आवडल्या..

छान! क्रिकेट नामक व्यावसाय नी त्यावर चालणार सट्टा! तरीही काही लोक क्रिकेट पाहतात!

मजेशीर कथा. 'बेकफुट' आणि 'बैट' शब्द जरा खटकले (आखरले). हिंदीत अजून 'बॅक' , 'बॅट' लिहीण्याची पद्धत सुरु झालेली नसली तरी मराठीत त्या मात्रा फार काळापासून प्रचलित आहेतच. परंतु तुम्ही 'मॅच' बरोबर लिहीलेले आहे.

ते पटाईत काका हिंदी प्रदेशात रहातात. मराठीमधे लिहीतात

वाईट वाटले कारण सुखानत कथाच आवडतात.. ईलाज नाही..

आवडल्या..

छान! क्रिकेट नामक व्यावसाय नी त्यावर चालणार सट्टा! तरीही काही लोक क्रिकेट पाहतात!

मजेशीर कथा. 'बेकफुट' आणि 'बैट' शब्द जरा खटकले (आखरले). हिंदीत अजून 'बॅक' , 'बॅट' लिहीण्याची पद्धत सुरु झालेली नसली तरी मराठीत त्या मात्रा फार काळापासून प्रचलित आहेतच. परंतु तुम्ही 'मॅच' बरोबर लिहीलेले आहे.

ते पटाईत काका हिंदी प्रदेशात रहातात. मराठीमधे लिहीतात

वाईट वाटले कारण सुखानत कथाच आवडतात.. ईलाज नाही..

चांगला समयोचित लेख.

ब्रिटिश धोरणांचा टीकात्मक अभ्यास: या प्रबंधातून बाबासाहेबांनी ब्रिटिश आर्थिक धोरणांवर टीका केली आणि त्यातून भारतीय जनतेचे शोषण कसे झाले, याचे तर्कशुद्ध विश्लेषण मांडले. डॉ. आंबेडकर यांचा हा प्रबंध अनेक कारणांमुळे महत्त्वाचा आहे.

खरंय. तो प्रबंध वाचून ब्रिटिश चिडले होते. "हा प्रबंध आहे की ब्रिटिश सरकारवर टीका आहे? "असा मुद्दा उपस्थित केला गेला. पण शेवटी ते मुद्दे खोडून काढता आले नाहीत आणि पदवी प्रदान करण्यात आली.

बाबासाहेबांबद्दल नितांत आदर आहे, इतक्या कठीण परिस्थितीत ते फक्त शिक्षण घेऊन थांबले नाहीत तर उच्च शिक्षण घेऊन आपल्या समाजासाठीदेखील लढले! असे लोक शतकातून एखाददा होतात!

माझे एक आजोबा संघाचे असूनही बाबासाहेबांबद्द्ल भरभरून बोलायचे. मला त्यांच्या पांडित्याने प्रभावित केले आहे ("शूद्र पूर्वी कोण होते")

महामानवास विनम्र आदरांजली. "उद्गारली कोटी कुळे, भीमा तुझ्या जन्मामुळे" हे अक्षरशः खरे आहे.

गेल्या वर्षा लंडन स्कूल ऑफ इकॉनॉमिक्स येथे डॉ. आंबेडकरांच्या जयंतीदिवशी एक प्रदर्शन पाहण्याचा योग आला. तिकडे आंबेडकर यांच्या अक्षरातील नोंदी, त्यांना आलेली पत्रे आणि त्यांची शैक्षणिक कागदपत्रे ठेवण्यात आली होती. त्यात १० पौंड फी भरलेली पावती होती. त्यावर त्यांच्याच हस्ताक्षरात त्यांनी निवडलेले विषय लिहिलेले होते. त्यांच्या एल एस ई येथे पूर्ण केलेल्या पी एचडीच्या प्रबंधाची पहिली बाईंड केलेली प्रत होती. 'प्रॉब्लेम ऑफ रूपी' हे त्या प्रबंधाचे नांव. त्यात रुपया किती व का परिवर्तनीय असावा याचे सखोल विश्लेषण व चर्चा केलेली आहे. भरपूर कोष्टके, आलेख इ. हार्ड डेटा वापरून तो थिसिस लिहिलेला जाणवला. काही मुद्यांबाबत त्यांचे त्यांच्या गाईडबरोबर मतभेद होते, परंतु शेवटी त्यांच्या गाईडनेच त्यांचा हा प्रबंध महत्वाचा मानून त्याचे पुस्तक प्रसिद्ध करण्यात पुढाकार घेतला. हे एक वैचारिक औदार्याचे उदाहरणच म्हणावे लागेल. एल एस ई ही जागतिक पातळीवरील महत्वाची संस्था आंबेडकर यांच्याबद्दल एवढा आदर आजही दाखवते, हे भारतीयांसाठी निश्चितच अभिमानास्पद ! त्यांचे लंडन येथील विद्यार्थीदशेत रहात असतानाचे घरही पाहिले. तिथे अनेक ग्रंथ, फोटो व आंबेडकर यांच्या व्यक्तीगत वापराच्या वस्तू मांडण्यात आल्या आहेत. मिपाकरांनी संधी मिळाल्यास येथे जरूर भेट द्यावी. भारत सरकारने ते विकत घेतले असून भारतीय वकालतच त्याची देखभाल करते.

"सदर लेख एआय ने लिहिला आहे. Chatgpt या ए आय ला काही इनपुट देऊन लेख लिहून घेतला आहे" . अशाप्रकारच्या प्रतिक्रियेच्या प्रतीक्षेत (धागालेखक कपिलमुनी यांच्याकडून )

कालच कायप्पावर एक ढकलपत्र आलेले. बाबासाहेबांच्या मिळवलेल्या पदव्यांची यादी आणि त्यावर पुढे एक छोटा लेख. ३२ पदव्या होत्या. विचार करता करता वाटले की खरंच बाबासाहेब इतक्या पदव्या मिळवण्यासाठी झटत होते की भारताच्या त्या वेळच्या परिस्थितीशी लढा देत होते. गुगल करून ती यादी पडताळून पाहिली तर कुठल्याही विश्वासू स्त्रोताकडून होत नव्हती. सगळे फेसबुकी आणि ईंन्स्टाग्रामी. बरं एक दोन स्त्रोतांच्यामध्ये तर विद्यापीठांची नांवे होती. उदाहरणार्थ उस्मानिया विद्यापिठ. विकीपिडीयावरच्या माहितीमध्ये नोटेबल अ‍ॅल्यूम्नी मध्ये बरेच राजकरणी आणि विचारवंतांची यादी आहे. पण बाबासाहेबांचे नांव नाही. कोणी यावर प्रकाश टाकू शकेल काय.

डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर जयंतीच्या निमित्ताने आलेला उत्तम लेख. धन्स. -दिलीप बिरुटे

डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर जयंतीच्या निमित्ताने आलेला उत्तम लेख. धन्स. -दिलीप बिरुटे

चांगला समयोचित लेख.

ब्रिटिश धोरणांचा टीकात्मक अभ्यास: या प्रबंधातून बाबासाहेबांनी ब्रिटिश आर्थिक धोरणांवर टीका केली आणि त्यातून भारतीय जनतेचे शोषण कसे झाले, याचे तर्कशुद्ध विश्लेषण मांडले. डॉ. आंबेडकर यांचा हा प्रबंध अनेक कारणांमुळे महत्त्वाचा आहे.

खरंय. तो प्रबंध वाचून ब्रिटिश चिडले होते. "हा प्रबंध आहे की ब्रिटिश सरकारवर टीका आहे? "असा मुद्दा उपस्थित केला गेला. पण शेवटी ते मुद्दे खोडून काढता आले नाहीत आणि पदवी प्रदान करण्यात आली.

बाबासाहेबांबद्दल नितांत आदर आहे, इतक्या कठीण परिस्थितीत ते फक्त शिक्षण घेऊन थांबले नाहीत तर उच्च शिक्षण घेऊन आपल्या समाजासाठीदेखील लढले! असे लोक शतकातून एखाददा होतात!

माझे एक आजोबा संघाचे असूनही बाबासाहेबांबद्द्ल भरभरून बोलायचे. मला त्यांच्या पांडित्याने प्रभावित केले आहे ("शूद्र पूर्वी कोण होते")

महामानवास विनम्र आदरांजली. "उद्गारली कोटी कुळे, भीमा तुझ्या जन्मामुळे" हे अक्षरशः खरे आहे.

गेल्या वर्षा लंडन स्कूल ऑफ इकॉनॉमिक्स येथे डॉ. आंबेडकरांच्या जयंतीदिवशी एक प्रदर्शन पाहण्याचा योग आला. तिकडे आंबेडकर यांच्या अक्षरातील नोंदी, त्यांना आलेली पत्रे आणि त्यांची शैक्षणिक कागदपत्रे ठेवण्यात आली होती. त्यात १० पौंड फी भरलेली पावती होती. त्यावर त्यांच्याच हस्ताक्षरात त्यांनी निवडलेले विषय लिहिलेले होते. त्यांच्या एल एस ई येथे पूर्ण केलेल्या पी एचडीच्या प्रबंधाची पहिली बाईंड केलेली प्रत होती. 'प्रॉब्लेम ऑफ रूपी' हे त्या प्रबंधाचे नांव. त्यात रुपया किती व का परिवर्तनीय असावा याचे सखोल विश्लेषण व चर्चा केलेली आहे. भरपूर कोष्टके, आलेख इ. हार्ड डेटा वापरून तो थिसिस लिहिलेला जाणवला. काही मुद्यांबाबत त्यांचे त्यांच्या गाईडबरोबर मतभेद होते, परंतु शेवटी त्यांच्या गाईडनेच त्यांचा हा प्रबंध महत्वाचा मानून त्याचे पुस्तक प्रसिद्ध करण्यात पुढाकार घेतला. हे एक वैचारिक औदार्याचे उदाहरणच म्हणावे लागेल. एल एस ई ही जागतिक पातळीवरील महत्वाची संस्था आंबेडकर यांच्याबद्दल एवढा आदर आजही दाखवते, हे भारतीयांसाठी निश्चितच अभिमानास्पद ! त्यांचे लंडन येथील विद्यार्थीदशेत रहात असतानाचे घरही पाहिले. तिथे अनेक ग्रंथ, फोटो व आंबेडकर यांच्या व्यक्तीगत वापराच्या वस्तू मांडण्यात आल्या आहेत. मिपाकरांनी संधी मिळाल्यास येथे जरूर भेट द्यावी. भारत सरकारने ते विकत घेतले असून भारतीय वकालतच त्याची देखभाल करते.

"सदर लेख एआय ने लिहिला आहे. Chatgpt या ए आय ला काही इनपुट देऊन लेख लिहून घेतला आहे" . अशाप्रकारच्या प्रतिक्रियेच्या प्रतीक्षेत (धागालेखक कपिलमुनी यांच्याकडून )

कालच कायप्पावर एक ढकलपत्र आलेले. बाबासाहेबांच्या मिळवलेल्या पदव्यांची यादी आणि त्यावर पुढे एक छोटा लेख. ३२ पदव्या होत्या. विचार करता करता वाटले की खरंच बाबासाहेब इतक्या पदव्या मिळवण्यासाठी झटत होते की भारताच्या त्या वेळच्या परिस्थितीशी लढा देत होते. गुगल करून ती यादी पडताळून पाहिली तर कुठल्याही विश्वासू स्त्रोताकडून होत नव्हती. सगळे फेसबुकी आणि ईंन्स्टाग्रामी. बरं एक दोन स्त्रोतांच्यामध्ये तर विद्यापीठांची नांवे होती. उदाहरणार्थ उस्मानिया विद्यापिठ. विकीपिडीयावरच्या माहितीमध्ये नोटेबल अ‍ॅल्यूम्नी मध्ये बरेच राजकरणी आणि विचारवंतांची यादी आहे. पण बाबासाहेबांचे नांव नाही. कोणी यावर प्रकाश टाकू शकेल काय.

डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर जयंतीच्या निमित्ताने आलेला उत्तम लेख. धन्स. -दिलीप बिरुटे

डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर जयंतीच्या निमित्ताने आलेला उत्तम लेख. धन्स. -दिलीप बिरुटे

आवडली.

कथा लोभस आणि अप्रतिम झाली आहे. हिच कथा जेमिनी एआयला देऊन जेमिनी एआय काय बदल देऊ शकते हे पाहिले जेमिनीने दोन व्हर्शन्स दिल्या १ लहानगी राधा: राधा, नाकात छोटीशी नथ, केसात मोगऱ्याचा गजरा, आणि रंगीबेरंगी फ्रॉक घालून अंगणात खेळत होती. तिचे गोल मटार डोळे आणि खळी पडलेले गाल खूपच गोंडस दिसत होते. "आई, बघ ना बाबांची ढेरी किती गोलू मोलू आहे!" राधा हसत म्हणाली. राधाचे बाबा, विनायकराव, धोतर आणि सदरा घालून पेपर वाचत बसले होते. तिला हसून म्हणाले, "अगं, माझी ढेरी नाही, माझं पोट आहे." राधाची आई, जानकी, नऊवारी साडी नेसून स्वयंपाकघरात काम करत होती. ती हसत म्हणाली, "विनायकराव, तुमची ढेरी गोलू मोलूच आहे." राधाला नवीन बाळ येणार आहे, हे ऐकून खूप आनंद झाला. ती म्हणाली, "आई, मला एक छोटी बहीण हवी आहे, जिची ढेरी माझ्यासारखी गोलू मोलू असेल." २ माझी आई मला ना 'गोलू मोलू' म्हणते. असं म्हणतात का एखाद्याला? आता आहे माझी गोलू मोलू! थोडीशी मोठी. थोडीशी गोलगोल. मला नाही आवडत असं. ती ना थोडीशी खोडकर आहे. पण काय करणार? आईसाहेब आहेत ना. हा शब्द मी कुठून घेतला? तर - बाबा तिला 'राणीसाहेब' असं म्हणतात. अन गंमत सांगू? - खरं तर बाबांची ढेरी तर जाम गोलू मोलू आहे. मग ती त्यांना असं म्हणत नाही ते. पण मी म्हणते बरं का बाबांना - ए ढेरी -ए गोलू मोलू! पण ते ना माझ्यावर रागवत नाहीत. पण एकदा गंमत झाली. आई त्यांनाही म्हणाली - ढेरी गोलू मोलू! बाबा फक्त हसले. म्हणाले - असं आहे काय? आता मी व्यायाम करतो. आणि जादू - पोट आत! ते असं म्हणतात. करत काहीच नाहीत. मला माहितीये ना. पण एक गोष्ट आहे. आई त्यांना असं म्हणाली, ते मला नाही आवडलं. पण देवाला सगळं कळतं. दुसऱ्यांना त्रास दिला की तो... बरोबर शिक्षा करतो! आणि मला असं लक्षात आलं की आईची ढेरीपण गोलू मोलू झाली आहे. पण मी काही बोलले नाही. आणि बापरे! ती ढेरी गोलू मोलू झाली आणि आणि - ती गोलू मोलू मोलू झाली! तेव्हा मला राहवलं नाही. मी चिडवलं तिला तसं. तेव्हा ती हसली. तिने मला जवळ घेतलं. माझा मुका घेतला. मला असं आवडतं, बरं का? मग काय म्हणाली ती, माहितीये? म्हणाली - आता आपल्याकडे एक नवीन बाळ येणार आहे. तुझ्याशी खेळायला. अच्छा! अस्सं होतं. आईच्या पोटात बाळोबा बसले होते. आणि म्हणून तिची ढेरी गोलू मोलू झाली होती तर. हे मला नवीनच कळलं. मला तर एकदम मज्जा वाटली. खूप आनंद झाला. मग मी पळत बाहेर गेले. मला काय करावं तेच कळेना. मग मी गोलगोल फिरले. उड्या मारल्या. मग दमले, तेव्हा एका जागी बसले. छान छान कविता म्हणल्या. मग मी विचारात पडले. मला त्या बाळाशी खेळावं लागणार. पण ते काही लगेच खेळणार नाही. मग आधी त्याला गाणीबिणी म्हणून दाखवावी लागणार. त्याच्याशी बोबडं बोबडं बोलावं लागणार. पण काय झालं माहितीये? माझ्या मनात आणखी एक विचार आला - त्या नवीन बाळाची ढेरी गोलू मोलू असली तर? ... हुय्या! माझ्या जोडीला आणखी एक गोलू मोलू! जेमिनीच्या पुर्नलेखनाला काही झाले यरी बिपीन सुरेश सांगळे यांच्या मूळ लेखनासारखा फिल येत नाही. ढेरी पॉमपॉम मधला फिल नुसतेच गोलूमोलू शब्दाला येत नाही. म्हणजे अजून तरी कृत्रिम लेखन नैसर्गिक लेखनाची बरोबरी करू शकत नाही. या प्रतिसादातील जेमिनी पुर्नलेखनाचे प्रताधिकार सुद्धा श्री बिपीन सुरेश सांगळे यांचे स्वाधिन करत आहे.

ढेरी पॉमपॉम बडबड गीत प्रेर्ना अर्थातच बिपीन सुरेश सांगळेंच्या उपरोक्त कथेची

ही कथा बालकथा या ऐवजी "बाळ" होण्याची कथा म्हणता येईल

लहानांचं मन बरोबर पकडलंय. शीर्षकही आवडेल असं नाद असलेलं.

मुलांच्या गोष्टीला इतका प्रतिसाद . आनंद आहे मंडळी खूप आभार पण ज्यांच्याकडे बच्चे कंपनी आहे , त्यांना ही गोष्ट ऐकायला मिळावी ही अपेक्षा मोठ्या मंडळींना पुन्हा धन्यवाद

सर्व वाचक मंडळींचे खूप आभार विशेषतः माहितगार खूप छान , मजा वाटली . तुम्ही घेतलेल्या ए आय गंमतीसाठी आणि दीर्घ प्रतिसादासाठी . तसेच नोंदवलेल्या निरीक्षणांसाठी सलाम .

आवडली.

कथा लोभस आणि अप्रतिम झाली आहे. हिच कथा जेमिनी एआयला देऊन जेमिनी एआय काय बदल देऊ शकते हे पाहिले जेमिनीने दोन व्हर्शन्स दिल्या १ लहानगी राधा: राधा, नाकात छोटीशी नथ, केसात मोगऱ्याचा गजरा, आणि रंगीबेरंगी फ्रॉक घालून अंगणात खेळत होती. तिचे गोल मटार डोळे आणि खळी पडलेले गाल खूपच गोंडस दिसत होते. "आई, बघ ना बाबांची ढेरी किती गोलू मोलू आहे!" राधा हसत म्हणाली. राधाचे बाबा, विनायकराव, धोतर आणि सदरा घालून पेपर वाचत बसले होते. तिला हसून म्हणाले, "अगं, माझी ढेरी नाही, माझं पोट आहे." राधाची आई, जानकी, नऊवारी साडी नेसून स्वयंपाकघरात काम करत होती. ती हसत म्हणाली, "विनायकराव, तुमची ढेरी गोलू मोलूच आहे." राधाला नवीन बाळ येणार आहे, हे ऐकून खूप आनंद झाला. ती म्हणाली, "आई, मला एक छोटी बहीण हवी आहे, जिची ढेरी माझ्यासारखी गोलू मोलू असेल." २ माझी आई मला ना 'गोलू मोलू' म्हणते. असं म्हणतात का एखाद्याला? आता आहे माझी गोलू मोलू! थोडीशी मोठी. थोडीशी गोलगोल. मला नाही आवडत असं. ती ना थोडीशी खोडकर आहे. पण काय करणार? आईसाहेब आहेत ना. हा शब्द मी कुठून घेतला? तर - बाबा तिला 'राणीसाहेब' असं म्हणतात. अन गंमत सांगू? - खरं तर बाबांची ढेरी तर जाम गोलू मोलू आहे. मग ती त्यांना असं म्हणत नाही ते. पण मी म्हणते बरं का बाबांना - ए ढेरी -ए गोलू मोलू! पण ते ना माझ्यावर रागवत नाहीत. पण एकदा गंमत झाली. आई त्यांनाही म्हणाली - ढेरी गोलू मोलू! बाबा फक्त हसले. म्हणाले - असं आहे काय? आता मी व्यायाम करतो. आणि जादू - पोट आत! ते असं म्हणतात. करत काहीच नाहीत. मला माहितीये ना. पण एक गोष्ट आहे. आई त्यांना असं म्हणाली, ते मला नाही आवडलं. पण देवाला सगळं कळतं. दुसऱ्यांना त्रास दिला की तो... बरोबर शिक्षा करतो! आणि मला असं लक्षात आलं की आईची ढेरीपण गोलू मोलू झाली आहे. पण मी काही बोलले नाही. आणि बापरे! ती ढेरी गोलू मोलू झाली आणि आणि - ती गोलू मोलू मोलू झाली! तेव्हा मला राहवलं नाही. मी चिडवलं तिला तसं. तेव्हा ती हसली. तिने मला जवळ घेतलं. माझा मुका घेतला. मला असं आवडतं, बरं का? मग काय म्हणाली ती, माहितीये? म्हणाली - आता आपल्याकडे एक नवीन बाळ येणार आहे. तुझ्याशी खेळायला. अच्छा! अस्सं होतं. आईच्या पोटात बाळोबा बसले होते. आणि म्हणून तिची ढेरी गोलू मोलू झाली होती तर. हे मला नवीनच कळलं. मला तर एकदम मज्जा वाटली. खूप आनंद झाला. मग मी पळत बाहेर गेले. मला काय करावं तेच कळेना. मग मी गोलगोल फिरले. उड्या मारल्या. मग दमले, तेव्हा एका जागी बसले. छान छान कविता म्हणल्या. मग मी विचारात पडले. मला त्या बाळाशी खेळावं लागणार. पण ते काही लगेच खेळणार नाही. मग आधी त्याला गाणीबिणी म्हणून दाखवावी लागणार. त्याच्याशी बोबडं बोबडं बोलावं लागणार. पण काय झालं माहितीये? माझ्या मनात आणखी एक विचार आला - त्या नवीन बाळाची ढेरी गोलू मोलू असली तर? ... हुय्या! माझ्या जोडीला आणखी एक गोलू मोलू! जेमिनीच्या पुर्नलेखनाला काही झाले यरी बिपीन सुरेश सांगळे यांच्या मूळ लेखनासारखा फिल येत नाही. ढेरी पॉमपॉम मधला फिल नुसतेच गोलूमोलू शब्दाला येत नाही. म्हणजे अजून तरी कृत्रिम लेखन नैसर्गिक लेखनाची बरोबरी करू शकत नाही. या प्रतिसादातील जेमिनी पुर्नलेखनाचे प्रताधिकार सुद्धा श्री बिपीन सुरेश सांगळे यांचे स्वाधिन करत आहे.

ढेरी पॉमपॉम बडबड गीत प्रेर्ना अर्थातच बिपीन सुरेश सांगळेंच्या उपरोक्त कथेची

ही कथा बालकथा या ऐवजी "बाळ" होण्याची कथा म्हणता येईल

लहानांचं मन बरोबर पकडलंय. शीर्षकही आवडेल असं नाद असलेलं.

मुलांच्या गोष्टीला इतका प्रतिसाद . आनंद आहे मंडळी खूप आभार पण ज्यांच्याकडे बच्चे कंपनी आहे , त्यांना ही गोष्ट ऐकायला मिळावी ही अपेक्षा मोठ्या मंडळींना पुन्हा धन्यवाद

सर्व वाचक मंडळींचे खूप आभार विशेषतः माहितगार खूप छान , मजा वाटली . तुम्ही घेतलेल्या ए आय गंमतीसाठी आणि दीर्घ प्रतिसादासाठी . तसेच नोंदवलेल्या निरीक्षणांसाठी सलाम .

लेखन वाचत आहे. सदरहू लेखकाची त्रयस्थ , अलिप्त स्थिती ही एक अतिशय उत्तम लक्षण आहे. पण त्यावर निवांत बोलू. फक्त एकदा तुम्ही हे लेखन AI generated नाही इतके स्पष्टीकरण द्यावे अशी विनंती आहे.

आपला व्य.नी.पोहचला. मला वाटले कुठे काय ? काही नवीन वगैरे ? कशी काय आठवण वगैरे आली. तर, आपलं लेखन वाचता ते आपल्या नेहमीच्याच शैलीतील लेखन आहे. आपण 'एआयच्या' मदतीने लेखन केल्याचे अजिबात वाटले नाही. आपलं लेखन अनेकदा वाचलेले आहे. लेखनाची शैली सहज, वाचता वाचना मनाची पकड घेईल अशी बरेचदा नसते. पिंपळाच्या वृक्षाखाली ज्ञान झालेल्या माणसारखे धीरगंभी प्रवृत्तीचं वगैरे लेखन भासत असतं. कपाळावर आठ्या पडलेल्या, विचारांचा पूर आलेला माणसाचं ते लेखन असतं. यंत्रमानवाचं यांत्रिक लेखन त्यात फारशा भावना वगैरे नाहीत असे असते. 'माहितगार' माणसास माहिती गोळा करणे, देणे असा ब-याचदा हेतू आहे, त्यामुळे फार ओघवते वगैरेची अपेक्षा नसते. पण, वरील लेखन त्या मानाने वाचत जावे असे नैसर्गिक वाटले आहे. भाबडीबद्दलचंही तसंच होतं. तेव्हा, जसं जमेल तसं लिहिते राहा. नैसर्गिकच लेखन वाटले आहे. सारांश, उदा. आपल्या महाविद्यालयीन काळात एखादी सुंदर तरुणी आपल्या प्रेमात पडलेली होती असे समजा. पण, तिला व्यक्त करायची संधी मिळाली नव्हती. पण, समजा कुठे तरी, एखाद्या आभाळ भरलेल्या सायंकाळी तुम्ही एखाद्या कॅफेत कॉफी घेत गझल ऐकत आहात. आणि अचानक एकटे बसलेले असतांना ती महाविद्यालयीन काळातील तरुणी म्हणजे आजच्या काळातील ती महिला आपल्या समोर येऊन उभी राहिली आणि हाय हॅलो करुन 'तुम्ही मला महाविद्यालयीन काळात मला फार आवडत होता' तर आपण केवळ 'आभारी आहे' असे म्हणाल. विषय आणि संवाद संपला. चेह-यावर कुठलेच भाव नसतील. कोरा करकरीत चेहरा. महिला निघून गेलेली असेल. आणि आपण 'कॉफी आणि गझलेत' गुंतलेले असाल इतकं कोरडं लेखन आपलं ब-याचदा असतं. फार समजावून सांगावे लागते तुम्हाला. उत्तरदायित्वास नकार लागू. ;) -दिलीप बिरुटे

I told you. =))))

आजच्या काळातील ती महिला आपल्या समोर येऊन उभी राहिली आणि हाय हॅलो करुन 'तुम्ही मला महाविद्यालयीन काळात मला फार आवडत होता' तर आपण केवळ 'आभारी आहे' असे म्हणाल. विषय आणि संवाद संपला. चेह-यावर कुठलेच भाव नसतील. कोरा करकरीत चेहरा. महिला निघून गेलेली असेल. आणि आपण 'कॉफी आणि गझलेत' गुंतलेले असाल इतकं कोरडं लेखन आपलं ब-याचदा असतं. हा हा हा =))) "'माहितगार' माणसास माहिती गोळा करणे, देणे असा ब-याचदा हेतू आहे" पिंपळाच्या वृक्षाखाली ज्ञान झालेल्या माणसारखे धीरगंभी प्रवृत्तीचं वगैरे लेखन भासत असतं. कपाळावर आठ्या पडलेल्या, विचारांचा पूर आलेला माणसाचं ते लेखन असतं. @ प्रसाद गोडबोले प्रा. डॉ. सरांची साहित्यिक अंगाने उपरोक्त निरीक्षणे बरोबरच आहेत. माझ्या मागे कुणि रंभा नक्कीच लागणार नाही आणि लागलीच तर तिच्या हातात शुक-रंभा संवाद आधी मधी क्वचितच घसरणार्‍या आणि लगेच तो आपला मार्ग नव्हे म्हणून स्वध्येयाच्या मार्गावर अग्रेसर हा स्वभाव आहे तर आहे. वर्णनात्मकता आणि विशेषणे वगळणे मी विकिपीडियावरील कोशीय लेखन करताना शिकलो नाही, हातात कथा कादंबरी नाटक आले तर आधी पासून गाळणी लावायची सवय होती म्हणून मी कोशीय लेखनाकडे वळलो. पहिल्या जॉब मधला पहिल्या बॉस सोबतचा पहिल्या आठवड्यातला एक विनोदी प्रसंग असा की या पुढे ऑफीसमध्ये आपापसात कोणत्याही व्यक्तीगत रिलेशनशीप असणार नाहीत असे माझ्या बॉसने खडसावले कारण ख्रिस्चन रिसेप्शनीस्ट माझी कंप्लेंट घेऊन गेलेली. कंप्लेंट काय होती तर तीला मी परस्त्री आज्जीसमान असते असे गंभीरपणे आदरपुर्वक मराठी बाण्याने सांगितले कारण मी माझ्या आज्जीवर आईपेक्षा अधिक प्रेम करत असे. :)) तिने त्याचा अर्थ तिला आज्जी म्हणून हिणवल्या सारखा काढला पण मला तिला हिणवणेही अभिप्रेत नव्हते. शब्दशः आदरपुर्वक अभिमानी मराठी बाणा होता. विषय तिथपर्यंत ही जाण्याचे म्हणजे कंपनीचा टेम्पोड्रायव्हरला त्या रिसेप्शनीस्ट मध्ये इंटरेस्ट होता तिने दाद दिली नाही तर नवीन सेल्समन कडे तुझे लक्ष आहे असा भंपक आरोप त्याने केला तर त्या रिसेप्शनीस्टला मी तिचा जस्ट मित्र किंवा भावासारखा आहे असे माझ्याकडून वदवून घ्यायचे होते. मी प्रांजळ मराठी हिंदू बाणा दाखवला होता. समय समय की बात है :)) समजा प्राडॉ सरांच्या जागी मी मराठीचा प्राध्यापक असून हाच प्रश्न मला आला असता तर मी मराठी भाषेचे व्याकरणाचे पुस्तक काढून मांडणी केली असती. प्रा. डॉ. सरांप्रमाणे नक्कीच नव्हे.

अजून तरी एआयला नैसर्गिक लेखनाची बरोबरी करता येत नाही प्रयोगा दाखल बिपीन सुरेश सांगळे यांच्या लेटेस्ट ढेरी पॉमपॉमचे पुर्नलेखन जेमिनी कडून करून घेतले पण त्या कृत्रिम लेखनास बिपीन सुरेश सांगळे यांच्या नैसर्गिक ढेरी पॉमपॉम कथा लेखनाची सर येत नाही.

लेखन वाचत आहे. सदरहू लेखकाची त्रयस्थ , अलिप्त स्थिती ही एक अतिशय उत्तम लक्षण आहे. पण त्यावर निवांत बोलू. फक्त एकदा तुम्ही हे लेखन AI generated नाही इतके स्पष्टीकरण द्यावे अशी विनंती आहे.

आपला व्य.नी.पोहचला. मला वाटले कुठे काय ? काही नवीन वगैरे ? कशी काय आठवण वगैरे आली. तर, आपलं लेखन वाचता ते आपल्या नेहमीच्याच शैलीतील लेखन आहे. आपण 'एआयच्या' मदतीने लेखन केल्याचे अजिबात वाटले नाही. आपलं लेखन अनेकदा वाचलेले आहे. लेखनाची शैली सहज, वाचता वाचना मनाची पकड घेईल अशी बरेचदा नसते. पिंपळाच्या वृक्षाखाली ज्ञान झालेल्या माणसारखे धीरगंभी प्रवृत्तीचं वगैरे लेखन भासत असतं. कपाळावर आठ्या पडलेल्या, विचारांचा पूर आलेला माणसाचं ते लेखन असतं. यंत्रमानवाचं यांत्रिक लेखन त्यात फारशा भावना वगैरे नाहीत असे असते. 'माहितगार' माणसास माहिती गोळा करणे, देणे असा ब-याचदा हेतू आहे, त्यामुळे फार ओघवते वगैरेची अपेक्षा नसते. पण, वरील लेखन त्या मानाने वाचत जावे असे नैसर्गिक वाटले आहे. भाबडीबद्दलचंही तसंच होतं. तेव्हा, जसं जमेल तसं लिहिते राहा. नैसर्गिकच लेखन वाटले आहे. सारांश, उदा. आपल्या महाविद्यालयीन काळात एखादी सुंदर तरुणी आपल्या प्रेमात पडलेली होती असे समजा. पण, तिला व्यक्त करायची संधी मिळाली नव्हती. पण, समजा कुठे तरी, एखाद्या आभाळ भरलेल्या सायंकाळी तुम्ही एखाद्या कॅफेत कॉफी घेत गझल ऐकत आहात. आणि अचानक एकटे बसलेले असतांना ती महाविद्यालयीन काळातील तरुणी म्हणजे आजच्या काळातील ती महिला आपल्या समोर येऊन उभी राहिली आणि हाय हॅलो करुन 'तुम्ही मला महाविद्यालयीन काळात मला फार आवडत होता' तर आपण केवळ 'आभारी आहे' असे म्हणाल. विषय आणि संवाद संपला. चेह-यावर कुठलेच भाव नसतील. कोरा करकरीत चेहरा. महिला निघून गेलेली असेल. आणि आपण 'कॉफी आणि गझलेत' गुंतलेले असाल इतकं कोरडं लेखन आपलं ब-याचदा असतं. फार समजावून सांगावे लागते तुम्हाला. उत्तरदायित्वास नकार लागू. ;) -दिलीप बिरुटे

I told you. =))))

आजच्या काळातील ती महिला आपल्या समोर येऊन उभी राहिली आणि हाय हॅलो करुन 'तुम्ही मला महाविद्यालयीन काळात मला फार आवडत होता' तर आपण केवळ 'आभारी आहे' असे म्हणाल. विषय आणि संवाद संपला. चेह-यावर कुठलेच भाव नसतील. कोरा करकरीत चेहरा. महिला निघून गेलेली असेल. आणि आपण 'कॉफी आणि गझलेत' गुंतलेले असाल इतकं कोरडं लेखन आपलं ब-याचदा असतं. हा हा हा =))) "'माहितगार' माणसास माहिती गोळा करणे, देणे असा ब-याचदा हेतू आहे" पिंपळाच्या वृक्षाखाली ज्ञान झालेल्या माणसारखे धीरगंभी प्रवृत्तीचं वगैरे लेखन भासत असतं. कपाळावर आठ्या पडलेल्या, विचारांचा पूर आलेला माणसाचं ते लेखन असतं. @ प्रसाद गोडबोले प्रा. डॉ. सरांची साहित्यिक अंगाने उपरोक्त निरीक्षणे बरोबरच आहेत. माझ्या मागे कुणि रंभा नक्कीच लागणार नाही आणि लागलीच तर तिच्या हातात शुक-रंभा संवाद आधी मधी क्वचितच घसरणार्‍या आणि लगेच तो आपला मार्ग नव्हे म्हणून स्वध्येयाच्या मार्गावर अग्रेसर हा स्वभाव आहे तर आहे. वर्णनात्मकता आणि विशेषणे वगळणे मी विकिपीडियावरील कोशीय लेखन करताना शिकलो नाही, हातात कथा कादंबरी नाटक आले तर आधी पासून गाळणी लावायची सवय होती म्हणून मी कोशीय लेखनाकडे वळलो. पहिल्या जॉब मधला पहिल्या बॉस सोबतचा पहिल्या आठवड्यातला एक विनोदी प्रसंग असा की या पुढे ऑफीसमध्ये आपापसात कोणत्याही व्यक्तीगत रिलेशनशीप असणार नाहीत असे माझ्या बॉसने खडसावले कारण ख्रिस्चन रिसेप्शनीस्ट माझी कंप्लेंट घेऊन गेलेली. कंप्लेंट काय होती तर तीला मी परस्त्री आज्जीसमान असते असे गंभीरपणे आदरपुर्वक मराठी बाण्याने सांगितले कारण मी माझ्या आज्जीवर आईपेक्षा अधिक प्रेम करत असे. :)) तिने त्याचा अर्थ तिला आज्जी म्हणून हिणवल्या सारखा काढला पण मला तिला हिणवणेही अभिप्रेत नव्हते. शब्दशः आदरपुर्वक अभिमानी मराठी बाणा होता. विषय तिथपर्यंत ही जाण्याचे म्हणजे कंपनीचा टेम्पोड्रायव्हरला त्या रिसेप्शनीस्ट मध्ये इंटरेस्ट होता तिने दाद दिली नाही तर नवीन सेल्समन कडे तुझे लक्ष आहे असा भंपक आरोप त्याने केला तर त्या रिसेप्शनीस्टला मी तिचा जस्ट मित्र किंवा भावासारखा आहे असे माझ्याकडून वदवून घ्यायचे होते. मी प्रांजळ मराठी हिंदू बाणा दाखवला होता. समय समय की बात है :)) समजा प्राडॉ सरांच्या जागी मी मराठीचा प्राध्यापक असून हाच प्रश्न मला आला असता तर मी मराठी भाषेचे व्याकरणाचे पुस्तक काढून मांडणी केली असती. प्रा. डॉ. सरांप्रमाणे नक्कीच नव्हे.

अजून तरी एआयला नैसर्गिक लेखनाची बरोबरी करता येत नाही प्रयोगा दाखल बिपीन सुरेश सांगळे यांच्या लेटेस्ट ढेरी पॉमपॉमचे पुर्नलेखन जेमिनी कडून करून घेतले पण त्या कृत्रिम लेखनास बिपीन सुरेश सांगळे यांच्या नैसर्गिक ढेरी पॉमपॉम कथा लेखनाची सर येत नाही.

मुलाखत ऐकली पाहीजे.

छान ओळख. लेख आवडला.

खरोखरच पुस्तकं वाचण्याची आवड निर्माण करणे या मोबाईल सोशल मिडियाच्या काळात फारच कठीण आहे. ध्येयाने प्रेरित असा हा शांतनू आहे हे जाणवते.

सुंदर लेख ! मा रतन टाटांसारख्या दिग्गजाचे सानिध्य & पुस्तक प्रेमी अश्या शंतनू नायडू या युवकाला थोर म्हणावे लागेल.

मुलाखत ऐकली पाहीजे.

छान ओळख. लेख आवडला.

खरोखरच पुस्तकं वाचण्याची आवड निर्माण करणे या मोबाईल सोशल मिडियाच्या काळात फारच कठीण आहे. ध्येयाने प्रेरित असा हा शांतनू आहे हे जाणवते.

सुंदर लेख ! मा रतन टाटांसारख्या दिग्गजाचे सानिध्य & पुस्तक प्रेमी अश्या शंतनू नायडू या युवकाला थोर म्हणावे लागेल.

ग्रोकबद्दल लेख असला तरी प्राणायामाने शेवट केला आहे, म्हणून... व्यायाम जितका सूक्ष्म पातळीचा तेवढी त्याचा परिणामकारकता जास्त असा माझा अनुभव आहे. जसे की जीम > योगासने > प्राणायाम > ध्यान हे चढत्या श्रेणीने परिणाम देतात असे वाटते. याचा अर्थात वयाशीही संबंध असावा.

भिक्कारडा ग्रोक काल माझ्याकडे उत्तरासाठी पैसे मागत होता! आपलं चॅट जीपीटी बरं आहे! पहिले प्रेम!

Grok ने एवढं सविस्तर उत्तर शोधून दिले हे पाहून आनंद झाला. -------------------- कॅन्सर का होतो किंवा तरुणांचं का होतो याचं उत्तर त्याने ताण( stress) हे दिलं आहे. "तुम्हाला हा रोग stressमुळे झाला होता हे" असं डॉक्टरांकडून ऐकल्यावर कोणत्याही रुग्णाला बरे वाटतेच. ताण( stress) आपल्याला आहे याला रुग्ण सहमत होतोच. मग त्याने जर रोग होत असतील आणि ते आता वाढायला लागलेत याचा अर्थ पूर्वी ताण नव्हताच/ पूर्वीपेक्षा ताणाचे प्रमाण वाढले आहे / लोकांना ताण होतो त्याहीपेक्षा तुम्हाला अधिक असा होतो. किंवा पूर्वी ताणाला सहन करायची क्षमता काही लोकांच्यात अधिक असावी हेसुद्धा म्हणता येईल. प्राणायाम किंवा नामस्मरण किंवा जप करणे हे ताण पचवण्यासाठी वेळकाढूपणा आणण्याची क्लुप्ती यापलिकडे काही नसणार. ज्याचा त्याचा प्रश्न किंवा समस्येकडे बघण्याचा दृष्टीकोन वेगळा म्हणता येईल. काही लोक कामाला सुरुवात करताना किंवा जीवनात मार्गक्रमण करताना यापुढे काय होईल ते पाहू, आपले आपण प्रयत्न करून नाही जमल्यास सोडून देऊ या विचाराचेही असू शकतात. म्हणजे हे लोक ताण येण्याच्या अगोदरच त्याला पचवून टाकतात. मग असं झालं किंवा ही प्रवृत्ती ठेवली तर ताणातून शारिरीक बिघाड आणि कॅन्सर होईलच कशाला. ____________ बाकी एआइ जे काही करत आहे ते स्तुत्यच आहे.

किंवा पूर्वी ताणाला सहन करायची क्षमता काही लोकांच्यात अधिक असावी हेसुद्धा म्हणता येईल. प्राणायाम किंवा नामस्मरण किंवा जप करणे हे ताण पचवण्यासाठी वेळकाढूपणा आणण्याची क्लुप्ती यापलिकडे काही नसणार. ज्याचा त्याचा प्रश्न किंवा समस्येकडे बघण्याचा दृष्टीकोन वेगळा म्हणता येईल. काही लोक कामाला सुरुवात करताना किंवा जीवनात मार्गक्रमण करताना यापुढे काय होईल ते पाहू, आपले आपण प्रयत्न करून नाही जमल्यास सोडून देऊ या विचाराचेही असू शकतात. म्हणजे हे लोक ताण येण्याच्या अगोदरच त्याला पचवून टाकतात. मग असं झालं किंवा ही प्रवृत्ती ठेवली तर ताणातून शारिरीक बिघाड आणि कॅन्सर होईलच कशाला.

माझ्याही मनात असाच विचार आलाय .. मोठा ताण आणि त्यवरुन मनात तणाव निर्माण होणे याला अनेक वेळा सामोरे गेलोय ... देवाची किंवा कोणत्याही बाबा, स्वामी, महारा़ज यांना प्रार्थना करत बसलो नाही. स्व-समुपदेशनाने ताण घालवण्यास बराच उपयोग झाला. उत्तम छंद आणि कला यामुळे झाले असावे का ? योग- प्राणायाम मी क्वचितच करतो.

आधुनिक विज्ञानाला तसे वावडे नाही

विज्ञान एका ठिकाणी आणि श्रद्धा दुसऱ्या ठिकाणी.

ग्रोकने उत्तरं कशी शोधून दिली हा लेखाचा विषय आहे पण काही अवांतर झाले आहे तिकडे दुर्लक्ष करावे.

कर्करोग हा आधुनिक काळाचा शाप आहे हा एक मोठा गैरसमज आहे. इजिप्त मधील ममीज मध्ये हाडाचा , स्तनांचा आणि प्रोस्टेट ग्रंथींचा कर्करोग तसाच ल्युकेमिया सापडला आहे. याचा अर्थ कर्करोग हा आधुनिक काळाचा शाप आहे हे गृहीतक मुळापासूनच चूक आहे. https://www.oncnursingnews.com/view/oldest-known-cancer-cases-found-in-egyptian-mummies https://www.science.org/content/article/mummy-has-oldest-case-prostate-cancer-ancient-egypt तसेच जुन्या काळात ताणतणाव नव्हता हा तितकाच मोठा गैरसमज. निसर्गाच्या भयंकर तांडवाबद्दल असलेले असंख्य गैरसमज हे मोठ्याप्रमाणात तणाव निर्माण करत असत. उदा ढगफुटी पासून ते भूकंप, त्सुनामी, अतिवृष्टी आणि वर्षानुवर्षे पडणारा दुष्काळ. याशिवाय उद्याचे जेवण मिळेल कि नाही पासून हिंस्त्र श्वापदे साप विंचू यांशी होणार रोजचा सामना हे मानवाचे ताणतणाव वाढवणारे असंख्य मुद्दे होतेच. केवळ १०० वर्षांपूर्वी अकाली मृत्यू होणे हि सामान्य बाब होती यामुळे येणारी मानसिक अस्थिरता स्त्रियांची रोजची होती स्त्रियांची असंख्य व्रतवैकल्ये यापासून मानसिक आधार शोधण्यासाठीच तर जन्माला आली. १९४७ साली आपले सरासरी आयुष्यमान ३२ होते. म्हणजेच सामान्य जनता अशा कर्करोगासारख्या दुर्धर रोगाचा सामना होण्याअगोदरच कैलासवासी होत असे. हे म्हणजे युद्धात निघण्यापूर्वीच साप चावून मृत्यू येण्यासारखे होते. बाकी आधुनिक काळातील प्रदूषण हे म्हणजे कुणीही कधी ही पिळावी अशी बेवारशी बकरी आहे. घरगुती चुलीच्या प्रदूषणामुळे होणारे असंख्य मृत्यू याकडे लक्ष घालणे आवश्यक आहे. Poverty condemns half of humanity across the globe to cook with solid fuels on inefficient stoves. Smoke in homes from these cook stoves is the fourth greatest risk factor for death and disease in the world’s poorest countries, and is linked to 1.6 million deaths per year. https://www.co2balance.com/smoke-the-killer-in-the-kitchen/ NEW DELHI: Indoor air pollution (IAP), resulting from chulhas burning wood, coal and animal dung as fuel, is claiming a shocking 500,000 lives in India every year, most of whom are women and children. According to the World Health Organisation, India accounts for 80% of the 600,000 premature deaths that occur in south-east Asia annually due to exposure to IAP. https://timesofindia.indiatimes.com/india/indoor-air-pollution-is-the-biggest-killer/articleshow/1790711.cms बाकी ताणतणावामुळे कोणताही रोग होते हे बऱ्याच अर्ध्या हळकुंडाने पिवळ्या होणाऱ्या स्वमतांध लोकांचे आवडते गृहीतक आहे. उत्तम उदाहरण म्हणजे एके काळी सिफिलिस हा गुप्तरोग सुद्धा ताणतणावामुळे होतो असा मोठा गैरसमज त्याकाळातील अतिहुशार लोकांनी पस्रवलेला होता. अर्थात सूक्ष्मजीवशास्त्रज्ञांनी हा रोग treponema pallidum या जंतूंमुळे होतो आणि नंतर त्यावर पेनिसिलीनसारखे रामबाण औषध निघाल्यामुळे हा रोग आता औषधालाही दिसत नाही हि एक गंमत आहे. गुणसूत्रांवरील चार बुकं वाचून आणि ग्रोक बिक वापरून काही दिवसात डॉक्टर होणे हे तितके सोपे नाही

बरे झाले, तुम्ही लिहिते झालात

एआई ग्रोक असो की इतर, अंतरजालावर जे फीड असेल तेच उत्तर येईल. जर एखाद्या विषयात चुकीची फीड जास्त असेल तर चुकीचे उत्तर मिळेल. त्यामुळे एआई 100 टक्के विश्वास ठेवणे केंव्हाही उचित नाही.

अगदी. ही गोष्ट सार्वत्रिकच आहेसे दिसते. ('अगदी' हा शब्द आपण अगदी सहजतेने वापरतो, पण आत्ता जरा निवांतपणे अ-ग- दी असा वाचल्यावर अंमळ मौज वाटली. अजबच शब्द आहे हा. याची व्युत्पत्ती कुणाला ठाऊक आहे का ?

ग्रोकबद्दल लेख असला तरी प्राणायामाने शेवट केला आहे, म्हणून... व्यायाम जितका सूक्ष्म पातळीचा तेवढी त्याचा परिणामकारकता जास्त असा माझा अनुभव आहे. जसे की जीम > योगासने > प्राणायाम > ध्यान हे चढत्या श्रेणीने परिणाम देतात असे वाटते. याचा अर्थात वयाशीही संबंध असावा.

भिक्कारडा ग्रोक काल माझ्याकडे उत्तरासाठी पैसे मागत होता! आपलं चॅट जीपीटी बरं आहे! पहिले प्रेम!

Grok ने एवढं सविस्तर उत्तर शोधून दिले हे पाहून आनंद झाला. -------------------- कॅन्सर का होतो किंवा तरुणांचं का होतो याचं उत्तर त्याने ताण( stress) हे दिलं आहे. "तुम्हाला हा रोग stressमुळे झाला होता हे" असं डॉक्टरांकडून ऐकल्यावर कोणत्याही रुग्णाला बरे वाटतेच. ताण( stress) आपल्याला आहे याला रुग्ण सहमत होतोच. मग त्याने जर रोग होत असतील आणि ते आता वाढायला लागलेत याचा अर्थ पूर्वी ताण नव्हताच/ पूर्वीपेक्षा ताणाचे प्रमाण वाढले आहे / लोकांना ताण होतो त्याहीपेक्षा तुम्हाला अधिक असा होतो. किंवा पूर्वी ताणाला सहन करायची क्षमता काही लोकांच्यात अधिक असावी हेसुद्धा म्हणता येईल. प्राणायाम किंवा नामस्मरण किंवा जप करणे हे ताण पचवण्यासाठी वेळकाढूपणा आणण्याची क्लुप्ती यापलिकडे काही नसणार. ज्याचा त्याचा प्रश्न किंवा समस्येकडे बघण्याचा दृष्टीकोन वेगळा म्हणता येईल. काही लोक कामाला सुरुवात करताना किंवा जीवनात मार्गक्रमण करताना यापुढे काय होईल ते पाहू, आपले आपण प्रयत्न करून नाही जमल्यास सोडून देऊ या विचाराचेही असू शकतात. म्हणजे हे लोक ताण येण्याच्या अगोदरच त्याला पचवून टाकतात. मग असं झालं किंवा ही प्रवृत्ती ठेवली तर ताणातून शारिरीक बिघाड आणि कॅन्सर होईलच कशाला. ____________ बाकी एआइ जे काही करत आहे ते स्तुत्यच आहे.

किंवा पूर्वी ताणाला सहन करायची क्षमता काही लोकांच्यात अधिक असावी हेसुद्धा म्हणता येईल. प्राणायाम किंवा नामस्मरण किंवा जप करणे हे ताण पचवण्यासाठी वेळकाढूपणा आणण्याची क्लुप्ती यापलिकडे काही नसणार. ज्याचा त्याचा प्रश्न किंवा समस्येकडे बघण्याचा दृष्टीकोन वेगळा म्हणता येईल. काही लोक कामाला सुरुवात करताना किंवा जीवनात मार्गक्रमण करताना यापुढे काय होईल ते पाहू, आपले आपण प्रयत्न करून नाही जमल्यास सोडून देऊ या विचाराचेही असू शकतात. म्हणजे हे लोक ताण येण्याच्या अगोदरच त्याला पचवून टाकतात. मग असं झालं किंवा ही प्रवृत्ती ठेवली तर ताणातून शारिरीक बिघाड आणि कॅन्सर होईलच कशाला.

माझ्याही मनात असाच विचार आलाय .. मोठा ताण आणि त्यवरुन मनात तणाव निर्माण होणे याला अनेक वेळा सामोरे गेलोय ... देवाची किंवा कोणत्याही बाबा, स्वामी, महारा़ज यांना प्रार्थना करत बसलो नाही. स्व-समुपदेशनाने ताण घालवण्यास बराच उपयोग झाला. उत्तम छंद आणि कला यामुळे झाले असावे का ? योग- प्राणायाम मी क्वचितच करतो.

आधुनिक विज्ञानाला तसे वावडे नाही

विज्ञान एका ठिकाणी आणि श्रद्धा दुसऱ्या ठिकाणी.

ग्रोकने उत्तरं कशी शोधून दिली हा लेखाचा विषय आहे पण काही अवांतर झाले आहे तिकडे दुर्लक्ष करावे.

कर्करोग हा आधुनिक काळाचा शाप आहे हा एक मोठा गैरसमज आहे. इजिप्त मधील ममीज मध्ये हाडाचा , स्तनांचा आणि प्रोस्टेट ग्रंथींचा कर्करोग तसाच ल्युकेमिया सापडला आहे. याचा अर्थ कर्करोग हा आधुनिक काळाचा शाप आहे हे गृहीतक मुळापासूनच चूक आहे. https://www.oncnursingnews.com/view/oldest-known-cancer-cases-found-in-egyptian-mummies https://www.science.org/content/article/mummy-has-oldest-case-prostate-cancer-ancient-egypt तसेच जुन्या काळात ताणतणाव नव्हता हा तितकाच मोठा गैरसमज. निसर्गाच्या भयंकर तांडवाबद्दल असलेले असंख्य गैरसमज हे मोठ्याप्रमाणात तणाव निर्माण करत असत. उदा ढगफुटी पासून ते भूकंप, त्सुनामी, अतिवृष्टी आणि वर्षानुवर्षे पडणारा दुष्काळ. याशिवाय उद्याचे जेवण मिळेल कि नाही पासून हिंस्त्र श्वापदे साप विंचू यांशी होणार रोजचा सामना हे मानवाचे ताणतणाव वाढवणारे असंख्य मुद्दे होतेच. केवळ १०० वर्षांपूर्वी अकाली मृत्यू होणे हि सामान्य बाब होती यामुळे येणारी मानसिक अस्थिरता स्त्रियांची रोजची होती स्त्रियांची असंख्य व्रतवैकल्ये यापासून मानसिक आधार शोधण्यासाठीच तर जन्माला आली. १९४७ साली आपले सरासरी आयुष्यमान ३२ होते. म्हणजेच सामान्य जनता अशा कर्करोगासारख्या दुर्धर रोगाचा सामना होण्याअगोदरच कैलासवासी होत असे. हे म्हणजे युद्धात निघण्यापूर्वीच साप चावून मृत्यू येण्यासारखे होते. बाकी आधुनिक काळातील प्रदूषण हे म्हणजे कुणीही कधी ही पिळावी अशी बेवारशी बकरी आहे. घरगुती चुलीच्या प्रदूषणामुळे होणारे असंख्य मृत्यू याकडे लक्ष घालणे आवश्यक आहे. Poverty condemns half of humanity across the globe to cook with solid fuels on inefficient stoves. Smoke in homes from these cook stoves is the fourth greatest risk factor for death and disease in the world’s poorest countries, and is linked to 1.6 million deaths per year. https://www.co2balance.com/smoke-the-killer-in-the-kitchen/ NEW DELHI: Indoor air pollution (IAP), resulting from chulhas burning wood, coal and animal dung as fuel, is claiming a shocking 500,000 lives in India every year, most of whom are women and children. According to the World Health Organisation, India accounts for 80% of the 600,000 premature deaths that occur in south-east Asia annually due to exposure to IAP. https://timesofindia.indiatimes.com/india/indoor-air-pollution-is-the-biggest-killer/articleshow/1790711.cms बाकी ताणतणावामुळे कोणताही रोग होते हे बऱ्याच अर्ध्या हळकुंडाने पिवळ्या होणाऱ्या स्वमतांध लोकांचे आवडते गृहीतक आहे. उत्तम उदाहरण म्हणजे एके काळी सिफिलिस हा गुप्तरोग सुद्धा ताणतणावामुळे होतो असा मोठा गैरसमज त्याकाळातील अतिहुशार लोकांनी पस्रवलेला होता. अर्थात सूक्ष्मजीवशास्त्रज्ञांनी हा रोग treponema pallidum या जंतूंमुळे होतो आणि नंतर त्यावर पेनिसिलीनसारखे रामबाण औषध निघाल्यामुळे हा रोग आता औषधालाही दिसत नाही हि एक गंमत आहे. गुणसूत्रांवरील चार बुकं वाचून आणि ग्रोक बिक वापरून काही दिवसात डॉक्टर होणे हे तितके सोपे नाही

बरे झाले, तुम्ही लिहिते झालात

एआई ग्रोक असो की इतर, अंतरजालावर जे फीड असेल तेच उत्तर येईल. जर एखाद्या विषयात चुकीची फीड जास्त असेल तर चुकीचे उत्तर मिळेल. त्यामुळे एआई 100 टक्के विश्वास ठेवणे केंव्हाही उचित नाही.

अगदी. ही गोष्ट सार्वत्रिकच आहेसे दिसते. ('अगदी' हा शब्द आपण अगदी सहजतेने वापरतो, पण आत्ता जरा निवांतपणे अ-ग- दी असा वाचल्यावर अंमळ मौज वाटली. अजबच शब्द आहे हा. याची व्युत्पत्ती कुणाला ठाऊक आहे का ?

उत्तम लेखन ! आमचा विशेष अभ्यास नाही, आणि टेलिस्कोप ही नाही, पण नुसते गुगल स्काय मॅप्स पाहून रात्रीच्या वेळेला एकांतात ग्रह तारे नक्षत्र न्याहाळत बसणे हा एक अत्यंत आल्हाददायक अनुभव असतो हे कैक वेळा अनुभवलं आहे . लिहित रहा . पुलेशू

उत्तम लेखन ! आमचा विशेष अभ्यास नाही, आणि टेलिस्कोप ही नाही, पण नुसते गुगल स्काय मॅप्स पाहून रात्रीच्या वेळेला एकांतात ग्रह तारे नक्षत्र न्याहाळत बसणे हा एक अत्यंत आल्हाददायक अनुभव असतो हे कैक वेळा अनुभवलं आहे . लिहित रहा . पुलेशू

निघण्यापूर्वी विजाचा आणि स्त्रियांचा निरोप घेतला कृपया विजाचा आणि सरिताचा असे वाचावे. ( स्वयंसुधारणेचा प्रताप)

हे अशी मंडळी असतात काही. अगदी कोत्या मनाची. आयुष्यात आलेल्या संधीचा उपयोग करून बरोअब्बर वेळेवर इतराना त्रास द्यायची हौस भागवून घेतात

काहीतरी भन्नाट वाचायला मिळेल म्हणून उत्सुकता होती पण वहिनीने वाट लावली सगळ्याची. असो लेख छान झालाय. पण समजा ब्लॉकची चावी मिळाली असती तर काय 'सजावट' करायचा विचार होता हे पण सांगून टाका.

साक्षीभाऊंनी त्या काळची नवविवाहित जोडप्यांची अस्सल समस्या कुशलतेने मांडलीय. त्या वेळचा पतिपत्नी रोमान्स हा जोडप्याचा रोमान्स नसून कौटुंबिक रोमान्स असायचा .... आहे त्यात जोडप्याने अ‍ॅडजेस्ट करत यातुन एकांत शोधत नातं दृढ करायचं. आम्ही पण यातून तावून सुलाखून गेलोय.. यशस्वी झालोय ! साक्षीभाऊ अश्या कहाण्या येउंद्या आजून !

वहीनीची कृती कुचकेपणाची होती यात काही वाद नाही. पण त्यामागे तीला यात पराकोटीची तडजोड करावी लागलेली असणार असे दिसते. स्वताच्या लग्नात दोन्ही भाऊ सोबत राहत नसतानाही नवीन फ्लॅट घ्यायचा 'समजुतदारपणा' दाखविणाऱ्या विजूने दादा-वहीनीच्या प्रायव्हसी बाबत कोणताही समजूतदारपणा भूतकाळात दाखविेलेला दिसत नाही. त्याचाच वचपा वहीनीने काढलेला दिसतो. माझ्या माझ्या एका मित्राने लग्न झाल्यानंतर हनिमूनला जाण्याचे नियोजन केले होते. त्याच्या घरात त्याच्या वहिनीने असाच दंगा केला. त्यांच्या घरात लग्न झाल्यानंतर असे फिरायला जाण्याची पद्धत नव्हती. त्यामुळे लग्नानंतर लगेचच त्याच्या मोठ्या भावाला कोणीही फिरायला जाऊ दिले नाही. लग्नानंतर महिन्यांनी त्याचा भाऊ वहिनीला घेऊन तिच्या माहेरी गेला आणि तिथून ते गुपचूप फिरायला गेले होते. त्यामुळे त्याच्या वहिनीने लग्नानंतर माझ्या मित्राने हनिमूनला जाऊ नये असा पवित्रा घेतला. माझा मित्र त्याच्या आई-वडिलांचा अत्यंत लाडका होता. ३-४ वर्षाच्या काळात पुलाखालून बरेच पाणी वाहून गेलेले असल्यामुळे आई-वडीलही आता नव्या गोष्टी स्वीकारू लागले होते. त्यामुळे मित्राच्या हनिमूनला त्यांचा विरोध नव्हता. मित्राने हे मला सांगताच मी त्यांला हेच म्हणले की ज्यावेळी तुझ्या भावाच्या हनिमूनची गोष्ट होती त्यावेळी त्या दोघांनी हनिमूनला जावे याबाबत तू काय स्टॅन्ड घेतला होतास? त्यावर तो म्हणाला की मी काहीच बोललो नाही. घरचे सगळेच त्या विरोधात होते. त्यामुळे आई-बाबांना मी कसा विरोध करणार? त्यावर मी त्याला म्हणले तू काही इतका लहान नक्कीच नव्हतास की याबाबत एक भूमिका घेऊ शकशील. तू तुझ्या आई-वडिलांचे मत बदलायला हवे होतेस. कमीत कमी दादा वहिनी च्या बाजूने बोलला असतास तर आज वहिनीने इतका विरोध केला नसता.....

निघण्यापूर्वी विजाचा आणि स्त्रियांचा निरोप घेतला कृपया विजाचा आणि सरिताचा असे वाचावे. ( स्वयंसुधारणेचा प्रताप)

हे अशी मंडळी असतात काही. अगदी कोत्या मनाची. आयुष्यात आलेल्या संधीचा उपयोग करून बरोअब्बर वेळेवर इतराना त्रास द्यायची हौस भागवून घेतात

काहीतरी भन्नाट वाचायला मिळेल म्हणून उत्सुकता होती पण वहिनीने वाट लावली सगळ्याची. असो लेख छान झालाय. पण समजा ब्लॉकची चावी मिळाली असती तर काय 'सजावट' करायचा विचार होता हे पण सांगून टाका.

साक्षीभाऊंनी त्या काळची नवविवाहित जोडप्यांची अस्सल समस्या कुशलतेने मांडलीय. त्या वेळचा पतिपत्नी रोमान्स हा जोडप्याचा रोमान्स नसून कौटुंबिक रोमान्स असायचा .... आहे त्यात जोडप्याने अ‍ॅडजेस्ट करत यातुन एकांत शोधत नातं दृढ करायचं. आम्ही पण यातून तावून सुलाखून गेलोय.. यशस्वी झालोय ! साक्षीभाऊ अश्या कहाण्या येउंद्या आजून !

वहीनीची कृती कुचकेपणाची होती यात काही वाद नाही. पण त्यामागे तीला यात पराकोटीची तडजोड करावी लागलेली असणार असे दिसते. स्वताच्या लग्नात दोन्ही भाऊ सोबत राहत नसतानाही नवीन फ्लॅट घ्यायचा 'समजुतदारपणा' दाखविणाऱ्या विजूने दादा-वहीनीच्या प्रायव्हसी बाबत कोणताही समजूतदारपणा भूतकाळात दाखविेलेला दिसत नाही. त्याचाच वचपा वहीनीने काढलेला दिसतो. माझ्या माझ्या एका मित्राने लग्न झाल्यानंतर हनिमूनला जाण्याचे नियोजन केले होते. त्याच्या घरात त्याच्या वहिनीने असाच दंगा केला. त्यांच्या घरात लग्न झाल्यानंतर असे फिरायला जाण्याची पद्धत नव्हती. त्यामुळे लग्नानंतर लगेचच त्याच्या मोठ्या भावाला कोणीही फिरायला जाऊ दिले नाही. लग्नानंतर महिन्यांनी त्याचा भाऊ वहिनीला घेऊन तिच्या माहेरी गेला आणि तिथून ते गुपचूप फिरायला गेले होते. त्यामुळे त्याच्या वहिनीने लग्नानंतर माझ्या मित्राने हनिमूनला जाऊ नये असा पवित्रा घेतला. माझा मित्र त्याच्या आई-वडिलांचा अत्यंत लाडका होता. ३-४ वर्षाच्या काळात पुलाखालून बरेच पाणी वाहून गेलेले असल्यामुळे आई-वडीलही आता नव्या गोष्टी स्वीकारू लागले होते. त्यामुळे मित्राच्या हनिमूनला त्यांचा विरोध नव्हता. मित्राने हे मला सांगताच मी त्यांला हेच म्हणले की ज्यावेळी तुझ्या भावाच्या हनिमूनची गोष्ट होती त्यावेळी त्या दोघांनी हनिमूनला जावे याबाबत तू काय स्टॅन्ड घेतला होतास? त्यावर तो म्हणाला की मी काहीच बोललो नाही. घरचे सगळेच त्या विरोधात होते. त्यामुळे आई-बाबांना मी कसा विरोध करणार? त्यावर मी त्याला म्हणले तू काही इतका लहान नक्कीच नव्हतास की याबाबत एक भूमिका घेऊ शकशील. तू तुझ्या आई-वडिलांचे मत बदलायला हवे होतेस. कमीत कमी दादा वहिनी च्या बाजूने बोलला असतास तर आज वहिनीने इतका विरोध केला नसता.....

21500 - 19800 या रेंज मधे नेतील १ ते २ महिने तिथेच ताटकळत ठेवतील...

धाग्यांवर आणि निफ्टीवर लक्ष ठेवून आहे याची पोचपावती.

शेअर बाजारात यशस्वी होण्यासाठी काही निर्णायक माहितीची आणि त्यातून मिळणार्‍या आघाडीची ("एज") गरज असते. डेटाची कल्पकतेने मांडणी करून वेगवेगळी कल्पनाचित्रणे (व्हिज्युअलायझेशन) तयार करून अशी निर्णायक आघाडी मिळू शकते. पुढे ओएन्जीसीच्या एका मॉडेलचे ३डी कल्पनाचित्र तुफान खरेदीचा सपाटा दाखवत आहे. अशी सपाटून खरेदी झाली की किंमत पण किंचित भरकटते आणि मग नंतरच्या सत्रात शेअर घसरतो आता तुम्हाला प्रश्न पडेल की हे वेगवेगळे फॅन्सी मॉडेलचे नखरे कशासाठी? तर त्याचे उत्तर असे - वेगवेगळी मॉडेल्स जेव्हा एकच गोष्ट सुचवतात, ते घडायची शक्यता खुप असते.

मंडळी, कळविण्यास अत्यंत आनंद वाटतो की युयुत्सू-नेट आता "पूर्णत्वास" पोचले आहे! प्रायोगिक चाचण्यांमध्ये ते पैसे कमवण्यात यशस्वी झाले असून त्याची भूतकालीन कामगिरी पुढील आकृतीमध्ये स्पष्ट दिसत आहे. यात फक्त ब्रोकरेज आणि वेगवेगळे कर यांचा विचार केलेला नाही. पुढील आकृतीत तांबडा आलेख भाकीतांनी मिळवलेले पैसे दाखवतो, काळा आलेख प्रत्यक्ष निफ्टीची कामगिरी दाखवतो. आता काळी रेघ वर हवी की खाली यावर काही जण आक्षेप घेऊ शकतात पण भविष्यात युयुत्सुनेट चांगली कामगिरी करेल याची मला खात्री आहे.

21500 - 19800 या रेंज मधे नेतील १ ते २ महिने तिथेच ताटकळत ठेवतील...

धाग्यांवर आणि निफ्टीवर लक्ष ठेवून आहे याची पोचपावती.

शेअर बाजारात यशस्वी होण्यासाठी काही निर्णायक माहितीची आणि त्यातून मिळणार्‍या आघाडीची ("एज") गरज असते. डेटाची कल्पकतेने मांडणी करून वेगवेगळी कल्पनाचित्रणे (व्हिज्युअलायझेशन) तयार करून अशी निर्णायक आघाडी मिळू शकते. पुढे ओएन्जीसीच्या एका मॉडेलचे ३डी कल्पनाचित्र तुफान खरेदीचा सपाटा दाखवत आहे. अशी सपाटून खरेदी झाली की किंमत पण किंचित भरकटते आणि मग नंतरच्या सत्रात शेअर घसरतो आता तुम्हाला प्रश्न पडेल की हे वेगवेगळे फॅन्सी मॉडेलचे नखरे कशासाठी? तर त्याचे उत्तर असे - वेगवेगळी मॉडेल्स जेव्हा एकच गोष्ट सुचवतात, ते घडायची शक्यता खुप असते.

मंडळी, कळविण्यास अत्यंत आनंद वाटतो की युयुत्सू-नेट आता "पूर्णत्वास" पोचले आहे! प्रायोगिक चाचण्यांमध्ये ते पैसे कमवण्यात यशस्वी झाले असून त्याची भूतकालीन कामगिरी पुढील आकृतीमध्ये स्पष्ट दिसत आहे. यात फक्त ब्रोकरेज आणि वेगवेगळे कर यांचा विचार केलेला नाही. पुढील आकृतीत तांबडा आलेख भाकीतांनी मिळवलेले पैसे दाखवतो, काळा आलेख प्रत्यक्ष निफ्टीची कामगिरी दाखवतो. आता काळी रेघ वर हवी की खाली यावर काही जण आक्षेप घेऊ शकतात पण भविष्यात युयुत्सुनेट चांगली कामगिरी करेल याची मला खात्री आहे.