वडा-सांबार खावं, नाहीतर छोले-पुरी
चमचमीत सारं शेवटी येणार घशाशी!
तरूणांची मजा आहे, येऊन आमच्या घरी,
नावालाच यजमान, पण आम्ही आपले उपाशी
आली पन्नाशी!
पोट आड येतंय, म्हंटलं
खुर्ची मागे सरकवावी जराशी
जमतंय असं वाटलं
पण टेबल पडलं तोंडघशी!
आली पन्नाशी!
'सकाळी जावं पळायला, अजून झालं नाही वय'
'जलद चालणं' बरं वाटलं, पहिल्याच दिवशी
'आधिक ताण बरा नव्हे, हळू-हळू होईल सवय'
कुणाला माहीत इथे, व्यायाम खातात कशाशी
आली पन्नाशी!
'ट्रेकींगला निघालाय?
) 'बलदंड' शरीरयष्टी नसली तरी सध्या तरी अवस्था बरी आहे. ही कविता सुचली ती एका समवयस्क मित्राची नुकतीच कुरकुर ऐकली तेंव्हा. तेंव्हा सध्या तरी हे परदु:ख!
बाय द वे, अशा कवितेच्या प्रकाराला काय म्हणावं? हे विडंबन नाही, तसंच 'वात्रटिका' हेही विशेषण योग्य वाटत नाही. 
चालू द्या...
In reply to चालू द्या... by श्रावण मोडक
+१
कंजुषी का?
डायरी मस्तच होते आहे......
सोलीड लिहतो ना भाय --
पत्रकार
मागच्या
पत्रकार