अतिरेक" असा असला तरी तो एकमेव कंगोरा नाही. (त्या प्रश्नासाठी - "तुला त्रास वाटतो तर जाऊ नको ना भाऊ!" हे उत्तर योग्यच आहे.) बिरुटेसरांचे वरील उत्तर थोडेसे बाजारशास्त्रातले आहे. लांब रांगेची गैरसोय हा तोटा आणि मानसिक समाधान हा फायदा यांची बजाबाकी प्रत्येकाने खुद्द करायची आहे, आणि ज्याला बाकी दिसते, त्याने गैरसोयीतही दर्शनाला जायचे आहे. या विचाराशी मी बराचसा सहमत आहे. परंतु अशा ठिकाणी सार्वजनिक सुविधा पुरवण्याच्या बाबतीत हा प्रश्न आपल्या सर्वांचाच आहे. (जे स्वतःहून तिथे जाणार नाही, अशा लोकांनीही विचार करण्यासारखा प्रश्न आहे.) मागे मांढरदेव येथे काळूबाईच्या जत्रेत चेंगराचेंगरीत शेकडो लोक मेले. अशा परिस्थितीत "त्या ठिकाणी सार्वजनिक सुविधा योग्य प्रमाणात उपलब्ध होत्या का?" असा प्रश्न आपणा सर्वांच्या मनात येऊ शकतो. हा खर्च कोणी करावा - ग्रामपंचायतीने, जिल्हा प्रशासनाने, राज्य सरकारने, की केंद्र सरकारने - असा प्रश्न सुद्धा विचारण्यालायक आहे. जत्रेच्या ठिकाणी सर्व सुविधा सरकारने मोफत पुरवून जत्रेच्या ठिकाणच्या व्यापार्‍यांच्या व्यवसायावर घाला आणावा काय? आता मी स्वतः मांढरदेव येथे कधी गेलो नाही, म्हणून हा प्रश्न माझ्यासाठी नि:संदर्भ मात्र नाही. सार्वजनिक सुविधांचा योग्य पुरवठा करायच्या अंगाने वेगवेगळ्या श्रद्धास्थानांच्या ठिकाणी किती लोक येतील, त्याचा खर्च ग्रामपंचायतीला किंवा महानगरपालिकेला परवडावा म्हणून काय तरतूद करावी हा विचार आपणा सर्वांनीच करण्यालायक आहे.

In reply to by धनंजय

सार्वजनिक सुविधांच्या मुद्याबद्दल मी सहमत आहे. आता बाजारशास्त्राच्या उत्तराच्या पुढे जरा डोकावून पाहू... :) ग्रामपंचायत किंवा महानगरपालिका अशा वेळी तात्पूरत्या सोयी करुन देत असावेत. जसे वीज,पाणी, साफसफाई इत्यादी. पण खरी जवाबदारी असते त्या-त्या मंदिराच्या विश्वस्तांची. सार्वजनिक सुविधांचे भान त्यांना गरजेचेच आहे. अडचण केव्हा होते माहित्ये का, जेव्हा त्यांच्या अंदाजापेक्षा अधिक गर्दी होते आणि तात्पूरती व्यवस्था कोलमडून जाते. आणि मग चेंगराचेंगरी वगैरे प्रकार घडतात हे मान्यच आहे. स्त्री-पुरुषांची रांग शिस्तीत पुढे सरकली पाहिजे. नारळ फोडण्यासाठी स्वतंत्र जागा. स्वच्छतागृह. रांग हळू सरकत असेल तेव्हा मूर्तीच्या चरणाच्या दर्शनाऐवजी, मुख दर्शन आणि कळस दर्शन करणार्‍यांसाठी मोकळी जागा ठेवली पाहिजे जे ने करुन गर्दी होऊ नये. शिर्डीला चांगली (मॉडेल म्हणावे) अशी व्यवस्था आहे, असे माझे मत आहे. दर्शनार्थ्यांची रांग कितीही मोठी असली तरी तिथे कंटाळा येत नाही. रांग सरकली नाही तर तिथे बसण्याची व्यवस्था आहे. गर्दी असली तरी घामाघुम माणूस होत नाही. मोठे पंखे लावलेले असल्यामुळे गार वारा घेत आनंदाने दर्शन होते. अतिमहत्वाच्या व्यक्तींना वेगळ्या दरवाज्यातून प्रवेश, त्याचबरोबर दर्शन करुन बाहेर पडण्यासाठीचा मार्ग अतिशय उत्तम आहे. अशी व्यवस्था सर्वच ठिकाणी करता येत का ? तर करता येत नाही असे वाटते. कारण सर्वच प्रश्न पैशाशी संबंधीत आहेत. आणि प्राधान्य कशाला द्यायचे म्हणजे सार्वजनिक सुविधा द्यायच्या की मंदिर सजवायचे हा प्रश्न जेव्हा विश्वस्तांना पडत असेल तेव्हा ते मंदिर सजावटीकडे लक्ष देतात इतर सुविधांना ते दुय्यम स्थान देत असावे असे वाटते. -दिलीप बिरुटे

हर्षद आनंदी 01/09/2009 - 07:39
का टेन्शन घेतोस? जे ऊभे रहात आहेत ते बघतील, रांग बघितली कि बाहेरुन नमस्कार करायचा आणि छु ह्वायचे... कसे? अनामिकांशी संपुर्ण सहमत कसली आलीय भक्ती आणि भाव, हा फक्त शो. मी जाउन आलो राजाला, काय गर्दी होती म्हणुन सांगत, आपली लाल करायची बास!! खरा भाविक गणेश चतुर्थीची वाट नाही बघत बसत. गतजीवनात केलेल्या कर्मांची उपरती होते म्हणुन रांगा लागतात. गणपतीच्या ११ दीवसात दगडुशेट, मंडई, सारसबाग (गणपती) ;) , अष्टविनायक इथे चुकुनही न फिरकणारा आनंदी

In reply to by हर्षद आनंदी

वि_जय 01/09/2009 - 11:58
का टेन्शन घेतोस? जे ऊभे रहात आहेत ते बघतील, रांग बघितली कि बाहेरुन नमस्कार करायचा आणि छु ह्वायचे... कसे? खरा हा तुझा म्हणना... दुसरे करतत तेंका करुदेत ना.. जेचो तेचो प्रश्न आनी जेची तेची श्रद्दा... खरा भाविक गणेश चतुर्थीची वाट नाही बघत बसत ह्या बाकी माका आवाडला..

JAGOMOHANPYARE 01/09/2009 - 11:37
गणपतीच्या ११ दीवसात दगडुशेट, मंडई, सारसबाग (गणपती) , अष्टविनायक इथे चुकुनही न फिरकणारा आनंदी............ :) चला, माझ्यासारखा कुणी तरी आहे इथे........

चिरोटा 01/09/2009 - 11:59
सामाजिक समस्या निर्माण होत असतील, पण मानसिक समाधान कोणत्या मापाने मोजणार ?
सहमत. प्रत्येक समाजाची संस्क्रुती असते. गेल्या काही वर्षात बर्‍याचश्या धार्मिक सणाना दिखाऊ स्वरुप आले आहे.विशेष करुन उत्तर/पश्चिम भारतात ह्या दिखाऊ/घोळका संस्क्रुतीचे दर्शन जास्त घडते.अर्थात ह्यात चूक /बरोबर असे काही नाही.
पण हा भक्तिभावाचा अतिरेक नाही का?
भक्तिभाव मोजायचा कसा? सरकारी यंत्रणा ताण सहन करण्यास तयार असतील्,लोक कानठळ्या बसणारे संगीत ऐकण्यास तयार असतील तर आक्षेप घेण्याचे कारण नसावे. :) भेंडी क्ष्^न + य्^न = झ्^न

योगी९०० 01/09/2009 - 12:36
ज्यांना जायचे आहे त्यांना हे कष्ट घ्यावेच लागतील. पुर्वी ॠषीमूनी १२ वर्ष तप करायचे तेव्हा कोठे बाप्पा त्यांना दर्शन द्यायचा. मग आपण १२ तास हे कष्ट नाही सहन करू शकत? पण असे कष्ट घेऊन झालेल्या दर्शनाने एक वेगळेच समाधान लाभते. बाकी काही म्हणा पण मी सुद्धा अशा काळात देवदर्शन टाळतो. तिरूपती, साईबाबा यांना एकदाच गेलो आहे. तेथे असलेला पैशाचा खेळ पाहिला की मात्र उबग येतो. तिरूपतीला तुम्ही जर १०-२० रू देवापुढच्या सुरक्षारक्षकाला दिले की तो तुम्हाला आणखी १-२ मि. थांबवतो. नाहीतर तुम्ही देवासमोर जाऊन नमस्काराला खाली केलेले डोके वर केल्यावर तुम्हाला लक्षात येते की तुम्ही ५-१० फूट मागे ढकलला गेलात ते. लालबागच्या राजाचे कधी प्रत्यक्ष दर्शन नाही घेतले पण तेथे ही हाच प्रकार आहे का? पण लालबाग वाले मिळालेल्या पैशातून काही समाजसेवा करतात असे त्यांच्या वेबसाईट वरून कळले आहे. बाकीचे ही कदाचित करत असतील कसली आलीय भक्ती आणि भाव, हा फक्त शो. मी जाउन आलो राजाला, काय गर्दी होती म्हणुन सांगत, आपली लाल करायची बास!! खरा भाविक गणेश चतुर्थीची वाट नाही बघत बसत. हे मात्र पटलं.. खादाडमाऊ

अगोचर 01/09/2009 - 22:49
वरील धागा वाचुन धामणभास्करांची पुढील कविता आठवली - हस्तांतर विसर्जनासाठी गणपती नेताना मला मूर्ती जड झाली, तेव्हा उसळत्या तारुण्याचा माझा मुलगाच मला म्हणाला: द्या इकडे. मी मूर्ती तात्काळ मुलाच्या हातावर ठेवली चौरंगासहित. मुलानेही मूर्ती हातात घेतली नीट सावरून, तर मी एका दैवी आनंदात अकल्पित परंपरा पुढे सरकल्याच्या.... मी पुन्हा तरूण ययातीसारखा; माझा मुलगा जख्ख म्हातारा, परंपरेच्या ओझ्याने वाकलेला.... - धामणस्कर --- मनबुद्धि "अगोचर" । न चले तर्काचा विचार । उल्लेख परेहुनि पर । या नांव ज्ञान
सध्या गणेशोत्सव अत्यंत उत्साहात आणि संपूर्ण जोशात चालू आहे. आपण दररोज पेपरात आणि टीव्हीवर लालबागच्या राजाच्या विक्रमी गर्दीच्या बातम्या वाचतो. लोकं २०-२२-२४ तास रांगा लावून मुलाबाळांना घेऊन दर्शनासाठी ताटकळत उभे राह्तात. त्यातुन निर्माण होणार्‍या समस्यांचा (सामाजिक आणि वैयक्तिक) लोकं विचार करतात का? एवढा वेळ गर्दीत उभे राहील्याने मुलाबाळांचे जे हाल होतात. त्यामुळे ती आजारी पडण्याची शक्यताच जास्त. त्यामुळे ती बरी व्हावित म्हणुन पुन्हा एक नवस. आणि मग हे चक्र संपत नाही. शिवाय सुरक्षा यंत्रणेवर जो ताण पडतो. तो वेगळाच. भक्तिभाव मलाही मान्य आहे. पण हा भक्तिभावाचा अतिरेक नाही का?

मी पाहिलेले प्रायोगिक नाटक.

भडकमकर मास्तर ·

मास्तर, एकदम नादखुळा लेख. ;) लै लै लै भारी... मित्रा, तोडलंस. काय काय बोलू ते कमी आहे. =)) =)) =)) =)) =)) आणि हो, मागे आपला झालेला एक संवाद आठवला, या लेखाच्या प्रेरणेबद्दल. बिपिन कार्यकर्ते

लेखाबद्दल आभार. या नाटकाची थीम जाणकारांना आवडणार नाही अशी शंका होतीच, ती काही प्रमाणात खरी ठरली. पण ,एक मात्र राहुन राहुन वाटते की आजपर्यंत आपल्याला सर्व भावुक किंवा सीरीयस प्रायोगीक नाटके ही शांत आणि संयत चालीवर बांधलेली होती,असतात,(यात काही अपवाद असु शकतात.).मात्र ही प्रथा मोडण्यासाठी जर दिग्दर्शकाने या प्रायोगीक नाटकाला अशी पलंगाची थीम दिली असेल तर मग मात्र तो यशस्वी ठरला आहे, कारण त्याने त्याला जो मेसेज पोहोचवायचा आहे तो व्यवस्थीतपणे पोहोचवला आहे. राहिता राहिला प्रश्न, एका छोट्या पलंगावर येव्हडी फ़लन आणि युग्मनज दाखवावी का ? याचे कारण असे असु शकते की जरी झी वर बर्‍याच जणानी हा कर्यक्रम पहिल्यांदा पाहिला असला तरी प्रेक्षागृहातील बर्‍याच लोकानी तो पुर्वी पाहिलेला होता,त्यामुळे त्याना काही नवे देणे भाग होते ,(कदाचित तीच त्यांची खासीयत असावी) थोडक्यात काय, पलंगावर 'डान्स' करणारे दोघेही हे आजच्या पीढीचे प्रतिनिधी आहेत,ते आजच्या पीढीवर प्रायोगीक नाटक करतात आणि त्याना ती आवडतात,मॅटर खतम. पण महत्व म्हणजे ते जुन्याशी धरुन आहेत,त्यांना योग्य मान देतात,आणि नवीन पीढीचा म्हणून उगाचच नेटवर मिळणारे चार व्हिडीओ एकत्र करुन प्रायोगीक नाटक करत नाहीत. आणी हो एक शंका, परिक्षण वाचुन त्या बाईला सासु सासरे नसावेत असे वाटते. असे असावे काय ? ©º°¨¨°º© परा ©º°¨¨°º© 'अनीवे' शिवाजी विद्यापिठातुन मिपा आणि मिपाकर 'यांछ्यावर' पी एच डी करण्याच्या विचारात असलेला. आमचे राज्य

In reply to by परिकथेतील राजकुमार

काही महत्त्वाचे प्रश्न आपण उपस्थित केलेले आहेत... नेटवर मिळणारे चार व्हिडिओ एकत्र करत नाहीत... हे खूप पटले. _____________________________ हल्ली प्रातःसमयी ओ सजना बरखा बहार आयी ऐकतो... जय बालाजी

In reply to by रामदास

वेताळ 27/08/2009 - 10:26
त्या बाईला सासु सासरे नसावेत असे वाटते ते पण र्‍होन्याच्या आजोबांप्रमाणे पलंगावरचा नाच बघुन उठुन बाहेर गेले असावेत. बाकी परिक्षण एकदम निरागस आहे. वेताळ

In reply to by वेताळ

प्रमोद देव 27/08/2009 - 12:50
ते पण र्‍होन्याच्या आजोबांप्रमाणे पलंगावरचा नाच बघुन उठुन बाहेर गेले असावेत. ते दुसर्‍या खोलीतल्या पलंगावर नाच करत असतील. ;) माझे जीवनगाणे,व्यथा असो आनंद असू दे...... गात पुढे मज जाणे

आपला निबंद आवडला... मला अनुभव घ्यायला फ़ार आवडतं. आणि ते लिहून काढायला.... मी एक सामान्य छोटा लेखक आहे हे मला माहित आहे पण कधीतरी तर सुरुवात करायला हवीच ना? =)) =)) हे वाक्य छाणच... आणि हो, एक आनंदाची गोष्ट; हेच नाटक आता ( इंग्रजीत) बंगलोरचाही दौरा करत आहे म्हणे. माझ्या त्यांना शुभेच्छा. मुंबईत कधि आहे हो हे नाटक ;) निखिल ================================

In reply to by निखिल देशपांडे

मुंबईत कधि आहे हो हे नाटक हे नाटक इंग्रजी भाषेत पृथ्वी थिएट्रला अनेक वेळा झाले आहे _____________________________ हल्ली प्रातःसमयी ओ सजना बरखा बहार आयी ऐकतो... जय बालाजी

In reply to by निखिल देशपांडे

आम्हासी हे नाटक बघायचे नाही, पण गेला बाजार या लेखातील काही वाक्याबाबत जाहीर आभारकिंवा मग विशेष सहाय्य वगैरे वगैरे मानले असते तर अंमळ बरे वाटले असते. मास्तर तुमचं मन तेवढे मोठे करा हो. कारण म्हणता कारण असं की सध्या मला कॉपीराईट च्या ऑफीसात जावुन कॉपीराईट घ्यायला वेळ नाही आहे असो चालु दे आपलाच (जी टॉक वापरणारा नाट्यप्रेमी)विनायक

श्रावण मोडक 26/08/2009 - 18:30
अगागागागा... पार माप काढलं राव... !!!
र्‍होअन तोंड्वळकर नकोशि शाळा थिएट्र प्रायोगिक नाटक पाहणं म्हणजे व्यामिश्र आणि विचक्षण अनुभूती घेणं असतं पार्किंगमध्ये एक माणूस टेबल टाकून बसला होता आणि लांब रस्त्यापर्यंत रांग लागलेली होती वाढत जाणार्‍या म्यूझिकवर पांघरूणाखाली त्यांनी थोडा वेळ डान्स केला असावा. आपल्या स्त्रीला हातावर उचलून घेणं, स्त्रीने टुणकन उडी मारून त्या पुरुषाच्या पाठीवर बसणं, तिच्या पाठीला त्याने मसाज करणं सारंच अगदी नैसर्गिक आणि निरागस... याकडे जे लोक वाईट नजरेने पाहतील तेच पापी बंक्या अजून पलंगाकडेच पाहत होता... मी त्याला कोपराने ढोसले... तो भावसमाधीतून जागा झाला...
हे सगळं अल्टिमेटच. आणि हो... नको, ते अवांतर ठरेल.

दशानन 26/08/2009 - 18:25
=)) हे राम ! कोल्हापुरात कुणाला तरी प्रचंड राग आला आहे व त्याने आताच आई अंबाईच्या चरणी लोटांगण घातले आहे असे कळाले ;) पै. रा. जै. पाठीलाग

In reply to by दशानन

आंबोळी 26/08/2009 - 21:44
एखाद्याला खरडी / व्यनी / चॅट वर गोंजारायचे आणि चारचौघात फटकवायचे हे बरोबर नाही. तुमच्या या हि&हि लेखाचा जाहीर णिषेध. खाजगी: लै हुच्च लिखाण.... जिओ मास्तर!!! तुमचे असेच लेख पटापटा येओत हीच आई अंबाबाई चरणी प्रार्थना... (धारी)आंबोळी

सहज 26/08/2009 - 18:35
र्‍होन्या लेका तोडलस की रे! बंक्या म्हणतो ती प्रायोगिक नाटके शाळकरी मुलांना आवडणारीच आहेत. ते आजच्या पीढीवर थेयट्र करतात आणि त्याना ती आवडतात,मॅटर खतम. असेच लिहत रहा!

मूळ नाटक लेजिटिमेट हूई .. लेखक अमेरिकन नाटककार ब्रॅडली हेवर्ड काही दुवे http://haywardplays.tripod.com/legitimate.htm http://www.bigdogplays.com/playdisplay.asp?playid=65 याचे रूपांतर केले आहे सागर देशमुख यांनी. नाव मात्र रात्र अभिनेते आहेत सागर देशमुख राधिका आपटे -------------------- या नाटकाविषयी दोन प्रचंड टोकाची मते ऐकली आहेत. आणि नाटकाविषयी उत्सुकता खूप वाढवणारी ही मते आहेत.. काय एवढं वाईट / चांगलं आहे ते बघूया तरी.. अशा स्वरूपाची... ... ही दोन्ही मते दर्शवणारं हे परीक्षण आहे इतकंच...

In reply to by भडकमकर मास्तर

नीधप 26/08/2009 - 19:23
ही दोन्ही मते दर्शवणारं हे परीक्षण आहे इतकंच... दोन्ही बाजूची मते काही दिसली नाहीत. असो. नाटक मी पाह्यलंय. तुमच्याइतकं काही नाटकातलं मला कळत नसावंच पण नाटक तुम्ही जेवढी चेष्टा केलीये तेवढं वाईट आणि तेवढं उथळ नक्कीच नाहीये. - नी http://saaneedhapa.googlepages.com/home

चतुरंग 26/08/2009 - 22:10
'अल्टिमेट उई'चं परीक्षण वाचून डोळे भरुन आले! किती हे बारकावे? काय ही शब्दसंपत्ती? काय ते वर्णनातले साधेपण? काय तो ऐतिहासिक निबंधांचा व्यामिश्र अभ्यास? छे छे केवळ अप्रतीम! इतके दिवस आपण मिपावरुन जी दडी मारलेली होतीत त्या दरम्यान आपला हा व्यासंग सुरु होता हे मला आज समजले! गुरु जालिंदर ह्यांचा वरदहस्त आपल्या मस्तकी आहे ह्याची हे लेखन साक्ष आहे असे म्हणण्यास प्रत्यवाय नाही. एकाच परीक्षणात अनेक पक्षी घायाळ करण्याचं हे अचाट सामर्थ्य पाहून मी दिग्मूढ झालो आहे. आणी हो, एक तारखेचे विसरु नका बरं का, आम्ही वाट बघतो आहोत! आपला नम्र, (अल्टिमेट घायाळ)चतुरंग

टारझन 26/08/2009 - 22:29
=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) निशब्द !! चला आता आमच्या नशिबी सोलो डान्स आहे .. तो ही आपल्या चटई वर .. जातो बापडा ... काल आमची कामवाली म्हणत होती .. ती चटई बदला आता .. अंमळ चटई कमी आणि भोकं जास्ती झालीत ! =)) बाकी लेखणकौषल्याबद्दल काय बोलावं ? कमाल आहे हो ... असा निबंध लिहीणारे तुम्ही केवळ दुसरेच !! -(चटईप्रेमी) टारोबा मॅटर (खतम)

In reply to by टारझन

याकडे जे लोक वाईट नजरेने पाहतील तेच पापी, असे र्‍होअनने म्हणून ठेवलेच आहे... ;) _____________________________ हल्ली प्रातःसमयी ओ सजना बरखा बहार आयी ऐकतो... जय बालाजी

अवलिया 26/08/2009 - 22:32
वा ! सुरेख ... अप्रतिम... जबरदस्त.. ! :) --अवलिया ============ यॉर्कर भल्याभल्यांची दांडी उडवतो... म्हणुन पक्षपाती पंच त्याला नोबॉल ठरवतात.

धनंजय 26/08/2009 - 22:39
पण थोडेसे क्रूर! भासदार भोंगळ सदर्‍याची नेटकी शिवण मात्र खूप डोळ्यात येते आहे, त्यामुळे भास थोडा डळमळीत होतो. "नेटके-नसलेल्या लेखनाचे" सोंग वठवून तरी लेखन वाचनीय ठेवणे म्हणजे तारेवरची कसरत. पण मास्तर कायम प्रयोगशील!

लिखाळ 27/08/2009 - 02:23
फार जोरात व्यामिश्र अनुभुती. मजा आली.
"नेटके-नसलेल्या लेखनाचे" सोंग वठवून तरी लेखन वाचनीय ठेवणे म्हणजे तारेवरची कसरत. पण मास्तर कायम प्रयोगशील!
या धनंजयाच्या मताशी सहमत. मस्त लेखन :) -- लिखाळ. 'वाटते आहे', 'कुठेतरी वाचले आहे', अशी संदिग्ध विधाने करणार्‍याला म. संकेतस्थळां वरच्या चर्चेत मानाचे पान असते असे वाटते ;)

विजुभाऊ 27/08/2009 - 09:20
"६० मिनिट पनिश्मेन्ट" या नावाचे एक असेच हिन्दी इंग्लीश नाटक पृथ्वी ला पाहिले होते. ती प्रेक्षकांसाठी पनिश्मेंटच होती. पास हा शब्द जर इंग्रजी असेल तर नापास हा शब्द कोणत्या भाषेतला आहे

विसुनाना 27/08/2009 - 11:06
मा.श्री. र्‍होअन तोंड्वळकर यांनी 'रात्रीवरून काहीतरी' या मंचकी नाटकाचे केलेले परीक्षण प्रायोगिक आणि व्याविज्ञ आहे. अशा 'दोनहजार एकदशकानंतर...' समीक्षकांचे आणि त्यांनी चटईक्षेत्रावरून (म्हणजे मंचकासमोरच्या चटईवर बसून, बरंका)केलेल्या परीक्षणांचे स्वागत.

झकासराव 27/08/2009 - 11:07
=)) परा यांची प्रतिक्रिया त्याच विचक्षण आणि व्यासंगी व्यक्तीमत्वाचा (वा! तीन वेळा व आणलाच. आता पुढचा व साठी व्यत्यय लिहु काय??)आरसा आहे. :D मास्तर भारी लिहिलय पण हे तुम्ही लिहिलेल खरखुर परिक्षण नव्हे. हे तर मुळ परिक्षण कमी आणि मसाला (कोल्हापुरी मसाला घातलाय अस वाटतय खर :D ) जास्त झाला. तुमच्या जुन्या ष्टायलीत खर्खुर परिक्षण येवुदे.

अभिज्ञ 27/08/2009 - 12:45
मात्र रात्र च्या परिक्षणात चुकीचा मसाला घातल्याने ह्या पाकृची चव प्रचंड बिघडली आहे. त्यामुळेच कदाचित आताशा "असल्या" लेखांचा कंटाळा यायला लागलाय. एकाच व्यक्तीला "टारगेट" करून लेख पाडायचा टारगटपणा आता बास झाला. काहि "संपादकांनी" देखील असल्या प्रयत्नांना प्रोत्साहन दिलेले पाहून आश्चर्य वाटले. मास्तरांनी आपली प्रतिभा जरा सकस व चांगल्या साहित्यनिर्मितीवर वापरली तर अतिशय आनंद होईल. अभिज्ञ. अवांतर : धनंजय ह्यांच्या प्रतिसादाशी सहमत. -------------------------------------------------------- पॉझिटिव्ह थिंकिंग....? अजिबात जमणार नाहि.

In reply to by अभिज्ञ

श्रावण मोडक 27/08/2009 - 14:05
मास्तरांनी आपली प्रतिभा जरा सकस व चांगल्या साहित्यनिर्मितीवर वापरली तर अतिशय आनंद होईल. या वाक्यातील जरा हा शब्द वगळून पूर्ण अनुमोदन.

नंदन 27/08/2009 - 12:57
धमाल लेख! वाचून व्यामिश्र अनुभूतीचा अनुभव आला :)
हे म्हणजे उगीच तुम्हा पुण्या-मुंबईच्या माणसांनी कौतुकं करून ठेवली आहेत....आमच्या जिल्ह्यामध्येही ...
- हे वाक्य वाचून अंमळ हळवा झालो. यापूर्वीही कुठेतरी ऐकल्यासारखं वाटतंय हे :)

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

मास्तरांनी आपली प्रतिभा जरा सकसचांगल्या साहित्यनिर्मितीवर वापरली तर अतिशय आनंद होईल. अतिशय भयंकर सहमत आहे. तरी मी मास्तरांना सांगत होतो की तुम्ही सकस चांगली साहित्यनिर्मिती कशी करावी याबद्दल पुर्णपणे अभिज्ञ आहात. तेंव्हा मिपावरच्या 'श्रेष्ठथोर' साहित्यीकांकडुन (हे थोर असल्याने फक्त उपदेशात्मक सुचना वजा प्रतिक्रीया फक्त देतात, त्यांचे 'मौलीक' साहित्य ते असकस व वाईट वाचकांना वाचायला देत नाहीत) आधी थोडे ज्ञान घ्या. पण ऐकतील तर मास्तर कसले ? मास्तर तुम्हीही अंमळ टारगटच आहात बघा. ©º°¨¨°º© परा ©º°¨¨°º© 'अनीवे' शिवाजी विद्यापिठातुन मिपा आणि मिपाकर 'यांछ्यावर' पी एच डी करण्याच्या विचारात असलेला. आमचे राज्य

In reply to by परिकथेतील राजकुमार

अभिज्ञ 27/08/2009 - 15:44
ताम्हनकर साहेब, तुम्ही काय लिहिताय ह्याचा एकदा नीट विचार करा. मला स्वतःला व्यक्तिश चांगले लिहिता येत नाहि वा इतर व्यापांमुळे लिहायला जमत नसेल परंतु मी जे वाचतोय साहित्य चांगले आहे कि नाहि हे मला निश्चितच कळते. त्याबद्दल आपल्याला आक्षेप नसावा. भडकमकर मास्तरांना मी व्यक्तिशः ओळखतो व त्यांचा दर्जा कितीतरी वरचा आहे हे देखील चांगलेच ओळखतो. भडकमकर मास्तरांकडून असल्या प्रकारच्या लेखाची अपेक्षा नव्हती व यापुढेहि नसेल. त्याच भावनेने हि प्रतिक्रिया दिलेली आहे. बाकि चालु देत. अभिज्ञ. -------------------------------------------------------- पॉझिटिव्ह थिंकिंग....? अजिबात जमणार नाहि.

In reply to by अभिज्ञ

अभिज्ञ साहेब तुम्ही फारच सिरीयस झालात की हो. तुमच्या मनाला वगैरे लागले असेल तर आम्ही तुमची जाहीर माफी मागतो __/\__ फक्त जाता जाता येव्हडेच सांगतो की आम्ही "कळप" वगैरे तयार करुन हल्ला करणारे लांडगे नाही. आम्हीही सुसंस्कृत आणी शालीन घरातुनच आलेलो आहोत पण जेंव्हा एखाद्या गोष्टीचा अतिरेक होतो तेंव्हा चांगल्या चांगल्यांचा संयम सुटतो. काही अनुभव इतके वाईट आले असतील / अजुनही येत असतील की जे हे करण्यास भाग पाडते. कधी असे 'टार्गेट करणार्‍या' लोकांच्या बाजुनीही ५ मिनिटे विचार केलात तर खुप बरे वाटेल. ४ गोष्टींचे ज्ञान व्हावे, जेष्ठ आणी श्रेष्ठांचा सहवास मिळावा, मित्रांबरोबर टवाळक्या करता यावात म्हणुन आम्ही इथे येतो पण कुणी उगाच खाजवुन खरुन काढत असेल तर पाव पळवणार्‍या कुत्र्यामागे तुप घेउन धावणारे नामदेवराव आम्ही नाही. आम्ही तिथेच दणका देणार आणी प्रत्येकवेळी त्रास झाला की दणका देणार. नाठाळाच्या माथी काठी हाणणारा ©º°¨¨°º© परा ©º°¨¨°º© 'अनीवे' शिवाजी विद्यापिठातुन मिपा आणि मिपाकर 'यांछ्यावर' पी एच डी करण्याच्या विचारात असलेला. आमचे राज्य

In reply to by परिकथेतील राजकुमार

कवटी 27/08/2009 - 18:24
परा,अभिज्ञ, तुम्ही दोघे एकाच बाजुन एकमेकांशी भांडताय असे वाटत नाही का तुम्हाला? निदान मला तरी तसेच वाटतय... कवटी

नीधप 27/08/2009 - 18:39
एखाद्या कुणाची चेष्टा करताना एका चांगल्या नाटकावर, नवीन प्रयोगावर अकारण आणि अप्रस्तुत टिका होतेय. कदाचित तुमची त्या नाटकाबद्दलची प्रतिक्रिया तुम्ही सांगत असाल पण बाकी बहुतांश लोक तुमच्या प्रतिक्रियेमुळेच केवळ त्या नाटकाला न बघता नावे ठेवत आहेत. तुमच्या नाटकाबद्दलच्या ज्ञानाला आणि अधिकाराला गृहित धरूनही हे सांगावेसे वाटते की 'मात्र रात्र' हे नाटक निश्चितच तुम्ही म्हणता तसे थिल्लर आणि उथळ नाही. - नी http://saaneedhapa.googlepages.com/home

In reply to by नीधप

धनंजय 27/08/2009 - 21:11
अशा प्रकारचा परिणाम वाचकांवर झाला, तर बरोबर नाही - सहमत. (आंशिक असहमती पुढे) "अंथरुणातली होणारी हालचाल" हा प्रसंग नाट्यवस्तू, कथानक समर्थपणे उभे करण्यासाठी योग्य आहे की नाही? हा नाट्यलेखन आणि दिग्दर्शनाच्या बाबतीतला तांत्रिक मुद्दा आहे. आणि आस्वादचर्चेचा मुद्दा आहे. माझ्या मते काही कथानकांत "त्यांनी संग केला" असा तोंडी उल्लेख पुरतो. पण काही कथानकांत पुरत नाही. (या कथानकात पुरला नसता असे नाटक बसवणार्‍यांचे मत होते.) भडकमकर मास्तरांच्या दृष्टीने पुरणे-न-पुरण्याचा जो निकष आहे, तो बहुधा माझा निकष नाही (तुमचाही निकष नसावा, म्हणजे मी तुमच्याशी या बाबतीत बहुधा मी सहमत आहे.) परंतु वरील लेख हा खुद्द एक वाङ्मयकृती आहे. एक बाळबोध लेखकाचे सोंग लेखकाने वठवायचा प्रयत्न केला आहे. तो खुद्द प्रशंसा आणि टीका करण्यालायक आहे. उदाहरणार्थ "बालकांवर दुष्परिणाम होतात" हे बालकाच्या लेखणीतून वदवून लेखकाला कदाचित प्रभाव साधायचा होता. पण बालक हास्यास्पद/अविश्वासार्ह केल्यामुळे त्या हेतूवर आपणहूनच कुरघोडी होते - ही लेखनविषयक टीका. पण त्या बाळबोध लेखनाच्या सोंगातही लेख अघवता वाचनीय आहे, ही प्रशंसा. वगैरे. - - - मला एक वेगळे उदाहरण आठवते. ते आहे पु. ल. देशपांडे यांच्या "खुर्च्या - एक न-नाट्य" या लेखनाविषयी. ती एक भन्नाट आणि उत्तम कलाकृती आहे. दुर्दैवाने ते लेखन माझ्या लहानपणी, कुठलेही अँटिप्ले नाटक बघण्यापूर्वी, आयोनेस्कोचे कुठलेही लेखन अनुभवण्यापूर्वी मी वाचले. माझ्या अपरिपक्व वयामुळे आणि एकांगी वाचनामुळे अ‍ॅब्सर्डवादी अँटिप्ले हेटाळणीच्या पात्र असतात, असा माझा गैरसमज झाला. खुद्द "चेअर्स" (खुर्च्या) हे नाटक बघितल्यानंतर माझे मत पूर्णपणे बदलले. पु. ल. देशपांड्यांच्या "खुर्च्या एक न-नाट्य"ने माझ्यामध्ये गैरसमज निर्माण केला, ही बाब माझ्यासाठी वाईट होती. (ही तुमच्या वरील प्रतिसादाशी आंशिक सहमती आहे.) तरीसुद्धा ती एक उत्कृष्ट विनोदी कलाकृती आहे, असे मला अजूनही वाटते. (ही तुमच्या प्रतिसादाशी आंशिक असहमती आहे.)

In reply to by धनंजय

आंबोळी 27/08/2009 - 23:13
धनंजयनी माझ्या मनातली भावना अगदी योग्य शब्दात व्यक्त केली आहे. मुळात पलंगावरच्या डँस मधे नाट्य काय आहे ? हा मला सुरवाती पासून पडलेला प्रश्न आहे. त्यात तो डँस चादरी खाली करणार म्हणजे अभिनयाचाही काही संबंध नाही. धनंजय म्हणतात त्याप्रमाणे जर नाट्यवस्तू, कथानक समर्थपणे उभे करण्यासाठी तो सीन वापरत असतील तर "अंथरुणातील होणार्‍या हालचाली" पेक्षा त्या नंतरच्या हालचाली किंवा संवाद या मधून झालेली कृती जास्त परिणामकारकरित्या उभी करता आली असती असे वाटते. असो. जाता जाता उगचच आम्ही लहान असताना पुजा बेदी करत असलेल्या एका नाटकाची आठवण झाली. पेपरात छापून येणार्‍या त्या नाटकाच्या जाहिरातीत पूजाचे उत्तान फोटो लावलेले असत. त्यावेळी सिनिअर असणार्‍या पोरानी सांगितलेल्या त्या नाटकाच्या स्टोर्‍यानी आमचे वासलेले आ बराच काळ मिटत नसत. बाकी चालू दे. आंबोळी

In reply to by आंबोळी

नीधप 27/08/2009 - 23:39
मुळात पलंगावरच्या डँस मधे नाट्य काय आहे ? हा मला सुरवाती पासून पडलेला प्रश्न आहे. त्यात तो डँस चादरी खाली करणार म्हणजे अभिनयाचाही काही संबंध नाही. "अंथरुणातील होणार्‍या हालचाली" पेक्षा त्या नंतरच्या हालचाली किंवा संवाद या मधून झालेली कृती जास्त परिणामकारकरित्या उभी करता आली असती असे वाटते. हाच तर प्रॉब्लेम आहे ना तुमचा. नाटक केवळ पलंगावरचा डान्स आणि चादरीखालील हालचाली एवढंच नाही. नक्कीच नाही. पण मुळातलं नाटक न बघता कुणी एकाने जे लिहिलं ते तुम्ही मान्य करून चालणार. आणि वर अश्या टिप्पण्या करणार सगळंच माहीत असल्यासारख्या. म्हणूनच अश्या लेखाला आक्षेप. मी काही भडकमकरांच्या इतकी नाटकातली ज्येष्ठ श्रेष्ठ इत्यादी नाही आणि मिपावरच्या प्रतिष्ठित लोकांच्यातही नाही पण तरी हे माझं प्रामाणिक मत आहे ते आहे की हा लेख त्या नाटकाला जेवढं थिल्लर आणि उथळ दर्शवतो तसं ते मुळीच नाही. - नी http://saaneedhapa.googlepages.com/home

In reply to by नीधप

आंबोळी 28/08/2009 - 15:31
हाच तर प्रॉब्लेम आहे ना तुमचा. ठिक आहे मग आता तुमचा प्रॉब्लेम सांगा... नाटक केवळ पलंगावरचा डान्स आणि चादरीखालील हालचाली एवढंच नाही. नक्कीच नाही. तेव्हढच नाटक आहे असे आमचे ही म्हणणे नाही. पण या प्रसंगाची नाटकातील गरज काय? आणि इतकी गरज आहे तर मग डोक्यावरुन चादर कशाला घ्यायची? मग सरळ दाखवुच नका. पण मुळातलं नाटक न बघता कुणी एकाने जे लिहिलं ते तुम्ही मान्य करून चालणार. आणि वर अश्या टिप्पण्या करणार सगळंच माहीत असल्यासारख्या. तुम्ही नाटक बघितलय आणि तुम्हाला सगळे माहिती आहे तर तुम्ही दुसर्‍या बाजुने परिक्षण लिहा.... एखाद्याने लिहिलेले चुक आहे चुक आहे असे नुसते ओरडत बसण्यापेक्षा जे बरोबर आहे असे तुम्हाला वाटते ते लिहा. लोकं जे पटेल ते घेतिलच आंबोळी

In reply to by धनंजय

नीधप 27/08/2009 - 23:26
तरीसुद्धा ती एक उत्कृष्ट विनोदी कलाकृती आहे, असे मला अजूनही वाटते. हे सापेक्ष आहे तरी इथे ते काही अंशी मला मान्यही असले तरी त्यातून >>पु. ल. देशपांड्यांच्या "खुर्च्या एक न-नाट्य"ने माझ्यामध्ये गैरसमज निर्माण केला. हे उदभवते (द चा पाय कसा मोडायचा?) हा खूप गंभीर परिणाम आहे. तुम्ही गैरसमजातून सुदैवाने बाहेर आलात परंतु आजही ५०% जनता त्याच गैरसमजात आहे हे विसरून चालणार नाही. प्रायोगिक नाटकातल्या कुठल्याही प्रयोगाची अश्या पद्धतीने खिल्ली उडवून प्रायोगिकता, साचेबद्धपणापेक्षा वेगळं म्हणजे मूर्खपणा असा समज करून देणार्‍या कुठल्याही लेखनाला माझा असा आक्षेप असेलच. आणि हे लेखन जर परिणामकारक आणि उत्तम विनोदी असेल तर अधिकच असेल कारण चुकीचे सिद्धांत लोकांच्या मनात परिणामकारकरित्या ठसवण्याचे काम हे लेखन करते. -नी http://saaneedhapa.googlepages.com/home

In reply to by नीधप

रामपुरी 28/08/2009 - 05:05
आणि अशी फालतू नाटके जो "गंभीर परीणाम" करत आहेत त्याचे काय? त्यामुळे हे नाटक काय किंवा यदाकदाचित सारखी नाटके काय, आमचं स्पष्ट मत एकच "भिकार, दर्जाहीन"... (हे मत कुठलाही लेख वाचून बनवलेलं नाही.. स्वानुभव सांगतो, त्या नाटकांपेक्षा रस्त्यावरची मजा चांगली होती)

टिउ 27/08/2009 - 20:49
असली अजुन नाटकं माहीत असतील तर येउ द्या परिक्षण. प्रायोगिक (विशेषतः असल्या विषयावरच्या) नाटकांची आम्ही नेहमीच वाट बघत असतो.

हे नाटक म्हणजे छोट्याछोट्या संवादांची दृश्यमालिका आहे. काही दृश्ये खूप छोटी आहेत. .. गोष्ट सांगण्यासारखी काही नाहीच, मंचावरती खूप काही घडत नाही पण संवाद मस्त.. प्रत्येकातून प्रेम म्हणजे काय याचा शोध घ्यायचा प्रयत्न केला आहे.... या नाटकात दोघांचाही अभिनय उत्तम झाला आहे, विशेषत: अभिनेता सागर अप्रतिम काम करतो ... त्याचं टायमिंग आणि स्क्रिप्टच्या पलीकडे जाऊन अभिनय जबरदस्तच आहे, यात शंका नाही....त्याचा अभिनय परिणामकारक आणि आनंददायकच आहे .... नाटकाच्या तांत्रिक बाबीही उत्तम आहेत.. ( थोडक्यात मात्र रात्र आवडले का रे ? तर आवडले. प्रश्नच नाही.) आसक्त संस्थेचे प्रयोग (कळोत न कळोत ), तांत्रिकदृष्ट्या सफ़ाईदार असतातच... ... फ़क्त इतकी शारीरिक जवळीक निकटमंचावर दाखवायची आवश्यकता आहे किंवा नाही यावर मतभेद असू शकतात.... लेखक दिग्दर्शकाला ते अत्यावश्यक वाटले असावेत असा माझा समज झाला. .. ते त्यांचं स्वातंत्र्य आहेच पण मला ते आवडावं की नाही, हे प्रेक्षक म्हणून मी ठरवणार.... ( शिवाय इतकं मराठीत दाखवताहेत मग अमेरिकन लेखकाने काय काय लिहून ठेवले असेल देव जाणे; अशी आमच्या बुरसटलेल्या मनात प्रतिक्रिया आलीच....) त्यामुळे वरच्या लिन्कमध्ये शोधाशोध केल्यावर मूळ लेजिटिमेट हूई या नाटकाची बहुतेक अपूर्ण पीडीएफ़च सापडली....लगेच वाचून काढली... संवाद एकदम मजेदार, चुरचुरीत... हास्याचे फ़वारे वगैरे उडवणारे आहेत...मात्र वाचल्यावर असे लक्षात आले की असे पांघरूणाखालचे सूचन करणारे लेखकाने काहीच लिहिलेले नाहीये .... ( किंवा लिहिले असले तरी मला कळाले नसावे.. किंवा लेखकाने लाजून स्पष्ट लिहिले नसेल... किंवा ते नेमके अपूर्ण असावे) नाटकाच्या सुरुवातीला आणि शेवटाला शरीरसंबंधांचे सूचन नसते तर अर्थाच्या दृष्टीने हे मराठी नाटक अधिक उत्तम झाले असते असे आपले माझे वैयक्तिक मत....(मूळ लेखकालाही कदाचित असेच वाटत असावे हे इंग्रजीत नाटक वाचल्यावर कळाले.. ) मग प्रेम म्हणजे नक्की काय हे समजावताना मूळ नाटकातला संदेश पोचवण्यासाठी , इकडच्या देशी प्रेक्षकांसाठी नाटक रूपांतरित करताना हे शरीरसंबंधांचे सूचन रूपांतरकाराला आणि / किंवा दिग्दर्शकाला आवश्यक वाटले असावे; असे समजायला वाव आहे. किंवा आपण प्रायोगिक करतो आहोत म्हणजे आपल्याला लोकांना न समजणारे किंवा लोकांच्या शेंडीला झिणझिण्या आणणारे काहीतरी दाखवणे भाग आहे , असा अट्टाहास आहे की काय असेही समजायला वाव आहे..... फ़क्त एक स्पष्ट करतो की प्रायोगिक नाटकांना नावे ठेवण्यासाठी , टर उडवण्यासाठी आणि लोकांच्या मनात या नाटकाबद्दलची प्रतिमा मलीन व्हावी या दुष्ट हेतूने हे लेखन केलेले नव्हते , असे कोणाला वाटले असल्यास माफ़ी मागतो.... ( असाच हेतू असता तर मिसळपावावर जास्तीतजास्त प्रायोगिक नाटकांबद्दल लिहायचा प्रयत्न केला नसता) ( आता सर्वांना सांगतो की नाटक पहा, मूळ नाटक वाचा आणि स्वतः ठरवा ... उगीच माझ्या लेखामुळे प्रायोगिक नाटकाबद्दल गैरसमज व्हायला नको) _____________________________ हल्ली प्रातःसमयी ओ सजना बरखा बहार आयी ऐकतो... जय बालाजी

याच नाटकाचा आज दिनांक २५ ऑगस्ट २०१० रोजी रात्री ७ ३० वाजता सुदर्शन रंगमंचावरती शेवटचा प्रयोग आहे असे समजले.... तरी इच्छुकांनी सदर माहितेचा लाभ घ्यावा आणि नाटक पहावे...

In reply to by भडकमकर मास्तर

आंबोळी 25/08/2010 - 15:51
तरी इच्छुकांनी सदर माहितेचा लाभ घ्यावा आणि नाटक पहावे... "शक्यतो पलंगाजवळची जागा पकडावी" असे लिहायचे राहिले का मास्तर?

मास्तर, एकदम नादखुळा लेख. ;) लै लै लै भारी... मित्रा, तोडलंस. काय काय बोलू ते कमी आहे. =)) =)) =)) =)) =)) आणि हो, मागे आपला झालेला एक संवाद आठवला, या लेखाच्या प्रेरणेबद्दल. बिपिन कार्यकर्ते

लेखाबद्दल आभार. या नाटकाची थीम जाणकारांना आवडणार नाही अशी शंका होतीच, ती काही प्रमाणात खरी ठरली. पण ,एक मात्र राहुन राहुन वाटते की आजपर्यंत आपल्याला सर्व भावुक किंवा सीरीयस प्रायोगीक नाटके ही शांत आणि संयत चालीवर बांधलेली होती,असतात,(यात काही अपवाद असु शकतात.).मात्र ही प्रथा मोडण्यासाठी जर दिग्दर्शकाने या प्रायोगीक नाटकाला अशी पलंगाची थीम दिली असेल तर मग मात्र तो यशस्वी ठरला आहे, कारण त्याने त्याला जो मेसेज पोहोचवायचा आहे तो व्यवस्थीतपणे पोहोचवला आहे. राहिता राहिला प्रश्न, एका छोट्या पलंगावर येव्हडी फ़लन आणि युग्मनज दाखवावी का ? याचे कारण असे असु शकते की जरी झी वर बर्‍याच जणानी हा कर्यक्रम पहिल्यांदा पाहिला असला तरी प्रेक्षागृहातील बर्‍याच लोकानी तो पुर्वी पाहिलेला होता,त्यामुळे त्याना काही नवे देणे भाग होते ,(कदाचित तीच त्यांची खासीयत असावी) थोडक्यात काय, पलंगावर 'डान्स' करणारे दोघेही हे आजच्या पीढीचे प्रतिनिधी आहेत,ते आजच्या पीढीवर प्रायोगीक नाटक करतात आणि त्याना ती आवडतात,मॅटर खतम. पण महत्व म्हणजे ते जुन्याशी धरुन आहेत,त्यांना योग्य मान देतात,आणि नवीन पीढीचा म्हणून उगाचच नेटवर मिळणारे चार व्हिडीओ एकत्र करुन प्रायोगीक नाटक करत नाहीत. आणी हो एक शंका, परिक्षण वाचुन त्या बाईला सासु सासरे नसावेत असे वाटते. असे असावे काय ? ©º°¨¨°º© परा ©º°¨¨°º© 'अनीवे' शिवाजी विद्यापिठातुन मिपा आणि मिपाकर 'यांछ्यावर' पी एच डी करण्याच्या विचारात असलेला. आमचे राज्य

In reply to by परिकथेतील राजकुमार

काही महत्त्वाचे प्रश्न आपण उपस्थित केलेले आहेत... नेटवर मिळणारे चार व्हिडिओ एकत्र करत नाहीत... हे खूप पटले. _____________________________ हल्ली प्रातःसमयी ओ सजना बरखा बहार आयी ऐकतो... जय बालाजी

In reply to by रामदास

वेताळ 27/08/2009 - 10:26
त्या बाईला सासु सासरे नसावेत असे वाटते ते पण र्‍होन्याच्या आजोबांप्रमाणे पलंगावरचा नाच बघुन उठुन बाहेर गेले असावेत. बाकी परिक्षण एकदम निरागस आहे. वेताळ

In reply to by वेताळ

प्रमोद देव 27/08/2009 - 12:50
ते पण र्‍होन्याच्या आजोबांप्रमाणे पलंगावरचा नाच बघुन उठुन बाहेर गेले असावेत. ते दुसर्‍या खोलीतल्या पलंगावर नाच करत असतील. ;) माझे जीवनगाणे,व्यथा असो आनंद असू दे...... गात पुढे मज जाणे

आपला निबंद आवडला... मला अनुभव घ्यायला फ़ार आवडतं. आणि ते लिहून काढायला.... मी एक सामान्य छोटा लेखक आहे हे मला माहित आहे पण कधीतरी तर सुरुवात करायला हवीच ना? =)) =)) हे वाक्य छाणच... आणि हो, एक आनंदाची गोष्ट; हेच नाटक आता ( इंग्रजीत) बंगलोरचाही दौरा करत आहे म्हणे. माझ्या त्यांना शुभेच्छा. मुंबईत कधि आहे हो हे नाटक ;) निखिल ================================

In reply to by निखिल देशपांडे

मुंबईत कधि आहे हो हे नाटक हे नाटक इंग्रजी भाषेत पृथ्वी थिएट्रला अनेक वेळा झाले आहे _____________________________ हल्ली प्रातःसमयी ओ सजना बरखा बहार आयी ऐकतो... जय बालाजी

In reply to by निखिल देशपांडे

आम्हासी हे नाटक बघायचे नाही, पण गेला बाजार या लेखातील काही वाक्याबाबत जाहीर आभारकिंवा मग विशेष सहाय्य वगैरे वगैरे मानले असते तर अंमळ बरे वाटले असते. मास्तर तुमचं मन तेवढे मोठे करा हो. कारण म्हणता कारण असं की सध्या मला कॉपीराईट च्या ऑफीसात जावुन कॉपीराईट घ्यायला वेळ नाही आहे असो चालु दे आपलाच (जी टॉक वापरणारा नाट्यप्रेमी)विनायक

श्रावण मोडक 26/08/2009 - 18:30
अगागागागा... पार माप काढलं राव... !!!
र्‍होअन तोंड्वळकर नकोशि शाळा थिएट्र प्रायोगिक नाटक पाहणं म्हणजे व्यामिश्र आणि विचक्षण अनुभूती घेणं असतं पार्किंगमध्ये एक माणूस टेबल टाकून बसला होता आणि लांब रस्त्यापर्यंत रांग लागलेली होती वाढत जाणार्‍या म्यूझिकवर पांघरूणाखाली त्यांनी थोडा वेळ डान्स केला असावा. आपल्या स्त्रीला हातावर उचलून घेणं, स्त्रीने टुणकन उडी मारून त्या पुरुषाच्या पाठीवर बसणं, तिच्या पाठीला त्याने मसाज करणं सारंच अगदी नैसर्गिक आणि निरागस... याकडे जे लोक वाईट नजरेने पाहतील तेच पापी बंक्या अजून पलंगाकडेच पाहत होता... मी त्याला कोपराने ढोसले... तो भावसमाधीतून जागा झाला...
हे सगळं अल्टिमेटच. आणि हो... नको, ते अवांतर ठरेल.

दशानन 26/08/2009 - 18:25
=)) हे राम ! कोल्हापुरात कुणाला तरी प्रचंड राग आला आहे व त्याने आताच आई अंबाईच्या चरणी लोटांगण घातले आहे असे कळाले ;) पै. रा. जै. पाठीलाग

In reply to by दशानन

आंबोळी 26/08/2009 - 21:44
एखाद्याला खरडी / व्यनी / चॅट वर गोंजारायचे आणि चारचौघात फटकवायचे हे बरोबर नाही. तुमच्या या हि&हि लेखाचा जाहीर णिषेध. खाजगी: लै हुच्च लिखाण.... जिओ मास्तर!!! तुमचे असेच लेख पटापटा येओत हीच आई अंबाबाई चरणी प्रार्थना... (धारी)आंबोळी

सहज 26/08/2009 - 18:35
र्‍होन्या लेका तोडलस की रे! बंक्या म्हणतो ती प्रायोगिक नाटके शाळकरी मुलांना आवडणारीच आहेत. ते आजच्या पीढीवर थेयट्र करतात आणि त्याना ती आवडतात,मॅटर खतम. असेच लिहत रहा!

मूळ नाटक लेजिटिमेट हूई .. लेखक अमेरिकन नाटककार ब्रॅडली हेवर्ड काही दुवे http://haywardplays.tripod.com/legitimate.htm http://www.bigdogplays.com/playdisplay.asp?playid=65 याचे रूपांतर केले आहे सागर देशमुख यांनी. नाव मात्र रात्र अभिनेते आहेत सागर देशमुख राधिका आपटे -------------------- या नाटकाविषयी दोन प्रचंड टोकाची मते ऐकली आहेत. आणि नाटकाविषयी उत्सुकता खूप वाढवणारी ही मते आहेत.. काय एवढं वाईट / चांगलं आहे ते बघूया तरी.. अशा स्वरूपाची... ... ही दोन्ही मते दर्शवणारं हे परीक्षण आहे इतकंच...

In reply to by भडकमकर मास्तर

नीधप 26/08/2009 - 19:23
ही दोन्ही मते दर्शवणारं हे परीक्षण आहे इतकंच... दोन्ही बाजूची मते काही दिसली नाहीत. असो. नाटक मी पाह्यलंय. तुमच्याइतकं काही नाटकातलं मला कळत नसावंच पण नाटक तुम्ही जेवढी चेष्टा केलीये तेवढं वाईट आणि तेवढं उथळ नक्कीच नाहीये. - नी http://saaneedhapa.googlepages.com/home

चतुरंग 26/08/2009 - 22:10
'अल्टिमेट उई'चं परीक्षण वाचून डोळे भरुन आले! किती हे बारकावे? काय ही शब्दसंपत्ती? काय ते वर्णनातले साधेपण? काय तो ऐतिहासिक निबंधांचा व्यामिश्र अभ्यास? छे छे केवळ अप्रतीम! इतके दिवस आपण मिपावरुन जी दडी मारलेली होतीत त्या दरम्यान आपला हा व्यासंग सुरु होता हे मला आज समजले! गुरु जालिंदर ह्यांचा वरदहस्त आपल्या मस्तकी आहे ह्याची हे लेखन साक्ष आहे असे म्हणण्यास प्रत्यवाय नाही. एकाच परीक्षणात अनेक पक्षी घायाळ करण्याचं हे अचाट सामर्थ्य पाहून मी दिग्मूढ झालो आहे. आणी हो, एक तारखेचे विसरु नका बरं का, आम्ही वाट बघतो आहोत! आपला नम्र, (अल्टिमेट घायाळ)चतुरंग

टारझन 26/08/2009 - 22:29
=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) निशब्द !! चला आता आमच्या नशिबी सोलो डान्स आहे .. तो ही आपल्या चटई वर .. जातो बापडा ... काल आमची कामवाली म्हणत होती .. ती चटई बदला आता .. अंमळ चटई कमी आणि भोकं जास्ती झालीत ! =)) बाकी लेखणकौषल्याबद्दल काय बोलावं ? कमाल आहे हो ... असा निबंध लिहीणारे तुम्ही केवळ दुसरेच !! -(चटईप्रेमी) टारोबा मॅटर (खतम)

In reply to by टारझन

याकडे जे लोक वाईट नजरेने पाहतील तेच पापी, असे र्‍होअनने म्हणून ठेवलेच आहे... ;) _____________________________ हल्ली प्रातःसमयी ओ सजना बरखा बहार आयी ऐकतो... जय बालाजी

अवलिया 26/08/2009 - 22:32
वा ! सुरेख ... अप्रतिम... जबरदस्त.. ! :) --अवलिया ============ यॉर्कर भल्याभल्यांची दांडी उडवतो... म्हणुन पक्षपाती पंच त्याला नोबॉल ठरवतात.

धनंजय 26/08/2009 - 22:39
पण थोडेसे क्रूर! भासदार भोंगळ सदर्‍याची नेटकी शिवण मात्र खूप डोळ्यात येते आहे, त्यामुळे भास थोडा डळमळीत होतो. "नेटके-नसलेल्या लेखनाचे" सोंग वठवून तरी लेखन वाचनीय ठेवणे म्हणजे तारेवरची कसरत. पण मास्तर कायम प्रयोगशील!

लिखाळ 27/08/2009 - 02:23
फार जोरात व्यामिश्र अनुभुती. मजा आली.
"नेटके-नसलेल्या लेखनाचे" सोंग वठवून तरी लेखन वाचनीय ठेवणे म्हणजे तारेवरची कसरत. पण मास्तर कायम प्रयोगशील!
या धनंजयाच्या मताशी सहमत. मस्त लेखन :) -- लिखाळ. 'वाटते आहे', 'कुठेतरी वाचले आहे', अशी संदिग्ध विधाने करणार्‍याला म. संकेतस्थळां वरच्या चर्चेत मानाचे पान असते असे वाटते ;)

विजुभाऊ 27/08/2009 - 09:20
"६० मिनिट पनिश्मेन्ट" या नावाचे एक असेच हिन्दी इंग्लीश नाटक पृथ्वी ला पाहिले होते. ती प्रेक्षकांसाठी पनिश्मेंटच होती. पास हा शब्द जर इंग्रजी असेल तर नापास हा शब्द कोणत्या भाषेतला आहे

विसुनाना 27/08/2009 - 11:06
मा.श्री. र्‍होअन तोंड्वळकर यांनी 'रात्रीवरून काहीतरी' या मंचकी नाटकाचे केलेले परीक्षण प्रायोगिक आणि व्याविज्ञ आहे. अशा 'दोनहजार एकदशकानंतर...' समीक्षकांचे आणि त्यांनी चटईक्षेत्रावरून (म्हणजे मंचकासमोरच्या चटईवर बसून, बरंका)केलेल्या परीक्षणांचे स्वागत.

झकासराव 27/08/2009 - 11:07
=)) परा यांची प्रतिक्रिया त्याच विचक्षण आणि व्यासंगी व्यक्तीमत्वाचा (वा! तीन वेळा व आणलाच. आता पुढचा व साठी व्यत्यय लिहु काय??)आरसा आहे. :D मास्तर भारी लिहिलय पण हे तुम्ही लिहिलेल खरखुर परिक्षण नव्हे. हे तर मुळ परिक्षण कमी आणि मसाला (कोल्हापुरी मसाला घातलाय अस वाटतय खर :D ) जास्त झाला. तुमच्या जुन्या ष्टायलीत खर्खुर परिक्षण येवुदे.

अभिज्ञ 27/08/2009 - 12:45
मात्र रात्र च्या परिक्षणात चुकीचा मसाला घातल्याने ह्या पाकृची चव प्रचंड बिघडली आहे. त्यामुळेच कदाचित आताशा "असल्या" लेखांचा कंटाळा यायला लागलाय. एकाच व्यक्तीला "टारगेट" करून लेख पाडायचा टारगटपणा आता बास झाला. काहि "संपादकांनी" देखील असल्या प्रयत्नांना प्रोत्साहन दिलेले पाहून आश्चर्य वाटले. मास्तरांनी आपली प्रतिभा जरा सकस व चांगल्या साहित्यनिर्मितीवर वापरली तर अतिशय आनंद होईल. अभिज्ञ. अवांतर : धनंजय ह्यांच्या प्रतिसादाशी सहमत. -------------------------------------------------------- पॉझिटिव्ह थिंकिंग....? अजिबात जमणार नाहि.

In reply to by अभिज्ञ

श्रावण मोडक 27/08/2009 - 14:05
मास्तरांनी आपली प्रतिभा जरा सकस व चांगल्या साहित्यनिर्मितीवर वापरली तर अतिशय आनंद होईल. या वाक्यातील जरा हा शब्द वगळून पूर्ण अनुमोदन.

नंदन 27/08/2009 - 12:57
धमाल लेख! वाचून व्यामिश्र अनुभूतीचा अनुभव आला :)
हे म्हणजे उगीच तुम्हा पुण्या-मुंबईच्या माणसांनी कौतुकं करून ठेवली आहेत....आमच्या जिल्ह्यामध्येही ...
- हे वाक्य वाचून अंमळ हळवा झालो. यापूर्वीही कुठेतरी ऐकल्यासारखं वाटतंय हे :)

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

मास्तरांनी आपली प्रतिभा जरा सकसचांगल्या साहित्यनिर्मितीवर वापरली तर अतिशय आनंद होईल. अतिशय भयंकर सहमत आहे. तरी मी मास्तरांना सांगत होतो की तुम्ही सकस चांगली साहित्यनिर्मिती कशी करावी याबद्दल पुर्णपणे अभिज्ञ आहात. तेंव्हा मिपावरच्या 'श्रेष्ठथोर' साहित्यीकांकडुन (हे थोर असल्याने फक्त उपदेशात्मक सुचना वजा प्रतिक्रीया फक्त देतात, त्यांचे 'मौलीक' साहित्य ते असकस व वाईट वाचकांना वाचायला देत नाहीत) आधी थोडे ज्ञान घ्या. पण ऐकतील तर मास्तर कसले ? मास्तर तुम्हीही अंमळ टारगटच आहात बघा. ©º°¨¨°º© परा ©º°¨¨°º© 'अनीवे' शिवाजी विद्यापिठातुन मिपा आणि मिपाकर 'यांछ्यावर' पी एच डी करण्याच्या विचारात असलेला. आमचे राज्य

In reply to by परिकथेतील राजकुमार

अभिज्ञ 27/08/2009 - 15:44
ताम्हनकर साहेब, तुम्ही काय लिहिताय ह्याचा एकदा नीट विचार करा. मला स्वतःला व्यक्तिश चांगले लिहिता येत नाहि वा इतर व्यापांमुळे लिहायला जमत नसेल परंतु मी जे वाचतोय साहित्य चांगले आहे कि नाहि हे मला निश्चितच कळते. त्याबद्दल आपल्याला आक्षेप नसावा. भडकमकर मास्तरांना मी व्यक्तिशः ओळखतो व त्यांचा दर्जा कितीतरी वरचा आहे हे देखील चांगलेच ओळखतो. भडकमकर मास्तरांकडून असल्या प्रकारच्या लेखाची अपेक्षा नव्हती व यापुढेहि नसेल. त्याच भावनेने हि प्रतिक्रिया दिलेली आहे. बाकि चालु देत. अभिज्ञ. -------------------------------------------------------- पॉझिटिव्ह थिंकिंग....? अजिबात जमणार नाहि.

In reply to by अभिज्ञ

अभिज्ञ साहेब तुम्ही फारच सिरीयस झालात की हो. तुमच्या मनाला वगैरे लागले असेल तर आम्ही तुमची जाहीर माफी मागतो __/\__ फक्त जाता जाता येव्हडेच सांगतो की आम्ही "कळप" वगैरे तयार करुन हल्ला करणारे लांडगे नाही. आम्हीही सुसंस्कृत आणी शालीन घरातुनच आलेलो आहोत पण जेंव्हा एखाद्या गोष्टीचा अतिरेक होतो तेंव्हा चांगल्या चांगल्यांचा संयम सुटतो. काही अनुभव इतके वाईट आले असतील / अजुनही येत असतील की जे हे करण्यास भाग पाडते. कधी असे 'टार्गेट करणार्‍या' लोकांच्या बाजुनीही ५ मिनिटे विचार केलात तर खुप बरे वाटेल. ४ गोष्टींचे ज्ञान व्हावे, जेष्ठ आणी श्रेष्ठांचा सहवास मिळावा, मित्रांबरोबर टवाळक्या करता यावात म्हणुन आम्ही इथे येतो पण कुणी उगाच खाजवुन खरुन काढत असेल तर पाव पळवणार्‍या कुत्र्यामागे तुप घेउन धावणारे नामदेवराव आम्ही नाही. आम्ही तिथेच दणका देणार आणी प्रत्येकवेळी त्रास झाला की दणका देणार. नाठाळाच्या माथी काठी हाणणारा ©º°¨¨°º© परा ©º°¨¨°º© 'अनीवे' शिवाजी विद्यापिठातुन मिपा आणि मिपाकर 'यांछ्यावर' पी एच डी करण्याच्या विचारात असलेला. आमचे राज्य

In reply to by परिकथेतील राजकुमार

कवटी 27/08/2009 - 18:24
परा,अभिज्ञ, तुम्ही दोघे एकाच बाजुन एकमेकांशी भांडताय असे वाटत नाही का तुम्हाला? निदान मला तरी तसेच वाटतय... कवटी

नीधप 27/08/2009 - 18:39
एखाद्या कुणाची चेष्टा करताना एका चांगल्या नाटकावर, नवीन प्रयोगावर अकारण आणि अप्रस्तुत टिका होतेय. कदाचित तुमची त्या नाटकाबद्दलची प्रतिक्रिया तुम्ही सांगत असाल पण बाकी बहुतांश लोक तुमच्या प्रतिक्रियेमुळेच केवळ त्या नाटकाला न बघता नावे ठेवत आहेत. तुमच्या नाटकाबद्दलच्या ज्ञानाला आणि अधिकाराला गृहित धरूनही हे सांगावेसे वाटते की 'मात्र रात्र' हे नाटक निश्चितच तुम्ही म्हणता तसे थिल्लर आणि उथळ नाही. - नी http://saaneedhapa.googlepages.com/home

In reply to by नीधप

धनंजय 27/08/2009 - 21:11
अशा प्रकारचा परिणाम वाचकांवर झाला, तर बरोबर नाही - सहमत. (आंशिक असहमती पुढे) "अंथरुणातली होणारी हालचाल" हा प्रसंग नाट्यवस्तू, कथानक समर्थपणे उभे करण्यासाठी योग्य आहे की नाही? हा नाट्यलेखन आणि दिग्दर्शनाच्या बाबतीतला तांत्रिक मुद्दा आहे. आणि आस्वादचर्चेचा मुद्दा आहे. माझ्या मते काही कथानकांत "त्यांनी संग केला" असा तोंडी उल्लेख पुरतो. पण काही कथानकांत पुरत नाही. (या कथानकात पुरला नसता असे नाटक बसवणार्‍यांचे मत होते.) भडकमकर मास्तरांच्या दृष्टीने पुरणे-न-पुरण्याचा जो निकष आहे, तो बहुधा माझा निकष नाही (तुमचाही निकष नसावा, म्हणजे मी तुमच्याशी या बाबतीत बहुधा मी सहमत आहे.) परंतु वरील लेख हा खुद्द एक वाङ्मयकृती आहे. एक बाळबोध लेखकाचे सोंग लेखकाने वठवायचा प्रयत्न केला आहे. तो खुद्द प्रशंसा आणि टीका करण्यालायक आहे. उदाहरणार्थ "बालकांवर दुष्परिणाम होतात" हे बालकाच्या लेखणीतून वदवून लेखकाला कदाचित प्रभाव साधायचा होता. पण बालक हास्यास्पद/अविश्वासार्ह केल्यामुळे त्या हेतूवर आपणहूनच कुरघोडी होते - ही लेखनविषयक टीका. पण त्या बाळबोध लेखनाच्या सोंगातही लेख अघवता वाचनीय आहे, ही प्रशंसा. वगैरे. - - - मला एक वेगळे उदाहरण आठवते. ते आहे पु. ल. देशपांडे यांच्या "खुर्च्या - एक न-नाट्य" या लेखनाविषयी. ती एक भन्नाट आणि उत्तम कलाकृती आहे. दुर्दैवाने ते लेखन माझ्या लहानपणी, कुठलेही अँटिप्ले नाटक बघण्यापूर्वी, आयोनेस्कोचे कुठलेही लेखन अनुभवण्यापूर्वी मी वाचले. माझ्या अपरिपक्व वयामुळे आणि एकांगी वाचनामुळे अ‍ॅब्सर्डवादी अँटिप्ले हेटाळणीच्या पात्र असतात, असा माझा गैरसमज झाला. खुद्द "चेअर्स" (खुर्च्या) हे नाटक बघितल्यानंतर माझे मत पूर्णपणे बदलले. पु. ल. देशपांड्यांच्या "खुर्च्या एक न-नाट्य"ने माझ्यामध्ये गैरसमज निर्माण केला, ही बाब माझ्यासाठी वाईट होती. (ही तुमच्या वरील प्रतिसादाशी आंशिक सहमती आहे.) तरीसुद्धा ती एक उत्कृष्ट विनोदी कलाकृती आहे, असे मला अजूनही वाटते. (ही तुमच्या प्रतिसादाशी आंशिक असहमती आहे.)

In reply to by धनंजय

आंबोळी 27/08/2009 - 23:13
धनंजयनी माझ्या मनातली भावना अगदी योग्य शब्दात व्यक्त केली आहे. मुळात पलंगावरच्या डँस मधे नाट्य काय आहे ? हा मला सुरवाती पासून पडलेला प्रश्न आहे. त्यात तो डँस चादरी खाली करणार म्हणजे अभिनयाचाही काही संबंध नाही. धनंजय म्हणतात त्याप्रमाणे जर नाट्यवस्तू, कथानक समर्थपणे उभे करण्यासाठी तो सीन वापरत असतील तर "अंथरुणातील होणार्‍या हालचाली" पेक्षा त्या नंतरच्या हालचाली किंवा संवाद या मधून झालेली कृती जास्त परिणामकारकरित्या उभी करता आली असती असे वाटते. असो. जाता जाता उगचच आम्ही लहान असताना पुजा बेदी करत असलेल्या एका नाटकाची आठवण झाली. पेपरात छापून येणार्‍या त्या नाटकाच्या जाहिरातीत पूजाचे उत्तान फोटो लावलेले असत. त्यावेळी सिनिअर असणार्‍या पोरानी सांगितलेल्या त्या नाटकाच्या स्टोर्‍यानी आमचे वासलेले आ बराच काळ मिटत नसत. बाकी चालू दे. आंबोळी

In reply to by आंबोळी

नीधप 27/08/2009 - 23:39
मुळात पलंगावरच्या डँस मधे नाट्य काय आहे ? हा मला सुरवाती पासून पडलेला प्रश्न आहे. त्यात तो डँस चादरी खाली करणार म्हणजे अभिनयाचाही काही संबंध नाही. "अंथरुणातील होणार्‍या हालचाली" पेक्षा त्या नंतरच्या हालचाली किंवा संवाद या मधून झालेली कृती जास्त परिणामकारकरित्या उभी करता आली असती असे वाटते. हाच तर प्रॉब्लेम आहे ना तुमचा. नाटक केवळ पलंगावरचा डान्स आणि चादरीखालील हालचाली एवढंच नाही. नक्कीच नाही. पण मुळातलं नाटक न बघता कुणी एकाने जे लिहिलं ते तुम्ही मान्य करून चालणार. आणि वर अश्या टिप्पण्या करणार सगळंच माहीत असल्यासारख्या. म्हणूनच अश्या लेखाला आक्षेप. मी काही भडकमकरांच्या इतकी नाटकातली ज्येष्ठ श्रेष्ठ इत्यादी नाही आणि मिपावरच्या प्रतिष्ठित लोकांच्यातही नाही पण तरी हे माझं प्रामाणिक मत आहे ते आहे की हा लेख त्या नाटकाला जेवढं थिल्लर आणि उथळ दर्शवतो तसं ते मुळीच नाही. - नी http://saaneedhapa.googlepages.com/home

In reply to by नीधप

आंबोळी 28/08/2009 - 15:31
हाच तर प्रॉब्लेम आहे ना तुमचा. ठिक आहे मग आता तुमचा प्रॉब्लेम सांगा... नाटक केवळ पलंगावरचा डान्स आणि चादरीखालील हालचाली एवढंच नाही. नक्कीच नाही. तेव्हढच नाटक आहे असे आमचे ही म्हणणे नाही. पण या प्रसंगाची नाटकातील गरज काय? आणि इतकी गरज आहे तर मग डोक्यावरुन चादर कशाला घ्यायची? मग सरळ दाखवुच नका. पण मुळातलं नाटक न बघता कुणी एकाने जे लिहिलं ते तुम्ही मान्य करून चालणार. आणि वर अश्या टिप्पण्या करणार सगळंच माहीत असल्यासारख्या. तुम्ही नाटक बघितलय आणि तुम्हाला सगळे माहिती आहे तर तुम्ही दुसर्‍या बाजुने परिक्षण लिहा.... एखाद्याने लिहिलेले चुक आहे चुक आहे असे नुसते ओरडत बसण्यापेक्षा जे बरोबर आहे असे तुम्हाला वाटते ते लिहा. लोकं जे पटेल ते घेतिलच आंबोळी

In reply to by धनंजय

नीधप 27/08/2009 - 23:26
तरीसुद्धा ती एक उत्कृष्ट विनोदी कलाकृती आहे, असे मला अजूनही वाटते. हे सापेक्ष आहे तरी इथे ते काही अंशी मला मान्यही असले तरी त्यातून >>पु. ल. देशपांड्यांच्या "खुर्च्या एक न-नाट्य"ने माझ्यामध्ये गैरसमज निर्माण केला. हे उदभवते (द चा पाय कसा मोडायचा?) हा खूप गंभीर परिणाम आहे. तुम्ही गैरसमजातून सुदैवाने बाहेर आलात परंतु आजही ५०% जनता त्याच गैरसमजात आहे हे विसरून चालणार नाही. प्रायोगिक नाटकातल्या कुठल्याही प्रयोगाची अश्या पद्धतीने खिल्ली उडवून प्रायोगिकता, साचेबद्धपणापेक्षा वेगळं म्हणजे मूर्खपणा असा समज करून देणार्‍या कुठल्याही लेखनाला माझा असा आक्षेप असेलच. आणि हे लेखन जर परिणामकारक आणि उत्तम विनोदी असेल तर अधिकच असेल कारण चुकीचे सिद्धांत लोकांच्या मनात परिणामकारकरित्या ठसवण्याचे काम हे लेखन करते. -नी http://saaneedhapa.googlepages.com/home

In reply to by नीधप

रामपुरी 28/08/2009 - 05:05
आणि अशी फालतू नाटके जो "गंभीर परीणाम" करत आहेत त्याचे काय? त्यामुळे हे नाटक काय किंवा यदाकदाचित सारखी नाटके काय, आमचं स्पष्ट मत एकच "भिकार, दर्जाहीन"... (हे मत कुठलाही लेख वाचून बनवलेलं नाही.. स्वानुभव सांगतो, त्या नाटकांपेक्षा रस्त्यावरची मजा चांगली होती)

टिउ 27/08/2009 - 20:49
असली अजुन नाटकं माहीत असतील तर येउ द्या परिक्षण. प्रायोगिक (विशेषतः असल्या विषयावरच्या) नाटकांची आम्ही नेहमीच वाट बघत असतो.

हे नाटक म्हणजे छोट्याछोट्या संवादांची दृश्यमालिका आहे. काही दृश्ये खूप छोटी आहेत. .. गोष्ट सांगण्यासारखी काही नाहीच, मंचावरती खूप काही घडत नाही पण संवाद मस्त.. प्रत्येकातून प्रेम म्हणजे काय याचा शोध घ्यायचा प्रयत्न केला आहे.... या नाटकात दोघांचाही अभिनय उत्तम झाला आहे, विशेषत: अभिनेता सागर अप्रतिम काम करतो ... त्याचं टायमिंग आणि स्क्रिप्टच्या पलीकडे जाऊन अभिनय जबरदस्तच आहे, यात शंका नाही....त्याचा अभिनय परिणामकारक आणि आनंददायकच आहे .... नाटकाच्या तांत्रिक बाबीही उत्तम आहेत.. ( थोडक्यात मात्र रात्र आवडले का रे ? तर आवडले. प्रश्नच नाही.) आसक्त संस्थेचे प्रयोग (कळोत न कळोत ), तांत्रिकदृष्ट्या सफ़ाईदार असतातच... ... फ़क्त इतकी शारीरिक जवळीक निकटमंचावर दाखवायची आवश्यकता आहे किंवा नाही यावर मतभेद असू शकतात.... लेखक दिग्दर्शकाला ते अत्यावश्यक वाटले असावेत असा माझा समज झाला. .. ते त्यांचं स्वातंत्र्य आहेच पण मला ते आवडावं की नाही, हे प्रेक्षक म्हणून मी ठरवणार.... ( शिवाय इतकं मराठीत दाखवताहेत मग अमेरिकन लेखकाने काय काय लिहून ठेवले असेल देव जाणे; अशी आमच्या बुरसटलेल्या मनात प्रतिक्रिया आलीच....) त्यामुळे वरच्या लिन्कमध्ये शोधाशोध केल्यावर मूळ लेजिटिमेट हूई या नाटकाची बहुतेक अपूर्ण पीडीएफ़च सापडली....लगेच वाचून काढली... संवाद एकदम मजेदार, चुरचुरीत... हास्याचे फ़वारे वगैरे उडवणारे आहेत...मात्र वाचल्यावर असे लक्षात आले की असे पांघरूणाखालचे सूचन करणारे लेखकाने काहीच लिहिलेले नाहीये .... ( किंवा लिहिले असले तरी मला कळाले नसावे.. किंवा लेखकाने लाजून स्पष्ट लिहिले नसेल... किंवा ते नेमके अपूर्ण असावे) नाटकाच्या सुरुवातीला आणि शेवटाला शरीरसंबंधांचे सूचन नसते तर अर्थाच्या दृष्टीने हे मराठी नाटक अधिक उत्तम झाले असते असे आपले माझे वैयक्तिक मत....(मूळ लेखकालाही कदाचित असेच वाटत असावे हे इंग्रजीत नाटक वाचल्यावर कळाले.. ) मग प्रेम म्हणजे नक्की काय हे समजावताना मूळ नाटकातला संदेश पोचवण्यासाठी , इकडच्या देशी प्रेक्षकांसाठी नाटक रूपांतरित करताना हे शरीरसंबंधांचे सूचन रूपांतरकाराला आणि / किंवा दिग्दर्शकाला आवश्यक वाटले असावे; असे समजायला वाव आहे. किंवा आपण प्रायोगिक करतो आहोत म्हणजे आपल्याला लोकांना न समजणारे किंवा लोकांच्या शेंडीला झिणझिण्या आणणारे काहीतरी दाखवणे भाग आहे , असा अट्टाहास आहे की काय असेही समजायला वाव आहे..... फ़क्त एक स्पष्ट करतो की प्रायोगिक नाटकांना नावे ठेवण्यासाठी , टर उडवण्यासाठी आणि लोकांच्या मनात या नाटकाबद्दलची प्रतिमा मलीन व्हावी या दुष्ट हेतूने हे लेखन केलेले नव्हते , असे कोणाला वाटले असल्यास माफ़ी मागतो.... ( असाच हेतू असता तर मिसळपावावर जास्तीतजास्त प्रायोगिक नाटकांबद्दल लिहायचा प्रयत्न केला नसता) ( आता सर्वांना सांगतो की नाटक पहा, मूळ नाटक वाचा आणि स्वतः ठरवा ... उगीच माझ्या लेखामुळे प्रायोगिक नाटकाबद्दल गैरसमज व्हायला नको) _____________________________ हल्ली प्रातःसमयी ओ सजना बरखा बहार आयी ऐकतो... जय बालाजी

याच नाटकाचा आज दिनांक २५ ऑगस्ट २०१० रोजी रात्री ७ ३० वाजता सुदर्शन रंगमंचावरती शेवटचा प्रयोग आहे असे समजले.... तरी इच्छुकांनी सदर माहितेचा लाभ घ्यावा आणि नाटक पहावे...

In reply to by भडकमकर मास्तर

आंबोळी 25/08/2010 - 15:51
तरी इच्छुकांनी सदर माहितेचा लाभ घ्यावा आणि नाटक पहावे... "शक्यतो पलंगाजवळची जागा पकडावी" असे लिहायचे राहिले का मास्तर?
माझं नाव ‍र्‍होअन तोंड्वळकर... मी नरवीर कोंडाजी शिरुडे विद्यालयात पाचवीत शिकतो. आमच्या शाळेला काहीजण नकोशि शाळा असे म्हणतात. ते खरेही आहे. मला नाटक पहायला फ़ार आवडते. भरत जाधव आणि प्रशांत दामले मला आवडतात. सही रे सही आणि एका लग्नाची गोष्ट मी ४ वेळा पाहिलं आहे. मला अनुभव घ्यायला फ़ार आवडतं. आणि ते लिहून काढायला.... मी एक सामान्य छोटा लेखक आहे हे मला माहित आहे पण कधीतरी तर सुरुवात करायला हवीच ना? माझे निबंध खूप छान होतात, असं सगळे म्हणतात. मी खूप वाचन करतो. सकाळ म.टा. लोकसत्ता पुढारी लोकमत संध्यानंद केसरी तरूण भारत इतके पेपर वाचतो.

क क क क कमीने

अनामिक ·

दशानन 16/08/2009 - 11:23
हा हा हा ! मस्त परिक्षण ! आवडले.... ची लागण तुम्हाला पण झाली वाटतं ;) पाहीला नाही.. पण पाहणार आहे आज नाईट शो ! *** तुझ सम नाही दुसरा ध्वज तुझ सम नाही दुसरा देश तुझ्यासाठीच जगणे हेच ध्येय स्वप्न माझे अर्पावा तुझसाठी हा देह !

In reply to by दशानन

टारझन 16/08/2009 - 12:00
"परिक्षण -कमिने छोटा डॉण स्टाईल" लिहीले नसल्याने जास्त आवडले नाही =)) तुम्ही छोटा डॉण स्टाईलने लिहा ... उत्तम सुधारणा होतील ! अवांतर : छाण लिहीलंस भावा , नाय तरी तो फोकलीचा शाहिद डॉक्यात जातो साला !! बक्वास पिक्चर आहे !!! -(प्रियांकाप्रेमी) टारोबा चोप्रा

In reply to by टारझन

छोटा डॉन 16/08/2009 - 12:06
"कमिने" आणि "छोटा डॉन" हे शब्द एकच वाचले आणि डोळ्यासमोर अंधारी आली व बाकीचे "परिक्षण" आणि "स्टाईल" हे शब्द दिसले नाहीत. असो. सत्य कितीही कठोर असले तरी ते तोंडावर असे सांगण्याची हिंमत कुणी अजुन तरी केली नव्हती, टारझनरावांचा अभिमान वाटला ... (बाकी गप्पा (आम्ही ऑनलाईन असलो तर ) खरडवहीत ) ------ छोटा डॉन

In reply to by छोटा डॉन

टारझन 16/08/2009 - 12:14
=)) =)) =)) =)) डॉणराव ... आम्हाला "आपल्या स्टाईलचा" (जालिय) बालपणापासूनच अभिमान वाटत आला आहे !! मागे कोणीतरी सर्किट स्टाईलनं लिहायचा प्रयत्न केलेला ... त्याचा तो प्रयत्न साफ फसला होता !! त्यात सर्किटाचं यश होतं ! बाकी बोलायला हवं का ? आपण सुज्ञ आहात ;) - (छोटा डॉण स्टाईल प्रेमी) टारोबा पेस्टर बाकी चर्चा खरडवहीत . -टारंजय

In reply to by टारझन

मफ्त परिक्फण ! आवडले ! अवांतर : चित्रपट पाहीला, फारफा आवडला नाही. :-( सस्नेह विशाल ************************************************************* वंदे मातरम .....!

छोटा डॉन 16/08/2009 - 11:24
परिक्षण आवडले रे अनामिकशेठ. स्पॉयलर्स नाहीत असे म्हणतो, पिक्चर जरुर पाहु थेटरातच ( जरा स्वाईन फ्ल्युची साथ ओसरली की ) ... काल तिकीटे मिळत असुनसुद्धा थेटरात जाण्याचे टाळले कारण चित्रपट कसा असेल ते माहित नव्हते ( व लै पैसे घालण्याची रिस्क घ्यायची नव्हती ;) आता पाहिन लवकरच ... परिक्षण मस्त जमले आहे, धन्यवाद ... ------ छोटा डॉन

मदनबाण 16/08/2009 - 11:38
र्स्टक्लास!!! फार फान फिहलेस... :) सध्या या चित्रपटाच्या या गाण्यावर मी थिरकतोय.... :) चट्यागो चझीमा चवडतीआ चलिकामा चतीहो. :) http://www.youtube.com/watch?v=z3z6limgwMo

मफ्तच रे परिक्फण. जाम आवडलं. ट्रेलर बघून तरी अपेक्फा खूपच वाढल्या आहेत. बाकी, तुमचा आमची आवड जुळतेय म्हणायची. प्रियांकाबाई म्हणजे एकदम भारी. मला फगळ्यात जाफ्त आवडलेला डायलॉग (अभिनयाफकट, कारण अमोल गुप्तेच्या अभिनयामुळे त्या डायलॉगला एक वेगळेच वजन येते) म्हणजे, "फ को फ नही बोलेगा तो क्या ल बोलेगा?" बघायलाच पाहिजे हा फिनेमा. बिपिन कार्यकर्ते

In reply to by बिपिन कार्यकर्ते

अनामिक 16/08/2009 - 19:14
अरे वा बिपीन दा.. तु पण माझ्या फारकेच बोलायला फिकलाफ तर! -अनामिक

यशोधरा 16/08/2009 - 11:43
>>करण जोहरच्या चित्रपटातला भिकारीफुद्धा डिझायनर कपडे घालून फंगमरवरी वाडग्यात भिक मागत अफतो अफदी! अफदी!! :P मस्त परीक्षण..

स्वप्निल.. 16/08/2009 - 13:09
परिक्षण मिळालं आपल्या कोणाकडुन तरी .. :) >>मी चित्रपटाला चार चांदण्या देतो. आता कमीत कमी ऑनलाईन बघायला हरकत नाही.. ;) नाहीतर सध्या हिंदी चित्रपट फुकटात ऑनलाईन मिळाला तरी बघायची हींमत होत नाही .. स्वप्निल

आशिष सुर्वे 16/08/2009 - 21:04
आताच "कमिने" पाहून आलो. शाहीदच्या दुहेरी भूमिका आणि प्रियांकाच्या तोंडचे 'मराठी' बरे वाटले. पार्श्वसंगीतही छान आहे. माझ्या मते ३ * योग्य आहेत.. - कोकणी फणस ''आयुष्य ही देवाच्या हातची मिसळच जणू.. सुख-दु:खाची!''

अन्वय 16/08/2009 - 23:29
अनामिका आपली तुफली काय ओलक नाय बघ. पण एक सांग्तु त्वा लई भारी लिवलय. सुरवात तर एकमद झाक पाह्य. (म्हंजी : "कोण तात्याचं नाव घेतोय रे...' आणि "नाही, माझा मित्र नाहीये तो') तुहे कंसातले टोले लईच भारी वाटले भौ. पण एका गोस्टीची खंत हाय बघ. अरं या पिच्चरमंदी आपल्या मराठीतला नाहीका त्यो. म्हंजी हृषीकेश जोशी म्हंत्यात त्याला. तो बी हाये म्हणे. त्येच्याबद्दल त्वा काई बी लिवलं नाही. हे काय पटलं नाय बुवा आपल्येला. म्हंजे पाह्य तुला पटत्येय का ते... नसंल पटत तर सोडून दे. काई लई टेन्सन घेवू नको भौ.

In reply to by अन्वय

अनामिक 17/08/2009 - 17:12
मित्रा, मी हृषीकेश जोशी ह्या कलाकाराचं नाव पहिल्यांदाच ऐकलं. तु बोलल्यावर गुगलून पाहीलं तर ओळख पटली. मी परिक्षणात लिहिलं आहेच की जवळ जवळ सगलेच नवे चेहरे दिसले म्हणून... -अनामिक

झक्कास लिवलं आहेस रे अनामिक! तसाही विशाल भारद्वाजचा पिक्चर म्हणून पहाणार होतेच हा, आता फक्त थेट्रं उघडू देत पुण्यातली.
अमोल गुप्तेनेही त्याच्या भुमीकेचं फोनं केलं आहे
या वाक्याला मात्र जोरात हसले ... अदिती

जुळी पात्रे...त्यातील एक स ला फ म्हणणारे... वाईट(खोडकर) पात्रामुळे सभ्य पात्र संकटात पडणार आणि शेवटी दोघे मिळुन त्यातुन मार्ग काढणार...कथेची असलेली अशी धाटणी ऐकुनच कालपासुन अस्वस्थ होतो कि कुठेतरी अश्या धाटणीची कथा पाहीली आहे.आणि आज लक्षात आले.. "मकडी" मधे... अर्थात हा एक बालचित्रपट(!) होता.विशाल भारद्वाजचा.. केवळ त्या कथेमधील बालविश्व बदलुन त्यात युवकविश्व आणले आहे... अधिक साधर्य्म चित्रपट पाहील्यावरच कळेल. मकडीमध्ये ही "स को फ बोलती हु ..स नही" असा एक डायलॉग होता.

ऍडीजोशी 17/08/2009 - 13:41
पिक्चरमधे तोतरा असलेल्या शाहिदची नक्कल परिक्षणात गरजेपेक्षा उगाचच जास्त ताणल्याने आनंद घेता आला नाही, पहिल्या परिच्छेदानंतर परिक्षण वाचावसं वाटलं नाही.

प्राजु 17/08/2009 - 21:07
परिक्षण आवडले. चित्रपट पाहिन आता. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

दशानन 16/08/2009 - 11:23
हा हा हा ! मस्त परिक्षण ! आवडले.... ची लागण तुम्हाला पण झाली वाटतं ;) पाहीला नाही.. पण पाहणार आहे आज नाईट शो ! *** तुझ सम नाही दुसरा ध्वज तुझ सम नाही दुसरा देश तुझ्यासाठीच जगणे हेच ध्येय स्वप्न माझे अर्पावा तुझसाठी हा देह !

In reply to by दशानन

टारझन 16/08/2009 - 12:00
"परिक्षण -कमिने छोटा डॉण स्टाईल" लिहीले नसल्याने जास्त आवडले नाही =)) तुम्ही छोटा डॉण स्टाईलने लिहा ... उत्तम सुधारणा होतील ! अवांतर : छाण लिहीलंस भावा , नाय तरी तो फोकलीचा शाहिद डॉक्यात जातो साला !! बक्वास पिक्चर आहे !!! -(प्रियांकाप्रेमी) टारोबा चोप्रा

In reply to by टारझन

छोटा डॉन 16/08/2009 - 12:06
"कमिने" आणि "छोटा डॉन" हे शब्द एकच वाचले आणि डोळ्यासमोर अंधारी आली व बाकीचे "परिक्षण" आणि "स्टाईल" हे शब्द दिसले नाहीत. असो. सत्य कितीही कठोर असले तरी ते तोंडावर असे सांगण्याची हिंमत कुणी अजुन तरी केली नव्हती, टारझनरावांचा अभिमान वाटला ... (बाकी गप्पा (आम्ही ऑनलाईन असलो तर ) खरडवहीत ) ------ छोटा डॉन

In reply to by छोटा डॉन

टारझन 16/08/2009 - 12:14
=)) =)) =)) =)) डॉणराव ... आम्हाला "आपल्या स्टाईलचा" (जालिय) बालपणापासूनच अभिमान वाटत आला आहे !! मागे कोणीतरी सर्किट स्टाईलनं लिहायचा प्रयत्न केलेला ... त्याचा तो प्रयत्न साफ फसला होता !! त्यात सर्किटाचं यश होतं ! बाकी बोलायला हवं का ? आपण सुज्ञ आहात ;) - (छोटा डॉण स्टाईल प्रेमी) टारोबा पेस्टर बाकी चर्चा खरडवहीत . -टारंजय

In reply to by टारझन

मफ्त परिक्फण ! आवडले ! अवांतर : चित्रपट पाहीला, फारफा आवडला नाही. :-( सस्नेह विशाल ************************************************************* वंदे मातरम .....!

छोटा डॉन 16/08/2009 - 11:24
परिक्षण आवडले रे अनामिकशेठ. स्पॉयलर्स नाहीत असे म्हणतो, पिक्चर जरुर पाहु थेटरातच ( जरा स्वाईन फ्ल्युची साथ ओसरली की ) ... काल तिकीटे मिळत असुनसुद्धा थेटरात जाण्याचे टाळले कारण चित्रपट कसा असेल ते माहित नव्हते ( व लै पैसे घालण्याची रिस्क घ्यायची नव्हती ;) आता पाहिन लवकरच ... परिक्षण मस्त जमले आहे, धन्यवाद ... ------ छोटा डॉन

मदनबाण 16/08/2009 - 11:38
र्स्टक्लास!!! फार फान फिहलेस... :) सध्या या चित्रपटाच्या या गाण्यावर मी थिरकतोय.... :) चट्यागो चझीमा चवडतीआ चलिकामा चतीहो. :) http://www.youtube.com/watch?v=z3z6limgwMo

मफ्तच रे परिक्फण. जाम आवडलं. ट्रेलर बघून तरी अपेक्फा खूपच वाढल्या आहेत. बाकी, तुमचा आमची आवड जुळतेय म्हणायची. प्रियांकाबाई म्हणजे एकदम भारी. मला फगळ्यात जाफ्त आवडलेला डायलॉग (अभिनयाफकट, कारण अमोल गुप्तेच्या अभिनयामुळे त्या डायलॉगला एक वेगळेच वजन येते) म्हणजे, "फ को फ नही बोलेगा तो क्या ल बोलेगा?" बघायलाच पाहिजे हा फिनेमा. बिपिन कार्यकर्ते

In reply to by बिपिन कार्यकर्ते

अनामिक 16/08/2009 - 19:14
अरे वा बिपीन दा.. तु पण माझ्या फारकेच बोलायला फिकलाफ तर! -अनामिक

यशोधरा 16/08/2009 - 11:43
>>करण जोहरच्या चित्रपटातला भिकारीफुद्धा डिझायनर कपडे घालून फंगमरवरी वाडग्यात भिक मागत अफतो अफदी! अफदी!! :P मस्त परीक्षण..

स्वप्निल.. 16/08/2009 - 13:09
परिक्षण मिळालं आपल्या कोणाकडुन तरी .. :) >>मी चित्रपटाला चार चांदण्या देतो. आता कमीत कमी ऑनलाईन बघायला हरकत नाही.. ;) नाहीतर सध्या हिंदी चित्रपट फुकटात ऑनलाईन मिळाला तरी बघायची हींमत होत नाही .. स्वप्निल

आशिष सुर्वे 16/08/2009 - 21:04
आताच "कमिने" पाहून आलो. शाहीदच्या दुहेरी भूमिका आणि प्रियांकाच्या तोंडचे 'मराठी' बरे वाटले. पार्श्वसंगीतही छान आहे. माझ्या मते ३ * योग्य आहेत.. - कोकणी फणस ''आयुष्य ही देवाच्या हातची मिसळच जणू.. सुख-दु:खाची!''

अन्वय 16/08/2009 - 23:29
अनामिका आपली तुफली काय ओलक नाय बघ. पण एक सांग्तु त्वा लई भारी लिवलय. सुरवात तर एकमद झाक पाह्य. (म्हंजी : "कोण तात्याचं नाव घेतोय रे...' आणि "नाही, माझा मित्र नाहीये तो') तुहे कंसातले टोले लईच भारी वाटले भौ. पण एका गोस्टीची खंत हाय बघ. अरं या पिच्चरमंदी आपल्या मराठीतला नाहीका त्यो. म्हंजी हृषीकेश जोशी म्हंत्यात त्याला. तो बी हाये म्हणे. त्येच्याबद्दल त्वा काई बी लिवलं नाही. हे काय पटलं नाय बुवा आपल्येला. म्हंजे पाह्य तुला पटत्येय का ते... नसंल पटत तर सोडून दे. काई लई टेन्सन घेवू नको भौ.

In reply to by अन्वय

अनामिक 17/08/2009 - 17:12
मित्रा, मी हृषीकेश जोशी ह्या कलाकाराचं नाव पहिल्यांदाच ऐकलं. तु बोलल्यावर गुगलून पाहीलं तर ओळख पटली. मी परिक्षणात लिहिलं आहेच की जवळ जवळ सगलेच नवे चेहरे दिसले म्हणून... -अनामिक

झक्कास लिवलं आहेस रे अनामिक! तसाही विशाल भारद्वाजचा पिक्चर म्हणून पहाणार होतेच हा, आता फक्त थेट्रं उघडू देत पुण्यातली.
अमोल गुप्तेनेही त्याच्या भुमीकेचं फोनं केलं आहे
या वाक्याला मात्र जोरात हसले ... अदिती

जुळी पात्रे...त्यातील एक स ला फ म्हणणारे... वाईट(खोडकर) पात्रामुळे सभ्य पात्र संकटात पडणार आणि शेवटी दोघे मिळुन त्यातुन मार्ग काढणार...कथेची असलेली अशी धाटणी ऐकुनच कालपासुन अस्वस्थ होतो कि कुठेतरी अश्या धाटणीची कथा पाहीली आहे.आणि आज लक्षात आले.. "मकडी" मधे... अर्थात हा एक बालचित्रपट(!) होता.विशाल भारद्वाजचा.. केवळ त्या कथेमधील बालविश्व बदलुन त्यात युवकविश्व आणले आहे... अधिक साधर्य्म चित्रपट पाहील्यावरच कळेल. मकडीमध्ये ही "स को फ बोलती हु ..स नही" असा एक डायलॉग होता.

ऍडीजोशी 17/08/2009 - 13:41
पिक्चरमधे तोतरा असलेल्या शाहिदची नक्कल परिक्षणात गरजेपेक्षा उगाचच जास्त ताणल्याने आनंद घेता आला नाही, पहिल्या परिच्छेदानंतर परिक्षण वाचावसं वाटलं नाही.

प्राजु 17/08/2009 - 21:07
परिक्षण आवडले. चित्रपट पाहिन आता. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/
फ्पॉयलर अलर्टः या परिक्फणात(?) कथा न फांगण्याचा खूप प्रयत्न केलाय. तरी वाचकांनी आपापल्या जबाबदारीवर वाचावे. आताच 'कमीने' बघून आलो. आता मी हा चित्रपट का पाहिला अफे विचारणार अफाल तर उत्तर आहे केवळ करमणूकीकरता आणि फनीवारचा वेळ चांगला जावा म्हणून. कालपरवाच्या पेपरात ह्या चित्रपटाला चार चांदण्या (कोण तात्यांच नाव घेतंय रे?) मिळालेल्या पाहिल्या आणि जायचं पक्कं केलं. तफा फमिक्फकांनी दिलेल्या चांदण्यांचा आजकाल माझ्यावर काही परिणाम होत नाही.

परिक्षण-गंध (छोटा डॉन स्टाईल)

विनायक पाचलग ·

मध्येच कधीतरी समोरच्या प्रेक्षकालादेखील अचानक तो वास आल्याचा भास होतो,आपणच त्याठिकाणी असल्याचे वाटते, इथेच चित्रपटाचा हेतु साध्य होतो. हे फार इन्ट्रेष्टिंग वाटले.. :) _____________________________ हल्ली प्रातःसमयी ओ सजना बरखा बहार आयी ऐकतो... जय बालाजी

छोटा डॉन 15/08/2009 - 22:14
सिनेमाच्या बहुतेक सर्व अंगांचा व्यवस्थित उहापोह केल्याने परिक्षण आवडले. साध्या सोप्या सरळ शैलीत लिहले असले असल्याने वाचन सुलभ झाले. "गंध" ची थिम वेगळीच वाटत आहे, कलाकारांची जंत्रीही खुणावते आहे. पिक्चर पहावा असे वाटते आहे. आपल्या परिक्षणाने अजुन उत्कंठा वाठली चित्रपट पाहण्याची ... धन्यवाद ...!!!! ------ छोटा डॉन

अनामिक 15/08/2009 - 23:13
विनायक... परिक्षण छान लिहिलं आहेस रे. तुझं हे लिखाण वाचण्यास खूप सुलभ झालं आहे. चित्रपट पाहण्यास उत्सुक आहे! कोणत्याही सुगंधी फुलांचा (पारिजातक, मोगरा गुलाब) वास आपले मन प्रसन्न करतो. तसेच आपल्याला हवी असलेली व्यक्ती, वस्तू आपल्या जवळ असेल तेव्हाही आपले मन प्रसन्न होते. चित्रपटाची थीम जरी गंध/वास असली आणि चित्रपटात किंवा प्रत्येक लघुकथेत त्याची अनुभूती येत असली तरी त्याच्याही पलीकडे जाऊन त्या त्या कथानायक/नायिकेला हवी ती व्यक्ती मिळाली किंवा दुरावली की त्यानां जीवन जगण्याचा 'गंध' गवसला/हरवला म्हणायला हरकत नाही... अर्थात माझं हे लॉजीक कितपत योग्य आहे ते चित्रपट पाहिल्यावरच कळेल. -अनामिक

रेवती 16/08/2009 - 00:19
परिक्षण वाचून शिनुमा पहावासा वाटतोय. चांगले लिहिले आहेस. रेवती

योगी९०० 16/08/2009 - 03:55
चांगले परिक्षण.. सर्वात महत्वाचा बदल झालाय तो प्रेक्षकांच्या अभिरूचीत. त्या चित्रपटातील पात्रात तो स्वत:ला पाहतो. म्हणूनच त्याला ते आवडतात. .. हे पटलं.. आता जरूर हा चित्रपट पहाणार. खादाडमाऊ

प्राजु 16/08/2009 - 04:52
एकदम साध्या भाषेत लिहिलेले परिक्षण खूप आवडले. चित्रपट मिळेल तेव्हा नक्कीच बघेन. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

अवलिया 16/08/2009 - 07:08
परिक्षण आवडले. लेखनातील बदल चांगला आहे. असेच लिहित रहा... :) गुड ! --अवलिया

चित्रपट परिक्षणावरून छान वाटत आहे पण विषेश गोष्ट अशी की विनायकाने परिक्षण उत्तम आणि आशयघन लिहीले आहे.. विषेशतः मराठी चित्रपटाची बदलणारी कूस आणि इतर मुद्द्यांचा ऊहापोह करताना ओघवती आणि रसाळ तरीही सोपी भाषा वापरली आहे. विनायका असेच लिहीत रहा. पुण्याचे पेशवे एरवी सगळे कागद सारखेच. फक्त कागदाला अहंकार चिकटला की त्याचे सर्टीफिकेट होते. Since 1984

In reply to by llपुण्याचे पेशवेll

असेच वाटते. विनायकाने चांगले लिहिले आहे. भाषेतला बदल अतिशय स्वागतार्ह आहे. मुद्देही छान मांडले आहेत/ बिपिन कार्यकर्ते

मदनबाण 16/08/2009 - 08:56
विनायक भाऊ परिक्षण छान लिहले आहेस. (सोनचाफ्याच्या गंधावर फीदा असणारा) मदनबाण..... Try And Fail, But Don't Fail To Try Stephen Kaggwa

उत्तम परिक्षण! छोटा डॉन स्टाईल परिक्षणे ही लवकरच जालव्यापी होतील हे आम्ही भाकीत यापुर्वी वर्तवले आहेच. प्रकाश घाटपांडे आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.

सुनील 16/08/2009 - 09:08
परीक्षण चांगले लिहिले आहे. चित्रपटदेखिल चांगला वाटतो आहे. पहायला हवा. मागे पांथस्थ यांनी पाकृ देण्याचा एक नवा पायंडा पाडला होता (प्रत्येक टप्प्यावर एक फोटो) तसाच परीक्षण देण्याचा एक नवा पायंडा छोटा डॉन यांनी घालून दिला आहे. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

In reply to by सुनील

दशानन 16/08/2009 - 09:26
असेच म्हणतो. *** तुझ सम नाही दुसरा ध्वज तुझ सम नाही दुसरा देश तुझ्यासाठीच जगणे हेच ध्येय स्वप्न माझे अर्पावा तुझसाठी हा देह !

आपल्या प्रतिसांदाबद्दल आपले मनापासुन आभार. छोटा डॉन यांचे विशेष आभार. चांगले प्रयोग प्रसिद्ध होतातच,त्यामुळे परिक्षणाची हि शैली प्रसिद्ध होणार यात शंकाच नाही. त्यांचा लेखामुळेच खरेतर मला परिक्षण लिहायची इच्छा झाली. खरेतर हा चित्रपट कोल्हापुरात आलेला नाही, काही दिवसापुर्वी (१-२ महिने)झालेल्या एका विशेष प्रयोगावेळी तो पाहिला होता. त्यामुळे काही संदर्भ राहिलेले असु शकतात,ते आपण चित्रपट बघितल्यावर इथे लिहिलेत तर बरे होईल. सध्या हा चित्रपट पुणे आणि मुंबईत प्रदर्शित झाल्याचे समजते. शेवटी पुन्हा एकदा आभार. असेच लिहिण्याचा प्रयत्न करीन. तुमचा विनायक www.wanttotalk.tk

मध्येच कधीतरी समोरच्या प्रेक्षकालादेखील अचानक तो वास आल्याचा भास होतो,आपणच त्याठिकाणी असल्याचे वाटते, इथेच चित्रपटाचा हेतु साध्य होतो. हे फार इन्ट्रेष्टिंग वाटले.. :) _____________________________ हल्ली प्रातःसमयी ओ सजना बरखा बहार आयी ऐकतो... जय बालाजी

छोटा डॉन 15/08/2009 - 22:14
सिनेमाच्या बहुतेक सर्व अंगांचा व्यवस्थित उहापोह केल्याने परिक्षण आवडले. साध्या सोप्या सरळ शैलीत लिहले असले असल्याने वाचन सुलभ झाले. "गंध" ची थिम वेगळीच वाटत आहे, कलाकारांची जंत्रीही खुणावते आहे. पिक्चर पहावा असे वाटते आहे. आपल्या परिक्षणाने अजुन उत्कंठा वाठली चित्रपट पाहण्याची ... धन्यवाद ...!!!! ------ छोटा डॉन

अनामिक 15/08/2009 - 23:13
विनायक... परिक्षण छान लिहिलं आहेस रे. तुझं हे लिखाण वाचण्यास खूप सुलभ झालं आहे. चित्रपट पाहण्यास उत्सुक आहे! कोणत्याही सुगंधी फुलांचा (पारिजातक, मोगरा गुलाब) वास आपले मन प्रसन्न करतो. तसेच आपल्याला हवी असलेली व्यक्ती, वस्तू आपल्या जवळ असेल तेव्हाही आपले मन प्रसन्न होते. चित्रपटाची थीम जरी गंध/वास असली आणि चित्रपटात किंवा प्रत्येक लघुकथेत त्याची अनुभूती येत असली तरी त्याच्याही पलीकडे जाऊन त्या त्या कथानायक/नायिकेला हवी ती व्यक्ती मिळाली किंवा दुरावली की त्यानां जीवन जगण्याचा 'गंध' गवसला/हरवला म्हणायला हरकत नाही... अर्थात माझं हे लॉजीक कितपत योग्य आहे ते चित्रपट पाहिल्यावरच कळेल. -अनामिक

रेवती 16/08/2009 - 00:19
परिक्षण वाचून शिनुमा पहावासा वाटतोय. चांगले लिहिले आहेस. रेवती

योगी९०० 16/08/2009 - 03:55
चांगले परिक्षण.. सर्वात महत्वाचा बदल झालाय तो प्रेक्षकांच्या अभिरूचीत. त्या चित्रपटातील पात्रात तो स्वत:ला पाहतो. म्हणूनच त्याला ते आवडतात. .. हे पटलं.. आता जरूर हा चित्रपट पहाणार. खादाडमाऊ

प्राजु 16/08/2009 - 04:52
एकदम साध्या भाषेत लिहिलेले परिक्षण खूप आवडले. चित्रपट मिळेल तेव्हा नक्कीच बघेन. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

अवलिया 16/08/2009 - 07:08
परिक्षण आवडले. लेखनातील बदल चांगला आहे. असेच लिहित रहा... :) गुड ! --अवलिया

चित्रपट परिक्षणावरून छान वाटत आहे पण विषेश गोष्ट अशी की विनायकाने परिक्षण उत्तम आणि आशयघन लिहीले आहे.. विषेशतः मराठी चित्रपटाची बदलणारी कूस आणि इतर मुद्द्यांचा ऊहापोह करताना ओघवती आणि रसाळ तरीही सोपी भाषा वापरली आहे. विनायका असेच लिहीत रहा. पुण्याचे पेशवे एरवी सगळे कागद सारखेच. फक्त कागदाला अहंकार चिकटला की त्याचे सर्टीफिकेट होते. Since 1984

In reply to by llपुण्याचे पेशवेll

असेच वाटते. विनायकाने चांगले लिहिले आहे. भाषेतला बदल अतिशय स्वागतार्ह आहे. मुद्देही छान मांडले आहेत/ बिपिन कार्यकर्ते

मदनबाण 16/08/2009 - 08:56
विनायक भाऊ परिक्षण छान लिहले आहेस. (सोनचाफ्याच्या गंधावर फीदा असणारा) मदनबाण..... Try And Fail, But Don't Fail To Try Stephen Kaggwa

उत्तम परिक्षण! छोटा डॉन स्टाईल परिक्षणे ही लवकरच जालव्यापी होतील हे आम्ही भाकीत यापुर्वी वर्तवले आहेच. प्रकाश घाटपांडे आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.

सुनील 16/08/2009 - 09:08
परीक्षण चांगले लिहिले आहे. चित्रपटदेखिल चांगला वाटतो आहे. पहायला हवा. मागे पांथस्थ यांनी पाकृ देण्याचा एक नवा पायंडा पाडला होता (प्रत्येक टप्प्यावर एक फोटो) तसाच परीक्षण देण्याचा एक नवा पायंडा छोटा डॉन यांनी घालून दिला आहे. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

In reply to by सुनील

दशानन 16/08/2009 - 09:26
असेच म्हणतो. *** तुझ सम नाही दुसरा ध्वज तुझ सम नाही दुसरा देश तुझ्यासाठीच जगणे हेच ध्येय स्वप्न माझे अर्पावा तुझसाठी हा देह !

आपल्या प्रतिसांदाबद्दल आपले मनापासुन आभार. छोटा डॉन यांचे विशेष आभार. चांगले प्रयोग प्रसिद्ध होतातच,त्यामुळे परिक्षणाची हि शैली प्रसिद्ध होणार यात शंकाच नाही. त्यांचा लेखामुळेच खरेतर मला परिक्षण लिहायची इच्छा झाली. खरेतर हा चित्रपट कोल्हापुरात आलेला नाही, काही दिवसापुर्वी (१-२ महिने)झालेल्या एका विशेष प्रयोगावेळी तो पाहिला होता. त्यामुळे काही संदर्भ राहिलेले असु शकतात,ते आपण चित्रपट बघितल्यावर इथे लिहिलेत तर बरे होईल. सध्या हा चित्रपट पुणे आणि मुंबईत प्रदर्शित झाल्याचे समजते. शेवटी पुन्हा एकदा आभार. असेच लिहिण्याचा प्रयत्न करीन. तुमचा विनायक www.wanttotalk.tk
अखेरीस सात तारखेला 'गंध' प्रदर्शित झाला. अनेक महोत्सवातुन गाजल्यानंतर त्याला प्रेक्षकांपुढे यायला बराच वेळ लागला खरा, पण आता त्याने प्रेक्षकांच्या अपेक्षा पुर्ण केल्या का नाहीत ते येत्या काही दिवसात कळेलचं. पण, माझ्या अपेक्षा पुर्ण झाल्या की नाही ते मात्र मी लिहित आहे.कदाचित माझ्या या लिखाणातुन लोकांनाही हा चित्रपट कसा आहे ते समजेल म्हणुन हा लिखाण प्रपंच. * पहिला प्रश्न म्हणजे 'गंध' हा चित्रपट मी का पाहिला? - 'गंध' हे नांव अनेक फेस्टिवलमधून गाजत होतेच.

कभी यह सिनेमा ना देखना..

स्वाती दिनेश ·

नंदन 08/08/2009 - 12:46
प्रितीताईंचा सज्जड दम.. बॉस रामपाल बाबळट्ट चेहरा करुन उभा! ( म्हणजे तसंही त्याला वेगळा अभिनय करायची काही गरज नाही) बॉसिण तर ह्याच ताई वाटतात.. आणि अमिताभ तर काय? साठी बुध्दी नाठी झाल्यासारखा सिनेमात वागतो,
=)), धमाल लेख स्वातीताई. मजा आली वाचताना. डॉन्याच्या 'सिंग इज किंग'च्या परीक्षणाची आठवण झाली :)

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

दत्ता काळे 08/08/2009 - 12:58
नेहमीचेच खेळगडी , खानांचा शाहरुख, मुखर्जींची राणी , पिता बच्चनबरोबर पुत्र बच्चन (फ्री), वाडिया की झिंटांची प्रिती इ. इ. =)) वो मेरा बेस्ट फ्रेंड है! हम सिर्फ दोस्त है, और कुछ नाही.." ही वाक्य आली नाहीत तर फाउल धरतात काय न कळे!! =)) गाडी सुटताना शाहरुखकडे ती विध्द नजरेनी पाहते. - ह्या आठवड्यात 'विध्द' हा शब्द दुसर्‍यांदा वाचला आणि परत शरदिनीताईंची 'डंकर्कवाली' कविता आठवली #o

दशानन 08/08/2009 - 13:08
=)) =)) =)) प्रत्येक वाक्याला टाळ्या व शिट्ट्या ;) *** मी फिनिक्स आहे.काही काळासाठी मातीमोल होतो.. नाही असे नाही पण पुन्हा भरारी घेण्याची माझ्यात ताकत आहे...वेट फॉर मी , आय विल बी बॅक सुन ;)

टारझन 08/08/2009 - 13:11
=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) मेलो ...... तुम्हाला सांगितलंच कोणी रुकरुक खाण, बच्चन आणि करन जौहरचे पिक्चर्स पहायला ? एवढे एकसे एक बोरकर आणि उच्च बावळट स्टारकास्ट असली की अजुन अपेक्षा ती काय ? जेवढ्या शिव्या देउ तेवढ्या कमी आहेत ह्या पब्लिक ला !! मोहोब्बते नावाचा अतिअतिबावळट पिक्चर पण होता ह्यांचा .. फक्त त्या बायला करण्याच्या जागी खुसट बुढ्ढा उदय चोपडा आहे .. पण एकंदरीत तेवढाच बावळट पिक्चर ... बच्चन आणि शारुख बाबाची सर्वांत बावळट कोणा साठी चाललेली शर्यर !! जियो स्वाती ताई !!

जबर्या परिक्षण स्वाती तै.. प्रत्येक वाक्याला हसत होतो. आज पहिल्यांदा पिक्चरचा शेवट कळाला निखिल ================================

शाल्मली 08/08/2009 - 13:44
हाहाहा.. धम्माल लेख!
शाहरुख करणच्या कोणत्याही सिनेमात फक्त शाहरुख असतो.. त्या सिनेमातले पात्र कुठे होतो?
परफेक्ट!! आमच्या घरी त्याला कॉपी-पेस्ट खान म्हणतात. तू हा चित्रपट पूर्ण बघू शकलीस.. तुझ्या सहनशक्तीची कमाल आहे!! तुझे हार्दिक अभिनंदन!! :) --शाल्मली.

In reply to by शाल्मली

सहज 08/08/2009 - 16:33
तू हा चित्रपट पूर्ण बघू शकलीस.. तुझ्या सहनशक्तीची कमाल आहे!! तुझे हार्दिक अभिनंदन!! हे असले सिनेमे पूर्ण नेटाने बघणे म्हणजे (ते विमुक्तला कर्नाळाचा सुळका सर करताना लागते तसल्याच काहीश्या__) प्रचंड चिकाटीची गरज असते. _/\_

समंजस 08/08/2009 - 14:47
छान झाले! परिक्षण वाचून कळले काय काय होतं :) आतापर्यंत सिनेमा नव्हता पाहिला! शंभर एक वेळा टिव्हि वर येउन सुदधा! काय करणार? पेशंसच नव्हता :) ----

विंजिनेर 08/08/2009 - 16:22
हा हा हा ... करन जोहरच्या बकवासेस्ट सिनेमा दिग्दर्शनाचा अजून एक बळी... मी ही गाफिल क्षणी होकार देऊन बसलो होतो आणि माझी सुद्धा हीच अवस्था झाली होती... (अर्थात नंतर ते दु:ख मी मोल्टन चॉकॉलेट केक वसूल करून कसंबसं शमवलं होतं)

नीधप 08/08/2009 - 17:06
आपली सहनशक्ती अफाट आहे.. आख्खा सिनेमा बघायचा आणि वर लिहायचंही.. लिहिताना आठवायला तर लागणारच ना... दंडवत तुम्हाला!! :) - नी http://saaneedhapa.googlepages.com/home

विकास 08/08/2009 - 17:57
स्वाती, हा हिंदी चित्रपट तू पाहीलास आणि तो ही जर्मन भाषेत आणि मराठीत परीक्षण! पेशन्स, पेशन्स, म्हणजे अजून ते काय! =D>

In reply to by विकास

Nile 09/08/2009 - 12:21
अगदी हेच! महान आहात! मी तर खरं या सिनेमाचं परिक्षण सुद्धा वाचलं नसतं पण तुम्ही लिहिलंत म्हणुन! :) भन्नाट!

अनामिक 08/08/2009 - 18:37
मी हा सिनेमा अजून पाहिलाच नाही... आणि आता कधीच पाहणार नाही! लै भारी लिवलंय! -अनामिक

प्राजु 08/08/2009 - 20:16
मी हा सिनेमा फ्लाईट मध्ये पाहिला होता. त्यातलं "मेरे मन ये बता दे तू, किस ओर चला है तू.." हे गाणं फार सुंदर आहे.. हा एकमेव काय असेल तो प्लस पॉईंट आहे यात. बाकी सिनेमा म्हणजे, राणी.. शाहरूख , प्रिती आणि अभिषेक.. आणि करण जोहर यांना वेळ जात नव्हता म्हणून वाट्टेल ते डायलॉग बोला पण सिनेमा करा अशी अट घालून सिनेमा पूर्ण केला असावा. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

In reply to by प्राजु

टारझन 09/08/2009 - 10:15
त्यातलं "मेरे मन ये बता दे तू, किस ओर चला है तू.." हे गाणं फार सुंदर आहे.
तुम्हाला म्हाईत नसेल तर सांगतो पाजुतै ... ह्या गाण्याला देवकाकांनी चाल लावलीये ! (श्री.देव ह्यांचा मित्र)टारझन

मदनबाण 08/08/2009 - 20:34
तर तात्पर्य काय? आपले ४ तास वाया घालवून 'कभी यह सिनेमा ना देखना'...:D अफलातुन लिहले आहेस तु ताई!!! वाह उस्ताद व्व्वा.... :) मदनबाण..... Try And Fail, But Don't Fail To Try Stephen Kaggwa

अनिल हटेला 08/08/2009 - 22:09
कसं काय सुचतं हो इतकं धम्माल लिहायला...:-) एक-एक वाक्य वाचत होतो आणी हसत होतो.... तोड नाही ह्या लिखाणाला.....जीयो..............:-) (मी तवा) बैलोबा चायनीजकर !!! I drink only days ,which starts from 'T'... Tuesday Thursday Today ;-)

विसोबा खेचर 09/08/2009 - 10:16
स्वाती, लै भारी परिक्षण! :) तात्या. -- आजच्या दिवसात तुम्ही मराठी विकिपिडियावर थोडे तरी लेखन वा संपादन केले आहे काय? नाही?? मग मराठी भाषा तुम्हाला कधीही क्षमा करणार नाही!

क्रान्ति 09/08/2009 - 15:47
जबरदस्त परीक्षण! हसून हसून बेजार! =)) =)) =)) =)) =)) =)) बरं झालं पाहिला नाही इतका भयंकर विनोदी चित्रपट! क्रान्ति सजदे में सर झुकाया तो मैंने सुनी सदा | कांटों में भी फूलो़ को खिलाता ही चला जा अग्निसखा रूह की शायरी

बेसनलाडू 09/08/2009 - 17:38
हा पिक्चर एका शाहरूख फ़्यान मैत्रिणीच्या बालहट्टामुळे झेलावा लागला नि त्यापलीकडे याची एकही (वाईट) आठवण सांगावीशी वाटेल या लायकीची नाही (म्हणजे पिक्चर 'इतका' वाईट आहे!) परीक्षण मात्र जबर्‍याच! ह ह पु वा (चित्रपटप्रेमी)बेसनलाडू

ऋषिकेश 09/08/2009 - 18:59
ज ह ब ह र्‍या =)) =)) =)) एकेक वाक्याला फुटलो.. लै भारी! ऋषिकेश ------------------ संध्याकाळचे ६ वाजून ६८ मिनीटे झालेली आहेत. चला आता ऐकूया एक सुमधूर गीत "....कुछ पाया नही तुने.. कुछ् ढूंड रहा तु...."

सूहास 10/08/2009 - 16:38
=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) सू हा स...

कमाल आहेस स्वातीताई, हा पिच्चर आख्खा पाहिलास! मी पौंडात तिकिट काढलेलं असूनही पिच्चर अर्धा टाकून पळून आले होते. परीक्षण मात्र तुफान आहे. अशा तुफान विनोदी परिक्षणांसाठी तरी या जोहर, चोप्रा लोकांची पिच्चरं बनवावीत असं माझं मत आहे. हहपुवा झाली परीक्षण वाचून! अदिती

In reply to by ३_१४ विक्षिप्त अदिती

विकास 11/08/2009 - 17:54
मी पौंडात तिकिट काढलेलं असूनही पिच्चर अर्धा टाकून पळून आले होते. अरे वा! स्वतःचे पौंड कमी करण्याची ही चांगली उपाय योजना आहे! ;) (स्वगतः तसे खरच झाले तर किती मस्त... वजन वाढले? कंक बघा, काही पौंड लगेच घटतील...अजून घटवायचे असतील तर मधेच टाकून पळून जा, अजून घटतील...)

सर्वांना मनापासून धन्यवाद, हा सिनेमा बघतानाच मी का पहातेय? असे वाटत होते पण मग, बघू तरी काय करतोय हा जोहरांचा करण? अशा विचाराने शेवटपर्यंत पाहत राहिले, शेवटी (स्वत:च्याच)कपाळाहात मारुन घेतला आणि इतरांना ह्या त्रासापासून वाचवण्याच्या 'उदात्त' हेतूने परीक्षण लिहिले,:) स्वाती

चित्रगुप्त 25/03/2010 - 19:50
असले चित्रपट..... म्हणजे खाणांचा रुखरुख, जोहरांचा कर्ण.....वगैरे वाले कधीच बघत नाही, पण इतकी झकास परिक्षणं वाचायला मिळावीत, म्हणून तरी या मंडळींनी असले चित्रपट बनवत रहावे..... काही छान चित्रपटांवर, उदाहरणार्थ " तीन मूर्ख " वगैरेंवरही येउ द्यात तुमचे रसग्रहण....

शुचि 25/03/2010 - 21:49
मस्त इनोदी परीक्षण ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ जितनी दिल की गहराई हो उतना गहरा है प्याला, जितनी मन की मादकता हो उतनी मादक है हाला, जितनी उर की भावुकता हो उतना सुन्दर साकी है,जितना ही जो रसिक, उसे है उतनी रसमय मधुशाला।।

शुचि 25/03/2010 - 21:53
प्र का टा आ (३ वेळा लिहील गेलय शिंचं) ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ जितनी दिल की गहराई हो उतना गहरा है प्याला, जितनी मन की मादकता हो उतनी मादक है हाला, जितनी उर की भावुकता हो उतना सुन्दर साकी है,जितना ही जो रसिक, उसे है उतनी रसमय मधुशाला।।

नंदन 08/08/2009 - 12:46
प्रितीताईंचा सज्जड दम.. बॉस रामपाल बाबळट्ट चेहरा करुन उभा! ( म्हणजे तसंही त्याला वेगळा अभिनय करायची काही गरज नाही) बॉसिण तर ह्याच ताई वाटतात.. आणि अमिताभ तर काय? साठी बुध्दी नाठी झाल्यासारखा सिनेमात वागतो,
=)), धमाल लेख स्वातीताई. मजा आली वाचताना. डॉन्याच्या 'सिंग इज किंग'च्या परीक्षणाची आठवण झाली :)

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

दत्ता काळे 08/08/2009 - 12:58
नेहमीचेच खेळगडी , खानांचा शाहरुख, मुखर्जींची राणी , पिता बच्चनबरोबर पुत्र बच्चन (फ्री), वाडिया की झिंटांची प्रिती इ. इ. =)) वो मेरा बेस्ट फ्रेंड है! हम सिर्फ दोस्त है, और कुछ नाही.." ही वाक्य आली नाहीत तर फाउल धरतात काय न कळे!! =)) गाडी सुटताना शाहरुखकडे ती विध्द नजरेनी पाहते. - ह्या आठवड्यात 'विध्द' हा शब्द दुसर्‍यांदा वाचला आणि परत शरदिनीताईंची 'डंकर्कवाली' कविता आठवली #o

दशानन 08/08/2009 - 13:08
=)) =)) =)) प्रत्येक वाक्याला टाळ्या व शिट्ट्या ;) *** मी फिनिक्स आहे.काही काळासाठी मातीमोल होतो.. नाही असे नाही पण पुन्हा भरारी घेण्याची माझ्यात ताकत आहे...वेट फॉर मी , आय विल बी बॅक सुन ;)

टारझन 08/08/2009 - 13:11
=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) मेलो ...... तुम्हाला सांगितलंच कोणी रुकरुक खाण, बच्चन आणि करन जौहरचे पिक्चर्स पहायला ? एवढे एकसे एक बोरकर आणि उच्च बावळट स्टारकास्ट असली की अजुन अपेक्षा ती काय ? जेवढ्या शिव्या देउ तेवढ्या कमी आहेत ह्या पब्लिक ला !! मोहोब्बते नावाचा अतिअतिबावळट पिक्चर पण होता ह्यांचा .. फक्त त्या बायला करण्याच्या जागी खुसट बुढ्ढा उदय चोपडा आहे .. पण एकंदरीत तेवढाच बावळट पिक्चर ... बच्चन आणि शारुख बाबाची सर्वांत बावळट कोणा साठी चाललेली शर्यर !! जियो स्वाती ताई !!

जबर्या परिक्षण स्वाती तै.. प्रत्येक वाक्याला हसत होतो. आज पहिल्यांदा पिक्चरचा शेवट कळाला निखिल ================================

शाल्मली 08/08/2009 - 13:44
हाहाहा.. धम्माल लेख!
शाहरुख करणच्या कोणत्याही सिनेमात फक्त शाहरुख असतो.. त्या सिनेमातले पात्र कुठे होतो?
परफेक्ट!! आमच्या घरी त्याला कॉपी-पेस्ट खान म्हणतात. तू हा चित्रपट पूर्ण बघू शकलीस.. तुझ्या सहनशक्तीची कमाल आहे!! तुझे हार्दिक अभिनंदन!! :) --शाल्मली.

In reply to by शाल्मली

सहज 08/08/2009 - 16:33
तू हा चित्रपट पूर्ण बघू शकलीस.. तुझ्या सहनशक्तीची कमाल आहे!! तुझे हार्दिक अभिनंदन!! हे असले सिनेमे पूर्ण नेटाने बघणे म्हणजे (ते विमुक्तला कर्नाळाचा सुळका सर करताना लागते तसल्याच काहीश्या__) प्रचंड चिकाटीची गरज असते. _/\_

समंजस 08/08/2009 - 14:47
छान झाले! परिक्षण वाचून कळले काय काय होतं :) आतापर्यंत सिनेमा नव्हता पाहिला! शंभर एक वेळा टिव्हि वर येउन सुदधा! काय करणार? पेशंसच नव्हता :) ----

विंजिनेर 08/08/2009 - 16:22
हा हा हा ... करन जोहरच्या बकवासेस्ट सिनेमा दिग्दर्शनाचा अजून एक बळी... मी ही गाफिल क्षणी होकार देऊन बसलो होतो आणि माझी सुद्धा हीच अवस्था झाली होती... (अर्थात नंतर ते दु:ख मी मोल्टन चॉकॉलेट केक वसूल करून कसंबसं शमवलं होतं)

नीधप 08/08/2009 - 17:06
आपली सहनशक्ती अफाट आहे.. आख्खा सिनेमा बघायचा आणि वर लिहायचंही.. लिहिताना आठवायला तर लागणारच ना... दंडवत तुम्हाला!! :) - नी http://saaneedhapa.googlepages.com/home

विकास 08/08/2009 - 17:57
स्वाती, हा हिंदी चित्रपट तू पाहीलास आणि तो ही जर्मन भाषेत आणि मराठीत परीक्षण! पेशन्स, पेशन्स, म्हणजे अजून ते काय! =D>

In reply to by विकास

Nile 09/08/2009 - 12:21
अगदी हेच! महान आहात! मी तर खरं या सिनेमाचं परिक्षण सुद्धा वाचलं नसतं पण तुम्ही लिहिलंत म्हणुन! :) भन्नाट!

अनामिक 08/08/2009 - 18:37
मी हा सिनेमा अजून पाहिलाच नाही... आणि आता कधीच पाहणार नाही! लै भारी लिवलंय! -अनामिक

प्राजु 08/08/2009 - 20:16
मी हा सिनेमा फ्लाईट मध्ये पाहिला होता. त्यातलं "मेरे मन ये बता दे तू, किस ओर चला है तू.." हे गाणं फार सुंदर आहे.. हा एकमेव काय असेल तो प्लस पॉईंट आहे यात. बाकी सिनेमा म्हणजे, राणी.. शाहरूख , प्रिती आणि अभिषेक.. आणि करण जोहर यांना वेळ जात नव्हता म्हणून वाट्टेल ते डायलॉग बोला पण सिनेमा करा अशी अट घालून सिनेमा पूर्ण केला असावा. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

In reply to by प्राजु

टारझन 09/08/2009 - 10:15
त्यातलं "मेरे मन ये बता दे तू, किस ओर चला है तू.." हे गाणं फार सुंदर आहे.
तुम्हाला म्हाईत नसेल तर सांगतो पाजुतै ... ह्या गाण्याला देवकाकांनी चाल लावलीये ! (श्री.देव ह्यांचा मित्र)टारझन

मदनबाण 08/08/2009 - 20:34
तर तात्पर्य काय? आपले ४ तास वाया घालवून 'कभी यह सिनेमा ना देखना'...:D अफलातुन लिहले आहेस तु ताई!!! वाह उस्ताद व्व्वा.... :) मदनबाण..... Try And Fail, But Don't Fail To Try Stephen Kaggwa

अनिल हटेला 08/08/2009 - 22:09
कसं काय सुचतं हो इतकं धम्माल लिहायला...:-) एक-एक वाक्य वाचत होतो आणी हसत होतो.... तोड नाही ह्या लिखाणाला.....जीयो..............:-) (मी तवा) बैलोबा चायनीजकर !!! I drink only days ,which starts from 'T'... Tuesday Thursday Today ;-)

विसोबा खेचर 09/08/2009 - 10:16
स्वाती, लै भारी परिक्षण! :) तात्या. -- आजच्या दिवसात तुम्ही मराठी विकिपिडियावर थोडे तरी लेखन वा संपादन केले आहे काय? नाही?? मग मराठी भाषा तुम्हाला कधीही क्षमा करणार नाही!

क्रान्ति 09/08/2009 - 15:47
जबरदस्त परीक्षण! हसून हसून बेजार! =)) =)) =)) =)) =)) =)) बरं झालं पाहिला नाही इतका भयंकर विनोदी चित्रपट! क्रान्ति सजदे में सर झुकाया तो मैंने सुनी सदा | कांटों में भी फूलो़ को खिलाता ही चला जा अग्निसखा रूह की शायरी

बेसनलाडू 09/08/2009 - 17:38
हा पिक्चर एका शाहरूख फ़्यान मैत्रिणीच्या बालहट्टामुळे झेलावा लागला नि त्यापलीकडे याची एकही (वाईट) आठवण सांगावीशी वाटेल या लायकीची नाही (म्हणजे पिक्चर 'इतका' वाईट आहे!) परीक्षण मात्र जबर्‍याच! ह ह पु वा (चित्रपटप्रेमी)बेसनलाडू

ऋषिकेश 09/08/2009 - 18:59
ज ह ब ह र्‍या =)) =)) =)) एकेक वाक्याला फुटलो.. लै भारी! ऋषिकेश ------------------ संध्याकाळचे ६ वाजून ६८ मिनीटे झालेली आहेत. चला आता ऐकूया एक सुमधूर गीत "....कुछ पाया नही तुने.. कुछ् ढूंड रहा तु...."

सूहास 10/08/2009 - 16:38
=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) सू हा स...

कमाल आहेस स्वातीताई, हा पिच्चर आख्खा पाहिलास! मी पौंडात तिकिट काढलेलं असूनही पिच्चर अर्धा टाकून पळून आले होते. परीक्षण मात्र तुफान आहे. अशा तुफान विनोदी परिक्षणांसाठी तरी या जोहर, चोप्रा लोकांची पिच्चरं बनवावीत असं माझं मत आहे. हहपुवा झाली परीक्षण वाचून! अदिती

In reply to by ३_१४ विक्षिप्त अदिती

विकास 11/08/2009 - 17:54
मी पौंडात तिकिट काढलेलं असूनही पिच्चर अर्धा टाकून पळून आले होते. अरे वा! स्वतःचे पौंड कमी करण्याची ही चांगली उपाय योजना आहे! ;) (स्वगतः तसे खरच झाले तर किती मस्त... वजन वाढले? कंक बघा, काही पौंड लगेच घटतील...अजून घटवायचे असतील तर मधेच टाकून पळून जा, अजून घटतील...)

सर्वांना मनापासून धन्यवाद, हा सिनेमा बघतानाच मी का पहातेय? असे वाटत होते पण मग, बघू तरी काय करतोय हा जोहरांचा करण? अशा विचाराने शेवटपर्यंत पाहत राहिले, शेवटी (स्वत:च्याच)कपाळाहात मारुन घेतला आणि इतरांना ह्या त्रासापासून वाचवण्याच्या 'उदात्त' हेतूने परीक्षण लिहिले,:) स्वाती

चित्रगुप्त 25/03/2010 - 19:50
असले चित्रपट..... म्हणजे खाणांचा रुखरुख, जोहरांचा कर्ण.....वगैरे वाले कधीच बघत नाही, पण इतकी झकास परिक्षणं वाचायला मिळावीत, म्हणून तरी या मंडळींनी असले चित्रपट बनवत रहावे..... काही छान चित्रपटांवर, उदाहरणार्थ " तीन मूर्ख " वगैरेंवरही येउ द्यात तुमचे रसग्रहण....

शुचि 25/03/2010 - 21:49
मस्त इनोदी परीक्षण ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ जितनी दिल की गहराई हो उतना गहरा है प्याला, जितनी मन की मादकता हो उतनी मादक है हाला, जितनी उर की भावुकता हो उतना सुन्दर साकी है,जितना ही जो रसिक, उसे है उतनी रसमय मधुशाला।।

शुचि 25/03/2010 - 21:53
प्र का टा आ (३ वेळा लिहील गेलय शिंचं) ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ जितनी दिल की गहराई हो उतना गहरा है प्याला, जितनी मन की मादकता हो उतनी मादक है हाला, जितनी उर की भावुकता हो उतना सुन्दर साकी है,जितना ही जो रसिक, उसे है उतनी रसमय मधुशाला।।
बॉलिवूडी सिनेमांचा जर्मन रतिब इथल्या टेलिव्हिजनवर, सीडींमधून चालूच आहे अर्थात आता त्याची नवलाई संपली असली तरी कधी तरी एखादा सिनेमा पाहण्याची लहर येते. तसाच परवा त्या जोहरांच्या करणचा 'कभी अलविदा ना कहना..' लागला होता . नेहमीचेच खेळगडी , खानांचा शाहरुख, मुखर्जींची राणी , पिता बच्चनबरोबर पुत्र बच्चन (फ्री), वाडिया की झिंटांची प्रिती इ. इ... सिनेमाचे नाव केकता सारखेच करणही क ने सुरु करतो बहुदा आणि 'म्याच'नेच सिनेमा ओपन करायचा असतो असा त्याचा (गैर)समजही असावा बहुतेक..