माझे मन पाही विठ्ठल मुर्ती सावळां विठ्ठल उभा पंढरीसी ||१|| नाही मज वेळ जाण्या राऊळा नच पूजा केली कधी काळां ||२|| रमलो संसारी विना विचार भाव भक्तीचा केवळ उपचार ||३|| नमस्कार केला दोन्ही कर जोडूनी पाषाण भेटला उराउरी दुरूनी ||४|| ०९/०५/२०१९

परमानंद म्हणजे काय असतॊ ?

आज शिवजयंतीच्या निमित्ताने शिवरायांच्या चरणी मी हे काव्य विनम्र भावाने अर्पण करतो... पुलवामा निषेधे कॅन्डल लावून आलो | “उरी” पाहताना, “जय हिंद” म्हणालो || पण, बलोपासनेची, महती विसरलो | असे षंढ आम्ही कैसे निपजलो || सायंकाळी हवी आम्हा दारूची बाटली | संडे टू संडे खातो मटणाची ताटली || पोहणे धावणे नव्हे, चालाणेही विसरलो | असे षंढ आम्ही कैसे निपजलो || स्वराज्य गुढी रोविली, शिवबाने | स्फुलिंग जे चेतले, जिजाउने || स्मार्टफोन लेकरांच्या, हाती देऊन बसलो | असे षंढ आम्ही कैसे निपजलो || ज्ञानातुकयाची, शिकवणी व्यर्थ गेली | स्वार्थाने आमुची, मती अंध केली || आम्ही बाजीरावाची, जात शोधित बसलो | असे षंढ आ

*मोबाईलची शेजआरती* उत्तररात्र रात्र झाली तुम्ही झोपावे आता थकलो मी दिसभराचा व्हावे आता त्राता || धृ|| दया दाखवा मज पामरासी केले मनोरंजन तुम्हासी दिला आनंद केला माझा नाश बॅटरी उतरवली दोन वेळा ||१|| घरी लपविले आई बापापासून मला ऑफीसात केले कामाच्यावेळी खेळ असा टाईमपास किती करावा? ||२|| असतात महत्वाची कामे घरी हापीसात न वापरावे कधी कितीही व्हाटसअप जरी आता मिळे फ्री डेटा ||३|| वर्षभरातच मज वापरून टाकूनी देसी नवे मॉडेल मोबाईलचे घेवूनी येसी जरी मी असे चांगला ||४|| काही मर्यादा सेल्फी फोटो किती काढावे?

सर्वच संतांच्या चरणी नतमस्तक होऊन; एक लहान प्रयत्न केला आहे.... मागे पाहता वळून वाट गेली हो पुसून भविष्यापासून सोडवि कोण आता मग विचार कशापरी चालत रहा परोपरि विश्वचक्र तो फिरवि तू फ़क्त एक धागा गुंफ़त राहावे स्वतःला फुला-पाना-माणसांना निसर्गाच्या देणगीचा अवमान कैसा करा तुझी वेळ खरी येता   तो करेल उद्धारा तोवर चरणी माथा त्याच्या टेकवावा

"हॅलो" "तुझे posts फार होताहेत, ते गाणं ग्रुपवरुन delit कर" "बर,लगेच करतो" आम्ही तात्काळ ग्रुप्स exit व WA forced stop केले" मौनातच संयमीत उद्रेक झाला... व्हाॅट्स अॅप संन्यास बरे झाले देवा, WA सोडविला, पाश तोडविला, आंतर्जाल । अपुलेच सांगती पोस्ट तुझे फार, त्यांना होतो भार, नेटपॅक। कसे हे आले, आम्हावरी बंधन म्हणे करा लंघन, थोडा वेळ। आम्हावरी सेंसाॅर, इतकेच खोकणे, तितकेच पादणे ते नै होणे आम्हा चिये। आम्हा घरी आहे, शब्दांचेच धन, त्यावरी राशन? नामंजूर । आम्हा ठावे करावे सदा प्रेम बेदम, असो बातों मे दम, सर्वकाळ। अजून नाही काही, दिल का फूल मूर्झा, वळवू ही उर्जा, दूसरी कडे सध्या तरी घेतला,

( News:10 लाख वारकऱ्यांच्या सुरेक्षेला प्राधान्य, मी विठ्ठल पूजेसाठी पंढरपूरात जाणार नाही'--मुख्यमंत्री) विठूबंदी धाडा रे कुणीतरी, विठूला सांगावा, आरक्षणाचा कांगावा, फार झाला। मागे होते एकदा मराठा मंत्री सोळा, आरक्षणाचा गोळा, तेव्हाका नाही। मुख्यमंत्र्यांना यंदा, नाही महापूजा, कारण बलभूजा, जातीभेद। संत सांगो गेले, वारकरी एकता धर्म भेदाभेद अमंगळ जर्म जळो जळो। नावडतीचे तुम्हा, जरी अळणी मीठ, निषेधाचे व्यासपीठ, इथे नव्हे। समतेचे वाळवंट, एकमेका लोटांगणे, तिथे धटिंगणे, कशासाठी? जिथे सर्वकाळ नामाचा जागर सत्तेचे गाजर, तिथे कायी? किती काळ देवा राहशील मूक तिच तिच चूक जन्मोजन्मी। सांगे "बाजीगर

(* कविता जेंडर न्यूट्रल वाचावी) कमिटेड टू हूम कमिटेड टू व्हॉट पुरोगामी पुरोगामी कितीसा पुरोगामी आहेस ? तुझ्यासाठी आपले कुणीच नाही तूला तू त्यांचा आहेस असे वाटते तेही फसवे नसते का ? आपल्यातल्या आपल्यांचा होऊ शकला नाहीस त्यांचाही होऊन रहाणे खरेच जमेल का तूला ? आणि तूही कुणाचाच नाहीस हेच खरे नसते का ? त्यागी आहेस हे बरे आहे एका अर्थाने आपल्या अंगच्या वस्त्रांचाही त्यागकरुन त्या तपस्वी मुनींप्रमाणे जंगलात जाऊन कायमचा एकांतवास अनुभवून पहाशील का ? पूरोगामीत्व निवांतपणे अनुभवण्याचा आणि अनुभवू देण्याचा तो सर्वोत्कृष्ट पुरोगामी मार्ग आहे ना स्वतःस पुरोगामी सिद्ध करण्याचा तोच

तुमच्यासुद्धा मनामध्ये एक रेखा असते ना? उच्चार नसाल करत भले, पण एक रेखा असते ना?

सध्याच्या नवप्रथे प्रमाणे ..... © चामुंडराय, मिसळपाव. (कृपया नशापाणी न करता, वारुणीला साथीला न घेता हे काव्य वाचू नये.