मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

नाट्य

अनुभवींनी मार्गदर्शन करावे.

शानबा५१२ ·

ऋषिकेश 01/08/2010 - 14:11
ही कविता आहे का? (असुही शकते हल्ली कविता कशाही लिहिता येतात ;) ) लेखन "जे न देखे रवी"त बघुन गोंधळलो..

शानबा५१२ 01/08/2010 - 14:47
(बाहेर पाउस ठ्यो ठ्यो करत पडतोय आणि माझ्या दीलाची धडकन पण वाढते आहे. माझ्या मनात काही चुकीच नाही मग कॉल करुन मैत्री करायला काय हरकत आहे,असा विचार मनात येतोय.) मी विचार करतोय की मी पहीला यसयम्यस लिहतो,म्हणजे 'नकार'(नह्हीssss I can't take it)'वाचावा' लागेल व दु:ख डोळ्यातुन दीलात उतरेल,'कानातुन दीलात' हा मार्ग कठीण आहे. असो..............आणि हो,नको ते वात्रट प्रतिसाद लिहु नका,मला आपला प्रतिसाद आवडला तर १०८ तिर्थक्षेत्र केल्याच पुण्य तुम्हाला लागेल,तेव्हा प्लीझ 'विचार करुन' मदत करा.

अप्पा जोगळेकर 01/08/2010 - 14:25
लगे रहो शानबा. नंबर का नाही घेतलास? ३-४ महिने खूप मोठा टाइमस्पॅन आहे आणि हल्ली काँपीटीशन खूप असते. स्पर्धेचं युग आहे. आता तरी घेव नंबर. चांगल्या उपक्रमासाठी माझ्याकडून शुभेच्छा. आपुण बी जाळं टाकून बसलूया पण मासाच घावंना.

शानबा५१२ 01/08/2010 - 14:52
अप्पा,तु काय बी बोलुन घाबरवु नको.त्य यका गोष्टीची मला भ्या वाटती की तिचा बायफ्रेंड हाय की नाय त!! आन कोन अस्ला बी तर आमी पायजे तवा 'राम राम' करायला तयार असु.

पाषाणभेद 01/08/2010 - 14:33
काही हरकत नाही लेख चुकीच्या जागी आला तरी. तुमच्या मनात आज तर त्या व्यक्ती प्रती काव्यात्मक भाव आहेत तेच या ठिकाणी लेख असण्याचे कारण होवू शकते. डायरेक बोलण्याईतके बेसीक बोलणे आधी झाले असल्यास पुढे जायला काही हरकत नाही. बिनधास्त विचारून टाका. काय सांगावे तिलाही तुम्हीच आधी विचारावे असे वाटत असेल? बोलून टाका नाहीतर गाडी सुटून जायची अन मग जन्मभर स्टँडावर सार्वजनीक बसने फिरावे लागायचे. आजचा दिवस तर साडेतीन मुहूर्तापैकी एक दिवस. बेस्ट ऑफ लक.

जाई अस्सल कोल्हापुरी 01/08/2010 - 23:42
.... काय त्रास देतात ना लोक?.. शानबा मला आधी सांगा कि तुम्हाला फक्त मैत्री अपेक्षित आहे कि मैत्रीतुन प्रेमाकडे जायचे आहे? १) मैत्री २) मैत्रीतुन प्रेमाकडे सोल्युशन क्र. १ : मैत्री ...जर तुमचा उद्देश फक्त मैत्री असेल तर.... तुम्हाला इतकी भीड मनात ठेवायची गरज नाहीये. तुमच्या आणि तिच्या कॉमन आवडीच्या विषयापासुन बोलायला सुरु करा...म्हणजे एखादं पुस्तक्,...एखादं गाणं..... तुम्ही अमुक गाणं ऐकलं आहे का..किंवा एखादं पुस्तक वाचलय का?....पिक्चर ... हे पाहिलय का? वगैरे वगैरे. पण कॄपा करुन " मला फ्रेंडशिप देणार का?" असे मात्र विचारु नका. आमच्या कोल्हापुरात विचारतात असे...इतक्या वर्षात मला अजुन कळलेलं नाहिये फ्रेंडशिप देतात कशी? अरे? ती काय भांडंभर साखर आहे का.. हो देते की म्हणायला! काय्य्च्य्या काय....! असो. जर तुमचा संवाद तुम्हाला अपेक्षित असेल तसा फुलत गेला....तर तुम्हाला वेगळं काही विचारायची गरजच काय? ...आणि जर नाही वाढला संवाद्....तर तुम्हाला तुमचे उत्तर आपोआपच मिळेल. सोल्युशन क्र. २ : मैत्रीतूम प्रेमाकडे ....वरील प्रमाणे...तुमच्या अपेक्षेप्रमाणे जर मैत्री झाली..... थोडा काळ जाऊ दे...मग तुम्ही विचारु शकता ना....कि आपले विचार्..आवडी-निवडी जुळतात्...मला तुला अजुन जाणुन घ्यायला आवडेल इ.इ.इ. पण असे स्क्रिप्ट वाचल्यासारखे नका विचारु.

ऋषिकेश 01/08/2010 - 14:11
ही कविता आहे का? (असुही शकते हल्ली कविता कशाही लिहिता येतात ;) ) लेखन "जे न देखे रवी"त बघुन गोंधळलो..

शानबा५१२ 01/08/2010 - 14:47
(बाहेर पाउस ठ्यो ठ्यो करत पडतोय आणि माझ्या दीलाची धडकन पण वाढते आहे. माझ्या मनात काही चुकीच नाही मग कॉल करुन मैत्री करायला काय हरकत आहे,असा विचार मनात येतोय.) मी विचार करतोय की मी पहीला यसयम्यस लिहतो,म्हणजे 'नकार'(नह्हीssss I can't take it)'वाचावा' लागेल व दु:ख डोळ्यातुन दीलात उतरेल,'कानातुन दीलात' हा मार्ग कठीण आहे. असो..............आणि हो,नको ते वात्रट प्रतिसाद लिहु नका,मला आपला प्रतिसाद आवडला तर १०८ तिर्थक्षेत्र केल्याच पुण्य तुम्हाला लागेल,तेव्हा प्लीझ 'विचार करुन' मदत करा.

अप्पा जोगळेकर 01/08/2010 - 14:25
लगे रहो शानबा. नंबर का नाही घेतलास? ३-४ महिने खूप मोठा टाइमस्पॅन आहे आणि हल्ली काँपीटीशन खूप असते. स्पर्धेचं युग आहे. आता तरी घेव नंबर. चांगल्या उपक्रमासाठी माझ्याकडून शुभेच्छा. आपुण बी जाळं टाकून बसलूया पण मासाच घावंना.

शानबा५१२ 01/08/2010 - 14:52
अप्पा,तु काय बी बोलुन घाबरवु नको.त्य यका गोष्टीची मला भ्या वाटती की तिचा बायफ्रेंड हाय की नाय त!! आन कोन अस्ला बी तर आमी पायजे तवा 'राम राम' करायला तयार असु.

पाषाणभेद 01/08/2010 - 14:33
काही हरकत नाही लेख चुकीच्या जागी आला तरी. तुमच्या मनात आज तर त्या व्यक्ती प्रती काव्यात्मक भाव आहेत तेच या ठिकाणी लेख असण्याचे कारण होवू शकते. डायरेक बोलण्याईतके बेसीक बोलणे आधी झाले असल्यास पुढे जायला काही हरकत नाही. बिनधास्त विचारून टाका. काय सांगावे तिलाही तुम्हीच आधी विचारावे असे वाटत असेल? बोलून टाका नाहीतर गाडी सुटून जायची अन मग जन्मभर स्टँडावर सार्वजनीक बसने फिरावे लागायचे. आजचा दिवस तर साडेतीन मुहूर्तापैकी एक दिवस. बेस्ट ऑफ लक.

जाई अस्सल कोल्हापुरी 01/08/2010 - 23:42
.... काय त्रास देतात ना लोक?.. शानबा मला आधी सांगा कि तुम्हाला फक्त मैत्री अपेक्षित आहे कि मैत्रीतुन प्रेमाकडे जायचे आहे? १) मैत्री २) मैत्रीतुन प्रेमाकडे सोल्युशन क्र. १ : मैत्री ...जर तुमचा उद्देश फक्त मैत्री असेल तर.... तुम्हाला इतकी भीड मनात ठेवायची गरज नाहीये. तुमच्या आणि तिच्या कॉमन आवडीच्या विषयापासुन बोलायला सुरु करा...म्हणजे एखादं पुस्तक्,...एखादं गाणं..... तुम्ही अमुक गाणं ऐकलं आहे का..किंवा एखादं पुस्तक वाचलय का?....पिक्चर ... हे पाहिलय का? वगैरे वगैरे. पण कॄपा करुन " मला फ्रेंडशिप देणार का?" असे मात्र विचारु नका. आमच्या कोल्हापुरात विचारतात असे...इतक्या वर्षात मला अजुन कळलेलं नाहिये फ्रेंडशिप देतात कशी? अरे? ती काय भांडंभर साखर आहे का.. हो देते की म्हणायला! काय्य्च्य्या काय....! असो. जर तुमचा संवाद तुम्हाला अपेक्षित असेल तसा फुलत गेला....तर तुम्हाला वेगळं काही विचारायची गरजच काय? ...आणि जर नाही वाढला संवाद्....तर तुम्हाला तुमचे उत्तर आपोआपच मिळेल. सोल्युशन क्र. २ : मैत्रीतूम प्रेमाकडे ....वरील प्रमाणे...तुमच्या अपेक्षेप्रमाणे जर मैत्री झाली..... थोडा काळ जाऊ दे...मग तुम्ही विचारु शकता ना....कि आपले विचार्..आवडी-निवडी जुळतात्...मला तुला अजुन जाणुन घ्यायला आवडेल इ.इ.इ. पण असे स्क्रिप्ट वाचल्यासारखे नका विचारु.
आज आम्ही पण एक नंबर घेउन 'मैत्रीचा प्रस्ताव' मांडणार आहोत्,नकार येणार नाही............पण आलाच तर रात्री धुडगुस घालणार हे नक्की! पण खरच असा धुडगुस नाही घालायचा आम्हाला,उगाच मित्रांना आज त्रास नको.मी ज्या व्यक्तीला आज मैत्रीसाठी विचारणार आहे,त्या व्यक्तीला मी फक्त ३-४ दीवसच भेटलो आहे(४ महीन्यांपुर्वी).आम्ही त्या दीवसांत खुप बोललो पण त्यांनंतर मी 'हीच्याशी जवळीक वाढ्वली तर परीक्षेत १२ वाजतील' म्हणुन तिच्याशी कायमचा संपर्क मोडुन टाकला.(संपर्क ठेवायला नंबर नव्हताच ती गोष्ट वेगळी!) आज तिला मैत्रीसाठी विचारायच आहे.बोलण फोनवर होईल.'मी कोण' हे थोडक्यात सांगुन होईल. पण सुरवात कशी व काय करावी?? व नंतर बो
नाट्य
भयानक

ससा, सुसर आणि ससाणा

अरुण मनोहर ·

अवलिया 06/07/2010 - 13:09
असाच एकदा तो बसला असतांना एक सुसर तेथे आली....... सुसर सशाला म्हणाली घाबरु नकोस मी आहे. सुसरीने सशाला आश्वासन दिल्यावर सशाने आत उडी मारायची ठरवले. सुसरीने त्याच्या पाठीवर हात टाकुन त्याला आश्वासन देतांना रक्त लावुन ठेवले होते. ससा पाण्यात गेला. पोहायला लागला. रक्ताच्या वासाने काही छोटे मोठे गोचीड. जळवा वगैरे प्राणी जमा व्हायला लागले. त्यांना पाहुन मासे जमायला लागले. ससा कधी पाण्यात कधी वर लाटांवर तरंगत असतांनाच त्याच्यामागे काही मासे पाहुन ससाण्याची नजर त्यांच्यावर पडली. चालु द्या आता पुढे तुम्ही... --अवलिया लेख प्रतिक्रिया लिहिणार | खाडकन डिलीट होणार || "ते" सखेद फाट्यावर मारणार | निश्चितच ||

II विकास II 06/07/2010 - 13:21
लाटांवर तरंगत असतांनाच त्याच्यामागे काही मासे पाहुन ससाण्याची नजर त्यांच्यावर पडली. == मग सुसरीने आपले नेहमी मित्र मासे सश्यावर सोडले, ते सश्याला नाहक त्रास देउ लागले. ससा सुसरीकडे गेला तक्रार घेउन, सुसरीने त्या मित्रमाश्यांना डोळा मारला.

शानबा५१२ 06/07/2010 - 17:33
े.
ससा सुसरीकडे गेला तक्रार घेउन, सुसरीने त्या मित्रमाश्यांना डोळा मारला.
सुसरीकडे बघुन मासे फार लाजले व बिळात जाउन लपले.ससा पकुन वरती आला व जंगलात निघुन गेला.ससुरी पण पकली व बिळात की कुठे तरी गेली.................गोष्ट संपली ...............चला.......नेक्स्ट!! विषयांतर : सुसरी म्हणजे काय??? दीवाळीतल्या फटाक्याचे नाव वाटत! _________________________________________________ ''मौन मधे जर शक्ती असती तर सर्वात शक्तीशाली मीच असतो!! see what Google thinks about me! इथे

शुचि 06/07/2010 - 20:19
सुसर सशाला म्हणाली "तो दूर ससाणा पाहीलास का तुझा घास करायला टपून बसलेला? चल माझ्याबरोबर तळ्यात लपायला. तिथे खूप जागा आहे लपायला." ससा सुसरीला म्हणाला "माझ्या आईनी मला ससाण्यापासून कसा बचाव करयचा त्याचं तंत्र शिकवलं आहे पण तळं नवीन आहे, तिथले धोके नवीन :( " सुसर मृदू आवाजात म्हणाली "मी तुझं रक्षण करीन. मी शक्तीशाली आहे." मूर्ख सशाने ससाण्यापासून स्वतःचा बचाव करण्याची जबाबदारी टाळली. तो सुसरीवर विसंबला.तळ्याच्या मध्यभागी सुसरीनी सशाचा घास घेतला. बोध - स्वतःची जबाबदारी दुसर्‍यावर टाकू नये.

टारझन 06/07/2010 - 22:23
ह्यावरुन मी फार पुर्वी लिहीलेली खास एक कथा आठवली आहे :) पुन्हा देण्याचा मोह काही आवरत नाही :) एका जंगलात शेरखान अगदी जंगलाचा मालक असल्याच्या दिमाखात वावरायचा .. शक्यतो त्याचे विश्वासु प्राणी जे त्याला कधीतरी भेटायचे ते सोडले तर शेरखान तसा एकटाच ... त्या जंगलात बाकी सगळे प्राणी अगदी गुण्या गोविंदाने राहात असत. पण काड्यासारुपणा मुळे एका तरसा शी कोणी सरळ बोलत नसे (बर्‍याचदा तरस आला की तिरक्या लायनीत असलेले प्राणी आपापल्या वाटेने निघुन जात :) तरस एकटाच उरे... तर असा हा तरस एकदा तरसुन शेरखान च्या गुहेत गेला ... शेरखानही एकटाच होता ... त्याला कोणीतरी रामलाल हवाच होता :) एकांतात रामलाल म्हणजे एकदम विको टर्मर्रीक मल्टिपर्पज क्रिम पेक्षाही जास्त उपयोगी :) तरसाला तसंही सौरक्षण म्हणुन शेरखानची गुहा बरी वाटत होती :) (नाही म्हंटलं तरी जंगलातल्या शेकडो प्राण्यांपेक्षा एकटा शेरखान बरा , असा उदात्त हेतु त्यापाठी होता) ह्म्म्म, पण काय झालं , एक कोल्हा गुहेबाहेर येऊन रोज मिर्‍या वाटुन जात असे , शेरखानला पार पॅनिक पॅनिक फिलींग यायचं , तरसाने हा प्रकार आठवडा भर पाहिला ... आणि न रहाऊन एकदा शेरखान ला म्हंटला कोण हा कोल्हा ? आणि तुमच्या सारख्या मात्तब्बराच्या गुहेसमोर मिर्‍या वाटतो म्हणजे काय ? शेरखान म्हंटला "लेका , काय बोलणार .. हा कोल्हा म्हणजे बायको चा भाऊ आणि ..... " वाक्य कापत तरस म्हंटला , "तुम्ही काळजी करु नका मी ह्याचा बंदोबस्त करतो :) " , शेरखान म्हंटला , "तुझीतुझीतुझी इच्छा " आणि झोपी गेला. थोड्या वेळाने कोल्हा आला , पुन्हा मिर्‍या वाटु लागला , तोच तरसाने त्याच्यादिशेने झेप घेतली ... कोल्हा ह्या क्षणाची वाटंच पहात होता . .. कोल्हा पटकन एका अरुंद आणि पोकळ ओंडक्यात जाऊन लपला... तरस ही त्याच्या मागे त्या ओंडक्यात घुसण्याचा प्रयत्न करु लागला , पण त्याचे केवळ कमरेपर्यंतच शरीर आत गेले , बाकी भाग बाहेरंच आडकला .... कोल्हा पटकन ओंडक्याच्या दुसर्‍या बाजुने बाहेर आला , तेंव्हा त्याच्या हातात चार बांबु होते .............. तेंव्हा पासुन तरसाच्या मागे आणि पुढे दोन दोन बांबु लटकलेले दिसु लागले =)) - टारझन कोल्हे

jaypal 06/07/2010 - 22:36
घाणेरड्या प्राण्याची आठवण करुन दिलीस रे. अतिशय किळसवाणा, लोचट, लंगडा आणि विचित्र आवाजाचा प्राणी मला अजिबात आवडत नाही. *************************************************** दुरितांचे तिमीर जावो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/जो जें वांछील तो तें लाहो/प्राणिजात/

विजुभाऊ 07/07/2010 - 12:40
तळ्याच्या मध्यभागी सुसरीनी सशाचा घास घेतला. सुसरीला वाटले की गोष्ट इथेच पूर्ण झाली. पण सशाकडे एक वरदान होते. त्याला कधीही कोणत्याही रूपात प्रकट होण्याची विद्या अवगत होती असे सशाला वाटायचे. सुसरीने घास घेतल्यानन्तर सशाने सुसरीच्या पोटातली सगळी माहिती मिळवली . एक दिवस ससा असा एका आगळ्या वेगळ्या रुपात सुसरीच्या पोटातुन बाहेर आला.

अवलिया 06/07/2010 - 13:09
असाच एकदा तो बसला असतांना एक सुसर तेथे आली....... सुसर सशाला म्हणाली घाबरु नकोस मी आहे. सुसरीने सशाला आश्वासन दिल्यावर सशाने आत उडी मारायची ठरवले. सुसरीने त्याच्या पाठीवर हात टाकुन त्याला आश्वासन देतांना रक्त लावुन ठेवले होते. ससा पाण्यात गेला. पोहायला लागला. रक्ताच्या वासाने काही छोटे मोठे गोचीड. जळवा वगैरे प्राणी जमा व्हायला लागले. त्यांना पाहुन मासे जमायला लागले. ससा कधी पाण्यात कधी वर लाटांवर तरंगत असतांनाच त्याच्यामागे काही मासे पाहुन ससाण्याची नजर त्यांच्यावर पडली. चालु द्या आता पुढे तुम्ही... --अवलिया लेख प्रतिक्रिया लिहिणार | खाडकन डिलीट होणार || "ते" सखेद फाट्यावर मारणार | निश्चितच ||

II विकास II 06/07/2010 - 13:21
लाटांवर तरंगत असतांनाच त्याच्यामागे काही मासे पाहुन ससाण्याची नजर त्यांच्यावर पडली. == मग सुसरीने आपले नेहमी मित्र मासे सश्यावर सोडले, ते सश्याला नाहक त्रास देउ लागले. ससा सुसरीकडे गेला तक्रार घेउन, सुसरीने त्या मित्रमाश्यांना डोळा मारला.

शानबा५१२ 06/07/2010 - 17:33
े.
ससा सुसरीकडे गेला तक्रार घेउन, सुसरीने त्या मित्रमाश्यांना डोळा मारला.
सुसरीकडे बघुन मासे फार लाजले व बिळात जाउन लपले.ससा पकुन वरती आला व जंगलात निघुन गेला.ससुरी पण पकली व बिळात की कुठे तरी गेली.................गोष्ट संपली ...............चला.......नेक्स्ट!! विषयांतर : सुसरी म्हणजे काय??? दीवाळीतल्या फटाक्याचे नाव वाटत! _________________________________________________ ''मौन मधे जर शक्ती असती तर सर्वात शक्तीशाली मीच असतो!! see what Google thinks about me! इथे

शुचि 06/07/2010 - 20:19
सुसर सशाला म्हणाली "तो दूर ससाणा पाहीलास का तुझा घास करायला टपून बसलेला? चल माझ्याबरोबर तळ्यात लपायला. तिथे खूप जागा आहे लपायला." ससा सुसरीला म्हणाला "माझ्या आईनी मला ससाण्यापासून कसा बचाव करयचा त्याचं तंत्र शिकवलं आहे पण तळं नवीन आहे, तिथले धोके नवीन :( " सुसर मृदू आवाजात म्हणाली "मी तुझं रक्षण करीन. मी शक्तीशाली आहे." मूर्ख सशाने ससाण्यापासून स्वतःचा बचाव करण्याची जबाबदारी टाळली. तो सुसरीवर विसंबला.तळ्याच्या मध्यभागी सुसरीनी सशाचा घास घेतला. बोध - स्वतःची जबाबदारी दुसर्‍यावर टाकू नये.

टारझन 06/07/2010 - 22:23
ह्यावरुन मी फार पुर्वी लिहीलेली खास एक कथा आठवली आहे :) पुन्हा देण्याचा मोह काही आवरत नाही :) एका जंगलात शेरखान अगदी जंगलाचा मालक असल्याच्या दिमाखात वावरायचा .. शक्यतो त्याचे विश्वासु प्राणी जे त्याला कधीतरी भेटायचे ते सोडले तर शेरखान तसा एकटाच ... त्या जंगलात बाकी सगळे प्राणी अगदी गुण्या गोविंदाने राहात असत. पण काड्यासारुपणा मुळे एका तरसा शी कोणी सरळ बोलत नसे (बर्‍याचदा तरस आला की तिरक्या लायनीत असलेले प्राणी आपापल्या वाटेने निघुन जात :) तरस एकटाच उरे... तर असा हा तरस एकदा तरसुन शेरखान च्या गुहेत गेला ... शेरखानही एकटाच होता ... त्याला कोणीतरी रामलाल हवाच होता :) एकांतात रामलाल म्हणजे एकदम विको टर्मर्रीक मल्टिपर्पज क्रिम पेक्षाही जास्त उपयोगी :) तरसाला तसंही सौरक्षण म्हणुन शेरखानची गुहा बरी वाटत होती :) (नाही म्हंटलं तरी जंगलातल्या शेकडो प्राण्यांपेक्षा एकटा शेरखान बरा , असा उदात्त हेतु त्यापाठी होता) ह्म्म्म, पण काय झालं , एक कोल्हा गुहेबाहेर येऊन रोज मिर्‍या वाटुन जात असे , शेरखानला पार पॅनिक पॅनिक फिलींग यायचं , तरसाने हा प्रकार आठवडा भर पाहिला ... आणि न रहाऊन एकदा शेरखान ला म्हंटला कोण हा कोल्हा ? आणि तुमच्या सारख्या मात्तब्बराच्या गुहेसमोर मिर्‍या वाटतो म्हणजे काय ? शेरखान म्हंटला "लेका , काय बोलणार .. हा कोल्हा म्हणजे बायको चा भाऊ आणि ..... " वाक्य कापत तरस म्हंटला , "तुम्ही काळजी करु नका मी ह्याचा बंदोबस्त करतो :) " , शेरखान म्हंटला , "तुझीतुझीतुझी इच्छा " आणि झोपी गेला. थोड्या वेळाने कोल्हा आला , पुन्हा मिर्‍या वाटु लागला , तोच तरसाने त्याच्यादिशेने झेप घेतली ... कोल्हा ह्या क्षणाची वाटंच पहात होता . .. कोल्हा पटकन एका अरुंद आणि पोकळ ओंडक्यात जाऊन लपला... तरस ही त्याच्या मागे त्या ओंडक्यात घुसण्याचा प्रयत्न करु लागला , पण त्याचे केवळ कमरेपर्यंतच शरीर आत गेले , बाकी भाग बाहेरंच आडकला .... कोल्हा पटकन ओंडक्याच्या दुसर्‍या बाजुने बाहेर आला , तेंव्हा त्याच्या हातात चार बांबु होते .............. तेंव्हा पासुन तरसाच्या मागे आणि पुढे दोन दोन बांबु लटकलेले दिसु लागले =)) - टारझन कोल्हे

jaypal 06/07/2010 - 22:36
घाणेरड्या प्राण्याची आठवण करुन दिलीस रे. अतिशय किळसवाणा, लोचट, लंगडा आणि विचित्र आवाजाचा प्राणी मला अजिबात आवडत नाही. *************************************************** दुरितांचे तिमीर जावो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/जो जें वांछील तो तें लाहो/प्राणिजात/

विजुभाऊ 07/07/2010 - 12:40
तळ्याच्या मध्यभागी सुसरीनी सशाचा घास घेतला. सुसरीला वाटले की गोष्ट इथेच पूर्ण झाली. पण सशाकडे एक वरदान होते. त्याला कधीही कोणत्याही रूपात प्रकट होण्याची विद्या अवगत होती असे सशाला वाटायचे. सुसरीने घास घेतल्यानन्तर सशाने सुसरीच्या पोटातली सगळी माहिती मिळवली . एक दिवस ससा असा एका आगळ्या वेगळ्या रुपात सुसरीच्या पोटातुन बाहेर आला.
आणखी एक मिपाप निती कथा. पुर्वी इसापाने जंगलमधले प्राणी पाहून इसाप निती कथा लिहील्या. मिपा नावाच्या ह्या तळ्यात किंवा मळ्यात (काय म्हणायच ते म्हणा) अनेक चित्रविचित्र प्राणी आहेत. स्वभावाप्रमाणे नावे वापरून जरी ते वावरायचा आव आणीत असले, तरी पुष्कळदा निळा रंग धूवून निघाल्यानंतर खरा कोल्हा उघडा पडला, तसेही होत असते. हे प्राणी अवलोकन करीत अनेक साधु-महात्मे, नाना अवलिया ह्या जंगलात स्वैर फिरत असतात. जंगलातील एका तळ्यात बुडी मारली तेव्हा, अशाच एका महान पुरुषा (ओह. सॉरी.
हे ठिकाण
कथा
संस्कृती
नाट्य
बालकथा
वावर
वाङ्मय
मुक्तक
इतिहास
प्रकटन
विचार
प्रतिसाद
प्रतिक्रिया

[कूळ ]

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे ·

गणपा 25/06/2010 - 18:40
या या या सर आपलीच कमी होती. या रुळाने भल्या भल्या लोकांच्या काव्य प्रतिभेला धुमारे फोडलेत ;) आम्ही विसा नंतर काउंट ठेवणे सोडले आहे.

अवलिया 25/06/2010 - 18:42
तिच्यायला... दिलीपशेट तुमच्याकडुन ही अपेक्षा नाही.. लेखन, प्रतिसाद संपादकांनी करणे म्हणजे कै च्या कैच..... जा दाबा..... डिलीट बटन दाबा... पळा.. --अवलिया

II विकास II 25/06/2010 - 18:49
दिलिप सरांची ईडंबण आवडले. >>लेखन, प्रतिसाद संपादकांनी करणे म्हणजे कै च्या कैच..... असहमत. संपादक पण माण्सेच असतात.

गणपा 25/06/2010 - 18:40
या या या सर आपलीच कमी होती. या रुळाने भल्या भल्या लोकांच्या काव्य प्रतिभेला धुमारे फोडलेत ;) आम्ही विसा नंतर काउंट ठेवणे सोडले आहे.

अवलिया 25/06/2010 - 18:42
तिच्यायला... दिलीपशेट तुमच्याकडुन ही अपेक्षा नाही.. लेखन, प्रतिसाद संपादकांनी करणे म्हणजे कै च्या कैच..... जा दाबा..... डिलीट बटन दाबा... पळा.. --अवलिया

II विकास II 25/06/2010 - 18:49
दिलिप सरांची ईडंबण आवडले. >>लेखन, प्रतिसाद संपादकांनी करणे म्हणजे कै च्या कैच..... असहमत. संपादक पण माण्सेच असतात.
[इतके काव्य पचवल्यावर मी कसा दूर राहू. मूळ कवीचे आभार ] :) लॉगीन केल्याबरोबर, याची तक्रार त्याची तक्रार मी शांतपणे वाचत असायचो. तो या आयडीने यायचा अन ती या आयडीने यायची. तोल सांभाळत एकमेकांना डोळा मारत, काहीच्या काही प्रतिसाद ती टाकायची संपादक त्यांना समजून घ्यायचे. काळाबरोबर बदलत अनेक सदस्य रंगून गेले मी मात्र दाबत आहे डिलीट बटन या धाग्यावरुन त्या धाग्यावर. व्यर्थ...!
कला
नाट्य
कविता
मुक्तक
हास्य

विजय तेंडुलकरांचा !

दिपोटी ·

स्पंदना 19/05/2010 - 08:35
कुठे तरी वाचनात त्यान्च्या शेवटच्या ( सर्व जिवलगान्चे म्रुत्यु सोसल्यानन्तरचे) शान्त एकाकि दिवसान्च वर्णन करणारा मजकुर आला होता. त्यन्च्या पत्नी अजुन्ही मुल इकड तिकड काम करताहेत याच भ्रमा खाली होत्या. आणि तेन्डुलकर त्यान्च्या त्या भ्रमाला जराही धक्का न लावता त्यन्ना साम्भाळत होते..... खरच स्वतःच दुखः पेलत असताना त्यान्नी पत्निला दिलेला आधार .....एकमेव व्यक्ती..... शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.

विनायक पाचलग 19/05/2010 - 10:25
लेख नंतर वाचुन मत देइनच.. पण आत्ता १० दिवसांच्या प्रवासानंतर पुन्हा पुण्याला जात आहे.. तेंडुलकर स्मृतिदिनानिम्मित होणार्‍या एका कार्यक्रमाला जाण्यासाठी.... आल्यावर सविस्तर लिहिनच... विनायक पाचलग वाँट टु टॉक

Dhananjay Borgaonkar 19/05/2010 - 11:13
मी तें ची बरीच पुस्तक वाचली. प्रत्येक पुस्तकात सातत्याने जाणवत ते म्हणजे अपार दु:ख. त्यांच्या प्रत्येक पुस्तकात कोणाची ना कोणची कैफियत असते. मी त्याच हलक फुलक पुस्तक एकही नाही वाचलं. कोणाला असं पुस्तक माहीत असल्यास प्लीज कळवा.

नीधप 19/05/2010 - 14:18
त्यांचं सगळं लिखाण खूपच प्रामाणिक असल्याने हलकंफुलकं काही मिळणार नाही. बाकी त्यांच्या लिखाणात मधूनच डोकावणारा विसंगतीतून विनोद जाणवला तर बघा. - नी http://aatalyaasahitmaanoos.blogspot.com/

भडकमकर मास्तर 19/05/2010 - 14:02
स्थळ प्रयाग हॉस्पिटल आयसीयू चित्र पुरेसे बोलके आहे.... तेंडुलकरांच्या आठवणींना प्रणाम... बरोबर दोन वर्षांपूर्वी मी मिपावर लिहिलेला लेख.. http://www.misalpav.com/node/1828

दिपोटी 18/05/2011 - 08:27
उद्या १९ मे - ज्येष्ठ लेखक-नाटककार विजय तेंडुलकर यांचा तिसरा स्मृतीदिन. गेल्या वर्षी त्यांच्या दुसर्‍या स्मृतीदिनानिमित्त लिहिलेला हा लेख ... त्यांच्या आठवणी चाळवण्यासाठी परत एकदा ... - दिपोटी

दिपोटी 19/05/2012 - 04:18
आज १९ मे - ज्येष्ठ लेखक-नाटककार विजय तेंडुलकर यांचा चौथा स्मृतीदिन. या विलक्षण व्यक्तिमत्वाच्या प्रतिभेला सलाम ठोकण्यासाठी / वंदन करण्यासाठी दोन वर्षांपूर्वी त्यांच्या दुसर्‍या स्मृतीदिनानिमित्त लिहिलेला हा लेख ... त्यांच्या आठवणी चाळवण्यासाठी आज परत एकदा ... - दिपोटी

यकु 19/05/2012 - 20:14
दिपोटी, लेख वर काढल्याबद्दल धन्यवाद ! एवढा सुंदर परिचय करुन दिलाय, पण वाचायचा राहून गेला होता. भडकमकर मास्तरांनी टाकलेल्या फोटो आणि फोटोंओळींबद्दल तर क्या कहने ! दोघांचेही पुन्हा एकदा धन्यवाद.

स्पंदना 19/05/2010 - 08:35
कुठे तरी वाचनात त्यान्च्या शेवटच्या ( सर्व जिवलगान्चे म्रुत्यु सोसल्यानन्तरचे) शान्त एकाकि दिवसान्च वर्णन करणारा मजकुर आला होता. त्यन्च्या पत्नी अजुन्ही मुल इकड तिकड काम करताहेत याच भ्रमा खाली होत्या. आणि तेन्डुलकर त्यान्च्या त्या भ्रमाला जराही धक्का न लावता त्यन्ना साम्भाळत होते..... खरच स्वतःच दुखः पेलत असताना त्यान्नी पत्निला दिलेला आधार .....एकमेव व्यक्ती..... शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.

विनायक पाचलग 19/05/2010 - 10:25
लेख नंतर वाचुन मत देइनच.. पण आत्ता १० दिवसांच्या प्रवासानंतर पुन्हा पुण्याला जात आहे.. तेंडुलकर स्मृतिदिनानिम्मित होणार्‍या एका कार्यक्रमाला जाण्यासाठी.... आल्यावर सविस्तर लिहिनच... विनायक पाचलग वाँट टु टॉक

Dhananjay Borgaonkar 19/05/2010 - 11:13
मी तें ची बरीच पुस्तक वाचली. प्रत्येक पुस्तकात सातत्याने जाणवत ते म्हणजे अपार दु:ख. त्यांच्या प्रत्येक पुस्तकात कोणाची ना कोणची कैफियत असते. मी त्याच हलक फुलक पुस्तक एकही नाही वाचलं. कोणाला असं पुस्तक माहीत असल्यास प्लीज कळवा.

नीधप 19/05/2010 - 14:18
त्यांचं सगळं लिखाण खूपच प्रामाणिक असल्याने हलकंफुलकं काही मिळणार नाही. बाकी त्यांच्या लिखाणात मधूनच डोकावणारा विसंगतीतून विनोद जाणवला तर बघा. - नी http://aatalyaasahitmaanoos.blogspot.com/

भडकमकर मास्तर 19/05/2010 - 14:02
स्थळ प्रयाग हॉस्पिटल आयसीयू चित्र पुरेसे बोलके आहे.... तेंडुलकरांच्या आठवणींना प्रणाम... बरोबर दोन वर्षांपूर्वी मी मिपावर लिहिलेला लेख.. http://www.misalpav.com/node/1828

दिपोटी 18/05/2011 - 08:27
उद्या १९ मे - ज्येष्ठ लेखक-नाटककार विजय तेंडुलकर यांचा तिसरा स्मृतीदिन. गेल्या वर्षी त्यांच्या दुसर्‍या स्मृतीदिनानिमित्त लिहिलेला हा लेख ... त्यांच्या आठवणी चाळवण्यासाठी परत एकदा ... - दिपोटी

दिपोटी 19/05/2012 - 04:18
आज १९ मे - ज्येष्ठ लेखक-नाटककार विजय तेंडुलकर यांचा चौथा स्मृतीदिन. या विलक्षण व्यक्तिमत्वाच्या प्रतिभेला सलाम ठोकण्यासाठी / वंदन करण्यासाठी दोन वर्षांपूर्वी त्यांच्या दुसर्‍या स्मृतीदिनानिमित्त लिहिलेला हा लेख ... त्यांच्या आठवणी चाळवण्यासाठी आज परत एकदा ... - दिपोटी

यकु 19/05/2012 - 20:14
दिपोटी, लेख वर काढल्याबद्दल धन्यवाद ! एवढा सुंदर परिचय करुन दिलाय, पण वाचायचा राहून गेला होता. भडकमकर मास्तरांनी टाकलेल्या फोटो आणि फोटोंओळींबद्दल तर क्या कहने ! दोघांचेही पुन्हा एकदा धन्यवाद.
एप्रिल २०१० मध्ये अखिल ऑस्ट्रेलिया मराठी संमेलनात प्रकाशित झालेल्या 'हितगुज'च्या संमेलन विशेषांकात हा माझा लेख प्रथम छापला गेल्यानंतर शुक्रवार १४ मे रोजी 'सकाळ' वर्तमानपत्राच्या ऑनलाईन आवृत्तीत व आज १९ मे रोजी विजय तेंडुलकरांच्या दुसर्‍या स्मृतीदिनानिमित्त याच वर्तमानपत्राच्या मुंबई आवृत्तीत छापला गेला आहे.
नाट्य
भाषा
साहित्यिक
चित्रपट
प्रतिभा

मोहविते मज तव गंधीत कांती

पाषाणभेद ·

jaypal 14/05/2010 - 20:35
पाषाण सुद्धा मोहरला . मस्त कविता. *************************************************** दुरितांचे तिमीर जोवो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/जो जें वाछील तो तें लाहो/प्राणिजात/

sur_nair 16/05/2010 - 19:18
वाचलं आणि ऐकलं देखील. प्रयत्नांना दाद देतो. मी 'लाविली थंड उटी' च्या चालीवर बसतंय का पहिले पण नीटसे जमले नाही. 'राजा राणी' हि ओळ काहीशी वेगळी हवी होती असे वाटले.

पाषाणभेद 16/05/2010 - 20:30
नाटकातल्या सिच्यूयेशन प्रमाणे त्यात बदल करता येण्याजोगा आहे. म्हणजे नाटकात/चित्रपटात राजा राणी असेल तर: राजा अन राणी असती एकांती राजकुमार असेल तर: राजकुमार अन राजकुमारी एकांती प्रियकर अन प्रेयसी असेल तर: प्रियकरासंगे असे प्रेयसी एकांती किंवा नाटकातल्या/चित्रपटातल्या नायक नायीकेचे नावेही टाकता येतील: जसे : माझ्या संगे xxx असे एकांती किंवा फारच झाले तर: रमेश संगे सिमा असे एकांती अभी संगे ऐश्वर्या असे एकांती श्रीरामासंगे माधूरी असे एकांती असे कस्टमाईज बदल करता येण्यासाठी ती ओळ तशी ठेवली आहे. तुमच्या नाटकात /चित्रपटात कशी सिच्यूऐशन आहे ते पहा अन त्यात बदल करा. The universal symbol for diabetes डायबेटीस विरुद्ध लढा माझी जालवही

jaypal 14/05/2010 - 20:35
पाषाण सुद्धा मोहरला . मस्त कविता. *************************************************** दुरितांचे तिमीर जोवो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/जो जें वाछील तो तें लाहो/प्राणिजात/

sur_nair 16/05/2010 - 19:18
वाचलं आणि ऐकलं देखील. प्रयत्नांना दाद देतो. मी 'लाविली थंड उटी' च्या चालीवर बसतंय का पहिले पण नीटसे जमले नाही. 'राजा राणी' हि ओळ काहीशी वेगळी हवी होती असे वाटले.

पाषाणभेद 16/05/2010 - 20:30
नाटकातल्या सिच्यूयेशन प्रमाणे त्यात बदल करता येण्याजोगा आहे. म्हणजे नाटकात/चित्रपटात राजा राणी असेल तर: राजा अन राणी असती एकांती राजकुमार असेल तर: राजकुमार अन राजकुमारी एकांती प्रियकर अन प्रेयसी असेल तर: प्रियकरासंगे असे प्रेयसी एकांती किंवा नाटकातल्या/चित्रपटातल्या नायक नायीकेचे नावेही टाकता येतील: जसे : माझ्या संगे xxx असे एकांती किंवा फारच झाले तर: रमेश संगे सिमा असे एकांती अभी संगे ऐश्वर्या असे एकांती श्रीरामासंगे माधूरी असे एकांती असे कस्टमाईज बदल करता येण्यासाठी ती ओळ तशी ठेवली आहे. तुमच्या नाटकात /चित्रपटात कशी सिच्यूऐशन आहे ते पहा अन त्यात बदल करा. The universal symbol for diabetes डायबेटीस विरुद्ध लढा माझी जालवही
मोहविते मज तव गंधीत कांती
चालः एखादे नाट्यपद असावे अशी चाल आहे. आपण ती चाल येथे ऐकू शकतात. (मी काही गायक नाही.
संगीत
नाट्य
प्रेमकाव्य
कविता
शृंगार

मला आवडलेला चित्रपट!!

स्पंदना ·

स्पंदना 10/05/2010 - 21:16
पिक्चर ची विन्डो चढवायचा प्रयत्न करुन करुन थकले. कस चढवायच ? शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.

मनिष 10/05/2010 - 21:26
आता दिसतो. बॅन्डविड्थ मुळे (१ तास २७ मि) बघता येईल असे वाटत नाही, पण कोणी डाउनलोड केल्यास बघायला खूप आवडेल. उत्तम परिचय!

स्पंदना 10/05/2010 - 21:33
थैन्क्स मनीष!! कस करायच? राहुदे पण परत एकदा मनःपुर्वक आभार!!! शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.

स्वाती२ 10/05/2010 - 23:36
छान ओळख! बर्‍याच वर्षांपूर्वी एका झूच्या नर्सरीत आयांनी नाकारलेली बाळं पाहिली होती त्याची आठवण झाली.

शुचि 11/05/2010 - 01:39
किती सुंदर आहे परीक्षण. खरच आई आपल्या पिल्लाला का नाकारत असेल? सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||

प्राजु 11/05/2010 - 02:03
सुंदर लिहिले आहेस. खूप आवडले. - (सर्वव्यापी)प्राजक्ता http://www.praaju.net/

स्पंदना 11/05/2010 - 07:03
खरच आई आपल्या पिल्लाला का नाकारत असेल? याला post natal depression म्हणतात. काही स्त्रीया सुद्धा यातुन जातात पण आपण तिला आई च काळिजच नाही अस म्हणतो. या गोष्टीचा विचार केला तर हा चित्रपट आणखीच अन्तर्मुख करतो. थॅन्क्स प्राजु!! कसा झाला प्रकाशनाचा कार्यक्रम? तुझ्या लेखात तु जायला जमणार नाही म्हणुन हळ्हळत होतीस ना? एक पद्धत आहे, आपल्यात ; आईन आपल्या मुलाच वा मुलिच अक्षता पडताना;त्या बोहोल्यावर न थाम्बण्याची. तस समज!! नाही तरी कविता अपत्यच आहे ना? शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.

अरुण मनोहर 11/05/2010 - 13:26
कोठून शोधून काढलात हो ईतका सुंदर चित्रपट? धन्यवाद. फालतु हिंदी सिरीयल बघण्यापेक्षा असे चित्रपट खूप चांगले. आधी मंगोलियन म्हतले की फक्त कृरकर्मा चेंगीजखान आठवायचा. आता तिथे रहाणारे हे संवेदनाशील लोकही आठवतील.

शिल्पा ब 12/05/2010 - 07:05
आधि लिन्क बघितलि आणि आता नेट्फ्लिक्स वर टाकला आहे...छान ओळख करून दिली. *********************************************************** http://shilpasview.blogspot.com/

मदनबाण 12/05/2010 - 08:07
अपर्णाजी खूप छान ओळख करुन दिलीत या सुंदर चित्रपटाची... :) मनिष तुम्हाला धन्यवाद... त्या चित्रपटाची लिंक इथे दिल्या बद्धल. मदनबाण..... When you are in Love you can't fall asleep because reality is better than your dreams. Dr Seuss

अरुंधती 12/05/2010 - 14:28
संगीताची जादू आणि त्या परिवाराचे मायलेकराची भेट घडवण्याचे अथक प्रयत्न.... फारच सुरेख! :-) मला यूट्यूबवर त्या गाण्याची लिंक सापडली! फार सहज आणि वेधक चित्रण! अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/

रमताराम 12/05/2010 - 14:37
चित्रपट. या वर्षी पुणे आंतरराष्ट्रीय फिल्म फेस्टिवल मधे पाहण्यात आला होता. अतिशय तरल नि अंतर्मुख करणारा चित्रपट. मोठ्या स्क्रीनवर पाहताना विशाल वाळवंटाच्या पार्श्वभूमीवर त्या पाडसाचे आक्रंदन एक हादरवून टाकणारा अनुभव होता.

स्पंदना 10/05/2010 - 21:16
पिक्चर ची विन्डो चढवायचा प्रयत्न करुन करुन थकले. कस चढवायच ? शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.

मनिष 10/05/2010 - 21:26
आता दिसतो. बॅन्डविड्थ मुळे (१ तास २७ मि) बघता येईल असे वाटत नाही, पण कोणी डाउनलोड केल्यास बघायला खूप आवडेल. उत्तम परिचय!

स्पंदना 10/05/2010 - 21:33
थैन्क्स मनीष!! कस करायच? राहुदे पण परत एकदा मनःपुर्वक आभार!!! शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.

स्वाती२ 10/05/2010 - 23:36
छान ओळख! बर्‍याच वर्षांपूर्वी एका झूच्या नर्सरीत आयांनी नाकारलेली बाळं पाहिली होती त्याची आठवण झाली.

शुचि 11/05/2010 - 01:39
किती सुंदर आहे परीक्षण. खरच आई आपल्या पिल्लाला का नाकारत असेल? सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||

प्राजु 11/05/2010 - 02:03
सुंदर लिहिले आहेस. खूप आवडले. - (सर्वव्यापी)प्राजक्ता http://www.praaju.net/

स्पंदना 11/05/2010 - 07:03
खरच आई आपल्या पिल्लाला का नाकारत असेल? याला post natal depression म्हणतात. काही स्त्रीया सुद्धा यातुन जातात पण आपण तिला आई च काळिजच नाही अस म्हणतो. या गोष्टीचा विचार केला तर हा चित्रपट आणखीच अन्तर्मुख करतो. थॅन्क्स प्राजु!! कसा झाला प्रकाशनाचा कार्यक्रम? तुझ्या लेखात तु जायला जमणार नाही म्हणुन हळ्हळत होतीस ना? एक पद्धत आहे, आपल्यात ; आईन आपल्या मुलाच वा मुलिच अक्षता पडताना;त्या बोहोल्यावर न थाम्बण्याची. तस समज!! नाही तरी कविता अपत्यच आहे ना? शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.

अरुण मनोहर 11/05/2010 - 13:26
कोठून शोधून काढलात हो ईतका सुंदर चित्रपट? धन्यवाद. फालतु हिंदी सिरीयल बघण्यापेक्षा असे चित्रपट खूप चांगले. आधी मंगोलियन म्हतले की फक्त कृरकर्मा चेंगीजखान आठवायचा. आता तिथे रहाणारे हे संवेदनाशील लोकही आठवतील.

शिल्पा ब 12/05/2010 - 07:05
आधि लिन्क बघितलि आणि आता नेट्फ्लिक्स वर टाकला आहे...छान ओळख करून दिली. *********************************************************** http://shilpasview.blogspot.com/

मदनबाण 12/05/2010 - 08:07
अपर्णाजी खूप छान ओळख करुन दिलीत या सुंदर चित्रपटाची... :) मनिष तुम्हाला धन्यवाद... त्या चित्रपटाची लिंक इथे दिल्या बद्धल. मदनबाण..... When you are in Love you can't fall asleep because reality is better than your dreams. Dr Seuss

अरुंधती 12/05/2010 - 14:28
संगीताची जादू आणि त्या परिवाराचे मायलेकराची भेट घडवण्याचे अथक प्रयत्न.... फारच सुरेख! :-) मला यूट्यूबवर त्या गाण्याची लिंक सापडली! फार सहज आणि वेधक चित्रण! अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/

रमताराम 12/05/2010 - 14:37
चित्रपट. या वर्षी पुणे आंतरराष्ट्रीय फिल्म फेस्टिवल मधे पाहण्यात आला होता. अतिशय तरल नि अंतर्मुख करणारा चित्रपट. मोठ्या स्क्रीनवर पाहताना विशाल वाळवंटाच्या पार्श्वभूमीवर त्या पाडसाचे आक्रंदन एक हादरवून टाकणारा अनुभव होता.
weeping camel कथा आहे एका भटक्या कुटुंबाची आणि त्यांच्या जित्रापाची!! वसंत ऋतूच्या सुरवातीला यांच्या जित्रापाचा विणीचा हंगाम. कथा घडते मन्गोलिअन वाळवंटाच्या पार्श्वभूमीवर. दूर वर पसरलेले वाळवंट आणि खुरटी झुडुपे. जित्राप म्हणजे मेंढ्या, शेळ्या आणि उंट. हे नोमाडीक कुटुंब त्यांच्या जित्रापावर पुरे पूर अवलंबून, पण म्हणून या नात्यात कुठे ही व्यवहार वां पिळवणूक अजिबात जाणवत नाही. हेच तर या चित्रपटाच मर्म.
मांडणी
कला
नाट्य
आस्वाद

इंटरव्यु - इंटरव्यु

टारझन ·

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 25/04/2010 - 12:18
लेका अनुभव अगदी डोळ्यासमोर उभा केला. वाचायला मजा आली. >>"ए काय विचारलं ... ए कसा झाला रे इंटरव्यु ?" बाकी, वरील वाक्याला मरण नाही. कोणतीही मुलाखत असू दे. :) ज्या लॉबी मधे अशा जिवा भावाच्या मैत्रिणींसारख्या बोलत असतात त्याही तोंडाला स्कार्फ गुंडाळुन आपापल्या वाटेने शेप्रेट निघुन जातात . आमचा इंटरव्यु होतो .. कधी कंपनीला आम्ही पटत नाही .. कधी कंपनी आम्हाला पटत नाही. आम्ही आमच्या वाटेने एकटेच घरी येतो. एक इंटरव्यु संपतो. क्या बात है..! मुलाखतीच्या आठवणीने अंमळ हळवा झालो. अजून येऊ दे. -दिलीप बिरुटे

संदीप चित्रे 21/04/2010 - 02:00
स्साल फ्रेशरचा टॅग म्हणजे त्रासच असतो -- अनुभव नाही म्हणून नोकरी नाही आणि नोकरी नाही म्हणून अनुभव नाही -- ह्याला दुष्टचक्र हा अत्यंत योग्य शब्द आहे !! आणि मरायला टेक्नॉलॉजीमधे काम करताना तर दर काही वर्षांनी तुम्ही कुठे ना कुठेतरी 'फ्रेशरच' ठरता !! --------------------------- माझा ब्लॉगः http://atakmatak.blogspot.com

मीनल 21/04/2010 - 07:43
छाण लिहिलं आहे रे टा-या. अरे, पण तू तर जंगलचा राजा. तूझा घ्यावी तर मुलाखतच ! " आज आपल्याकडे जंगलचे राजे आले आहेत. श्री. टारझन. तुम्हाला यांची ओळख करून द्यायची मला आवश्यकता वाटत नाही.आपण सर्वजण यांना चांगलेच ओळखतो. तर आता आपण अधिक माहिती करून घेऊ यांच्याबद्ल.सॉरी हं ! यांच्याकडून तिथल्या इतर प्राण्यांची अधिक माहिती करून घेऊ. त्यांना तिथला हाल हवाल विचारू. ते आपल्याला आखो देखा हाल सांगतील. नमस्कार श्री. टारझन . आता आम्हाला सांगा की ....." "कंपणीतल्या :SS कंपणकारी इंटरव्युची ऐशी की तैशी!!! मीनल. http://myurmee.blogspot.com/

चतुरंग 21/04/2010 - 03:06
एकदम टार्‍या पेश्शल लेख! >>टाचांना भरपूर भेगा पडलेल्या>> हे वाक्य काळजाला जामच भिडले! ;) काय निरीक्षण आहे!! :? (पहिल्या नोकरीच्या वेळी मला एक मायक्रोप्रोसेसर किट दिलं (त्यावेळी इंटेल ८०८५ फारच प्रसिद्ध होता) आणि रिअल टाईम क्लॉकचा प्रोग्रॅम येतो का म्हणून विचारले. त्यावेळी आम्हाला इंस्ट्रक्शन टेबलच काय पण न्यूमॉनिक्सही पाठ होते त्यामुळे मी थेट किटवर कोडिंगलाच सुरुवात केली. साधारण दहा मिनिटात मी प्रोग्रॅम चालवून दाखवला आणि त्याने ऑफर लेटरच हातात ठेवले! त्यानंतर कित्येक वर्षांनी इंटरव्यू मधे एका थोर प्राण्यानं पहिलाच प्रश्न मला विचारला "विमान कसं उडतं हे माहीत आहे का?" एक क्षण थबकलोच, म्हटलं चुकीच्या जागी आलो का काय? कागद पेन्सिल मागून घेतली विमानाच्या पंखाचा क्रॉससेक्शन काढताच त्याला उत्तर मिळालं होतं! पुढचे दोन प्रश्न पगाराची अपेक्षा आणि स्वतःचे वाहन आहे का असे होते, नोकरी माझी होती पण मग मला दुसरी त्याहून चांगली ऑफर आल्याने मी तिकडे गेलो.) चतुरंग

संदीप चित्रे 22/04/2010 - 01:39
मी 'अधांतरी' हे उत्तर देऊन आलो असतो ;) च्यायला म्हणूनच बहुतेक तुमच्यासारखी डोकेबाज कामं (उदा. बुद्धिबळ) जमता नाय आपल्याला :)

चतुरंग 22/04/2010 - 02:08
कपॅसिटर मधून अल्टरनेटिंग करंट कसा पास होतो ह्या माझ्या प्रश्नाचे उत्तर एका विद्यार्थ्याने खालील चित्र काढून दिले होते! B) मी त्याच्या कल्पकतेबद्दल त्याला पूर्ण मार्क दिले! :) (मास्तर)चतुरंग

मुक्तसुनीत 21/04/2010 - 03:24
टारुभाऊ, एकदम भारी लिखाण ! सगळ्यात आवडलेला भाग : उमेदवारीच्या वर्षांमधल्या टक्क्याटोणप्यांनी, अनिश्चिततेने विनोदबुद्धीवर कुठे मात केलेली दिसत नाही. उमेदवाराच्या दृष्टीने केलेली एकेक निरीक्षणे इरसाल , एकदम धमाल. शेवटी काय , "आतले नि बाहेरचे" सर्वत्र असणार. नोकरी मिळण्याची, घर बांधण्याची , प्रिय व्यक्तीबरोबर आयुष्य घालवण्याची - (आणि कालपरत्वे आणखी प्रिय व्यक्तींना या जगात आणण्याची ! ;-) ) उमेद सर्वानाच आहे. इसी उम्मीदपर तो दुनिया कायम है !(सॉरी , दूष्ट परप्रांतीयांच्या" भाषेत बोललो जरा ! ) लगे रहो टारु.

II विकास II 21/04/2010 - 12:00
>>(आणि कालपरत्वे आणखी प्रिय व्यक्तींना या जगात आणण्याची ! Wink ) ==)) ==)) प्रतिसादात आणि स्वाक्षरीत मराठी संकेतस्थळांची जाहीरात करुन मिळेल. विद्रोही संकेतस्थळांना खास सुट. योग्य बोली सह संपर्क करावा.

मिसळभोक्ता 21/04/2010 - 08:44
चित्रा वैनी, एकदा टारूबाळाचा फटू बघा. दोन किलोच्या पिशवीत सहा किलो भरलेत. त्याचं चार किलो वाल्या आंटीकडे लक्श नाही गेलं तर मग कुणाकडे ? पण सीरीयसली, टार्‍या, छान लिहिलंस. -- मिसळभोक्ता (आमचेकडे सर्व प्रकारच्या आनंदांवर विरजण घालून मिळेल.)

टारझन 21/04/2010 - 14:28
=)) =)) ... आहो आम्ही आठ किलोच्या पिषवीत १२ किलो आहोत ... :) बड्या बड्या आसामींच्या कमेंट्स मुळे हायसं वाटलं ... लेख लिहुन झाल्यावर पुन्हा वाचायची डेरिंग झाली नव्हती. धाग्यावर प्रतिक्रिया देणार्‍याचे आभार , आणि फक्त प्रतिक्रियांवर प्रतिक्रिया देणार्‍यांचे हार्दिक आभार . -(आम्ही १२ चे) टारझन

प्रभो 21/04/2010 - 07:21
हॅहॅहॅ..लै भारी रे टार्‍या.... साला पहिल्या जॉबसाठी केलेली भटकंती आठवली.. आता दुसरा जॉब शोधतोय... :)

रेवती 21/04/2010 - 07:25
तू कधी मिटिंग घेतोस तर कधी इंटरव्ह्यू! लेखन आवडले. लगे रहो! रेवती

प्राजु 21/04/2010 - 07:47
गुड ऑब्झर्वेशन!! खूप छान लिहिलं आहेस. - (सर्वव्यापी)प्राजक्ता http://www.praaju.net/

निखिल देशपांडे 21/04/2010 - 09:49
टारझन राव.. एकदम भारी लेख.. तुमची निरिक्षण शक्ती जबरदस्त आहे... निखिल ================================ करा चर्चा दुज्यांच्या पातकांची, स्वतःला तेवढे गाळून बोला!!!!

आंबोळी 21/04/2010 - 10:20
टार्‍या, लै जबर्‍या लिहिलय्स..... सध्या इंटर्व्ह्यु देत असल्याने एकदम पटलच बघ काय लिहिलय्स ते.... ( ™ )आंबोळी

झकासराव 21/04/2010 - 11:24
भारी लिवलस. :) आम्ही वाचलो लेका. एक तर नुसताच डिप्लोमा, त्यातन आम्ही भोंगेवाले गिरणी कामगार, त्यातुन कोल्हापुरसारख्या छोट्या शहरातुन आणि कुंपणी फक्त एकच कॅंपसला (शिवाय २००१ साली हालच होते) फारतर ६ जण सिलेक्ट व्हायचे. जे झाले ते झाले. जे नाही झाले त्याना बराच स्ट्रगल करावा लागला.दोन तीन वर्ष त्यांचे हाल झाले.

बिपिन कार्यकर्ते 21/04/2010 - 11:36
छानच लिहिलंयस रे... असंच लिहित जा नेहमी. तुझी निरिक्षणशक्ती आणि त्यामधून गंमतीदार निष्कर्ष काढायची सवय मस्तच आहे. म्हणूनच असं लिहू शकतोस. माझ्याबद्दल बोलायचे तर 'मी परिक्षेला आलो आहे आणि पेपर समोर पडलाय आणि मी ब्लँक झालो आहे' आणि 'मी इन्टर्व्ह्युला चाललो आहे' ही दोन माझी नेहमीची अगदी ठरलेली भितीदायक स्वप्नं आहेत. बिपिन कार्यकर्ते

II विकास II 21/04/2010 - 11:59
परीक्षेची स्वप्ने आमची साधी होती. जो भाग ऑप्शनला टाकला आहे, त्यावरचा जास्त प्रश्न आलेत. अशीच काही. एकदा अबियात्रीकीत ३ सत्रात, ४ सत्रातील ASOMचा चुकुन अभ्यास करुन गेलोय असे झालेय. असो

विशाल कुलकर्णी 22/04/2010 - 12:20
बिकाभाऊंशी सहमत ! आमाला तं अजुनबी सपान पडतं. परिक्शेला म्हून जातो आन ते हॉल तिकट इसरलेलो असतो, कंदी लै उशीरा पोचतो.. तर कंदी बापसाचा मार खात असतू नापास का झाल म्हुन... ;-) दुसरं सपान म्हंजी इंटर्वुला जातू आन काय शिकलो त्येच आटवत नाय ऐन येळेला. ;-) (बाकी टारोबा तुमीबी बरं लिवताय आजकाल >:) ) सस्नेह विशाल ************************************************************* आम्ही इथेही पडीक असतो "ऐसी अक्षरे मेळविन!"

मितभाषी 21/04/2010 - 11:54
>>>>>>नॉर्थ इंडियाच्या कसल्या पटना,भोपाल्,इत्यादी कसल्या फडतुस युनिव्हर्सिटी तुन आलेलं पब्लिक .. इंजिनियरींचे मार्क्स पाहिले तर ८० न ९० % >>>>>>>पायाच्या टाचांना भरपुर भेगा पडलेल्या. आणि प्लास्टिकच्या आवाज करणार्‍या कॅरिबॅग मधे यांचं अनोखं फोल्डर त्यात ह्यांची डॉक्य>>>>>>> टार्‍या निरिक्षण लै भारी. एकदम फर्मास लेख. आवडला. (इंटरव्यु म्हणताच थरकाप होणारा) भावश्या

परिकथेतील राजकुमार 21/04/2010 - 13:57
टार्‍या नेहमीप्रमाणेच ज ह ब र्‍या लेखन रे ! काही काही वाक्य खासच. असले अनुभव कधीच घेतले नाहीत पण वाचताना डोळ्यापुढे एकेक प्रसंग मस्त उभे राहिले. ©º°¨¨°º© परा ©º°¨¨°º© आमचे राज्य

चिरोटा 21/04/2010 - 14:26
मस्त लेख.ह्या अशा अनुभवांतून गेल्याने चित्र डोळ्यासमोरच आले.फ्रेशर असताना एकदा सी.वी.च्या मोजून ३२ कॉप्या सीप्झमध्ये अनेक कंपन्यांत टाकून आलो होतो. भेंडी P = NP

अस्मी 21/04/2010 - 15:03
मस्त लेख...निरीक्षण लई भारी
ह्या एच्चारच्या पोरी बहुतांश फार आखिव-रेखिव आणि बोलायला अंमळ लाघवी असतात. तेंव्हा एच्चार हा ही एक कंटाळवाण्या इंटरव्यु प्रोसेस मधे मनोरंजणाचा कार्यक्रम असतो.
:S 8| :S - अस्मिता *~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~* कुणीही कसं दिसावं यापेक्षा कसं असावं याला महत्त्व आहे. ते शक्य नसेल तर जास्तीत जास्त कसं नसावं याल तरी नक्कीच महत्त्व आहे.

भोचक 22/04/2010 - 19:15
'एकांगी' विचार? अक्षय, अहो, 'अनेकांगी' आहे, की एकीच्याच अंगाबद्दल त्याने काही लिहिलं नाहीये.(ह.घ्या.) बाकी टार्‍या लेख भारी. निरिक्षण उच्च. (भोचक) हा आहे आमचा स्वभाव

स्पंदना 22/04/2010 - 11:59
नेहमी सारखच झकास!! बाय द वे ... फक्त मराठी मुलिन्च्याच टाचा फुटलेल्या असतात का? नाही नीरिक्शण जबरदस्त आहे म्हणुन विचारल. जाउ दे!!! इतक ओघवत आणि रसाळ, आणि ते ही रोजच्या गोष्टीन बद्दल !! सुन्दर. इतक्या सार् या नी लिहिल्या वर जास्त काही लिहिण थोड अवघड! पन आपुन तुमको कायम पढताय. शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.

टारझन 22/04/2010 - 12:20
फक्त मराठी मुलिन्च्याच टाचा फुटलेल्या असतात का?
योगायोग हो :) जर रोम मधे इंटर्व्यु ला गेलो असतो तर कदाचित रोमन आंटीच्या टाचा दिसण्याची जाम शक्यता होती :) बाकी प्रतिक्रीयेबद्दल धन्यवाद :) - टारेश भेगाबुजवी

रामदास 23/04/2010 - 11:31
टारझनच्या हातात काशाची वाटी आणि कैलाश जीवन. रोमन आंटीच्या टाचांना कैलाश जीवन लावण्याचा पोग्राम . आहाहा! पाठीला साबण लावणार्‍यांच्या प्रदेशाचा अनुभव असलेल्यांनी हा प्रांतही हाताळून बघायला हरकत नाही.

टारझन 23/04/2010 - 22:09
रोमन आंटीच्या टाचांना कैलाश जीवन लावण्याचा पोग्राम .
केवळ विचारांनीच ,, अंगावर रोमांच उठले ... :) बाकी रामदासांनी लेखावर एकही टिपण्णी न करता थेट कैलासजिवन लावाल्यामुळे एक होतकरु लेखक म्हणुन कोदा फिलींग आली. :) - रोमदास

श्रावण मोडक 22/04/2010 - 18:55
मस्त लेख वगैरे वरच्या सर्व प्रतिसादांशी सहमत. असेच लेखन चालू राहण्यासाठी काय करावे लागेल? इथं अनेकांनी असंच लिहित रहा, असं म्हटलं आहे ते या महाभागाच्या डोक्यात शिरेल तर खरं. नाही तर आहेच, मधूनच असा छान लेख लिहून मग पुन्हा एकदा टवाळक्या करायला मोकळा. टवाळक्या आणि असे लेखन यांचे व्यस्त प्रमाण बदलेल तर तो टारझन कसला!!!

टारझन 22/04/2010 - 21:44
हा हा हा ... हे मात्र खरं आहे बरका मोडक साहेब :) तरी बरं आपण लोक आहात म्हणुन थोडा (?) कंट्रोल मधे आहे ... :) -(गाड्याचा बैल) टारसांड

धनंजय 25/04/2010 - 01:08
अभिवाचन केल्यास लेख श्रवणीय असावा, असे वाटते. टारझननी ध्वनिमुद्रित करावा, अशी विनंती.

प्रमोद देव 25/04/2010 - 10:49
धनंजयांशी सहमत. टारूशेठ, लेख वर आणण्यासाठी हा प्रतिसाद बरं का. ;)

विंजिनेर 23/04/2010 - 09:49
ह्मम्म्म... वेगळे अनुभव आहेत खरे. :) बाकी Yahoo! आणि Google इ. च्या इंटरव्युला असं काही नसतं ब्वॉ... एक तुम्ही असता आणि एक लॅपटॉप असतो. सुरुवातीला एक पोरगेलासा इंजिनियर येतो हाय-हॅलो करतो आणि लॅपटॉप मधे लॉगईन करून निघून जातो. इंटरव्युच्या १० फेर्‍यांना प्रत्येकी एक असे १० प्रोग्रॅम करायचे. ज्या फेरीत अडेल त्या फेरीनंतर घरी जायचं :) . टिकलात तर लगेच ऑफर लेटर हातात मिळतं :) इंटरव्यु कालावधी - १० तास फक्त :)

Pain 23/04/2010 - 11:53
अजुन एक गृप असतो मराठी पोरींचा (किंव्हा आंटींचा) ! आहाहा ह्यावर तर खंडच्या खंड पडु शकतात. दोन मराठी पोरी... चालु होतात इंग्रजी मिक्स हिंदी मधे =)) =)) =))

रानी १३ 23/04/2010 - 11:58
काय सही लिहिलय!!!! आरपार गेला बाण्........इंटरव्यु अणि आम्अच कधि जमला नाय्...बाकी नेहमी सारखच झकास!!

धमाल मुलगा 23/04/2010 - 16:48
टार्‍या साल्या, खरं तर लेखाची सुरुवात - कँपस आणि पास झाल्यानंतरची वणवण वाचली आणी सालं परत भूतकाळात गेलो. :( पण साला तुला एक सांगु प्रामाणिक मत? कँपसमधुन नोकरी मिळवलेल्यांचा आणी धडपड करुन, छोट्या कंपन्यातुन सुरुवात करुन प्रगती करणार्‍यांच्यात फार मोठा फरक जाणवतो मला. (स्वतः बरेच इंटर्व्ह्यु जी अनुभवाची अट असते त्यापेक्षा कमी असुनही मी स्वतः पास केल्यामुळं, आणि ४-४, ६-६ वर्षं अनुभव असणार्‍यांना स्वतःचा अनुभव २-२.५ वर्षं असताना बिनधास्त कॉर्पोरेट ट्रेनिंग्जमध्ये सांभाळलेलं असल्यामुळे निदान माझं तरी वैयक्तिक मत असे आहे.) बाकी, निरिक्षणं म्हणजे... =)) =)) =)) - (इंटरव्ह्युला वाट पाहता पाहता बरेच मित्र जमवलेला) ध.

टिउ 24/04/2010 - 21:55
फालतु धागे पहिल्या पानावर आले आणी असले चांगले धागे मागच्या पानावर गेले होते म्हणुन प्रतिक्रिया देउन धागा वर आणलाय... नवीन लोकांना असे लेख आल्या आल्या वाचायला मिळाले तर ते परत यायचा विचार करतील...वैयक्तीक आकसापोटी काढलेल्या धाग्यांमधे नवीन लोकांना तर नाहीच पण बर्‍याच जुन्या लोकांनासुद्धा 'काडीचाही रस' नसावा असे वाटते... असो, ज्याची त्याची समज, जाण, 'मोटीव्ह' वै...

जेन 25/04/2010 - 00:39
खूप खूप छान लिहीलेत....... एकदमच मनाचा बोललात..... मलाही पहिला इंटरव्यू आठवला..... छानच.!!!!!

टारझन 25/04/2010 - 01:03
धन्यवाद म्याडम :)
मलाही पहिला इंटरव्यू आठवला.....
हाहाहा!! तुम्ही काय बाबा , कँपस मधेच मोठ्या कंपनीत लागलेली हुशार लोकं :)

डॉ.प्रसाद दाढे 25/04/2010 - 11:57
टारूशेट लेख आवडला. आपल्याला तर काय तुझी ल्ह्यायची ष्टाईलच फार आवडते. बाकी आमच्या कार्यक्षेत्रात इंटरव्ह्यू वगैरे प्रकार फार नसतो अन त्यातून इंजिनियरिंग मधले काहीच (अचूक शब्दाचा मोह कष्टाने टाळला आहे) कळत नाही त्यामुळे बारकावे कळले नाहीत ते एक असो.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 25/04/2010 - 12:18
लेका अनुभव अगदी डोळ्यासमोर उभा केला. वाचायला मजा आली. >>"ए काय विचारलं ... ए कसा झाला रे इंटरव्यु ?" बाकी, वरील वाक्याला मरण नाही. कोणतीही मुलाखत असू दे. :) ज्या लॉबी मधे अशा जिवा भावाच्या मैत्रिणींसारख्या बोलत असतात त्याही तोंडाला स्कार्फ गुंडाळुन आपापल्या वाटेने शेप्रेट निघुन जातात . आमचा इंटरव्यु होतो .. कधी कंपनीला आम्ही पटत नाही .. कधी कंपनी आम्हाला पटत नाही. आम्ही आमच्या वाटेने एकटेच घरी येतो. एक इंटरव्यु संपतो. क्या बात है..! मुलाखतीच्या आठवणीने अंमळ हळवा झालो. अजून येऊ दे. -दिलीप बिरुटे

संदीप चित्रे 21/04/2010 - 02:00
स्साल फ्रेशरचा टॅग म्हणजे त्रासच असतो -- अनुभव नाही म्हणून नोकरी नाही आणि नोकरी नाही म्हणून अनुभव नाही -- ह्याला दुष्टचक्र हा अत्यंत योग्य शब्द आहे !! आणि मरायला टेक्नॉलॉजीमधे काम करताना तर दर काही वर्षांनी तुम्ही कुठे ना कुठेतरी 'फ्रेशरच' ठरता !! --------------------------- माझा ब्लॉगः http://atakmatak.blogspot.com

मीनल 21/04/2010 - 07:43
छाण लिहिलं आहे रे टा-या. अरे, पण तू तर जंगलचा राजा. तूझा घ्यावी तर मुलाखतच ! " आज आपल्याकडे जंगलचे राजे आले आहेत. श्री. टारझन. तुम्हाला यांची ओळख करून द्यायची मला आवश्यकता वाटत नाही.आपण सर्वजण यांना चांगलेच ओळखतो. तर आता आपण अधिक माहिती करून घेऊ यांच्याबद्ल.सॉरी हं ! यांच्याकडून तिथल्या इतर प्राण्यांची अधिक माहिती करून घेऊ. त्यांना तिथला हाल हवाल विचारू. ते आपल्याला आखो देखा हाल सांगतील. नमस्कार श्री. टारझन . आता आम्हाला सांगा की ....." "कंपणीतल्या :SS कंपणकारी इंटरव्युची ऐशी की तैशी!!! मीनल. http://myurmee.blogspot.com/

चतुरंग 21/04/2010 - 03:06
एकदम टार्‍या पेश्शल लेख! >>टाचांना भरपूर भेगा पडलेल्या>> हे वाक्य काळजाला जामच भिडले! ;) काय निरीक्षण आहे!! :? (पहिल्या नोकरीच्या वेळी मला एक मायक्रोप्रोसेसर किट दिलं (त्यावेळी इंटेल ८०८५ फारच प्रसिद्ध होता) आणि रिअल टाईम क्लॉकचा प्रोग्रॅम येतो का म्हणून विचारले. त्यावेळी आम्हाला इंस्ट्रक्शन टेबलच काय पण न्यूमॉनिक्सही पाठ होते त्यामुळे मी थेट किटवर कोडिंगलाच सुरुवात केली. साधारण दहा मिनिटात मी प्रोग्रॅम चालवून दाखवला आणि त्याने ऑफर लेटरच हातात ठेवले! त्यानंतर कित्येक वर्षांनी इंटरव्यू मधे एका थोर प्राण्यानं पहिलाच प्रश्न मला विचारला "विमान कसं उडतं हे माहीत आहे का?" एक क्षण थबकलोच, म्हटलं चुकीच्या जागी आलो का काय? कागद पेन्सिल मागून घेतली विमानाच्या पंखाचा क्रॉससेक्शन काढताच त्याला उत्तर मिळालं होतं! पुढचे दोन प्रश्न पगाराची अपेक्षा आणि स्वतःचे वाहन आहे का असे होते, नोकरी माझी होती पण मग मला दुसरी त्याहून चांगली ऑफर आल्याने मी तिकडे गेलो.) चतुरंग

संदीप चित्रे 22/04/2010 - 01:39
मी 'अधांतरी' हे उत्तर देऊन आलो असतो ;) च्यायला म्हणूनच बहुतेक तुमच्यासारखी डोकेबाज कामं (उदा. बुद्धिबळ) जमता नाय आपल्याला :)

चतुरंग 22/04/2010 - 02:08
कपॅसिटर मधून अल्टरनेटिंग करंट कसा पास होतो ह्या माझ्या प्रश्नाचे उत्तर एका विद्यार्थ्याने खालील चित्र काढून दिले होते! B) मी त्याच्या कल्पकतेबद्दल त्याला पूर्ण मार्क दिले! :) (मास्तर)चतुरंग

मुक्तसुनीत 21/04/2010 - 03:24
टारुभाऊ, एकदम भारी लिखाण ! सगळ्यात आवडलेला भाग : उमेदवारीच्या वर्षांमधल्या टक्क्याटोणप्यांनी, अनिश्चिततेने विनोदबुद्धीवर कुठे मात केलेली दिसत नाही. उमेदवाराच्या दृष्टीने केलेली एकेक निरीक्षणे इरसाल , एकदम धमाल. शेवटी काय , "आतले नि बाहेरचे" सर्वत्र असणार. नोकरी मिळण्याची, घर बांधण्याची , प्रिय व्यक्तीबरोबर आयुष्य घालवण्याची - (आणि कालपरत्वे आणखी प्रिय व्यक्तींना या जगात आणण्याची ! ;-) ) उमेद सर्वानाच आहे. इसी उम्मीदपर तो दुनिया कायम है !(सॉरी , दूष्ट परप्रांतीयांच्या" भाषेत बोललो जरा ! ) लगे रहो टारु.

II विकास II 21/04/2010 - 12:00
>>(आणि कालपरत्वे आणखी प्रिय व्यक्तींना या जगात आणण्याची ! Wink ) ==)) ==)) प्रतिसादात आणि स्वाक्षरीत मराठी संकेतस्थळांची जाहीरात करुन मिळेल. विद्रोही संकेतस्थळांना खास सुट. योग्य बोली सह संपर्क करावा.

मिसळभोक्ता 21/04/2010 - 08:44
चित्रा वैनी, एकदा टारूबाळाचा फटू बघा. दोन किलोच्या पिशवीत सहा किलो भरलेत. त्याचं चार किलो वाल्या आंटीकडे लक्श नाही गेलं तर मग कुणाकडे ? पण सीरीयसली, टार्‍या, छान लिहिलंस. -- मिसळभोक्ता (आमचेकडे सर्व प्रकारच्या आनंदांवर विरजण घालून मिळेल.)

टारझन 21/04/2010 - 14:28
=)) =)) ... आहो आम्ही आठ किलोच्या पिषवीत १२ किलो आहोत ... :) बड्या बड्या आसामींच्या कमेंट्स मुळे हायसं वाटलं ... लेख लिहुन झाल्यावर पुन्हा वाचायची डेरिंग झाली नव्हती. धाग्यावर प्रतिक्रिया देणार्‍याचे आभार , आणि फक्त प्रतिक्रियांवर प्रतिक्रिया देणार्‍यांचे हार्दिक आभार . -(आम्ही १२ चे) टारझन

प्रभो 21/04/2010 - 07:21
हॅहॅहॅ..लै भारी रे टार्‍या.... साला पहिल्या जॉबसाठी केलेली भटकंती आठवली.. आता दुसरा जॉब शोधतोय... :)

रेवती 21/04/2010 - 07:25
तू कधी मिटिंग घेतोस तर कधी इंटरव्ह्यू! लेखन आवडले. लगे रहो! रेवती

प्राजु 21/04/2010 - 07:47
गुड ऑब्झर्वेशन!! खूप छान लिहिलं आहेस. - (सर्वव्यापी)प्राजक्ता http://www.praaju.net/

निखिल देशपांडे 21/04/2010 - 09:49
टारझन राव.. एकदम भारी लेख.. तुमची निरिक्षण शक्ती जबरदस्त आहे... निखिल ================================ करा चर्चा दुज्यांच्या पातकांची, स्वतःला तेवढे गाळून बोला!!!!

आंबोळी 21/04/2010 - 10:20
टार्‍या, लै जबर्‍या लिहिलय्स..... सध्या इंटर्व्ह्यु देत असल्याने एकदम पटलच बघ काय लिहिलय्स ते.... ( ™ )आंबोळी

झकासराव 21/04/2010 - 11:24
भारी लिवलस. :) आम्ही वाचलो लेका. एक तर नुसताच डिप्लोमा, त्यातन आम्ही भोंगेवाले गिरणी कामगार, त्यातुन कोल्हापुरसारख्या छोट्या शहरातुन आणि कुंपणी फक्त एकच कॅंपसला (शिवाय २००१ साली हालच होते) फारतर ६ जण सिलेक्ट व्हायचे. जे झाले ते झाले. जे नाही झाले त्याना बराच स्ट्रगल करावा लागला.दोन तीन वर्ष त्यांचे हाल झाले.

बिपिन कार्यकर्ते 21/04/2010 - 11:36
छानच लिहिलंयस रे... असंच लिहित जा नेहमी. तुझी निरिक्षणशक्ती आणि त्यामधून गंमतीदार निष्कर्ष काढायची सवय मस्तच आहे. म्हणूनच असं लिहू शकतोस. माझ्याबद्दल बोलायचे तर 'मी परिक्षेला आलो आहे आणि पेपर समोर पडलाय आणि मी ब्लँक झालो आहे' आणि 'मी इन्टर्व्ह्युला चाललो आहे' ही दोन माझी नेहमीची अगदी ठरलेली भितीदायक स्वप्नं आहेत. बिपिन कार्यकर्ते

II विकास II 21/04/2010 - 11:59
परीक्षेची स्वप्ने आमची साधी होती. जो भाग ऑप्शनला टाकला आहे, त्यावरचा जास्त प्रश्न आलेत. अशीच काही. एकदा अबियात्रीकीत ३ सत्रात, ४ सत्रातील ASOMचा चुकुन अभ्यास करुन गेलोय असे झालेय. असो

विशाल कुलकर्णी 22/04/2010 - 12:20
बिकाभाऊंशी सहमत ! आमाला तं अजुनबी सपान पडतं. परिक्शेला म्हून जातो आन ते हॉल तिकट इसरलेलो असतो, कंदी लै उशीरा पोचतो.. तर कंदी बापसाचा मार खात असतू नापास का झाल म्हुन... ;-) दुसरं सपान म्हंजी इंटर्वुला जातू आन काय शिकलो त्येच आटवत नाय ऐन येळेला. ;-) (बाकी टारोबा तुमीबी बरं लिवताय आजकाल >:) ) सस्नेह विशाल ************************************************************* आम्ही इथेही पडीक असतो "ऐसी अक्षरे मेळविन!"

मितभाषी 21/04/2010 - 11:54
>>>>>>नॉर्थ इंडियाच्या कसल्या पटना,भोपाल्,इत्यादी कसल्या फडतुस युनिव्हर्सिटी तुन आलेलं पब्लिक .. इंजिनियरींचे मार्क्स पाहिले तर ८० न ९० % >>>>>>>पायाच्या टाचांना भरपुर भेगा पडलेल्या. आणि प्लास्टिकच्या आवाज करणार्‍या कॅरिबॅग मधे यांचं अनोखं फोल्डर त्यात ह्यांची डॉक्य>>>>>>> टार्‍या निरिक्षण लै भारी. एकदम फर्मास लेख. आवडला. (इंटरव्यु म्हणताच थरकाप होणारा) भावश्या

परिकथेतील राजकुमार 21/04/2010 - 13:57
टार्‍या नेहमीप्रमाणेच ज ह ब र्‍या लेखन रे ! काही काही वाक्य खासच. असले अनुभव कधीच घेतले नाहीत पण वाचताना डोळ्यापुढे एकेक प्रसंग मस्त उभे राहिले. ©º°¨¨°º© परा ©º°¨¨°º© आमचे राज्य

चिरोटा 21/04/2010 - 14:26
मस्त लेख.ह्या अशा अनुभवांतून गेल्याने चित्र डोळ्यासमोरच आले.फ्रेशर असताना एकदा सी.वी.च्या मोजून ३२ कॉप्या सीप्झमध्ये अनेक कंपन्यांत टाकून आलो होतो. भेंडी P = NP

अस्मी 21/04/2010 - 15:03
मस्त लेख...निरीक्षण लई भारी
ह्या एच्चारच्या पोरी बहुतांश फार आखिव-रेखिव आणि बोलायला अंमळ लाघवी असतात. तेंव्हा एच्चार हा ही एक कंटाळवाण्या इंटरव्यु प्रोसेस मधे मनोरंजणाचा कार्यक्रम असतो.
:S 8| :S - अस्मिता *~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~* कुणीही कसं दिसावं यापेक्षा कसं असावं याला महत्त्व आहे. ते शक्य नसेल तर जास्तीत जास्त कसं नसावं याल तरी नक्कीच महत्त्व आहे.

भोचक 22/04/2010 - 19:15
'एकांगी' विचार? अक्षय, अहो, 'अनेकांगी' आहे, की एकीच्याच अंगाबद्दल त्याने काही लिहिलं नाहीये.(ह.घ्या.) बाकी टार्‍या लेख भारी. निरिक्षण उच्च. (भोचक) हा आहे आमचा स्वभाव

स्पंदना 22/04/2010 - 11:59
नेहमी सारखच झकास!! बाय द वे ... फक्त मराठी मुलिन्च्याच टाचा फुटलेल्या असतात का? नाही नीरिक्शण जबरदस्त आहे म्हणुन विचारल. जाउ दे!!! इतक ओघवत आणि रसाळ, आणि ते ही रोजच्या गोष्टीन बद्दल !! सुन्दर. इतक्या सार् या नी लिहिल्या वर जास्त काही लिहिण थोड अवघड! पन आपुन तुमको कायम पढताय. शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.

टारझन 22/04/2010 - 12:20
फक्त मराठी मुलिन्च्याच टाचा फुटलेल्या असतात का?
योगायोग हो :) जर रोम मधे इंटर्व्यु ला गेलो असतो तर कदाचित रोमन आंटीच्या टाचा दिसण्याची जाम शक्यता होती :) बाकी प्रतिक्रीयेबद्दल धन्यवाद :) - टारेश भेगाबुजवी

रामदास 23/04/2010 - 11:31
टारझनच्या हातात काशाची वाटी आणि कैलाश जीवन. रोमन आंटीच्या टाचांना कैलाश जीवन लावण्याचा पोग्राम . आहाहा! पाठीला साबण लावणार्‍यांच्या प्रदेशाचा अनुभव असलेल्यांनी हा प्रांतही हाताळून बघायला हरकत नाही.

टारझन 23/04/2010 - 22:09
रोमन आंटीच्या टाचांना कैलाश जीवन लावण्याचा पोग्राम .
केवळ विचारांनीच ,, अंगावर रोमांच उठले ... :) बाकी रामदासांनी लेखावर एकही टिपण्णी न करता थेट कैलासजिवन लावाल्यामुळे एक होतकरु लेखक म्हणुन कोदा फिलींग आली. :) - रोमदास

श्रावण मोडक 22/04/2010 - 18:55
मस्त लेख वगैरे वरच्या सर्व प्रतिसादांशी सहमत. असेच लेखन चालू राहण्यासाठी काय करावे लागेल? इथं अनेकांनी असंच लिहित रहा, असं म्हटलं आहे ते या महाभागाच्या डोक्यात शिरेल तर खरं. नाही तर आहेच, मधूनच असा छान लेख लिहून मग पुन्हा एकदा टवाळक्या करायला मोकळा. टवाळक्या आणि असे लेखन यांचे व्यस्त प्रमाण बदलेल तर तो टारझन कसला!!!

टारझन 22/04/2010 - 21:44
हा हा हा ... हे मात्र खरं आहे बरका मोडक साहेब :) तरी बरं आपण लोक आहात म्हणुन थोडा (?) कंट्रोल मधे आहे ... :) -(गाड्याचा बैल) टारसांड

धनंजय 25/04/2010 - 01:08
अभिवाचन केल्यास लेख श्रवणीय असावा, असे वाटते. टारझननी ध्वनिमुद्रित करावा, अशी विनंती.

प्रमोद देव 25/04/2010 - 10:49
धनंजयांशी सहमत. टारूशेठ, लेख वर आणण्यासाठी हा प्रतिसाद बरं का. ;)

विंजिनेर 23/04/2010 - 09:49
ह्मम्म्म... वेगळे अनुभव आहेत खरे. :) बाकी Yahoo! आणि Google इ. च्या इंटरव्युला असं काही नसतं ब्वॉ... एक तुम्ही असता आणि एक लॅपटॉप असतो. सुरुवातीला एक पोरगेलासा इंजिनियर येतो हाय-हॅलो करतो आणि लॅपटॉप मधे लॉगईन करून निघून जातो. इंटरव्युच्या १० फेर्‍यांना प्रत्येकी एक असे १० प्रोग्रॅम करायचे. ज्या फेरीत अडेल त्या फेरीनंतर घरी जायचं :) . टिकलात तर लगेच ऑफर लेटर हातात मिळतं :) इंटरव्यु कालावधी - १० तास फक्त :)

Pain 23/04/2010 - 11:53
अजुन एक गृप असतो मराठी पोरींचा (किंव्हा आंटींचा) ! आहाहा ह्यावर तर खंडच्या खंड पडु शकतात. दोन मराठी पोरी... चालु होतात इंग्रजी मिक्स हिंदी मधे =)) =)) =))

रानी १३ 23/04/2010 - 11:58
काय सही लिहिलय!!!! आरपार गेला बाण्........इंटरव्यु अणि आम्अच कधि जमला नाय्...बाकी नेहमी सारखच झकास!!

धमाल मुलगा 23/04/2010 - 16:48
टार्‍या साल्या, खरं तर लेखाची सुरुवात - कँपस आणि पास झाल्यानंतरची वणवण वाचली आणी सालं परत भूतकाळात गेलो. :( पण साला तुला एक सांगु प्रामाणिक मत? कँपसमधुन नोकरी मिळवलेल्यांचा आणी धडपड करुन, छोट्या कंपन्यातुन सुरुवात करुन प्रगती करणार्‍यांच्यात फार मोठा फरक जाणवतो मला. (स्वतः बरेच इंटर्व्ह्यु जी अनुभवाची अट असते त्यापेक्षा कमी असुनही मी स्वतः पास केल्यामुळं, आणि ४-४, ६-६ वर्षं अनुभव असणार्‍यांना स्वतःचा अनुभव २-२.५ वर्षं असताना बिनधास्त कॉर्पोरेट ट्रेनिंग्जमध्ये सांभाळलेलं असल्यामुळे निदान माझं तरी वैयक्तिक मत असे आहे.) बाकी, निरिक्षणं म्हणजे... =)) =)) =)) - (इंटरव्ह्युला वाट पाहता पाहता बरेच मित्र जमवलेला) ध.

टिउ 24/04/2010 - 21:55
फालतु धागे पहिल्या पानावर आले आणी असले चांगले धागे मागच्या पानावर गेले होते म्हणुन प्रतिक्रिया देउन धागा वर आणलाय... नवीन लोकांना असे लेख आल्या आल्या वाचायला मिळाले तर ते परत यायचा विचार करतील...वैयक्तीक आकसापोटी काढलेल्या धाग्यांमधे नवीन लोकांना तर नाहीच पण बर्‍याच जुन्या लोकांनासुद्धा 'काडीचाही रस' नसावा असे वाटते... असो, ज्याची त्याची समज, जाण, 'मोटीव्ह' वै...

जेन 25/04/2010 - 00:39
खूप खूप छान लिहीलेत....... एकदमच मनाचा बोललात..... मलाही पहिला इंटरव्यू आठवला..... छानच.!!!!!

टारझन 25/04/2010 - 01:03
धन्यवाद म्याडम :)
मलाही पहिला इंटरव्यू आठवला.....
हाहाहा!! तुम्ही काय बाबा , कँपस मधेच मोठ्या कंपनीत लागलेली हुशार लोकं :)

डॉ.प्रसाद दाढे 25/04/2010 - 11:57
टारूशेट लेख आवडला. आपल्याला तर काय तुझी ल्ह्यायची ष्टाईलच फार आवडते. बाकी आमच्या कार्यक्षेत्रात इंटरव्ह्यू वगैरे प्रकार फार नसतो अन त्यातून इंजिनियरिंग मधले काहीच (अचूक शब्दाचा मोह कष्टाने टाळला आहे) कळत नाही त्यामुळे बारकावे कळले नाहीत ते एक असो.
णमस्कार्स लोक्स , प्रत्येक नोकरी करणार्‍याला न चुकलेलं एक चक्र म्हणजे इंटरव्यु (कोण चोच्या मुलाखत म्हणाला रे ? ही काय टिव्ही वर दाखवायची गोष्ट आहे का ? ) असो. इंजिनियरींग मधे जसा फायनल इयरला आलो तसे इंटरव्यु चे वेध लागलेले. अ‍ॅक्चुअली तेंव्हा व्हायवा किंवा प्रॅक्टिकलच्या वेळेस घेतली जाणारी ओरल ... ह्या गोष्टींना कधी घाबरलो नसलो तरी एक प्रकारचा नर्व्हसनेस माझ्यात असे. कँपस इंटरव्यु मधे आमच्या पराक्रमांमुळेच बर्‍याच कंपण्यांच्या क्रायटेरियातुन आम्ही बाहेर पडायचो .. तेंव्हा त्याची तर माणसिक तयारी होतीच. पण मग आम्ही फावल्या वेळात लोकांचं निरिक्षण करायचो ..
नाट्य
प्रतिभा

नाटकवेडी मुले शिरगावची नविन

शनआत्तार ·

अभिषेक पटवर्धन 05/04/2010 - 11:25
तुमचा ब्लॉग वाचला अत्ताच...मस्त पोरं आहेत सगळी!!!! पण मुली दिसल्या नाहीत..की शाळा फक्त मुलांचीच आहे?

वाहीदा 05/04/2010 - 18:38
मुली दिसल्यावरच विस्तारात प्रतिसात देऊ [( तो पर्यंत तुमच्या प्रकल्पात मुलींचे चेहरे बघण्याच्या आतुरतेकडे 8> ~ वाहीदा

प्रदीप 05/04/2010 - 13:04
ब्लॉग पाहिला व माहिती आवडली. आत्तारभाई, आपण स्वतः देखरेख ठेऊन हे यश लहान मुलांच्या डोक्यात जाणार नाही, हे पहात असालच, अशी अपेक्षा करतो. पुढील वाटचालीस शुभेच्छा.

अभिषेक पटवर्धन 05/04/2010 - 11:25
तुमचा ब्लॉग वाचला अत्ताच...मस्त पोरं आहेत सगळी!!!! पण मुली दिसल्या नाहीत..की शाळा फक्त मुलांचीच आहे?

वाहीदा 05/04/2010 - 18:38
मुली दिसल्यावरच विस्तारात प्रतिसात देऊ [( तो पर्यंत तुमच्या प्रकल्पात मुलींचे चेहरे बघण्याच्या आतुरतेकडे 8> ~ वाहीदा

प्रदीप 05/04/2010 - 13:04
ब्लॉग पाहिला व माहिती आवडली. आत्तारभाई, आपण स्वतः देखरेख ठेऊन हे यश लहान मुलांच्या डोक्यात जाणार नाही, हे पहात असालच, अशी अपेक्षा करतो. पुढील वाटचालीस शुभेच्छा.
नमस्कार, मी या आधी आमच्या खेडे गावात चालणारी नाट्य चळवळ या बाबत आपणाशी बोललो आहे. आमच्या नाटकातील मुलांची कमाई आपणास मी दाखवणार आहे आज अनेक चित्रपटातून आमच्या शाळेची मुले चमकत आहेत आमच गाव म्हणजे बालकलाकारांच गाव अशी आमच्या गावाची ओळाख पुण्या मुंबई मध्ये झाली आहे. आम्ही दोन वर्षा पुर्वी पुणे व मुंबई येथे आमच्या मुलांची नाटके घेऊन गेलो होतो त्याला चांगला प्रतिसाद मिळाला. आमच्या शाळेतली मुले आज देवराई, बाधा, असला घो हवा मला, गाभ्रिचा पाऊस, प्रतिसाद एक कप चहा या चित्रपटात अभिनय करून गावाचे व शालेचे नाव मोठे केले आहे.झी पुरस्कारासाठी सचिन मोडकर याला नामांकन मिळाले होते.
नाट्य
प्रकटन

"चेलुवी"[भारतीय लोककथेच्या सुगन्धाची कहाणी]

डावखुरा ·

राघव 30/03/2010 - 00:07
मी पण बघीतलेला हा सिनेमा. सोनाली कुळकर्णींचा पहिला सिनेमा बहुदा.. अतिशय तरल कथानक पण तेवढेच हृदयद्रावक. गिरीशजींनी अप्रतीमपणे फुलवला आहे. पण, पुन्हा बघवला नाही. राघव

शुचि 30/03/2010 - 01:36
छान ओळख. धन्यवाद. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ हम नहीं वह जो करें ख़ून का दावा तुझपर बल्कि पूछेगा ख़ुदा भी तो मुकर जायेंगे

विशाल कुलकर्णी 30/03/2010 - 10:11
खुप वर्षापुर्वी पाहिला होता हा सिनेमा. खुप सुंदर आणि तरल चित्रपट होता. पुनःप्रत्ययाचा आनंद दिल्याबद्दल धन्यवाद. सस्नेह विशाल ************************************************************* आम्ही इथेही पडीक असतो "ऐसी अक्षरे मेळविन!"

अरुंधती 30/03/2010 - 19:18
वेगळा विषय व वेगळा चित्रपट. ओळख करून दिल्याबद्दल धन्यवाद! नक्की बघेन :-) अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/

राघव 30/03/2010 - 00:07
मी पण बघीतलेला हा सिनेमा. सोनाली कुळकर्णींचा पहिला सिनेमा बहुदा.. अतिशय तरल कथानक पण तेवढेच हृदयद्रावक. गिरीशजींनी अप्रतीमपणे फुलवला आहे. पण, पुन्हा बघवला नाही. राघव

शुचि 30/03/2010 - 01:36
छान ओळख. धन्यवाद. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ हम नहीं वह जो करें ख़ून का दावा तुझपर बल्कि पूछेगा ख़ुदा भी तो मुकर जायेंगे

विशाल कुलकर्णी 30/03/2010 - 10:11
खुप वर्षापुर्वी पाहिला होता हा सिनेमा. खुप सुंदर आणि तरल चित्रपट होता. पुनःप्रत्ययाचा आनंद दिल्याबद्दल धन्यवाद. सस्नेह विशाल ************************************************************* आम्ही इथेही पडीक असतो "ऐसी अक्षरे मेळविन!"

अरुंधती 30/03/2010 - 19:18
वेगळा विषय व वेगळा चित्रपट. ओळख करून दिल्याबद्दल धन्यवाद! नक्की बघेन :-) अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/
"चेलुवी"म्हणजे लावण्यवती तरुणी. 'कथासरित्सागर' या कर्नाटकच्या लोककथासंग्रहातील कथेवर आधारित एक अप्रतिम ह्रदयस्पर्शी हिंदी चित्रपट.(भावलेला) चेलुवी ही एक गरीब कुटुंबात आपली म्हातारी आई आणि बहिणीसह राहत असते. चेलुवीच्या हाती एक विलक्षण रहस्य येते.......ते म्हणजे 'सुंदर,दिव्य गंधाच्या फुलांचे झाड होण्याचे,अन् पुन्हा मानवी रुप धारण करण्याचं.' थोडं मोठं झाल्यावर चेलुवी हे रहस्य आपल्या बहिणीस सांगते, फक्त फांद्या तोडु नकोस असे बजावते.
मांडणी
संस्कृती
कला
नाट्य
जीवनमान
चित्रपट
प्रकटन
विचार
प्रतिक्रिया
आस्वाद
समीक्षा
माध्यमवेध
लेख
अनुभव

हे सुरांनो चंद्र व्हा रे

ॐकार ·

शुचि 26/03/2010 - 02:42
कविताच किती सुंदर आहे. - हे सूरांनो चंद्र व्हा चांदण्याचे कोष माझ्या प्रियकराला पोचवा|| वाट एकाकी तमाची हरवलेल्या मानसाची बरसुनी आकाश सारे अमृताने नाहवा|| .......वाट एकाकी तमाची अमृताने नाहवा : ) ....... क्या बात है! आज संध्याकाळी ऐकेन अर्चना कान्हेरेंनी गायलेले गाणे. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ हंसः श्वेतो बकःश्वेतो को भेदो बकहंसयो:| नीरक्षीरविवेके तु हंसः हंसो बको बकः||

चित्रा 26/03/2010 - 04:40
हे अतिशय सुंदर ध्वनिमुद्रण आमच्याकडेही आहे. पहिल्याने ऐकले तेव्हा अर्चनाताईंच्या आवाजाची प्रत अलिकडे ऐकलेल्या आवाजांपेक्षा वेगळी, खडी वाटली. ते त्या गाण्याला योग्य आहे का असे आधी वाटले, पण नंतर जेव्हा जेव्हा म्हणून दुसर्‍या कोणी हेच गाणे गायलेले ऐकले, तेव्हा तेवढे भावले नाही, ते गाणे त्यांनीच म्हणावे इतके सुरेख म्हटले आहे.

मुक्तसुनीत 26/03/2010 - 04:48
या गाण्याचे संगीतकार : पं. वसंतराव देशपांडे ! कान्हेरेंच्या आवाजातल्या गाण्याची लिंक असेल तर जरूर द्या ही विनंती. * I stand corrected. हे अभिषेकींचेच गाणे आहे. दिलगीरी.

विकास 26/03/2010 - 07:49
मला वाटतं अभिषेकीबुवांनी संगीत दिलंय ह्याला. नाटक: ययाती आणि देवयानी. बरोबर. मत्स्यगंधा ते महानंदा या त्यांच्या गाण्याच्या अल्बम मधे आहे. -------------------------------- मी या आणि इतर संकेतस्थळावर केवळ "विकास" याच नावाने वावरतो. त्याच्या मागेपुढे उभ्या (||) आडव्या (=), तिरप्या (\\ //) आदी कुठल्याच प्रकाराच्या रेषा नसतात. त्या अर्थाने माझी कुठेही शाखा नाही. :-)

प्रमोद देव 26/03/2010 - 08:48
अर्चना कान्हेरे मस्तच गातात. ह्या गाण्यात अगदी त्रिवेणी संगम घडून आलाय.. अप्रतिम. कुसुमाग्रजांची सकस रचना...अभिषेकीबुवांची तितकीच उत्तम चाल आणि अर्चनाताईंची खडी आवाजी आणि समर्थ गायकी. ॐकार,खूपच छान वर्णन केलं आहेस आणि चित्र देखिल मस्त जमलंय. अवांतर: मराठीत खड्या आवाजांच्या गायिकांची कमी नाही...उदा. आशा खाडिलकर,रजनी जोशी, दिप्ती भोगले(पूर्वाश्रमीची लता शिलेदार)इत्यादि

मी_ओंकार 26/03/2010 - 11:45
नीलहंसा, (बरोबर ना?) छान वर्णन आणि चित्र. हे गाणे माझ्याकडे दीनानाथ मंगेशकरांच्या आवाजात आहे. त्या आवाजात ते आणखीच धीरगंभीर आणि व्याकुळ वाटते. - ओंकार

मी_ओंकार 26/03/2010 - 12:17
देवकाका, मला शंका होतीच. बहुतेक मास्टर दीनानाथ नसावेत मग. वसंतराव आहेत बहुतेक. गाणे इथे चढवलेले आहे. ऐकून सांगता का मला? - ओंकार.

अन्वय 26/03/2010 - 18:42
ओंकार छान व्यक्त झालास. चारूकेशी राग आहे हा. हे गाणं रागातील सूरांना व्यक्त करतं हेही वाच http://www.misalpav.com/node/3942

शुचि 26/03/2010 - 02:42
कविताच किती सुंदर आहे. - हे सूरांनो चंद्र व्हा चांदण्याचे कोष माझ्या प्रियकराला पोचवा|| वाट एकाकी तमाची हरवलेल्या मानसाची बरसुनी आकाश सारे अमृताने नाहवा|| .......वाट एकाकी तमाची अमृताने नाहवा : ) ....... क्या बात है! आज संध्याकाळी ऐकेन अर्चना कान्हेरेंनी गायलेले गाणे. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ हंसः श्वेतो बकःश्वेतो को भेदो बकहंसयो:| नीरक्षीरविवेके तु हंसः हंसो बको बकः||

चित्रा 26/03/2010 - 04:40
हे अतिशय सुंदर ध्वनिमुद्रण आमच्याकडेही आहे. पहिल्याने ऐकले तेव्हा अर्चनाताईंच्या आवाजाची प्रत अलिकडे ऐकलेल्या आवाजांपेक्षा वेगळी, खडी वाटली. ते त्या गाण्याला योग्य आहे का असे आधी वाटले, पण नंतर जेव्हा जेव्हा म्हणून दुसर्‍या कोणी हेच गाणे गायलेले ऐकले, तेव्हा तेवढे भावले नाही, ते गाणे त्यांनीच म्हणावे इतके सुरेख म्हटले आहे.

मुक्तसुनीत 26/03/2010 - 04:48
या गाण्याचे संगीतकार : पं. वसंतराव देशपांडे ! कान्हेरेंच्या आवाजातल्या गाण्याची लिंक असेल तर जरूर द्या ही विनंती. * I stand corrected. हे अभिषेकींचेच गाणे आहे. दिलगीरी.

विकास 26/03/2010 - 07:49
मला वाटतं अभिषेकीबुवांनी संगीत दिलंय ह्याला. नाटक: ययाती आणि देवयानी. बरोबर. मत्स्यगंधा ते महानंदा या त्यांच्या गाण्याच्या अल्बम मधे आहे. -------------------------------- मी या आणि इतर संकेतस्थळावर केवळ "विकास" याच नावाने वावरतो. त्याच्या मागेपुढे उभ्या (||) आडव्या (=), तिरप्या (\\ //) आदी कुठल्याच प्रकाराच्या रेषा नसतात. त्या अर्थाने माझी कुठेही शाखा नाही. :-)

प्रमोद देव 26/03/2010 - 08:48
अर्चना कान्हेरे मस्तच गातात. ह्या गाण्यात अगदी त्रिवेणी संगम घडून आलाय.. अप्रतिम. कुसुमाग्रजांची सकस रचना...अभिषेकीबुवांची तितकीच उत्तम चाल आणि अर्चनाताईंची खडी आवाजी आणि समर्थ गायकी. ॐकार,खूपच छान वर्णन केलं आहेस आणि चित्र देखिल मस्त जमलंय. अवांतर: मराठीत खड्या आवाजांच्या गायिकांची कमी नाही...उदा. आशा खाडिलकर,रजनी जोशी, दिप्ती भोगले(पूर्वाश्रमीची लता शिलेदार)इत्यादि

मी_ओंकार 26/03/2010 - 11:45
नीलहंसा, (बरोबर ना?) छान वर्णन आणि चित्र. हे गाणे माझ्याकडे दीनानाथ मंगेशकरांच्या आवाजात आहे. त्या आवाजात ते आणखीच धीरगंभीर आणि व्याकुळ वाटते. - ओंकार

मी_ओंकार 26/03/2010 - 12:17
देवकाका, मला शंका होतीच. बहुतेक मास्टर दीनानाथ नसावेत मग. वसंतराव आहेत बहुतेक. गाणे इथे चढवलेले आहे. ऐकून सांगता का मला? - ओंकार.

अन्वय 26/03/2010 - 18:42
ओंकार छान व्यक्त झालास. चारूकेशी राग आहे हा. हे गाणं रागातील सूरांना व्यक्त करतं हेही वाच http://www.misalpav.com/node/3942
हे सुरांनो चंद्र व्हा रे... अर्चना कान्हेरेंने आळवलेली ही विनवणी. ह्याला गाणं म्हणावं तर त्यातल्या आर्ततेशी प्रतारणा केल्यासारखं होईल. अगदी सुरुवातीचा आलाप डोळे बंद करून ऐकावा. एकदा नव्हे, दोनदा नव्हे अनेकदा. जोवर त्यासोबत झंकारणारा तंबोरा आणि तबल्यावरची थाप अंगावर काटा आणत नाही तोवर पुढे जाऊच नये. डोळ्यांत पाणी दाटण्यावेळी कधी बोलायचा प्रयत्न केला असाल तेव्हा कंठ, आवाज जसा कंप पावेल तशी तबल्याची सुरुवात. सुरांनो चंद्र व्हा म्हणताना 'व्हा'मध्ये येणारी जीवघेणी आर्तता ह्या दोन ओळींवर खिळवून ठेवेल.
कला
संगीत
नाट्य
कविता
वाङ्मय
प्रकटन
आस्वाद
Subscribe to नाट्य
© 2026 मिसळपाव