मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

गोफ

ऋषिकेश · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
हा एक खेळ समजा. यात प्रत्येक प्रतिसाद चारोळीच्या स्वरूपात असला पाहिजे अशी अट आहे :) असा खेळ ऑर्कुटसारख्या स्थळांवर फार लोकप्रिय आहे. म्हटलं इथे ह्या प्रयोगाला सुरवात करावी. (कृपया प्रतिसादात वैयक्तिक टिपण्या करून विणल्या जात असलेल्या गोफात गुठळ्या आणू नयेत ही विनंती) सुरुवात करतो प्रतिसाद चारोळीतच असला पाहिजे हे लक्षात असु द्या :)) आणि एकापाठोपाठ एक तोच सभासद चारोळी टाकू शकत नाही. (आधीच्या चारोळीवर एकतरी प्रतिसाद आवश्यक) मनातला प्रत्येक क्षण ओठांवरती येईल का? ओठांवरील प्रत्येक शब्द मनातच राहील का? (चारोळीप्रिय) ऋषिकेश

वाचने 29202 वाचनखूण प्रतिक्रिया 52

प्राजु Sat, 12/15/2007 - 00:00
मनातल्या त्या क्षणाला शब्दरूप येईल का? शब्दामध्ये बांधला तर त्याला अर्थ येईल का? - प्राजु.

ऋषिकेश Sat, 12/15/2007 - 00:05
शब्द जितके वेगळे तितकेच ते वेंधळे मनातला सारा अर्थ शब्दातच मावेल का

ऋषिकेश Sat, 12/15/2007 - 00:06
चारोळीला चारोळीतूनच प्रतिसाद येतो आहे साद चारोळीतून घातल्यावर दुसरी का अपेक्षा आहे?

विसोबा खेचर Sat, 12/15/2007 - 00:07
आम्हाला काव्यातली एक ओळही लिहिता येत नाही याचा खेद वाटतो नाहीतर आम्हालाही आमच्या परिने हा गोफ विणता आला असता! :) असो, खेळ चालू द्या. आम्ही येथील चारोळ्या वाचू आणि आम्हाला उत्तम वाटलेल्या चारोळीला सव्वा अकरा रुपये बक्षिस देऊ! :) तात्या.

In reply to by विसोबा खेचर

देवदत्त Sat, 12/15/2007 - 00:11
काय तात्या , फक्त सव्वा अकराच? बघा जरा बक्षिस वाढवता येते का? ... मी ही प्रयत्न करतो मग ;) (कवितेतील ’वि’ न कळणारा पण बक्षिस लोभी) देवदत्त

आजानुकर्ण Sat, 12/15/2007 - 00:09
चहा आणि भजी सोबत खाल्ली मिरची टपरीवर बसायला वापरली होती खुर्ची (कशी आहे?) (सव्वा अकरा रुपये क्याश ओन्ली)

प्राजु Sat, 12/15/2007 - 00:09
चारोळीला चारोळीतून प्रतिसाद आला आहे.. एका वीणीतून दुसरी वीण.. गोफ छान विणला आहे... - प्राजु.

केशवसुमार Sat, 12/15/2007 - 00:13
मी तिला साद दिली आणि भलतीच ओ आली तिच्या ऐवजी बाप येता पळता भुई थोडी झाली

आजानुकर्ण Sat, 12/15/2007 - 00:14
तिच्या बापाला पाहता सुरू होतात जुलाब ती मात्र डोक्यामध्ये माळते लाल गुलाब (ही चारोळी उडवू नका प्लीज. ही आमची सर्वोत्कृष्ट कलाकृती आहे.)

मनोज Sat, 12/15/2007 - 00:15
मन आणि क्षण यमक छान जुललय मलाही अता चारोळीच गमक कळलयं आपलाच, (यमक्या) मन्या

ऋषिकेश Sat, 12/15/2007 - 00:15
प्रत्येक सादेला हवा तो प्रतिसाद.. यासाठी पूर्वपुण्याईच हवी नाहितर आपण म्हणत बसतो श्लोक... आणि समोरून ऐकु येते शिवी

प्राजु Sat, 12/15/2007 - 00:15
गोफ विणता विणता धागे मनाचे जुळतिल का? मिसळ चाखता चाखता वाद्-विवाद संपतिल का? प्राजु (निखळ अस्वादासाठी आलेली)

In reply to by प्राजु

विसोबा खेचर Sat, 12/15/2007 - 00:20
गोफ विणता विणता धागे मनाचे जुळतिल का? मिसळ चाखता चाखता वाद्-विवाद संपतिल का? नक्की संपतील, मात्र पुन्हा सुरूही होऊ शकतील बरं! मात्र मनाचे धागे तसेच जुळलेले राहतील याची खात्री आहे!:) तात्या.

बेसनलाडू Sat, 12/15/2007 - 00:16
शिवी म्हणजेच ओवी असते असाच इथला बाज आहे आपल्या ओवीभांडाराचा असा अनेकांना माज आहे (शिवराळ)बेसनलाडू

प्राजु Sat, 12/15/2007 - 00:18
शिवी आणी ओवी दोहोंत जरा फरक आहे ओवी असेल तर स्वर्ग शिवी असेल तर नरक आहे.. - प्राजु.

ऋषिकेश Sat, 12/15/2007 - 00:19
गोफ आनि मिसळप्रेमींचे नाते आगळेच आहे भरपूर भांडूनही सार्‍याची वीण एकमेकांतच गुंतली आहे

आजानुकर्ण Sat, 12/15/2007 - 00:19
चारोळी म्हणजे चार ओळी एकाखाली एक मी घेतो क्याच बरोबर तू फक्त फेक ही मस्त झाली ना.

मनोज Sat, 12/15/2007 - 00:20
माला आहे माज मूळी नाही लाज सोडुन काम काज चारोळ्याइची खाज आपलाच, मन्या

केशवसुमार Sat, 12/15/2007 - 00:20
आमची शिवी शिवी आणि त्यांच्या शिव्या श्लोक आहेत नाव बदलून लिहणारे इथे बरेच (बाराचे नव्हे!) लोक आहेत

प्राजु Sat, 12/15/2007 - 00:21
नको करू माज.. चारोळ्या लिही खास.. मिसळ खाऊन झाल्यावर.. मनापासून हास.... - प्राजु.

बेसनलाडू Sat, 12/15/2007 - 00:21
मुठी वळवणे, कान तापणे सज्जनतेचे लक्षण काय? विडंबनांची विष्ठा म्हणते रात्री केले भक्षण काय? ()बेसनलाडू

In reply to by बेसनलाडू

विसोबा खेचर Sat, 12/15/2007 - 00:37
विडंबनांची विष्ठा म्हणते रात्री केले भक्षण काय? छानच! आम्हाला विडंबनाइतकीच ही चारोळीही आवडली! :)

आजानुकर्ण Sat, 12/15/2007 - 00:22
कांदा, कोथिंबीर, रस्सा, फरसाण युक्त अशी सगळ्यांनाच आवडते इथे पावाबरोबर मिसळ दुसर्‍याच्या डोळ्यातलं कुसळ दिसतं स्वतःच्या डोळ्यातलं शोधावं लागतं मुसळ जमली नाही बॉ

प्राजु Sat, 12/15/2007 - 00:24
चोरोळ्यांची बरसात.. अशी काही बरसावी.. भांडणे सारी संपून.. मिसळपूरी'त रमावी.. (इथे मिसळ आणि पूरी असा अर्थ नव्हे.. कोल्हापूर सारखे मिसळपूर..)

प्राजु Sat, 12/15/2007 - 00:28
नको वळू मुठी अन नको तापवू कान मनासारखे न घडे सगळे हेची असुदे भान... प्राजु.

ऋषिकेश Sat, 12/15/2007 - 00:31
सतत मुठी वळवणे अन ते कान तापवणे दुसरं तिसरं काहि नसून मिसळीची चव बिघडवणे

आजानुकर्ण Sat, 12/15/2007 - 00:34
तिचं माझं लग्न म्हणजे फक्त संसार थाटणे मी पळतो पुढे अन तिच्या हातात लाटणे

प्राजु Sat, 12/15/2007 - 00:35
आपण सारे मिसळवासी.. नको ते छोले भटुरे.. कशाला खावे नको ते जे पोटात गुरगुरे.... - प्राजु.

ऋषिकेश Sat, 12/15/2007 - 00:38
तिचं माझं लग्न म्हणजे मिळून मिसळून वागणे तिने मस्तपणे खाणे अन मी भांडी विसळून झोपणे :))

प्राजु Sat, 12/15/2007 - 00:38
लाटणे, भांडी, रवी, पळ्या फेका फेकी ची मजा यात.. कधी होते नवरा बायकोत कधी तात्याच्या हाटेलात.. - प्राजु.

प्राजु Sat, 12/15/2007 - 00:45
तात्या.. सह्हि.. धागा धागा विणूनी असे दृढ होत जावे नाते.. नव्या चारोळी सह भेटेन उद्या सध्या आपला निरोप घेते... - प्राजु.

In reply to by प्राजु

विसोबा खेचर Sat, 12/15/2007 - 00:47
नव्या चारोळी सह भेटेन उद्या सध्या आपला निरोप घेते... बाय बाय, टाटा! उद्या तुला नवी भांडणे वाचायला मिळोत हीच शुभकामना! :)) तात्या.

मुक्तसुनीत Sat, 12/15/2007 - 01:03
निरोप कसला माझा घेता जेथे राघव तेथी सीता देता देता एके दिवशी दे हाता शरणांगता

ऋषिकेश Sat, 12/15/2007 - 01:23
निरोप देणे... निरोप घेणे किती बरे हे जीवघेणे सतत जवळ असणार्‍याला दूर दूर जाताना पाहणे

मुक्तसुनीत Sat, 12/15/2007 - 03:21
येणे जाणे देणे घेणे नवे सूर अन नवे तराणे आता पुरे तुझे हे बहाणे आता कैसे येणे आता खुंटले येणे :-)

ऋषिकेश Sat, 12/15/2007 - 03:33
सूर नवे अन नवे तराणे भंकसही इथली चवीने घेणे जूने सारे मिटवूनी आता पुन्हा नव्याने मिसळ चापणे

मुक्तसुनीत Sat, 12/15/2007 - 03:38
जरा चुकीचे जरा बरोबर फितुर जाहले तुजला अंबर श्रीपाद वल्लभ दत्त दिगंबर विरु बसंती जय नि गब्बर !

ऋषिकेश Sat, 12/15/2007 - 03:42
श्रीपाद, वल्लभ, दत्त, दिगंबर विरु, बसंती, जय नि गब्बर ! आपण आठ मिळूनी टाकू मेंढिकोटचा डाव जब्बर! ;)))

येथील कवींना आवाहन चारोळी सारखा पाचोळी प्रकार यखांदा करुन पघा. संकल्पना- पहिल्या चारा ओळी लिहुन यकदम हवेत न्यायच, आन पाचवी ओळ लिहून दानकन जमिनीवर आदळायच. त्यो अर्जुनाचा दशांगुळे चालणारा रथ कंच्या तरी कारनान यकदम जमिनिवर आला अगदी तस्सा. आपला (प्रायोगिक) प्रकाश घाटपांडे